मिसर आणि इस्राएल

TAM1897 Q1 20.8गुरुवार संध्याकाळी, ४ मार्च १८९७ रोजी दिलेले प्रवचन जनरल कॉन्फरन्स बुलेटिन, पहिली तिमाही, १८९७, खंड २, क्र. १, पृ. २०-२६ मध्ये मुद्रित.

TAM1897 Q1 20.9आपल्या पहिल्या धड्याने आपल्याला राज्याचा उगम दाखविला; इतिहासातील पहिल्या राज्याची स्थापना. आपल्या दुसऱ्या धड्याने आपल्याला इतिहासातील चर्च आणि राज्य यांच्या पृथक्करणाचे पहिले उदाहरण दाखवले. त्या सुरुवातीच्या काळात प्रभूने स्पष्टपणे दाखवले की चर्च आणि राज्य यांचे पृथक्करण किती पूर्ण असावे. आज रात्री आपण या दोन्हींचा पाठपुरावा करणार आहोत, जोपर्यंत हे दोन्ही एकाच भूमीत पुन्हा एकत्र येत नाहीत.

TAM1897 Q1 20.10निम्रोद कूशाचा पुत्र होता; कूश कूश देशात वसला; कूश हामाचा पुत्र होता; आणि मिसर हामाची भूमी होती. अशाप्रकारे आम्ही निम्रोदचा वंश थेट मिसरशी जोडतो; आणि त्याचे उदाहरणही मिसरशी जोडू शकतो. जरी निम्रोद हा राजेशाही मुकुट घालणारा पहिला माणूस, पदवी धारण करणारा आणि राजाचा अधिकार प्रस्थापित करणारा पहिला होता, तरीही मिसरमध्ये निम्रोदचे हे उदाहरण त्याच्या सर्व टप्प्यांमध्ये सर्वात पूर्णपणे पाळले गेले आणि सर्वात पूर्णपणे प्रस्थापित झाले.

TAM1897 Q1 20.11मिसरमध्ये निम्रोदच्या काळानंतरच राजा होता; त्याने राजाचे पद आणि अधिकार हडपल्यानंतरच मिसरमध्ये राजा झाला. कारण, तुम्हाला आठवेल, जेव्हा निम्रोदने हे केले, ते देवाच्या विरोधात होते, लोकांच्या देवाविषयीच्या कल्पनेच्या विरोधात आणि त्याच्याबद्दलच्या त्यांच्या ज्ञानाच्या विरोधात. त्या वेळी लोकांना माहीत होते की यात निम्रोद देवाची जागा घेत होता; आणि त्याचे नाव त्या काळी त्या कृतीबद्दल प्रचलित असलेल्या दृष्टिकोनाचे सूचक आहे. मिसरमध्येही तोच क्रम पाळला गेला. मिसरी नोंदींनुसार मिसरचे पहिले राज्यकर्ते देव होते, त्यानंतर अर्धदेव (अर्धदैवी) होते; आणि त्यानंतर मानव असलेले राजे होते.

TAM1897 Q1 20.12अशाप्रकारे आपण पाहू शकता की त्या भूमीतली पद्धत शिनारमधील पद्धतीसारखीच होती. मिसरमध्ये राजाने स्वतःहून, जाणूनबुजून आणि खुलेपणे लोकांसाठी देवाची जागा घेतली. लोकांनी त्याला तसेच मानले. सूर्य हा देव होता; मिसरचा राजा सूर्याचा पुत्र होता. तो लोकांसाठी देव होता. लोक त्याच्या श्वासावर जगत होते. तो त्यांचा जीवनाचा श्वास होता. त्यांनी त्याच्याकडूनच आपला आत्मा घेतला. त्यांच्यासाठी तो “जीवनदाता, शाश्वत सूर्यासारखा” होता. (पाहा “Empires of the Bible,” प्रकरण ७, परिच्छेद २७, ३८, ४३, ४४, ४९, ६४, ७१-८३, ९६, १०२; प्रकरण १४, परिच्छेद १५, १६.) अशाप्रकारे मिसरमध्ये राजा हा केवळ देवाचा प्रतिनिधी किंवा उपराज्यपाल नव्हता; तो देवाचे मूर्तरूप होता. देवाचे जीवन राजाच्या ठिकाणी वास करीत असे, आणि राजाच्या माध्यमातून ते लोकांपर्यंत पोहोचत असे. अशाप्रकारे राजा लोकांसाठी जीवन होता, कारण त्याच्यामध्ये सर्वव्यापी महान देव, सूर्य, प्रतिबिंबित होत असे. देवाचे असे कोणतेही गुणधर्म नव्हते जे राजा लोकांना दर्शवत नसेल. प्राचीन मिसरमध्ये राजेशाही आणि शासनाची अशीच पद्धत होती.

TAM1897 Q1 21.1आता कॅल्डीयाकडे परत जा, जेव्हा देवाने चर्चला राज्यापासून वेगळे केले, जसे आपण मागील धड्यामध्ये वाचले, तेव्हा त्याने अब्राहामला म्हटले, “तू आपला देश, आपले नातलग आणि बापाचे घर सोडून मी दाखवीन त्या देशात जा.” आणि हे लक्षात ठेवा की अब्राहाम आपल्या शेवटच्या नातेवाईकापासूनही वेगळा होईपर्यंत प्रभूने त्याला ती भूमी दाखवली नाही. अब्राहाम प्रथम आपल्या देशापासून, दुसरे म्हणजे आपल्या वडिलांच्या घरापासून, आणि तिसरे म्हणजे आपल्या नातेवाईकांपासून वेगळा झाला. लोत सदोमाच्या उपत्यकेत गेल्यानंतरच देवाने अब्राहामला ती भूमी दाखवली. उत्पत्ति १३:१४, १५. जेव्हा देवाने अब्राहामला पाचारण केले आणि अब्राहाम आपल्या देशापासून—मनाने, प्राणाने आणि सर्वस्वाने—तसेच आपल्या वडिलांच्या घरापासून आणि सर्व नातेवाईकांपासून वेगळा झाला व प्रभूला त्याने जिथे उभे राहावे असे वाटत होते तिथे उभा राहिला, तेव्हा प्रभू त्याला म्हणाला, “तू जेथे उभा आहेस त्या ठिकाणापासून उत्तरेकडे व दक्षिणेकडे, पूर्वेकडे व पश्चिमेकडे पाहा. तू पाहतोस हा सगळा प्रदेश मी तुला आणि तुझ्यानंतर तुझ्या संततीला कायमचा देईन.” मी ती कायमची मालकी म्हणून देईन.

TAM1897 Q1 21.2आता मी तुम्हाला विचारतो, जेव्हा देवाने अब्राहामला डोळे वर करून पाहण्यास सांगितले, तेव्हा देवाच्या सांगण्याशिवाय डोळे वर करून त्याने जितके पाहिले असते, त्यापेक्षा अधिक अब्राहामने पाहिले का?

TAM1897 Q1 21.3(सभा) हो.

TAM1897 Q1 21.4त्याने काहीतरी पाहिले, जे तो पाहू शकला नसता, जर देवाने त्याला पाहण्यास सांगितले नसते. आणि जेव्हा देवाने त्याला डोळे वर करून पाहण्यास सांगितले, तेव्हा त्याने जे पाहिले ते देवाने त्याला देण्याचे वचन दिलेली भूमी होती. त्या वेळी देवाने त्याला वचन दिलेली भूमी दाखवली, आणि तीच ती भूमी होती जिथे प्रभूने त्याला बोलावले होते. देवाने ती त्या वेळी त्याला दिली नाही, “पाऊल भर देखील जमीन दिली नाही. … देवाने त्यास अभिवचन दिले की, हा देश तुला व तुझ्यामागे तुझ्या संततीला वतन असा देईल.” आणि तो सतत त्या स्वर्गीय देशाकडे आशेने पाहत राहिला; त्या देशात भक्कम पाया असलेले एक शहर आहे, ज्याचा रचनाकार आणि निर्माता देव आहे. तिथे “तू जगाचा वारीस होशील, हे वचन” अशी प्रतिज्ञा होती; आणि अब्राहामने ती “विश्वासाच्या नीतिमत्तेमुळे” प्राप्त केली. मग, जेव्हा देवाने अब्राहामला ते पाहण्यास सांगितले, आणि ते त्याला आणि त्याच्या वंशजांना अनंतकाळासाठी देईल असे सांगितले, तेव्हा त्याने काय पाहिले? जग?

TAM1897 Q1 21.5(आवाज) त्याने येणाऱ्या जगाला पाहिले.

TAM1897 Q1 21.6आणि त्या वेळेपासून तोच त्याचा देश झाला. “आणि तुम्ही जर ख्रिस्ताचे आहा; तर तुम्ही अब्राहामाचे संतान आणि अभिवचनाप्रमाणे वारीस आहात.” आणि तोच तुमचा आणि माझा देश आहे. आणि अहो! हे विचार करा की ज्याला इतर कोणत्याही देशात समाधान वाटते, किंवा इतर कोणत्याही देशाकडे कल आहे, किंवा इतर कोणत्याही देशाबद्दल काहीही स्नेह आहे, त्याच्या कल्पना किती संकुचित, किती पूर्णपणे अयोग्य असाव्यात. देव ज्या देशाकडे त्याला बोलावतो आणि ज्या देशाला त्याने त्याला दाखवले आहे, त्या देशाकडे त्याची दृष्टी असताना कोणीही असे कसे करू शकते!

TAM1897 Q1 21.7अब्राहाम मरण पावला. इसहाक जिवंत राहिला आणि मरण पावला. याकोब आणि त्याचे कुटुंब मिसरमध्ये नेले गेले, जसे प्रभूने अब्राहामला सांगितले होते, “तुझे वंशज जो देश त्यांचा नाही त्या अनोळखी देशात राहतील”, आणि तो देश मिसर होता. आता काळजीपूर्वक विचार करा. प्रभूने आपल्याला मिसरबद्दल दिलेली ही मांडणी विसरू नका, कारण ती पुढील धड्यांमध्ये उपयुक्त ठरेल. ज्या देशात त्यांना परके राहायचे होते आणि प्रभूची सेवा करायची होती, तो देश मिसर होता. ते तिथे शेकडो वर्षे राहिले—तो देश त्यांचा नव्हता. आणि लक्षात ठेवा की तो मिसर होता ज्याचे आपण वर्णन केले आहे, जिथे राजा देवाच्या जागी होता आणि लोकांसाठी देवच होता.

TAM1897 Q1 21.8चला, थोड्या वेळासाठी या चर्चकडे आणखी एकदा नजर टाकूया आणि पाहूया की प्रभू त्याच्याबरोबर काय करीत होता. आज रात्री आपल्यासमोर एक नकाशा आहे जो आपल्याला तो प्रदेश दाखवतो. येथे कॅल्डीया आहे जिथून अब्रामला बोलावण्यात आले होते; आणि तो येथे मेसोपटेम्यातील हारान येथे गेला, जिथे त्याचे वडील मरण पावले. तिथे तो आपल्या वडिलांच्या घरापासून वेगळा झाला, आणि नंतर तो त्या प्रदेशात आला जिथे तो लोतपासून वेगळा झाला.

TAM1897 Q1 21.9अब्राम या भूमीत असताना, पूर्वेकडील राष्ट्रांनी पश्चिमेकडे, अगदी मिसरच्या सीमेपर्यंत विजय मिळवल्यामुळे इतिहास घडला. परंतु इस्राएल मिसरला गेल्याच्या वेळी किंवा त्यापूर्वीच, मिसरी साम्राज्य या संपूर्ण पूर्व प्रदेशात पसरले होते. हे मिसरभर, कूशपर्यंत, आशिया मायनरच्या सर्व दक्षिण व पश्चिम सीमेपर्यंत, अगदी आर्मेनिया, अश्शूर आणि शिनारपर्यंत पसरले; त्यामुळे मिसरी साम्राज्याने संपूर्ण पूर्व प्रदेश, म्हणजेच त्या काळी ज्ञात असलेले जग, व्यापले होते. मिसरी साम्राज्य आपल्या काळात तितकेच सार्वत्रिक होते, जितके रोमन साम्राज्य आपल्या काळात किंवा त्यानंतर आलेले इतर कोणतेही राष्ट्र होते.

TAM1897 Q1 21.10आता जेंव्हा इतिहास पूर्वेकडून घडत होता, आणि या देशांचे राजे पश्चिम प्रदेशात, अगदी मिसरच्या सीमेपर्यंत विजय मिळवत होते, तेव्हा देवाने कनानच्या भूमीत आपली चर्च स्थापन केली, जेणेकरून तिथून येणाऱ्या-जाणाऱ्या राष्ट्रांमध्ये खऱ्या देवाविषयीचे ज्ञान जिवंत राहील. आणि जेव्हा मिसरी राज्य या संपूर्ण प्रदेशात पसरले, आणि जगाचे साम्राज्यस्थान म्हणजेच मिसरची राजधानी बनली, तेव्हा देवाने आपल्या लोकांना मिसरात नेले, जेणेकरून या सर्व देशांतील सर्व लोकांचे राजदूत आणि राज्यपाल, जे त्यांच्या सरकारच्या प्रमुख म्हणजेच मिसरकडे जात होते, ते देवाच्या लोकांच्या संपर्कात येतील.

TAM1897 Q1 21.11मिसरमध्ये प्रभूने आपल्या लोकांना गोशेनमध्ये वसवले, गोशेन या मूर्तिपूजक राष्ट्रांच्या आणि मिसरच्या राजधानीच्या दरम्यानच्या मार्गावर होते, जेणेकरून ते लोक, त्यांचे राजदूत आणि राज्यपाल देवाचे लोक राहत असलेल्या गोशेनमधून जातील आणि त्यांचे लक्ष खऱ्या देवाकडे वेधले जाईल.

TAM1897 Q1 22.1मिसरमध्ये योसेफही सिंहासनाजवळ होता, त्यामुळे मिसरमध्ये येणाऱ्या राजदूतांना योसेफला भेटावेच लागे, जो त्यांना खऱ्या देवाचे ज्ञान देत असे. योसेफच्या मृत्यूनंतर, योसेफचे ज्ञान आणि त्याचा प्रभाव मोशेपर्यंत मिसरच्या राजधानीत टिकून राहिला. नंतर मोशे राजवाड्यात आणि सिंहासनाजवळ होता. योसेफप्रमाणे फक्त त्याच्याजवळ नव्हता; तर मोशे सिंहासनाच्या पहिल्या पायरीवर उभा होता, कारण तो फारोच्या मुलीचा मुलगा होता. फारोची मुलगी फारोची पत्नी होती; आणि मोशे फारोच्या मुलीचा मुलगा असल्यामुळे तो सिंहासनाचा दुहेरी कायदेशीर वारस होता. जर फारोची पत्नी त्याची मुलगी नसती, तर तिचा दत्तक पहिला मुलगा सिंहासनाचा वारस झाला असता. पुन्हा, जर फारोची दुसरी पत्नी असती आणि त्याला इतर मुले नसती, तर त्याची मुलगी सिंहासनाची वारस ठरली असती. पण जेव्हा फारोची मुलगीच फारोची पत्नी होती, तेव्हा तिचा दत्तक पुत्र दुहेरी अर्थाने सिंहासनाचा वारस ठरला. त्याच्या मिसरच्या सिंहासनावरील वारसाहक्कावर कोणताही वाद नव्हता, जे त्या काळी जगाचे सिंहासन होते.

TAM1897 Q1 22.2त्या वेळी मिसरचा राजा सुमारे ऐंशी वर्षांचा होता, त्यामुळे मोशेला दुहेरी हक्काने मिळणाऱ्या सिंहासनावर आरूढ होऊन संपूर्ण जगावर पसरलेल्या मिसरी साम्राज्याची सर्व सत्ता मिळवण्यास फार थोडा काळ उरला होता. आणि त्याच वेळी, देवाने अब्राहामला शपथेवर दिलेले वचन पूर्ण होण्याचा काळही जवळ आला होता, आणि मोशेला त्यावर विश्वास होता, म्हणून त्याने जाणूनबुजून आणि पूर्णपणे मिसरच्या सिंहासन आणि सर्व सामर्थ्य व वैभवाला नाकारले—त्याने “फारोच्या कन्येचा मुलगा म्हणवण्याचे नाकबूल केले.”

TAM1897 Q1 22.3मोशेला विश्वास होता की देवाने अब्राहामला शपथेने दिलेली प्रतिज्ञा पूर्ण होण्याचा काळ जवळ आला आहे. आणि, या निमित्ताने सांगायचे तर, आपल्याला ठरवायला हवे की आपण त्यावर विश्वास ठेवतो का; कारण जर आपल्याला खात्री असेल की आपण त्यावर विश्वास ठेवतो, तर मोशेच्या त्या विश्वासात आपल्याला अधिक काही दिसेल. प्रेषितांची कृत्ये ७:१७ पाहा:—

TAM1897 Q1 22.4“देवाने अब्राहामाला शपथ घेऊन जे अभिवचन दिले होते” (KJV चे शब्दशः भाषांतर) ते पूर्ण होण्याचा समय जसजसा जवळ आला, तसतसे ते लोक मिसर देशात वाढून संख्येने पुष्कळ झाले.

TAM1897 Q1 22.5मोशेच्या जन्माच्या वेळी, फारोने लोकांना नष्ट करण्याचा विचार केला, जेणेकरून ते वाढून इतके सामर्थ्यवान होऊन देश सोडून जाऊ शकणार नाहीत. मुद्दा असा आहे की मिसरमध्ये फक्त यहूदी परदेशी नव्हते, तर इतर देशांतून मिसरमध्ये आणलेले असंख्य परदेशी कैदीही होते. त्यामुळे त्या वेळी मिसरच्या लोकसंख्येतील सुमारे एक तृतीयांश लोक परदेशी होते. लोकसंख्या वाढली या इब्री शब्दाचा अर्थ मधमाशा किंवा मासे यांच्यासारखे गर्दीने भरून येणे असा होतो. जेव्हा फारोने लोक इतक्या प्रचंड प्रमाणात वाढताना आणि देश परदेशींनी भरलेला पाहिला, तेव्हा त्याला भीती वाटू लागली की ते देश सोडून जाण्यासाठी बंड करून देशाचा ताबा घेतील.

TAM1897 Q1 22.6याचे आणखी एक कारण म्हणजे, इस्राएल मिसरात असताना; मिसरी साम्राज्याने संपूर्ण पूर्व भाग व्यापला होता, तेव्हा राज्यशक्तीने साम्राज्यातील सर्वांना फक्त सूर्याची उपासना करण्यास भाग पाडण्याचा ठाम प्रयत्न केला. त्या साम्राज्यात सूर्यपूजेचे विविध प्रकार प्रचलित होते, परंतु साम्राज्याच्या सर्व शक्तीने इतर सर्व प्रकारची सूर्यपूजा बंद करून फक्त आकाशातील केवळ सूर्यबिंबाची किंवा त्यांच्या समोर ठेवलेल्या सूर्यबिंबाच्या प्रतिमेचीच पूजा करण्याचा प्रयत्न केला. आता, अर्थातच, इस्राएलने त्या आदेशाचे पालन केले नाही. ते सूर्याची पूजा करणार नव्हते. ते देवाच्या सत्यासाठी ठाम राहिले, आणि त्यांनी तसे केले हे या राजाच्या मनात अजूनही होते. सूर्यपूजेची अंमलबजावणी करण्याचा प्रयत्न करणारा हा राजा नव्हता; पण जेव्हा हा राजा सत्तेवर आला, तेव्हा त्याला हे आठवले आणि त्याने असा तर्क केला की जर या लोकांना संधी मिळाली, तर ते देश सोडून जाण्यास पुढाकार घेतील.

TAM1897 Q1 22.7त्या काळाची नोंद फक्त इतकीच नाही की “लोकांची संख्या वाढली आणि ते बहुसंख्य झाले,” तर “देवाने अब्राहामला शपथेवर दिलेले वचन पूर्ण होण्याचा काळ जवळ आला” असेही आहे. देवाने अब्राहामला कोणते वचन दिले होते? देवाचे अब्राहामला दिलेले वचन काय होते?—त्याला त्याने पाहिलेली भूमी देण्याचे. ती भूमी कोणती होती?

TAM1897 Q1 22.8(आवाज) जग.

TAM1897 Q1 22.9कोणते जग?

TAM1897 Q1 22.10येणारे जग.

TAM1897 Q1 22.11हे स्तेफनचे वचन आहे: “देवाने अब्राहामला शपथेवर दिलेले वचन पूर्ण होण्याचा काळ जवळ आला.” असं खरंच झालं का? तुम्हाला विश्वास आहे का? देवाने अब्राहामला दाखवलेली ती भूमी देण्याचा काळ जवळ आला होता, असे तुम्ही मानता का? ते म्हणते, “अब्राहामला.” इतरही तिथे असतील, पण ते अब्राहामसाठी होते. अब्राहामशिवाय इतर कोणी नव्हे; तर अब्राहाम आणि त्याचे वंशज. “तो ‘संतानांना’ असे अनेकाविषयी म्हणत नाही, पण ‘तुझ्या संतानाला’ असे एकाविषयी म्हणतो आणि तो एक ख्रिस्त आहे.”

TAM1897 Q1 22.12मग, देवाने अब्राहामला दाखवलेली ती भूमी अब्राहामला आणि ख्रिस्ताला देण्याचे वचन पूर्ण होण्याची वेळ जवळ आली होती का? मी विचारत नाही की तुम्ही याबद्दल कधी विचार केला आहे की नाही. मी विचारतो की तुम्हाला त्यात जे म्हटले आहे त्यावर तुमचा विश्वास आहे का. मी त्याचे स्पष्टीकरण देण्याचा प्रयत्न करणार नाही. एकदा आपण त्यावर विश्वास ठेवला की त्याचे स्पष्टीकरण देण्याची गरज नाही, कारण त्यात तसे म्हटले आहे. तुम्हाला बायबलच्या ज्ञानावरून, वचनांचा संदर्भ न देताही चांगले माहीत आहे की देवाने हे वचन प्रत्येक वेळी अब्राहाम आणि त्याच्या संततीला दिले. अब्राहामशिवाय संततीला कधीच नव्हे. संततीशिवाय अब्राहामला कधीच नव्हे,—आणि “अनेक संततींना नव्हे,” तर तुझ्या संततीला. मग, जेव्हा अब्राहामला ते देण्याचा वचनाचा काळ जवळ आला, तेव्हा ते आणखी कोणाला मिळाले?—ख्रिस्ताला. ते अब्राहामला कसे मिळणार होते?—ख्रिस्ताद्वारे.

TAM1897 Q1 22.13एस. एच. लेन.—जेव्हा वचन इसहाक आणि याकोब यांना पुन्हा सांगितले गेले, तेव्हा भाषा तशीच नव्हती का?

TAM1897 Q1 22.14होय. ती नेहमीच एकसारखीच होती.

TAM1897 Q1 22.15एस. एच. लेन.—मग प्रश्न असा होतो की, स्तेफनाच्या घोषणेची पूर्तता करण्यासाठी अब्राहामचे तेथे असणे आवश्यक होते का?

TAM1897 Q1 23.1होय, कारण ते नेहमीच म्हणते, “तुला आणि तुझ्या वंशजांना.” पण इतर वचने येतील जी ते निश्चित करतील.

TAM1897 Q1 23.2आता फक्त एक शब्द. याकोब मिसरमध्ये मरण पावला, आणि त्याला त्या भूमीत नेण्यात आले, आणि तिथेच दफन करण्यात आले. योसेफ मिसरमध्ये मरण पावला, पण त्याने सांगितले, “मला दफन करू नका; अगदी त्या भूमीतही नाही.” योसेफाला त्याला पॅलेस्टाईनमध्ये, जिथे याकोबला नेण्यात आले होते आणि दफन करण्यात आले होते, तिथे नेऊन दफन करायचे नव्हते. योसेफाने सांगितले, देव तुम्हाला भेट देणार आहे. माझे शव तुमच्याजवळ ठेवा, आणि जेव्हा देव तुम्हाला भेट देईल, तेव्हा मला तुमच्यासोबत बाहेर काढा. माझ्या हाडांनाही तुमच्यासोबत बाहेर काढा. आणि त्यांनी तसे केले. आणि जेव्हा ते त्या भूमीत पोहोचणार होते, तेव्हा अब्राहामला दिलेल्या वचनात देवाला नेमकी कोणती भूमी अभिप्रेत होती?

TAM1897 Q1 23.3(सभा) येणारे जग.

TAM1897 Q1 23.4तुम्हाला दिसत नाही का की योसेफला या जगात दफन होण्याची कधीच अपेक्षा नव्हती?

TAM1897 Q1 23.5याकडे दुसऱ्या दृष्टीने पाहा. वचन असे आहे की, “देवाने अब्राहामला शपथेवर दिलेले वचन पूर्ण होण्याचा काळ जवळ आला.” देवाने अब्राहामला दाखवलेली ती भूमी कायमची मालकी म्हणून त्याला देण्याची शपथ घेतली होती. पण अब्राहाम आता मृत होता, आणि शेकडो वर्षांपासून मृत होता. मग, अब्राहाम मृत असताना देव त्याला ती भूमी कशी देऊ शकला असता? स्पष्टपणे ते शक्य नव्हते. मग जसे देवाने अब्राहामला भूमी देण्याचे वचन दिले होते; जसे देवाने अब्राहामला वचन दिलेले ते क्षण आता जवळ आले होते; आणि अब्राहाम आता मृत्यू पावला होता, तेव्हा तो मृत अवस्थेत असताना त्याला ती भूमी देणे शक्य नव्हते; आणि तितकेच निश्चित होते की अब्राहामला मृत्यूतून पुनरुत्थित होण्याचा क्षण जवळ आला होता, जेणेकरून देव त्याला त्या भूमीचे कायमस्वरूपी स्वामित्व देऊ शकेल. तर मग यावरून तुम्हाला दिसत नाही का की योसेफाने आपल्या शरीराला दफन होऊ दिले नाही—याकोबाचे झाले तसे अगदी कनानच्या भूमीतही नाही? सत्य हे आहे की योसेफाला विश्वास होता की देवाने अब्राहामला ती भूमी देण्याची जी शपथ घेतली होती, ती पूर्ण होण्याचा काळ जवळ आला आहे, आणि योसेफाने अब्राहामसोबत वारशात प्रवेश करण्याची अपेक्षा केली.

TAM1897 Q1 23.6(आवाज) ते वचन उत्पत्तीच्या पंधराव्या अध्यायात वर्णन केलेल्या देवाने अब्राहामला दिलेल्या वचनाशी संबंधित नव्हते का?

TAM1897 Q1 23.7होय, अगदी तसेच आहे, प्रभूचे आभार. मग, योसेफ मरण पावला, आणि मिसरमध्ये त्याचे शरीर ममी करून जतन करण्यात आले, आणि एका ताबूतामध्ये ठेवण्यात आले. आणि जेव्हा इस्राएल मिसर सोडून निघाला, तेव्हा वाळवंटात चाळीस वर्षे योसेफच्या हाडांना त्यांच्याबरोबर नेण्यात आले; आणि त्या संपूर्ण काळात योसेफचे शव त्यांच्याबरोबर होते, त्यांच्या डोळ्यांसमोर, दररोज, आणि ते त्यांच्या अविश्वासावर एक ताडना होते.

TAM1897 Q1 23.8मी पाहिले आहे की, स्तेफनच्या भाषणातील ते वचन वाचताना अनेक लोक त्याचे असे-तसे आणि इतर अनेक प्रकारे स्पष्टीकरण करतात, परंतु त्यात जे म्हटले आहे ते मानण्याऐवजी, देवाने अब्राहामला दाखवलेल्या भूमीचे वचन आणि त्याने त्याला ती भूमी देण्याची घेतलेली शपथ याकडे ते दुर्लक्ष करतात. पण तुम्ही या गोष्टीवर सहमत आहात की देवाने अब्राहामला जी भूमी दाखवली ती म्हणजे हे जग नव्हे, तर येणारे जग होते? देवाने त्याला देण्याची शपथ घेतलेला देश तोच आहे; आणि तो ज्या देशाची वाट पाहत होता तोही तोच आहे. तो ज्या शहराची वाट पाहत होता, त्याचे बांधणी करणारा आणि निर्माता देवच आहे, असा तोच देश आहे. आणि तो ज्या दुसऱ्या देशातून बाहेर आला होता, त्या देशात परत जाण्याचा विचारही त्याच्या मनात आला नाही.

TAM1897 Q1 23.9सर्व वेळ देवाची शपथ होती की तो ती जमीन अब्राहामला आणि त्याच्या वंशाला देईल. जेव्हा देवाने ते काढून टाकले आहे, तेव्हा त्यावर ‘वंशांना’ (seeds) लावू नका; जेव्हा देवाने ते दूर केले आहे, तेव्हा त्यावर ‘s’ लावू नका. “तो ‘संतानांना’ असे अनेकाविषयी म्हणत नाही, पण ‘तुझ्या संतानाला’ असे एकाविषयी म्हणतो आणि तो एक ख्रिस्त आहे.” त्यात बरेच होते, हे खरे आहे. मिसरमधून तीन दशलक्ष लोक बाहेर आले, परंतु जेव्हा देवाने “तुला आणि तुझ्या संततीला” असे म्हटले, तेव्हा तो त्या लोकांबद्दल बोलत नव्हता; तो “एकासारखा” आणि “जो ख्रिस्त आहे” अशा संततीबद्दल बोलत होता. तुम्हाला ते दिसतं का? जेव्हा तुम्ही “तुला, आणि तुझ्या वंशाला” हे शब्द वाचाल, तेव्हा इस्राएलच्या गर्दीबद्दल विचार मनात येऊ देऊ नका. जेव्हा देव “s” काढून टाकतो, तेव्हा आपल्याला ते तिथे ठेवण्याची परवानगी नाही. आपल्याला ते आपल्या विचारातही ठेवू नये. वंश कोण होता?—ख्रिस्त. जेव्हा तो म्हणतो, “तुला आणि तुझ्या संततीला,” तेव्हा तुम्ही आणि मी ते असेच वाचायला हवे की, “तुला आणि ख्रिस्ताला मी ते देईन,” एक शाश्वत अधिकार म्हणून. ख्रिस्ताद्वारे असल्याशिवाय, ख्रिस्ताखेरीज इतर कोणालाही तेथे स्थान देऊ नये. तुला आणि ख्रिस्ताला मी ते देईन.

TAM1897 Q1 23.10स्तेफन म्हणतो की “देवाने अब्राहामला शपथ दिलेल्या वचनाची वेळ जवळ आली.” स्तेफनाला हे बायबलमधूनच मिळाले. मला तुम्हाला दाखवायचे आहे की ती त्या वेळी स्तेफनाला पवित्र आत्म्याने दिलेली खास प्रेरणा नव्हती, तर ते सर्व आधीच बायबलमध्ये होते, आणि पवित्र आत्म्याने स्तेफनाच्या माध्यमातून इतरांना ते दिले, ज्या गोष्टी त्याने आधी बायबलमध्ये वाचल्या होत्या त्या त्याच्या स्मरणात आणून. कृपया निर्गम या पुस्तकाच्या सहाव्या अध्यायाकडे वळा. हे शास्त्रामध्ये इतके स्पष्ट आहे की ते नाकारण्याची कोणतीही शक्यता नाही. हा इस्राएलच्या सुटकेचा काळ आहे, आणि प्रभू ते करणार आहे. निर्गम ६:१-५:—

TAM1897 Q1 23.11तेव्हा परमेश्वर मोशेला म्हणाला, “मी आता फारोला काय करतो ते तू बघशील; मी माझे बाहुबल त्यास दाखवले म्हणजे मग तो माझ्या लोकांस जाऊ देईल. कारण माझ्या बाहुबलामुळे तो त्यांना आपल्या देशातून बाहेर घालवून देईल.” मग देव मोशेला म्हणाला, मी परमेश्वर आहे; मी अब्राहाम, इसहाक व याकोब यांना सर्वसमर्थ देव म्हणून प्रगट झालो; परंतु मी त्यांना परमेश्वर या माझ्या नावाने त्यांना माहीत नव्हतो. ज्या कनान देशात ते उपरी होते तो परदेश त्यांना वतन देण्याविषयीचा करार मी त्यांच्याशी केला आहे. ज्या इस्राएलाला मिसऱ्यांनी दास करून ठेवले आहे त्यांचे कण्हणे ऐकून मी आपल्या कराराची आठवण केली आहे.

TAM1897 Q1 23.12त्याचा करार काय होता?—त्यांना ती भूमी देण्याचा. ती भूमी कशाचे प्रतीक होती? ती काय होती?—ती भूमी, ते जग, जे प्रभूने अब्राहामला दाखवले आणि त्याला कायमचे स्वामित्वासाठी देण्याचे वचन दिले.

TAM1897 Q1 24.1(आवाज) येणारे जग.

TAM1897 Q1 24.2आता तो म्हणतो, “मी आपल्या कराराची आठवण केली आहे.” त्याचा काय अर्थ होता? “मला माझ्या कराराची आठवण झाली आहे.” तो विसरला होता का?—नाही; तर त्याने वचन दिलेले कार्य करण्याची वेळ आता आली होती. तुम्हाला आठवेल की प्रकटीकरणाच्या अठराव्या अध्यायात असे म्हटले आहे:—

TAM1897 Q1 24.3मग मी स्वर्गातून आणखी एक वाणी ऐकली; ती म्हणाली, अहो माझ्या लोकांनो, तिच्यामधून बाहेर या. म्हणजे तुम्ही तिच्या पापात भागीदार होऊ नये आणि यासाठी की, तिच्या कोणत्याही पीडा तुमच्यावर येऊ नयेत. कारण तिची पापे आकाशापर्यंत पोहोचलीत आणि तिच्या वाईट कृतीची देवाने आठवण केली. तिने तुम्हास दिले तसे तिला परत द्या; तिने जे काही केले आहे त्याच्या दुप्पट तुम्ही तिच्यासाठी करा; आणि तिने प्याल्यात जितके ओतले त्याच्या दुप्पट तुम्ही त्यामध्ये तिच्यासाठी ओता. तिने स्वतःला जेवढे गौरव व ऐषोआराम दिला, तितक्या प्रमाणात तिला छळ आणि दुःख द्या; कारण ती स्वतःच्या मनात म्हणते, मी राणी होऊन बसले आहे, मी विधवा नाही, मी दुःख बघणार नाही. या कारणांमुळे, तिच्यावर एकाच दिवसात पीडा येतील, मरी, शोक आणि दुष्काळ. ती अग्नीने पुरी जळून जाईल; कारण तिचा न्याय करणारा, परमेश्वर देव सामर्थ्यशाली आहे.

TAM1897 Q1 24.4जेव्हा देवाने तिच्या पापांची आठवण केली, तेव्हा तिच्यावर न्याय करण्याची वेळ आली. जेव्हा त्याने आपला करार आठवला, तेव्हा कोणती वेळ आली होती?—शपथ पूर्ण करण्याची वेळ आली होती. पण अब्राहाम, इसहाक आणि याकोब यांच्याशी करार काय होता?—तो त्यांना ती भूमी कायमची मालकी म्हणून देण्याचा, आणि ती त्यांना आणि त्यांच्या संततीला देण्याचा होता. ती संतती कोण होती?—ख्रिस्त.

TAM1897 Q1 24.5तेव्हा इस्राएलाला सांग, मी तुमचा परमेश्वर आहे; मी तुम्हास मिसऱ्यांच्या दास्यातून सोडवीन आणि मी तुम्हास त्यांच्या अधिकारातून मुक्त करीन, आणि मी आपले सामर्थ्य दाखवून व सामर्थ्यशाली निवाड्याची कृती करून तुम्हास सोडवीन. मी तुम्हास आपले लोक करून घेईन आणि मी तुमचा देव होईन. मी तुम्हास मिसऱ्यांच्या दास्यातून काढून आणतो तो मी तुमचा देव परमेश्वर आहे हे तुम्हास समजेल.

TAM1897 Q1 24.6जर इस्राएलने त्यावर विश्वास ठेवला असता, तर त्यांना सीनाय येथे तो सौदा करण्याची कधीच गरज भासली असती का? मिसरमधून त्यांच्यासोबत प्रवास सुरू करण्यापूर्वीच त्याने म्हटले, “मी तुमचा देव असेन, तुम्ही माझे लोक असाल.” तुम्हाला कळेल की मी परमेश्वर आहे.

TAM1897 Q1 24.7जो देश मी अब्राहाम, इसहाक व याकोबास देण्याची मी हात वर करून शपथ वाहिली होती त्यामध्ये मी तुम्हास नेईन; व तो मी तुम्हास वतन करून देईन. मी परमेश्वर आहे.

TAM1897 Q1 24.8“देवाने अब्राहामला शपथेवर दिलेले वचन पूर्ण होण्याची वेळ जवळ आली.” मी तुला त्या भूमीत नेईन, ज्याचे मी तुला देण्याचे वचन दिले आहे. मग ते वचन काय आहे? देवाला इस्राएलला कोणत्या भूमीत न्यावेसे वाटत होते? त्यांच्यासाठी कोणती भूमी होती?—येणारे जग. आता हे सर्व समजावून सांगण्याचा प्रयत्न करू नका. माझ्याकडे त्याचे कोणतेही स्पष्टीकरण नाही. शब्द जे सांगतो ते आहे, आणि मी त्यावर विश्वास ठेवतो. त्याचे स्पष्टीकरण देण्याची गरज नाही. फक्त त्यावर विश्वास ठेवण्याची गरज आहे. नाही, स्वतःलाही ते समजावून सांगण्याचा प्रयत्न करू नका. जर हे तुमच्यासाठी नवीन असेल, जर याबद्दल तुमच्या मनात इतर कल्पना असतील, तर त्या या गोष्टीशी जुळवण्याचा प्रयत्न करू नका. त्या सर्व कल्पना बाजूला ठेवा आणि हे काय सांगते ते पहा.

TAM1897 Q1 24.9पुन्हा मी विचारतो. देवाने अब्राहाम, इसहाक आणि याकोब यांना देण्याचे वचन दिलेले ती भूमी कोणती होती?

TAM1897 Q1 24.10(सभा) येणारे जग.

TAM1897 Q1 24.11तुम्ही त्यावर ठाम राहाल का? काही वेळापूर्वी तुम्ही मान्य केले होते की ते बरोबर आहे. चला, आपल्या आत्म्याच्या हितासाठी आता त्यावरून मागे हटू नये.

TAM1897 Q1 24.12(आवाज) त्यांचा उद्धार झाला असता का?

TAM1897 Q1 24.13होय; त्यांचा उद्धार झाला असता. उद्धार जगात आला असता. ते सर्व घडले असते. पण ते ज्या प्रकारे घडले त्यापेक्षा वेगळ्या प्रकारे घडले असते. जगाचा अनुभव जो त्याने घेतला आहे, त्यापेक्षा वेगळा असता. जेव्हा आपण त्यांच्या अनुभवाकडे पाहतो आणि विचार करतो की देवाने त्यांना त्यासाठीच बोलावले होते, तेव्हा आपण ते चुकवतो. त्यांना तो भयंकर अनुभव आला कारण त्यांनी देवाने त्यांना जे बोलावले होते त्यावर विश्वास ठेवला नाही. आणि, बंधूंनो, त्या वेळी इस्राएलसमोर ठेवलेल्या गोष्टींकडे तुम्ही आणि मी आज इस्राएलने जसे पाहिले तसेच पाहिले, तर इस्राएलने तेव्हा जे केले तेच आपण आज करू. त्या वेळी इस्राएलने देवाने त्यांच्यासाठी जे ठेवले होते ते पाहिले नाही, आणि म्हणून त्यांना ते मिळाले नाही जे देवाने त्यांच्यासाठी ठेवले होते. आता जर तुम्ही आणि मी त्या गोष्टींमध्ये इस्राएलने जे पाहिले त्यापेक्षा जास्त काही पाहिले नाही, तर आपल्याला इस्राएलने जे मिळवले त्यापेक्षा जास्त काही मिळणार नाही. आपण या गोष्टींकडे इस्राएलने जसे पाहिले तसेच पाहिले, तर इस्राएलने तेव्हा जे केले तेच आपण आज नक्कीच करू.

TAM1897 Q1 24.14आम्हास सुद्धा सुवार्ता सांगितली गेली आहे ज्याप्रमाणे ती इस्राएल लोकांस सांगण्यात आली होती. परंतु जो संदेश त्यांनी ऐकला त्यापासून त्यांना फायदा झाला नाही कारण तो संदेश त्यांनी ऐकला पण त्यांनी विश्वासाने स्वीकारला नाही. म्हणून देवाच्या विसाव्याच्या ठिकाणी प्रवेश करण्यासाठी देवापासून मिळालेले अभिवचन अजूनही आहे आणि यास्तव तुमच्यापैकी कोणीही ते चुकवू नये म्हणून काळजी घ्या.

TAM1897 Q1 24.15हे ऐकणाऱ्या आपल्यामध्ये ते विश्वासाशी मिसळल्यामुळे आता आपल्याला त्याचा लाभ होईल का? देवाची इच्छा नाही की इस्राएलचा अनुभव आपल्यात पुन्हा घडावा. हे आपल्यासमोर ठेवले गेले आहे जेणेकरून आपण सुटू शकू.

TAM1897 Q1 24.16देवावर विश्वास न ठेवल्यामुळे त्यांनी जे पाहिले नाही ते पाहूया. देवाने त्यांच्यासाठी जे ठेवले होते ते पाहूया, आणि त्यांनी जसे पाहिले आणि ते मिळवण्यात अपयशी ठरले, तसे न करता त्याकडे पोहोचूया.

TAM1897 Q1 24.17निर्गम ग्रंथाच्या पंधराव्या अध्यायाकडे वळा, आणि तेथे हे अगदी स्पष्टपणे सांगितले आहे. जेव्हा इस्राएल लोक मिसरमधून बाहेर आले आणि लाल समुद्र ओलांडला, तेव्हा तेराव्या वचनात तुम्हाला हे शब्द वाचायला मिळतात:—

TAM1897 Q1 24.18तू उध्दारलेल्या लोकांस तू तुझ्या दयाळूपणाने चालवले आहेस; तुझ्या सामर्थ्याने तू त्यांना तुझ्या पवित्र आणि आनंददायी प्रदेशात नेले आहे.

TAM1897 Q1 24.19हा अध्याय मोशे यांचे गीत आहे. जे सियोन पर्वतावर उभे राहतात आणि त्या पशूवर, त्याच्या मूर्तीवर आणि त्याच्या नावाच्या संख्येवर विजय मिळवतात, ते मोशे यांचे गीत गातात. त्या गीताच्या नमुन्यावर तयार केलेले गीत नाही. त्यासारखे काहीतरी गीत नाही. परंतु ते मोशे यांचे गीत गातात. निर्गम या पुस्तकाचा पंधरावा अध्याय हे आपले गीत आहे.

TAM1897 Q1 24.20देवाला त्यांना कुठे घेऊन जायचे होते?—त्याच्या “पवित्र निवासस्थानाकडे.” ते पवित्र निवासस्थान कुठे होते?

TAM1897 Q1 24.21(सभा) “ज्याचा योजणारा व बांधणारा देव आहे अशा नगराची अब्राहाम वाट पाहत होता.”

TAM1897 Q1 24.22अधिक. “इतर राष्ट्रे ही गोष्ट ऐकून भयभीत होतील; पलिष्टामध्ये राहणारे लोक भीतीने थरथर कापतील.”

TAM1897 Q1 24.23ई. जे. वॅगोनर.—ते खरंच घडले.

TAM1897 Q1 24.24अर्थातच तसे झाले. जेव्हा ते त्या सीमेपर्यंत गेले, तेव्हा अदोमाचे राजपुत्र चकित झाले. “मवाबाचे नायक भीतीने थरथर कापत आहेत आणि कनानी लोक गलित झाले आहेत.” रहिवाशांचे काय होणार होते?

TAM1897 Q1 25.1(आवाज) ते विरघळून जाणार होते.

TAM1897 Q1 25.2ई. जे. वॅगोनर.—ते आधीच झाले होते.

TAM1897 Q1 25.3ते तिथे पोहोचताच, इस्राएलने विचारले, “तुम्ही आम्हाला तुमच्या देशातून जाऊ द्याल का?” त्यांनी काय म्हटले?—नाही, सर. त्यांना त्यांच्या देशात पाऊल ठेवण्याची परवानगी नव्हती. पण जर ते लाल समुद्राहून सरळ अदोमाच्या सीमेवर गेले असते, तर ते पार होईपर्यंत संपूर्ण अदोम आश्चर्याने स्तब्ध झाले असते. अहो, इस्राएलने तेथे काय गमावले हे इस्राएलला अजूनही उमगलेले नाही. बंधूंनो, जेव्हा आपण शोधून काढू की इस्राएलने तिथे काय गमावले, तेव्हा ते आपल्याला प्रेरणा देईल ज्यामुळे देवाची शक्ती प्रकट होईल, आणि आपण त्यावर विश्वास ठेवू.

TAM1897 Q1 25.4तुझे सामर्थ्य पाहून ते लोक घाबरतील, आणि परमेश्वराचे लोक म्हणजे तू तारलेले लोक निघून पार जाईपर्यंत ते तुझ्या लोकांस काहीही न करता, दगडासारखे एकाच जागी उभे राहतील.

TAM1897 Q1 25.5तो त्यांच्याबरोबर काय करणार आहे? “तू तुझ्या लोकांस तुझ्या वतनाच्या पर्वतावर घेऊन जाशील.” कोणाचा वारसा?—प्रभूचा. पण “देव प्राचीन काळांमध्ये आपल्या पूर्वजांशी संदेष्ट्यांच्या द्वारे अनेक वेळेस वेगवेगळ्या मार्गांनी बोलला, परंतु या शेवटच्या दिवसात तो आपल्याशी त्याच्या पुत्राद्वारे बोलला आहे, त्याने पुत्राला सर्व गोष्टींचा वारस म्हणून नेमले.” इस्राएलचे नेतृत्व कोण करीत होते?—देव. कशात नेत होते?—“तुझ्या वारशात;” आमच्या नव्हे—तुझ्या. “आणि तुम्ही जर ख्रिस्ताचे आहा; तर तुम्ही अब्राहामाचे संतान आणि अभिवचनाप्रमाणे वारीस आहात.” “तुझे वतन, हे प्रभू.” इतकेच नाही. “तू तुझ्या लोकांस तुझ्या वतनाच्या पर्वतावर घेऊन जाशील; हे परमेश्वरा, तू आपल्यासाठी केलेले निवासस्थान हेच आहे.” एवढ्यापुरतंच नाही. “हे प्रभू, तुझ्या हातांनी स्थापिलेले तुझे पवित्र स्थान हेच.” प्रभूच्या हातांनी स्थापन केलेले ते पवित्र स्थान कोणते?

TAM1897 Q1 25.6(आवाज) खरे पवित्रस्थान.

TAM1897 Q1 25.7अर्थातच तेच आहे. “आम्ही जे सांगत आहोत त्याचा मुद्दा असा आहे की, जो स्वर्गामध्ये देवाच्या राजासनाच्या उजव्या बाजूस बसलेला असा महायाजक आम्हास लाभलेला आहे, तो पवित्रस्थानाचा व कोणतेही मानवनिर्मित नव्हे, तर प्रभू परमेश्वराने बनवलेल्या खऱ्या सभामंडपाचा सेवक आहे.” हाच तर आजच्या आपल्या बोलण्याचा सार आहे, नाही का? देव इस्राएलला तिथेच घेऊन जायला इच्छित होता. पण त्यांनी ते पाहिले नाही. तुम्हाला दिसतं का? तेच ते ठिकाण आहे जिथे तो आपल्याला घेऊन जायला इच्छितो.

TAM1897 Q1 25.8तुम्हाला दिसतं का की देवाला तेव्हा इस्राएलला तिथेच घेऊन जायचे होते? जर तुम्हाला तसे दिसत असेल, तर तुम्ही इस्राएल ज्या ठिकाणी पोहोचले नाहीत, त्या ठिकाणी जाण्यास तयार असाल. पण जर तुम्हाला वाटत असेल की ती माणसाने उभारलेली एखादे पृथ्वीवरील पवित्रस्थान होते, तर इस्राएलने जे पाहिले तेच सर्वकाही आहे, आणि तुम्हालाही तेच दिसेल. आणि इस्राएल त्या भूमीत प्रवेश करू शकले नाहीत, आणि तुम्हीही प्रवेश करू शकणार नाही. आपल्याला इस्राएलने जे पाहिले त्यापेक्षा अधिक पाहावे लागेल, नाहीतर आपण इस्राएलपेक्षा पुढे कधीच जाऊ शकणार नाही. पण इस्राएलने जे पाहिले त्यापेक्षा अधिक का पाहिले नाही?—त्यांना विश्वास नव्हता. पण इस्राएलने तेव्हा ज्यावर विश्वास ठेवला नाही त्यावर तुम्ही आणि मी आता विश्वास ठेवला पाहिजे, नाहीतर इस्राएलने जे गमावले ते आपल्याला कधीच मिळणार नाही. पण इस्राएलने ज्यावर विश्वास ठेवला नाही त्यावर जर आपण विश्वास ठेवला, तर आपल्याला त्या वारशात आणले जाईल ज्यात इस्राएलला आणले गेले नाही, त्या तंबूत ज्यात इस्राएल प्रवेशले नाही, देवाच्या पवित्र निवासात, त्या शहरात ज्याची पायाभरणी आहे, ज्याचा बांधणी करणारा आणि निर्माता देव आहे.

TAM1897 Q1 25.9अठराव्या वचनात: “प्रभु सदैव राज्य करील.” तो स्वतः त्यांच्यावर राज्य करू इच्छितो; आता फारो नाही; निम्रोद नाही; हे मूर्तिपूजक नाहीत; हे बंडखोर लोक नाहीत. देवाला इस्राएलला आशीर्वादित भूमीत नेऊन तिथे सदैव राज्य करायचे होते, परंतु त्यांना ते माहीत नव्हते. अरे देवावर विश्वास न ठेवल्यामुळे त्यांनी किती काही गमावले! अरे या इतक्या वर्षांत आपण किती काही गमावले आहे! कारण जसे मी उद्या रात्री तुम्हाला वाचून दाखवीन, जर आपण फक्त देवावर विश्वास ठेवला असता, तर आपण खूप आधीच तिथे पोहोचले असते. देव असे म्हणतो, आणि ते खरेच आहे. आज रात्री या तंबूत आपले काहीच काम नाही. योग्यदृष्ट्या इथे काहीच काम नाही, कारण या जगात आपले काहीच काम नाही. तथापि, जगात असताना, हेच आपले स्थान आहे. पण आपण या जगात अजिबात असू नये. आपण खूप आधीच देवाच्या राज्यात असायला हवे होते. हे एक सत्य आहे, बंधूंनो. त्या एकाच विचारावर इथे आणखी एक तास बोलूनही आपण बायबलमधील सर्व काही मांडू शकणार नाही.

TAM1897 Q1 25.10आता मोशेला हे सर्व खरे वाटले. त्याला विश्वास होता की वचनाच्या पूर्ततेची वेळ जवळ आली आहे. परंतु लवकरच त्याला मिसरच्या सिंहासनावर बसावे लागणार होते. तो राजा होणार होता. त्याला राज्य करायचे होते; कोणत्याही शहराच्या महापौर किंवा लिपिक या पदापेक्षा उच्च पद त्याला मिळणार होते. त्याला फक्त एका राज्यावर नव्हे, तर संपूर्ण जगाच्या साम्राज्यावर राज्य करायचे होते, आणि तो त्याचा हक्क होता. दुहेरी हक्काने ते त्याचे होते. त्याला पदासाठी प्रचार करावा लागणार नव्हता. ते त्याला आपोआप मिळणार होते, आणि त्याच्या हक्कावर वाद घालणारा कोणीही नव्हता. सिंहासनापर्यंत फक्त एकच पाऊल उरले होते; फक्त हा फारो मरण पावेपर्यंत, आणि तो जवळजवळ शंभर वर्षांचा होता. मग हा मोशे जगाचा राजा होणार होता, कारण मिसरी साम्राज्य संपूर्ण जगभर पसरलेले होते.

TAM1897 Q1 25.11त्या वेळी इस्राएललाही खूप कठीण काळ चालला होता. इस्राएलवर दमन केले जात होते, त्यांना सतावले जात होते आणि विटांच्या भट्ट्यांमध्ये काम करण्यास भाग पाडले जात होते. मोशे म्हणाले असते: आता आपल्या लोकांवर दमन केले जात आहे; त्यांना सतावले जात आहे; ते त्यांच्या देवासाठी दु:ख सहन करत आहेत; पण जास्तीत जास्त वेळ लागणार नाही, कारण फारो जवळपास शंभर वर्षांचा आहे आणि तो फार काळ जगणार नाही. मग मी सुधारणा आणणार आहे. मी या सरकारला योग्य मार्गावर आणणार आहे. मी नीतीने राज्य करणार आहे. या दुष्ट फारोंसारखे नाही. मी देवावर विश्वास ठेवतो. मी ख्रिश्चन आहे, आणि ख्रिश्चन असल्यामुळेच राज्य करण्यासाठी मी अधिक पात्र आहे. आणि तो केवळ त्यांची ओझी दूर करू शकला असता असे नाही, तर त्यांना पदही देऊ शकला असता, आणि देवाच्या लोकांच्या माध्यमातून जगावर राज्य करू शकला असता. मार्ग मोकळा नव्हता का? सिंहासनापर्यंत फक्त एक पाऊल होते, आणि ते पाऊल लवकरच उचलावे लागणार होते. पण अशा परिस्थितीत त्या ख्रिस्तीने काय केले ते पाहूया. इब्र्यांना लिहिलेल्या पत्राच्या अकराव्या प्रकरणाकडे वळा. नीट पाहा, काळजीपूर्वक वाचा आणि काय म्हटले आहे ते पहा. चोविसावे वचन:—

TAM1897 Q1 26.1मोशेने, विश्वासाने, तो मोठा झाल्यावर फारोच्या कन्येचा मुलगा म्हणवण्याचे नाकबूल केले.

TAM1897 Q1 26.2फारोच्या मुलीचा मुलगा म्हणून ओळख घेतली जाण्यास नकार देणे म्हणजे काय?—राजा होण्यास नकार देणे. सिंहासन तिथेच होते. त्यापर्यंत पोहोचण्यासाठी फक्त एक पाऊल उरले होते. पण सिंहासनावर जाऊन बसण्याऐवजी, त्याने खाली उतरण्याचा मार्ग निवडला. त्याने मिसरच्या सिंहासनाला आणि मिसरमधील सर्व खजिन्यांना व सुखसोयींना पाठ फिरवली, आणि त्याने आपले तोंड दुसऱ्या देशाकडे वळवले; कारण तो वेळ आला होता जेव्हा देव आपल्या लोकांना त्या देशातून या दुसऱ्या देशात बोलावणार होता. मोशेने येशू ख्रिस्तावर विश्वास ठेवला, आणि म्हणूनच चर्च आणि राज्याच्या पृथक्करणावर विश्वास ठेवला. म्हणूनच त्याने राज्यापासून वेगळेपणा पाळला आणि चर्चसोबत पूर्ण मनाने उभा राहिला. देवाने त्याला या देशाबाहेर बोलावले, जसे त्याने प्रथम त्याचा पूर्वज अब्राहाम याला त्याच्या देशातून बोलावले होते. पण इतकंच नाही. ऐका: “मिसराची क्षणिक सुखे भोगण्यापेक्षा देवाच्या लोकांबरोबर दुःख सोसणे पसंत करणे?” (जोन्स यांचे शब्द, शब्दशः भाषांतर)

TAM1897 Q1 26.3(सभा) पाप.

TAM1897 Q1 26.4पाप? तो राजसिंहासनाचा वारस होता. मग त्याने मिसरच्या सिंहासनावर, जगातील सामर्थ्यावर आणि सुखांवर, आणि जगातील सरकारांवर आपले मन लावले, तर ते काय होते? ते काय होते?—पाप. असे लिहिले आहे का?

TAM1897 Q1 26.5(आवाज) होय.

TAM1897 Q1 26.6तुम्हाला ते खरं वाटतं का?

TAM1897 Q1 26.7(आवाज) हो.

TAM1897 Q1 26.8मग इस्राएलसाठी ते पाप होते का?

TAM1897 Q1 26.9(आवाज) हो.

TAM1897 Q1 26.10आता ते काय आहे?

TAM1897 Q1 26.11(आवाज) पाप.

TAM1897 Q1 26.12बंधूंनो, बायबलमध्ये काही गोष्टी आहेत ज्यांचा आपण विचार करायला हवा. “पापांची क्षणिक सुखे भोगण्यापेक्षा देवाच्या लोकांबरोबर दुःख सोसणे त्याने पसंत केले.” पण हे विसरू नका की येथे उल्लेख केलेली सुखे—पापाची सुखे—खरंतर मिसरची सुखे आहेत; मिसरचा राजा होण्याचे सुख, सांसारिक सरकारमध्ये पद धारण करण्याचे सुख, इतरांवर राज्य करण्याचे सुख. हे सर्व त्याला खऱ्या वंशपरंपरेने, वारसाहक्काच्या हक्काने मिळणार होते. त्याला उमेदवार म्हणून स्वतःला पुढे करावे लागले नाही, किंवा मते मागावी लागली नाहीत. ते त्याला नैसर्गिकरित्या मिळत होते. नोंदीनुसार, त्याने जर या सर्व सुखसोयी स्वीकारल्या आणि त्यांचा आनंद घेतला असता, तर ते पापाच्या सुखसोयींचा आनंद घेण्यासारखे झाले असते. पण त्याने ते सोडले. का?—“ख्रिस्ताप्रीत्यर्थ विटंबना सोसणे हे मिसरातील भांडारापेक्षा मोठे धन मानले.”

TAM1897 Q1 26.13मिसरी सरकार आणि सिंहासनाच्या संदर्भात ख्रिस्त कुठे होता? ख्रिस्त मिसरसोबत एक होता का?—नाही. मोशेला ख्रिस्त आणि मिसरचे सिंहासन दोन्ही मिळू शकले असते का?

TAM1897 Q1 26.14(आवाज) नाही.

TAM1897 Q1 26.15पण मिसरचे सिंहासन त्याच्याकडे तितक्याच नैसर्गिकरित्या येत होते जशी झाडांची पाने गळतात. त्याला पदासाठी प्रयत्न करावे लागले नाहीत. अगदी स्वतःला उमेदवार म्हणून नामनिर्देशित करण्यासाठीही नाही.

TAM1897 Q1 26.16ए. एफ. बॅलेन्जर.—किंवा याचिका तयार करण्यासाठीही.

TAM1897 Q1 26.17नाही. त्याला राष्ट्रपतींकडे आपली याचिका सादर करण्यासाठी एखादा प्रतिनिधीही नेमण्याची गरज नव्हती.

TAM1897 Q1 26.18परत परिस्थितीकडे पाहा. मिसर त्याच्या सिंहासन, त्याचे सुख आणि खजिन्यांसह, त्याच्याकडे अगदी नैसर्गिकरित्या येत होते, जसे झाडावरून पाने गळतात, त्याच्याकडून कोणताही वैयक्तिक प्रयत्न न करता. त्याला फक्त हातावर हात ठेवून बसावे लागले, जोपर्यंत वृद्धापकाळाने राजा मरण पावणार नाही, आणि मग ते सर्व त्याचे होणार होते. तरीही, त्याला मिसरच्या सिंहासनावर बसण्यापेक्षा ख्रिस्ताबरोबर राहणे आणि त्याच्यामुळे होणारी निंदा सहन करणे जास्त आवडले असते. आणि हे विशेषतः लक्षात ठेवा की ख्रिस्ताबरोबर राहण्यासाठी त्याला सिंहासन आणि मिसरच्या सर्व खजिन्यांना व सुखसोयींना पाठ फिरवावी लागली.

TAM1897 Q1 26.19आता असं म्हणू नका की मी ते तिथे घातले, की मी ते बनवलं. देवाचे वचन काय म्हणते ते पहा, आणि तुम्हाला दिसेल की ते सर्व तिथेच आहे. ते खरंच तिथे नाही का?

TAM1897 Q1 26.20(आवाज) हो.

TAM1897 Q1 26.21चला ते पुन्हा एकदा वाचूया, आणि आज रात्रीची सभा आटोपण्याची वेळ होईल; मग उद्या रात्री आपण पुन्हा इस्राएलचा अभ्यास करू:—

TAM1897 Q1 26.22मोशेने, विश्वासाने, तो मोठा झाल्यावर फारोच्या कन्येचा मुलगा म्हणवण्याचे नाकबूल केले. पापांची क्षणिक सुखे भोगण्यापेक्षा देवाच्या लोकांबरोबर दुःख सोसणे त्याने पसंत केले, आणि ख्रिस्ताप्रीत्यर्थ विटंबना सोसणे हे मिसरातील भांडारापेक्षा मोठे धन मानले; कारण श्रमांबद्दल मिळणाऱ्या वेतनावर त्याची दृष्टी होती.

TAM1897 Q1 26.23“देवाने अब्राहामाला शपथेने दिलेल्या वचनाच्या पूर्ततेची वेळ जवळ आली”—त्याला आशीर्वादित प्रतिफळ देण्याची वेळ. मोशेने यावर विश्वास ठेवला आणि त्याने स्वतःला त्या राज्यापासून वेगळे केले, सिंहासनाकडे पाठ फिरवली, आणि मिसरच्या सर्व सामर्थ्य, सुख आणि गौरवापेक्षा ख्रिस्ताच्या अपमानाला प्राधान्य दिले. आणि हे विसरू नका की ख्रिस्ताच्या अपमानाचा सहभागी होण्यासाठी त्याला हे सर्व नाकारणे आवश्यक होते.