भविष्यवाणीचा आत्मा. – क्र. २

TAM1897 D 21.2प्रवचन बुधवार सकाळी, १० फेब्रुवारी १८९७ रोजी दिले गेले जनरल कॉन्फरन्स डेली बुलेटिन, १५ फेब्रुवारी १८९७, खंड १, क्र. २, पृ. २१-२२ मध्ये मुद्रित.

TAM1897 D 21.3खालील हे पास्टर जोन्स यांच्या भाषणाचा फक्त सारांश आहे. मागील बैठकीनंतर अनेकजण आल्यामुळे, मागील दिवशी मांडलेल्या मुद्द्यांची उजळणी करण्यासाठी बराच वेळ घालवावा लागला. याशिवाय, वक्त्याने सांगितले की, एक समाज म्हणून आपली अडचण अशी नाही की साक्षी देवाकडून आहेत हे आपण नाममात्रही मानत नाही; तर त्यांवर विश्वास कसा ठेवावा हे आपल्याला जाणून घेणे आवश्यक आहे. जर साक्षींवरील आपला विश्वास लोकांना फक्त ‘आम्हाला त्यावर विश्वास आहे’ असे सांगण्यापुरताच मर्यादित असेल, तर तो विश्वास निरर्थक ठरतो. अशा प्रकारे आपण लोकांना आपल्या विश्वासाच्या प्रामाणिकपणाबद्दल शंका घेण्याची संधी देतो. जर आपण खरोखरच या साक्षींवर विश्वास ठेवत असू, तर लोकांना ते सांगण्याची गरजच उरणार नाही. आपले जीवनच आपल्यातील विश्वासाचे साक्षीपत्र ठरेल.

TAM1897 D 21.4देवापासून दूर जाणे सुरू झाले आहे, आणि जुन्या काळातील यरूशलेमेप्रमाणेच या मंदिराला शुद्धीकरणाची गरज आहे. देवाच्या आत्म्याच्या साक्षींना दुर्लक्षित केल्यामुळे आपण या अवस्थेत आलो आहोत. परंतु त्या साक्षींना दुर्लक्षित करणाऱ्यांपैकी अनेकांना त्यावर विश्वास होता, आणि त्या वेळी त्यांच्या हातात त्या साक्षी होत्या, आणि त्यांना वाटतही नव्हते की ते त्या दुर्लक्षित करत आहेत. म्हणून, आपल्याला हे जाणून घ्यायचे आहे की आत्म्याच्या साक्षींकडे आपण कसे पाहावे.

TAM1897 D 21.5आणि जेव्हा एखादी साक्ष दिली जाते आणि एखाद्या माणसाचे नाव घेतले जाते, तेव्हा आपण एक क्षणभरही असे समजू नये की देव त्याला नष्ट करण्यासाठी त्याच्यावर हल्ला करत आहे. प्रभूचा हेतू त्याला त्या चुकांपासून वेगळे करणे आहे ज्या त्याला हानी पोहोचवत आहेत आणि देवाच्या कार्यात अडथळा आणत आहेत. हे त्या माणसाला वाचवण्यासाठी आणि त्या दोषाचा नाश करण्यासाठी आहे. तो पापाशी अविभाज्यपणे जोडलेला नसल्यास देव त्या माणसाचा नाश करणार नाही किंवा त्याला दोषी ठरवणार नाही. जेव्हा हा माणूस आपल्या चुकीच्या मार्गावरून परत फिरतो, साक्ष मान्य करतो आणि देवाच्या दृष्टीने स्वतःला योग्य बनवतो, तेव्हा साक्ष देण्यात आली तेव्हा तो ज्या स्थितीत होता, त्या स्थितीत तो आता राहत नाही. ती साक्ष नंतर इतरांसाठी इशारा म्हणून वापरली जाऊ शकते, परंतु ज्या माणसाने आपली चूक मान्य केली आहे त्याला दोषी ठरवण्यासाठी ती कधीही वापरू नये.

TAM1897 D 21.6देवाची पद्धत म्हणजे माणसाला तो जे नाही ते बनवणे; माणसाला त्याच्याकडे जे नाही ते देणे. आपण साक्षी इतरांवर लागू करू शकत नाही. नाही, बाहेरून स्वतःवरही लागू करू शकत नाही. साक्ष स्वीकारण्यासाठी आपण देवासमोर आपले हृदय उघडले पाहिजे, जेणेकरून प्रभू त्यात दैवी तत्त्व रुजवील, आपल्याकडे जे नाही ते आपल्याला देईल, आपण जे नाही ते आपल्याला बनवील आणि अशा प्रकारे तो स्वतः आपल्या पवित्र आत्म्याद्वारे ती साक्ष प्रत्यक्षात आपल्याला लागू करील. मग आपल्या जीवनात आणि आपल्या कृतींमध्ये ते प्रकट होईल जे देवाने अंत:करणात रुजवले आहे. हेच म्हणजे साक्षी स्वीकारणे. त्यापेक्षा कमी काहीही करणे म्हणजे साक्षी स्वीकारणे नाही.

TAM1897 D 21.7देवाची जी शक्ती अंत:करणात रुजवली जाते, ती माणसाला प्रलोभनाच्या वेळी आणि त्याच्या दुर्बलतेच्या मध्यभागीही उभे राहण्यास सक्षम करते. ती त्याला जे त्याच्याकडे नाही ते देते आणि त्याला स्वभावाने जे नाही ते बनवते.

TAM1897 D 21.8जेव्हा एखादा माणूस त्याला दिलेल्या पदावर अपयशी ठरतो, तेव्हा आपल्याला असे वाटण्याची शक्यता असते की त्याला तेथे नेमण्यात देवाची चूक झाली आहे; परंतु असे नाही. इस्राएलचा राजा म्हणून शौलाला नेमण्यात देवाने कोणतीही चूक केली नाही; परंतु देवाला शौल जसा व्हावा असे वाटत होते, तसा तो झाला नाही, ही शौलाची चूक होती. देवाचा आवाज ऐकण्याऐवजी त्याने स्वतःच्या मार्गांचा आणि योजनांचा अवलंब केला, ही त्याची चूक होती. त्याचप्रमाणे देवाने इस्राएलचा राजा म्हणून यराबामाला नेमण्यात कोणतीही चूक केली नाही. जरी यहूदापासून दहा जमाती वेगळ्या करण्याचा देवाचा हेतू लोकांच्या दुराग्रहामुळे पूर्ण झाला नाही, तरी देवाकडे एक योजना होती, परंतु यराबामाने ती अंमलात आणू दिली नाही. देवाला मला किंवा तुम्हाला एखाद्या पदावर बोलावता येते, आणि जर आपल्यात अशी काही कमकुवतता असेल जी आपल्या उपयुक्ततेत अडथळा आणेल, आणि देव आपल्याला एखादा संदेश पाठवतो, तर तो संदेश आपल्याला तो बनवण्यासाठी असतो जो तो आपल्याला बनवू इच्छितो, जेणेकरून त्याच्या कृपेने आपण त्या ठिकाणी उभे राहू शकू जिथे तो आपल्याला उभे पाहू इच्छितो.

TAM1897 D 22.1“दररोज माणसे हे उघड करतात की देवाचे राज्य त्यांच्यात आहे की नाही. जर ख्रिस्त त्यांच्या हृदयात राज्य करत असेल, तर ते तत्त्वांची ताकद, सामर्थ्य आणि विश्वासू पहारेकरी व खरे सुधारक म्हणून उभे राहण्याची क्षमता मिळवत आहेत; कारण येशू ख्रिस्तासोबत पूर्ण सहकार्य न झाल्यास कोणतीही सुधारणा होऊ शकत नाही. ख्रिस्ताच्या कृपेने माणसांनी देवाने दिलेल्या त्यांच्या शक्तींचा वापर स्वतःमध्ये सुधारणा करण्यासाठी करायला हवा [इतरांना सुधारण्यासाठी नव्हे, तर स्वतःला सुधारण्यासाठी]; या स्वतःला नाकारण्याच्या कृतीद्वारे, ज्यावर स्वर्गाचा प्रभु अनुमोदनाने पाहतो, ते त्यांच्या स्वतःच्या जन्मजात आणि विकसित प्रवृत्तींवर विजय मिळवतात. मग, दानीएलाप्रमाणे, ते इतरांच्या हृदयावर असे ठसे सोडतात जे कधीच पुसले जाणार नाहीत. हा प्रभाव जगाच्या सर्व भागांमध्ये पोहोचेल.”

TAM1897 D 22.2सुधारणेचे कार्य स्वतःपासून सुरू होते. मी स्वतःमध्ये सुधारणा केल्याशिवाय इतरांच्या हृदयावर छाप सोडू शकत नाही. देव आपल्यापर्यंत पोहोचून इतरांपर्यंत पोहोचतो आणि आपल्याद्वारे इतरांपर्यंत पोहोचतो. २ करिंथकरांस १:३–४ पाहा:—

TAM1897 D 22.3आपला प्रभू येशू ख्रिस्ताचा देव आणि पिता, जो दयाळू पिता व सर्व सांत्वन करणारा देव तो धन्यवादित असो. तो आमच्या सर्व संकटात आमचे सांत्वन करतो; यासाठी की, ज्या सांत्वनाने आमचे स्वतःचे देवाकडून सांत्वन होते. त्या सांत्वनाने आम्ही, जे कोणी कोणत्याही संकटात आहेत त्यांचे सांत्वन करण्यास समर्थ व्हावे.

TAM1897 D 22.4देव आम्हाला सांत्वन देतो जेणेकरून आम्ही इतरांना सांत्वन देऊ शकू; देव आम्हाला मदत करतो जेणेकरून आम्ही इतरांना मदत करू शकू. आम्हाला अशा ठिकाणी आणले जाते जिथे आम्हाला देवाच्या सांत्वनाची गरज असते, जेणेकरून आम्ही इतरांना सांत्वन देऊ शकू. जेव्हा तो आम्हाला सांत्वन देतो तेव्हा त्याला इतरांचाच विचार असतो. “आणि आम्हावर संकट येते ते तुमचे सांत्वन व तारण व्हावे म्हणून येते.” जर मी क्लेशग्रस्त झालो, तर ते एखाद्या दुसऱ्या माणसाच्या सांत्वनासाठी आणि तारणासाठी असते. ज्याला मी सांत्वन देणार आहे, त्या माणसाला कदाचित मी अनेक वर्षे भेटणार नाही; पण कधीतरी मी त्याला भेटेन, आणि माझ्या अनुभवामुळे मी त्याच्या शेजारी बसून त्याचा हात धरू शकेन, आणि त्याला आधार व सांत्वन देऊ शकेन. तो माझ्याकडून ते प्राप्त करतो जे मला देवाकडून प्राप्त झाले आहे, आणि तो ते इतरांना देण्यासाठी प्राप्त करतो, आणि ते पुढे इतरांना देतात; आणि अशा प्रकारे, आपल्याला प्राप्त झालेला देवाच्या कृपेचा प्रभाव आपण राहतो त्या राज्यातून बाहेर न निघताही संपूर्ण पृथ्वीवर पसरतो. भावांनो, देवाला आपल्याबरोबर हेच करायचे आहे, आणि मग आपला प्रभाव जगाच्या सर्व भागांपर्यंत पोहोचेल.

TAM1897 D 22.5आता प्रश्नाकडे येऊया, आपण साक्षींना कसे स्वीकारावे? जेव्हा असे वाटत होते की त्या स्वीकारल्या जात आहेत, तेव्हा प्रत्यक्षात त्या कशा नाकारल्या गेल्या, ते वाचूया. मग आपल्याला ती चूक कशी टाळायची आणि त्या कशा स्वीकाराव्यात हे कळेल. येथे मी एका व्यक्तीबद्दल वाचतो ज्याच्या “उदाहरणाने साक्षींवरील विश्वास डळमळीत करण्यात मोठा हातभार लावला आहे.” त्याने हे कसे केले? — “तो स्वतः देवाने दिलेल्या प्रकाशाच्या अगदी विरुद्ध चालला आहे.” पण त्याला वाटत नव्हते की तो त्यांच्या अगदी विरुद्ध चालत आहे. त्याला वाटत होते की तो त्यांच्या बाबतीत बरोबरच करत आहे. मग, तो इतका कसा चुकला? उत्तर असे आहे: “प्रभूंकडून मिळालेल्या फटकार्यांना आणि इशाऱ्यांना टाळण्यात आले आहे, आणि माणसांच्या युक्त्यांनी त्यांचा अर्थ बदलून त्यांना निष्प्रभावी केले आहे.”

TAM1897 D 22.6त्यांना “टाळले” कसे? उत्तर असे आहे: “तुम्ही पोकळ सबबी का तयार केल्या?” “अहो, ज्यांनी देवाच्या सल्ल्यापासून फारकत घेतली आणि देवाने उमटवला असता तो ठसा झाकण्याचा प्रयत्न केला, त्यांना किती लाज वाटायला हवी!”

TAM1897 D 22.7त्यांचा “अर्थ कसा लावला गेला?” याचे उत्तर येथे आहे: त्यांनी “त्यावर आपलाच अर्थ लावला, असे म्हणत की त्यांचा तसा अर्थ नव्हता.”

TAM1897 D 22.8आणि अशाप्रकारे त्या साक्षींना टाळले गेले, त्यांचे अर्थ लावले गेले आणि त्या रद्द करण्यात आल्या, त्या लोकांकडून ज्यांना वाटत होते की ते त्यावर विश्वास ठेवतात आणि त्या स्वीकारत आहेत. आता, तुम्ही क्षुल्लक बहाण्यांनी त्यांना टाळत आहात का? तुम्ही त्यांचा अर्थ लावून आणि तुमची स्वतःची व्याख्या लावून त्यांना रद्द करत आहात का, असे म्हणून की त्यांचा अर्थ तसा नाही? — अर्थातच तुम्ही करत आहात; तुम्हाला माहीत आहे की तुम्ही करत आहात. मग चला, आपण हे आत्ताच थांबवूया.

TAM1897 D 22.9तर मग त्यांचा स्वीकार कसा करावा? त्यांचा अर्थ काय आहे हे आपल्याला कसे कळेल? उत्तर असे आहे: “त्यांचा अर्थ अगदी जसा सांगितला आहे तसाच.” त्यांचा अर्थ काय? — “अगदी जसा सांगितला आहे तसाच.” तुम्ही सांगू शकता का ते काय म्हणतात? — होय, अगदी सोपे आहे. मग ते जसे सांगतात तसे त्यांना स्वीकारा. देवासाठी हृदय मोकळे उघडा, जेणेकरून त्याच्या चांगल्या आत्म्याद्वारे तो त्या साक्षीत नेमके जे सांगितले आहे त्यातील तत्त्व तुमच्या हृदयात रुजवील; मग ते तत्त्व प्रकट होईल, ते तुमच्या जीवनात प्रकाशमान होईल; तेव्हा तुम्ही साक्षी स्वीकारल्या आहेत. तेव्हा तुम्हाला ठाऊक होईल की तुम्ही साक्षींवर विश्वास ठेवता. तेव्हा याबद्दल चूक होण्याची कोणतीही शक्यता राहणार नाही. इतरांनाही ते कळेल, कारण तुम्ही हृदयांवर असे ठसे उमटवाल जे कधीच मिटणार नाहीत, आणि ते देवाच्या भेटीच्या दिवशी देवाची स्तुती करतील.

TAM1897 D 22.10देवाचे वचन हे आपले मानक आहे. प्रितीचे प्रत्येक कृति, दिलाशाचा प्रत्येक शब्द. दुःखीतासाठी गांजलेल्यांसाठी केलेली प्रत्येक प्रार्थना याची नोंद पवित्र स्थानी केली जाते. आणि जीवनी पुस्तकात लिहीले जाते. किंवा कधीच नष्ट न होणाऱ्या मध्ये केली जाते. दैवी वचन सर्वात अंधकारमय समजुतीत प्रकाश टाकते, आणि तो प्रकाश सर्वात सुसंस्कृत लोकांनाही त्यांची अकार्यक्षमता आणि पापीपणा जाणवून देतो. — टेस्ट. क्र. ३१.