बाबेल आणि मिसरमधून बाहेर

TAM1897 Q1 45.8उपदेश: सोमवार संध्याकाळी, १५ मार्च १८९७ जनरल कॉन्फरन्स बुलेटिन, पहिली तिमाही, १८९७, खंड २, क्र. १, पृ. ४५-५४ मध्ये मुद्रित.

TAM1897 Q1 45.9गेल्या रात्रीच्या आमच्या धड्यामध्ये आपण यहूदाच्या इतिहासातील त्या टप्प्यावर पोहोचलो, जिथे अश्शूरकडून आलेल्या संकटांनी देश पूरप्रलयासारखा व्यापला होता. ते त्यातून सुटण्याची इच्छा बाळगत होते, आणि प्रभू त्यांना सर्व हृदयाने त्याला शोधण्याचे आवाहन करत होता, जेणेकरून तो त्यांना सोडवू शकेल. ते मिसरबरोबर संघटन, गटबंदी आणि करार करून स्वतःला सुटवण्याचा प्रयत्न करत होते.

TAM1897 Q1 45.10अशाप्रकारे हे चालूच राहिले, जोपर्यंत हिज्कीयाच्या आयुष्यात ते एका अशा क्षणी पोहोचले की मिसरकडून येणारी सर्व मदत पूर्णपणे खंडित झाली, कारण त्याची तशी इच्छा होती म्हणून नव्हे, तर परिस्थितीच तशी होती. अश्शूरच्या राजाने यरूशलेम आणि भूमध्यसागर यांच्या दरम्यान फिरून स्वतःला मिसर आणि यरूशलेमेच्या सैन्यांमध्ये आणले, जेणेकरून यहूदा आणि मिसरच्या सैन्यांना एकत्र येण्यापासून रोखता येईल. मग तो त्यांच्यापैकी कोणत्याही सैन्याला वेगळे गाठून पराभूत करू शकत होता.

TAM1897 Q1 45.11जेव्हा सन्हेरीब पहिल्यांदा यरूशलेमेवर आक्रमण करायला आला, तेव्हा त्यानेही तसेच केले, आणि हिज्कीयाने इतकी चूक केली की धर्मग्रंथात लिहिले आहे की तो अश्शूरच्या राजाकडे बाहेर गेला आणि म्हणाला, “माझ्याकडून अपराध झाला आहे, तर आता माझ्या पासून निघून जा. तू जे माझ्यावर लादशील ते मी सहन करीन.” आणि अश्शूरच्या राजाने त्याच्यावर तीस किक्कार सोने आणि तीनशे किक्कार चांदी इतका कर लादले, आणि हिज्कीयाला कर भरण्यासाठी देवाच्या घरातील वस्तू लुटून घ्याव्या लागल्या.

TAM1897 Q1 45.12या संकटाचे कारण असे होते की एक्रोनच्या लोकांनी अश्शूरच्या लोकांविरुद्ध बंड केले होते; परंतु एक्रोनचा राजा अश्शूरच्या राजाप्रती निष्ठावान होता आणि त्याने लोकांच्या बंडाला सामील होण्यास नकार दिला. मग लोकांनी त्याला जबरदस्तीने कैदी म्हणून यरूशलेमेला नेले आणि कैदेत ठेवण्यासाठी हिज्कीया यांच्या ताब्यात दिले. हिज्कीयाने त्याला स्वीकारले. हिज्कीया यांना अश्शूरच्या राजाविरुद्ध त्यांच्या बंडखोरीबद्दल इतकी सहानुभूती होती की ते त्यात इतक्या प्रमाणात सहभागी होण्यास तयार होते.

TAM1897 Q1 45.13अश्शूरचा राजा वर आला आणि एक्रोनवर ताबा मिळवला. त्यानंतर तो एक्रोनच्या राजाला घेऊन परत येण्यासाठी आणि त्याला पुन्हा एक्रोनच्या सिंहासनावर बसवण्यासाठी यरूशलेमेकडे निघाला. हिज्कीयाने त्या शहराला मजबूत केले, तटबंदी उभारली आणि आवश्यक ती सर्व संरक्षणव्यवस्था केली; परंतु त्याचा काहीच उपयोग झाला नाही, त्याने त्यांची सुटका होणार नव्हती, कारण देव त्यांना त्या मार्गाने वाचवू शकत नव्हता. मी त्या मोहिमेचा सन्हेरीबाचा अहवाल आणि बायबलमधील अहवाल वाचणार आहे. हे दोन अहवाल “Empires of the Bible” या पुस्तकाच्या ३२२व्या पानावर आणि पुढील तीन पानांवर एकत्र विणलेले आहेत. मी पॅराग्राफ १५ पासून वाचायला सुरुवात करतो. सन्हेरीब सांगतो की एक्रोनच्या लोकांनी बंड केले होते आणि त्यांचा राजा त्यांनी पकडून कैदी बनवला होता. तो म्हणतो:—

TAM1897 Q1 46.1एक्रोनचे मुख्य पुरोहित, कुलीन आणि लोक, ज्यांनी आपला राजा पाडियाह (जो अश्शूरचा विश्वास आणि उपासना पाळत असे) याला लोखंडी साखळ्यांनी बांधले होते; आणि ज्यांनी त्याला यहूदाचा राजा हिज्कीया यांच्याकडे सुपूर्द केले होते; आणि ज्यांनी देवतेविरुद्ध शत्रुत्व दाखवले होते; हे लोक आता त्यांच्या अंत:करणात भयभीत झाले होते.

TAM1897 Q1 46.2आणि त्याने त्या शहरावर ताबा मिळविला, आणि पुढे तो म्हणतो, “यहूदाचा राजा हिज्कीया माझ्या जोखडाखाली आला नाही.” मग बायबल म्हणते, म्हणून “अश्शूरचा राजा सन्हेरीब याने यहूदातील सर्व तटबंदी नगरांवर हल्ला चढवून त्यांचा ताबा घेतला.” मग सन्हेरीब म्हणतो:—

TAM1897 Q1 46.3त्या शहरांपैकी ४६ मजबूत तटबंदीची शहरे आणि त्यांच्या प्रदेशातील असंख्य शहरे यांना युद्धयंत्रांच्या साहाय्याने मी वेढा घातला, ती ताब्यात घेतली, लुटली आणि युद्धलूट म्हणून गणली.... दोन लाख एकशे पन्नास लोक, लहान-मोठे, पुरुष-स्त्रिया, घोडे, घोडी, गाढवे, उंटा, बैल आणि मेंढ्या असंख्य, त्यांच्या मधून मी नेले आणि लूट म्हणून वाटप केले.

TAM1897 Q1 46.4मग बायबल म्हणते:—

TAM1897 Q1 46.5यरूशलेमेवर हल्ला करायला सन्हेरीब आला आहे हे हिज्कीयाला कळले. तेव्हा तो आपल्या सरदारांशी आणि सैन्याच्या अधिकाऱ्यांशी बोलला. त्यांच्या साहाय्याने व त्यांच्याशी मसलत करून राजाने नगराबाहेरच्या झऱ्यांचे पाणी अडवायचा एकमताने निर्णय घेतला. त्या सर्वांनी त्यास मदत केली. झरे आणि आपल्या प्रांतामधून वाहणारी नदी लोकांनी एकत्र येऊन अडवली. ते म्हणाले, “अश्शूरच्या राजाला आत्ता इथवर आल्यावर त्यास मुबलक पाणी का मिळावे?” हिज्कीयाने पुढील उपाययोजनेने यरूशलेमची मजबुती वाढवली. तटबंदीची भिंत ज्याठिकाणी ढासळली होती तिथे बांधून काढली. भिंतीवर बुरुज बांधले. तटबंदी बाहेर दुसरा मजबूत कोट केला. दावीद नगरातील मिल्लो नावाच्या बूरूजाची मजबूती केली. शस्त्रे आणि ढाली आणखी करवून घेतल्या.

TAM1897 Q1 46.6आता सन्हेरीब म्हणतो:—

TAM1897 Q1 46.7त्याला [हिज्कीयाला] स्वतःला, त्याच्या राजनगरीत, यरूशलेमेमध्ये, पिंजऱ्यातील पक्ष्यासारखे मी कोंडून ठेवले; मी त्याच्याविरुद्ध वेढा घालण्यासाठी मनोरे उभारले (कारण त्याने आपल्या शहराच्या मुख्य द्वाराच्या बुरुजांची दुरुस्ती करण्याचा आदेश दिला होता).

TAM1897 Q1 46.8आणि आता बायबल म्हणते:—

TAM1897 Q1 46.9हिज्कीयाने प्रजेवर सेना नायकांच्या नेमणुका केल्या, आणि नगराच्या वेशीजवळच्या चौकात त्यांची सभा घेऊन त्यांच्याशी उत्तेजनपर बातचीत केली. हिज्कीया त्यांना म्हणाला, “हिंमत बाळगा आणि द्दढ राहा. अश्शूरच्या राजाची किंवा त्याच्या विशाल सेनेची धास्ती घेऊ नका. आपली ताकद त्यांच्यापेक्षा जास्त आहे. अश्शूरच्या राजाजवळ फक्त मनुष्यबळ आहे. आपल्या बाजूला तर साक्षात परमेश्वर देव आहे. तोच आपल्याला मदत करील.” आपल्या युध्दात तोच लढेल अशाप्रकारे यहूदाचा राजा हिज्कीयाचे धीराचे बोलणे ऐकून लोकांचा त्यावर विश्वास बसला आणि त्यांना हुरुप आला.

TAM1897 Q1 46.10हे सर्व खरे होते, जर तो या प्रकरणात निर्दोष असता; परंतु एकाच वेळी यरूशलेमच्या तुरुंगात एक्रोनचा राजा पाडियाह असताना, प्रभू हिज्कीयाच्या शहराचे रक्षण करण्याच्या मार्गाला आपले समर्थन देऊ शकला नाही. परिणामी सन्हेरीब म्हणतो:—

TAM1897 Q1 46.11माझ्या राजसत्तेकडून होणाऱ्या अपमानाच्या भीतीने स्वतः हिज्कीयाला, तसेच उर्बी, त्याचे स्वतःचे सैनिक आणि त्याने आपली राजधानी यरूशलेमेमध्ये आणलेले इतर सैनिक यांनाही ग्रासले.

TAM1897 Q1 46.12मग बायबल म्हणते:—

TAM1897 Q1 46.13यावर अश्शूराच्या राजाने यहूदाचा राजा हिज्कीया याला तिनशे किक्कार चांदी व तीस किक्कार सोने अशी खंडणी मागितली. तेव्हा हिज्कीयाने परमेश्वराच्या घरात व राजाच्या राजवाड्यातील भांडारात असणारी सर्व चांदी त्यास दिली. मग हिज्कीयाने परमेश्वराच्या मंदिराचे दरवाजे आणि सोन्याच्या पल्याने मढवलेले खांब काढून घेतले आणि अश्शूरच्या राजाला हे सोने दिले.

TAM1897 Q1 46.14आणि याबद्दल सन्हेरीब म्हणतो:—

TAM1897 Q1 46.15पूर्वी दरवर्षी भरल्या जाणाऱ्या करामध्ये मी माझ्या अधिपत्याखालील युतीचा करही जोडला आणि तो त्याच्यावर लादला.... त्याची राजधानी यरूशलेम हिची तटबंदी करण्यासाठी त्याने शहरात जमवलेले कामगार, सैनिक आणि बांधकाम करणारे आता कराची रक्कम वाहून नेत होते. तीस किक्कार सोने, आठशे किक्कार चांदी; विणलेले कापड, किरमिजी, भरतकाम केलेले; मोठ्या आकाराचे मौल्यवान रत्न; हत्तीच्या दाताचे पलंग, हस्तिदंताची हलवता येण्याजोगी सिंहासने, म्हशींची कातडी, दान लाकूड, कु लाकूड, प्रत्येक प्रकारचा मोठा खजिना; आणि त्याच्या मुली, त्याच्या राजवाड्यातील नपुंसक, पुरुष संगीतकार आणि महिला संगीतकार; माझ्या राजनगरी निनवेकडे माझ्यानंतर पाठवले. आणि कर भरण्यासाठी व आदर प्रदर्शित करण्यासाठी त्याने आपला दूत पाठविला. मी ज्या शहरांची लूट केली, ती मी त्याच्या राज्यातून वेगळी केली आणि अश्दोदचा राजा मितिन्ती, एक्रोनचा राजा पाडियाह आणि गज्जाचा राजा झिल्ली-बेल यांना दिली. मी त्याचे राज्य कमी केले.

TAM1897 Q1 46.16धर्मग्रंथातील त्या वचनाची हीच संपूर्ण कथा आहे, ज्यात असे म्हटले आहे की हिज्कीयाने अश्शूरच्या राजाला संदेश पाठवला आणि म्हणाला, “माझ्याकडून अपराध झाला आहे, तर आता माझ्या पासून निघून जा. तू जे माझ्यावर लादशील ते मी सहन करीन.”

TAM1897 Q1 46.17काही काळानंतर हिज्कीयाने मिसरकडे राजदूत पाठवले, आणि मिसरने हिज्कीयासोबत करार करून सैन्य पाठवले. सन्हेरीबाला ही बातमी वेळेत मिळाली आणि त्याने आपले सैन्य मिसर आणि यरूशलेमेच्या मध्ये तैनात केले. मग त्याने प्रथम यरूशलेमेला हिज्कीयाला आत्मसमर्पण करण्याचा निरोप पाठवला, आणि तो मिसरहून परत येईपर्यंत थांबायला सांगितले, कारण तो परत येऊन त्यांना त्यांच्या स्वतःच्या देशासारख्या चांगल्या प्रदेशात कैद करून नेईल. पण हिज्कीयाने त्यांना काहीच उत्तर देऊ नये असे सांगितले, आणि तो माणूस लाखीशाला परत गेला, आणि त्याला आढळले की राजा लिब्नाला गेला होता, आणि त्यांनी त्याला तिथेच अहवाल दिला.

TAM1897 Q1 46.18तेव्हा सन्हेरीबाला हे कळले की मिसरची सेना वर येत आहे, आणि त्याने पुन्हा यरूशलेमेला एक पत्र पाठवले, ज्यात त्याने सांगितले की तो काय करू शकतो आणि प्रभू काय करू शकत नाही; आणि हे की हिज्कीयाने प्रभूवर अवलंबून राहू नये, कारण प्रभू त्यांना त्याच्या हातून वाचवू शकत नाही; आणि जेव्हा तो मिसरच्या राजाचा प्रश्न संपवेल, तेव्हा तो वर येईल, आणि यरूशलेमेला परिणामांना सामोरे जावे लागेल.

TAM1897 Q1 46.19या वेळी हिज्कीया परमेश्वरावर विश्वास ठेवायला शिकला होता; कारण त्याच्याकडे विश्वास ठेवण्यासाठी दुसरा कोणीही नव्हता. शेवटी त्याला परमेश्वरावर विश्वास ठेवण्यास भाग पाडले गेले. म्हणून तो मंदिरात गेला, सन्हेरीबाचे ते पत्र परमेश्वरासमोर ठेवले आणि परमेश्वराला म्हणाला, “हे बघा, आता आम्ही काहीच करू शकत नाही. प्रभू, आमच्यासाठी तूच उभा रहा.” आणि प्रभूने तसे केले. त्या रात्री सन्हेरीबाच्या सैन्याचा संहार झाला, आणि तो निनवेत परत गेला. अशाप्रकारे शेवटी, या सर्व कठीण काळात, त्यांच्यावर आलेल्या या संकटांनी, आणि इतक्या अडचणीत टाकल्यामुळे की त्यांना मिसरकडून किंवा इतर कुठूनही मदत मिळू शकली नाही, ते त्या ठिकाणी पोहोचले जिथे प्रभूला त्यांना सुरुवातीपासूनच आणायचे होते—जिथे तो त्यांना वाचवू शकत होता.

TAM1897 Q1 47.1जर ते त्या वेळी जसे प्रभूवर अवलंबून राहिले तसे नेहमीच राहिले असते, तर प्रभूने त्या वेळी त्यांच्यासाठी जे केले ते नेहमीच केले असते. ते कधीच अश्शूरच्या अधीन झाले नसते, ना मिसरशी काही संबंध ठेवले असते. त्यांना कधीच लुटले गेले नसते आणि कैद करून नेले गेले नसते. ते नेहमी प्रभूचे लोक आणि त्याचे राज्य म्हणून उभे राहिले असते, एकटेच वास्तव्य करून, राष्ट्रांमध्ये मोजले गेले नसते.

TAM1897 Q1 47.2मला यहूदाच्या इतिहासाचा तपशीलवार पाठपुरावा करण्याची गरज नाही. हा पुन्हा एकदा दहा गोत्रांचा इतिहास आहे. हे फक्त काल रात्री आपण पाहिलेल्या इतिहासाची पुनरावृत्ती होईल, जोपर्यंत आपण त्या ठिकाणी पोहोचत नाही जिथे प्रभूने आपल्या शेवटच्या राजा सिद्कीयाकडे आपला भविष्यवक्ता पाठवला आणि म्हणाला, “आपल्या डोक्यावरील पगडी मुकुट बाजुला सारा, सर्व काही एक समान राहाणार नाही, जे उंचावलेले नमवले जातील आणि नम्र उंच केले जातील. मी सगळ्यांची नासाडी, नासाडी, नासाडी करेन, आणि ज्याचा हक्क आहे तो येईपर्यंत ते उरणार नाही; आणि मी ते त्याला देईन.” (KJV चे शब्दशः भाषांतर)

TAM1897 Q1 47.3त्यानंतर लगेचच, संपूर्ण लोक बाबेलला कैद करून नेण्यात आले—फक्त त्या देशातील सर्वात गरीब लोक, ज्यांच्याकडे काहीच नव्हते, ते वगळता. त्यांना त्या भूमीतच राहून ती आपल्या इच्छेनुसार ताब्यात घेण्यासाठी सोडण्यात आले. अशाप्रकारे त्या काळी गरीब असणे आणि काहीच नसणे हे एक वरदान होते; आणि हे सध्या पृथ्वीवर राहणाऱ्या सर्व लोकांच्या समजुतीसाठी लिहिले गेले आहे. आता श्रीमंत असणे आणि मोठ्या मालमत्तेचे मालक असणे हे आशीर्वाद नाही. आणि लवकरच असे दिवस येणार आहेत जेव्हा गरीब आणि काहीही नसलेले लोक या जगात सर्वात चांगल्या स्थितीत असतील. त्या काळी यरूशलेम नष्ट झाल्यावर आणि लोकांना बाबेलला कैदेत नेण्यात आले किंवा ठार मारण्यात आले, तेव्हाही परिस्थिती अशीच होती.

TAM1897 Q1 47.4त्या वेळी ज्यांच्याकडे काहीच नव्हते, त्यांना त्या भूमीत सर्वत्र घरं मिळू शकली; कारण संपूर्ण भूमी त्यांच्यासाठीच होती. इतर सर्वजण कैद करून नेले गेले. आणि पुन्हा एकदा असंच होणार आहे. जे या जगाच्या संपत्तीशी चिकटून आहेत, जे श्रीमंत होऊ इच्छितात, त्यांना त्यांच्या संपत्तीनेच कैद करून नेले जाईल, आणि ते संपूर्ण जगासह नाश पावतील. मग या जगाच्या संपत्तीत जे गरीब आहेत, आणि ज्यांच्याकडे काहीच नाही, कारण त्यांनी सर्व काही देवाच्या कार्यासाठी अर्पण केले आहे—ते प्रभूच्या देशात वसतील, जेव्हा पृथ्वीवरील सर्व भूमीत राहणारे कैद होऊन नेले जातील, आणि संपूर्ण पृथ्वी नष्ट होईल.

TAM1897 Q1 47.5इस्राएलच्या धर्मत्यागाचा आणि त्यांच्या नाशाचा हा वृत्तांत व्यर्थ लिहिला गेला नाही. होशेय आणि काल रात्री उल्लेख केलेल्या भविष्यवाण्या व्यर्थ लिहिल्या गेल्या नाहीत. यशयाचे आठवे प्रकरण व्यर्थ लिहिले गेले नाही. हे शब्द आपल्यासाठी लिहिले गेले आहेत, आणि आपल्याला आपल्या काळात त्यांचे पालन करणे आवश्यक आहे.

TAM1897 Q1 47.6आता आपण यहूदाच्या अंतिम दिवसांकडे येतो. यिर्मया आणि यहेज्केल यांची पुस्तके वाचा. ती सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्टांसाठी आजही वर्तमान सत्य आहेत, जसे प्रकटीकरणाचे पुस्तक आहे. यिर्मया आणि यहेज्केल हे आपल्यासाठी लिहिले गेले आहेत, ज्यांच्यावर जगाचा शेवट येऊन ठेपला आहे, कारण ही पुस्तके त्या काळात लिहिली गेली होती जेव्हा यहूदाचा शेवट आला होता; आणि यरूशलेमेचा नाश, आणि त्याच्या आसपासच्या काळाचे वर्णन फक्त इतक्यासाठी केले गेले आहे की जगातील सर्व लोकांना तो काळ दाखवून देता यावा जेव्हा जगाचा शेवट आणि त्याचा नाश जवळ आला आहे, आणि त्याबरोबर घडणाऱ्या घटनांबद्दल आणि त्यासोबत येणाऱ्या संकटांबद्दल त्यांना इशारा देता यावा.

TAM1897 Q1 47.7इस्राएलने प्रभूच्या आक्षेपाला न जुमानता राजा निवडला. जेव्हा ते वेगळे झाले, तेव्हा दहा गोत्रांना अशा स्थितीला सामोरे जावे लागले की त्यांना म्हणावे लागले, आमचा राजा नाही; आणि प्रभू म्हणाला, मी तुमचा राजा होईन. पुन्हा त्यांनी म्हटले, नाही; आम्हाला राजाच हवा आहे. आणि त्यांनी आणखी एक राजा निवडला, आणि तोच शेवटचा होता. मग त्यांच्याकडे पुन्हा राजाही नव्हता, राज्यही नव्हते; तर त्यांना कैद करून नेण्यात आले आणि ते कायमचे हरवले, कारण त्यांनी प्रभूला आपला राजा म्हणून स्वीकारले नाही.

TAM1897 Q1 47.8यहूदा अजून काही काळ टिकून राहिली, आणि मग ते घडले जे आपण काही क्षणांपूर्वी वाचले—“आपल्या डोक्यावरील पगडी मुकुट बाजुला सारा”, यहूदाला आता राजा राहू शकत नाही. तिला हे म्हणण्यास भाग पाडले जाते, “आमचा राजा नाही.” तिला बाबेलच्या कैदवासात जावे लागणार आहे. लोकांना आणि त्यांच्या जमातींना त्यांच्या खऱ्या राजाच्या येण्यापर्यंत, ज्याला राज्य करण्याचा आणि शासन करण्याचा अधिकार आहे, पुन्हा कोणताही राजा मिळाला नाही; आणि जरी तेव्हाही, ते इतके ठाम होते, शौलाच्या काळात देवाला नाकारणाऱ्या त्याच आत्म्याने इतके भरलेले होते की, त्यांनी प्रभूने त्यांच्यावर राज्य करावे असे मानले नाही; त्यांनी त्याला नाकारले आणि या जगाचा राजा निवडला—“आम्हास कैसराशिवाय राजा नाही.”

TAM1897 Q1 47.9ही सर्व एकच कथा आहे. जेव्हा त्यांनी देवाला नाकारले, तेव्हा त्यांनी त्याच्या आक्षेपाला न जुमानताच असे केले आणि शौल नावाचा राजा निवडला. प्रभूने त्यात त्यांच्या राजा येशूला नाकारणे आणि कैसर व बरब्बा यांना निवडणे पाहिले. ख्रिस्ताला नाकारणे आणि कैसरला निवडणे हे देवाला नाकारणे आणि शौलाला निवडण्याच्या त्यांच्या निर्णयाचाच निश्चित तर्क होता. जेव्हा त्यांनी त्याला नाकारून शौलाला निवडले, तेव्हा प्रभूला ठाऊक होते की ते त्याला नाकारून कैसरला निवडतील. आणि शेवटचा टप्पा पहिल्या टप्प्यातच होता.

TAM1897 Q1 47.10म्हणून प्रभूने सांगितले, “शमुवेल, ते तुला नाकारत नाहीत, तर ते मला नाकारत आहेत, जेणेकरून मी त्यांच्यावर राज्य करू नये.” आणि सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्टांसाठीही याचा हाच अर्थ आहे. देव आपल्या लोकांचा शासक व्हायला इच्छितो, तो आपल्या लोकांचा राजा व्हायला इच्छितो. तो राजा होईल का? त्याचे राजत्व पुरेसे ठरेल का? त्याचे राज्य त्याच्या लोकांसाठी पुरेसे असेल का? हा प्रश्न आता आहे, जसा तो तेव्हा होता. तेव्हा ते त्यांच्यासाठी पुरेसे नव्हते; कारण ते त्याला पूर्ण हृदयाने आत्मसमर्पण करत नव्हते. ते औपचारिकतेत गेले, आणि जगासारखे इतके झाले की ते जगाच्या मूर्तिपूजेत गेले. त्यांना इतर मूर्तिपूजकांसारखा राजा हवा होता. आणि आजही हीच गोष्ट आहे. जर सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्टांसाठी देव पुरेसा शासक नसेल, तर त्याचे कारण असे की ते त्याच्यावर पूर्ण हृदयाने विश्वास ठेवत नाहीत. कारण ते इतके विधर्मीसारखे झाले आहेत की, स्वतःपासूनच स्वतःचे रक्षण करण्यासाठी आणि स्वतःवर राज्य करण्यासाठी त्यांना विधर्मी सरकार आणि विधर्मी शक्ती हवी आहे. हे, आजच्या सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्टांनी आजच्या प्रभूच्या वचनाला ऐकावे: “मी तुझा राजा होईन.”

TAM1897 Q1 48.1यहूदा, जसे मी काही क्षणांपूर्वी सांगितले, बाबेलमध्ये कैद करण्यात आले, आणि काही अत्यंत गरीब लोक त्या भूमीत उरले. त्यांनी तिथेच राहायला हवे होते. पण ते स्वैच्छिकपणे मिसरमध्ये गेले. प्रभूच्या पुन्हा आक्षेपाला न जुमानता, ते मिसरमध्ये गेले. अशाप्रकारे प्रभूचे सर्व लोक बाबेल आणि मिसरमध्ये इतरजातींमध्ये विखुरले गेले. आणि म्हणून त्या वेळेपासून, धर्मग्रंथ सर्वत्र त्याच्या लोकांना बाबेल आणि मिसरमधून बाहेर आणल्याबद्दल बोलतात; आणि आजही तसेच आहे.

TAM1897 Q1 48.2आजचा संदेश असा आहे, “अहो माझ्या लोकांनो, तिच्यामधून बाहेर या. म्हणजे तुम्ही तिच्या पापात भागीदार होऊ नये आणि यासाठी की, तिच्या कोणत्याही पीडा तुमच्यावर येऊ नयेत.” तीच बाबेल आहे. आणि प्रकटीकरण या पुस्तकाच्या अकराव्या प्रकरणात, त्या गोष्टीबद्दल बोलले आहे ज्याला “आध्यात्मिकदृष्ट्या मिसर” असे म्हणतात; आणि जे लोक त्या पशूवर, त्याच्या मूर्तीवर, त्याच्या खुणावर आणि त्याच्या नावाच्या संख्येवर विजय मिळवतात, ते “मोशेचे गीत गातात”—त्यासारखे काहीतरी नव्हे—तर “देवाचा सेवक मोशेचे गीत.” मोशेचे गीत काय होते?—मिसरमधून सुटकेचे गीत. मग जेव्हा त्या पशूवर, त्याच्या मूर्तीवर, त्याच्या खुणावर आणि त्याच्या नावाच्या संख्येवर विजय मिळवतात, तेव्हा ते मोशेचे गीत गातात, कारण ते मिसरमधून सुटले आहेत. कारण, आज आणि जगाच्या शेवटपर्यंत, “मी माझ्या पुत्राला मिसर देशातून बोलावले आहे.” आज बाबेल आणि मिसर अस्तित्वात आहेत. आज बाबेलमध्ये आणि मिसरमध्ये देवाचे लोक आहेत. आणि आज प्रभू म्हणतो, “अहो माझ्या लोकांनो, तिच्यामधून बाहेर या;” आणि, “मी माझ्या पुत्राला मिसर देशातून बोलावले आहे.”

TAM1897 Q1 48.3पुन्हा एकदा पाहा: निम्रोद कुठे होता?—तो बाबेलमध्ये होता आणि बाबेलच्या राज्यावर राज्य करत होता. अब्राहाम कुठे होता?—तो निम्रोदने स्थापन केलेल्या राज्याच्या अधिपत्याखालील प्रदेशात होता. पण देवाने त्याला त्या देशाबाहेर बोलावले. तो देश आध्यात्मिक आणि भौतिकदृष्ट्या बाबेल होता. आणि याहूनही अधिक: निम्रोद कूशाचा मुलगा होता, आणि कूश हा हामचा मुलगा होता, आणि मिसर ही हामची भूमी आहे. त्यामुळे निम्रोदमध्ये मिसर आणि बाबेल दोन्ही होते. आणि जेव्हा देवाने अब्राहामला बोलावले, तेव्हा त्याने त्याला मिसर आणि बाबेल दोन्हीमधून बाहेर बोलावले. आणि “तुम्ही जर ख्रिस्ताचे आहा; तर तुम्ही अब्राहामाचे संतान आणि अभिवचनाप्रमाणे वारीस आहात.” आणि तुम्हाला मिसर आणि बाबेल दोन्हीमधून बाहेर बोलावले गेले आहे.

TAM1897 Q1 48.4अहो, चला आपण सर्वांनी बायबलचा अभ्यास करूया, आणि त्यात काय सांगितले आहे तसेच त्यातले आध्यात्मिक अर्थ समजून घेण्यासाठी ते वाचूया. मग संपूर्ण बायबल, पहिल्या वचनापासून शेवटच्या वचनापर्यंत, आपल्यापैकी प्रत्येकासाठी एक जिवंत, तेजस्वी वस्तू बनेल.

TAM1897 Q1 48.5यानंतर आपण इस्राएलला मिसरमध्ये आढळले, आणि प्रभूने त्यांना पुन्हा मिसरमधून बाहेर बोलावले. मग त्यांनी प्रभूला नाकारले, आणि त्याचा शेवट असा झाला की ते बाबेलच्या कैदवासात गेले, आणि पुन्हा मिसरला गेले. आणि जेव्हा येशू आले, तेव्हा त्यांनी त्याला नाकारले, आणि कैसरला निवडले. मग ख्रिश्चन चर्च अस्तित्वात आली, आणि चर्चने धर्मत्याग केला ज्यामुळे दुसरी बाबेल निर्माण झाली, आणि देवाने लोकांना त्या बाबेलातून बाहेर बोलावले. सुधार चळवळीच्या काळात, त्याने त्यांना त्या बाबेलमधून बाहेर येण्यास बोलावले. नंतर प्रोटेस्टंटवाद, सुधारित ख्रिश्चन धर्म आला, आणि त्यानेही धर्मत्याग केला, आणि आता तो त्या पशूची प्रतिमा बनवतो, ज्यामुळे पुन्हा बाबेल, आई आणि मुली, जगाच्या सरकारांशी जोडल्या जातात. आणि अद्यापही देव बोलावतो, बाबेलमधून बाहेर या, “अहो माझ्या लोकांनो, तिच्यामधून बाहेर या.”

TAM1897 Q1 48.6ख्रिस्ती चर्चमध्ये धर्मत्याग घडवून आणणारे तत्त्वज्ञान; ख्रिश्चन शाळांमध्ये आणली गेलेली खोटी, मूर्तिपूजक शिकवण, ज्यामुळे धर्मत्याग घडला, ती मिसरमधून आली होती. त्या मिसरी तत्त्वज्ञानाने ख्रिश्चन शाळांना विकृत केले, धर्मत्याग घडवून आणला आणि रोमची चर्च उभारली, जी आज बाबेल आणि मिसर दोन्ही आहे. आणि म्हणूनच आजच्या जिवंत वर्तमान सत्यात, प्रभू आपल्या लोकांना बाबेल आणि मिसर या दोन्हींतून बाहेर बोलावत आहे.

TAM1897 Q1 48.7पण प्रभूला सर्वकाही हवे आहे. त्याला सर्वत्र राज्य करायचे आहे. त्याचे राज्य सर्वत्र असावे असे त्याला वाटते. चर्चमध्येही तसेच, शाळेतही तसेच, प्रकाशन संस्थांमध्येही तसेच, जिथे जिथे त्याचे नाव घेतले जाते तिथे सर्वत्र त्याचे राज्य असावे असे त्याला वाटते. तुम्ही त्याला तसे होऊ द्याल का?

TAM1897 Q1 48.8जर तसे असेल, तर तुम्ही, प्रत्येकाने स्वतःसाठी, प्रभूला तुमच्या स्वतःच्या हृदयात संपूर्ण स्थान देण्यास सुरुवात करावी. त्या राजाला तिथे त्याच्या स्वतःच्या राज्यात, त्याच्या आत्म्याच्या राज्यात राज्य करू द्या. हे राज्य आणि राज्यकार्य इतके पूर्ण आणि निरपवाद असावे की तुम्ही देवाशिवाय दुसऱ्या कोणत्याही राजाला किंवा शासकाला, आणि देवाच्या नियमशास्त्राशिवाय दुसऱ्या कोणत्याही कायद्याला मान्यता देणार नाही.

TAM1897 Q1 48.9मग, आणि तेव्हाच, आपण मिसर आणि बाबेलपासून मुक्त होऊ. आणि मग, मिसर आणि बाबेलपासून अशा प्रकारे सुटल्यावर, हे खऱ्या अर्थाने म्हणता येईल, आणि तेव्हा प्रभू संपूर्ण विश्वाला म्हणेल, “जे देवाच्या आज्ञा, व येशूचा विश्वास पालन करतात ते येथे आहेत” (KJV चे शब्दशः भाषांतर),—ते लोक नाहीत ज्यांनी केवळ आपल्या परीने सर्वोत्तम प्रयत्न केले,—तर हे देवाचे प्रमाणपत्र असेल जे संपूर्ण विश्वासमोर मांडले जाईल, पृथ्वीवरील त्या लोकांकडे बोट दाखवत जे देवाच्या आज्ञा पाळतात, आणि येशूचा विश्वास राखतात. तो काळ जवळ आला आहे, आणि देव बाबेल आणि मिसरमधून एक लोक बाहेर बोलावतो, जेणेकरून हे घडू शकेल, आणि तो संपूर्ण विश्वासमोर प्रमाणित करू शकेल, “हे असे लोक आहेत जे मला त्यांच्यावर राज्य करू देतील आणि ज्यांना देवाशिवाय दुसऱ्या कोणत्याही शासकाची, देवाच्या नियमशास्त्राशिवाय दुसऱ्या कोणत्याही नियमाची किंवा देवाच्या शासनाशिवाय दुसऱ्या कोणत्याही शासनाची गरज नाही.”

TAM1897 Q1 48.10आता त्याकडे पुन्हा एकदा नजर टाका. देवाने माणसाला सर्वात पहिल्या आज्ञेसह सुरूवात केली, जी त्याच्यात आणि त्याच्या जीवनात होती: “तू आपल्या संपूर्ण अंतःकरणाने, संपूर्ण जिवाने, संपूर्ण मनाने आणि संपूर्ण शक्तीने तुझा देव प्रभू याच्यावर प्रीती कर.” माणसाने वेगळा मार्ग धरला, दुसऱ्या कोणाचे तरी बोलणे ऐकले, आणि त्यामुळे सर्व काही गमावले. देवाने त्याला पुन्हा उभे केले आणि त्याला पुन्हा एकदा संपूर्ण हृदय, आत्मा, मन आणि सामर्थ्याने देवावर प्रेम करण्याचा अधिकार दिला. थोड्याच काळात त्याचे वंशज देवापासून इतके दूर गेले की त्यांच्या आयुष्यात प्रभूला कुठलेही स्थान उरले नाही, आणि त्या लोकांना महापुरातून पृथ्वीवरून नष्ट करावे लागले. फक्त आठच जीव होते जे त्यांच्या आयुष्यात प्रभूला स्थान देण्यास तयार होते.

TAM1897 Q1 49.1प्रभूने पृथ्वीवर पुन्हा आठ लोकांसह आपले कार्य सुरू केले. त्यांच्यासाठी सर्व आज्ञांपैकी पहिली आज्ञा होती, “तू आपल्या संपूर्ण अंतःकरणाने, संपूर्ण जिवाने, संपूर्ण मनाने आणि संपूर्ण शक्तीने तुझा देव प्रभू याच्यावर प्रीती कर.” पण ते त्यापासून दूर गेले, त्यांनी इतर देव मानले, आणि मूर्तिपूजेपासून ते राजेशाहीकडे गेले. एक राज्य स्थापन झाले—जगातील पहिले राज्य. हे धर्मत्यागाचे फळ होते.

TAM1897 Q1 49.2त्या दुष्ट राज्यातून देवाने पुन्हा आपल्या लोकांना बोलावले आणि जीवांची एक नवीन वंशपरंपरा सुरू केली. देवाने अब्राहामला त्या देशातून, त्याच्या नातेवाईकांपासून आणि त्याच्या वडिलांच्या घरातून, त्याला दाखवणार असलेल्या भूमीकडे बोलावले. आणि त्याने त्याला पृथ्वीवर पाऊल ठेवण्याइतकीही जागा दिली नाही; परंतु त्याने वचन दिले की तो ती भूमी त्याला आणि त्याच्यानंतरच्या संततीला देईल, तेव्हा अजून त्याला मूलही नव्हते. अशाप्रकारे देवाने त्याला ज्या देशात तो राहत होता त्या देशातून बोलावले, आणि त्याला या जगात कोणताही देश दिला नाही. म्हणून अब्राहाम, देवाचा मित्र, देवाची चर्च, या जगात कोणत्याही देशाविना राहिला, आणि “तुम्ही जर ख्रिस्ताचे आहा; तर तुम्ही अब्राहामाचे संतान आणि अभिवचनाप्रमाणे वारीस आहात.”

TAM1897 Q1 49.3आपण आपल्या पित्या अब्राहामच्या विश्वासाच्या पावलांवर पाऊल टाकायचे आहे, जो त्याला सुंता होण्यापूर्वीच प्राप्त झाला होता. तुम्ही या जगात देशविहीन आहात का? प्रभू तुम्हाला तुमच्या देशाबाहेर, त्याने दाखवलेल्या भूमीकडे बोलावतो. ती स्वर्गीय भूमी आहे. तुम्ही ती स्वीकाराल का?

TAM1897 Q1 49.4अब्राहामचे वंशज मिसरमध्ये गेले, आणि देवाने त्यांना त्या देशापासून वेगळे केले. त्या काळात मोशे हे एक महान उदाहरण होते. तो राजसिंहासनाचा वारस होता. पण त्याने त्याकडे पाठ फिरवली आणि देवाबरोबर गेला; देवाबरोबर जाण्यासाठी त्याला त्याकडे पाठ फिरवावी लागली.

TAM1897 Q1 49.5देवाने आपल्या लोकांची सुटका केली आणि त्यांना म्हटले, “लोक एकटेच राहत आहे आणि ते स्वतःला सर्वसाधारण राष्ट्रामध्ये गणित नाहीत.” पण त्यांनी देवाचा त्याग केला, आणि त्यांच्या भोवतालच्या परजातींप्रमाणेच त्यांनी एक राजा आणि राज्य स्थापन केले; आणि त्याचे काय झाले? त्याचा त्यांना काही फायदा झाला का? प्रभूने त्यांचा त्याग केला नाही; पण त्या गोष्टीचा त्यांना काही फायदा झाला का? ही एक अखंड घसरण चालूच होती, खाली, खाली, खाली, जोपर्यंत ते विभाजित झाले, आणि मग दोघेही नाश पावले; आणि त्या दिवसापासून आजपर्यंत ते “जातींमध्ये भटकणारे” आहेत. जरी त्यांनी प्रयत्न केला तरीही, त्यांना राष्ट्रांमध्ये गणले गेलेले नाही.

TAM1897 Q1 49.6अशाप्रकारे जेव्हा ख्रिस्त आला, तेव्हा त्याने पुन्हा एक आध्यात्मिक कुटुंब उभारले. पण पुन्हा एकदा धर्मत्याग झाला, आणि चर्च मूर्तिपूजा व विधर्मीपणाकडे वळली, आणि तिने पुन्हा एकदा चर्च आणि राज्य यांच्या संयोगातून सरकार स्थापन केले. ती पोपशाही होती; आणि तिचे काय होणार?—तुम्हाला माहीत आहे की ती “विनाशात जाणार” आहे. मग देवाने ख्रिश्चन प्रोटेस्टंट धर्मात पुन्हा एक आध्यात्मिक कुटुंब उभे केले. पण त्यानेही धर्मत्याग केला, आणि व्यभिचारिणींच्या मातेशी हातमिळवणी केली, आणि त्याने पशूच्या प्रतिमेची स्थापना केली,—पृथ्वीवर देवाचे राज्य असल्याचा दावा करणारे एक राज्य; आणि त्या सगळ्याचे काय होणार?—तुम्हाला माहित आहे की ते शाश्वत नाशाने नष्ट होणार आहे.

TAM1897 Q1 49.7निम्रोदच्या राज्याचे काय झाले?—ते नष्ट झाले. मिसरच्या राज्याचे काय झाले?—ते नष्ट झाले. अश्शूरच्या राज्याचे काय झाले?—ते नष्ट झाले. दहा जमातींच्या राज्याचे काय झाले?—ते नष्ट झाले. यहूदाच्या राज्याचे काय झाले?—ते नष्ट झाले. बाबेलच्या राज्याचे काय झाले?—ते नष्ट झाले. मेदो-पारसाच्या राज्याचे काय झाले?—ते नष्ट झाले. ग्रीसच्या राज्याचे काय झाले?—ते नष्ट झाले. रोमच्या राज्याचे काय झाले?—ते नष्ट झाले. त्यानंतर आलेल्या दहा राज्यांचे काय झाले?—ते नष्ट होतील. रोमच्या अवशेषांवर स्थापन झालेल्या पोपशाहीचे काय झाले?—ती नष्ट होणार आहे. संयुक्त राज्य अमेरिकेत त्याच्या प्रतिमेवर बनलेल्या राज्याचे काय होणार?—ते नष्ट होणार आहे.

TAM1897 Q1 49.8प्रभू आपल्याला दाखवू इच्छितो की आपल्या लोकांनी या गोष्टींशी संबंध ठेवू नये अशी त्याची इच्छा आहे. हा त्यातला धडा नाही का? तो आपल्या लोकांना नाश पावणाऱ्या गोष्टींवर आपले प्रेम गुंतवायला सांगतो का? आदामापासून आतापर्यंत, देव माणसांना त्याला राज्य करण्याची परवानगी देण्यास सांगत आला आहे, जेणेकरून तो त्यांचा राजा होऊ शकेल; की लोक त्यांच्या देशातून, त्यांच्या नातेवाईकांकडून, त्यांच्या वडिलांच्या घरातून बाहेर पडावेत, आणि एकटे राहावेत, आणि राष्ट्रांमध्ये मोजले जाऊ नयेत. त्याला कधी असे लोक सापडतील का जे त्याला त्याच्या इच्छेप्रमाणे करू देतील?

TAM1897 Q1 49.9(आवाज) हो.

TAM1897 Q1 49.10होय; आपल्याला माहित आहे की त्याला असे लोक मिळणार आहेत, कारण देवाचे वचन तसे सांगते. पण जे लोक सध्या त्याचे लोक असल्याचा दावा करतात, त्यात त्याला असे लोक मिळतील का? हा प्रश्न आहे. तुम्ही त्यापैकी एक असाल का? तुम्ही त्यापैकी एक व्हायला तयार आहात का?—तुम्ही म्हणता, होय. मग तुम्ही तुमच्या देशातून, तुमच्या नातेवाईकांपासून आणि तुमच्या वडिलांच्या घरातून बाहेर पडाल का? तुम्ही एकटेच राहाल का, आणि राष्ट्रांमध्ये तुमची गणना होणार नाही? तुम्ही देवाला तुमचा राजा मानाल का, आणि दुसरा कोणीही राजा मानणार नाही? तुम्ही देवाचे राज्य तुमचे राज्य म्हणून स्वीकाराल का, आणि तुम्हाला दुसऱ्या कोणत्याही राज्याची गरज भासणार नाही?

TAM1897 Q1 49.11असे नाही की तुम्ही इतर कोणत्याही सरकारविरुद्ध बंड कराल; तुम्हाला इतर कुठल्याही सरकारची गरजच नाही कारण तुमच्याकडे सर्वोत्तम सरकार आहे—ते सरकार जे परिपूर्ण आहे. जर ते सरकार तुमच्या आयुष्यात असेल, तर तुम्हाला पृथ्वीवरील कोणत्याही सरकारची गरज भासणार नाही आणि त्यांना तुमच्याबद्दल कोणतीही अडचण किंवा त्रास होणार नाही. प्रभू फक्त इतकेच मागत आहेत. तुम्ही त्यांना ते तुमच्या आयुष्यात होऊ द्याल का?

TAM1897 Q1 50.1तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशात हे अगदी स्पष्ट आहे की त्याद्वारे आणि त्यातून देव “ख्रिश्चन धर्माला शाश्वत पायावर स्थापन” करण्याचा प्रस्ताव करतो. मग, तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशात देव ख्रिश्चन धर्माला जितक्या निश्चितपणे शाश्वत पायावर स्थापन करतो, तितक्याच निश्चितपणे तो ख्रिश्चन धर्म या पृथ्वीवरील कोणत्याही गोष्टीशी जोडलेला राहणार नाही. तो फक्त देवाशी, फक्त त्याच्या शाश्वत वचनाशीच जोडलेला असेल; त्याच्या शाश्वत आत्म्याने प्रकाशित केलेला असेल; त्याने शिकवलेला ज्याचे निघणे अनादि काळापासून आहे; आणि अशा प्रकारे त्याला शाश्वत देवाकडे नेले जाईल, जेणेकरून तो राज्य करील, आणि त्याखाली शाश्वत बाहू असतील.

TAM1897 Q1 50.2मला माहीत आहे, आणि तुम्हालाही माहीत आहे, की काही भाऊ असे आहेत ज्यांना हे योग्य वाटत नाही. दोन वर्षांपूर्वी हे प्रवचन केले गेले आणि ते बुलेटिनमध्ये प्रकाशित झाले. अनेकांनी ते स्वीकारले नाही. काहींनी अद्यापही ते स्वीकारलेले नाही. ते पूर्णपणे चुकीचे असल्याचे समजले जाते. परंतु अलीकडील जनरल कॉन्फरन्समध्ये, आम्हाला दोन साक्षींचे वाचन करण्यात आले—विशेषतः या कॉन्फरन्ससाठी लिहिलेल्या—आणि त्यापैकी एक, मला आढळले की, बुलेटिन क्र. ४ मध्ये छापले गेले आहे; दुसरे अजून छापलेले नाही, परंतु लवकरच छापले जाईल, असे मला वाटते—सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्टांना राजकीय बाबींमध्ये गुंतल्याबद्दल फटकारणारी. मी येथे एक उतारा वाचतो जो तुम्हाला त्याची कल्पना देईल:—

TAM1897 Q1 50.3प्रभू येशू आपल्या लोकांबद्दल निराश आहे. तो सेनापती आहे, आणि त्यांनी त्याच्या ध्वजाखाली रांगेत उभे राहायचे आहे. राजकीय पक्षांची बाजू धरण्यासाठी त्यांच्याकडे वेळ, शहाणपण किंवा शक्ती नाही. माणसे खालून तीव्रतेने उत्तेजित होत आहेत, आणि देवाच्या पुत्रांनी व कन्यांनी या राजकीय संघर्षात आपला प्रभाव देऊ नये. परंतु जेव्हा ते लोक, जे विश्वास ठेवतात की आपण आता तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाखाली आहोत, जो जगासाठी दयेचा शेवटचा संदेश आहे, आणि जे एकाच श्रद्धेतील भावंड आहेत, ते परस्परविरोधी राजकीय पक्षांचे बिल्ले लावून, विरोधी मतं मांडून आणि आपली विभाजित मते जाहीर करून दिसतात, तेव्हा आपल्या लोकांवर कोणत्या प्रकारचा आत्मा हावी होतो?

TAM1897 Q1 50.4आता मी हा प्रश्न एका प्रस्ताव स्वरूपात विचारतो: जर दोन वर्षांपूर्वी सरकार आणि चर्च या विषयावर जे प्रवचन देण्यात आले होते, ते सर्व सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्टांनी स्वीकारले आणि त्याचे पालन केले असते, तर त्या साक्षीसाठी कुठलीही जागा उरली असती का?—स्पष्टपणे, नाही. मग त्या धड्यांनी चुकीची गोष्ट मागितली का, जेव्हा त्यांनी देवाच्या लोकांना अशा स्थितीत उभे केले की त्याला त्यांच्यावर दोष काढणे अशक्य झाले असते? या विशिष्ट मुद्द्याबद्दल माझे म्हणणे आहे. माझे म्हणणे असे आहे की जेव्हा देवाच्या वचनातून सत्याची एक शिकवण मांडली जाते, आणि जर त्याचे लोक ती देवाच्या आणि जगाच्या समोर स्वीकारतील, तर ती त्यांना अशा भूमिकेत उभे करेल की सत्याच्या त्या शिकवणीशी संबंधित बाबतीत प्रभूला त्यांच्यावर दोष काढणे अशक्य होईल, तर ती सत्य म्हणून स्वीकारणे सुरक्षित नाही का? ती कशी चुकीची असू शकते?

TAM1897 Q1 50.5पण ही साक्षींपैकी फक्त एक आहे. दुसऱ्या साक्षीतही त्याच प्रकारच्या निंदांनी पानापान भरलेली आहेत, त्याचे लोक अलीकडील प्रचार मोहिमेतील राजकीय चर्चेत गुंतल्याबद्दल; त्यामुळे सलग दोन साक्षींमध्ये प्रभूंना त्यांच्या लोकांना त्याच गोष्टी केल्याबद्दल निंदा पाठवावी लागली, ज्यापासून ते वाचले असते जर त्यांनी प्रचार मोहीम सुरू होण्याच्या अठरा महिन्यांपूर्वी दिलेला संदेश स्वीकारला असता. मग, त्यांच्याकडे विरोधी मार्ग अवलंबण्याची कोणतीही संधी येण्यापूर्वी अठरा महिने आधी प्रभूने आपल्या लोकांना तो संदेश का पाठवला? जेव्हा गोंधळ आणि चर्चेचा तो काळ त्यांच्यावर आला, तेव्हा आपले लोक तयार असावेत असे त्याला वाटले नाही का, जेणेकरून त्यांना योग्य मार्ग माहीत असेल, ते इतर गोंधळलेल्या लोकांसोबत गोंधळले जाणार नाहीत, आणि ज्या गोष्टींबद्दल त्याला फटकारावे लागते त्यात ते भाग घेणार नाहीत?

TAM1897 Q1 50.6मी आता कोणीही ते फक्त तेथे असल्यामुळे स्वीकारावे अशी मागणी करत नाही. मी विनंती करतो की त्यांनी ते स्वीकारे, त्याचा अभ्यास करावा, त्यावर प्रार्थना करावी, ते नीट पाहावे आणि सत्य असल्यामुळे ते स्वीकारावे, कारण त्यामुळे अशा कोणत्याही बाबतीत देवाला आपल्या लोकांना कधीही फटकारण्याची किंवा सुधारण्याची गरज पडणार नाही. तरीही मला माहित आहे की काही भावंड अजूनही हे सर्व चुकीचेच समजतात; आणि म्हणतात की यामुळे आपल्या लोकांना अतिवादी भूमिका घ्यावी लागली, आणि तीच अतिवादी भूमिका होती. पण जे देवाच्या लोकांना त्याने ज्या ठिकाणी उभे रहावे असे ठरवले आहे, त्या ठिकाणी ठेवणारी भूमिका कशी अतिवादी ठरू शकते, जेणेकरून ते जगाला गोंधळात टाकणाऱ्या सर्व गोंधळलेल्या गोष्टींपासून पूर्णपणे मुक्त होतील?

TAM1897 Q1 50.7या वर्षी हाच विचारसरणी दुसऱ्या प्रकारे पुढे आली आहे. दोन वर्षांपूर्वी ज्या शास्त्रांचा उल्लेख झाला होता, त्या या वर्षाच्या धड्यांमध्ये अजिबात समाविष्ट झाल्या नाहीत. तेव्हा तो सुसमाचार होता; आताही तो सुसमाचार आहे; कारण तो संपूर्ण बायबलभर पसरलेला सुसमाचारच आहे, आणि तुम्ही बायबलचा कुठलाही भाग हाताळला तरी त्यात तेच दिसते.

TAM1897 Q1 50.8आणखी एक गोष्ट आहे ज्याचा आपण विचार करणे आवश्यक आहे. जर आपण राजकीय व्यवहारात आणि राजकीय चर्चेत भाग घेतला, तर वेगवेगळ्या व्यक्ती वेगवेगळ्या बाजू घेतील, विरोधी राजकीय पक्षांमध्ये असतील, विरोधी भावना व्यक्त करतील, आणि आपली परस्परविरोधी मते जाहीर करतील, तर त्याच वेळी ते भावंड असल्याचा दावाही करतील. राजकीय कार्यातील शेवटचा टप्पा काय आहे?—नक्कीच, युद्ध. तर सुरुवातीला त्यात काय असते?—फक्त शेवटी जे असते तेच—युद्ध. सुरुवातीपासून शेवटपर्यंत तोच भाव आहे. ख्रिस्तात एक असलेल्या भावांनी परस्पर विरोध निर्माण करणाऱ्या कोणत्याही गोष्टीत, द्वेषाच्या भावनेने गुंतणे शक्य आहे का? ते तसे करू शकतात का?—नाही; ख्रिस्तात एक राहून ते करू शकत नाहीत. त्यांनी ऐक्य साधण्याचा प्रयत्न करायला हवा, आत्म्याचे ऐक्य शोधायला हवे, “शांतीच्या बंधनाने आत्म्याचे ऐक्य राखण्यासाठी प्रत्येक गोष्टीत चांगले ते करा.”

TAM1897 Q1 50.9काहींनी त्या तर्काला अनुसरण्यास तयार होऊन शेवटी ख्रिस्ती लोकांना, कोणत्याही ख्रिस्ती व्यक्तीला, सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्टांना किंवा इतरांनाही लढण्याची परवानगी आहे असे मान्य केले आहे. अर्थात, एकमेकांशी लढण्यासाठी नव्हे, तर त्यांच्या देशासाठी लढण्यासाठी आणि नागरी सरकार टिकवण्यासाठी युद्धांत सामील होण्यासाठी. पण ख्रिस्ती लोकांचा देश कुठे आहे? ख्रिस्ती लोकांचे सरकार कुठे आहे? तुम्ही सांगू शकता का?

TAM1897 Q1 50.10(आवाज) “या जगाचे नाही.”

TAM1897 Q1 50.11ते या देशाचे नाही, आणि या जगाचे नाही. आमचे राज्य आणि देश या जगाचे नाहीत. पण ख्रिश्चन त्यांच्या देशासाठी शारीरिक युद्धाच्या शस्त्रांनी लढू शकतात का? त्या देशाच्या राजाने आपल्या देशासाठी लढण्यासाठी हात उचलण्याऐवजी स्वतःला वधस्तंभावर खिळले जाऊ दिले, ठार मारले जाऊ दिले आणि दृष्टीआड पुरले जाऊ दिले. मग ज्याचा तर्क इतक्या प्रमाणात जातो, असे काहीही सुरुवातीला खरे असू शकते का?

TAM1897 Q1 51.1पण इतकंच नाही. जर आपण सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट म्हणून त्या तत्त्वांचा प्रचार करणार आहोत आणि त्यांचे पालन करणार आहोत, तर युनायटेड स्टेट्स सरकारबद्दल, मिशिगन राज्याबद्दल आणि इतर अनेक राज्यांबद्दल न्याय राखण्यासाठी एक महत्त्वाचा टप्पा पार करणे आवश्यक आहे, जेणेकरून आपली भूमिका योग्य प्रकारे समजली जाईल.

TAM1897 Q1 51.2मी हे पुन्हा सांगतो, जेणेकरून मी कशाबद्दल बोलत आहे ते तुम्हाला समजू शकेल. जर आपण असा सिद्धांत स्वीकारणार असू की ख्रिश्चन लढू शकतात, देश आणि सरकार आणि त्या सर्व गोष्टींचे रक्षण करण्यासाठी आपला उजवा हात उचलू शकतात, तर संप्रदायाने, स्वतःबद्दल न्याय्यतेने, आणि विशेषतः युनायटेड स्टेट्स सरकारबद्दल आणि अनेक राज्यांबद्दल न्याय्यतेने, हे सार्वजनिकपणे जाहीर केले पाहिजे, आणि संप्रदायाने पूर्वी अवलंबलेल्या मार्गाचा निषेध आणि उलटफेर केला पाहिजे.

TAM1897 Q1 51.3माझ्याकडे येथे १८६५ मध्ये छापलेले दोन छोटे दस्तऐवज आहेत, परंतु त्यात जे लिहिले आहे ते १८६४ मध्ये घडले होते. त्यापैकी एकाचे शीर्षक आहे “शस्त्र हातात घेण्याबाबत सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्टांचे दृष्टिकोन, जे अनेक राज्यांच्या राज्यपालांसमोर आणि [म्हणजेच, युनायटेड स्टेट्सच्या] प्रोव्होस्ट-मार्शल जनरलसमोर सादर केले गेले, नोंदणी कायद्याच्या एका भागासह.”

TAM1897 Q1 51.4त्या वेळी सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्टांनी जनरल कॉन्फरन्स कमिटीमार्फत अमेरिकेच्या सरकारला, इलिनॉय, मिशिगन, पेनसिल्व्हेनिया, विस्कॉन्सिन आणि आणखी एक-दोन राज्यांच्या सरकारांना असे सांगितले की, सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट ख्रिश्चन म्हणून, आणि ख्रिश्चन असल्यामुळेच, ख्रिश्चन कोणत्याही परिस्थितीत शस्त्र धारण करू शकतात किंवा लढू शकतात हे मान्य करू शकत नाहीत. दुसरे दस्तऐवज म्हणजे सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्टांच्या लेखन व प्रकाशनांतील उतारे, ज्यांच्या आधारे सरकारने या संप्रदायाकडून आलेली ही विनंती खरी मानून स्वीकारणे न्याय्य ठरावे.

TAM1897 Q1 51.5आता जर ती भूमिका उलटविली गेली, आणि आपण असा दृष्टिकोन स्वीकारला की ख्रिश्चन कोणत्याही परिस्थितीत, सरकारसाठी किंवा इतर कोणत्याही कारणास्तव लढू शकतात, तर युनायटेड स्टेट्स सरकारप्रती आमचे कर्तव्य आहे की आमच्या संप्रदायाचे प्रतिनिधित्व करणारी जनरल कॉन्फरन्स कमिटी युनायटेड स्टेट्स सरकारकडे जाऊन त्यांना सांगावी की आम्ही आमचे दृष्टिकोन बदलले आहेत; आणि या राज्यांच्या राज्यपालांकडे जाऊन त्यांना सांगावे की आम्ही आमचे मत बदलले आहे; जेणेकरून त्या विषयावरील आमच्या नवीन आणि सुधारित मतांनुसार नोंदी राहतील.

TAM1897 Q1 51.6आता मला एक क्षणभरही वाटत नाही की आपण एखादी गोष्ट फक्त ती झाली म्हणूनच पाळली पाहिजे. पण जर ती गोष्ट बरोबर होती, तर तिला चिकटून राहा. आणि मी आता म्हणतो की, जर आपल्या मतांमध्ये त्या बाबतीत बदल होणार असेल, तर आपल्याला या सरकारांना त्याची माहिती देणे आवश्यक आहे, जेणेकरून ते आपल्याबद्दल आपल्या खऱ्या स्वरूपापेक्षा वेगळे समजू नयेत. सरकारांप्रती हे फक्त न्याय्यच आहे; कारण एक संप्रदाय म्हणून आपण अधिकृतपणे विरोधी भूमिका मांडली होती.

TAM1897 Q1 51.7दोन वर्षांपूर्वी, जेव्हा ते धडे दिले गेले, तेव्हा मला या दस्तऐवजांच्या अस्तित्वाबद्दल माहिती नव्हती. मला साधारण १८९७ च्या सुरुवातीपर्यंत ते अस्तित्वात असल्याची कल्पनाच नव्हती. कोणी तरी मला हे एका पाकिटात पाठवले, आणि मला याबद्दल फक्त इतकेच माहिती आहे. ते १८६५ मध्ये “स्टीम प्रेस ऑफ द सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट पब्लिशिंग असोसिएशन, बॅटल क्रीक, मिशिगन” यांनी छापले होते. युनायटेड स्टेट्स सरकारला सादर केलेल्या दस्तऐवजांवर जनरल कॉन्फरन्स कमिटीची नावे स्वाक्षरी केलेली आहेत, आणि राज्यांच्या राज्य कॉन्फरन्स कमिटींची नावे राज्यांच्या राज्यपालांना सादर केलेल्या दस्तऐवजांवर स्वाक्षरी केलेली आहेत.

TAM1897 Q1 51.8आता मी तुम्हाला सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्टांच्या दस्तऐवजांमधून, प्रकाशनांमधून आणि पत्रकांमधून त्या वेळी छापलेल्या काही उतारे वाचून दाखवणार आहे. हे उतारे युनायटेड स्टेट्स सरकारला आणि राज्यांच्या राज्यपालांना पुरावा म्हणून सादर करण्यात आले होते. या उताऱ्यांद्वारे दाखवण्यात आले की संप्रदायाच्या जनरल कॉन्फरन्स कमिटीने घेतलेली भूमिका ही त्यांची पूर्वनिर्धारित भूमिका होती, जी फक्त लष्करी सेवेतून सुटका मिळवण्यासाठी किंवा युद्धामुळे देशावर येणाऱ्या परिणामांपासून बचाव करण्यासाठी त्या क्षणी तयार केलेली नव्हती. ही बाब या सरकारांना पुराव्याच्या स्वरूपात सादर करण्यात आली की सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्टांसाठी हे एक तत्त्व आहे, आणि ते त्यावर ठाम होते कारण ते ख्रिश्चन धर्माचे तत्त्व आहे.

TAM1897 Q1 51.9मी यातून काही उतारे वाचणार आहे, आणि तुम्हाला तेच दिसेल जे मला वाचताच दिसले—की जर हा दस्तऐवज दोन वर्षांपूर्वी या तंबूघरात माझ्यासमोर असता, तर मी त्यातली तत्त्वे, मी दिलेल्या आणि बुलेटिनमध्ये प्रकाशित झालेल्या धड्यांमध्ये जितक्या स्पष्टपणे शिकवली, त्यापेक्षा अधिक स्पष्टपणे शिकवू शकलो नसतो. येथे १८५३ मध्ये पास्टर जेम्स व्हाईट यांनी ‘साइन्स ऑफ द टाइम्स’ मध्ये लिहिलेल्या एखाद्या लेखातून घेतलेला एक उतारा आहे:—

TAM1897 Q1 51.10ख्रिस्ताची स्वघोषित चर्च तिच्या खऱ्या पतीच्या बाहूला सोडून आता कायद्याच्या बळकट बाहूवर अवलंबून आहे. ती जगातील भ्रष्ट सरकारांकडून संरक्षण आणि पोषण शोधते, आणि जुनी आई असलेल्या कॅथोलिक चर्चच्या वेश्या मुलींद्वारे ती योग्यरित्या प्रतिनिधित्व केली जाते. जशी स्त्री तिच्या पतीशी एकनिष्ठ असावी, तशीच चर्चही ख्रिस्ताशी एकनिष्ठ असावी, आणि कायद्याच्या बाहूवर संरक्षण शोधण्याऐवजी फक्त तिच्या प्रियतमाच्या सामर्थ्यवान बाहूवर अवलंबून राहावी. चर्च जगाशी बेकायदेशीरपणे विवाहित आहे. हे नागरी शासनाच्या विविध विभागांमध्ये दिसून येते. अगदी युद्ध विभागातही येशू ख्रिस्ताचा घोषित सेवक लढाईत यश मिळवण्यासाठी केलेल्या प्रार्थनांमधून शांतीच्या देवाचा उपहास करताना दिसतो.

TAM1897 Q1 51.11पुन्हा, ९ मे १८५४ च्या ‘रिव्ह्यू अँड हेराल्ड’ मधील एक उतारा:—

TAM1897 Q1 52.1या गोष्टी जवळ आल्या असोत वा नसोत [येथे प्रभूच्या आगमनाबद्दल बोलले आहे], ही वस्तुस्थिती कायम आहे; एक युद्धाचा आत्मा पसरला आहे, द्वेष आणि भ्रम यांचा आत्मा. आम्हाला त्याच्या दूषित करणाऱ्या प्रभावाची भीती वाटते,—युद्ध आणि रक्तपात या कल्पनांशी परिचित होण्याचा नैतिक अधःपतन घडवणारा प्रभाव, तो अस्वास्थ्यकारक उत्साह, ती कटू पक्षीय वृत्ती, हेच वाईट आहे आणि वाईटाचा प्रसार करते.

TAM1897 Q1 52.2हे सांगू नका की या कारणांमुळे ख्रिस्ताच्या शिष्यांना कोणताही धोका नाही. धोका आहे; कारण “सतत वाढणाऱ्या दुष्टाईमुळे पुष्कळांची प्रीती थंडावेल.” अशा गूढ आणि अस्पष्ट सहानुभूती माणसाला माणसाशी बांधून ठेवतात, ज्या वेगळ्या आणि एकाकी स्वारस्याला प्रतिबंध करतात, ज्यामुळे आपण नकळतपणे प्रचलित सूर आत्मसात करतो, आणि जोपर्यंत मन विक्षिप्त आणि अस्थिर होत नाही तोपर्यंत आपल्याला ते कळत नाही; आणि अशा प्रकारे, अस्वास्थ्यप्रद अवस्थेत असताना, ते वाईटपणा स्वीकारण्यास आणि त्याचा जन्म घडवण्यास तयार असते. नैतिक अधःपतनाची ही साथ महामारीपेक्षाही अधिक विध्वंसक आहे.

TAM1897 Q1 52.3३१ जुलै १८५६ च्या ‘रिव्ह्यू अँड हेराल्ड’ मधील आणखी एक उतारा:—

TAM1897 Q1 52.4येशूने म्हटले आहे, “तू माझ्यामागे ये.” प्रिय भावा, प्रिय बहिणी, तुमचा विश्वासाचा निकष काय आहे? तो बायबल नाही का? तुम्ही म्हणता, होय. मग आपण तिथेच येऊ, जेणेकरून आपण शिकू की आपण येशूच्या पाठीमागून चालत आहोत की नाही. मी तुमच्या मार्गात तुमच्यापुढे पाऊल टाकेन आणि तुमच्याशी तर्क करीन; आणि हा मार्ग म्हणजे आपल्या जीवनातील प्रत्येक कर्म होय. आपण प्रथम एक विस्तृत आढावा घेऊ आणि विचारू, तुम्ही जगासारखे वागता का? पण तुम्ही विचारता, “तुम्हाला काय म्हणायचे आहे?” मी तुम्हाला समजावून सांगण्याचा प्रयत्न करीन. तुम्ही जगाच्या तत्त्वांमध्ये आणि कायद्यांमध्ये भाग घेता का? जर तसे असेल, तर तुमचा मार्ग तो नाही ज्यावर येशूने पाऊल ठेवले. येशू म्हणाले, ते (शिष्य) जगाचे नाहीत, जसे मी जगाचा नाही. तुम्ही येशूंना कैसरच्या न्यायालयात कधी पाहिले?—कधीच नाही, फक्त तेव्हा जेव्हा त्यांना वधासाठी मेंढ्याच्या पिल्ल्यासारखे नेण्यात आले.

TAM1897 Q1 52.5पण आपल्याला चांगले कायदे हवेत, आणि ते बनवण्यासाठी व अंमलात आणण्यासाठी चांगली माणसे मिळवणे हे आपले कर्तव्य आहे.

TAM1897 Q1 52.6खरंच, आपल्याला चांगले कायदे हवेत; आणि येशूने आपल्याला त्याच्या मागे चालण्यासाठी अशा कायद्यांविना सोडलेले नाही. तो म्हणतो, “तुम्ही जे वचन ऐकता ते माझे नाही तर ज्याने मला पाठवले त्या पित्याचे आहे.” योहान १४:२४.

TAM1897 Q1 52.7स्तोत्रकार म्हणतो, “परमेश्वराचे नियमशास्त्र परिपूर्ण आहे, ते जीवाला पुर्नजीवित करणारे आहे.” स्तोत्र १९:७. पौल म्हणतो, “प्रत्येक शास्त्रलेख देवाच्या प्रेरणेने लिहिला असल्यामुळे तो शिकवण्यास, वाईटाचा निषेध करण्यास, चुका सुधारण्यास व योग्य जीवन जगण्याचे मार्गदर्शन करण्यास उपयुक्त आहे. यासाठी की, देवाचा मनुष्य तरबेज होऊन पूर्णपणे प्रत्येक चागंल्या कामासाठी सज्ज व्हावा.” २ तीमथ्य ३:१६, १७. तुला आणखी काय हवे आहे? किंवा प्रिय भावा, तुला यापेक्षा कमी काय हवे आहे?

TAM1897 Q1 52.8तुम्ही तुमच्या एजंटकडून पुढील पावलाला कायदे बनवण्याची मागणी करता, जे जर दुर्लक्षित केले गेले तर ख्रिस्ती नसलेल्या शस्त्राने, म्हणजेच तलवारीने, अंमलात आणले जातात. हे कायदे त्या सरकारचे अत्यावश्यक, जीवनदायिनी अस्तित्व आहेत, ज्याचा तो एक घटक आहे, आणि जे त्याची राष्ट्रीयता फक्त शस्त्रागारांनी किंवा मृत्यूच्या साधनांनी, मोठ्या नौदलांनी आणि घातक शस्त्रांनी सुसज्ज सैन्याद्वारे टिकवू शकते. तुम्ही पुढे तुमच्या चांगल्या ख्रिश्चन भावाला, जो शांतीच्या राजकुमाराचा अनुयायी आहे, फासाच्या चौथऱ्याजवळ मृत्यूची शिक्षा देण्यासाठी उभा करता; किंवा मोकळ्या आकाशाखालची मुक्त हवा श्वासात घेण्याची इच्छा बाळगल्याच्या गुन्ह्यासाठी एखाद्या गरीब भावाला पुन्हा गुलामगिरीत ढकलण्याकरिता, बंदीप्रत्यक्षीकरणाचा न्यायालयीन आदेश घेऊन सैन्यदलाचे नेतृत्व करण्यास त्याला उभा करता. किंवा, जर तो राष्ट्राचा प्रमुख शासक असेल, तर तुम्ही तुमच्या चांगल्या बिशपाला नखशिखांत शस्त्रसज्ज करून युद्धाच्या घोड्यावर बसवता, राष्ट्रातील मृत्यूच्या सर्व शक्तींवर सर्वोच्च सेनापती म्हणून नियुक्त करता.

TAM1897 Q1 52.9मी विचारू इच्छितो, प्रिय येशूचे अनुयायी, जेव्हा देवाने ‘खून करू नकोस’ असे म्हटले आहे, तेव्हा माणूस हत्या करणे योग्य कसे ठरवू शकतो? मानवी शासनाची संपूर्ण रचना तर तलवारीवरच अवलंबून नाही का? जेव्हा तो येईल ज्याचा न्यायाने राज्य करण्याचा अधिकार आहे, तेव्हा त्यांची धडधडीत तुटफोड होणार नाही का?

TAM1897 Q1 52.10पण मी मानवी सरकारांशी युद्ध करत नाही. नाही, नाही. दावीद देवाला स्तुतीच्या स्तोत्रात म्हणतो, “खचित त्या लोकांविषयी तुझा क्रोधित न्याय, तुला स्तुती मिळवून देईल. तुझा क्रोध तू पूर्णपणे प्रगट केला आहे.” स्तोत्र ७६:१०. “कारण चांगल्या कामात अधिकार्‍यांची भीती नाही पण वाईट कामात असते; मग तुला अधीकाराऱ्यांची भीती वाटू नये अशी तुझी इच्छा आहे काय? चांगले ते कर आणि तुला त्यांच्याकडून प्रशंसा मिळेल. कारण तुझ्या [ख्रिस्ती] चांगल्यासाठी तो देवाचा सेवक आहे.” रोमकरांस १३:३, ४.

TAM1897 Q1 52.11जर, माझ्या भावांनो, तुम्ही हे लक्षात ठेवले की ख्रिस्ती लोक एक वेगळा समूह आहेत, एक लहान कळप, जगापासून वेगळे केलेले, जगात किंवा जगासाठी प्रकाश होण्यासाठी निवडलेले, जेणेकरून जग त्यांच्या चांगल्या कार्यांना (प्रकाशाला) पाहून त्या लहान कळपात सामील होण्यास प्रवृत्त होईल, ज्यांना संपूर्ण दिवस वधासाठी मोजले जाते, आणि अशा प्रकारे तुमच्या स्वर्गीय पित्याचा गौरव करेल, तर तुम्हाला रोमकरांस १३ सारख्या शास्त्रांचा अर्थ लावता येईल, आणि १ तीमथ्य १; २, ज्यांचा मी नंतर उल्लेख करीन. “खापर पृथ्वीवरील खापरांशी वाद घालो” (KJV चे शब्दशः भाषांतर) [यशया ४५:९]; परंतु ख्रिश्चनांनी येशूचे मन धारण करावे, तेव्हा ते येशूचे अनुयायी होतील.

TAM1897 Q1 52.12घोषित ख्रिश्चनांनी जगाचे अनुसरण केल्याचे काही परिणाम आपण पाहिले आहेत का? मग ते आपल्याला बलामासारखे उंच स्थान गाठण्यासाठी तयार करील का, जेव्हा बालाकाने त्याला इस्राएलवर शाप घालण्यासाठी बोलावले, तेव्हा त्याने आपला दृष्टान्त सांगत म्हटले, “ज्याला देवाने शाप दिला नाही त्यास मी कसा शाप देऊ? ज्याला परमेश्वराने धमकी दिली नाही त्यास मी कशी धमकी देऊ? मी त्या लोकांस पर्वतावरुन बघू शकतो; मी त्यांना उंच डोंगरावरुन बघतो. पहा, तेथे लोक एकटेच राहत आहे आणि ते स्वतःला सर्वसाधारण राष्ट्रामध्ये गणित नाहीत.” संख्या २३:८, ९.

TAM1897 Q1 52.13आता मी १४ ऑगस्ट, १८५६ रोजीच्या ‘रिव्ह्यू’ मधील पुन्हा छापलेला आणखी एक उतारा वाचतो:—

TAM1897 Q1 52.14येशूच्या सुसमाचाराने तुम्हाला तलवार वापरण्याचा, शारीरिक शस्त्रांनी सज्ज होण्याचा, “तुमच्या स्वतःच्या कुटुंबाची व्यवस्था करण्यासाठी” तलवार घेण्याचा, आणि दमनकर्त्याच्या तावडीतून दमनग्रस्तांना मुक्त करण्यासाठी देवाच्या सहाव्या आज्ञेचा—“खून करू नकोस”—भंग करण्याचा अधिकार दिला आहे का? येशू म्हणतो, “तुम्ही आपल्या वैऱ्यांवर प्रीती करा.”

TAM1897 Q1 52.15तुम्हाला वाटतं का की सुसमाचाराखालील ख्रिश्चन म्हणून तुम्हाला राजकीय संघर्षात कोणत्याही प्रकारे सहभागी होण्याची बायबलने परवानगी दिली आहे? मग ते कायदे बनवण्यात असो किंवा मानवी सरकारच्या कायद्यांची अंमलबजावणी करण्यात असो? जर असं असेल, तर मला वाटतं तुम्ही मोठ्या प्रमाणात चुकीच्या समजुतीत आहात.

TAM1897 Q1 52.16१८६४ मध्ये संप्रदायाने असेच म्हटले होते. त्यांनी हे युनायटेड स्टेट्स सरकारला सादर केले, हे पुरावा म्हणून की ते युद्धावर विश्वास ठेवत नाहीत, आणि ते शस्त्र हाताळण्यात सहभागी होऊ शकत नाहीत, आणि जर त्यांना लष्करात भरती केले गेले, तर त्यांच्याकडून लढण्याची अपेक्षा ठेवता येणार नाही. आणि युनायटेड स्टेट्स सरकारने त्यांच्या निवेदनांना ऐकले आणि अशी व्यवस्था केली की ते रुग्णालयांमध्ये जाऊन सुसमाचाराचे कार्य करू शकतील, आजारींची काळजी घेऊ शकतील आणि मरणाच्या दारात असलेल्या लोकांना तारण देऊ शकतील. आता जर हे उलटवायचे असेल, तर आपण सरकारसमोर प्रामाणिकपणे उभे राहून सांगितले पाहिजे की हे उलटवले गेले आहे.

TAM1897 Q1 52.17मी पुढे वाचत आहे:—

TAM1897 Q1 52.18तुम्ही उद्धृत करू शकता असे कोणतेही शास्त्रवचन किंवा तुम्ही मांडू शकता असे कोणतेही विश्वासार्ह कारण, ते साध्या, शब्दशः शास्त्राद्वारे तपासले पाहिजे. कदाचित योग्य वेळी आपण तुम्ही मांडलेल्या अशा सर्व शास्त्रांवर किंवा कारणांवर लक्ष देऊ; परंतु प्रथम, आम्ही सुसमाचार ऐकू. जे ख्रिश्चन येशूचे अनुयायी होण्यास तयार आहेत, त्यांच्यासाठी हे पुरेसे असावे.

TAM1897 Q1 52.19येशू म्हणतो, “जर कोणी माझी सेवा करतो तर त्याने मला अनुसरावे.” (योहान १२:२६). पण तुम्ही म्हणता, “हे मी करू शकतो, आणि माझ्या देशाच्या राष्ट्रीय धोरणांमध्ये व सरकारमध्ये एक निष्ठावान नागरिक म्हणून सेवा करू शकतो?” थांबा. येशू म्हणतो, “कोणालाही दोन धन्यांची चाकरी एकावेळी करणे शक्य नाही.” (मत्तय ६:२४). “जर तुम्ही जगाचे असता तर जगाने स्वकीयांवर प्रीती केली असती. पण तुम्ही जगाचे नाही, मी तुम्हास जगांतून निवडले आहे, म्हणून जग तुमचा द्वेष करते.” योहान १५:१९.

TAM1897 Q1 52.20जर तुम्ही “जगाचे नाहीत”, तर जगाच्या धोरणांमध्ये तुमचा काय वाटा असू शकतो, उलट जग तुमचा द्वेष करते आणि तुम्हाला “जगातून” निवडले गेले आहे? पण तुम्ही म्हणता, “आपण राज्य दुष्टांच्या हाती द्यायला हवे का?” तुम्ही ते टाळू शकत नाही. दुष्ट माणसे आणि फसवणारे दिवसेंदिवस अधिक वाईट होतील; आणि जगाच्या शेवटी, दुष्ट लोक दुष्टपणा करतील, आणि दुष्ट लोकांपैकी कोणीही समजू शकणार नाही. दानीएल १२:१०. कारण म्हणजे जग देवाचे आज्ञापालन करण्यास किंवा येशूचे अनुसरण करण्यास तयार नाही, आणि एकच कायदे करणारा आहे हे ते मान्य करत नाहीत. याकोब ४:१२.

TAM1897 Q1 53.1“माझा प्रभू म्हणतो, हे लोक, माझ्यावर त्यांचे प्रेम आहे, असे म्हणतात ते शब्दांनी माझ्याबद्दलचा आदर व्यक्त करतात. पण त्यांची मने माझ्यापासून फार दूर आहेत. त्यांचा माझ्याबद्दलचा आदर, म्हणजे फक्त त्यांनी पाठ केलेले व मनुष्यांनी घालून दिलेले नियम आहेत. म्हणून मी शक्तीशाली व चमत्कारिक गोष्टी करून या लोकांस विस्मित करीत राहीन. आश्चर्या मागून आश्चर्य, त्यांच्यातील सुज्ञ मनुष्याचे ज्ञान नष्ट होईल, आणि त्यांच्यातील शहाण्या मनुष्याचा समजदारपणा नाहीसा होईल.” यशया २९:१३, १४. अनेक उच्च धर्मप्रवक्त्यांच्या बाबतीत हे किती अद्भुतपणे सिद्ध होते, ज्यांनी काही काळापूर्वीच धार्मिक जागृती, नैतिक सुधारणा आणि शांतता संस्था यांचे नेतृत्व केले: ज्यांनी जीवनाला आणि अमरत्वाला प्रकाशझोतात आणणाऱ्या सुसमाचाराने सज्ज होऊन ख्रिस्ताच्या चर्चचे नेतृत्व केले; विनंत्या, प्रार्थना आणि अश्रूंनी सुसज्ज होऊन; आता मात्र सुसमाचाराच्या थेट विरोधात, जेव्हा येशूने म्हटले आहे, “‘आपल्या शेजार्‍यावर प्रीती कर व आपल्या वैऱ्याचा द्वेष कर’, असे सांगितले होते, हे तुम्ही ऐकले आहे.” “मी तर तुम्हास सांगतो, तुम्ही आपल्या वैऱ्यांवर प्रीती करा, जे तुम्हास शाप देतात त्यांना आशीर्वाद द्या, जे तुमचा द्वेष करतात त्यांचे चांगले करा, आणि जे तुमचा अपमान करतात व तुमचा छळ करतात त्यांच्यासाठी प्रार्थना करा.” (KJV चे शब्दशः भाषांतर) “अशासाठी की, तुम्ही आपल्या स्वर्गातील पित्याचे पुत्र व्हावे; कारण तो दुष्टांवर व चांगल्यांवर आपला सूर्य उगवतो आणि नीतिमानांवर व अनीतिमानांवर पाऊस पाडतो.” “जसा तुमचा स्वर्गीय पिता दयाळू आहे तसे तुम्हीही दयाळू व्हा.” मत्तय ५:४३–४५; लूक ६:३६. या शास्त्रांनंतरही, ख्रिश्चन चर्चांचे नैतिक पतन आणि त्यांचे जगाशी समरूप होत जाणे यांतून त्यांची दुर्दैवी अवस्था आपल्याला दिसते. अनेक उदाहरणांपैकी काही थोडक्यात पुढे देत आहोत.

TAM1897 Q1 53.2येथे काही प्रमुख प्रचारकांची विधाने दिली आहेत, ज्यात “शस्त्रे,” “लढणे,” “लढाई,” “युद्ध,” इत्यादींचा उल्लेख आहे. त्यानंतर पुढे असे म्हटले आहे:—

TAM1897 Q1 53.3अशा तथ्यांच्या पार्श्वभूमीवर, ज्यात अत्यंत शुद्ध सोने गाळापेक्षाही हीन होण्याचे, ख्रिस्ताच्या साक्षी आणि त्यांच्या पूर्वीच्या घोषणेची पूर्ण उपेक्षा करण्याचे दर्शन होते, आपल्याला उद्गार काढावेच लागतील, “ते काइनाच्या मार्गात गेले आहेत; ते आपल्या लाभासाठी बलामाच्या संभ्रमात पडले आहेत.”

TAM1897 Q1 53.4हे लोक येशूचे अनुयायी आहेत का? ते स्वतःला आणि त्यांच्या अनुयायांना सुसमाचाराच्या शस्त्रांनी सज्ज करत आहेत का? ते देवाच्या परिपूर्ण नियमशास्त्रावर पूर्ण विश्वास दाखवत आहेत का? ते मान्य करतात का की ख्रिस्तीसाठी फक्त एकच कायदेनिर्माता आहे? ते पौलाचे म्हणणे ऐकतात का, “आमच्या लढाईची शस्त्रे दैहिक नाहीत, तर देवासाठी तटबंदी नाश करण्यास ती समर्थ आहेत”? २ करिंथकरांस १०:४. ते अखेरीस त्या शास्त्रांचे पालन करत आहेत का, ज्यांना ते शिकवतात असे म्हणतात?

TAM1897 Q1 53.5देवाचे संपूर्ण कवच धारण करा, जेणेकरून तुम्ही सैतानाच्या युक्त्यांविरुद्ध उभे राहू शकाल. का?—“कारण आपले झगडणे रक्त आणि मांसाबरोबर नाही.” नाही; हे येशूच्या अनुयायांचे पाचारण नाही. परंतु आपली झुंज “सत्ताधीशांविरुद्ध, अधिकाऱ्याविरुद्ध, या अंधकारातील जगाच्या अधिपतीबरोबर आणि आकाशातील दुष्ट आत्म्याविरुद्ध [दुष्ट आत्मे, समासटीप] आहे.” “या कारणास्तव वाईट दिवसात तुम्हास प्रतिकार करता यावा म्हणून देवाने दिलेली संपूर्ण शस्त्रसामग्री घ्या. म्हणजे तुम्हास सर्व ते केल्यावर टिकून राहता येईल.” इफिसकरांस ६:११-१३.

TAM1897 Q1 53.6पौल इफिसकरांस ६:१४-१८ मध्ये ख्रिश्चन शस्त्रांची यादी सांगतो आणि म्हणतो, “आत्म्याची तलवार, [पोलादाची नव्हे] जी देवाच वचन आहे … प्रत्येक प्रार्थना आणि विनंतीद्वारे सर्व प्रसंगी आत्म्यात प्रार्थना करा”; हे स्वर्गीय कवच परिधान करून, आणि पायांना शांतीच्या सुसमाचाराच्या तयारीची पादत्राणे घालून, ख्रिस्ताच्या आशीर्वादाचा आनंद घेण्याचा प्रयत्न करत,—“जे दयाळू ते धन्य आहेत, कारण त्यांच्यावर दया करण्यात येईल. … जे शांती करणारे ते धन्य आहेत, कारण त्यांना देवाची मुले म्हणतील.” मत्तय ५:७, ९. [शांती करणारे, शांती भंग करणारे नव्हेत.] जेव्हा सैनिकांनी योहान यांना विचारले की त्यांनी काय करायला हवे, तेव्हा ते काय म्हणतात ते ऐका. त्याने उत्तर दिले, “कोणावरही अत्याचार करू नका.” लूक ३:१४.

TAM1897 Q1 53.7लक्षात ठेवा की जेव्हा सर्व ख्रिश्चनांसाठी हा महान व्यावहारिक सिद्धांत शिकवला गेला की तलवारीबद्दल काय करायचे, तेव्हा येशूने पेत्राला काय सांगितले: “तू आपली तलवार म्यानात ठेव. जे तलवारीचा वापर करतात ते तलवारीनेच मरतात.” मत्तय २६:५२.

TAM1897 Q1 53.8ख्रिश्चनांनी या सत्यांच्या प्रकाशात चालावे, आणि मग ‘रिव्हरंड मिस्टर बीचरचे शार्पच्या पंचवीस रायफली’ वापरण्यासाठी फारच कमी ख्रिश्चन जनरल किंवा सैनिक असतील, जरी पावित्र्याचा आव आणत प्रत्येक रायफलच्या मागील भागाला बायबल जोडलेले असले तरीही.

TAM1897 Q1 53.9ते येशूंना म्हणताना ऐकतात, “माझे राज्य या जगाचे नाही. माझे राज्य या जगाचे असते तर … माझ्या सेवकांनी लढाई केली असती.” योहान १८:३६. सुसमाचाराच्या या शस्त्रांनी सज्ज आणि सांसारिक शस्त्रांपासून पूर्णपणे विमुक्त झालेले ख्रिश्चन, जगाच्या सरकारांपासून पूर्णपणे स्वतंत्र राहून, जगाला—जसे ते मृत्यूच्या शस्त्रांनी सज्ज आहेत—रुंद मार्गावर धावत जाऊन त्यांच्या अख्रिश्चन कायद्यांना मृत्यूदंडाच्या शिक्षा देऊन लागू करत पुढे जाऊ देऊ शकतात.

TAM1897 Q1 53.10चर्चच्या अवशिष्टांसाठी हे अतुलनीय सौभाग्य आहे की ते भूतकाळातील इतिहासाकडे पाहतात आणि पाहतात की जरी ख्रिस्ताचे शिष्य, पौलासारखे, ओरडले असले तरी, “तुझ्याकरता आम्ही दिवसभर मारले जात आहोत, आम्ही वधाच्या मेंढराप्रमाणे गणलेले आहोत [रोमकरांस ८:३६]”; जरी त्यांचा मार्ग अश्रूंनी ओलावलेला, त्यांच्या रक्ताने बुडालेला आणि त्यांच्या फाटलेल्या मृतदेहांनी व पांढऱ्या झालेल्या हाडांनी झाकलेला असला तरी;—जेव्हा ते पाहतात की देवाचे “लोक एकटेच राहत आहे आणि ते स्वतःला सर्वसाधारण राष्ट्रामध्ये गणित नाहीत”, तेव्हा बलामासारखे ओरडणे हे त्यांचे सौभाग्य आहे, “मला नीतिमान मनुष्याप्रमाणे मरण येऊ दे, आणि त्यांच्याप्रमाणेच माझ्या जीवनाचा शेवट होऊ दे!” संख्‍या २३:९, १०.

TAM1897 Q1 53.11या पत्रकात आणखी बरेच काही आहे, परंतु मला त्यातील आणखी वाचण्याची गरज नाही. मी प्रभूंकडून आणखी एक-दोन उतारे वाचणार आहे, जे आपल्या काळासाठी इथे आहेत. हे चार वर्षांपूर्वी भविष्यवाणीच्या आत्म्याकडून आपल्याला देण्यात आले होते, आणि या तंबूघरात आपल्याला वाचून दाखवले गेले होते:—

TAM1897 Q1 53.12“प्रभूने याकोबाला स्वतःसाठी निवडले, आणि इस्राएलला त्याचा खास खजिना म्हणून निवडले. कारण मला माहीत आहे की परमेश्वर महान आहे, आणि आमचा प्रभू सर्व देवांपेक्षा वरचा आहे.” माझ्या भावांनो आणि बहिणींनो, हे लक्षात घ्या की प्रभूचे लोक आहेत, एक निवडलेली प्रजा, त्याची चर्च, जी त्याची स्वतःची, त्याचा स्वतःचा किल्ला आहे, ज्याला तो पापग्रस्त, बंडखोर जगात धारण करतो; आणि त्याचा हेतू होता की त्यात त्याच्या स्वतःच्या सत्तेशिवाय इतर कोणतीही सत्ता ओळखली जाऊ नये, आणि त्याद्वारे त्याच्या स्वतःच्या नियमांशिवाय इतर कोणतेही कायदे मान्य केले जाऊ नयेत.

TAM1897 Q1 53.13या वर्षीच्या जनरल कॉन्फरन्समध्ये आणखी एक साक्ष आमच्याकडे आली. हे आम्हाला थेट त्या ठिकाणी घेऊन जाते जिथून धर्मत्याग सुरू झाला, आणि हे आम्हाला देवाशी, त्याच्या सत्याशी आणि या संपूर्ण विषयाशी—जसे ते प्रभूंकडून आहे—समोरासमोर आणते; जसे ते आज आपल्या लोकांमध्ये असावे अशी त्याची इच्छा आहे.

TAM1897 Q1 53.14देवाच्या आज्ञा पाळत असल्याचा दावा करणारे लोक आणि जग यांच्यामध्ये असलेली सीमारेषा पूर्वीइतकी स्पष्ट राहिली नाही. जे देवाशी सुसंगतपणे वावरतात ते राजकीय सभांमध्ये सहभागी होताना आढळणार नाहीत. जे असे करतात ते दाखवतात की ते येशूचे निष्ठावान सेवक नाहीत. त्यांनी इतक्या काळापासून सामान्य आगीला हात लावला आहे की त्यांची विवेकबुद्धी हरवली आहे. अशा लोकांचा एक गट आहे ज्यांनी येशूच्या ध्वजाखाली उभे राहण्यासाठी नाव नोंदवले आहे. ते ख्रिस्ताची सेना आहेत. त्यांनी जगापासून बाहेर येण्याचे आणि वेगळे राहण्याचे वचन दिले आहे. त्यांनी पाप आणि सर्व अधर्माविरुद्ध आक्रमक लढाई करण्यासाठी आत्म्याची तलवार, म्हणजेच देवाचे वचन, वापरण्याचे वचन दिले आहे. आपल्याला आपली निष्ठा दाखवायची आहे.

TAM1897 Q1 53.15हा एक शासकीय शब्द आहे; नागरिकत्वाला लागू होणारा शब्द आहे. आपण आपली निष्ठा कोणाला दाखवायची आहे? हा प्रश्न आहे.

TAM1897 Q1 53.16आपण आपला राजा, प्रभू येशू ख्रिस्त यांच्याप्रती आपली निष्ठा दाखवली पाहिजे. प्रेषित याकोब घोषित करतो: “म्हणून जो कोणी जगाचा मित्र होऊ इच्छितो, तो देवाचा शत्रू होतो.” आणि प्रिय योहान, जो आत्म्याने येशूसारखा सर्वात जास्त होता, त्याने ही चेतावणी दिली आहे, “जगावर प्रेम करू नका, किंवा जगातील गोष्टींवरही प्रेम करू नका. जर कोणी माणूस जगावर प्रेम करतो, तर पित्याचे प्रेम त्याच्यात नाही.” कोणताही माणूस आदामाचे उदाहरण पाळून आणि आपल्या स्रष्ट्यापासून दूर भटकून आनंद मिळवू शकणार नाही.

TAM1897 Q1 54.1म्हणून हे धडे अगदी तिथेच संपतात जिथून आपण सुरू केले होते—आदाम आणि त्याच्या स्रष्ट्याबरोबर, आणि संपूर्ण विश्वातील सर्वप्रथम आज्ञेसह—“तू आपल्या संपूर्ण अंतःकरणाने, संपूर्ण जिवाने, संपूर्ण मनाने आणि संपूर्ण शक्तीने तुझा देव प्रभू याच्यावर प्रीती कर.” तेव्हा तुम्ही तुमच्या स्रष्ट्यापासून भटकणार नाही. तेव्हा धर्मत्याग होणार नाही. तेव्हा मूर्तिपूजा होणार नाही. तेव्हा देवापासून दूर गेलेल्या परधर्मीयांच्या अनुकरणाने कोणतीही शासनव्यवस्था स्थापन होणार नाही; तर देव सर्वस्व होईल, आणि तो आपल्या लोकांना त्या गौरवशाली भूमीकडे नेईल जी त्याने आपले पिता अब्राहाम यांना दाखवली होती, जेव्हा त्याने त्यांना जगातील सर्व शासनांपासून वेगळे केले आणि जगात राहताना त्यांना वेगळेच ठेवले.

TAM1897 Q1 54.2जो आपल्याला आमंत्रित करतो की आपण आपले पिता अब्राहाम यांची सुंता होण्यापूर्वी त्यांच्यात असलेल्या विश्वासाच्या पावलांवर चालावे, तोच तेव्हा आपल्याला त्या भूमीत घेऊन जाईल जी सर्व भूमींचे वैभव आहे; आणि तेथे आपण प्रभूच्या उपस्थितीत, आणि सर्वशक्तिमानाच्या गौरवशाली पंखाखाली सदासर्वकाळ वास करणार आहोत—देवावर पूर्ण हृदयाने, पूर्ण आत्म्याने, पूर्ण मनाने आणि पूर्ण शक्तीने प्रेम करत; आणि तो आता, तेव्हा आणि सदासर्वकाळ विश्वाच्या उपस्थितीत आपल्याकडे बोट दाखवून म्हणू शकतो, “जे देवाच्या आज्ञा, व येशूचा विश्वास पालन करतात ते येथे आहेत” (KJV चे शब्दशः भाषांतर).

TAM1897 Q1 54.3आणि सर्व लोकांनी म्हणावे, “आमेन आणि आमेन.”