Missionaris per Dieu · Lo Messatge del Tresen Àngel – 1897

TAM1897 Q1 14.2Sermon prononciat lo dimècres al ser, 3 de març de 1897 Imprimit dins lo Bolletiu de la Conferéncia Generala, Primièr Trimèstre de 1897, Vol. 2, N° 1, pp. 14-20.

TAM1897 Q1 14.3Nòstra leçon d’ièr de ser s’acabèt amb la fondacion del primièr estat conegut de l’istòria; en efièch, l’origina de l’estat. L’Escritura ditz del reialme de Nimrod:—

TAM1897 Q1 14.4Lo començament de son reialme foguèt Babel, e Erec, e Accad, e Calnè, dins lo país de Sinar. D’aquela tèrra sortiguèt Assur, e bastiguèt Ninive.

TAM1897 Q1 14.5Nòstra traduccion ditz: « Assur sortiguèt, e bastiguèt Nínive. » Mas l’idèa vertadièra es, coma o dona la margina: « El [Assur] sortiguèt en Assiria e bastiguèt Nínive », e las autras vilas que i son nomenadas. Atal, lo començament de son reialme foguèt en Sinar, e son espandiment foguèt cap a Assiria.

TAM1897 Q1 14.6Nimrod èra pas solament un caçaire poderós de bèstias; mas tanben un perseguidor d’òmes. E lo poder qu’aviá aquesit, que prenguèt en sa man per aqueste establiment e aquesta extension de son reialme, l’utilizèt per forçar lo monde a reconéisser son poder e lo dieu que servissiá. Aital, del primièr estat que i aguèt jamai dins lo monde fins al darrièr que i aurà jamai dins lo monde, cadun d’eles a utilizat contra Dieu lo poder qu’aviá.

TAM1897 Q1 14.7O tornarai dire : Cada estat, dempuèi lo primièr qu’aja jamai existit, es a dire lo de Nimrod, fins al darrièr qu’i aurà jamai, es a dire aqueste, a utilizat son poder contra Dieu, contra sa vertat, contra son pòble ; per forçar las gents a s’alunhar de Dieu. Del començament a la fin, aquò es lo bilanç de cadun d’eles. Quand lo mond s’acabarà, aquò serà lo bilanç dels reialmes e dels estats del mond.

TAM1897 Q1 14.8Vaquí una declaracion de l’article de primièra pagina de la Review, del 14 d’abril de 1896: L’archifalsari « sedusiguèt lo pòble per s’inclinar davant d’idòls, e aital ganhèt la supremacia suls reialmes terrèstres. Considerava que èsser lo dieu d’aqueste mond èra la melhora causa après aver obtengut la possession del tròn de Dieu en cèl. » Dins l’istòria citada dins la leiçon precedenta, podètz veire lo foncionament de l’esquema aital revelat dins l’Esperit de la Profecia. D’en primièr, los òmes passèron a l’idolatria, puèi a la monarquia. E lo primièr que faguèt aquò establiguèt un estat, e foguèt el meteis un perseguidor d’òmes pel poder qu’aviá aital ganhat. Aquò es l’istòria. La veiretz se desvolopar dins d’autras nacions a mesura qu’avançam.

TAM1897 Q1 14.9Pauc de temps après Nimrod, dins tot aquel país, Dieu foguèt oblidat de totes, levat d’Abraham sol. Abraham sol cerquèt e trobèt Dieu; e amb Abraham, Dieu tornèt començar la linhada un còp de mai sul camin del Senhor. Ara, remarcatz çò que diguèt a Abraham. Vist çò qu’avèm estudiat, vist çò qu’èra davant nosautres dins la leiçon precedenta, e çò a qué vos ai fach prestar atencion tot just, consideratz çò que Dieu diguèt a Abraham quand comencèt amb el una nacion novèla; es a dire, una nacion de Dieu. Genèsi 12:1 nos ditz çò que lo Senhor li diguèt al començament. « Ara lo Senhor aviá dich a Abram: ‘Partís d’—qué? — ton país.’ » Qu’en primièr?

TAM1897 Q1 14.10(Congregacion) Ton país.

TAM1897 Q1 14.11« E de ta parentèla, e de l’ostal de ton paire, cap a un país que te mostrarai. » Tres causas que Dieu diguèt qu’Abram deviá quitar. Primièr, deviá quitar, qué?—Son país. Puèi?—Sa parentèla. Puèi?—L’ostal de son paire. L’ostal de son paire èran d’idolatras. Son país forçava lo pòble a l’idolatria; èra contra Dieu. Son país, sa parentèla, e l’ostal de son paire, èran d’idolatras, e deguèt tot daissar. Lo Senhor li mostrèt la tèrra; mas li ne donèt la possession?—“Non, pas quitament per i pausar lo pè.” Quand Dieu lo faguèt sortir d’aquel país, lo menèt dins un autre?—Non; mas « prometèt que la li donariá e a sa descendéncia après el. » Alara, quand Dieu lo faguèt sortir de son país, e lo menèt pas dins l’autre, ont aquò lo daissèt?

TAM1897 Q1 14.12(Congregacion) Un pelegrin e un estrangièr.

TAM1897 Q1 14.13Aquò daissèt lo representant de Dieu dins aqueste mond, absolutament sens país dins aqueste mond?

TAM1897 Q1 14.14E pr’aquò èra absoludament sens país?—Ò, cercava «un país melhor, es a dire un celestial».

TAM1897 Q1 14.15Tornem al onzen capítol dels Hebreus, e agacham aquò. Vèrsèt ochen, a partir del començament:—

TAM1897 Q1 14.16Per la fe, Abraham, quand foguèt apelat per sortir e anar dins un luòc que deviá recebre per eretatge, obeiguèt; e sortiguèt, sens saber ont anava.

TAM1897 Q1 15.1Mas de qué sortiguèt?—De son país, sens saber ont anava. «Per la fe, demorèt coma estrangièr dins la tèrra de la promesa, demorant dins de tendas amb Isaac e Jacòb, los eritièrs amb el de la meteissa promesa.» Sabètz que li donèt pas cap d’eiretatge, non, pas quitament un endrech ont pausar lo pè; e pr’aquò prometèt de lo donar a el e a sa descendéncia après el. Lo faguèt sortir de son país; e de cap d’autre país sus tèrra li donèt pas quitament l’endrech d’i pausar lo pè. Aital, demorèt completament sens país sus tèrra. D’aquò ne sèm segurs; mas remembratz-vos çò que Dieu disiá. Qui èra Abraham en aquel temps?—Èra «l’amic de Dieu», «lo paire de totes los que creson en Dieu». Es el vòstre paire? Avètz un país dins aqueste mond?

TAM1897 Q1 15.2Car esperava una vila qu’a de fondaments, que son arquitècte e constructor es Dieu. Per la fe tanben Sara ela meteissa recebèt de fòrça per concebre de la sèmia, e metèt al mond un enfant quand èra passada l’edat, perque lo jutgèt fidel aquel que prometèt. Per aquò, d’un sol, e d’el que èra coma mòrt, ne nasquèt una descendéncia nombrosa coma las estelas del cèl en multitud, e coma la sabla de la riba de la mar, innombrabla. Totes aquels moriguèron dins la fe, sens aver recebut las promessas.

TAM1897 Q1 15.3Que prometèt Dieu quand lo faguèt sortir de son país? Li prometèt un país?—Òc. Mas recebèt pas un país dins aqueste mond; «mas en los vesent de luènh, e ne foguèron persuadits, e los abracèron, e confessèron qu’èran estrangièrs e pelegrins sus la tèrra. Perque los que dison de talas causas declaran clarament que cercan un país.» Un òme pòt cercar un país quand n’a un ? — Non ; perque un òme pòt pas mai aver dos païses, que servir dos mestres.

TAM1897 Q1 15.4Bon, ditz qualqu’un, Abraham èra fòra del sieu país. Òc, mas aviá l’escasença de tornar se voliá. S’aviá encara considerat aquò coma son país, a tal punt que li èra a còr, e s’aviá agut lo mal del país quand se trobèt a uèch cents o mila milas de distància, e qu’i aviá una famina dins la tèrra, e qu’i aviá pas tant d’atraccions coma pensava que i poiriá aver, auriá pogut dire, « M’agradariá de tornar veire la gent d’ailà un sol còp de mai, las caras planas vièlhas e los arbres familiars. Se solament o podiái far, alara seriái prèst de tornar e de demorar un temps dins aqueste camp. » S’aviá pensat aital, auriá agut l’escasença de tornar ; perque es escrich : « De segur, se s’èran remembrat d’aquel país d’ont èran sortits, aurián agut l’escasença de tornar. »

TAM1897 Q1 15.5Conscients; qu’es conscient?—Se lor esperit foguèsse estat plen d’aquel país d’ont èran sortits, aurián agut l’escasença de tornar. E l’aurián agut tanben; perque alara l’aurián realizat.

TAM1897 Q1 15.6Mas ara desiran un país melhor, es a dire, un celestial; per aquò [per aquò, per aquesta rason] Dieu a pas vergonha d’èsser nomenat lor Dieu: perque lor a preparat una vila.

TAM1897 Q1 15.7Avètz quitada vòstra patria? Vejatz Romans 4:1-12:—

TAM1897 Q1 15.8Que direm doncas qu’Abraam, nòstre paire, segon la carn, a trobat? Car se Abraam èra justificat per las òbras, a de que se glorificar; mas pas davant Dieu. Car que ditz l’Escritura? Abraam creguèt en Dieu, e aquò li foguèt comptat per justícia. Ara, per aquel que trabalha, la recompensa es pas considerada coma una gràcia, mas coma un deute. Mas per aquel que trabalha pas, mas que crei en aquel que justifica lo pecador, sa fe li es comptada per justícia. Del meteis biais, David tanben descriu la benediccion de l’òme a qui Dieu imputa la justícia sens d’òbras, en disent: «Auroses aqueles a qui las iniquitats son perdonadas, e a qui los pecats son cobèrts.» Benaurat es l’òme a qui lo Senhor imputarà pas lo pecat. Aquesta benediccion ven doncas solament sus la circoncision, o tanben sus la non-circoncision? Perque disèm que la fe foguèt imputada a Abraham per justícia. Cossí foguèt doncas comptat? Èra el dins la circoncision, o dins l’incirconcision? Pas dins la circoncision, mas dins l’incirconcision. E recebèt lo signe de la circoncision, un sagèl de la justícia de la fe qu’aviá encara incirconcís: per que siá lo paire de totes los que creson, quitament s’eles son pas circoncises; per que la justícia lor siá imputada tanben: e lo paire de la circoncision per aqueles que son pas solament de la circoncision, mas que tanben caminan dins las passas d’aquela fe de nòstre paire Abraham, qu’aviá abans d’èsser circumcís.

TAM1897 Q1 15.9Ara, aquela fe de nòstre paire Abraham, qu’aviá abans d’èsser circumcís, èra la fe qu’aviá quand Dieu lo faguèt sortir de son país, de sa parentat, de l’ostal de son paire, e que demorèt a la mercé de Dieu, sens país dins lo mond. E es paire de totes los que creson, quitament se son pas circumcises; e de totes los autres tanben, a condicion que seguissèm totes las passes d’aquela fe qu’aviá quand èra pas circumcís. « Se sètz a Crist, alara sètz la descendéncia d’Abraam, e eretièrs segon la promesa. »

TAM1897 Q1 15.10«Ta descendéncia serà estrangièra dins un país que li apartèn pas.» Sètz sa descendéncia? Sètz la descendéncia d’Abraam perque cresètz en Jèsus Crist? Sètz un estrangièr dins lo país ont sètz?—Se sètz sa descendéncia, o sètz. Perqué?—Perque es pas vòstre país. Es pas pus vòstre país.

TAM1897 Q1 15.11Ara, aquò es pas una teoria. Aquò ven a èsser una religion practica, de cada jorn. Lo fraire Dan. Jones ièr, vos ne sovenètz, parlava de missionaris que van en Mexic, e voliá de missionaris que i anèsson e que portèsson lor còr amb eles. Aqueles que daissarián lor còr als Estats Units, o dins quin Estat que siá, quand anarián en bas per far l’òbra missionària, los vòl pas; perque alara pòdon pas far l’òbra missionària.

TAM1897 Q1 15.12Lo Senhor voliá qu’Abraam foguèsse un missionari per totas las gents que deviá encontrar sus la tèrra; e o foguèt. Mas Dieu sabiá, e tot autre o sap que vei aquò coma lo Senhor o vei, que cap d’òme pòt pas èsser un missionari dins aqueste mond, s’a un país dins aqueste mond. Tu e ieu podèm pas èsser missionaris dins cap d’autre país se l’America es nòstre país. Podèm pas èsser missionaris en America, tant que l’America es nòstre país. Pòdes pas èsser missionari quitament a l’ostal, se siás pas d’en primièr sortit de ton país. Aquò es aital. Es dins la natura de las causas.

TAM1897 Q1 16.1Question.—Cossí o pròvas?

TAM1897 Q1 16.2Podèm pas o provar. Ai pas l’intencion de o provar. Lo Sénher o a provat, e nosautres, vos e ieu, devèm o recebre e i creire.

TAM1897 Q1 16.3Perqué sèm missionaris dins lo mond? Agachèm aquò. Perqué sèm mandats coma missionaris? Missionaris de qué? Quina es nòstra òbra missionària? Quin n’es l’objectiu? Sèm missionaris per America, o sèm missionaris per Dieu? Es America lo país de Dieu, independent de totes los autres sus tèrra? Es pas pro bon per èsser lo país de Dieu; e es pas pro bon per lo pòble de Dieu, per tant bon que siá.

TAM1897 Q1 16.4Tu e ieu devèm èsser de missionaris per Dieu, per apelar las gents cap a Dieu; per las apelar d’ont son cap a Dieu, del pecat a la justícia, de las tenèbras a la lutz, del país ont son, dins lo país melhor que Dieu a preparat.

TAM1897 Q1 16.5Ara, se Alemanha es mon país — e se mon còr i es, es mon país — cossí pòdi cridar la gent a un país ont aparteni pas, que n’es pas lo meu? Se America es mon país, cossí pòdi far d’òbra missionària en favor d’un autre país? — Aquò se pòt pas far. Quand Dieu voliá qu’Abraham siá un missionari per El, un missionari al nom d’un país ont Dieu apèla tot lo monde, lo metèt ont podiá vertadièrament èsser un missionari per tot lo monde. Dieu l’apelèt per èsser un missionari, e dins aquò metèt un exemple per tot lo monde que vendriá après, de çò que significa de començar lo trabalh missionari. La primièra causa es de sortir de ton país. Doncas, se volètz èsser un missionari en Nebraska, sortissètz de vòstre país. Se volètz èsser un missionari en Mexic, sortissètz d’en primièr de vòstre país. Perque se volètz èsser un missionari sus la tèrra, lo Sénher vos ditz: «Sortís de ton país;» e puèi apond: «de ton país, e de l’ostal de ton paire.» Totes aquelas causas empachan l’òbra missionària, fins que ne siatz sortits e ne siatz desliurats. Mas un còp que siatz sortits de vòstre país, de vòstra parentela e de l’ostal de vòstre paire, alara, ont que siatz sus tèrra, sètz un missionari. Cal pas que siatz aquò; o sètz ja. « Qual que siá d’entre vosautres que renóncia pas a tot çò qu’a, pòt pas èsser mon disciple. » E « aquel qu’aima lo paire o la maire mai que ieu, es pas digne de ieu. » « Partís de ton país, e de ta parentela, e de l’ostal de ton paire, per anar dins un país que te mostrarai. »

TAM1897 Q1 16.6Ara, ai dich fa un moment, e o torni dire, qu’aquò es lo Cristianisme practic de cada jorn, coma o es sempre estat per aqueles que creson en Dieu.

TAM1897 Q1 16.7(Vòtz) Cossí pòt un òme demorar en Nebraska, e pr’aquò sortir de son país?

TAM1897 Q1 16.8En renascent. Se nasquèt en Nebraska, cal que renasca. Se nasquèt en America, que renasca, e serà fòra de son país. Se nasquèt en Alemanha, que renasca, e serà fòra de son país.

TAM1897 Q1 16.9Ara, fraires, i a fòrça de verai dins aquò. I a pas res dins aqueste mond qu’aja empachat tant nòstre trabalh missionari coma aqueste anar e venir repetit dins un camp de trabalh estrangièr, e se preparar per tornar gaireben sulcòp. Cada òme d’entre los missionaris adventistas del seten jorn qu’es estat dins un país estrangièr sap qu’aquò es un fach. E a pas besonh de sortir dels Estats Units per o descobrir. S’es quitament suggerit que seriá una bona idèa de prene un segond naviri per menar a l’ostal los missionaris que lo “Pitcairn” emmena ; coma lo “Pitcairn” los emmena, que un autre naviri los seguèsca pauc de temps après, quand an lo mal del país, e los torne a l’ostal ! Ara, aquò deurà s’arrestar, o serèm jamai de missionaris sus aquesta tèrra; lo Senhor vòl pas una causa tala.

TAM1897 Q1 16.10Se vòstre còr es dins aqueste país; o se vòstre còr es aicí amb vòstres parents; se vòstre còr es aicí dins l’ostal de vòstre paire,—alara per l’amor de vòstra arma, e per l’amor de la causa de Dieu, n’anetz pas luènh fins que vòstre còr se siá desliurat de tot aquò. Perque ont es vòstre còr, aquí serà vòstre tresaur, e voldretz tornar al pus lèu possible.

TAM1897 Q1 16.11Se anatz dins un autre país, mentre que vòstre còr i es pas, podètz pas far cap de ben mentre que i sètz; seretz un fasti per vos meteis, e per totes los que vos environan. Pensetz pas que o seretz pas; perque o seretz.

TAM1897 Q1 16.12Çò que nos cal far, es de saber ont es nòstre ostal, nòstre vertadièr ostal, e que se tròba enluòc sus aquesta tèrra; qu’es al cèl, e que nos cal i anar lèu. E alara, ont que siatz apelats sus aquesta tèrra, tenètz a l’esperit qu’anatz a l’ostal. Alara, que siá a las illas del Pacífic Sud, que siá en Mexic, seretz a l’ostal; e o sabretz, e i seretz per demorar a l’ostal e trabalhar per Dieu ont que siatz fins que vos apele a un autre camp; e quand i arribaretz, seretz encara a l’ostal. D’aquesta manièra, seretz jamai en un luòc estrangièr, e las gents seràn pas d’estrangièrs per vos.

TAM1897 Q1 16.13Ara, aquesta idèa d’aver un país quin que siá dins aqueste mond fonciona just d’aquesta manièra. Per çò que concernís los païses, lo país que vos es pròpri es la causa principala dins vòstra ment; e se anatz dins un autre país, faretz constantament de comparasons entre aquel país e lo vòstre. Las leiçons que donatz, los sermònis que predicatz, l’influéncia meteissa que vos acompanha seràn talament tintats d’aquò, sens que vos ne mainetz, que la gent o reconeisserà totjorn. Aital, i a una barrièra entre vos e eles que jamai poiretz passar fins que sortissetz de vòstre país.

TAM1897 Q1 17.1Tant que aquela causa es en vos, i a una barrièra entre vos e eles. Vòstre trabalh pòt pas èsser eficaç fins que aquela barrièra siá rompuda entre vos e lo pòble, e que vejan que sètz separat de vòstre país, de vòstra parentèla, e de l’ostal de vòstre paire. Mas un còp sortit de vòstre país, un còp que seretz renascut, vòstra nativitat es dins aquel país celestial; vòstre ostal es aquí; e es la sola tèrra per la quala avètz de còr. Alara i aurà pas cap de barrièra entre vos e degun sus aquesta tèrra, e poiretz portar l’evangèli a cada òme d’aqueste mond. Trobaretz un amic en cada persona que rescontraretz sus tèrra; seràn pas d’estrangièrs per vos.

TAM1897 Q1 17.2De fach, podètz anar entre la gent d’autres païses, e trobaretz qu’es tan bona coma la gent d’aqueste. L’estiu abans del passat, èri dins mantun d’aqueles autres païses. Èri en Danemarc, Norvègia, Suècia, Alemanha, Soïssa, Boèmia, Àustria, Ongria, Bulgaria, Turquia, Grècia, Itàlia, Olanda, Anglatèrra, Irlanda, Escòcia,—en tot, setze païses diferents. Cadun d’aqueles païses, cadun a sa faiçon, èra per ieu tan bon coma aqueste país o foguèt jamai.

TAM1897 Q1 17.3Dins fòrça causas son exactament parièrs. L’aiga d’ailà es exactament coma l’aiga d’aqueste país. L’èrba i creis exactament coma dins aqueste país,—la punta creis cap amont. Los arbres i creisson exactament coma dins aqueste país, e son exactament coma los arbres d’aqueste país. Meme los èssers umans son de forma e d’aparéncia generala exactament coma dins aqueste país. Alara, quand los puèges, las ròcas, l’aiga, los arbres, l’èrba e las gents d’ailà son precisament coma los d’aqueste país, son pas tan bons coma aquestes? Vesi pas cap de diferéncia.

TAM1897 Q1 17.4Pastor Ballenger.—Seriatz tan liure de parlar d’aquestas causas dins totes aqueles païses coma o sètz aicí?

TAM1897 Q1 17.5Segur. Prèchiguèri just aquelas causas dins aqueles païses. Podètz prèchir l’evangèli pertot. Fraires, trobèri de gents de ben a cada pas, e pas que de gents de ben. Trobèri pas cap d’autra mena. Onèstament, non. De gents que èran de perfèctes desconeguts — que jamai aviái pas vistes abans, que compreniái pas lor lengatge, e que comprenián pas lo meu — fasián tot çò que podián per m’ajudar e me mostrar lo camin, e m’ajudar de tota faiçon que podián. Dins los endreches ont èri, l’argent qu’aviái dins la pòcha èra lor mena d’argent. Podiai pas lo legir. Quand anavi pagar lo bilhet del tramvai, crompar un bilhet pel tren, o quicòm d’aquel genre,—tot çò que podiai far èra de donar pro d’argent per èsser segur, e de daissar prene çò que deviái pagar, e o prenián, e prenián pas mai que aquò, e me donián lo just cambi.

TAM1897 Q1 17.6Vos o disi, fraires, los umans son exactament parièrs pertot. La sola diferéncia es que dins d’unes endreches son un pauc melhors que dins d’autres. Es tota la diferéncia que tròbi. E l’evangèli — l’evangèli es lo meteis, o sabèm, pertot dins lo mond. I a pas de discussion sus aquò. E aquel evangèli, essent lo meteis pertot, es previst per tota l’umanitat. E tota l’umanitat essent tan semblanta e tan identica coma l’evangèli, quand acceptatz l’evangèli a la manièra del Senhor, e anatz cap a las gents a la manièra del Senhor, trobaretz qu’agís totjorn e pertot d’aquesta manièra.

TAM1897 Q1 17.7Mentre qu’èri en Danemarc, per ieu, èra vertadièrament lo melhor país de la tèrra; e ne gaudiguèri amb la gent que m’enrodava! Mentre qu’èri en Norvègia, per ieu èra lo melhor país del mond. Quand èri en Turquia, per ieu èra lo melhor país de la tèrra; e se deviái cercar un camp de mission, anariái drech en Turquia. Los Turcs son coma las autras gents, — intelligents e corteses quand vos encontran dins la carrièra, e dins lo país quand vos encontran sus la rota.

TAM1897 Q1 17.8Lo fraire Holser e ieu aguèrem d’esperar mentre que lo naviri èra a l’ancora a Smirna, en Asia, e anèrem visitar las roïnas d’Efès. Anèt mai luènh que ieu, mas anèrem amassa a l’entorn de sièis milas dins l’interior, tot sols. Anèrem just coma se sortís dins los camps aicí. Rescontrèrem de mond sus la rota just coma se fa aicí. Me sentissiái pas en perilh de cap de mena, e pensi pas que siá estat el non mai. Trobèrem pas res que nos faguèsse paur. Caminèrem per aquí tal coma o fariám aicí. Èrem a Nicomèdia quand los Armènians diguèron qu’èra gaire segur de sortir de l’ostal, e subretot que qualqu’un siá trobat a caminar suls puèges; mas sortiguèrem de la vila e montèrem suls puèges, en esperant los trams. Rescontrèrem de Turcs sul camin amb lors carriòlas e buòus; los trobèrem en repaus a costat del camin. Avèm pas agut paur. I aviá pas cap de perilh per nosautres. I aviá de seguretat pertot.

TAM1897 Q1 17.9Vos disi que dins cadun d’aqueles païses, la gent es bona, intelligenta, gentila e serviciala. Quitan lor trabalh per vos far un favor, per vos mostrar lo camin, per vos far passar dins una carrièra, per caminar amb vos un carrièr o dos per vos mostrar lo camin, e mai se vos an jamai vist abans e s’espèran pas de vos tornar veire jamai. Mon còr s’esplendiguèt d’un sentiment de benvolença envèrs aquelas bonas gents pertot, e desiriái que poguèsson venir amb nosautres dins aquel país melhor ont poiriam èsser amassa, e bons los uns amb los autres tot lo temps. Coma o diguèri fa un moment, e coma D. T. Jones vos o diguèt ièr, aquò es a la raiç de l’òbra missionària. Es aquò. I a agut de monde mandats, volontaris, contents d’anar a una mission estrangièra. Es çò que començèron, es çò que pretendavan ; a grandas despensas i arribèron. Sonque un pauc de temps, e se recep una letra, que suplica de tornar. « Ò, daissatz-me tornar a l’ostal ! Vos demandi pas de pagar mon viatge de retorn ; daissatz-me tornar solament. »

TAM1897 Q1 18.1(Vòtz) Lo Conselh de las Missions Estrangièras dona a de personas d’aquesta mena l’escasença de tornar?

TAM1897 Q1 18.2Segur. Cossí farián d’un autre biais? Aquò es pas un conte. Es un fach, fraires. Mas aquò es pas lo trabalh de missionari. De segur, lo Conselh de las Missions Estrangièras voldriá pas que de personas talas demorèsson ailà. Lo melhor que podián far èra de los daissar tornar a l’ostal; perque lo sol endrech ont podián far quicòm èra a l’ostal. Lor còr èra a lor ostal en America.

TAM1897 Q1 18.3De fach, d’unes avián talament paur de morir se demoravan aquí, que tornèron a l’ostal e moriguèron. Aquò es un fach. Utilizi pas aquela expression, o o disi pas d’aquela manièra per jogar amb vòstres sentiments, o quicòm de semblable. D’unas personas an agut talament lo mal del país que crenhavan de poder pas viure aquí; e son tornadas a l’ostal de lor pròpria iniciativa, e son mòrtas pauc de temps après. Aurián pas pogut far mens se foguèsson demoradas a l’estrangièr.

TAM1897 Q1 18.4Sabi, e sabètz tanben, que fòrça son anats en missions a l’estrangièr mai amb l’idèa de far una excursion qu’una dura òbra missionària. E quand, a la fin del viatge, an descobèrt qu’èra pas una excursion mas una penuria; que significava privacions, malautiá e fèbre ardenta, çò que ne levèt tota l’idèa d’excursion en pauc de temps. Aquò èra pas çò qu’avián en tèsta quand partiguèron.

TAM1897 Q1 18.5Sabi, e sabètz, qu’i a un aurèola dins aquela idèa de trabalh missionari al començament. Mas volèm arribar als fachs solids, desviar nòstres uèlhs de l’aurèola e remembrar qu’i a una substància dura just darrèr. I a un pauc d’aurèola quand se monta dins lo tren o sus lo naviri, amb una granda fola de monde e fòrça pompa, al començament de la mission, onorats atal ; plan segur aquò es corrècte, mas los que van devon èsser segurs que lor esperit e lor còr son posats sus quicòm de mai solid que aquò. Cal que gardèsson a l’esperit que, e mai se los fraires son prèstes a los acompanhar fins al tren o al naviri, e a versar de lagremas, se cal, a la separacion, que delà de tot aquò, cadun d’aqueles missionaris deu pas oblidar qu’an de partir per encontrar de penurias, de perplexitats, de perilhs e de malautiás.

TAM1897 Q1 18.6E que se remembre que poirà non solament encontrar totas aquelas causas, mas tanben las traversar, e que aja pas paur de morir. Que cadun siá perfèctament segur qu’es mòrt abans de partir, e aurà pas paur de morir quand arribarà. Mas se sètz pas mòrt abans de partir, alara partissètz pas fins que siatz mòrt; perque autrament faretz pas de ben ni a vosautres meteisses, ni a la causa. Seretz sonque un pes per aqueles que son ja ailà—se n’i a de fidèls abans que partatz.

TAM1897 Q1 18.7Aquò es la vertat, e o sabètz. Alara, perqué daissarèm aquela causa se pèrdre de vista? Una causa tala a estat necessària dins nòstre trabalh totas aquelas annadas. De grandas somas d’argent serián estadas estalviadas se s’aguèsse insistit sus una causa tala abans que comencèssetz. De grandas errors serián estadas evitadas, e una quantitat immensa de misèria, se s’aguèsse insistit sus aquela causa, e insistit abans que los trabalhadors partiguèssen.

TAM1897 Q1 18.8Coma o diguèri fa un moment, se sètz vertadièrament mòrt abans de partir, e mentre que sètz ailà, seretz pas gaire trebolat per las perspectivas de la mòrt. Aquò vòl pas dire que moriretz perque tombatz malaut, fòrça malaut, — cremant de fèbre. Aquò vòl pas dire que moriretz, e que deuriatz pensar que caldrà vos levar e tornar a l’ostal tre que n’aurètz sortit, o que seretz pro restablit per partir.

TAM1897 Q1 18.9Coneissi de missionaris, benlèu vosautres tanben, un en particular e sa femna que teni a l’esperit, que partiguèron per una mission a l’estrangièr. Èran totes dos joves. Cap d’eles, cresi, aviá mai de vint-e-dos ans; lo marit n’aviá probablament vint-e-tres al maximum. Anèron a lor terren e se metèron a l’òbra. Amb lo temps, la malautiá los atenhèt. La femna foguèt la primièra atacada per la fèbre locala, e foguèt terriblement malauta — tan malauta coma se pòt èsser, supausi, e ne sortir viva ; mas cap dels dos aguèt pas lo mal del país en mai de la fèbre. Resistiguèron bravament; lo marit sonhèt sa femna pendent sa malautiá, e justament quand ela èra a pena capabla de se téner assetada e de caminar, el meteis foguèt tocat per la meteissa fèbre tan grèvament coma ela l’aviá aguda; e ela, dins aquel estat de feblesa, lo sonhèt fins a la garison. Mas passèron tot aquò coma de crestians valents, gràcias a Dieu. Son encara dins aquel camp; an capitat dins aquel camp ont son, e an capitat dempuèi lo jorn que i desembarcèron. Aquò deu èsser nòstre ideal.

TAM1897 Q1 18.10Ara, disi pas que degun d’aqueles que partiguèron auriá jamai degut tornar. Disi pas que degun d’eles auriá degut tornar immediatament après aver atench lo terren. Mas vòli dire, fraires, que aurián degut saber, abans de partir, se tornarián sul pic o non.

TAM1897 Q1 18.11Lo fach que lo Conselh de la Mission pense que poiriatz far un bon missionari es pas una pròva sufisenta per que agissatz e anetz en mission a l’estrangièr. Volètz saber per vosautres meteisses que Dieu vos apèla a i anar; e qu’i anatz perque Dieu vos vòl en aquel endrech. Alara, quand i anatz, i anatz perque Dieu vos apèla, e sabretz qu’es amb vosautres mentre i anatz. Saberàs qu’es amb tu quand i arribaràs; e te daissaràs pas espaurir per cap de dificultat, ni descoratjar per cap de penuria, ni tornar enrè per cap de malautiá, ni quitament a la perspectiva de la mòrt.

TAM1897 Q1 19.1Se se devriá arribar al fach literal de morir una mòrt fisica, sabètz pas cossí desfavorizatz la causa se fugissètz per l’escapar. Tu e ieu, cada crestian, e mai que mai cada crestian adventista del seten jorn, perque es l’experiéncia crestiana, devèm comprene aqueste sol principi vivent: l’òbra del crestian es pas acabada quand morís una mòrt fisica. S’es fidèl a son òbra mentre viu, e morís a son pòste, son òbra contunha après sa mòrt.

TAM1897 Q1 19.2Ara, aquò es un fach. Se partissètz a la crida de Dieu, se partissètz amb Dieu amb vos, e se morissètz abans de partir, se sètz lo tipe de missionari que Dieu apèla — lo tipe qu’èra Abraham —, vos cal saber per vos meteis, davant Dieu, jos Dieu, e amb Dieu, qu’aquò es sa volontat a vòstre prepaus.

TAM1897 Q1 19.3Lo fach qu’ajatz uèi la conviccion que devètz anar coma missionari es pas la pròva que devètz partir d’aquesta Conferéncia per anar sus aquel terren. Se vòstra conviccion es la bona, e bona, se mantendrà. Se es pas lo bon tipe de conviccion, deu pas se manténer. Deu se gastar al pus lèu possible. E se cal que la gardetz un pauc de temps, e que se gasta, val mai que se gaste aicí que pas un còp que seretz sul terren.

TAM1897 Q1 19.4Se vòstra conviccion ven del Senhor, es bona e se gardarà. David aguèt la conviccion pendent vint ans que seriá rei d’Israèl. Mas èra pas brica impacient que venguèsse lo temps que seriá rei d’Israèl. Apressèt pas las causas. Quand tot èra dins sas mans, movèt pas un det per se metre sul tròn. Aviá una conviccion pro bona per la gardar vint ans; e quand lo Senhor l’aviá provat e se podiá fisar en el, lo menèt el meteis sul tròn.

TAM1897 Q1 19.5Alara, podètz aver una conviccion concernent un domeni determinat. Pòt venir de Dieu. Ara, assajetz pas de menar a tèrme vòstra pròpria idèa que lo Conselh de las Missions i cresca o non, o que la Conferéncia i cresca o non. Esperatz simplament Dieu, e daissatz-lo dire a d’autres que n’es aital. Quand esperam Dieu aital, e puèi anam, lo Senhor va amb nosautres, e o sabèm; e es amb nosautres mentre que sèm aquí, e o sabèm. Aquò es nòstre pòste, e demorarem a aquel pòste fins que Dieu nos apele. E se nos a utilizats aquí tant de temps coma a pogut, eficaçament, vivents; e pòt utilizar vòstra influéncia melhor se sètz mòrts; alara, çò que vos cal far es de vos colcar per morir coma un crestian urós; sabent que Dieu contunharà vòstre òbra après que siatz mòrts. La conviccion que Dieu metèt dins los còrs per vòstre mejan mentre èretz viu e que lor parlavatz, serà aprofondida, enfortida e estimulada per vòstre bon exemple, après vòstra mòrt; e per el, seràn menats a Jèsus Crist.

TAM1897 Q1 19.6Volètz doncas que Dieu predique l’evangèli per vòstra mòrt tant coma per vòstra vida? Volètz que predique l’evangèli per vos, mòrt, fisicament mòrt e dins la tomba, tan segurament coma volètz que predique l’evangèli amb vos, vivent e caminant sus la tèrra? Se non, sètz pas prèst per anar en mission.

TAM1897 Q1 19.7Ara, vau legir aquò de las Escrituras. Viratz al primièr capítol dels Filipians. I a l’exemple d’aquel missionari que Dieu apelèt, coma un modèl per vosautres, coma un exemple per totes los que creirián puèi en Jèsus Crist, per la vida eterna. Vos remembratz de las penurias de Pau. Vos remembratz de sas vicissituds, sas espròvas, sas persecucions, sas flagelacions, sos perilhs pertot; e sabètz que jamai vacillèt en cap de luòc ont èra.

TAM1897 Q1 19.8Mas vòli que comprengatz, fraires, que las causas que m’an arribat an puslèu servit a l’avançament de l’evangèli; de sòrta que mas cadenas en Crist son manifestas dins tot lo palais, e dins totes los autres endreches. Versets 12, 13.

TAM1897 Q1 19.9Quand aquò foguèt escrich, sabiá pas quin jorn lo decret de l’emperaire seriá executat, e seriá executat. O esperava. Ara, pensatz a totas aquelas causas que traversèt. Las flagelacions, los procès, las persecucions, los perils, los raubaments, lapidat un còp e tirat fòra de la vila e daissat per mòrt. Ara ditz: «Voldriái que comprenguèssetz que totas aquelas causas m’an arribat per l’avançament de l’evangèli.» Qué fasiá Dieu a travèrs de cadun d’aqueles procès, patiments e perils?—Utilizava l’òme per predicar l’evangèli per el, de sòrta que quand aquelas gents lo lapidèron, lo tirèron fòra de la vila e lo daissèron per mòrt, l’Esperit Sant de Dieu estampava suls còrs d’eles lo sagèl de sa vertat, que aquel òme èra de Dieu, que lo messatge que lor portava èra de Dieu; e se s’i rebellavan, lor perdicion èra sagelada; e se s’i rendián, èran salvats.

TAM1897 Q1 19.10Aquò es çò que Dieu deu far per nosautres. Tot çò per que sèm dins lo mond, es que Dieu predique l’evangèli per nosautres. Pas tant nosautres que o fasèm, mas Dieu que o fa per nosautres, que siá per la paraula o per l’influéncia; e Dieu pòt far tan plan per influéncia coma per paraula. Dieu metrà l’evangèli dins nòstra influéncia tant coma dins nòstras paraulas. Predicam totjorn per nòstra influéncia tant plan coma per nòstras paraulas.

TAM1897 Q1 19.11E fòrça dels fraires dins lo Senhor, prenguent coratge per ma preson, son fòrça mai audacioses per parlar de la Paraula sens paur. D’unes en efièch predican lo Crist quitament per enveja e discòrdia, e d’autres tanben de bona volontat: los uns predican lo Crist per contencion, pas sincerament, en se supausant apondre d’afliccion a mas cadenas; mas los autres per amor, sabent que soi establit per la defensa de l’evangèli. Qué donc? Pasmens, de tota faiçon, que siá per simulacion o en vertat, lo Crist es predicat; e en aquò me regaudissi, e me regaudirai. Car sabi que aquò se virarà a mon salut per vòstra pregària, e per l’ajuda de l’Esperit de Jèsus Crist, segon mon ardent espèra e ma fisança, que en res me serai pas deshonorat, mas que amb tota audàcia, coma totjorn, ara tanben Crist serà glorificat dins mon còs, que siá per la vida o per la mòrt.

TAM1897 Q1 20.1Es pas escrich, doncas, que Dieu utilizarà un òme mòrt per magnificar l’evangèli e la glòria de Jèsus Crist? Volètz que o faga per vos, quand o pòt far melhor amb vos mòrt qu’en vos essent viu? Mòrt, de segur, mas viu per el. Alara, vesètz pas qu’en aquel bon sens lo crestian morís jamai. «Car totes vivon per el.» « Doncas, que viscam o que moriscam, sèm al Sénher. » O sètz? Se sètz al Sénher mentre vivètz, sètz al Sénher quand sètz mòrt. E tan segur coma Dieu vos utiliza mentre vivètz per predicar l’evangèli, vos utilizarà quand seretz mòrt per predicar l’evangèli. E vòstre òbra s’arrestarà pas quand seretz mòrt. Tan segur coma lo vòstre es l’òbra del Crist mentre que vivètz, contunharà quand seretz mòrt. Vòstra influéncia se farà sentir, e Dieu farà de causas per vòstre mejan après que seretz mòrt, que pòt pas far tan plan mentre que vivètz.

TAM1897 Q1 20.2Supausem que Pau moriguèsse. O esperava. Agachatz lo dètz-e-seten vèrs del capítol seguent. Mas, d’alhors, en vista d’aquò, que fasiá tot lo temps? «Dins aquò me regaudissi, e me regaudirai.»

TAM1897 Q1 20.3«E se soi ofèrt sus lo sacrifici e lo servici de vòstra fe, me’n regaudissi, e me regaudissi amb vosautres totes.» A qué fasiá referéncia quand diguèt: «Se soi ofèrt sus lo sacrifici e lo servici de vòstra fe»? Esperava cada jorn d’èsser ofèrt en sacrifici per la fe de Jèsus Crist. Qué fasiá a prepaus d’aquò? — «Me’n regaudissi, e me regaudissi amb vosautres totes.» Qué devián far? —«Per la meteissa rason, vosautres tanben, regaudissètz-vos e regaudissètz-vos amb ieu.»

TAM1897 Q1 20.4Esperava que los Filipians se regaudiguèsson amb el quand li copèron lo cap?—Òc; o ditz. Fraires, quand comprenem que l’òbra del crestian s’arrèsta pas quand es mòrt, aurèm pas tant d’aquelas resolucions e de condòlences que mandam a la gent perque qualqu’un es mòrt. Remerciam lo Sénher, que, e mai que siá mòrt, son òbra contunha. Ne vos alegratz—pas que siá mòrt, mas que son òbra contunha; que Dieu lo utiliza melhor d’aquel biais que se foguèsse viu.

TAM1897 Q1 20.5Doncas, daissatz Dieu prene tota la plaça, per que l’aimem amb tot lo còr, tota l’arma, tot l’esperit e tota la fòrça. Aquò es èsser un missionari.

TAM1897 Q1 20.6E la primièra causa de totas, per èsser aquel tipe de missionari, es: «sortís de ton país».