Nauka o zbawieniu – nr 2

TAM1897 D 59.2Kazanie wygłoszone w niedzielę wieczorem, 14 lutego 1897 r. Opublikowane w „General Conference Daily Bulletins” z 17 lutego 1897 r., tom 1, nr 4, str. 59–64 oraz z 18 lutego 1897 r., tom 1, nr 5, str. 65–66.

TAM1897 D 59.3Jeszcze kilka słów wyjaśnienia, zanim rozpoczniemy dzisiejsze studium: bez wątpienia wielu z was mogło się nieco zastanawiać, czy wszystko, co zostało powiedziane poprzedniego wieczoru, wytrzyma próbę. Wytrzyma. Nie mówiłem na oślep. To prawda, że nie omówiłem wszystkiego szczegółowo, ale jeśli zastanowicie się nad tym, co mówiłem, gdy otrzymacie to w formie drukowanej, przekonacie się, że to prawda. Kiedy powiedziałem, że przebiśnieg jest zrównoważony względem Ziemi, a Ziemia względem przebiśniegu, to czy w przypadku, gdy na Ziemię spadnie meteoryt o masie kilku ton, grawitacja nie będzie większa niż wcześniej? I czy nie zburzyłoby to równowagi między kwiatem a Ziemią? — Nie; ponieważ nie tylko Ziemia jest zrównoważona względem tego kwiatu, ale cały wszechświat. Czy pamiętacie, że studiując prawo grawitacji, naukowcy stwierdzają: „Każda cząstka materii we wszechświecie jest przyciągana przez każdą inną cząstkę”, tak więc nie tylko Ziemia, ale cały wszechświat jest zrównoważony w stosunku do potrzeb kwiatów; dlatego upadek meteorytu nie zwiększyłby grawitacji wszechświata.

TAM1897 D 59.4Na początek kilka słów wyjaśnienia: Gdybym podczas poprzedniej lekcji mówił na temat „Nauka w Biblii” lub „Nauka i Biblia”, omówiłbym bardziej szczegółowo, czym jest grawitacja, a czym nie jest, zgodnie z naukowym rozumieniem tego słowa. Ale nie o tym wtedy mówiłem; jedyne, co zamierzałem zrobić tamtego wieczoru, to przedstawić fakt odkrycia prawa grawitacji oraz teorię grawitacji jako prawa. Od czasów Newtona nastąpiły zmiany poglądów na temat teorii tego prawa, ale nie ma to wpływu na samo prawo.

TAM1897 D 60.1Ściśle rzecz biorąc, grawitacja wcale nie jest prawem, lecz po prostu mocą Boga. Tak naprawdę nie ma żadnych „praw natury”. Prawa natury to jedynie nawyki Boga. Prawo grawitacji jest niczym innym jak nawykiem Boga; przejawem mocy Boga. Ponieważ jednak nie omawiałem tego, czym ono naprawdę jest, użyłem tych terminów w powszechnie przyjętym znaczeniu i jedynie po to, by określić je jako to, dzięki czemu utrzymywana jest równowaga wszechświata.

TAM1897 D 60.2Dziś wieczorem przeczytam kolejną definicję nauki. Ta również pochodzi od jednego z czołowych, uznanych naukowców świata: „Nauka to najdokładniejsza wiedza, jaką posiadamy na dowolny temat”. Słowo „nauka” dosłownie oznacza wiedzę. Definicja, którą omówiliśmy poprzedniego wieczoru, jest poprawna. Nauka jest wytworem myślenia. Dobrze jest również zdefiniować ją jako najdokładniejszą wiedzę, jaką posiadamy na dany temat.

TAM1897 D 60.3Wróćmy teraz do dwóch punktów, które omówiliśmy podczas poprzedniej lekcji. Gdzie można było znaleźć najdokładniejszą wiedzę na temat różnic w jasności gwiazd przez tysiąc siedemset lat, zanim odkryła ją nauka? — W Biblii. Gdzie zatem można było znaleźć prawdziwą naukę na ten temat? — W Biblii. — Gdzie można było znaleźć najdokładniejszą wiedzę na temat równowagi wszechświata przez dwa tysiące pięćset lat, zanim została ona odkryta? — W Biblii. Jaka była zatem najbardziej naukowa książka na świecie poświęcona tej dziedzinie nauki? — Biblia. Pamiętajcie jednak, że nie mówię o nauce i Biblii. Mówię o nauce o zbawieniu. I choć można odwoływać się do innych nauk, to tylko w nierozerwalnym związku z tą główną nauką. Chodzi o to, abyśmy wy i ja przekonali się na podstawie wszystkich dowodów, jakie uda nam się zebrać w ciągu tych dwóch godzin studium, że zbawienie jest nauką, że jest najwyższą nauką we wszechświecie, że jest najbardziej godne naszego studiowania i że postępujemy naukowo, gdy poświęcamy mu nasze główne i pełne zaangażowania studium.

TAM1897 D 60.4Biblia nie jest traktatem poświęconym żadnej nauce poza nauką o zbawieniu. Jest to traktat poświęcony wyłącznie temu tematowi. Biblia odnosi się do innych nauk, ale nie ma w niej traktatów poświęconych żadnej innej nauce. Odwołuje się do innych nauk, takich jak te, które zauważyliśmy w Listach do Koryntian i w Księdze Izajasza; dlaczego są one przytoczone w tych miejscach – aby przedstawić jakiś naukowy argument? — Nie; ale po to, by lepiej zilustrować naszemu rozumowi naukę o zbawieniu. Dlaczego ta astronomiczna prawda została przytoczona w 1 Liście do Koryntian 15:41? Jaki jest cel stwierdzenia: „gwiazda od gwiazdy różna jest w jasności”? Zaraz potem czytamy: „Takci będzie i powstanie umarłych. … Bywa wsiane w niesławie, a będzie wzbudzone w sławie; bywa wsiane w słabości, a będzie wzbudzone w mocy”. Tak jak jedna gwiazda różni się od drugiej chwałą, tak samo jest ze zmartwychwstaniem. Widzicie zatem, że celem przywołania tego naukowego faktu jest zilustrowanie pewnej kwestii z nauki o zbawieniu, aby pomóc nam lepiej dostrzec prawdę zawartą w tej nauce.

TAM1897 D 60.5Dlaczego Izajasz włączył do swojej wypowiedzi to stwierdzenie dotyczące grawitacji? Przyjrzyjmy się nieco dalej temu rozdziałowi, a zobaczymy. Przeczytam ten werset, a następnie kolejny, który zamyka to, o czym on mówi. „Kto zmierzył wody garścią swoją?” „Komuż mię tedy przyrównacie, abym mu był podobny? mówi Święty. Podnieście ku górze oczy wasze, a obaczcie! Kto to stworzył? kto wywiódł w poczcie wojsko ich, a to wszystko z imienia przyzywa, według wielkości siły, i wielkiej mocy, tak, że ani jedno z nich nie zginie?” Izajasz 40:25, 26.

TAM1897 D 60.6Żadna nie umknie Jego uwadze, a wszystkie są dostosowane do potrzeb każdego małego kwiatka, który rośnie na polu. Ale dlaczego zwraca na to naszą uwagę i wprowadza to do swojej wypowiedzi w tym miejscu? — Nie po to, by przedstawić fakt naukowy, ale by zwrócić uwagę wszystkich ludzi na naukę o zbawieniu. Co z tego wynika? Mamy rozważyć to wszystko i zastanowić się, co to jest, co to wszystko uczyniło? A potem czytam dalej: „Przeczże tedy powiadasz, Jakóbie! przeczże tak mówisz Izraelu: Skryta jest droga moja przed Panem, a sprawa moja przed Boga mego nie przychodzi?” Izajasz 40:27.

TAM1897 D 60.7Skoro Bóg tak bardzo troszczy się o kwiat, który rośnie u naszych stóp, nie jest on ukryty ani zapomniany; jak więc możecie twierdzić, że jesteście ukryci przed Panem, że wasza sprawa została pominięta i że On już się o was nie troszczy? Widzicie więc, że w każdym przypadku prawda naukowa jest wprowadzana wyłącznie po to, by zilustrować wam i mnie naukę o zbawieniu.

TAM1897 D 61.1Kolejna myśl: kiedy ci pisarze to pojęli, stało się to dzięki objawieniu. Oczywiście nie czerpali tych rzeczy z żadnych badań naukowych, jakie istniały w tym świecie. Pan objawiał swoją główną naukę, naukę o zbawieniu, i odwoływał się do innych nauk, aby to zilustrować. Która więc spośród wszystkich nauk jest najważniejsza dla Pana? — Z pewnością zbawienie. Skoro Pan używał innych nauk jedynie w celu zilustrowania tej, jest całkowicie jasne, że uważa tę naukę za ważniejszą od pozostałych.

TAM1897 D 61.2Ale to nie wszystko. Pewien człowiek wymieniony w Biblii był doskonale zorientowany w nauce powszechnej — we wszystkich naukach przyrodniczych tego świata. Chcę, abyście dostrzegli, że istniał człowiek doskonale zorientowany w naukach, które obecnie są tak bardzo cenione na świecie. I chcę, abyście zobaczyli, co on sam mówi w świetle tego wszystkiego. Oto fragment Pisma Świętego:—

TAM1897 D 61.3Nadto dał Bóg Salomonowi mądrość i roztropność bardzo wielką, a przestronność serca, jako piasek, który jest na brzegu morskim. Albowiem większa była mądrość Salomonowa, niżli mądrość wszystkich narodów wschodnich, i niżli wszelka mądrość Egipczanów. Owszem mędrszym był nad wszystkie ludzie, aż i nad Etana Ezrahytę, i nad Hemana, i Chalkola, i Darda, syny Maholowe; a był sławny u wszystkich narodów okolicznych. Nadto złożył trzy tysiące przypowieści, a pieśni jego było tysiąc i pięć. Rozprawiał też o drzewach, począwszy od cedru, który jest na Libanie, aż do hizopu, który wyrasta z ściany. Mówił też o zwierzętach i o ptakach, i o gadzinach, i o rybach. 1 Królów 4:29-33.

TAM1897 D 61.4Mówił o drzewach, począwszy od cedru libańskiego aż po hyzop wyrastający ze ściany. Jak to się nazywa w nauce? — Botanika. Rozumiał botanikę lepiej niż ktokolwiek inny na świecie.

TAM1897 D 61.5Mówił również o zwierzętach. Jak brzmiałoby naukowe określenie, gdyby użyto go dzisiaj? — Zoologia. Salomon rozumiał zoologię lepiej niż jakikolwiek człowiek żyjący dzisiaj na świecie. Nauczał jej, bo jest napisane, że mówił o wszystkich tych rzeczach. Nauczał tych nauk.

TAM1897 D 61.6„I o ptakach”. Jaka to nauka? — Ornitologia. Salomon nauczał więc botaniki, zoologii i ornitologii.

TAM1897 D 61.7Co dalej? — „I o płazach”. Jaka to nauka? — Entomologia.

TAM1897 D 61.8„I o rybach”. Jaka to nauka? — Ichtiologia.

TAM1897 D 61.9Ludzie, którzy czytają ten fragment Pisma Świętego, zazwyczaj nie uważają Salomona za wszechstronnego naukowca. Gdyby jednak powiedziano, że Salomon mówił o botanice, zoologii, ornitologii, entomologii i ichtiologii, byliby gotowi powiedzieć: „Cóż za wspaniały człowiek był Salomon”. Nie byłoby to jednak ani odrobinę bardziej niezwykłe niż jest w rzeczywistości, ponieważ fragment ten właśnie to mówi.

TAM1897 D 61.10Czytam to, abyście mogli dostrzec, że Salomon posiadał pewną wiedzę naukową, i to nie tylko pewną, ale większą w zakresie wszystkich tych nauk, niż jakikolwiek inny człowiek kiedykolwiek posiadał w zakresie którejkolwiek z nich.

TAM1897 D 61.11Jednak mimo że tak dogłębnie rozumiał wszystkie te nauki i nauczał o nich wszystkich, oto co mówi: „Suma wszystkiego, coś słyszał”; sednem wszystkiego, co zostało powiedziane, jest: „Boga się bój, a przykazań jego przestrzegaj, bo na tem człowiekowi wszystko zależy; Ponieważ każdy uczynek, i każdą rzecz tajną, lub dobrą, lub złą, Bóg na sąd przywiedzie.”

TAM1897 D 61.12Co w jego ocenie miało pierwszeństwo przed wszystkimi innymi naukami razem wziętymi? — Zbawienie Boże.

TAM1897 D 61.13Aniołowie rozumieją wszystkie nauki, a jednak uważają zbawienie za bardziej godne studiowania niż wszystkie pozostałe nauki razem wzięte. Prorocy również uważali je za bardziej godne uwagi i wykorzystywali pozostałe nauki jako środek do lepszego zrozumienia zbawienia. A oto człowiek, który rozumiał pozostałe nauki i twierdzi, że nauka o zbawieniu przewyższa je wszystkie. Chciałbym, abyście dostrzegli, że sam Bóg, ze swej strony, niezależnie od tego wszystkiego, uważa właśnie tak.

TAM1897 D 61.14Zobaczcie: właśnie przeczytaliśmy, że Salomon nauczał wszystkich tych nauk. Ile z tych nauk mamy spisanych do naszych studiów? — Ani jednej. Bóg nie przekazał nam żadnego zapisu ani relacji z nauk Salomona z zakresu botaniki. Nie przekazał nam ani nie zapisał ani jednej lekcji, jaką Salomon kiedykolwiek wygłosił z zakresu zoologii lub jakiejkolwiek innej z tych nauk. Ale wielokrotnie przekazywał nam nauki Salomona, jak również wszystkich pozostałych, dotyczące nauki o zbawieniu. Jeśli więc uznamy, że aniołowie przedstawiają jedynie opinię aniołów; że prorocy przedstawiają jedynie opinię proroków, a Salomon jedynie opinię uniwersalnego naukowca; to jaka jest opinia Boga? — Jest taka, że zbawienie ma dla was i dla mnie większą wartość i jest bardziej godne naszego studiowania niż wszystkie te inne nauki, których wiedzę On sam nam przekazał.

TAM1897 D 61.15Ta nauka, którą Salomon rozumiał i nauczał, nie była taką nauką, jaką uprawiali Huxley, Darwin i inni naukowcy tej epoki. Przy pomocy umysłu naturalnego człowiek może zagłębiać się w nauki przyrodnicze i dokonywać wielu odkryć. I choć nie zawsze są one poprawne, to jednak ludzie mogą odkryć pewne prawdy. Ale nie była to droga Salomona. Bóg obdarzył Salomona mądrością, dzięki czemu dostrzegał on to wszystko w świetle Bożym. Mówił o tym wszystkim dzięki mądrości Bożej. Tak więc nauka, której nauczał Salomon, była nauką Bożą. Botanika, której nauczał, była prawdziwą, boską botaniką. Zoologia, której nauczał, była boską zoologią. We wszystkich tych sprawach były to poglądy Boże, prawda Boża, nauka Boża. Nie była to nauka fałszywie nazywana nauką.

TAM1897 D 62.1Skoro więc była to nauka Boża i sama w sobie boska, dlaczego Pan nie przekazał jej nam w całości? Dlaczego nie dał światu traktatu Salomona o botanice i o wszystkich tych innych dziedzinach? — Jest ku temu powód; a mianowicie to, że nie tego świat potrzebuje przede wszystkim.

TAM1897 D 62.2Człowiek mógłby to wszystko posiadać, mógłby to wszystko rozumieć, tak jak Salomon. Ale co by mu to dało, gdyby nie posiadał przede wszystkim nauki o zbawieniu? Salomon miał to wszystko; jednak gdy odwrócił swoje serce od Boga, od nauki o zbawieniu i od studiowania jej z całego serca, co mu dała jego wiedza z innych dziedzin nauki? Na ile była w stanie powstrzymać go od grzechu? Ile mocy było w niej, by powstrzymać go przed jego naturalnym ja oraz przed diabelskimi skłonnościami i zepsuciem, które w nim tkwiły?

TAM1897 D 62.3Wiecie, że kiedy odwrócił swoje serce od nauki Bożej, od nauki o zbawieniu, mimo że posiadał wszystkie inne, był tak samo zły, tak samo niegodziwy, tak samo całkowicie pochłonięty bałwochwalstwem i wszelką bezbożnością, jakby nie znał nawet podstaw niczego.

TAM1897 D 62.4W ten sposób widzimy, dlaczego Pan nie zachował dla człowieka całej wiedzy. Załóżmy, że mieliby ją całą, tak jak Salomon, i mogliby jej nauczać tak, jak nauczał Salomon. Skoro serce nie jest oddane Bogu, a dusza nie jest zbawiona, co dałaby im ta wiedza? Nie mogłaby powstrzymać ich przed żadną niegodziwością i zepsuciem, jakie tkwią w ludzkim sercu.

TAM1897 D 62.5Te nauki nie są tym, czego świat dzisiaj potrzebuje przede wszystkim. Serce musi zostać oczyszczone, dusza zbawiona, cały charakter odbudowany, a umysł przemieniony na obraz i chwałę Boga, tak aby życie odzwierciedlało Jego sprawiedliwość i objawiało przed całym światem wyłącznie poznanie Boga. Choćbyśmy posiadali wszystko, co mogą dać nam nauki, bez zbawienia nie przyniesie to żadnej korzyści; bo minie tylko chwila, a nie będziemy mieli z tego nic. Warto o tym dzisiaj pomyśleć, we wszystkich naszych studiach, lekturach i badaniach.

TAM1897 D 62.6Jest jeszcze jedna rzecz: Bóg chce, abyśmy wy i ja, wszyscy ludzie, właściwie rozważali każdy temat, z którym ma On cokolwiek wspólnego. Są dziś ludzie, którzy rozważają wszystkie te zagadnienia naukowe, ale nie rozważają ich właściwie. Dochodzą tak daleko, że nie znajdują w ogóle miejsca dla Boga. A człowiek bez Boga, bez przewodnictwa Jego myśli, bez umysłu Bożego, nie jest w stanie właściwie myśleć o tych innych sprawach. Jednak umysł nie jest właściwy, dopóki nie zostanie odnowiony na obraz Tego, który go stworzył. Umysł ma zostać przemieniony, odnowiony. Mamy mieć zupełnie inny umysł. Każda myśl ma zostać doprowadzona do posłuszeństwa i podporządkowana Chrystusowi.

TAM1897 D 62.7To jest dzieło zbawienia. Polega ono na przywróceniu obrazu Boga w duszy; na doprowadzeniu umysłu do stanu, w którym będzie on jedynie odbiciem, promieniowaniem sprawiedliwości i myśli żywego Boga. Kiedy to się stanie, a dzieło Boże zostanie zakończone na tym świecie poprzez głoszenie wiedzy o Bogu wszystkim innym ludziom, wtedy Pan otworzy przed nami wszechświat i wieczność. Wtedy wszystkie te inne dziedziny staną się dostępne do naszego studiowania, a Pan będzie mógł nam powiedzieć: „Idźcie, gdzie chcecie, mogę wam zaufać. Ogromny wszechświat stoi przed wami otworem. Nic nie jest przed wami ukrywane. Wszystko to jest wasze. Należy do was. Idźcie, gdzie chcecie, pozostańcie, gdzie chcecie, róbcie, co chcecie; mogę wam zaufać. Zastanawiajcie się nad dowolnym tematem, zgłębiajcie go tak głęboko, jak tylko chcecie, a uczynicie to właściwie”.

TAM1897 D 62.8Nie twierdzę jednak, że ludzie powinni całkowicie ignorować wszystkie inne nauki, dopóki nie dotrzemy do świata przyszłego. Mówię po prostu, że nauka o zbawieniu powinna przewodzić w studiowaniu ich wszystkich. Czyż Pan nie dał nam przykładu, jaką uwagę powinniśmy poświęcać tym sprawom i jak z nich korzystać? Jaki jest cel czytania i studiowania tych innych podręczników? — Aby pomogły nam one lepiej zrozumieć i nauczać spraw dotyczących nauki o zbawieniu, niż gdybyśmy nie posiadali tej wiedzy. Tak właśnie wykorzystuje się je w Biblii. On posyła nas, byśmy głosili tę ewangelię, z którą miały do czynienia te inne nauki, i poprzez przykład pokazał nam, jak z niej korzystać. W ten sposób Pan pokazuje nam, że nauka o zbawieniu musi przewodzić wszystkim innym naukom znanym we wszechświecie.

TAM1897 D 62.9Musi ona przewodzić wszystkim innym naukom na tym świecie, a kiedy wejdziemy do tego innego świata, nadal będzie przewodzić. Kiedy przed nami otworzy się wieczność i będziemy mogli udać się, gdzie tylko zechcemy, oraz rozmyślać o dowolnym temacie, czy wtedy odwrócimy się od zbawienia i powiemy: „Ukończyłem już tę naukę”? — Nie. Wiemy, że jest napisane, iż „krzyż Chrystusa będzie przedmiotem studiów i pieśni zbawionych przez całą wieczność”. Wtedy, gdy zakończymy nasz bieg tutaj, gdy zdobędziemy dyplom i nadejdzie czas wielkiej uroczystości, a wkroczymy w wieczność nauki, będziemy w stanie lepiej zrozumieć tę największą ze wszystkich nauk niż wtedy, gdy byliśmy na tym świecie.

TAM1897 D 63.1W poprzedniej lekcji stwierdziliśmy, że stosowanie słów „nauka” i „naukowy” w odniesieniu do zbawienia nie jest nadużyciem. Zbawienie jest nauką, jest naukowe. Działanie Ducha Bożego na umysł, przemieniające umysł i całe życie na obraz Jezusa Chrystusa, od grzechu ku sprawiedliwości — to jest rzecz naukowa. Dlatego studiując tę kwestię, miejcie na uwadze, że nie jesteśmy w najmniejszym stopniu nienaukowi, gdy czynimy to głównym i najważniejszym elementem każdego tematu, przez cały czas. Ci rzekomi naukowcy są nienaukowi, zaniedbując tę najważniejszą ze wszystkich nauk.

TAM1897 D 63.2Jest jeszcze jedna rzecz, która została wykazana; i została ona wykazana w trzech narodach, które są wzorami w dziedzinie nauki na świecie. Historia ludu biblijnego, narodu żydowskiego, ludu Bożego, jak to jest w Biblii, jest z deklaracji wzorem i źródłem badań dla wszystkich, którzy zamierzają służyć Bogu. Grecja i Rzym, ze swoją filozofią, literaturą i prawami, są wzorami dla wielu z tych, którzy twierdzą, że podążają za Biblią, oraz dla wszystkich innych.

TAM1897 D 63.3Widzieliśmy już, że wśród ludu Bożego żył człowiek, który był wszechstronnym twórcą przysłów, a także wszechstronnym poetą i naukowcem. Jego pieśni liczyły tysiąc pięć, a przysłowia trzy tysiące. Widzicie tu umysł mistrzowski; a jednak ten, kto posiadał tak głębokie zrozumienie i mądrość we wszystkich tych sprawach, swoim życiem pokazał, że cała taka wiedza jest absolutnie bezsilna, jeśli chodzi o jakiekolwiek dobro w człowieku lub dla człowieka, bez nauki o zbawieniu, która by ją kontrolowała i utrzymywała w sprawiedliwości równowagę nad wszystkim.

TAM1897 D 63.4Chwilę temu zwróciłem waszą uwagę na fakt, że Bóg nie przekazał nam żadnej z tych nauk. Teraz zwracam waszą uwagę na fakt, że przekazał nam zapis życia tego człowieka, kiedy odwrócił się od Boga. Przekazał nam zapis ogromnej porażki, jaką ten człowiek poniósł pomimo całej tej wiedzy, kiedy zapomniał o nauce o zbawieniu. Dlaczego więc Bóg uznał za ważniejsze dla was i dla mnie, aby zapisać całe życie tego człowieka po tym, jak odwrócił się od Boga, niż przekazać nam zapis wszystkich naukowych wskazówek, których udzielił? Co w opinii ludzi jest cenniejsze dla ludzkości? Zapis porażki, ogromnej porażki, jaką poniósł Salomon, ma większą wartość dla ludzkości niż miałyby wszystkie naukowe nauki, jakie Salomon kiedykolwiek wygłosił, zebrane w książce dla dzisiejszej ludzkości; ponieważ w tej porażce pokazano całemu światu, jak całkowicie daremna i mniejsza od zera jest wszelka wiedza o wszystkich rzeczach bez wiedzy o zbawieniu Bożym.

TAM1897 D 63.5Innym wspaniałym przykładem są Grecy. Umysł naturalny nigdy nie może osiągnąć wyższego, głębszego i doskonalszego myślenia niż umysł grecki. W tym przejawia się doskonałość ludzkiego myślenia bez Boga.

TAM1897 D 63.6Ale co to im dało? Oto jest pytanie. Co dała im ich literatura? Co dała im ich filozofia? Co dała im ich sztuka? Co dała im ich religia? Filozofia, philo sophia – miłość do mądrości. Czym była ta mądrość? — Była to absolutna głupota. Tak mówi Bóg. Czym była ich religia? — Była jedynie mitologią. Czym była ich sztuka? — Bóg mówi, że była bałwochwalstwem. Czy pamiętacie ten zapis?

TAM1897 D 63.7Słowo Boże nie mówi, że gdy Paweł przechadzał się wśród tych posągów i oglądał ich sztukę, podziwiał ją. Nie, mówi ono: „poruszał się w nim duch jego, widząc ono miasto poddane bałwochwalstwu.” Czym więc to było? — Bałwochwalstwem.

TAM1897 D 63.8Jednak nawet dzisiaj mężczyźni, kobiety i dzieci czerpią z pozostałości tego, co było jedynie bałwochwalstwem, czczą to, nazywają sztuką i naśladują. Ich umysły skupiają się na tym, piszą o tym książki, a w szkołach w całym kraju uczą tego i studiują. Ale co może wyniknąć z tego wszystkiego? Co z tego wynikło wśród samych Greków? Wiecie, co to dla nich oznaczało. Nie muszę tego powtarzać — literatura, sztuka, prawo, filozofia, wszystkie te rzeczy. Rzym zapożyczył swoją filozofię z Grecji w większym stopniu, niż sam ją stworzył, ale literatura tam jest. A co to dało Rzymianom? — To samo, co innym, tyle że, o ile to możliwe, uczyniło ich gorszymi niż byli inni. W całej Grecji, o ile mogłem to zaobserwować, wszędzie widziałem, że Grecy darzyli kobiety wystarczającym szacunkiem, by odpowiednio okrywać każdą wyrzeźbioną przez siebie postać kobiecą. Mężczyzna jest oczywiście zawsze nagi; ale gdy docieramy do Włoch, szacunek ten znika, a wszystkie postacie są całkowicie pozbawione jakichkolwiek draperii. W większości przypadków draperia zniknęła całkowicie; a przy okazji, dzisiejsza doskonałość sztuki, którą czczą ci, którzy udają się do Rzymu i studiują tam sztukę, to wyłącznie nieosłonięte postacie kobiece, a to w żadnym razie nie jest sztuką, gdy jest tak wykonane; a jednak uznano to za szczyt sztuki i wszędzie się to naśladuje, a jego niedoskonałości są za każdym razem powielane.

TAM1897 D 64.1Chciałbym zadać pytanie. Kto z was widział kiedykolwiek parę ludzkich nóg od kolan w dół? Kiedy tu stoję, ciężar mojego ciała spoczywa na lewej stopie. To całkowicie równoważy ciężar mojego ciała. Prawa stopa opiera się palcami o podłogę. Czy mięśnie mojej prawej nogi będą dokładnie takie same jak mięśnie lewej? — Nie. Ale weźcie to cudowne dzieło sztuki. Tu właśnie jest różnica. Obie nogi są dokładnie takie same i nie możemy dostrzec różnicy nawet o włos. Widzimy więc, że to wcale nie jest sztuka. Można by o tym wiele mówić, ale nie wygłaszam dziś wieczorem wykładu o sztuce. Mówię o tym, jaka jest wartość zbawienia i na co dobre są wszystkie rzeczy bez niego. Co dobrego miał Rzym bez niego? — Jego nieprawości doprowadziły go do upadku. Co dobrego miała Grecja bez niego? — Jej nieprawości doprowadziły ją do upadku.

TAM1897 D 65.1Skoro więc fakt ten został w ten sposób potrójnie wykazany przed światem – że wszelki wysiłek ludzkiego umysłu, nawet w swojej doskonałości, jest absolutnie bezsilny w dążeniu do jakiegokolwiek dobra, gdy serce jest odwrócone od Boga – co może uczynić Pan dla świata, jeśli te trzy lekcje historii nie nauczą ludzi? Co może uczynić dla ludzi, jeśli będą podążać tą drogą, pomimo tych trzech przykładów poważnego ostrzeżenia? Bóg zapisał te trzy przypadki, aby nauczyć nas bezsilności nawet najwyższych wysiłków umysłu we wszystkich dziedzinach nauki, sztuki i literatury, jeśli chodzi o czynienie ludziom jakiegokolwiek dobra, powstrzymywanie ich od grzechu czy prowadzenie ich ku jakiemukolwiek dobru, gdy zapominają o zbawieniu Bożym i nauce o zbawieniu, którą On złożył w sercach ludzi.

TAM1897 D 65.2Pytam zatem: czy mamy naśladować głupotę Greków i Rzymian? Czy mamy dać się oczarować ich bałwochwalstwu i uważać je za sztukę? Czy mamy interesować się ich religią, skoro jest ona całkowitą ohydą? Nie wystarczy powiedzieć, że to mitologia; to ohyda.

TAM1897 D 65.3Ale ktoś powie: „Czyż ich literatura nie jest bezcenna?”. Zobaczmy, jaką wartość nadał jej Bóg. W czasie, gdy poprzez język grecki wprowadzał naukę o zbawieniu na cały świat, Pan miał przed sobą całą grecką literaturę, a przy okazji także rzymską. A jednak w całym tym dorobku znalazł tylko trzy krótkie zdania, które warto było wybrać i umieścić w tym traktacie o nauce o zbawieniu. Podam wam je. Jedno z nich znajduje się w rozdziale siedemnastym Dziejów Apostolskich. Jest to cytat z greckiego pisarza o imieniu Aratos i brzmi on następująco. Czytam od wersetu dwudziestego ósmego. Mówi Paweł:—

TAM1897 D 65.4„niektórzy z waszych poetów powiedzieli: Żeśmy i my rodziną jego”. Grecki pisarz stwierdził, że człowiek jest potomstwem Boga. Pan podchwycił to i rzekł: „To prawda”.

TAM1897 D 65.5Kolejny fragment znajduje się w piętnastym rozdziale Pierwszego Listu do Koryntian, w wersecie trzydziestym trzecim. Pierwsza część tego wersetu brzmi: „Nie błądźcież”. To są słowa Pana. Pozostała część wersetu jest cytatem z greckiego pisarza imieniem Menander: „złe rozmowy psują dobre obyczaje.”

TAM1897 D 65.6Ostatni fragment znajduje się w Liście do Tytusa, w pierwszym rozdziale, w wersecie dwunastym, i pochodzi od Epimenidesa, a brzmi następująco: „Kreteńczycy zawsze są kłamcami, złemi bestyjami, brzuchami leniwemi.”

TAM1897 D 65.7Te trzy fragmenty to wszystko, co Pan zdołał znaleźć w całej greckiej literaturze, co było warte uwzględnienia i poparcia.

TAM1897 D 65.8Cóż, nie twierdzę więc, że to wszystko, co ktokolwiek może wykorzystać z pożytkiem. W języku greckim istnieją fakty historyczne, które mają wartość. Jednak Bóg naucza tego, co jest najcenniejsze dla całej ludzkości; naucza zasad prawości i prawdy, a nie tylko przedstawia światu zbiór faktów. A wszystko, co zdołał znaleźć w całej literaturze greckiej, co mogłoby służyć prawdzie lub sprawiedliwości jako zasady przewodnie dla człowieka, to właśnie te trzy stwierdzenia: „Żeśmy i my rodziną jego”; „złe rozmowy psują dobre obyczaje”; oraz „Kreteńczycy są zawsze kłamcami”. Kto jeszcze może znaleźć coś więcej, co przyniesie mu korzyść na drodze sprawiedliwości i prawdy, czystości i uczciwości?

TAM1897 D 66.1Nie zapominajmy jednak. Grecy i Rzymianie nie byli nikczemnymi, zdeprawowanymi, obdartymi i nieoświeconymi poganami; byli arystokratyczni, kulturalni i niezwykle wykształceni. Jak mogłoby być inaczej, skoro to, co wiedzieli i czego nauczali, stanowi szczyt, do którego dążą dzisiejsi nauczyciele? Juliusz Cezar był jednym z najbardziej wybitnych ludzi, jacy kiedykolwiek żyli – pod względem dworskości, etykiety, estetyki i ogólnie dobrych manier. Ale jaki był jego charakter? Nawet najbardziej ostrożny opis, by był w jakikolwiek sposób pełny lub sprawiedliwy, nie nadawałby się do druku.

TAM1897 D 66.2Gdy Pan pokazał, jak absolutnie daremna jest cała nauka, wszelka wiedza wszelkiego rodzaju bez Jego zbawienia, wtedy powtarzam: Cóż On może uczynić dla ludzi, jeśli te rzeczy, które postawił przed światem, nie pouczą ich, że nie jest to droga, którą należy podążać? Jeśli ludzie nie dadzą się pouczyć tym rzeczom, by obrać właściwą drogę, by uznać, że nauka Boża jest najważniejsza, a to, co On wie, jest najlepsze, to jak ludzkość może mieć nadzieję na uniknięcie zła, które spadło na wszystkich tych, którzy odeszli przed nami?

TAM1897 D 66.3Nauka o Bożym zbawieniu jest tym, co ludzie powinni poznać przede wszystkim; i to ona powinna nas prowadzić, kierować nami, utrzymywać w równowadze, podtrzymywać nas wszędzie, we wszystkim i przeciwko wszelkiemu złu. I ona to wszystko uczyni. Taka jest błogosławiona prawda. Czytałem wczoraj wieczorem i czytam ponownie:—

TAM1897 D 66.4Mnie mówię, najmniejszemu ze wszystkich świętych dana jest ta łaska, abym między poganami opowiadał te niedościgłe bogactwa Chrystusowe. A iżbym objaśnił wszystkim, jaka by była społeczność onej tajemnicy zakrytej od wieków w Bogu, który wszystko stworzył przez Jezusa Chrystusa. List do Efezjan 3:8, 9.

TAM1897 D 66.5Czym jest ta tajemnica Boża? — „Chrystus między wami, nadzieja ona chwały”. Chrystus — moc Boża i mądrość Boża, ewangelia, moc Boża ku zbawieniu — oto tajemnica Boża; oto nauka o zbawieniu. To jest prawda naukowa, wokół której skupiają się wszystkie inne nauki. Każdy człowiek musi posiadać tę moc Bożą ku zbawieniu, aby powstrzymała go od zła, które jest w nim. Zło, które rodzi się w każdym człowieku, doprowadzi go do zguby, pomimo całej nauki, całej literatury, całej sztuki, całej religii, wszystkiego, co świat może zaoferować lub kiedykolwiek mógł zaoferować, chyba że uchwyci się mocy Bożej prowadzącej do zbawienia, która przychodzi do człowieka przez wiarę Jezusa Chrystusa.

TAM1897 D 66.6Bez tej mocy w sercu nawet nauka, której nauczał Bóg – nie mówiąc już o literaturze, sztuce, religii i wszystkim, czego nauczali poganie – jest bezsilna, by powstrzymać człowieka przed grzechem. Bez niej każdy ślad zła, który jest w człowieku, ujawni się, pomimo wszystkich tych innych rzeczy. Dlatego właśnie jest to moc Boża prowadząca do zbawienia: zbawia ona człowieka od wszelkiego zła.

TAM1897 D 66.7Tajemnica Boga, którą jest Chrystus w was, nadzieja chwały; Chrystus – moc Boża i mądrość Boża; Chrystus, i to ukrzyżowany; tylko to, to wszystko we wszystkim, to ponad wszystkim, we wszystkim, przez wszystko, teraz i na wieki – oto nauka o zbawieniu, najważniejsza ze wszystkich nauk; ta, która przewodzi wszystkim naukom, ma pierwszeństwo przed wszystkimi i kieruje studiowaniem wszystkich. Niech tak będzie u wszystkich na zawsze.

TAM1897 D 66.8Niech więc Pan przez swojego Ducha tak przyciągnie nas do siebie; niech serce zostanie tak otwarte na tę moc, na wspólnotę tej tajemnicy, na Ducha Bożego, aby mógł tam zaszczepić Jezusa Chrystusa, swoją łaskę i swoją cnotę. A gdy zawsze otwieramy przed Nim nasze serca, i przed nikim innym, jak kwiat przed słońcem, otrzymujemy w całej pełni Jego sprawiedliwość, Jego moc, Jego zbawienie, Jego miłosierdzie, Jego prawdę, Jego radość, Jego wesele, Jego pokój — o, i Jego życie wieczne!