Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
10 / 12Sermuni dû 1897

L’Apostasia di Israele. – N. 1

Alonzo Trevier Jones

TAM1897 Q1 33.6Sermuni datu la sira di dumìnica, 7 marzu 1897 Stampatu ntô Bullettinu dâ Conferenza Ginnirali, Primu Trimestru 1897, Vol. 2, N. 1, pp. 33-40.

TAM1897 Q1 33.7Nâ lezzioni di l’àutra sira dissi ca nun avìa mai vistu, finu a pocu tempu fa, na copia dî Deci Cumandamenti pubbricata dê Adventisti dû Sètimu Jurnu, fora dâ Bibbia, ca fussi comu Diu li parrò. Sugnu cuntentu ca è arrivatu lu mumentu unni l’Adventisti dû Sètimu Jurnu ponnu aviri na copia dâ liggi di Diu comu Diu la detti. Sugnu cuntentu ca frati Howe ha fattu stampari còppii dâ liggi di Diu, comu Diu l’ha data. E ora nun ni lassamu cchiù espunuti â stissa accusa di l’àutri, di lassari fora na parti dâ liggi di Diu quannu ni prisentamu davanti ô pòpulu.

TAM1897 Q1 33.8Pò vidiri chiaramenti ca l’omu ca pi primu sparti chidda copia dâ liggi di Diu ca quasi tutti l’àutri usanu, era n’Eggizzianu. Dici: “Iu sugnu lu Signuri, tò Diu, ca t’ha purtatu fora dâ terra d’Eggittu, fora dâ casa dâ schiavitù.” Ma iddu si dissi: “Chistu nun mi riguarda, né riguarda nuddu ca campa oggi; picchì nun semu mai stati purtati fora d’Eggittu.” Chissu era sulu pi li Giudei. Allura iddu lu lassau fora e stampau lu restu dâ liggi, e accussì prisintau ô munnu na copia mutilata dâ liggi ca lu Signuri stissu avia datu. Accussì fici pariri ca l’unicu documentu ca lu Signuri avia mai parratu dû celu accuminciau senza diri cu era l’auturi, senza mancu prisintallu, ma accuminciau sulu in modu bruscu e indefinitu: “Nun avrai àutri dii avanti a mia.” Subitu putissi nasciri la quistioni: Cu è, ‘ntra stu munnu? Cu sta parrannu? Ebbè, quannu la liggi veni pigghiata comu fu data, Diu dici cu è chiddu ca sta parrannu. “Iu sugnu lu Signuri, tò Diu, ca ti fici nisciri di la terra di l’Eggittu, di la casa di schiavitù.” Chistu è cu parla; nun avrai àutri dii avanti a mia, “ca sugnu capaci di riscattari di la schiavitù di l’Eggittu.”

TAM1897 Q1 33.9N’autru pinzamentu è mpurtanti: quannu la liggi veni stampata senza l’introduzzioni ca lu Signuri stissu parrò, comu succedi spissu nti grafichi e carti, si trova nicissariu di mittiri a capu li palori “La Liggi di Diu.” Chistu dimostra ca l’omini capiscinu la nicissità ca ci sia quarchi sorta di certificatu pi sapiri di cu è la liggi, e cu è chiddu ca parla sti cummannamenti. E, vidennu sta nicissità, l’omini mettunu a capu dâ liggi di Diu u so certificatu ca è la liggi di Diu.

TAM1897 Q1 33.10Ma si stampassiru sulu la liggi comu lu Signuri l’ha data, avissiru lu certificatu stissu dû Signuri ca è la liggi di Diu, e ca è iddu stissu ca parla sti cummannamenti. Iddu dici: “Iu sugnu lu Signuri, tò Diu, ca t’haju fattu nisciri di la terra d’Eggittu, di la casa di schiavitù. Nun aviri àutri dii avanti a mia,” ecc. E quannu l’omini ponnu aviri lu certificatu stissu dû Signuri ca chista è la sò liggi, di sicuru nun ci sarà bisognu di nuddu certificatu di l’omu ca chista è la liggi di Diu.

TAM1897 Q1 33.11E nun è forsi lu certificatu dû Signuri ca chista è la so liggi megghiu di chiddu di ogni omu o di tutti l’omini nzemi? E quannu l’omini lassanu di latu lu certificatu stissu dû Signuri ca chista è la so liggi, e ci mettunu lu so certificatu, ci putissi essiri casu cchiù chiaru di l’omini ca si mettunu ‘n locu di Diu? O, lassamu stari stu travagghiu spavaldu e goffu; e pigghiamu la liggi santa comu lu so santu Auturi l’ha parrata e scritta! “Iu sugnu lu Signuri, tò Diu, ca ti fici nisciri di la terra d’Eggittu, di la casa di schiavitù.” Amen. Accussì sia.

TAM1897 Q1 33.12Avendu ddà tuttu chiddu ca lu Signuri parrò, la liggi di Diu allura prisenta ô munnu sia lu Redenturi sia lu Criaturi. Dici allura a tutti l’omini ca chiddu ca è l’Auturi di dda liggi, chiddu ca chiama l’omu a osservalla, è sia Redenturi sia Criaturi. Chistu è mustratu di la liggi stissa. E quannu lassanu fora la parti ca rivilà lu Redenturi, nun è miravigghia si sunnu dispunìbbili e pronti a lassari fora puru la parti ca rivilà lu Criaturi di l’omu. Satana sempri vulìa sbarazzàrisi dâ liggi e ammucciari a l’omini la sò mpurtanza. Accuminzau cu lassari fora lu Redenturi; ora finisci cu lassari fora lu Criaturi. Ma lu Signuri voli ca sapemu ca è iddu ca ni libbirau di l’Eggittu, accussì putemu vidiri sia lu Redenturi sia lu Criaturi nta la liggi ca iddu detti pi l’omu.

TAM1897 Q1 34.1N’autra cosa. Quannu tu e iu putemu vidiri, e videmu, ca Israele, quannu traseru ntâ terra, nun traseru ppi nenti ntâ terra ca lu Signuri avia priparatu pi iddi, ma la mancavanu tuttu, putemu vidiri comu fu na delusioni pi Mosè nun jiri ddà. Ora, quannu pari, comu pari a certi pirsuni, ca Israele trasìu nta la terra ca lu Signuri avia priparatu pi iddi, e ca chidda era precisamenti unni lu Signuri vulia purtalli, e poi vidunu ca Mosè murìu e jiu ‘n celu, iddi dicinu ca Mosè ci guadagnò cchiù di tutti; e ca nun fu tantu na delusioni purtallu fora di la terra e purtallu ‘n celu.

TAM1897 Q1 34.2Ma quannu capemu ca lu Signuri vulìa purtallu ntâ so abbitazioni santa, ntô locu ca avìa fattu pi stari, ntô santuariu ca li so mani avìanu stabbilutu; allura putemu vidiri comu fu na granni disappuntanza puru pi Mosè muriri e jiri ‘n celu senza trasiri ‘nta dda terra. Quannu putìa vidiri ca era lu sò piccatu ca avìa quarchi cosa a chi fari cu lu farili ristari fora dâ terra prumissa beniditta; quannu putìa vidiri ca Israele avìa persu chiddu ca lu Signuri avìa pi iddi: quannu vidìu la terra gluriosa, comu fici di supra lu munti Nebu, e fu custrettu a pinsari a li longhi epuchi di vagghiu, di apostasia e di tribbulazzioni, attraversu cui la causa e lu pòpulu di Diu avìanu a passari, e sapìa ca iddu stissu avìa puru na picca di responsabilità pi aviri causatu chissu longu periudu di vagghiu; è abbastanti facili vidiri quantu fu granni la so amarezzi pi nun trasiri nta dda terra senza muriri—ancu si fu purtatu ‘n celu dâ tomba.

TAM1897 Q1 34.3Un autru testu, si n’avissimu bisognu pi cunfirmari lu fattu ca Israele nun niscìu di l’Eggittu finu a quannu stetti ntô disertu, si trova ntô libbru di Giosuè. Ti ricordi dû passaggiu,—doppu ca avianu attraversatu lu Giurdane, allura foru circoncisi,—è scrittu: «Oggi haiu livatu di supra a vui lu disprezzu di l’Eggittu.» Chiddi genti, viditi, ca niscieru di l’Eggittu, nun niscieru veru di l’Eggittu finu a quannu attraversaru lu Giurdane; picchì sulu allura fu livatu lu disprezzu di l’Eggittu. Allura eranu tutti omini cunvertuti. Chissa nazzioni sana attraversau lu Giurdane pi fidi. Era na nazzioni ca cridia a Diu, e nun c’era mancu na vuci dissintenti o un pinsamentu dubbitosu,—allura eranu fora di l’Eggittu. Accussì viditi ca è perfittamenti evidenti ca l’Eggittu spirituàli è l’Eggittu litirali di la Bibbia.

TAM1897 Q1 34.4Ora ni giramu ô testu pi stasira. Chistu è Nùmmira 23:9. Accuminciu a lèggiri dû sèttimu versu. È Balaam mentri prufetizza pi Balak, rè di Moab.

TAM1897 Q1 34.5E accuminciau a parrari e dissi: Balak, rè di Moab, m’ha purtatu di Aram, di li muntagni di l’est, dicennu: Veni, malidici Giacobbe pi mia, e veni, sfidi Israele. Comu pozzu malidiciri chiddu ca Diu nun ha malidicutu? O comu pozzu sfidari chiddu ca lu Signuri nun ha sfidatu? Picchì di supra li petri lu vecu, e di supra li cullini lu taliu: ECCU, LU POPULU ABITERÀ SULU, E UN SARÀ CUNTATU TRA LI NAZIONI.

TAM1897 Q1 34.6Stu testu ni parra stasira. Chista è la virità prisenti. Chista era la vuluntà espressa di Diu riguardu ô so pòpulu quannu si truvavanu ô cunfini dâ terra unni iddu vulìa purtalli doppu avilli chiamati fora dâ terra d’Eggittu. Avìanu vagghiatu ntô disertu pi quaranta anni, e ora eranu arrivati ô cunfini dâ terra. E chista è la so vuluntà riguardu a iddi: ca stessiru suli, e nun fussiru cunti ntra li nazioni.

TAM1897 Q1 34.7La raggiuni funnamintali di chissu, o una di li raggiuni, megghiu diri, la capiriti quannu virati ô settimu capitulu di l’Atti. Steffanu parrava chiddu jornu, e cuntò ca lu Signuri nni purtau lu pòpulu fora di l’Eggittu, fora di la terra di schiavitù cu miràculi e segni, e nti li versetti trintasetti e trintottu ci sunnu sti palori; nti lu versettu trintottu c’è lu passaggiu particulari:—

TAM1897 Q1 34.8Chistu è chiddu Mosè, ca dissi a li figghi d’Israele: ‘U Signuri, vostru Diu, vi susirrà un prufeta di trà i vostri frati, comu a mia; a iddu ascutati.’ Chistu è chiddu ca era nta la chiesa ntô disertu.

TAM1897 Q1 34.9Allura chi era Israele ntô disèrtu?—La ggièisa. Chi avìa a èssiri quannu avìanu attraversatu u fiume e trasìu ntâ terra?—La ggièisa. Chi vulìa diri chistu, si nun ca avìa a essiri na separazzioni tra ggièisa e statu?—Propiu comu, quannu purtau Abràhamu fora di dda terra, u Signuri insignau ô munnu la separazzioni tra ggièisa e statu, e comu mustrau pi menzu di Abràhamu ca sta separazzioni tra ggièisa e statu avìa a principiari ntô cori di l’individuu.

TAM1897 Q1 34.10Si nun sugnu separatu ntô cori dû statu, ci sarà unioni tra chiesa e statu unni mi trovu. E accussì, puru si nun tengu carica ntô statu, o nun mi candidu pi na carica ddà, sarò nu puliticu ntâ chiesa; e mi candidu pi na carica ddà, e fazzu i me manovri ddà. Accussì, si un omu nun è separatu di cori dû statu, e puru apparteni â chiesa, è megghiu ca si nni va ntâ pulitica dû munnu e addiventa nu puliticu ddà, ca purtari i so pulitica ntâ chiesa.

TAM1897 Q1 34.11Allura, quannu lu Signuri chiamau Abramu, dissi, prima di tuttu: «Vàti fora di la tò terra». E ora ca Abramu si nni è crisciutu e addivintau la Chiesa, e dda Chiesa sta pi trasiri ntô sirviziu spiciali dû Signuri davanti ê nazioni, iddu dichiara ca dda Chiesa nun avissi a èssiri cuntata tra li nazioni; avissiru a stari sula. Pò vidiri comu lu Signuri vulìa ca lu pòpulu s’attinìa a chistu, picchì iddu sapìa chi eranu li nazioni; e sapìa comu li nazioni avìanu raggiuntu chidda cundizioni. Vulìa ca la so chiesa stassi sula, senza àutru capu ca iddu stissu, senza àutra liggi ca la so liggi, senza nissuna liggi di nuddu tipu ca nun fussi la parola dû Signuri, senza àutru guvernu ca chiddu dû Signuri.

TAM1897 Q1 35.1Diu avia ntinzioni, quannu li purtau nta la terra, di essiri la testa dâ chiesa. Gesù Cristu era la testa dâ chiesa, di sicuru, giustu comu veramenti è ora. Sapiti dî lezioni ca avemu studiatu, comu lu pòpulu trasìu ntô regnu, ntâ monarchia, e accussì via; fu pirchì si nni alluntanarunu di iddu, pirchì nun ricunusceru Diu comu so sulu Guvernanti, e la so liggi comu l’unica liggi. Divintaru idolatri, e accussì persu lu guvernu di Diu supra iddi stissi, e lu putiri di la so liggi supra iddi; e avendu si separatu di Diu, ci avia bisognu di un guvernu intra iddi pi satisfari l’ambizioni di chiddi ca vulianu cumannari li so simili, e pi pruteggiri iddi stissi di la so ferucità, pirchì s’eranu alluntanati di Diu.

TAM1897 Q1 35.2Ma lu Signuri separau Israele di tutti li populi e li guverni, pi iddu stissu. Lu Signuri accuminzau Israele ora giustu unni avia accuminzatu Abramu, pi essiri separatu di li rè e di li guvernanti di tutti li parti, di ogni sorta di guvernu terrenu attornu a iddi. Vulia ca lu so populu abbitassi sulu, e nun fussi tali ca putissi essiri cunsidiratu tra li nazioni, accussì ca quannu li nazioni li taliavanu, vidissiru ca Israele nun putia essiri cunsidiratu di la so stirpe.

TAM1897 Q1 35.3Vulìa ca Israele si prisintassi davanti ô munnu accussì distintamenti—e chistu l’avissi fattu distinti di tutti l’àutri nazioni—ca tutti li nazioni, guardannuli, avissiru a diri: “Chistu è singulari; nun è lu stissu tipu di guvernu di lu nostru. Nun hannu rè; ognunu pari ca si la cava senza nuddu capu.” E accuminciassiru a ‘nquiriri supra chistu; dicennu: “Chi è la causa di chistu?” Comu è ca vi la cavati senza tuttu stu paraphernalia di un rè, e armati, e tassi, e tutti sti cosi ca nui avemu a suppurtari? A risposta saria: Ma, Diu è u nostru rè. E nun ci voli mancu a mità di spisi pi mantèniri u so guvernu comu ci vonnu pi chiddu vostru; picchì nui nun avemu sti guai ca aviti vui. Iè; nun avemu tassi, e iddu è tantu bonu ca ni piaci dari a iddu tuttu chiddu ca avemu, pi sustiniri e spargiri li benedizzioni dû so guvernu.

TAM1897 Q1 35.4E quannu lu so pòpulu avissi a diri chistu ê pagani, i pagani dicissiru: «Di sicuru stu pòpulu è sapienti e capiscìvuli; e chi nazzioni nta la terra è accussì granni, ca havi ghjudizzi accussì sapiènti e boni comu tutta sta liggi? E chi nazzioni havi Diu accussì vicinu a iddi comu lu Signuri, tò Diu, nta tutti i cosi pi cui nni rivolgemu a iddu?» Chistu è chiddu ca lu Signuri vulìa. E iddu dissi: Israele «abitarà sulu, e nun sarà cunsidiratu tra li nazioni». Iddu vulìa insignari a tuttu lu munnu na separazioni tra la chiesa e lu statu, non sulu intra la chiesa, ma puru tra li nazioni, sia rispettu a li stati, sia rispettu a la chiesa stissa.

TAM1897 Q1 35.5Basta ca tali a la Scrittura, e lu virrai. Deuteronomiu 4. Qualchi versu spiega tuttu chiddu ca haiu schizzatu. Accuminzannu dû primu versu, finu ô ottavu:—

TAM1897 Q1 35.6Ora, allura, ascùta, o Israele, ê statuti e ê ghjudizzi ca ti ‘mparu, pi farilli, accussì ca viviti e trasiti pi pussidiri la terra ca lu Signuri, Diu dê vostri patri, vi duna. Nun aghiunciri nenti a la parola ca ti cumannu, né nenti ci scanzari, accussì poi osservari li cumanni dû Signuri tò Diu ca ti cumannu. Li toi occhi hannu vistu chiddu ca fici lu Signuri pi via di Baal-Peor: pirchì tutti l’omini ca si nni jéunu darreri a Baal-Peor, lu Signuri tò Diu li distrùssi di trà vui. Ma vui ca ristavìti attaccati ô Signuri tò Diu siti tutti vivi ancora oggi. Viri, v’aju insignatu statuti e ghjudizzi, propriu comu lu Signuri, me Diu, m’ha cummannatu, accussì faciti ntâ terra unni siti jennu pi pussidilla. Circati di osservalli e di mettilli n pràtica; picchì chistu è la vostra sapienza e la vostra intilliggenza nfacci di li nazioni, ca quannu sentirannu tutti sti statuti, dirannu: ‘Di sicuru sta granni nazzioni è un pòpulu sàggiu e intilligenti.’ Pirchì c’è quarchi nazzioni accussì granni ca havi Diu accussì vicinu a idda, comu lu Signuri nostru Diu è in tutti li cosi pi cui nni rivolgemu a iddu? E c’è quarchi nazzioni accussì granni ca havi statuti e ghjudizzi accussì ghjusti comu tutta sta liggi ca vi mettu davanti oi?

TAM1897 Q1 35.7Allura c’era postu pi fari qualunqui tipu di liggi o legislazioni tra Israele?—“Nun aghiunciriti nenti a la parola ca vi cumannu, e mancu nenti ci scemiriti.” Avìanu a fari propriu chissu. I so liggi eranu tutti fatti pi iddi. A so liggi era tutta cumpleta e perfetta; e finu a quannu avìanu chidda, nun avìanu bisognu di n’autra, e appena succidìa ca n’avìanu bisognu di n’autra, chissu stissu era la prova ca avìanu abbandunatu Diu.

TAM1897 Q1 35.8Picchì finu a quannu avìanu bisognu di ogni tipu di liggi, fatta di iddi stissi e pi iddi stissi, chistu era la prova ca avìanu abbandunatu Diu, ca la so liggi nun ci bastava cchiù, e ca lu so guvernu nun ci era cchiù sufficenti. È precisamenti accussì comu succedi cu tutti l’àutri pagani. È accussì pi tutti li nazioni. È accussì ca addivintaru pagani. E sapiti ca Israele passau pi lu stissu caminu. Scurdaru Diu e si misiru a idolatria, e poi disseru: «Avemu bisognu di un rè, accussì putemu essiri comu tutti li nazioni». Ma nun ti scurdari ca avianu a ricusari Diu prima di putiri aviri un rè; e ricusannu Diu, pi essiri comu li nazioni, comu li pagani — chistu è lu sensu litirali —, ricusannu Diu pi essiri comu li nazioni, addivintaru comu li nazioni ca ricusaru Diu. Chistu lu sai di tutta la storia ca veni dopu.

TAM1897 Q1 35.9È perfettamenti chiaru, dunca, ca nun è la vuluntà di Diu, nun è pi l’interessi dû so pòpulu, ca iddi divintassiru comu li nazioni. Nun è la vuluntà di Diu, nun è pi lu beni dû pòpulu, ca iddi avissiru ogni tipu di guvernu comu chiddu di li nazioni ca ci circunnanu. Sapiti ca chisti nun nasceru di sèguiri Diu, ma nasceru di apostasia. Di tuttu chistu, è perfettamenti chiaru ca Diu nun avia ntinzioni ca lu so pòpulu stabbilisca un guvernu pi iddi stissi tra iddi stissi.

TAM1897 Q1 36.1U Signuri nun avia ntinzioni ca iddi stabbilissiru un guvernu comu chiddu di li nazioni attornu a iddi. Quannu iddu dici: «Nun aghiunciriti nenti a la parola ca vi cumannu, e mancu nenti ci sceminariti», si pò vidiri ca accussì iddu li privau di ogni tipu di liggi-fazzioni, di ogni ombra di liggi, e accussì li pruibbìu di stabbiliri mai nudda forma di guvernu tra iddi stissi.

TAM1897 Q1 36.2E di chistu veni chiaru comu lu jornu ca quannu iddi truvaru la nicissità di ogni sorta di guvernu tra iddi stissi, unni avissiru aviri liggi e guvernanti diversi di Diu, chistu stissu era la prova certa ca avianu scurdatu Diu; ca si n’eranu juti luntanu di iddu; ca lu so guvernu nun bastava; ca la so putenza nun era supra iddi pi tinirili, e accussì avianu a criari e stabbiliri quarchi forma di guvernu soia, pi pruteggiri iddi stissi di iddi stissi.

TAM1897 Q1 36.3Accussì viditi ca nun era secunnu a vuluntà dû Signuri ca u so pòpulu, ca campava sulu, avissi avutu un guvernu soiu tra iddi stissi. Nun era a so vuluntà ca iddi campassiru tra i nazioni, e avissiru un guvernu comu chiddu dî nazioni; picchì quannu avissiru intrapigghiatu di fari un guvernu soiu pi guvernàrisi tra iddi stissi, chissu avissi statu propriu comu i guverni dî nazioni, picchì eranu tutti umani, e l’umanità è sempri a stissa. Accussì, quannu Israele si pigghiò l’iniziativa di stabbiliri un guvernu pi guvernàrisi, fu comu chiddu di chiddi attornu a iddi, e nun putìa essiri nenti àutru. Era paganu. E sarà sempri paganu unni si pruva.

TAM1897 Q1 36.4“Nun aghiunciriti nenti a la parola ca vi cumannu, e mancu nenti ci scemintari, accussì putiti sarvari li cumanni dû Signuri vostru Diu ca vi cumannu.” Diu voli ca li so cumanni, la so liggi, lu so guvernu, bastinu pi lu so pòpulu. E chistu basta pi lu so pòpulu. Chistu è statu decisu. Sarà sempri abbastanti pi lu so pòpulu. Ma nun basta pi chiddi ca nun l’hannu; nun basta pi chiddi ca si separanu di Diu e di la so liggi e di lu so guvernu. Allura lu so guvernu nun basta pi iddi, pirchì nun l’hannu; e si si fannu unu di so, è propriu comu chiddu di li pagani.

TAM1897 Q1 36.5Li vostri occhi vireru chiddu ca fici lu Signuri pi via di Baal-peor: picchì tutti l’omini ca si nni jieru darreri a Baal-peor, lu Signuri, tò Diu, li distrussi di menzu a vui. Ma vui ca ristavìti attaccati ô Signuri, vostru Diu, siti tutti vivi ancora oggi. Viri, v’aju insignatu statuti e ghjudizzi, propriu comu lu Signuri, me Diu, m’ha cumannatu, accussì ca li faciti ntâ terra unni siti jennu pi pigghiàrila in pussessu. Dunca osservàtili e facìtili: picchì chistu è la vostra sapienza e la vostra capiscenza nfacci di li nazioni.

TAM1897 Q1 36.6“Chista è la vostra sapienza e la vostra capiscenza nfacci di li nazioni.” Nun sulu a mè vista; ma faciti chistu, e tutti li nazioni, li pagani, dirannu ca siti savi. Li nazioni, li pagani, dirannu ca aviti bon sensu.

TAM1897 Q1 36.7Vidi, v’aju insignatu statuti e ghjudizzi, propriu comu lu Signuri, me Diu, m’ha cumannatu, ca faciti accussì nta la terra unni siti jennu pi pussidilla. Allura, osservati e mettili n pràtica; pirchì chista è la vostra sapienza e la vostra intelligenza a l’occhi di li nazioni, ca quannu sentirannu tutti sti statuti, dirannu: ‘Di sicuru sta nazzioni granni è un pòpulu sàggiu e capiscìvuli.’ Pirchì c’è quarchi nazzioni accussì granni ca havi Diu accussì vicinu a idda, comu lu Signuri, nostru Diu, è in ogni cosa ca ci nni dumannamu? E chi nazzioni c’è accussì granni ca havi liggi e ghjudizzi accussì ghjusti comu tutta sta liggi ca vi mettu avanti oji? Sulu statti attentu a tia stissu e guardati cu cura, pi nun scurdari di chiddu ca i toi occhi hannu vistu, e pi nun lassarlu nesciri di lu to cori pi tutti i jorna di la to vita; ma nzignali a toi figghi e a li figghi di toi figghi; spiciarmenti lu jornu ca stetti davanti a lu Signuri to Diu a Horeb.

TAM1897 Q1 36.8Nun ti scurdari di chiddu ca hai vistu e sintutu, ma soprattuttu nun ti scurdari di chiddu ca sintisti quannu stasti davanti a Horeb chiddu jornu. Chi sintiru?—O, la liggi di Diu; li cummannamenti di Diu e la fidi di Gesù sintiru chiddu jornu; na vuci dû celu pruclamau redenzioni e criazzioni, ca l’omini nun avissiru a peccari. Ma Israele scurdau Diu, e addivintau idolàtru, e dissi: Fàcci un rè; fàcci un rè, comu tutti li nazioni. Ma di chiddu tempu, mentri eranu ancora puri, lu Signuri poi dissi (Salmu 81:13-16):—

TAM1897 Q1 36.9Oh, si u me pòpulu avissi datu retta a mia, e Israele avissi caminatu nta li me strati! Subitu avissi suttumissu li so nimici e avissi stinnutu la me manu contru li so avversarii. Chiddi ca odianu lu Signuri s’avissiru suttumissu a iddu: ma u so tempu avissi duratu pi sempri. Iddu avissi puru sfamatu iddi cu lu megghiu di lu frumentu: e cu meli di la petra avissi satisfattu a tia.

TAM1897 Q1 36.10Ora lu Signuri dici di nuatri ca ni ha libbiratu dâ putenza dâ scurità e ni ha traslatu ntô regnu dû so caru Figghiu. Lu regnu di Diu è ristabbilutu n’àutra vota tra lu so pòpulu, e “lu regnu di Diu è intra vui,” e sta tra vui pirchì è intra ognunu e tutti quanti. Ora allura, u regnu di Diu è un regnu perfettu, picchì u rè è un rè perfettu, picchì a liggi di chiddu regnu è na liggi perfetta. Allura, un rè perfettu, na liggi perfetta e un regnu perfettu, su bastanti pi vui? È accussì? È abbastanti pi un omu?—Oh sì, di sicuru! Avissi a essiri abbastanti pi un omu?

TAM1897 Q1 36.11E si tuttu chistu nun basta pi n’omu, u prubblema è cu lu regnu, o cu l’omu?—Sapiti ca u prubblema pò essiri sulu cu l’omu. Ma suppunemu ca l’omu prufissa di essiri cristianu. U prubblema è ancora cu l’omu, o cu lu regnu?

TAM1897 Q1 36.12(Vuci) Cu l’omu.

TAM1897 Q1 36.13Suppunemu ca iddu prufissa d’essiri nu Adventista dû Sètimu Jurnu, e u regnu di Diu nun ci basta; suppunemu ca nni raccògghiti n’assiemi na folla di iddi, e u regnu di Diu nun ci basta, ma vonnu aviri nu regnu so, n’autru regnu; hannu a stabbiliri nu guvernu, a tassàrisi, a scigghiri tra iddi stissi di guvernanti pi guvernàrisi; sunnu picciriddi di Diu? Lu regnu perfettu di Diu ci basta pi iddi? Appartènunu ô guvernu di Diu? Lu guvernu di Diu ci basta pi iddi? Lu regnu di Diu è intra iddi? È accussì? Comu pò essiri, quannu lu regnu perfettu, e lu rè perfettu, e la liggi perfetta, nun ci bastanu pi iddi?

TAM1897 Q1 37.1Viditi, allura, ca la separazioni tra Chiesa e Statu, puru tra l’Avventisti dû Sètimu Jurnu, accumencia dû cori; e avi a cuminciari ddà pi ogni omu, unni si trovi, sinnò nun ci pò essiri separazioni tra Chiesa e Statu unni iddu si trova. Si nuddu omu ntô quartu sèculu, ntô Impiru Rumanu, avissi avutu n’unioni tra Chiesa e Statu ntô so cori, nun si fussi furmata la Papità ntô quartu sèculu. Si avissi avutu sulu la ggièisa, sulu la ggièisa ntô sò cori, e nuddu dû statu, nuddu dî principî dû statu, sulu la ggièisa,—Diu, lu sò regnu, la sò liggi, la sò ghjustìzzia, iddu sulu ca cumannava ddà,—avissi mai pututu nasciri un papatu?

TAM1897 Q1 37.2(Vuci) No.

TAM1897 Q1 37.3Allura, chi è la cosa ca bisogna sempri evitari?—Ogni unioni tra Chiesa e Statu ntô cori. Chi è, allura, l’unica sicura prutezzioni contru a un papatu?—È amari Diu cu tuttu lu cori, e tutta l’anima, e tuttu lu pinsamentu, e tutta la forza. È «nni vai di la tò terra, e di la tò parentela, e di la casa di tò patri». È girari la schina a l’Eggittu. È stari sulu, e nun essiri cunsidiratu tra li nazioni.

TAM1897 Q1 37.4Ora leggiu di “Imperi dâ Bibbia,” pàggina 152 e avanti, certi citazioni ca ci misi di “Patriarchi e Prufeti,” cu li scritturi, supra stu stissu cunnissioni. Prima leggiu quarchi parola mia; ma vi dicu quannu leggiu li palori di “Patriarchi e Prufeti:”—

TAM1897 Q1 37.5“Eccu, u pòpulu abitarà sulu, e nun sarà cunsidiratu tra li nazioni.” U Signuri nun avìa mai intisu ca u so pòpulu fussi furmatu comu un regnu, o statu, o guvernu, comu chiddu di stu munnu. Nun avìanu a essiri comu li nazioni attornu a iddi. Avìanu a essiri separati pi Diu “di tutti li pòpuli ca eranu supra la facci di la terra.” “U pòpulu nun sarà cunsidiratu tra li nazioni.”

TAM1897 Q1 37.6Ora, si mi cuntu comu appartenenti ô statu di Germania, allura mi cuntu tra li nazioni? Si mi cuntu comu appartenenti ô guvernu di l’Inghilterra, comu na parti di iddu, un cittadinu leali e patriotticu ca cumbatteria pi la bandiera, mi cuntu tra li nazioni? E si ju cumbattu pi dda bandiera, la me bandiera, la me bandiera britannica, e me frati Adventista dû settimu jornu ccà apparteni ê Stati Uniti, è leali e patriotticu, e i dui nazioni trasunu ‘n guerra, e iddu avi a respingiri l’invasioni, e c’è nu cunflittu, allura ju sugnu di na banna e me frati di l’autra, e frati cumbattunu unu contru all’autru. Diu l’ha ordinatu?—Sapiti ca nun l’ha. Allura iddu avia quarchi significatu quannu dissi ca lu pòpulu abitarà sulu, e nun sarà cuntatu tra li nazioni?

TAM1897 Q1 37.7Leggiu un pocu di chiddu ca scrissi iu stissu ntô “Imperi dâ Bibbia”:—U so guvernu avia a essiri na teucrazia pura e semprici—Diu sulu Re, sulu Guvernanti, sulu Liggiaturi. Era, di fatti, n’urganizzazioni di chiesa, ca accuminciau cu l’urganizzazioni dâ “chiesa ntô disertu;” e avia a essiri separata di ogni idea di statu. U sistema furmatu ntô disertu pi Mosè, e cuntinuatu ntâ Canàna pi Giosuè, era destinatu a essiri perpetuu.

TAM1897 Q1 37.8Ora leggiu di “Patriarchi e Prufeti:”—

TAM1897 Q1 37.9U guvernu di Israele era amministratu ‘n nomu e cu l’auturità di Geova. U travagghiu di Mosè, di li settanta anziani, di li capi e di li giudici era sulu pi fari rispittari li liggi ca Diu avia datu. Nun avianu nudda autorità pi fari liggi pi la nazzioni.

TAM1897 Q1 37.10Cu nun avia autorità di fari liggi pi la nazzioni?

TAM1897 Q1 37.11(Vuci) La chiesa.

TAM1897 Q1 37.12Quanti cumpunìanu la chiesa? Accugghìa unu, o dui, o deci, o dùdici, o cinquanta?—Sì. Allura iddi, o unu di iddi, avìanu l’auturità di fari liggi pi l’àutri, o macari pi iddi stissi?—No.

TAM1897 Q1 37.13Ascùtati, o Israele, ê statuti e ê ghjudizzi ca vi insignu, pi farli, accussì ca viviti e trasiti pi pussidiri la terra ca lu Signuri, Diu dê vostri patri, vi duna. Nun aghiunciti nenti â parola ca vi cumannu, e mancu nenti ci livati.

TAM1897 Q1 37.14Citannu ora n’autra vota di “Patriarchi e Prufeti:”—

TAM1897 Q1 37.15Chista fu, e cuntinuau a essiri, la cundizioni di l’esistenza di Israele comu nazzioni.

TAM1897 Q1 37.16Allura, quannu Israele si nni staccau di chissu e fici lu passu pi furmari un regnu e addivintari comu li nazioni, chi significava chissu?—La perdita di l’esistenza. Nun lu scurdari.

TAM1897 Q1 37.17Ora n’autru paragrafu ca haiu scrittu, e ca vogghiu ripetiri ora:—

TAM1897 Q1 37.18Li principî dû guvernu di Israele eranu sulu chiddi di na pura teucrazia. In ogni guvernu, sulu la lealtà ê principî dû guvernu di parti dî citatini pò fari chiddu nu successu.

TAM1897 Q1 37.19Chistu è universali ricunnisciutu. Chi guvernu stamu cunsidirannu ccà?—U guvernu di Diu. Di chi guvernu eranu citatini?—U guvernu di Diu. Allura, la lealtà ê principî di chissu guvernu era l’unica cosa ca putìa fari riusciri chissu guvernu e chissu regnu, macari cu Diu.

TAM1897 Q1 37.20Fu sulu grazzi a la prisinza custanti di Diu cu Israele ca lu guvernu stabbilutu ddà putìa aviri successu. Pi chissu, la lealtà ê principî di chissu guvernu dumannava ca ognunu circassi sempri di aviri la prisinza custanti di Diu cu iddu, comu sulu Rè, Guvernaturi e Liggiaturi, in ogni cumpurtamentu di la so vita di ogni jornu. Ma “senza fidi è impossìbbili piaciri a Iddu.” È “pi fidi” ca Diu abita ntô cori e cumanna ntâ vita. Pi chissu, lu principiu fundamentali, e di fatti la stissa esistenza dû guvernu di Israele, stava ntâ fidi viva e custanti dû pòpulu di Israele.
TAM1897 Q1 38.1E propriu ccà è unni Israele fallìu. Di fatti, è l’unicu locu unni putìanu falliri. Nun ristaru ntâ fidi; nun ristaru fideli ô so Re e ô so guvernu. U pòpulu ca trasìu nta la terra, ca pi la fidi attraversau u Fiume Giurdane supra terra asciutta quannu u fiume era tuttu n’inundazioni, pi la cui fidi i mura di Gerico crollaru a terra quannu l’avìanu circunnata pi setti jorna, e avìanu strillatu u gridu vittoriosu di la fidi—stu pòpulu cridìa ntô Signuri, e iddu era cu iddi cu putenza. Ma vinni un cambiamentu. U pòpulu persu la purità di la fidi, e cascau ntô formalismu. La storia ni veni cuntata in pochi versi brevi nta li Scritturi. “U pòpulu sirvìu u Signuri tutti i jorna di Giosuè, e tutti i jorna di l’anziani ca supravvissiru a Giosuè, ca avìanu vistu tutti li granni òpiri ca u Signuri avìa fattu pi Israele. E Giosuè figghiu di Nun, sirvienti dû Signuri, murìu a centu e deci anni.... E puru tutta chidda ginirazzioni si nni jìu cu li so patri e si susìu n’autra ginirazzioni doppu iddi, ca nun canusciu lu Signuri, né li òpiri ca iddu avia fattu pi Israele. E i figghi d’Israele ficeru lu mali nnê occhi dû Signuri, e sirvianu a Baali: e abbandunaru lu Signuri Diu dê so patri, ca l’avìa fatti nisciri dâ terra d’Eggittu, e siguitaru àutri dii, dê dii dê populi attornu a iddi, e s’inchinaru a iddi, e pruvucaru la rabbia dû Signuri. E abbandunaru lu Signuri, e sirvianu a Baal e a Asturti.”—“Imperi dâ Bibbia,” pp. 153, 154.

TAM1897 Q1 38.2Chistu è precisamenti chiddu ca ficeru ntô tempu di Nimrod. Chi fu la cunziguenza ntô tempu di Nimrod?—Ficiru re unu di iddi stissi, avendu ricusatu Diu comu re. C’è allura nenti di stranu ca la cunziguenza sia la stissa cu Israele ora, nti sti tempi?

TAM1897 Q1 38.3Nun avendu la prisenza di Diu ntô cori pi separàrili macari di iddi stissi, e accussì farili diversi di l’àutri populi, eranu tantu simili ê nazioni attornu ca era naturali ca si unissiru a iddi ntâ adorazzioni dê so dii. Quannu, comu cunseguenza dâ so apostasia, u pisu di chiddu ca avianu fattu e l’oppressioni dî pagani addivintaru accussì pisanti ca nun putianu cchiù suppurtari, si cunvirtiru ô Signuri cu tuttu u cori, misiru a so fiducia sulu n’iddu, e accussì n’iddu truvaru na libbirazioni gluriosa dî so piccati e di tutti i so oppressuri. Ma quannu si truvavanu libbirati, nun si curavanu di cultivari e circari la prisènza dû Signuri e Salvaturi; pi chissu la sò religgiuni addivintò di novu formali, e prestu tornaru a pigghiari li custumi dî pagani e a adorari li sò dèi.
TAM1897 Q1 38.4Si avissiru sulu misi lu cori a lu Signuri e avissiru avutu fiducia in iddu sempri, comu facianu in sti mumenti di riforma, avissiru scupertu ca iddu era pi iddi sempri propriu chiddu ca fu nti sti occasioni. Allura tuttu lu so caminu avissi statu chiddu ca iddu disidirava sempri ca fussi—un prugressu cuntinuu avanti e versu l’àutu, criscennu ‘n grazia e ‘n canuscenza di lu Signuri nostru Salvaturi. Allura avissiru statu na luci lucenti e sberluccicanti pi tutti li nazioni.
TAM1897 Q1 38.5Inveci di èssiri purtati di sti spirienzi ripituti a lu puntu unni finalmenti e pi sempri nun si fidàssiru cchiù di iddi stissi e si fidàssiru sulu di lu Signuri, arrivaru propriu a lu statu unni finalmenti nun si fidàru cchiù di lu Signuri e prupòsiru di fidàrisi cumplitamenti di iddi stissi. Ntô so incredulità e apostasia, putìanu vidiri nti l’assalti cuntìnui di li pagani, cu cui lu paisi fu saccheggiatu e lu pòpulu oppressu, sulu na prova ca, pi ogni scopu pràticu, lu guvernu di Diu avìa fallutu.—«Imperi dâ Bibbia», pagg. 154, 155.

TAM1897 Q1 38.6Ora citannu n’autra vota di “Patriarchi e Prufeti:”—

TAM1897 Q1 38.7Tutti li mali ca eranu lu risultatu di lu so peccatu e di la so stultizza, li attribbuieru ô guvernu di Diu.

TAM1897 Q1 38.8Viditi, allura, quannu un pòpulu ca prufissa di appartèniri ô Signuri avi bisognu di n’àutru guvernu ca nun è chiddu di iddu, qual è u prubblema. Si nni staccaru di Diu; si nni traseru ntô mali; suffrinu mali di tanti tipi; e chisti li attribbuìscinu ô guvernu di Diu. U guvernu di Diu nun era abbastanti bonu pi iddi; nun facìa abbastanti pi iddi. Picchì?—Picchì nun l’avìanu.

TAM1897 Q1 38.9Continuu a leggiri di “Patriarchi e Prufeti:”—

TAM1897 Q1 38.10A pocu a pocu persu la so riverenza pi Diu, e cci lassaru di apprezzari l’onuri di essiri lu so populu sceltu. Attirati di la pompa e di li sfarzi di li monarchi pagani, si stancaru di la so simplicità. Nacque gelusia e nvidia tra li tribù. Li dissidî nternî li ficeru debbuli; eranu cuntinuvamenti esposti a l’invasiuni di li so nimici pagani: e lu pòpulu accuminciau a crìdiri ca, pi mantèniri la so pusizioni tra li nazioni, li tribù avìanu a èssiri unuti sutta un guvernu centrali forti. Comu si alluntanarunu di l’ubbidienza a la liggi di Diu, disideraru di èssiri libbirati di lu guvernu di lu so Sovranu divinu; e accussì la dumanna pi na monarchìa addivintau vasta ntra Israele.

TAM1897 Q1 38.11Ora leggiu chiddu ca haiu scrittu ntô “Imperi dâ Bibbia:”—

TAM1897 Q1 38.12Era la stissa storia di Babilonia e d’Egittu n’autra vota. Lu gran ingannaturi li persuasi a l’idolatria, e di l’idolatria a la monarchia, accussì ca putissi pigghiari supremazia supra iddi, e cu influenzi terreni attiralli, o cu la forza pruibilli, dû sirviziu di Diu.

TAM1897 Q1 38.13E sapiti ca Israele perseguitau i prufeti, pruibbìu la predicazioni dâ parola di Diu, comu ogni àutra nazzioni pagana nta la terra ha fattu di tempu di Nimrod finu a stasira, e comu ogni àutra nazzioni pagana farà, puru si veni stabbiluta di l’Avventisti dû Sètimu Jurnu.

TAM1897 Q1 38.14Ora ricitu n’autra vota di “Patriarchi e Prufeti:”—

TAM1897 Q1 38.15Diu disiderava ca lu so pòpulu taliassi sulu a iddu comu so Daturi di la Liggi e so Sursa di forza. Sentennu la so dipinnenza di Diu, sarìanu sempri cchiù attratti vicinu a iddu. Divintàssiru elevàti e nobilitati, adatti pi lu destinu àutu a cui iddu li avìa chiamati comu so pòpulu sceltu. Ma quannu un omu fu misi supra lu tronu, chistu avissi a tendiri a virari la menti di la genti di Diu.

TAM1897 Q1 38.16E nun m’importa si è nu Adventista dû Sètimu Jurnu; chistu tènni a virari la menti dî pirsuni di Diu.

TAM1897 Q1 38.17Continuu a leggiri di “Patriarchi e Prufeti:”—

TAM1897 Q1 38.18Si fidàvanu cchiù dâ forza umana e menu dû putiri divinu—

TAM1897 Q1 39.1Avìanu bisognu di prutezzioni di li pagani?—Sì. Li pagani nun li attaccàvanu e facìanu incursioni contru a iddi?—Sì. Avìanu bisognu di prutezzioni?—Sì. Pirchì stabbiliru un guvernu?—Pi prutezzioni—pi prutezzioni contru l’incursioni di li pagani.

TAM1897 Q1 39.2Chi dissi lu Signuri si iddi avissiru obbedutu a iddu e a li so liggi? A tempu di li festi, tutti l’omini putìanu lassari li so casi e jiri a Gerusalemme, e nuddu ci facìa mali, né disiderava la so terra. Ma quannu si nni staccaru di Diu e nun avìanu la so prutezzioni, nun putìanu lassari li so casi senza ca li pagani trasìssiru. E puru mentri eranu tutti a casa, li pagani trasìanu supra iddi. Quannu u so frumentu era maturu e prontu pi la mietitura, i pagani trasìanu e si pigghiàvanu tuttu, puru quannu l’omini eranu tutti a casa. E quannu l’acini eranu maturi e pronti pi la vendemmia, i pagani trasìanu e li raccugghiàvanu tutti. Picchì? Pirchì u pòpulu s’era alluntanatu di Diu, e iddu nun putìa benidicilli ntô so alluntanamentu comu avissi fattu quannu eranu cu iddu, pirchì accussì avissi sulu incuraggiatu lu so alluntanamentu.

TAM1897 Q1 39.3Allura:—

TAM1897 Q1 39.4Quannu un omu era misi supra lu tronu, chistu avia a tendenza di stornari la menti di la genti di Diu. Iddi avissiru a fidàrisi cchiù di la forza umana e menu di lu putiri divinu, e l’errori di lu so rè li avissiru a purtari nnô peccatu, e a separari la nazzioni di Diu.

TAM1897 Q1 39.5Accussì disseru a Samuele: “Faccini un rè pi ghjudicàrini comu tutti li nazioni.”

TAM1897 Q1 39.6Ora ricitu n’autra vota di “Patriarchi e Prufeti,” n’autru passaggiu ca arriva finu a ora:—

TAM1897 Q1 39.7E ancora [Unni porta chistu?—A lu prisenti.] lu disìu di cunfurmàrisi ê pràtichi e custumi mundani esisti tra lu pòpulu prufissatu di Diu. Quannu si luntananu dû Signuri, addivèntanu ambiziosi pi li guadagni e l’onuri dû munnu. I Cristiani circanu sempri di imitari li pràtichi di chiddi ca adùranu lu diu di stu munnu. Assai sustènunu ca, unennusi cu li mundani e cunfurmannusi a li so custumi, putissiru aviri cchiù granni influenza supra li empi.

TAM1897 Q1 39.8Chistu è chiddu ca Israele dissi.

TAM1897 Q1 39.9Ma tutti chiddi ca pigghianu sta strata, si separanu accussì dâ Funtana dâ so forza. Divintannu amici dû munnu, sunnu nimici di Diu. Pi la distinzzioni terrena, sacrificanu l’onuri indicìbbili a cui Diu li ha chiamati, chiddu di mustrari li lodi di chiddu ca nni chiamau fora di l’oscurità nta la so maravigghiusa luci.— “Patriarchi e Prufeti,” cap. 59, par. 13.

TAM1897 Q1 39.10Ora leggiu avanti, di Israele ddà luntanu:—

TAM1897 Q1 39.11“Comu tutti li nazioni.” L’Israeliti nun caperu ca, in chistu rispettu, essiri diversi di l’àutri nazioni era nu privileggiu e na benedizzioni spiciali. Diu avia separatu l’Israeliti di ogni àutra genti, pi farinni lu so tesoru particulari. Ma iddi, trascurannu stu altu onuri, disideravanu ardenti di imitari l’esempiu di li pagani.

TAM1897 Q1 39.12Continuu a leggiri di “Patriarchi e Prufeti:”—

TAM1897 Q1 39.13I jorna di cchiù granni pruspirità di Israele eranu chiddi unni ricunuscìanu Geova comu so Re,—quannu li liggi e lu guvernu ca iddu avia stabbilutu eranu cunsidirati supiriuri a chiddi di tutti l’àutri nazioni.

TAM1897 Q1 39.14Quannu riguardu u guvernu e a liggi di Diu comu supiriuri a chidda di tutti l’àutri nazioni, comu pozzu aviri a chi fari cu l’àutri nazioni? Allura, si haiu a stabbiliri quarchi cosa comu l’àutri nazioni pi guvernàrimi, pi stari drittu e pi guidari chiddi ca stannu attornu a mia e ca sunnu comu mia, allura cunsideru u guvernu e li liggi di Diu supiriuri a chiddi ca staju pi fari? E quannu li soi liggi nun li cuntu cchiù comu supiriuri a chiddi ca staju pi fari, unni mi mitti chistu?

TAM1897 Q1 39.15(Vuci) Supra Diu.

TAM1897 Q1 39.16Propriu comu l’autru papa; propriu comu Nimrod,—mettendumi ‘nto postu di Diu. Nuddu omu si pò mettiri ‘nto postu di Diu senza mettirisi supra Diu.

TAM1897 Q1 39.17Nzèmula a chistu, haiu scrittu chiddu ca ricunnoscirai comu a virità:—

TAM1897 Q1 39.18Ma ora tuttu chistu era statu scurdatu, ntô so propositu firmu di aviri un rè, un guvernu, un statu, comu tutti li nazioni. Contru â vuluntà espressa dû Signuri, Israele avissi a èssiri cunsidiratu tra li nazioni.... O si Israele avissi canusciutu, nta chiddu jornu, li cosi ca appatenianu a so paci! O si avissiru cridutu ô Signuri, e avissiru ricunusciutu ca iddu canuscia, megghiu di iddi, la strata ca avissiru a pigghiari pi lu so beni! Ma contru ô so argumentu cchiù forti e ô so avvirtimentu cchiù sulenni, chiuseru l’arecchi e indurirunu lu cori, e allura e ddà s’incaminarunu nta la strata ca, cu na logica inesorabbili, li purtau a la so annientazzioni sia comu nazzioni, sia comu pupulu scigghiutu.

TAM1897 Q1 39.19Accadde puru ca li tribù si diviseru—dieci e dui. Chi addivintaru li dieci?—Ficiru un cursu cuntinuu di apostasia, finu a quannu esclamoru: “Nun avemu rre.” Allura lu Signuri vinni a iddi pi menzu dû prufeta Osea, e dissi: «Iu sarò lu vostru rè; turnati a mia, o Israele, ca v’aviti scappatu di mia; iu sarò lu vostru rè». Ma iddi nun vuleru turnari; e foru purtati ‘n cattività, e persu pi sempri.

TAM1897 Q1 39.20Quannu chistu fu fattu, fu scrittu di Giuda pi Osea: “Giuda ancora cumanna cu Diu, e è fideli cu li santi.” Ma sapiti ca Giuda calau passu passu nta la via di l’apustasia, finu a quannu vinni la parola: “Togghi la diadema, e leva la curuna: chistu nun sarà cchiù comu prima: esalta cu è vasciu, e abbassa cu è autu. Iu ribalterò, ribalterò, ribalterò tuttu: e nun ci sarà cchiù nenti, finu a quannu veni chiddu a cui spetta; e iu ci lu darò.”

TAM1897 Q1 39.21U Signuri avìa a fari regnari li pagani supra u so stissu pòpulu. E quannu u Signuri, pi menzu di li pagani, pi menzu dû guvernu di li pagani, li avìa prutetti finu a quannu iddu stissu vinni a iddi, iddi ancora crisceru a vuci la parola ca avìanu dittu nti li jorna di Saul: “No; ma vulimu un rè.” E quannu Cristu nun vulìa essiri u so Re, l’hannu crucifissu e gridaru: “Nun avemu autru Re ca Cèsari.”

TAM1897 Q1 40.1Quannu, contra la prutesta dû Signuri pi menzu di Samuele, iddi gridaru: «No; ma vulimu un rè supra a nuatri», ntô chissu grìdu lu Signuri sintìu, e ora è facili pi tutti sentiri, lu so grìdu ultimu contra iddu: «Nun avemu rè eccettu Cesare». Rijuttannu Diu pi essiri «comu tutti li nazioni», addivintaru comu tutti li nazioni ca rijuttaru Diu.

TAM1897 Q1 40.2U grìdu ca iddi gridaru contru a Cristu ô tribunali di Pilatu, era nta chiddu grìdu: “Vulimu un rè”, chiddu ca fu gridatu ê jorna di Saul; e Diu lu sintìu. Chista è a logica dâ cosa, e nun ci si scappa. E si tu e iu vulìamu scappari, avemu a turnari a Diu cu tuttu u cori, e tutta l’anima, e tuttu u pinseri, e tutta a forza. Avemu a nesciri di la nostra terra, e di la nostra parentela, e di la casa di nostru patri. Avemu a voltàrici i spaddi a l’Eggittu, puru si stamu supra li scalini dû tronu dû dominu terrenu; avemu a calari di ddà, voltàrici i spaddi, e lassarici tuttu, e voltàrici a Diu, cu na fidi viva; e poi avemu a stari suli, e nun avemu a essiri cunti tra li nazioni.

TAM1897 Q1 40.3Accussì viditi ca Diu ha insignatu sempri a so genti, e a tutti i nazioni, ca la salvezza eterna di so genti, e di ogni omu, dipenni di na separazioni assoluta tra la chiesa e lu statu ntô cori.

Note

Back