Lu Spiritu di Prufetìa. – N. 1
TAM1897 D 2.2Sermuni datu marti matina, 9 di frivaru 1897 Stampatu ntô General Conference Daily Bulletin, 12 di frivaru 1897, Vol. 1, N. 1, pp. 2-6.
TAM1897 D 2.3Penzu ca nun c’è nuddu nta sta sala ca nun pensa di cridiri sinceramenti ntô Spiritu di Prufetìa; cioè, ca lu Spiritu di Prufetìa apparteni â chiesa — a stu missaggiu comu si manifesta attraversu la soru White, e ca sti cosi sunnu criduti, almancu professatamenti, finu a l’idea e ê Scritturi ca pruvanu ca tali cosi sunnu na parti di stu travagghiu. Ma nun è ddà ca sta lu prubblema, picchì semu ‘n prubblemi ora. Si nun lu sapemu, semu assai cchiù mali di quantu si fussimu ‘n prubblemi e lu sapissimu. E cchiù di chissu, la causa di Diu, comu puru vui e iu, semu ‘n tali prubblemi ca semu ‘n perìculu jornu dopu jornu di incurriri l’ira di Diu picchì semu unni semu. U Signuri nni dici chistu cchiù di na vota, e nni spiega comu ci semu trasuti, e nni spiega comu nni putemu nesciri. E l’unica cosa ca sacciu diri a vui ccà è di studiari lu Spiritu di Prufetia e pigghiari di ddà chiddu ca vi servi.
TAM1897 D 2.4Chissu è sulu unu di li dichjarazzioni ca si fannu. Canuscennu sti dichjarazzioni, e avennu canusciutu pi un certu tempu, avissi statu cuntentu di ristari a casa e cuntinuari u travagghiu ddà, picchì c’è tantu a fari e tanti sunnu ‘nvoluti. Diu dumanna assai canciamenti tra l’omini ca hannu furmatu cumitati, cunsigghi, cunsili, ecc., e chisti stissi omini ca cumpònunu sti cumitati, cunsigghi e cunsili sunnu chiddi stissi assiembrati ccà supra cui ricadrà lu compitu di fari sti canciamenti. Ora, comu ponnu sti omi fari li canciamenti unni iddi stissi sunnu ‘nvoluti, si iddi stissi nun si canciunu prima? L’unica manera pi fari succediri stu canciamentu è ca l’omi si canciunu. Di tutti chiddi ca farannu accussì, Diu travagghiarà attraversu iddi, e di tutti chiddi ca nun farannu accussì — chi n’avrà a divintari? È pi chissu ca dicu ca semu ‘n guai oggi. Quannu u Signuri ni dici ‘n quali guai semu, ni spiega comu ci semu trasuti e comu nni putemu nesciri. Tuttu veni di trascurari li Testimonianzi. Allura, quannu trasemu ‘n guai pirchì trascuramu li Testimonianzi, e chiddi ni spieganu precisamenti comu nni putemu nesciri, e nuatri seguemu lu testimunianzu ca ni mena fora, allura saremu dritti supra li Testimonianzi.
TAM1897 D 2.5Nun haiu nenti di scaricari supra a vui, picchì ci sugnu nzemi cu l’autri. U Signuri dici ca la causa è ‘n difficurtà, e ju fazzu parti di sta causa; appartengu a idda, a me vita è ‘mpacchettata ‘ntra idda, e puru a vostra; è tuttu pi nuatri. Allura, quannu la causa è ‘n difficurtà, tu e iu semu ‘n difficurtà. Pò essiri ca tu, personalmenti, nun avìa nenti a chi fari cu li passi ca purtaru la causa ‘n difficurtà; eppuri nuatri, essennu parti di sta causa e avendu la causa stissa comu vita nostra, semu ‘n difficurtà ugualmenti pirchì la causa ci sta. Ma Diu ni dici chi fari pi nesciri di chistu.
TAM1897 D 2.6Un vogghiu dari a tia cunsigghiu di l’omu, ma chiddu dû Signuri. Pò essiri ca videmu nomi di pirsuni, e si accussì, nun mi scansu. Si un nomu resta fora e nun veni lettu, e sapemu cu è, nun significa ca si sta attaccannu chiddu frati. Pinzati ca fazzu un sbagghiu, e lu Signuri mi lu dici nta na testimunianza. Quannu chista testimunianza mi arriva, mi voltu i spaddi ô sbagghiu, e vui la putiti usari quantu vuliti, e nun sarà contra a mia; picchì nun ci sugnu cchiù si mi nni sugnu staccatu ricunnoscennu lu sbagghiu e agennu di cunseguenza.
TAM1897 D 3.1A virità è ca è difficuli pi quarcunu truvari ‘nto so cori ‘na cridenza nti li Testimonianzi finu a quannu nun n’ha avutu unu, dui o tri, e li ha accittati tutti; e allura sarà abbastanza cunvintu di crìdiri nti li Testimonianzi, e nun prima. Accuminciu e finisciu cu la Parola. Eccu quarchi cosa ca ni dici chi fari quannu arrivamu a posti comu chistu: “Si lu Signuri è ‘n menzu ê vostri cunsigghi, taliannu lu vostru urdini, amuri e timuri, e lu vostru tremuri pi la so parola, allura siti pronti a fari la so òpra senza pinsari a vui stissi.”
TAM1897 D 3.2Eccu ci semu ‘n cunsigghiu. Anchi si semu diversi ‘n caràttiri, si semu furmati dû stissu spiritu di Cristu, semu unu. Allura la chiesa pò surgiri chiara comu lu suli a menzujornu, e nesciri fora terrìbbili comu n’armata cu stendardi.
TAM1897 D 3.3Diu è statu esclusu dû so travagghiu, dâ gestioni ginirali dû so travagghiu, ntô travagghiu di statu, ntê cunsigghi, ntê cunsigghi d’amministrazioni, ntê ggièsi, ecc. Avemu avutu dèi falsi, picchì la genti ha misi l’omini, e l’omini si sunnu lassati mettiri, tra Diu e lu travagghiu. Diu travagghiarà comunque pi la so causa, e si nun vi livati di menzu e nun lu lassati travagghiari a so manera, la rabbia di Diu cadi supra a cu si trova ‘n menzu. Li genti si tenunu, e si lassanu teniri, ‘n posti unni avissiru avutu a nesciri già di tempu. Si ni livamu di menzu e lu lassamu travagghiari, iddu travagghiarà cu na manu ligera. Nun vulemu na frusta di cordi. È megghiu ca ni surprennemu un pocu ora, ca poi, dopu un pocu, ristari assai surprisi; e è megghiu essiri ripresi cu amuri, ca cuntinuari senza sapiri sti cosi e poi essiri custretti a scappari dû tempiu comu feceru chiddu jornu, o ristari cumplitamenti surprisi quannu nun putemu fari nenti.
TAM1897 D 3.4Allura, si lu Signuri è ‘n menzu ê vostri cunsigghi, taliannu lu vostru amuri e lu vostru timuri, e li vostri tremmuri pâ sò parola, allura siti pronti a fari la sò òpra; e iddu nun sarà cumpagnu di nudda transazzioni ingiusta.
TAM1897 D 3.5Ancora leggiu: “Lu modu di l’omu è di prupòniri e tramari. Diu ‘mpianta un principiu.” E unni Diu ‘mpianta un principiu, la nostra vita e li nostri azzioni nzemi sunnu sulu n’espressioni di chissu principiu. E si lu principiu di Diu nun c’è, allura c’è lu principiu di lu diavulu. “Li circustanzi nun ponnu purtari riformi. Lu Cristianisimu prupuni na riforma ntô cori. Chiddu ca Cristu travagghia di intra si manifesterà sutta la guida di n’intelletto cunvertutu. Lu pianu di accuminciari di fora e pruvà a travagghiari versu l’internu ha sempri fallutu e sempri fallirà.”
TAM1897 D 3.6Un pozzu applicari un testimunianzu a nuddu autru ca a mia stissu, picchì avi a essiri applicatu ô cori, e travagghiari di dintra. Di poi Diu lu applicarà unni vaiu iu. E è la stissa cosa pi tutti nuatri ntô testimunianzu ca veni a quarcunu, in ogni riunioni o cunsigghiu o riunioni dâ Conferenza Ginnirali. U prisidenti nun pò applicari a tuttu u campu un testimunianzu datu a iddu. Iddu avi a accittarlu nta la so anima, e arrinnirisi a iddu cu corpu, anima e spiritu; e allura Gesù Cristu applicherà u testimunianzu ogni locu unni iddu, u prisidenti, va. È na cosa viventi nta iddu, e allura si iddu va avanti, chiddu testimunianzu è applicatu dû Signuri unniunque iddu si trovi. Ma l’omini hannu pruvatu a applicari i Testimunianzi a l’autri senza aviri iddi stissi u testimunianzu comu na cosa viventi. Assai voti si pruvau chistu, e ddà è u prubblema. Si u testimunianzu nun è accittatu di iddu cu corpu, anima e spiritu, accussì ca u principiu ca c’è dintra addiventa na cosa viva in iddu, nun importa quantu iddu pò leggiri chiddu testimunianzu e applicallu a l’àutri, a so influenza sarà contru a chiddu testimunianzu ca iddu sta applicannu. Pirchì si nun è vissutu nta la so vita, e in tuttu chiddu ca dici e fa, veni distruttu di li so azzioni. E chistu è chiddu ca ha purtatu a li cundizioni ca esistunu ora. “La via di Diu è di dari all’omu quarchi cosa ca iddu nun havi.” Avemu a pigghiari chidda cosa ca nun avemu, ca Diu ni duna, e chidda ni farà un putiri ntô Signuri. 2 Corintî 2:14: “Ora gràzzî a Diu, ca sempri ni fa triumfari ntô Cristu, e fa manifestu lu prufumu di la so canuscenza pi menzu nostru ‘n ogni locu.” Quannu stu principiu è prisenti, unni nni jemu Diu sta parrannu; iddu sta parrannu. Fa canùsciri la canuscenza di iddu pi nuatri in ogni locu. Pò essiri na transazzioni d’affari; nun fa nenti di differenza. Ogni cosa ca facemu ci arricurdarà Diu doppu ca nni semu juti, accussì iddu fa manifestu lu prufumu di la so canuscenza pi nuatri in ogni locu.
TAM1897 D 3.7“La via di Diu è di fari l’omu quarchi cosa ca iddu nun è;” di fari a mia quarchi cosa ca nun sugnu. Allura, quannu mi veni un testimunianzu ca mi dici ca nun haiu raggiuni, chiddu testimunianzu servi pi fari a mia chiddu ca nun sugnu, — pi fari a mia giustu. Nun pozzu ristari unni sugnu e applicarlu; ma quannu l’applico, diventaraghju chiddu ca nun eru, e unni vaju, Diu si pò manifestari.
TAM1897 D 3.8“La via di l’omu è di pigghiàrisi un postu facili, e di soddisfari l’appititu e l’ambizioni egoista. La via di Diu è di travagghiari cu putenza. Iddu duna la grazia si lu malatu si n’accorge ca n’ha bisognu. L’omu è troppu spissu cuntentu di curàrisi secunnu li metudi di ciarlatani, e poi di difènniri lu so modu di travagghiu comu giustu.” La via di Diu è diversa. Simu tutti omi malati, e si nni putissimu rendiri cuntu, Diu ni duna la cura nicissaria. L’omu preferisci l’imbrogliu, e pensa ca lu so modu di travagghiari è giustu; ma Diu pruponi di purificari l’anima. Giovanni 7:38: “Cu cridi in mia, comu la Scrittura ha dittu, di so ventre scurrirannu torrenti d’acqua viva.” Chistu è lu regnu di Diu dintra a iddu. “Jornu dopu jornu l’omini rivelanu si u regnu di Diu è intra iddi. Si Cristu cumanna nti li so cori, iddi stannu acquistannu forza di principiu, putiri, capacità di stari comu sentinelli fideli, veri riformaturi; picchì nun ci pò essiri riformazioni a menu ca nun ci sia na cullabburazzioni cumpleta cu Gesù Cristu. Attraversu la grazia di Cristu, l’omini hannu a usari li so facoltà dati di Diu pi riformàrisi. Cu sta azzioni di rinunzia a sè stissi, ca lu Signuri dû celu talia cu approvazzioni, ottèninu vittori supra li so tendenzi ereditarie e cultivati; allura, comu Daniele, fannu impressioni nnî àutri ca nun si cancellerannu mai. L’influenza sarà purtata a tutti li parti dâ terra.”
TAM1897 D 4.1Chistu è lu testimunianzu a cui m’haju rifirutu un minutu fa. Quannu ricevi un testimunianzu e lu pigghi ‘nto cori e ‘nta vita, chistu ti fa addivintari quarcunu ca nun eri, e allura è lu regnu di Diu ‘ntra tia, e lu testimunianzu sarà purtatu ‘n ogni parti dâ terra. Pò essiri ca nun niscirai mai fora dû tò statu. Allura comu pò succediri? Unni vai tu e unni vai iu, Diu sta facennu impressioni ‘nto cori ca nun si cancellerannu mai, e cu chisti facennu àutri impressioni, e accussì via. Unu si pò induriri contru a iddu, ma iddu ci va ugualmenti; e quannu chista impressioni è fatta di tia, iddu saprà ca veni dû Signuri. I Sadducei nun cridevanu nta risurrezzioni, ma disseru puru ca avianu canusciutu li discepuli ca eranu stati cu Gesù e avianu amparatu di iddu doppu la so morti. Ntê so cori sapìanu ca iddu era risuscitatu. U fattu era ddà, ma nun si cunvirtìru pi chissu. Chissu è u principiu ca c’è ntâ Bibbia. Di un testimunianzu scrittu ntô 1896 leggiu: “Assai dî òmini ca hannu agitu comu cunsiggheri ntê riunioni dû cunsigghiu e dî assemblei hannu bisognu d’èsseri scartati.” Notati, dici assai. Nun sunnu assai n tutali, accussì quannu assai di iddi vennu scartati, nun si ponnu lassari cchiù assai. “Àutri òmini avissiru a pigghiari i so posti, picchì a so vuci nun è a vuci di Diu. I so piani e i so stratagemi nun su secunnu l’òrdini di Diu. Li stissi òmini su stati tinuti n’incaricu comu diretturi di cunsigghi, finu a quannu, sutta a so gestioni e a so manera, si usa focu cumuni ‘nveci dû focu sacru ca Diu stissu accinni. Sti òmini nun su cchiù chiamati Israele ma usurpaturi.” Usurpaturi ‘nveci di Israele! ‘Nta quali guai cchiù granni putissimu truvarini?
TAM1897 D 4.2Ancora, di un testimunianzu scrittu ntô 1894: “Cangiamenti avissiru a essiri fatti assai tempu fa. Diu vulissi ca la chiesa scancillassi lu so disonuri.” Eccu li palori: “Li stissi omini nun hannu a cumpòniri lu vostru cunsigghiu annu doppu annu; cangiamenti avissiru a essiri fatti assai tempu fa. Diu vulissi ca la chiesa scanzassi lu so disprezzu; ma finu a quannu l’omini ca si sintunu cumpletamenti capaci di travagghiari senza accittari li cunsigghi di Diu ristanu ncarica annu doppu annu, chistu nun si pò fari. Stu statu di cosi sta fermentannu ogni rami dû travagghiu, picchì l’omini nun sentunu lu bisognu dâ guida dû Spiritu Santu.”
TAM1897 D 4.3Chi s’ha a fari? U Signuri avrà ora la pussibilità di travagghiari? Ci sarà permissu di purtari a compimentu li canciamenti nicissarii? Stu testimunianzu nun s’ha a applicari cu nuautri ca pigghiamu ‘n manu stu travagghiu e nni jemu di colpu a fari li canciamenti. U me cori havi a essiri giustu prima ca pozzu participari a ogni canciamentu. A cosa di fari è arrinnirini a Diu, e poi lassarlu travagghiari attraversu a nuautri. A nuautri nun ni nni futti cu su l’omini, si Diu c’è.
TAM1897 D 4.4Nun avemu a cuminciari ora a circari quali candidati putemu susìtari, pi favurìrili e mettìrili nta li pusizzioni ca ora tenunu àutri; picchì allura, puru si iddi fussiru fora di chiddi posti, nuàutri ci stissimu, e lu Signuri ristassi luntanu comu prima. Lu prubblema ora è ca lu Signuri è statu lassatu fora. Ora, si nni vulissimu intrari ‘nta li so posti, lu Signuri ristassi ancora fora, e la causa saria peggiu di prima. Ma chistu nun è chiddu ca si voli. Nun ci voli pulitica ccà; ma si la pulitica è ‘ntra nuatri, si farà sentiri ccà, e si mustrarà ccà. Si veru un omu avi pulitica ‘ntra iddu, u megghiu postu unni spinnirla è ‘n giru ‘ntra lu munnu apertu, ‘ntra chiddi ca sunnu pulitici e nenti cchiù, picchì chiddu è tuttu chiddu ca iddu è; e si nun la spenni ddà, la spenni ‘nta la cresia, e ddà spanni sulu guai e diavulìi. E di sicuru è megghiu ca un travagghiu accussì sia apertu ‘ntra lu munnu ca ‘nta la cresia. Allura, nun è pi chissu ca semu ccà. Simu ccà pi truvari Diu e pi apriri i nostri cori accussì ca iddu pò occupari lu postu di lu centru finu a la circonferenza, in ogni pinzamentu, parola e azzioni; e Diu nun è nu pulìticu; iddu è Diu. Chiddu ca avemu a fari è circari Diu cu tuttu lu cori, accussì ca Diu facissi tuttu chiddu ca c’è di fari; e iddu lu farà si ci lassamu fari. Duna a Diu na possibilità. Chiddi ca stannu ntra la strata hannu a spustàrisi, e nuatri l’àutri avemu a stari luntanu di menzu. Accussì Diu pò aviri lu postu ca ci apparteni.
TAM1897 D 5.1Subitu dopu ci veni citata la storia di Nicodemu e Cristu. Nicodemu era un capu di Israele, e si dici ca “Nicodemu circau un appuntamentu cu Gesù di notti, dicennu: ‘Rabbì, sapemu ca si un maèstru vinutu di Diu: picchì nuddu omu pò fari sti miraculi ca tu fai, si Diu nun è cu iddu.’ Tuttu chistu era veru finu a un certu puntu, ma chi dissi Gesù? Iddu rispunnìu e ci dissi: «Veramenti, veramenti ti dicu: si unu nun nasci di novu, nun pò vidiri u regnu di Diu.» Eccu un omu in na pusizioni di granni fiducia, un omu stimatu comu chiddi ca eranu educati nti li custumi giudei, un omu ca a so menti era china di sapienza. Iddu avia di fatti talenti di caràttiri nun urdinariu. Nun vulia jiri a Gesù di jornu, picchì chistu l’avissi fattu oggettu di rimarchi; saria statu troppu umiliante pi un capu dî Giudei ricunùsciri di sintirisi vicinu ô disprezzatu Nazarènu. Nicodemu pinsa: “Mi accertarò pi mia stissu dâ missioni e dî pretisi di stu maèstru, pi sapiri si iddu è veru la luci pi illuminari li Gentili e la glòria di Israele.”
TAM1897 D 5.2Gesù praticamente dici a Nicodemu: «Nun è la cuntraversìa ca t’aiuta. Nun sunnu l’argumènti ca purtanu luci all’anima. Hai bisognu di un cori novu, sinnò nun poi discerniri u regnu di li cieli. Nun è cchiù evidenza ca ti purtarà nta na pusizioni giusta, ma novi scopi, novi surzenti d’azzioni: hai a nasciri di novu. Finu a quannu stu cambiamentu nun succedi, facennu ogni cosa nova, puru l’evidenzi cchiù forti ca si ponnu prisintari sarìanu inutili. U bisognu è ntô tò cori; tuttu avi a canciari, sinnò nun poi vidiri u regnu di Diu.
TAM1897 D 5.3Chistu fu na dichjarazzioni assai umiliante pi Nicodemu, e cu nu sintimentu di irritazzioni pigghia la parola pi rispunni a Cristu, dicennu: ‘Comu pò un omu nasciri quannu è già vecchiu?’ Nun avia spirdu spirituali abbastanti pi capiri lu significatu di li paroli di Cristu. Ma lu Salvaturi nun rispunnìu argumentu cu argumentu. Aluzzannu la manu cu solennità e dignità silinziusa, sottulìnia la virità cu cchiù sicura cunvinzioni: ‘Veramenti, veramenti ti dicu: si unu nun nasci di l’acqua e di lu Spiritu, nun pò trasiri ntô regnu di Diu. Chiddu ca nasci di la carni è carni; e chiddu ca nasci di lu Spiritu è Spiritu. Nun ti maravigghiari si t’haiu dittu: aviti a nasciri di novu. U ventu soffia unni voli, e tu senti u so sonu, ma nun poi diri di unni veni e unni va; accussì è ogni unu ca nasci di Spiritu.’ Nicodemu ci dissi: ‘Comu ponnu essiri sti cosi?’
TAM1897 D 5.4“Certi raggi di virità stavanu penetrannu la menti dû magistratu. Li paroli di Cristu lu fìciru chinu di riverenza e lu purtaru a dumannari: «Comu ponnu essiri sti cosi?» Cu prufunna sincerità Gesù rispunnìu: «Tu sì maèstru di Israele e nun canusci sti cosi?» Li so paroli trasmettinu a Nicodemu la lìzzioni ca, inveci di sintirisi irritatu pi li paroli schietti dâ virità e di indulgeri nta l’ironia, avissi a aviri na opinioni assai cchiù umili di iddu stissu, pi via dâ so ignoranza spirituali. Eppuru li paroli di Cristu foru dittu cu na dignità accussì sulenni, e sia lu sguardu ca lu tonu esprimìanu tantu amuri pi iddu, ca iddu nun si n’offinnìu quannu si n’accorgiu dâ sò pusizioni umiliante. Di sicuru, unu a cui era affidatu l’interessi religgiusi dû pòpulu nun avissi a essiri ignuranti dâ virità tantu mpurtanti pi iddi di capiri comu cundizioni pi trasiri ntô regnu dî celi. ‘Veramenti, veramenti ti dicu,’ cuntinuau Gesù, ‘Ni parramu di chiddu ca canuscemu, e testimuniamu di chiddu ca avemu vistu; e vui nun accittati u nostru testimunianzu. Si vi haiu dittu cosi dâ terra, e nun criditi, comu cridiriti si vi dicu cosi dû celu?’
TAM1897 D 5.5“Sta lezzioni a Nicodemu la prisentu comu assai applicabbili a chiddi ca oji sunnu in pusizzioni di rispunzabbilitati comu guvernanti n’Israele, e i cui vuci si sentunu spissu nti li cunsigghi a dari evidenza dû stissu spiritu ca Nicodemu avia.” Cu è ca ascuta e lassa ca li stissi palori hannu lu stissu effettu supra i so cori e i so vita oji? Nicodemu si cunvirtìu comu risultatu.
TAM1897 D 5.6Sti palori foru dittu a li presidenti di cunferenzi, anziani di ggiésii, e a cu occupa pusizzioni ufficiali nta li nostri istituzzioni. Sapiti si siti nu presidente di cunferenza. Parra a vui; dici: Aviti a nasciri di novu. Sapiti si siti nu anzianu di ggiésia. Parra a vui; dici: Aviti a nasciri di novu. Sapiti si occupati na pusizzioni ufficiali nta quarchi di li nostri istituzzioni. Parra a vui; dici: Aviti a nasciri di novu. Dici: Aviti a cunvirtirivi. Nun dici ca nun siti mai stati cunvirtuti; puru si semu stati cunvirtuti, u tempu è tali ca Diu dumanna na cunvirsiuni cchiù cumpleta, na cunsagrazioni cchiù prufunna di quantu vui o iu avemu mai canusciutu prima. Nun conta nenti pi vui o pi mia ca fummu cunvirtuti cincu, deci o quindici anni fa, si ora nun semu cunvirtuti, oggi. E oggi iddu dici: si vuleti sentiri la so vuci, nun induriti li vostri cori. Oggi, mentri si chiama ancora oggi, iddu dici a vui e a mia: Aviti a nasciri di novu; aviti a cunvirtirivi; e si unu nun nasci di novu, nun po vidiri lu regnu di Diu. E c’è la prumissa benedetta: Vi darò un cori novu. Rinnu grazzî ô Signuri! Circamu ô Signuri cu un cori accussì, cu na fervura mai avuta prima, accussì ca ni pò usari comu mai prima; e allura iddu scanzarà lu disprezzu di la so chiesa, e idda si levarà pi jiri avanti senza freni, bedda comu la luna, chiara comu lu suli, e terribbili comu n’armata cu stendardi. Chistu è chiddu ca lu Signuri voli di tia e di mia oggi. L’avrà?