Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
03 / 12Sermuni dû 1897

Spiritu di Prufìzia. – N. 2

Alonzo Trevier Jones

TAM1897 D 21.2Sermuni datu mercuri matina, 10 di frivaru 1897 Stampatu ntô Bullettinu Ginirali di la Cunferenza, 15 di frivaru 1897, Vol. 1, N. 2, pp. 21-22.

TAM1897 D 21.3Chiddu ca veni ora è sulu un riassuntu di li paroli di lu pasturi Jones. Picchì assai genti eranu arrivati dopu l’incontru di prima, fu nicissariu pirdiri assai tempu a ripassari li punti trattati lu jornu prima. In cchiù, l’oraturi dissi ca lu prubblema nostru comu pupulu nun è ca nominalmenti nun cridemu ca li Testimonianzi vennu di Diu; ma chiddu ca avemu bisognu di sapiri è comu crìdiri in iddi. Si l’unicu modu ca avemu pi sprimiri la nostra cridenza nti li Testimonianzi è diri a la genti ca ci cridemu, la nostra cridenza nun vali nenti. Accussì aprimu la strata a la genti pi dubbitari dâ sincerità dâ nostra fidi. Si veramenti cridemu li Testimonianzi, nun avemu bisognu di diri a la genti chistu. La nostra vita sarà na testimunianza dâ fidi ca è ‘ntra nuatri.

TAM1897 D 21.4C’è un alluntanamentu di Diu, e lu tempiu avi bisognu di essiri purificatu comu succidia nti li jorna antichi a Gerusalemme. Simu stati purtati a sta cundizioni pirchì avemu trascuratu li Testimonianzi dû Spiritu di Diu. Ma assai di chiddi ca li trascuraru cridevanu nni iddi, e a chiddu tempu tinianu sti Testimonianzi nta li so mani, e nun pinsavanu di stari trascurannuli. Di cunseguenza, chiddu ca vulemu sapiri è comu rispittari li Testimonianzi dû Spiritu.

TAM1897 D 21.5E nun avemu a pinsari mancu pi n’attimu, quannu si duna un testimunianzu e si nomina un omu, ca Diu sta facennu n’attaccu contru a iddu pi distruggirlu. Lu scopu dû Signuri è di separallu di li difetti ca ci fannu mali e impediscinu l’opira di Diu. È pi sarvari l’omu e distruggiri lu difettu. Diu nun distruggerà o cundannarà un omu a menu ca nun è inseparabbilmenti cunnessu cu lu peccatu. Quannu chistu omu si gira di spadda a la so strata sbagghiata, ricunosci lu testimunianzu, e si mitti a postu davanti a Diu, nun sta cchiù nta la pusizioni unni lu testimunianzu l’ha truvatu. Chissu testimunianzu poi pò essiri usatu comu avvisu pi l’àutri, ma nun si pò mai usari pi cundannari l’omu ca ha ricunosciutu lu so sbagghiu.

TAM1897 D 21.6La via di Diu è di fari l’omu quarchi cosa ca nun è; di dari all’omu quarchi cosa ca nun avi. Nun putemu applicari li Testimonianzi a l’àutri. No, mancu a nuatri stissi di fora. Avemu a apriri u cori a Diu pi riciviri u testimunianzu, accussì u Signuri pò mpiantari u principiu divinu, dànnuci chiddu ca nun avemu e facennuci chiddu ca nun semu, e accussì iddu stissu, cu lu so Spiritu Santu, fa veramenti l’applicazzioni dû testimunianzu. Allura nta la nostra vita spunterà e si manifesterà nta li nostri azzioni chiddu ca Diu mpiantau dintra. Chistu è accittari li Testimonianzi. Qualunqui cosa ca nun arriva a chistu nun è accittari li Testimonianzi.

TAM1897 D 21.7La putenza ca Diu ‘mpianta, quannu trasuta ‘n cori, aiuta l’omu a stari firmu sutta a la tentazioni e ‘n menzu a la so debbulezza. Ci duna chiddu ca nun avi e lu fa addivintari chiddu ca nun è pi natura.

TAM1897 D 21.8Quannu un omu fallisci nta na pusizioni unni è statu misi, semu prupensi a pinsari ca Diu s’è sbagliatu a permettiricci ca fussi misi ddà; ma chistu nun è veru. Diu nun s’è sbagliatu a fari di Saul re d’Israele; ma Saul s’è sbagliatu a nun addivintari chiddu ca Diu vulia ca iddu fussi. S’è sbagliatu a sèguiri i so strati e i so piani, inveci di scutari a vuci di Diu. Accussì puru Diu nun fici sbagghiu a fari Jeroboam rè di Israele. Anchi si lu scopu di Diu di separari li deci tribù di Giuda nun fu cumpiutu pi via di la perversità dû pòpulu, Diu avia nu pianu, ma Jeroboam nun vulìa ca si mettìa n’opra. Diu pò chiamari a mia o a tia a na pusizioni, e si avemu quarchi puntu di debbulezza ca nni impedirà l’utilità, e Diu nni manna un missaggiu, chiddu missaggiu servi pi farinni chiddu ca iddu voli ca semu, accussì ca, pi la so grazia, putemu stari unni iddu voli ca stamu.

TAM1897 D 22.1“Jornu doppu jornu l’omini rivelanu si lu regnu di Diu è ‘ntra iddi. Si Cristu cumanna ‘ntra li so cori, iddi stannu acquistannu forza di principiu, putiri, capacità di stari comu sentinelli fideli, veri riformaturi; picchì nun ci pò essiri riforma si nun c’è na cullabburazzioni cumpleta cu Gesù Cristu. Attraversu la grazia di Cristu, l’omini hannu a usari li so facoltà dati di Diu pi riformàrisi [nun pi riformari l’àutri, ma pi riformàrisi iddi stissi]; cu sta azzioni di rinunzia a sè stissi, ca lu Signuri dû celu talìa cu approvazzioni, ottèninu vittori supra li so tendenzi ereditarie e cultivati. Allura, comu Daniele, fannu impressioni supra l’àutri cori ca nun si cancellerannu mai. L’influenza sarà purtata a tutti li parti dû munnu.”

TAM1897 D 22.2Lu travagghiu di riforma accumincia cu se stissu. Pozzu fari impressioni nti l’àutri cori sulu quannu mi sugnu riformatu. Diu arriva a l’àutri arrivannu a nuatri, e arriva a l’àutri attraversu nuatri. Girati a 2 Corinzi 1:3, 4:—

TAM1897 D 22.3Binnicatu sia Diu, Patri dû nostru Signuri Gesù Cristu, Patri di misiricordii e Diu di ogni cunsolazzioni; ca ni cunsola in ogni nostra tribbulazzioni, accussì putemu cunsolari chiddi ca su’ in ogni tribbulamentu, cu lu stissu cunsolu cu cui Diu ni cunsola.

TAM1897 D 22.4Diu ni cunzola accussì putemu cunzolà l’àutri; Diu ni aiuta accussì putemu aiutari l’àutri. Ni porta ‘n un locu unni avemu bisognu dû cunzolu di Diu, accussì putemu cunzolà l’àutri. Quannu ni cunzola, pensa già a l’àutri. “E si semu afflitti, è pi la vostra cunzolazzioni e salvezza.” Si sugnu afflittu, è pi la cunzulazzioni e la salvezza di quarchi àutru omu. Pò essiri ca nun ncuntru pi anni chiddu ca haiu a cunzulari; ma un jornu l’ncuntrarò, e l’esperienza ca haiu avutu mi pripara a stari a latu a iddu, o a pigghiari la so manu, e essiri un aiutu e un cunfortu pi iddu. Iddu ricevi di mia chiddu ca iu haiu ricivutu di Diu, e lu ricevi accussì poi lu pò trasiri a l’àutri, e chisti a l’àutri ancora; e accussì l’influenza dâ grazia di Diu trasuta nni nuatri si stenni a tutta la terra, puru si nun nni movemu di lu statu unni campamu. Frati, chistu è chiddu ca Diu voli fari cu nuatri, e allura la nostra influenza sarà purtata nta tutti li parti dû munnu.

TAM1897 D 22.5Ora a la quistioni: Comu avemu a pigghiari li Testimonianzi? Leggiamu comu foru veramenti ricusati quannu si pinsava ca eranu accittati. Accussì sapremu comu evitari chissu sbagghiu e comu accittalli. Ccà leggiu di unu ca lu so “esempiu ha fattu assai pi scunvòlgiri la fiducia nti li Testimonianzi.” Comu fici chistu? — “Iddu stissu camminau direttamenti contru a la luci ca Diu ha datu.” Ma iddu nun pinsava ca stava camminannu direttamenti contru a iddi. Pinsava ca stava facennu la cosa giusta versu iddi. Comu, allura, sbagghiò accussì u bersagghiu? Eccu la risposta: “Li riprusi e l’avvirtimenti dû Signuri foru scansati, e interpretati e annullati dê stratagemi dî omi.”

TAM1897 D 22.6Comu foru “evitati”? Eccu la risposta: “Picchì aviti custruitu scuse fragili?” “O, quantu avissiru a vergugnàrisi chiddi ca si nni giraru di lu cunsigghiu di Diu, e pruvàru a cupriri l’impronta ca Diu avissi lassatu.”

TAM1897 D 22.7Comu foru “interpretati”? Eccu la risposta: iddi “ci dettero la so propria interpretazioni, dicennu ca nun vulianu diri chiddu.”

TAM1897 D 22.8E accussì fu comu li Testimonianzi foru scansati, e interpretati, e annullati, di chiddi ca pinsavanu di crìdiri e di accittari. Ora, aviti scansatu cu scuse fragili? Aviti interpretatu e annullatu mettènnu la vostra spiegazioni, dicennu ca nun vulìanu diri chistu o chiddu? — Naturalmenti ca sì; sapiti ca è accussì. Allura firmàmmulu subitu.

TAM1897 D 22.9Allura, comu avemu a riciviri li Testimonianzi? Comu sapemu chiddu ca vonnu diri? Eccu la risposta: “Vulianu diri giustu comu sunnu scritti.” Chi vonnu diri? — “Giustu comu sunnu scritti.” Pò diri chiddu ca dicinu? — Iè, è assai facili. Allura pigghiàtili propriu comu dicinu. Apri u cori a largu a Diu, accussì ca cu so bonu Spiritu ci pò mpiantari lu principiu ca sta esattamenti nta chiddu ca dici; allura chissu principiu si farà vidiri, risplinnirà nta la tò vita; allura hai accittatu li Testimonianzi. Allura sai ca cridi nta li Testimonianzi. Allura nun ci sarà perìculu di sbagghiari supra chissu. L’àutri lu capirannu, picchì lassarai impronti ‘nta li cori ca nun si cancellerannu mai, e iddi glorificarannu Diu ‘nta lu jornu dâ visitazzioni.

TAM1897 D 22.10A Parola di Diu è u nostru standard. Ogni attu d’amuri, ogni parola di gentilezza, ogni prighera pi li suffrenti e l’oppressi, veni arrigistrata davanti ô tronu eternu, e messa ntô registru imperìbbili dû celu. A Parola divina versa luci ntâ menti cchiù scurata, e chista luci fa sentiri a chiddi cchiù cultivati la so inefficenza e la so peccaminusità. — Test. N. 31.

Note

Back