Ilmu Kasalametan. – No. 1
TAM1897 D 46.2Khotbah dipasihkeun dina sonten Jumaah, 12 Pébruari 1897 Dicitak dina Buletin Poéan Konférénsi Umum tanggal 16 Pébruari 1897, Jilid 1, No. 3, kaca 46-47 jeung tanggal 17 Pébruari 1897, Jilid 1, No. 4, kaca 49-53.
TAM1897 D 46.3Sadayana terang yén ieu mangrupa jaman anu kacida ilmiahna, sahenteuna dina ngaran, dina pangakuan, jeung dina cita-cita. Gusti hoyong umat-Na salawasna sasarengan jeung jaman. Leuwih ti éta: Anjeunna hoyong umat-Na salawasna aya di payuneun jaman. Khususna Anjeunna hoyong umat-Na salawasna jadi pangreformasi, sarta pikeun hiji jalma jadi pangreformasi, manéhna kudu aya di payuneun jaman. Ku sabab ieu mangrupa jaman anu kacida ilmiahna, boh dina pangakuan boh dina hal séjén, urusan Gusti, umat-Na, kudu ilmiah pikeun nyumponan tuntutan jaman. Éta mangrupa pernyataan proposisi pikeun diulik anu abdi undang ka anjeun peuting ieu. Gusti hoyong anjeun jeung abdi narima proposisi éta, diulik, sarta ngawangun dumasar kana éta, nepi ka kabuktian dina diri urang di hareupeun dunya yén proposisi éta sacara ilmiah leres. Lamun abdi sareng anjeun, lamun sadayana nu ngaku ngaranna Kristus ngalakukeun éta, mangka hal éta bakal dilakukeun ku Gusti. Dunya bakal ningali éta, sarta dunya bakal ningali éta naha abdi sareng anjeun boga bagian di jerona atanapi henteu. Sabab lamun abdi sareng anjeun henteu boga bagian di jerona, jalma-jalma anu ngantep Gusti ngalakukeun demonstrasi éta ngaliwatan dirina bakal boga bagian; sarta lamun abdi sareng anjeun henteu ngantep Anjeunna ngalakukeun éta, urang bakal kaliwat.
TAM1897 D 46.4Tapi anjeun nyarios, “Kasalametan téh karya umat Gusti.” Kasalametan téh hiji-hijina tujuan Gusti. Ieu nu geus diomongkeun ku dulur-dulur séjén. Ieu ogé nu urang pelajari dina palajaran sonten tadi, sarta dina sakumna palajaran dina surat Ibrani. Ieu ogé palajaran nu urang mendakan di tempat séjén dina Kitab Suci. Jeung Kitab Suci nyarios yén urang ulah nyaho nanaon iwal ti Yesus Kristus jeung Anjeunna nu disalib. Anjeun nyarios kitu; enya, sareng abdi ogé nyarios kitu. Abdi nyarios yén karya rahayat Allah — sagala anu janten urusan Allah di dunya téh nyaéta karya kasalametan. Sareng ieu leres-leres cocog sareng naon anu parantos urang nyatakeun. Ku kituna kasalametan téh élmu.
TAM1897 D 46.5Leuwih ti éta: Kasalametan téh lain saukur élmu, lain saukur hiji élmu; éta téh nu pangpentingna, konci, puseur tina sagala élmu. Éta téh nu paling ilmiah tina sagala hal nu diurus ku akal manusa di dunya ieu. Jadi nalika umat Gusti nyandak kasalametan Gusti sakumaha ayana dina Gusti; nalika tujuan kasalametan-Na di dunya nangtung minangka wakil sajati tina pamanggih-Na ngeunaan kasalametan, mangka bakal kabuka ka dunya élmu anu pangluhurna di luhur sagala élmu séjén. Mangka umat Gusti tiasa nangtung di payuneun raja-raja élmu, sarta henteu isin dina jaman élmiah.
TAM1897 D 47.1Ayeuna, abdi satia pisan kana kabeneran éta. Sareng abdi hoyong anjeun ningali sabaraha sampurna éta kabeneran. Anjeun sareng abdi satia kana kasalametan Gusti. Sareng abdi hoyong anjeun ningali tina Kitab Suci — kitab sagala kabeneran — yén kasalametan téh élmu. Lajeng anjeun bakal, babarengan sareng abdi, satia kana kabeneran éta.
TAM1897 D 47.2Kahiji, teras, abdi hoyong anjeun mikir sacara wijaksana, sareng ningali pikeun diri sorangan henteu ngan ukur yén kasalametan téh élmu; tapi yén éta téh élmu pangluhurna tina sagala élmu.
TAM1897 D 47.3Kecap “élmu” hartina sacara harfiah nyaéta pangaweruh. Élmu botani nyaéta pangaweruh ngeunaan botani. Élmu astronomi nyaéta pangaweruh ngeunaan astronomi. Ku kituna, aya saurang élmuwan nu ngartikeun élmu salaku “hasil tina mikir.” Sadaya pangaweruh — élmu — nu dipiboga ku dunya ngeunaan astronomi, nyaéta hasil tina pamikiran dunya ngeunaan élmu astronomi.
TAM1897 D 47.4Ayeuna kasalametan téh pangaweruh ngeunaan Allah: “Ieu kahirupan langgeng, sangkan maranéhna bisa wawuh ka Anjeun, hiji-hijina Allah anu sajati, jeung ka Yesus Kristus anu parantos Anjeun utus.” Ku kituna éta téh élmu. Tapi pangaweruh ieu lain hasil pamikiran manusa: éta téh hasil pamikiran Allah. Sabab “panon teu kungsi ningali, ceuli teu kungsi ngadéngé, ogé teu kungsi asup kana jero haté manusa, hal-hal anu parantos disiapkeun ku Allah pikeun maranéhna anu bogoh ka-Na.” Tapi Allah parantos ngungkabkeunana ka urang ku Roh-Na; sabab Roh nalungtik sagala hal, komo deui hal-hal jero Allah. Ku kituna kasalametan, salaku hasil pamikiran Allah, henteu ngan saukur élmu, tapi mangrupa élmu pangluhurna tina sagala élmu.
TAM1897 D 47.5Deui: Nu diaku ku dunya salaku élmu — élmu alam — nyaéta hasil pamikiran manusa. Manusa mikir ku akalna. Ku akalna ogé manusa ngulik sagala élmu éta. Tapi kasalametan ngulik akalna sorangan. Nu mana nu leuwih luhur? Nu mana nu leuwih luhur — nu ngulik sagala hal séjén, atawa nu ngulik akalna sorangan nu ngulik sagala hal séjén? — Tangtu nu kadua. Janten, sabab ku akal manusa ngurus sagala élmu séjén, sarta kasalametan ngurus akalna sorangan, écés pisan yén henteu ngan ukur kasalametan téh élmu saperti élmu séjén, tapi ogé élmu nu leuwih luhur tibatan sagala élmu séjén. Éta téh élmu pangluhurna nu bisa dipikanyaho ku akal manusa.
TAM1897 D 47.6Deui: Kasalametan nyanghareupan akal. Tapi saha anu dina kasalametan jeung ku kasalametan nyanghareupan akal? — Éta nyaéta Gusti nyalira. Jadi, sabab éta Gusti nyalira anu ngawangun, anu ngawanohkeun élmu ieu; jeung sabab élmu ieu mangrupa hasil pamikiran Gusti; mangka écés yén élmu kasalametan téh élmu pangluhurna, pangjerona, jeung pangluasna anu dipikanyaho, henteu ngan ku akal manusa, tapi ku sakumna alam semesta.
TAM1897 D 47.7Hayu urang maca sababaraha ayat Kitab Suci. “Ulah nurut kana jaman ayeuna; tapi robah ku ngarobah pikiran anjeun.” Roma 12:2. “Jadi ku pikiran abdi ngawula ka hukum Allah.” Roma 7:25. “Urang terang yén Putra Allah parantos sumping, sarta parantos masihan urang akal.” “Urang gaduh akal Kristus.” Hiji-hijina jalan sangkan Gusti tiasa ngahontal urang nyaéta ngaliwatan akal. Anjeunna ngurusan urang ngan ngaliwatan akal. Anjeunna ngatur urang ngan ngaliwatan akal urang. Tingali: “Kalayan akal abdi nyalira ngawula ka hukum Allah, tapi kalayan daging abdi ngawula ka hukum dosa.” Jeung paréntah anu pangheulana di antarana nyaéta kieu: “Deungarkeun, hai Israil; Gusti Allah urang téh hiji Gusti; jeung anjeun kudu nyaah ka Gusti Allah anjeun kalayan sakumna haté anjeun, kalayan sakumna jiwa anjeun, jeung kalayan sakumna akal anjeun.” “Pikiran jasmani téh musuhan ka Allah: sabab éta henteu tunduk kana hukum Allah, malah sabenerna henteu bisa tunduk.” Pikiran jasmani anu teu bisa tunduk kana hukum Gusti — teu bisa — kudu dirobah, kudu diganti ku pikiran séjén anu salawasna ngaladénan hukum Gusti. Parobahan pikiran éta nyaéta kasalametan. Panganyaran pikiran éta dilakukeun ku Gusti dina karya kasalametan-Na, sarta teu aya nu séjén nu bisa ngalakukeunana. Ku kituna éta téh élmu pangluhurna tina sagala élmu — pangluhurna anu dipikanyaho ku akal manusa, pangluhurna anu dipikanyaho ku alam semesta.
TAM1897 D 47.8Naha anjeun henteu mimiti ningali kunaon Testimonies nyarioskeun ngeunaan “élmu kasalametan”?
TAM1897 D 49.1Ayeuna abdi hoyong anjeun ningali yén batur ogé mikir kitu. Abdi hoyong anjeun ningali yén abdi henteu nyalira dina ieu. Abdi hoyong anjeun ningali yén pikeun posisi ieu urang gaduh otoritas — otoritas ilmiah — nyaéta, otoritas ti jalma-jalma anu ngartos élmu.
TAM1897 D 49.2Lamun abdi tiasa mawa ka anjeun peuting ieu bukti yén jalma-jalma anu pangalusna ngartos sagala élmu séjén di dunya ieu nyaksian yén maranéhna langkung resep kana élmu ieu tibatan sakabéh élmu séjénna, yén maranéhna ningali langkung seueur hal anu pantes diperhatoskeun dina élmu ieu tibatan sakabéh élmu séjénna, naha anjeun moal nyarios yén abdi aman nyarios sakumaha abdi nyarios — tina sudut pandang ilmiah? Nya, abdi gaduh kumpulan sapertos kitu — hiji kumpulan anu ngartos sagala élmu séjén, sareng abdi gaduh bukti anu dinyatakeun sacara jujur yén maranéhna langkung kabetot kana ieu tibatan kana sagala élmu séjénna sacara sakabéhna.
TAM1897 D 49.3Dina 1 Petrus 1:10-12, rasul keur nyarita ngeunaan kasalametan, sarta di dinya abdi maca kieu:—
TAM1897 D 49.4Ngeunaan kasalametan éta, para nabi geus nalungtik jeung néangan kalayan tekun, maranéhna anu geus ngaramal ngeunaan rahmat anu bakal datang ka anjeun: nalungtik naon atawa kumaha waktuna Roh Kristus anu aya dina maranéhna nandakeun, nalika éta geus nyaksian saméméhna ngeunaan sangsara Kristus jeung kamulyaan anu bakal datang sanggeusna. Ka saha éta diwaharkeun, yén sanés ka diri maranéhna sorangan, tapi ka urang maranéhna ngawartakeun hal-hal anu ayeuna diwartakeun ka anjeun ku maranéhna anu nginjilkeun Injil ka anjeun kalayan Roh Suci anu diturunkeun ti sawarga; hal-hal éta dipikahayang ku malaikat pikeun nenjo.
TAM1897 D 49.5Naon hal anu dipikahayang ku malaikat pikeun nenjo? — Kasalametan Allah nalika diwartakeun ku Roh Suci anu diturunkeun ti sawarga. Kecap Yunani pikeun “hayang” di dieu hartina “ngarahkeun hate ka hiji hal.” Jeung kecap Yunani pikeun “ngulik” hartina, “nunduk ka hiji hal pikeun ningali éta; ningali ku sirah nu nunduk ka hareup; ningali kana jero ku awak nu bengkok; ningali taliti kana jero, nalungtik kalayan panasaran — ngeunaan hiji nu hayang wawuh kana hiji hal.” Kitu sikep para malaikat kana topik kasalametan.
TAM1897 D 49.6Ayeuna, naha para malaikat ngartos élmu séjén — biologi, géologi, iktiologi, astronomi — sakabéh élmu séjén? Anjeun terang yén maranéhna ngartos. Sadayana terang yén para malaikat ngartos sacara jero sakabéh élmu séjén. Sadayana terang yén aman pisan nyebutkeun yén sakabéh malaikat ngartos sakabéh élmu séjén langkung jero taya watesna tibatan saha waé jalma anu ngartos, atawa kungsi ngartos, hiji élmu tunggal. Tapi para malaikat langkung resep kana topik kasalametan tibatan sakabéh élmu séjén. Maranéhna anu pangbisa di antara sakabéhna, paling resep kana hiji ieu. O, nya, anjeun satuju sareng abdi tadi yén upami abdi tiasa nyebatkeun otoritas sapertos kitu, anjeun bakal nyarios yén urang aman nyandak posisi ieu. Hayu atuh, urang aman. Urang aya dina batur anu pangalusna — enya, batur ilmiah anu pangalusna. Aya otoritas anu pasti dina hal ieu, otoritas ilmiah.
TAM1897 D 49.7Ayeuna, abdi henteu keur maén kecap ‘élmu’ peuting ieu. Abdi ngagunakeun kecap “élmu” jeung “ilmiah” patali jeung kasalametan minangka kecap anu leres pisan. Kasalametan Allah téh sabenerna hal ilmiah, lain disebut kitu sacara bohong, tapi saéstuna, kacida ilmiahna. Janten ulah nyangka yén abdi keur maén kecap “élmu” atawa “ilmiah.” Abdi ngagunakeunana kalayan jujur, sabab éta leres dina konteks ieu.
TAM1897 D 49.8Tapi ieu mah henteu sadayana: sanés ngan saukur para malaikat hayang nenjo ieu, siga jalma nu rék wawuh kana hiji hal; tapi maranéhna bener-bener wawuh kana hiji hal. Maranéhna diajar ku nenjo jeung nalungtik ieu. Buka Efesus 3:8-11, teras anjeun bakal ningali pamanggih ieu diungkabkeun:—
TAM1897 D 50.1Ka abdi, anu leuwih handap tibatan nu panghandapna di antara sakumna wali, dipasihan rahmat ieu, sangkan abdi nginjilkeun ka bangsa-bangsa kabeungharan Kristus anu teu tiasa diteliti; sarta pikeun ngajantenkeun sadayana [abdi ngahapus kecap jalma, sabab éta kecap tambahan] ningali naon éta kabersamaan misteri, anu ti saprak awal dunya geus disumputkeun di Allah, anu nyiptakeun sagala rupi ku Yesus Kristus: pikeun maksud [Tingali, ayeuna abdi kedah nginjilkeun kabeungharan Kristus anu teu tiasa dipaluruh sangkan sadayana tiasa ningali naon éta kabersamaan misteri anu parantos disumputkeun di Allah, sareng éta téh pikeun maksudna, pikeun tujuanana] sangkan ayeuna ka para kawenangan sareng kakawasaan di tempat-tempat langit tiasa dipikanyaho ku garéja kabijaksanaan Allah anu rupa-rupa, numutkeun kana tujuan langgeng anu parantos ditetepkeun-Na dina Kristus Yesus Gusti urang.
TAM1897 D 50.2Naon maksudna sangkan manusa ningali ieu? — Supaya ka para kawasa jeung kakawasaan “di tempat-tempat langit” (“di sawarga” dina tarjamahan séjén; éta leres) dipikanyaho kabijaksanaan Allah anu rupa-rupa. Para malaikat, para kawasa, jeung kakawasaan, kacida hayangna ningali kana Injil kasalametan ieu nalika éta diwartakeun ku Roh Suci anu diturunkeun ti sawarga. Maranéhna bener-bener ningali jeung diajar. Sareng nalika maranéhna diajar, maranéhna diajar wahyu anyar ngeunaan kabijaksanaan Allah — kabijaksanaan Allah anu rupa-rupa — nurutkeun tujuan langgeng-Na anu geus ditetepkeun dina Kristus Yesus Gusti urang. Anjeun terang tina tulisan suci séjén yén misteri Allah ieu, tujuan langgeng ieu, diungkabkeun dina Injil. Anjeun terang yén para kawasa jeung kakawasaan di sawarga henteu langgeng ku cara anu sarua — maranéhna henteu ti salawasna ka salawasna. Maranéhna ti hiji titik tangtu nepi ka salawasna, saperti anjeun jeung abdi. Gabriel ngan ukur langgeng ti titik nalika manéhna diciptakeun. Manéhna henteu ti salawasna ka salawasna.
TAM1897 D 50.3Tapi Gusti ti salawasna ka salawasna. Ayeuna, ti salawasna ka salawasna aya hiji tujuan — tujuan langgeng-Na anu ditetepkeun dina Kristus Yesus Gusti urang. Sabaraha lami para malaikat bakal nyandak pikeun ngahontal jero-jerona, pikeun ngaréngsékeun panalungtikan ngeunaan tujuan langgeng éta? — Nepi ka salawasna. Éta geus écés pisan. Teras nalika tujuan éta diwahyukeun dina Injil, dipikanyaho ngaliwatan misteri Allah, nyaéta, “Kristus di jero anjeun, pangarep-arep kamulyaan,” écés pisan yén para malaikat keur nalungtikna. Sareng nalika maranéhna nalungtikna, maranéhna ningali kabijaksanaan Allah anu rupa-rupa diwahyukeun di dinya, saluyu jeung tujuan langgeng-Na. Maranéhna hayang nalungtikna. Maranéhna ngalakukeun éta, sarta ku kituna maranéhna diajar.
TAM1897 D 50.4Nya, upami kitu, sabab maranéhna ngartos sagala élmu séjén leuwih ti saha waé dina ngartos hiji élmu, nalika maranéhna leuwih resep kana ieu tibatan kana sagala élmu séjén, sarta diajar tina ieu; naha éta sanés hiji kanyataan anu anjeun sareng abdi tiasa nyandarkeun diri ka dinya kalayan aman? Naha ieu ogé sanés hiji topik anu leuwih pantes pikeun pamikiran urang, pamikiran pangluhurna urang, tibatan sagala topik séjénna? Sareng naha urang teu tiasa ngahaturkeun hate urang kana ieu, sarta masrahkeun sakumna jiwa urang ka dinya tanpa janten teu ilmiah? Oh, urang tiasa, urang tiasa! Hayu urang lakukeun.
TAM1897 D 50.5Ayeuna, ulah salah paham ka abdi. Abdi henteu nyerang élmu-élmu séjén. Abdi henteu nyarios yén sakabéh élmu séjén kedah diabaikan, jeung dianggap siga Will-o’-the-wisps, sarta teu pantes diperhatoskeun. Henteu; abdi nyarios yén ieu langkung agung tibatan sakabéhna; sarta naon waé anu urang pelajari di jerona kedah diajar dina kakawasaan ieu anu langkung agung tibatan maranéhna. Abdi ngan nyarios yén sakabéh séjén kedah nyicingan tempat kadua, sahenteuna, ka ieu hiji, upami urang hoyong ilmiah.
TAM1897 D 50.6Pikirkeun éta! Coba tingali kana akal alamiah urang sorangan nu dipaké pikeun ngulik élmu séjén. Naha abdi, atawa saha waé, bakal disebut ilmiah lamun nempatkeun pamikiran pangalusna jeung pangluhurna kana hiji élmu, padahal manéhna boga otoritas pangluhurna yén aya élmu nu leuwih luhur nu aya di gigireunana? Naha éta ilmiah? — Henteu. Tah, nepi ka dieu urang ningali yén ieu téh hiji élmu; yén ieu téh élmu pangluhurna. Tah, saha waé jalma anu henteu nempatkeun pamikiran pangluhurna, pamikiran panghadéna, jeung sakabéh kakuatanana, heula kana élmu ieu, sarta ngantep éta mingpin sakabéh élmu séjén, sacara alamiah manéhna téh henteu ilmiah.
TAM1897 D 50.7Sareng manéhna ogé henteu wijaksana. Sabab naon ieu élmu? — Kasalametan. Saé pisan. Sareng éta kahirupan langgeng. Coba lamun abdi masrahkeun sakabéh kahirupan abdi, sakabéh kakuatan abdi, kana élmu séjén, bari ngantepkeun ieu atawa nganggap ieu handap, naha abdi bakal meunangna? — Henteu. Sabaraha lami deui abdi gaduh waktos pikeun diajar élmu séjén éta? — Paling lami sababaraha taun wungkul. Teras karya abdi dina élmu-élmu éta bakal réngsé salawasna, sareng abdi moal kungsi gaduh kasempetan deui pikeun diajarna.
TAM1897 D 50.8Tapi lamun abdi mimitian ti nu ieu heula, sarta ngantep nu séjénna nyicingan tempat nu handap dugi abdi ngamankeun nu ieu, naha abdi bakal gaduh kasempetan pikeun nalungtik nu séjénna? — Leres. Sabaraha lami? — Nepi ka salamina. Ah, naha éta sanés cara nu wijaksana? Naha éta sanés hiji-hijina léngkah nu wijaksana? Sareng naha éta sanés hiji-hijina léngkah ilmiah jeung masuk akal? — Tangtu kitu. Hayu, ayeuna urang janten ilmiah, sacara ketat, sacara pangluhurna.
TAM1897 D 50.9Ayeuna hayu urang tingali sakedik deui. Dina ayat kahiji nu geus urang tingali ngeunaan malaikat, éta dimimitian ku para nabi, kieu: “Ngeunaan kasalametan ieu para nabi geus nalungtik jeung néangan kalayan tekun, maranéhna nu geus ngaramal ngeunaan rahmat nu bakal datang ka anjeun,” basa maranéhna nyaksian saméméhna ngeunaan sangsara Kristus jeung kamulyaan nu bakal datang sanggeusna.
TAM1897 D 51.1Ayeuna, ku para nabi diwaharkeun sacara tulisan, sakumaha anu urang gaduh di dieu, élmu kasalametan ieu, hasil pamikiran Gusti ngeunaan kasalametan. Kitab élmu ieu, élmu kasalametan ieu, sumping ngaliwatan para nabi. Naha maranéhna nyaho nanaon ngeunaan élmu séjén? — Leres.
TAM1897 D 51.2Urang tiasa mendakan ieu di sababaraha tempat — langkung seueur tibatan anu bakal aya waktos urang pikeun tingali peuting ieu. Tapi urang bakal ningali dua atawa tilu poin, sangkan urang tiasa ngabayangkeun yén maranéhna sabenerna gaduh élmu ngeunaan ieu.
TAM1897 D 51.3Dina pasal kalima belas surat kahiji ka Korinta aya hiji pernyataan ilmiah anu geus dijieun kira-kira sarébu tujuh ratus taun saméméh éta kapanggih ku élmu pangaweruh. Éta geus aya salila jaman-jaman éta, tapi para élmuwan dina widangna henteu nyaho éta ngaliwatan prosés pamikiran maranéhna. Éta téh pernyataan ngeunaan kabeneran dina astronomi. Saha waé anu percaya kana pernyataan dina Alkitab éta, tangtu waé geus nyaho éta salawasna, sanajan manéhna teu kungsi ngadéngé kecap astronomi; tapi élmu manusa henteu nyaho éta, sarta ngan saatos lami pisan ahirna kapanggih.
TAM1897 D 51.4Pikiran séjén: Nalika panulis Kitab Suci éta nyieun pernyataan ilmiah anu sarébu tujuh ratus taun saterusna ku para élmuwan kapanggih leres sacara ilmiah, naha éta henteu salawasna janten pernyataan ilmiah anu sajati saperti sanggeus éta kapanggih? — Saéstuna. Tah naha éta henteu kitu nalika panulisna nyeratna? — Tangtu. Ayatna nyaéta 1 Korinta 15:41:—
TAM1897 D 51.5Aya kamulyaan panonpoé, sarta kamulyaan bulan, sarta kamulyaan béntang: sabab hiji béntang béda ti béntang séjén dina kamulyaan.
TAM1897 D 51.6Éta henteu dipikanyaho saratus taun ka tukang, sabab kira-kira lila éta saurang lalaki anu nganggap dirina ahli astronomi, sarta dipikahormat ku babaturanana, ngritik pernyataan éta salaku teu leres, sarta bukti kabodoan panulis Kitab Suci; sabab manéhna nyangka (nya éta panulis Kitab Suci nyangka) yén hiji béntang béda ti béntang séjén dina kamulyaan, dina caangna, lain dina jarakna. Éta pernyataan kritikus éta ngeunaan éta. Pamanggihna, sarta manéhna nyarita pikeun élmu astronomi, yén hiji-hijina alesan kunaon hiji béntang katingali leuwih caang jeung leuwih éndah ka urang tibatan nu séjén, nyaéta lantaran éta béntang leuwih deukeut ka urang tibatan nu séjén, sahingga urang nampa cahaya nu leuwih loba. Tapi ayeuna di sakabéh widang élmu pangaweruh geus dipikanyaho yén sabenerna aya bédana nu sarua gedéna di antara béntang-béntang, dina kamulyaan, kaéndahan, jeung rupa warnana, saperti di antara kembang-kembang di bumi. Jadi lamun urang bisa ningali sakabéh kembang di bumi disusun di hareupeun urang dina hiji padang anu agung, kalayan sakabéh kamulyaanana, jeung rupa-rupa warnana, tuluy urang bisa ningali béntang di langit sarua écésna jeung urang ningali kembang-kembang éta, urang bakal ningali hiji anu sarua rupa-rupa jeung éndahna kawas nu séjén. Ieu ayeuna geus dipikanyaho, tapi tacan dipikanyaho basa kutipan éta ditulis ka urang Korintus.
TAM1897 D 51.7Ayeuna, abdi naros, naha éta sanés pernyataan ilmiah, naha éta sanés pernyataan hiji kabeneran dina élmu, dina poé nalika Paulus nyeratna sareng ngirimna ka Korintus, sarua pasti sareng ayeuna? Panemuan anu dilakukeun ku élmu pangaweruh yén éta téh kabeneran henteu ngajadikeun éta kabeneran, ogé henteu nambah sanajan saeutik kana beuratna salaku kabeneran. Panemuan maranéhna saukur nunjukkeun yén maranéhna geus manggihan hiji hal anu sabenerna, tapi anu saméméhna maranéhna henteu nyaho, sabab maranéhna henteu percaya kana Alkitab. Lamun maranéhna ngan saukur maca éta dina Alkitab, tuluy percaya jeung narima éta, maranéhna bakal geus nyaho éta pamanggih élmiah ti lila saméméh aya élmuwan nu manggihanana.
TAM1897 D 51.8Aya élmu séjén: Sir Isaac Newton hiji poé keur calik di handapeun tangkal apel. Hiji apel ragrag tina dahan deukeut anjeunna. Loba kali apel geus ragrag ti tangkal saméméhna. Anjeunna geus kungsi ningali apel ragrag ti tangkal saméméhna. Tapi dina poé éta anjeunna keur dina kaayaan semedi, sarta anjeunna mimiti mikir. Naha apel éta ragrag? Tangtu éta kusabab pangaruh bumi anu narikna ka dirina. Bumi anu leuwih gedé tibatan apel éta bakal narikna ka dirina nalika apel éta leupas tina tangkalna. Anjeunna nyarios, Upami abdi nyokot apel éta, teras ngalungkeunana saluhur-luhurna anu abdi tiasa, éta bakal ragrag deui ka bumi. Teras lamun éta pangaruh bumi anu ngabalikeun éta nepi ka jarak sakieu, nalika abdi ngalungkeun éta saluhurna anu tiasa sarta éta balik deui, éta téh bukti yén pangaruh bumi ngahontal nepi ka jauhna ti bumi, sarta nahan kana éta benda tur ngabalikeunana. Lamun abdi tiasa ngalungkeun éta hiji mil ka luhur, sarta éta balik deui, tangtu pisan pangaruh éta ngahontal hiji mil jauh pikeun mawa deui éta hal. Tuluy anjeunna nyarios, Lamun éta leres, pangaruh éta kedahna ngahontal nepi ka bulan. Abdi panasaran naha éta ngahontal ka bulan? Abdi bade angkat ningali. Anjeunna angkat ka imahna teras linggih, nyokot itungan astronomi ngeunaan orbit bulan di tempatna, teras ngitung runtuyan angka anu panjang. Tapi éta teu cocog. Anjeunna nyobian deui-deui, tapi tetep teu cocog; anjeunna teu tiasa ngajadikeun pangaruh éta ngahontal nepi ka bulan.
TAM1897 D 52.1Manéhna nunda éta salila kira-kira sapuluh taun, mun teu salah émut, saméméh manéhna nyokot deui. Hiji poé aya itungan anyar ngeunaan orbit bulan nu diterbitkeun, nu ngabenerkeun sababaraha kasalahan dina angka-angka baheula. Waktu éta diterbitkeun, Newton nyarita, “Kuring panasaran naha éta bakal nyumponan naon nu kuring peryogikeun.” Manéhna meunang angka-angka éta, langsung damel, jeung ngitung runtuyan angka panjang nu tangtu bakal matak héran ka anjeun jeung kuring. Tapi antukna manéhna ngan ukur nyésakeun dua atawa tilu angka deui saméméh tungtung, sarta manéhna ningali yén éta bakal pas. Manéhna kacida kagumna ku kanyataan anu luar biasa éta nepi ka manéhna teu sanggup ngaréngsékeun itunganana. Pena ragrag tina leungeunna, sarta manéhna kudu ménta ka babaturanana pikeun ngalaksanakeunana pikeun manéhna. Babaturanana éta ngalakukeunana, sarta Sir Isaac Newton geus ngabuktikeun hiji fakta ilmiah, atawa leuwih tepatna, hiji élmu anyar. Éta disebut gravitasi. Sarta ti harita manéhna jadi abadi.
TAM1897 D 52.2Éta téh sabenerna hiji hal anu hébat pisan. Padahal éta geus aya dina Alkitab dua rébu lima ratus taun saméméh Sir Isaac Newton manggihanana dina alam. Gravitasi téh saukur kasaimbangan alam semesta. Éta téh prinsip, éta téh hukum, sakumaha ceuk para élmuwan, nu ku kituna kasaimbangan alam semesta dijaga. Hartina, unggal benda di alam semesta mangaruhan unggal benda séjén, sarta silih saimbang. Henteu ngan unggal benda, tapi unggal partikel materi di alam semesta, narik jeung mangaruhan unggal partikel materi séjén di alam semesta.
TAM1897 D 52.3Dina dunya fisik éta saukur fakta nu saluyu jeung naon anu geus urang bahas dina kelas Alkitab soré tadi, ngeunaan kahirupan. Urang manggihan yén anjeun moal tiasa nyabak saha waé atawa naon waé tanpa éta dipikanyaho di sakuliah jagat raya. Hiji manuk piit teu ragrag tanpa Bapa anjeun nyaho, sarta ragragna manuk éta karasa di sakuliah jagat raya. Ieu saukur fakta nu saluyu jeung éta.
TAM1897 D 52.4Aya ogé hiji fakta spiritual nu saluyu jeung dua hal éta.
TAM1897 D 52.5Ka mana abdi tiasa angkat ti Roh Anjeun? Atawa ka mana abdi tiasa kabur ti ayana Anjeun? Upami abdi naék ka sawarga, Anjeun aya di dinya; upami abdi nyieun ranjang di naraka, tingali, Anjeun aya di dinya. Upami abdi ngapung kalayan jangjang isuk-isuk, sareng cicing di wewengkon pangjauhna laut; sanajan di dinya ogé leungeun Anjeun bakal nungtun abdi, sareng leungeun katuhu Anjeun bakal nyekel abdi. Zabur 139:7-10.
TAM1897 D 52.6Nalika anjeun jeung abdi mikir hiji pamikiran anu leres, naha éta katingali di tempat séjén? Urang mikir pamikiran anu salah. Naon ari pamikiran anu salah? — Dosa. Janten, di mana dosa dimimitian? — Dina pamikiran. Naha dosa abdi katingali di tempat séjén di alam semesta salian ti diri abdi sorangan? Saha nu mikanyaho éta? — Gusti, ku Roh-Na. Oh, nya, naha aya kanyataan spiritual dina alam semesta urang anu teu katingali? Teu karasa? Atawa hiji pamikiran pikeun kahadéan atawa kajahatan anu teu karasa? Naha anjeun henteu ningali gravitasi salaku hiji élmu? Sir Isaac Newton manggihan hiji kabeneran di alam semesta anu saluyu jeung kabeneran séjén di alam semesta.
TAM1897 D 52.7Hukum anu kapanggih ku Newton téh, sakumaha geus ku abdi carioskeun, nyaéta hukum anu ngajaga kasaimbangan jagat raya. Ayeuna abdi bade maca Kitab Suci anu nunjukkeun yén ieu geus dipikanyaho dua rébu lima ratus taun saméméh Newton manggihanana. Yesaya 40:12:—
TAM1897 D 52.8Saha nu geus ngukur cai dina leungeun-Na, jeung ngukur langit ku jempol-Na, jeung ngahimpun lebu bumi dina ukuran, jeung nimbang gunung-gunung dina timbangan, jeung bukit-bukit dina neraca?
TAM1897 D 52.9Nalika gunung-gunung jeung bukit-bukit diadegkeun, éta sadayana diimbangankeun silih. Naha Gusti netepkeun kitu sangkan kasaimbanganana tetep ajeg? Naon ngaran ilmiah hukum anu ngajaga kasaimbangan sagala rupa? — Gravitasi. Nya ngeunaan naon Yesaya nyarios? — Ngeunaan gravitasi. Tangtu waé anjeunna nyarios kitu.
TAM1897 D 52.10Hiji élmuwan ngajelaskeun kanyataan éta ku kembang leutik nu disebut snowdrop. Pikirkeun dua jinis kembang nu ngembang biak tina biji. Hiji kembangna nangtung, nu hiji deui kembangna ngagantung. Anjeun geus merhatikeun dina kembang aya silinder leutik nu nangtung di sabudeureun silinder tengah. Ayeuna, dina kembang nu nangtung nu ngembangbiak tina biji, poros tengahna sok leuwih pondok tibatan nu di sabudeureunana. Lamun éta kembang nu ngagantung, poros tengahna leuwih panjang tibatan nu di sabudeureunana. Alesanana nyaéta serbuk sari nu aya dina poros di sabudeureunana kudu ragrag kana poros tengah, upama henteu moal aya reproduksi kembang.
TAM1897 D 52.11Ayeuna, dina kembang nu nangtung nu ngembang biak tina biji, poros tengah ieu kudu leuwih pondok tibatan nu séjén, sangkan serbuk sari tina nu séjén bisa ragrag kana éta. Lamun éta leuwih panjang, anjeun tingali serbuk sari bakal ragrag ka handap, sarta teu nepak kana éta, sarta ku kituna moal aya biji nu kabentuk. Lamun éta kembang nu ngagantung, sarta poros ieu leuwih pondok tibatan nu séjén, serbuk sari bakal ragrag ka gigir sarta deui moal aya biji nu kabentuk. Janten, dina unggal kembang nu nangtung anu dibiakkan tina biji, spindel tengahna leuwih pondok tibatan nu ngurilinganana. Dina unggal kembang nu ngagantung anu dibiakkan tina biji, spindel tengahna leuwih panjang.
TAM1897 D 53.1Bunga salju ngembang biak tina biji. Sanajan éta kembangna nangtung, tapi poros tengahna leuwih panjang tibatan nu di sabudeureunana. Kumaha bisa kieu? Abdi badé nyarioskeun deui sangkan anjeun langkung ngartos: Bunga salju téh kembang nangtung sajati, sarta ngembang biak tina biji. Upami kitu, poros tengahna kuduna leuwih pondok tibatan nu séjén. Tapi sabenerna mah leuwih panjang. Jadi, kumaha bisa éta kembang ngembang biak tina biji? Gusti parantos nyayagikeun éta. Anjeunna parantos netepkeun sangkan sanajan éta kembang nangtung, éta tetep bakal ngaléngkung jeung ngagantung. Ku kituna, poros tengah dijieun leuwih panjang tibatan nu séjén, dina hal ieu, kembang nangtung. Éta tumuwuh ka luhur jeung nangtung lempeng nepi ka kembangna mekar, asak, jeung siap pikeun ngembang biak. Pas harita éta nundukkeun sirahna, sarta nalika serbuk sari geus ragrag ka tempatna, kembang leutik éta hudang deui jeung nangtung.
TAM1897 D 53.2Ayeuna, éta geus éndah dina dirina sorangan; tapi di dieu asup ilustrasi tina hukum gravitasi. Ilmuwan ieu nyaritakeun ka kuring yén nu nyababkeun kembang éta nunduk, nundutan sirahna, nyaéta tarikanna bumi. Éta leres. Naon nu nyababkeun apel ragrag? — Beurat. Tapi beurat téh saukur gravitasi — tina basa Latin gravus, nu hartina beurat. Naon nu nyababkeun kembang nu nangtung éta nundutan sirahna? — Beuratna bumi. Tapi kunaon beuratna bumi henteu ngajadikeun kembang éta ngagolér sirahna saméméhna? — Ah, basa Gusti nyiptakeun kembang leutik éta, Anjeunna ngimbangan beuratna bumi, malah ngimbangan jagat raya, nurutkeun kabutuhanana. Basa Gusti nyiptakeun kembang snowdrop leutik anu handap asor éta, Anjeunna nahan jagat raya dina timbangan, sarta nyaluyukeunana jeung kabutuhan kembang leutik éta! Jeung lamun Gusti merhatikeun kembang leutik éta, naha moal leuwih merhatikeun anjeun, eh maraneh nu kurang iman?
TAM1897 D 53.3Ayeuna élmuwan ieu nyaritakeun ka abdi yén lamun bumi — sarta tangtu waé jagat raya — dijieun beuratna hiji pon, atawa hiji ons leuwih beurat tibatan ayeuna, kembang salju éta bakal ngalungkeun sirahna saméméh waktuna; sabab beuratna leuwih gedé, pangaruhna ka kembang éta ogé bakal leuwih gedé. Jeung dina kaayaan éta, kembang salju munggaran bakal jadi nu panungtung. Tapi sangkan kembang salju leutik éta bisa hirup jeung ngabungahkeun manusa nepi ka ahir dunya, Gusti nyaluyukeun jagat raya pas pisan jeung kabutuhan kembang éta, sangkan nalika waktuna pas datang, beuratna cukup pikeun narikna ka handap. Teras, nalika éta ngagantung, prosés réproduksi lumangsung, kakuatan séjén asup ti akar, batangna jadi rada leuwih kaku, sarta kembangna ngungkulan gaya gravitasi, lajeng nangtung deui siga saméméhna.
TAM1897 D 53.4Saha nu geus ngukur cai dina leungeun-Na, jeung ngukur langit ku jempol-Na, jeung ngahontal sakabéh lebu bumi dina ukuran, jeung nimbang pagunungan dina timbangan, jeung bukit-bukit dina neraca?
TAM1897 D 53.5Saha nu netepkeun timbangan alam semesta? — Gusti. Yesaya nyatakeun éta ampir dua rébu lima ratus taun saméméh Sir Isaac Newton manggihanana. Naha éta sanés fakta ilmiah basa Yesaya nyeratna? — Leres. Naha éta henteu kacatet salila jaman-jaman éta? — Leres. Naha éta sanés kanyataan élmiah salawasna? — Leres. Naha éta janten langkung kanyataan élmiah nalika Newton manggihanana? — Henteu; para élmuwan diajar hiji hal anu aranjeunna tacan apal saméméhna, tapi éta geus aya dina Alkitab salawasna.
TAM1897 D 53.6Pikirkeun hal-hal ieu. Gusti hoyong urang ngalakukeunana. Anjeunna hoyong anjeun jeung abdi ningali yén kasalametan, Kecap anu parantos dipasihkeun ka urang, sarta anu nyauran pamikiran pangluhurna urang, sanés hiji isu sampingan anu sempit; tapi hal panggedéna anu tiasa dipikanyaho ku dunya. Ieu hal panggedéna anu ku élmu dunya tiasa kungsi dipikanyaho. Ieu élmu pangpangna anu ku dunya tiasa kungsi dipikanyaho.
TAM1897 D 53.7Tapi urang henteu diarahkeun pikeun ngulikna demi jadi ilmiah. Urang diarahkeun pikeun ngulikna supaya disalametkeun; jeung disalametkeun téh mangrupa hal ilmiah.