Adventist Pioneer
Library
aplib.orgPabukon
08 / 12Khotbah 1897

Mésir jeung Israil

Alonzo Trevier Jones

TAM1897 Q1 20.8Khutbah dipasihkeun dina sonten Kemis, 4 Maret 1897 Dicitak dina General Conference Bulletin, Kuartal Kahiji, 1897, Vol. 2, No. 1, kaca 20-26.

TAM1897 Q1 20.9Palajaran munggaran urang masihan asal-usul nagara; diadegkeunana nagara munggaran dina sajarah. Palajaran kadua urang masihan conto munggaran misahna garéja jeung nagara dina sajarah. Dina jaman baheula éta, Gusti nembongkeun sacara jelas sabaraha lengkepna misahna garéja jeung nagara. Urang bakal nuturkeun duanana peuting ieu, nepi ka maranéhna patepung deui di nagara anu sarua.

TAM1897 Q1 20.10Nimrod téh putra Kus; Kus cicing di Étiopia; Kus téh putra Ham; jeung Mesir téh tanahna Ham. Ku kituna urang ngalacak silsilah Nimrod langsung ka Mesir; sarta urang ogé tiasa ngalacak conto-na ka Mesir. Sanajan Nimrod téh jalma munggaran nu maké makuta karajaan, jalma munggaran nu nyangking gelar jeung ngaku kakawasaan raja, tapi di Mesir conto Nimrod dina sagala fasena téh paling sampurna dituturkeun, paling lengkep diadegkeun.

TAM1897 Q1 20.11Di Mesir teu aya raja nepi ka sanggeus jaman Nimrod; henteu nepi ka sanggeus manéhna ngarampas kalungguhan jeung kakawasaan raja. Sabab, anjeun émut, basa Nimrod ngalakukeun éta, éta téh ngalawan Gusti, ngalawan pamadegan rahayat ngeunaan Gusti, jeung ngalawan pangaweruh maranéhna ka-Na. Dina waktos éta rahayat nyaho yén ku hal ieu, Nimrod keur nyokot tempat Gusti; jeung ngaranna nunjukkeun pamadegan anu lumrah dina waktu éta ngeunaan lampah éta. Di Mesir, jalanna ogé sarua. Catetan Mesir ngabuktikeun yén pamingpin munggaran di Mesir téh para déwa, teras para satengah déwa, nya éta satengah déwa; sanggeus éta aya para raja anu sabenerna manusa.

TAM1897 Q1 20.12Ku kituna anjeun tiasa ningali yén di nagara éta cara gawéna sarua pisan jeung di tanah Sinar. Di Mesir, raja sacara sadar jeung sacara terbuka, ti pihakna sorangan, nyicingan tempat déwa pikeun rahayat. Rahayat ningali anjeunna kitu. Panonpoé téh déwa; raja Mesir téh putra panonpoé. Anjeunna téh Déwa pikeun rahayat. Rahayat hirup tina napasna. Anjeunna téh napas hirup maranéhna. Maranéhna meunangkeun sumanget ti anjeunna. Pikeun maranéhna anjeunna téh “paméré kahirupan, kawas panonpoé langgeng.” (Tingali “Empires of the Bible,” bab 7, par. 27, 38, 43, 44, 49, 64, 71-83, 96, 102; bab 14, par. 15, 16.) Kitu ogé di Mesir, raja téh lain saukur wakil atawa pangagung déwa; manéhna téh perwujudan Gusti. Kahirupan Gusti cicing dina raja, sarta ngalir ngaliwatan raja ka rahayat. Ku kituna raja jadi kahirupan pikeun rahayat, sabab dina dirina diwakilan déwa agung nu nyebar ka sadayana, nyaéta panonpoé. Teu aya sipat Gusti nu henteu diwakilan ku raja ka rahayat. Kitu sistem karajaan jeung pamaréntahan di Mesir baheula.

TAM1897 Q1 21.1Ayeuna balik deui ka Kaldea nalika Gusti misahkeun garéja tina nagara, sakumaha anu urang baca dina palajaran saméméhna, nalika Anjeunna nyarios ka Abraham, “Kaluar ti nagara anjeun, ti kulawarga anjeun, jeung ti imah bapa anjeun, ka hiji tanah anu bakal Kuring nunjukkeun ka anjeun.” Sareng émut yén Gusti henteu nembongkeun tanah éta ka Abraham nepi ka sanggeus anjeunna misah ti dulur-dulurna anu pamungkas. Abraham misah heula ti nagarana; kadua, ti imah bapana; katilu, ti dulur-dulurna. Henteu dugi ka sanggeus Lot angkat ka Lembah Sodom, Gusti nembongkeun tanah éta ka Abraham. Kejadian 13:14, 15. Nalika panggero Gusti parantos disampeurkeun ka Abraham, sarta manéhna parantos misah ti nagarana—haté, jiwa, jeung sagala—sarta ti imah bapana, jeung sakumna karabatna, sarta nangtung di tempat anu dipikahayang ku Gusti, mangka Gusti nyarios ka manéhna, “Ayeuna angkat panon anjeun, tingali ti tempat anjeun ayeuna ka kalér, ka kidul, ka wétan, jeung ka kulon: sabab sakabéh tanah anu anjeun tingali, bakal Kuring pasihkeun ka anjeun jeung ka turunan anjeun salawasna.” Kuring bakal masihan éta jadi kapamilikan langgeng.

TAM1897 Q1 21.2Ayeuna abdi naros ka anjeun, nalika Gusti nyarios ka Abraham pikeun ngangkat panonna sareng ningali, naha Abraham ningali langkung seueur tibatan anu bakal anjeunna tingali upami anjeunna ngangkat panonna tanpa paréntah ti Gusti?

TAM1897 Q1 21.3(Jamaah) Enya.

TAM1897 Q1 21.4Mangka anjeunna ningali hiji hal anu moal bisa anjeunna tingali lamun Gusti henteu nyuruh anjeunna ningali. Sareng nalika Gusti nyarios ka anjeunna pikeun ngangkat panonna sareng ningali, nu anjeunna tingali nyaéta tanah anu parantos dijangjikeun ku Gusti ka anjeunna. Dina waktos éta Gusti nembongkeun ka anjeunna tanah jangji, sareng éta nagara anu ku Gusti dititah dijugjug ku anjeunna. Anjeunna henteu masihan éta ka anjeunna dina waktos éta, “Henteu, sanajan saukur pikeun nempatkeun suku anjeunna: tapi anjeunna jangji yén anjeunna bakal masihan éta ka anjeunna pikeun dipiboga, sareng ka turunanana sanggeusna.” Sareng anjeunna ningali ka nagara sawarga éta salawasna; ka nagara nu mibanda kota kalayan pondasi, nu Nu Ngawangun jeung Nu Nyiptakeunana nyaéta Allah. Aya “janjina yén anjeunna bakal janten ahli waris dunya;” sareng Abraham nampi éta “ku kabeneran iman.” Teras, nalika Allah nyarios ka Abraham pikeun ningali ka dinya, sareng yén Anjeunna bakal masihan éta ka anjeunna sareng ka keturunanna salaku kapamilikan langgeng, naon anu anjeunna tingali? dunya?

TAM1897 Q1 21.5(Sora-sora) Anjeunna ningali dunya nu bakal datang.

TAM1897 Q1 21.6Sareng éta nagara anu janten kagungan anjeunna ti harita. “Jeung upami anjeun milik Kristus, mangka anjeun turunan Abraham, sarta ahli waris nurutkeun jangji.” Jeung éta nagara anjeun, jeung nagara abdi. Oh! Mun dipikirkeun, sabaraha sempitna, sabaraha teu pantesna pikiran jalma anu wareg kana nagara séjén, atawa boga kahayang ka nagara séjén, atawa boga kanyaah naon waé ka nagara séjén. Kumaha bisa aya jalma anu kitu, padahal panonna nuju ka nagara anu geus dipidangkeun ku Gusti ka manéhna, jeung anu ku Gusti dititah dijugjug ku manéhna!

TAM1897 Q1 21.7Abraham pupus. Ishak hirup tur pupus. Yakub jeung kulawargana dibawa ka Mesir, sakumaha Gusti parantos nyarios ka Abraham, “Zuriyat anjeun bakal jadi pendatang di nagara anu sanés milikna,” sarta éta nagarana nyaéta Mesir. Ayeuna pikirkeun kalayan taliti. Ulah poho kana ungkapan ieu nu dipasihkeun ku Gusti ka urang ngeunaan Mesir, sabab éta bakal mangpaat dina palajaran nu bakal datang. Tanah nu maranéhna bakal jadi pendatang jeung ngawula ka Gusti téh nyaéta Mesir. Maranéhna cicing di dinya ratusan taun—di hiji tanah nu sanés milik maranéhna. Jeung émut yén éta téh Mesir nu geus urang gambarkeun, di mana rajana aya di tempat Gusti, sarta jadi Gusti pikeun rahayatna.

TAM1897 Q1 21.8Hayu urang tingali deui sakilas ka garéja ieu sakeudeung, sarta ningali naon anu dipigawé ku Gusti ka dinya. Urang gaduh peta di payuneun urang peuting ieu anu némbongkeun nagara éta. Ieu Kaldea tempat Abram dipanggil ti dinya; sarta manéhna naék ka dieu ka Mesopotamia ka Haran, tempat bapana maot. Di dinya manéhna misah ti imah bapana, teras manéhna asup ka tanah tempat manéhna misah ti Lot.

TAM1897 Q1 21.9Nalika Abram aya di tanah ieu, sajarah kajadian nalika bangsa-bangsa ti Wétan ngalegaan kakawasaan ka kulon, nepi ka wates Mesir. Tapi nalika Israil angkat ka Mesir, atawa saeutik saméméhna, Kakaisaran Mesir geus sumebar ka sakuliah nagri Wétan ieu. Éta ngahontal sakuliah Mesir, ka handap nepi ka Étiopia, ngawengku sakabéh wates kidul jeung kulon Asia Leutik nepi ka Armenia, Asyur, jeung Sinar; sahingga Kakaisaran Mesir ngawengku sakabéh wewengkon wétan, dunya nu dipikanyaho waktu éta. Kakaisaran Mesir, dina jamanana, sarua universalna jeung Kakaisaran Romawi dina jamanana, atawa nagara-nagara séjén nu saterusna.

TAM1897 Q1 21.10Ayeuna, nalika sajarah dijieun ti Wétan, jeung para raja nagara-nagara éta keur ngawasaan sakuliah wewengkon kulon nepi ka wates Mesir, Gusti netepkeun Garéja-Na di tanah Kanaan pikeun ngajaga hirupna pangaweruh ngeunaan Allah nu sajati di antara bangsa-bangsa nu silih lalampahan di dinya. Sareng nalika karajaan Mesir sumebar ka sakuliah nagara ieu, sareng puseur kakaisaran dunya aya di ibu kota Mesir sorangan, Gusti nyandak umat-Na ka Mesir, supados para duta sareng gubernur ti sakumna bangsa, anu ngalangkung ti sakumna nagara éta ka pucuk pamaréntahanana, nyaéta Mesir, tiasa patepang sareng umat Gusti.

TAM1897 Q1 21.11Di Mesir, Gusti nempatkeun umat-Na di Goshen, di jalur antara bangsa-bangsa pagan éta jeung ibukota Mesir, sangkan rahayat, utusan, jeung pangawasa maranéhna ngaliwatan Goshen, tanah nu dihuni ku rahayat Gusti, sarta maranéhna bakal diarahkeun perhatianna ka Allah nu sajati.

TAM1897 Q1 22.1Di Mesir ogé, Yusuf aya di gigir tahta sangkan para duta nu datang ka Mesir kudu patepung jeung Yusuf, anu bakal masihan maranéhna pangaweruh ngeunaan Allah nu sajati. Sanggeus Yusuf maot, pangaweruh ngeunaan Yusuf jeung pangaruhna tetep aya di ibu kota Mesir nepi ka jaman Musa. Teras Musa aya di karaton jeung di gigir tahta. Henteu saukur di gigirna siga Yusuf; tapi Musa nangtung dina léngkah kahiji ka tahta, sabab manéhna téh anakna putri Firaun. Putri Firaun téh pamajikan Firaun; sarta Musa, salaku anakna, jadi ahli waris anu sah dua kali lipat kana tahta. Lamun pamajikan Firaun sanés putrina, putra angkatna anu kahiji bakal jadi ahli waris tahta. Deui, lamun Firaun boga pamajikan séjén jeung euweuh anak séjén, putrina bakal jadi ahli waris tahta. Tapi nalika putri Firaun ogé jadi pamajikan Firaun, putra angkatna jadi ahli waris tahta dua kali lipat. Henteu aya nu bisa ngabantah hakna jadi ahli waris tahta Mesir, anu waktu éta mangrupa tahta dunya.

TAM1897 Q1 22.2Waktu éta raja Mesir umurna kira-kira dalapan puluh taun, jadi ngan aya jarak saeutik antara Musa jeung tempatna anu sah dua kali lipat di tahta, sarta pikeun ngawasaan sakabéh kakawasaan Kakaisaran Mesir anu ngawengku dunya. Jeung dina waktu éta ogé, waktos jangji anu disumpahkeun ku Gusti ka Abraham geus deukeut, sarta Musa percaya kana éta, ku kituna manéhna sacara sadar jeung sagemblengna nampik tahta jeung sagala kakuatan jeung kamulyaan Mesir—manéhna “nampik disebut putra putri Firaun.”

TAM1897 Q1 22.3Musa yakin yén waktos jangji nu disumpahkeun ku Gusti ka Abraham geus caket. Sarta, sabenerna, urang leuwih hadé mutuskeun naha urang yakin kana éta; sabab lamun urang yakin, urang bakal ningali leuwih jero kana kayakinan Musa kana éta. Buka Karya Rasul 7:17:—

TAM1897 Q1 22.4Nalika waktos jangji anu disumpahkeun ku Gusti ka Abraham beuki caket, rahayat beuki tumuwuh jeung ngaloba di Mesir.

TAM1897 Q1 22.5Waktu Musa lahir, Firaun mikir pikeun ngancurkeun rahayat éta, sangkan maranéhna teu ngembang biak tur jadi kacida kuatna nepi ka bisa kaluar ti nagara éta. Nu penting mah, Mesir henteu ngan boga urang Yahudi salaku jalma asing, tapi ogé loba jalma asing séjénna,—tawanan anu dibawa ti nagara séjén ka Mesir. Jadi dina waktu éta aya kira-kira sapertilu tina populasi Mesir anu jalma asing. Kecap Ibrani anu hartina “nambah” nunjukkeun yén maranéhna “ngagimbung” kawas tawon atawa lauk. Nalika Firaun ningali yén rahayat beuki loba pisan, sarta nagarana pinuh ku urang asing ogé, manéhna jadi sieun yén maranéhna bakal nyokot nagara ku cara barontak sarta ninggalkeun nagara éta.

TAM1897 Q1 22.6Hal séjén anu nyababkeun ieu nyaéta, basa Israél aya di Mesir; basa Kakaisaran Mesir ngawengku sakabéh Wétan, aya usaha tegas ti kakawasaan nagara pikeun maksa sakabéh kakaisaran ngan ngibadah ka panonpoé. Rupa-rupa wangun ibadah ka panonpoé sumebar di kakaisaran éta, tapi sagala kakuatan kakaisaran ngusahakeun pikeun ngaleungitkeun sagala wangun ibadah ka panonpoé iwal ti cakram panonpoé nu taranjang di langit atawa gambar cakram panonpoé di hareupeun maranéhna. Ayeuna, Israil tangtu waé henteu nurut kana paréntah éta. Maranéhna henteu daék nyembah panonpoé. Aranjeunna nangtung pikeun kabeneran Allah, sarta lampahna éta masih kénéh aya dina pikiran raja ieu. Aya raja séjén anu kungsi nyobian maksa ibadah ka panonpoé; tapi nalika raja ieu datang, hal éta aya dina pikiranna, sarta jadi dasar pikeun manéhna mikir yén lamun rahayat ieu meunang kasempetan, maranéhna bakal mingpin kaluar ti nagara.

TAM1897 Q1 22.7Ayeuna, catetan jaman éta henteu ngan saukur nyebutkeun yén “masyarakat tumuwuh jeung ngaloba,” tapi ogé nyebutkeun yén “waktos jangji geus deukeut, anu ku Gusti diikrarkeun ka Abraham.” Naon jangji anu diikrarkeun ku Gusti ka Abraham? Naon jangji Gusti ka Abraham?—Pikeun masihan ka manéhna tanah anu katingali ku manéhna. Tanah naon éta?

TAM1897 Q1 22.8(Sora-sora) Dunya.

TAM1897 Q1 22.9Dunya naon?

TAM1897 Q1 22.10Dunya nu bakal datang.

TAM1897 Q1 22.11Éta kecapna Stefanus: “Waktos jangji parantos caket, anu parantos disumpahkeun ku Gusti ka Abraham.” Naha kitu? Naha anjeun percaya? Naha anjeun percaya yén waktosna parantos caket pikeun Gusti masihan tanah éta ka Abraham anu parantos dipidangkeun ka anjeunna? Disebutkeun, “Ka Abraham.” Batur séjén bakal aya di dinya, tapi éta pikeun Abraham. Henteu batur séjén tanpa Abraham; tapi Abraham jeung keturunanana. “Anjeunna henteu nyarios, ‘Jeung ka keturunan-keturunan,’ sapertos ka seueur jalma; tapi sapertos ka hiji, ‘Jeung ka keturunan anjeun, nyaéta Kristus.’”

TAM1897 Q1 22.12Naha waktos jangji éta parantos caket, nalika Gusti bakal masihan ka Abraham sareng ka Kristus tanah anu parantos ditingalikeun ku Gusti ka Abraham? Abdi henteu naros naha anjeun kantos mikirkeun ieu atanapi henteu. Abdi naros naha anjeun percaya kana naon anu disebatkeun. Abdi moal nyobian ngajelaskeunana. Henteu kedah dijelaskeun nalika urang parantos percaya sakali, sabab éta parantos disebatkeun. Anjeun terang pisan tanpa ngarujuk kana ayat-ayat éta, tina pangaweruh anjeun kana Kitab Suci, yén Gusti masihan jangji ieu unggal waktos ka Abraham jeung ka keturunanna. Henteu kungsi ka keturunan tanpa Abraham. Henteu kungsi ka Abraham tanpa keturunan,—jeung “lain ka loba keturunan,” tapi ka keturunan anjeun. Teras, nalika waktos jangji éta geus deukeut pikeun masihan éta ka Abraham, ka saha deui éta datang?—Ka Kristus. Kumaha éta bakal datang ka Abraham?—Ngaliwatan Kristus.

TAM1897 Q1 22.13S. H. Lane.—Nalika jangji diulang ka Ishak jeung Yakub, naha bahasana henteu sarua?

TAM1897 Q1 22.14Sumuhun. Éta salawasna sarua.

TAM1897 Q1 22.15S. H. Lane.—Teras patarosanna, naha Abraham pasti kedah aya di dinya pikeun ngalaksanakeun pernyataan Stefanus?

TAM1897 Q1 23.1Sumuhun, sabab sok disebut, “Ka anjeun, jeung ka turunan anjeun,” salawasna. Tapi aya ayat séjén anu bakal ngajelaskeunana sacara pasti.

TAM1897 Q1 23.2Ayeuna hiji kecap deui. Yakub pupus di Mesir, lajeng dibawa ka tanah éta, sarta dikubur di dinya. Yusuf pupus di Mesir, tapi anjeunna nyarios, “Ulah kubur abdi; sanajan di tanah éta.” Yusuf henteu hoyong aranjeunna mawa anjeunna ka Palestina tempat Yakub dibawa sarta dikubur. Yusuf nyarios, “Gusti bakal ngadatangan anjeun.” Jaga mayit abdi, sarta nalika Gusti ngadatangan anjeun, bawa abdi kaluar babarengan jeung anjeun. Bawa tulang abdi kaluar babarengan jeung anjeun. Sareng maranéhna ngalakukeunana. Sareng nalika maranéhna dugi ka tanah, tanah mana anu dimaksud Gusti dina jangji ka Abraham?

TAM1897 Q1 23.3(Jamaah) Dunya nu bakal datang.

TAM1897 Q1 23.4Naha anjeun henteu ningali yén Yusuf henteu kungsi ngarepkeun dikubur di dunya ieu?

TAM1897 Q1 23.5Tingali deui tina sudut pandang séjén. Kecapna, “waktosna jangji geus caket, anu geus disumpahkeun ku Gusti ka Abraham.” Gusti geus nyumpahkeun pikeun masihan ka Abraham tanah anu ditingalikeun-Na, pikeun dipiboga salawasna. Tapi Abraham ayeuna geus maot, sarta geus maot salila ratusan taun. Kumaha, nya, Gusti tiasa masihan tanah éta ka Abraham nalika manéhna geus maot? Jelas mah henteu tiasa. Tah, sabab Allah parantos sumpah masihan tanah ka Abraham; sabab waktosna ayeuna parantos caket anu parantos disumpahkeun ku Allah ka Abraham; sareng sabab Abraham ayeuna parantos maot, tangtosna tanah éta henteu tiasa dipasihkeun ka Abraham nalika anjeunna maot; sareng ogé tangtos yén waktosna parantos caket nalika Abraham bakal dihirupkeun deui tina paéh, sangkan Allah tiasa masihan anjeunna tanah anu parantos disumpahkeun pikeun janten kapamilikan langgeng. Ku kituna, naha anjeun henteu ningali kunaon Yusuf henteu ngidinan awakna dikubur—malahan di tanah Kanaan, sapertos Yakub? Kanyataanna, Yusuf yakin yén waktuna geus caket pikeun Allah anu geus sumpah ka Abraham pikeun masihan tanah éta, sarta Yusuf ngarepkeun asup kana warisan éta babarengan jeung Abraham.

TAM1897 Q1 23.6(Sora) Naha éta jangji henteu ngarujuk kana jangji anu dipigawé ku Gusti ka Abraham, anu disebatkeun dina pasal lima belas Kitab Kejadian?

TAM1897 Q1 23.7Enya, leres pisan éta, syukur ka Gusti. Janten, Yusuf maot, diawétkeun di Mesir, diasupkeun kana peti, sarta nalika Israil angkat ti Mesir, tulang-tulang Yusuf dibawa babarengan salila opat puluh taun di gurun; sarta salila éta waktos, mayit Yusuf aya di antawis maranéhna, di payuneun panon maranéhna, sapoé-sapoé, sarta janten pangéling ka henteu percanten maranéhna.

TAM1897 Q1 23.8Seueur jalma, kuring mendakan, nalika maca ayat éta tina pidato Stefanus, ngajelaskeunana ku cara kieu, ku cara kitu, jeung ku cara séjén, tibatan percaya kana naon anu disebatkeun, tibatan ningali kana jangji anu dipigawé ku Gusti ka Abraham, jeung anu dipikasumpah ku Gusti ka Abraham, pikeun masihan ka manéhna tanah anu ditingalikeun ka manéhna. Tapi anjeun geus satuju yén tanah anu dipidangkeun ku Gusti ka Abraham téh nyaéta dunya, lain dunya ieu, tapi dunya nu bakal datang? Éta nagara anu disumpahkeun ku Gusti pikeun dipasihkeun ka anjeunna; jeung éta nagara anu dipiharepna. Éta nagara anu miboga hiji kota anu dipiharepna, anu pangwangun jeung panyiptana téh Gusti. Jeung anjeunna moal mikirkeun kasempetan pikeun balik deui ka nagara séjén, ti mana anjeunna kaluar.

TAM1897 Q1 23.9Salawasna sumpah Gusti téh pikeun masihan tanah éta ka Abraham jeung ka keturunanna. Ulah nambah kecap “keturunan-keturunan” lamun Gusti geus miceun éta; ulah nambah hurup “s” lamun Gusti geus miceun éta. “Anjeunna henteu nyarios, ‘Jeung ka keturunan-keturunan,’ siga loba; tapi siga hiji, ‘Jeung ka keturunan anjeun, anu nyaéta Kristus.’” Maranéhna loba, éta mah leres. Tilu juta kaluar ti Mesir, tapi maranéhna lain anu dimaksud ku Gusti basa manéhna nyarios, “Ka anjeun, jeung ka turunan anjeun,” anu “siga hiji,” jeung “anu Kristus.” Naha anjeun ningali éta? Ulah ngantep lobana urang Israil asup kana pikiran anjeun basa maca kecap-kecap, “Ka anjeun, jeung ka keturunan anjeun.” Nalika Gusti miceun hurup “s,” urang teu meunang nambihan deui. Urang teu meunang nempatkeun éta sanajan dina pikiran urang. Saha turunan éta?—Kristus. Nalika Anjeunna nyarios, “Ka anjeun, sareng ka turunan anjeun,” anjeun sareng abdi henteu meunang maca éta ku cara séjén iwal ti ka anjeun sareng ka Kristus abdi badé masihan éta, pikeun kapamilikan langgeng. Urang teu meunang nempatkeun saha waé salian ti Kristus di dinya, iwal ngaliwatan Kristus. Ka anjeun sareng ka Kristus abdi badé masihan éta.

TAM1897 Q1 23.10Stefanus nyarios yén “waktos jangji parantos caket, anu parantos disumpahkeun ku Gusti ka Abraham.” Stefanus meunang éta tina Kitab Suci. Kuring hoyong anjeun ningali yén éta sanés inspirasi husus ti Roh Suci anu dipasihkeun ka Stefanus pas harita, tapi éta sadayana parantos aya dina Kitab Suci tiheula, sareng Roh Suci masihan éta ka batur-baturna ngaliwatan Stefanus, ku ngingetkeun deui ka manéhna hal-hal anu parantos dibaca saméméhna dina Kitab Suci. Mangga buka ka bab ka genep Kitab Kaluar. Ieu kacida écésna dina Kitab Suci sahingga teu aya kamungkinan pikeun ngaleungitkeun hartina ku katerangan. Ieu waktos panyalametan Israil, sareng Gusti nu bakal ngalaksanakeunana. Kitab Kaluar 6:1-5:—

TAM1897 Q1 23.11Teras Gusti nyarios ka Musa, Ayeuna anjeun bakal ningali naon anu bakal Kuring lakukeun ka Firaun: sabab ku leungeun anu kuat manéhna bakal ngaleupaskeun maranéhna, jeung ku leungeun anu kuat manéhna bakal ngusir maranéhna kaluar tina nagarana. Teras Allah nyarios ka Musa, jeung nyarios ka manéhna, Kuring téh Gusti: jeung Kuring geus nembongan ka Abraham, ka Ishak, jeung ka Yakub, ku ngaran Allah Nu Maha Kawasa, tapi ku ngaran Kuring Yehova Kuring henteu dipikawanoh ku maranéhna. Sareng abdi ogé parantos netepkeun pasini abdi ka aranjeunna, pikeun masihan ka aranjeunna tanah Kanaan, tanah pangumbaraan aranjeunna, di mana aranjeunna janten pendatang. Sareng abdi ogé parantos ngadangu keluhan barudak Israil, anu diperbudak ku urang Mesir; sareng abdi parantos émut kana pasini abdi.

TAM1897 Q1 23.12Naon perjangjian-Na?—Mikeun ka maranéhna tanah éta. Naon hartina tanah éta? Naon éta?—Tanah éta, dunya, anu dipidangkeun ku Gusti ka Abraham, sarta diikrarkeun pikeun dipasihkeun ka manéhna salaku kapamilikan langgeng.

TAM1897 Q1 24.1(Sora-sora) Dunya nu bakal datang.

TAM1897 Q1 24.2Ayeuna anjeunna nyarios, “Abdi parantos émut kana jangji Abdi.” Naon hartina éta? “Abdi parantos émut kana jangji Abdi.” Naha anjeunna kantos hilap?—Henteu; tapi waktuna parantos sumping ayeuna pikeun ngalaksanakeun naon anu parantos dijangjikeunana. Anjeun émut yén dina pasal dalapan belas tina Kitab Wahyu nyarios:—

TAM1897 Q1 24.3Sareng abdi ngadangu sora sanés ti sawarga, nyarios, “Kaluar ti dinya, umat abdi, supaya anjeun henteu ilubiung dina dosa-dosana, sareng supados anjeun henteu nampi bala-balana. Sabab dosa-dosana parantos ngahontal sawarga, sareng Gusti parantos émut kana kalepatanana. Balas ka manéhna sakumaha manéhna parantos ngabalas ka anjeun, sareng dua kali lipatkeun ka manéhna dua kali lipat nurutkeun pagaweanana: dina cangkir anu parantos dieusian ku manéhna, pinuhkeun ka manéhna dua kali lipat. Sabaraha manéhna ngagungkeun dirina jeung hirup mewah, pasihan manéhna sangsara jeung kasedihan nu sarua: sabab manéhna nyarios dina haténa, ‘Abdi calik salaku ratu, sanés janda, sarta moal ningali kasedihan.’ Ku kituna, bala-na bakal sumping dina hiji poé: pati, kasedihan, jeung kalaparan; sarta manéhna bakal kabakar sagemblengna ku seuneu: sabab Gusti Allah nu Maha Kuat nu ngadili manéhna.

TAM1897 Q1 24.4Nalika Gusti parantos émut kana kalepatanana, waktuna parantos sumping pikeun manéhna dihukum. Nalika Anjeunna émut kana perjangjian-Na, waktos naon anu parantos sumping?—Waktuna parantos sumping pikeun ngalaksanakeun sumpah. Tapi naon perjangjian sareng Abraham, Ishak, sareng Yakub?—Éta pikeun masihan ka aranjeunna tanah éta salaku kapamilikan langgeng, sareng masihan ka aranjeunna sareng ka keturunan aranjeunna. Saha keturunan éta?—Kristus.

TAM1897 Q1 24.5Ku sabab éta, carioskeun ka barudak Israil: ‘Abdi téh Gusti, sareng abdi bakal ngaluarkeun anjeun tina beban bangsa Mesir, sareng abdi bakal ngabébaskeun anjeun tina perbudakan maranéhna, sareng abdi bakal nebus anjeun kalayan leungeun nu direntangkeun, sareng kalayan hukuman-hukuman agung: sareng abdi bakal nyandak anjeun janten umat abdi, sareng abdi bakal janten Allah anjeun; sareng anjeun bakal terang yén abdi téh Gusti Allah anjeun anu nyabut anjeun tina beban bangsa Mesir.

TAM1897 Q1 24.6Lamun Israil percanten kana éta, naha maranéhna kungsi kudu asup kana pasatujuan di Sinai? Sateuacan manéhna ngamimitian lalampahan jeung maranéhna ti Mesir, manéhna geus nyarios, “Abdi bakal janten Allah anjeun, anjeun bakal janten umat abdi.” Anjeun bakal nyaho yén Abdi téh Gusti.

TAM1897 Q1 24.7Sareng abdi bakal nganteurkeun anjeun ka tanah anu parantos abdi sumpahkeun pikeun dipasihkeun ka Abraham, ka Ishak, sareng ka Yakub; sareng abdi bakal masihan éta ka anjeun janten warisan. Abdi téh Gusti.

TAM1897 Q1 24.8“Waktos jangji parantos caket, anu parantos disumpahkeun ku Gusti ka Abraham.” Abdi bakal nganteurkeun anjeun ka tanah anu parantos disumpahkeun pikeun dipasihkeun ka anjeun. Naon jangji éta, nya? Tanah mana anu dipikahayang ku Gusti pikeun mawa Israil ka dinya? Tanah mana anu aya pikeun maranéhna?—Dunya nu bakal datang. Ayeuna ulah nyobian ngajelaskeun sadayana ieu. Abdi teu gaduh katerangan pikeun éta. Aya naon anu diomongkeun ku kecap, sareng abdi yakin kana éta. Éta teu kedah dijelaskeun. Cukup dipercaya. Henteu, ulah nyobian ngajelaskeunana sanajan ka diri sorangan. Upami éta anyar pikeun anjeun, upami anjeun kantos gaduh pamanggih sanés ngeunaan éta, ulah nyobian nyocogkeunana sareng ieu. Lepaskeun sadayana, sareng tingali naon anu diomongkeun ku ieu.

TAM1897 Q1 24.9Deui abdi naros. Tanah mana anu Gusti sumpahkeun pikeun dipasihkeun ka Abraham, Ishak, jeung Yakub?

TAM1897 Q1 24.10(Jamaah) Alam nu bakal datang.

TAM1897 Q1 24.11Naha anjeun bakal tetep kana éta? Anjeun geus satuju tadi yén éta leres. Hayu urang ulah mundur ayeuna demi nyawa urang.

TAM1897 Q1 24.12(Sora) Naha panyalametan bakal sumping ka maranéhna?

TAM1897 Q1 24.13Sumuhun; panyalametan bakal sumping ka maranéhna. Panyalametan bakal sumping ka dunya. Sadayana éta bakal kajadian. Tapi éta bakal sumping ku cara anu béda ti anu sabenerna kajadian. Dunya bakal ngalaman pangalaman anu béda ti anu geus kajadian. Urang teu ningali éta nalika urang ningali pangalaman anu maranéhna alami, sarta mikir yén éta anu dituju ku panggero Gusti ka maranéhna. Maranéhna ngalaman pangalaman anu pikasieuneun éta sabab maranéhna henteu percaya kana naon anu dituju ku panggero Gusti ka maranéhna. Sareng, dulur-dulur, upami anjeun sareng abdi ayeuna ningali hal-hal anu disadiakeun pikeun Israil baheula, sakumaha maranéhna ningali éta, urang bakal ngalakukeun ayeuna sakumaha Israil ngalakukeun baheula. Israél harita henteu ningali naon anu parantos disadiakeun ku Gusti pikeun maranéhna, ku kituna maranéhna henteu nampi naon anu parantos disadiakeun pikeun maranéhna. Ayeuna lamun urang henteu ningali leuwih ti naon anu katingali ku Israél dina hal-hal éta, urang moal meunang leuwih ti naon anu dipiboga ku Israél. Sakumaha pasti urang ningali hal-hal ieu siga Israél, urang bakal ngalakukeun ayeuna siga Israél ngalakukeun harita.

TAM1897 Q1 24.14Ka urang Injil diwartakeun ogé, sakumaha ka maranéhna; tapi kecap anu diwartakeun téh teu aya gunana keur maranéhna, sabab teu dihijikeun jeung iman dina haté maranéhna anu ngadéngé. Ku kituna hayu urang sieun, supaya taya di antara urang anu katinggaleun tina jangji asup kana istirahat-Na.

TAM1897 Q1 24.15Naha ieu ayeuna bakal mangpaat pikeun urang lamun dicampur jeung iman di jero urang anu ngadéngé? Mugia Allah ulah nepi ka pangalaman Israil diulang deui dina diri urang. Ieu disadiakeun pikeun urang supaya urang bisa salamet.

TAM1897 Q1 24.16Hayu urang tingali naon anu maranéhna henteu tingali lantaran henteu percaya ka Allah. Hayu urang tingali naon anu parantos disadiakeun ku Allah pikeun maranéhna, teras ngahontal éta, tinimbang ningali hal-hal sakumaha maranéhna ningali, sarta gagal ngahontalna sapertos maranéhna.

TAM1897 Q1 24.17Buka ka bab lima belas dina Kitab Kaluaran, teras anjeun bakal manggihan éta kacida écésna. Nalika Israil geus kaluar ti Mesir sarta nyebrang Laut Beureum, aya kecap-kecap ieu dina ayat katilu belas:—

TAM1897 Q1 24.18Anjeun dina rahmat Anjeun parantos ngaluarkeun rahayat anu parantos ditebus ku Anjeun: Anjeun parantos nungtun aranjeunna ku kakuatan Anjeun ka tempat cicing Anjeun anu suci.

TAM1897 Q1 24.19Bab ieu téh kidung Musa. Aranjeunna anu nangtung di Gunung Sion, sarta meunang kameunangan ngalawan sato galak, ngalawan patungna, jeung ngalawan angka ngaranana, maranéhna nyanyikeun kidung Musa. Henteu hiji kidung nu diadaptasi tina éta. Henteu hiji kidung nu sarupa jeung éta. Tapi maranéhna nyanyikeun kidung Musa. Bab kalima belas tina Kitab Kaluaran téh kidung urang.

TAM1897 Q1 24.20Kamana Gusti badé nganteurkeun maranéhna?—Ka “tempat cicing-Na anu suci”. Di mana tempat cicing anu suci éta?

TAM1897 Q1 24.21(Jemaat) “Hiji kota anu boga pondasi, anu pangwangun jeung panyiptana nyaéta Allah.”

TAM1897 Q1 24.22Leuwih ti éta. “Rahayat bakal ngadéngé, terus sieun; kasedihan bakal ngawengku para penduduk Palestina.”

TAM1897 Q1 24.23E. J. Waggoner.—Éta memang kajadian.

TAM1897 Q1 24.24Tangtu waé éta kajadian. Nalika maranéhna nepi ka wates éta, para pangeran Edom kagét. “Jalma-jalma gagah Moab bakal katarajang ku gemeter; sakabéh nu cicing di Kanaan bakal lebur.” Naon nu bakal kajadian ka maranéhna nu cicing di ditu?

TAM1897 Q1 25.1(Sora-sora) Aranjeunna bakal lebur.

TAM1897 Q1 25.2E. J. Waggoner.—Aranjeunna geus ngalakukeunana.

TAM1897 Q1 25.3Pas maranéhna nepi ka ditu, Israil nanya, “Naha anjeun ngidinan kami ngaliwatan tanah anjeun?” Naon jawabanna?—Henteu, Pa. Maranéhna teu diidinan nginjakkeun suku di tanahna. Tapi lamun maranéhna langsung indit ti Laut Beureum ka wates Edom, sakabéh urang Edom pasti bakal cicing kagét nepi ka maranéhna kaliwat. O Israil, nepi ka ayeuna ogé, tacan nyaho naon anu leungit ti Israil di ditu. Sadulur, nalika urang manggihan naon anu ku Israil di dinya teu kahontal, éta bakal masihan urang inspirasi anu mawa kakuatan Gusti, sarta urang bakal percaya ka éta.

TAM1897 Q1 25.4Kasieunan jeung ajrih bakal tumiba ka maranéhna; ku agungna kakuatan Anjeun maranéhna bakal cicing siga batu; nepi ka rahayat Anjeun nyebrang, ya Gusti, nepi ka rahayat nu geus Anjeun tebus nyebrang.

TAM1897 Q1 25.5Naon anu bakal dipigawé ku-Na ka maranéhna? “Anjeun bakal mawa maranéhna asup, sarta nanem maranéhna di gunung warisan-Anjeun.” Warisan saha?—Gusti. Tapi “Gusti, anu dina rupa-rupa mangsa jeung ku rupa-rupa cara geus nyarita ka bapa-bapa baheula ngaliwatan nabi-nabi, geus nyarita ka urang dina poe-poe panungtungan ieu ku Putrana, anu geus diangkat jadi ahli waris sagala hal.” Saha nu mingpin Israil?—Gusti. Ka naon?—“Warisan Anjeun;” lain milik urang—milik Anjeun. “Jeung lamun anjeun milik Kristus, mangka anjeun keturunan Abraham, jeung ahli waris nurutkeun jangji.” “Warisan Anjeun, ya Gusti.” Éta mah can sakabéhna. “Anjeun bakal mawa maranéhna asup, sarta nanem maranéhna di gunung warisan Anjeun, di tempat, ya Gusti, anu geus Anjeun jieun pikeun cicing di dinya.” Éta mah can sakabéhna. “Di tempat suci, ya Gusti, anu geus ditetepkeun ku panangan Anjeun.” Tempat suci naon anu geus ditetepkeun ku panangan Gusti?

TAM1897 Q1 25.6(Sora-sora) Kuil anu sajati.

TAM1897 Q1 25.7Tangtos kitu. “Ti hal-hal anu parantos urang caritakeun ieu ringkesanna: Urang gaduh imam agung sapertos kieu, anu linggih di katuhu arasy Nu Maha Agung di sawarga; saurang palayan tempat suci, sareng tina tabernakel sajati, anu diadegkeun ku Gusti, sanés ku manusa.” Éta ringkesan tina paguneman urang peuting ieu, nya? Éta tempat anu dipikahayang ku Allah pikeun mawa Israil. Tapi maranéhna henteu ningali. Naha anjeun ningali? Éta tempat anu dipikahayang ku-Na pikeun mawa urang.

TAM1897 Q1 25.8Naha anjeun ningali yén éta téh tempat anu dipikahayang ku Gusti pikeun mawa Israil ka dinya harita? Lamun anjeun ningali, mangka anjeun bakal siap pikeun angkat ka tempat anu ku Israil teu kahontal. Tapi lamun anjeun nyangka yén éta téh hiji tempat suci di bumi anu diadegkeun ku manusa, éta waé anu katingali ku Israil, sarta éta waé anu bakal anjeun tingali. Jeung Israil teu asup ka tanah éta, sarta anjeun ogé moal asup. Urang kudu ningali leuwih ti nu katingali ku Israil, upama henteu urang moal kungsi maju leuwih jauh tibatan Israil. Tapi kunaon Israil henteu ningali langkung ti nu maranéhna tingali?—Maranéhna henteu percaya. Tapi anjeun jeung abdi kudu percaya ayeuna kana naon anu Israil henteu percanten harita, upami henteu, urang moal kungsi nampi naon anu ku Israil teu kahontal. Tapi upami urang percaya kana naon anu Israil henteu percanten, mangka urang bakal dibawa kana warisan anu Israil henteu dibawa, kana tabernakel anu Israil henteu lebet, tempat cicingna nu suci Gusti, kana kota anu miboga pondasi, anu pangwangun jeung panyiptana nyaéta Gusti.

TAM1897 Q1 25.9Ayat ka dalapan belas: “Gusti bakal maréntah salawasna.” Anjeunna hoyong maréntah ka aranjeunna nyalira; henteu deui Firaun; henteu deui Nimrod; henteu deui jalma-jalma nu nyembah berhala; henteu deui jalma-jalma nu ngalawan. Gusti Allah hoyong mingpin Israil ka tanah anu dipaparin rahmat, sarta maréntah ka aranjeunna di dinya salawasna, tapi aranjeunna henteu nyaho éta. Aduh, sabaraha loba anu aranjeunna leungitkeun ku henteu percaya ka Gusti! Aduh, sabaraha loba anu geus urang leungitkeun salila ieu taun! sabab sakumaha anu bakal abdi baca ka anjeun isukan peuting, urang sabenerna geus lila aya di dinya, lamun urang wungkul percaya ka Gusti. Gusti nyarios kitu, sarta éta memang kitu. Urang teu boga urusan di tabernakel ieu peuting ieu. Teu aya urusan di dieu sakali-kali, nurutkeun hak, sabab urang teu boga urusan di dunya. Sanajan kitu, sabab urang aya di dunya, ieu téh tempat pikeun urang. Tapi sabenerna urang teu kuduna aya di dunya pisan. Urang kuduna geus aya di Karajaan Allah ti lila. Éta téh kanyataan, dulur-dulur. Aya deui loba pisan hal dina Alkitab nu teu bisa urang bahas dina sajam deui di dieu, ngan ngeunaan hiji pamikiran éta wungkul.

TAM1897 Q1 25.10Ayeuna Musa percaya kana éta sadayana. Anjeunna yakin yén waktos pikeun kacumponan jangji geus caket. Tapi anjeunna moal lami deui bakal nyicingan tahta Mesir. Anjeunna bakal jadi raja. Anjeunna bakal maréntah; miboga jabatan anu leuwih luhur tibatan walikota atawa juru tulis di kota mana waé. Anjeunna bakal maréntahkeun lain ngan hiji karajaan, tapi hiji kakaisaran; kakaisaran dunya, sarta éta hakna. Ku hak dua kali lipat éta kagungan anjeunna. Anjeunna teu kedah nyalon. Éta bakal turun ka anjeunna, sarta teu aya nu tiasa ngabantah hakna. Éta ngan hiji léngkah deui ka tahta; ngan ngantosan Firaun ieu maot, sarta umurna ampir saratus taun. Lajeng Musa ieu bakal janten raja dunya, sabab Kakaisaran Mesir nyebar ka sakuliah dunya.

TAM1897 Q1 25.11Israil ogé keur dina kaayaan hésé pisan waktu éta. Israil ditindas, dianiaya, jeung dipaksa digawé di tungku bata. Musa bisa waé nyarios: Ayeuna rahayat urang keur ditindas; maranéhna keur dianiaya; maranéhna keur sangsara demi Gusti maranéhna; tapi moal lila teuing, sabab Firaun ampir saratus taun umurna, jeung moal hirup lila deui. Teras abdi bakal ngenalkeun réformasi. Abdi bakal ngalereskeun pamaréntahan ieu. Abdi bakal maréntah kalayan leres. Henteu siga para Firaun jahat ieu. Abdi yakin ka Gusti. Abdi Kristén, sareng abdi langkung pantes pikeun maréntah sabab abdi Kristén. Sareng anjeunna henteu ngan saukur tiasa ngaleungitkeun beban maranéhna, tapi ogé tiasa masihan maranéhna jabatan, sareng maréntah dunya ku rahayat Gusti. Naha jalanna henteu kabuka? Éta ngan hiji léngkah ka tahta, sareng léngkah éta moal lami deui dicandak. Tapi hayu urang tingali naon anu dilakukeun ku urang Kristen éta dina kaayaan sapertos kitu. Buka kana surat Ibrani pasal ka-11. Nenjo kalayan taliti, baca sacara saksama, jeung tingali naon anu disebatkeun. Ayat ka-24:—

TAM1897 Q1 26.1Ku iman Musa, sanggeus manéhna dewasa, nampik disebut anak putri Firaun.

TAM1897 Q1 26.2Naon hartina nolak disebut putra putri Firaun?—Hartina nolak jadi raja. Singgasana aya di dinya. Ngan hiji léngkah deui ka dinya. Tapi tibatan naék ka dinya jeung linggih dina tahta, manéhna turun. Manéhna ngabalikeun tonggong ka tahta Mesir, sarta ka sakabéh harta banda jeung kasenangan Mesir, teras ngahadapkeun beungeutna ka nagara séjén; sabab waktuna geus sumping nalika Gusti bakal nyauran umat-Na kaluar ti nagara éta ka nagara séjén ieu. Musa percaya ka Yesus Kristus, ku kituna manéhna percaya kana pamisahan antara garéja jeung nagara. Ku sabab éta manéhna misah ti nagara sarta nangtung kalayan sagemblengna hate-na jeung garéja. Gusti nyauran anjeunna kaluar ti nagara éta, sakumaha Anjeunna nyauran bapa anjeunna, Abraham, kaluar ti nagarana ti heula. Tapi éta mah henteu sadayana. Dengekeun: “Milih leuwih milih sangsara babarengan jeung umat Gusti tibatan ngarasakeun kasenangan Mesir samentara?”

TAM1897 Q1 26.3(Jemaat) Dosa.

TAM1897 Q1 26.4Dosa? Anjeunna mah ahli waris tahta. Tah naon deui, lamun anjeunna nempatkeun pikiranana kana tahta Mesir, kana kakuatan jeung kasenangan dunya, sarta pamaréntahan-pamaréntahan di dunya? Naon éta?—Dosa. Naha kitu cenah?

TAM1897 Q1 26.5(Sora-sora) Enya.

TAM1897 Q1 26.6Naha anjeun percaya éta?

TAM1897 Q1 26.7(Sora-sora) Enya.

TAM1897 Q1 26.8Naha éta dosa pikeun Israél harita?

TAM1897 Q1 26.9(Sora-sora) Enya.

TAM1897 Q1 26.10Ayeuna naon?

TAM1897 Q1 26.11(Sora-sora) Dosa.

TAM1897 Q1 26.12Sadulur, aya sababaraha hal dina Kitab Suci anu kedah urang pikirkeun. “Milih langkung mending sangsara babarengan jeung umat Allah tibatan ngarasakeun kasenangan dosa samentara.” Tapi ulah poho yén kasenangan anu disebatkeun di dieu—kasenangan dosa—nyaéta sabenerna kasenangan di Mesir; kasenangan jadi raja Mesir, nyekel jabatan dina pamaréntahan dunya, ngawasa jalma séjén. Sadaya ieu bakal sumping ka anjeunna ku turunan anu sajati, ku hak warisan. Anjeunna henteu kedah nyalonkeun diri, atawa nyuhunkeun sora. Ieu sacara alami bakal jadi milik anjeunna. Catetan nyebutkeun, yén upami anjeunna nampi sareng ngarasakeun sadaya kanyamanan éta, éta bakal sarua sareng ngarasakeun kanyamanan dosa. Tapi anjeunna ninggalkeun éta. Naha?—“Nganggap hinaan Kristus langkung berharga tibatan harta banda di Mesir.”

TAM1897 Q1 26.13Dimana Kristus dina hubunganana jeung pamaréntahan jeung tahta Mesir? Naha Kristus ngahiji jeung Mesir?—Henteu. Naha Musa bisa mibanda Kristus jeung tahta Mesir duanana?

TAM1897 Q1 26.14(Sora-sora) Henteu.

TAM1897 Q1 26.15Tapi tahta Mesir téh murag ka dirina sakumaha alamiahna daun ragrag tina tangkal. Anjeunna teu kudu merjuangkeun jabatan. Malah teu kudu ngajukeun dirina pikeun dinominasikeun.

TAM1897 Q1 26.16A. F. Ballenger.—Atawa nyusun petisi.

TAM1897 Q1 26.17Henteu. Anjeunna malah henteu kedah milarian wakil pikeun nyangking petisi ka présidén.

TAM1897 Q1 26.18Tingali deui kana kaayaan éta. Aya Mesir kalayan tahta, kasenangan jeung harta karunna, nu ragrag ka dirina sakumaha alamiahna daun ragrag tina tangkal, tanpa usaha pribadi ti dirina. Nu kudu dilakukeun ku anjeunna téh ngan ukur calik bari ngahimpit leungeun, nepi ka raja maot ku sepuh, teras sagalana jadi milik anjeunna. Tapi anjeunna leuwih milih aya jeung Kristus, sarta nanggung hinaan-Na, tibatan cicing di tahta Mesir. Sareng émut pisan yén pikeun aya jeung Kristus, anjeunna kudu malikeun tonggong ka tahta sarta ka sakabéh harta karun jeung kasenangan Mesir.

TAM1897 Q1 26.19Ayeuna ulah nyebut yén kuring nambihan éta, yén kuring ngarangna. Perhatikeun naon anu disebatkeun ku kecap, sarta anjeun bakal ningali yén sadayana aya di dinya. Naha éta henteu sabenerna aya di dinya?

TAM1897 Q1 26.20(Sora-sora) Enya.

TAM1897 Q1 26.21Hayu urang maca deui éta, sarta waktuna pikeun nutup pikeun peuting ieu; teras peuting énjing urang bakal diajar deui ngeunaan Israil:—

TAM1897 Q1 26.22Ku iman Musa, sanggeus manéhna dewasa, nampik disebut anak putri Firaun; milih leuwih hade sangsara jeung rahayat Allah tibatan ngarasakeun nikmat dosa samentara; nganggap hinaan Kristus leuwih beunghar tibatan harta banda di Mesir: sabab manéhna ngaharepkeun ganjaran nu bakal datang.

TAM1897 Q1 26.23“Waktos jangji geus caket, anu ku Allah geus disumpahkeun ka Abraham” pikeun masihan ganjaran anu diberkahan. Musa percaya kana ieu, teras misahkeun dirina tina nagara éta, malikeun tonggongna ka tahta, milih hinaan Kristus tibatan sagala kakuatan, kasenangan, jeung kamulyaan Mesir. Sareng ulah poho yén anjeunna kedah malikeun tonggongna ka sagala éta, sangkan anjeunna tiasa janten bagian tina hinaan Kristus.

Catetan handap

Balik