Mesir spiritual
TAM1897 Q1 26.25Khutbah dipasihkeun dina sonten Jumaah, 5 Maret 1897 Dicitak dina General Conference Bulletin, Kuartal Kahiji, 1897, Vol. 2, No. 1, kaca 26-33.
TAM1897 Q1 26.26Kuring poho nyebutkeun dina palajaran saméméhna yén sajarah anu kuring gambarkeun téh sadayana aya dina “Empires of the Bible.” Ti kaca 77 nepi ka kaca 150, anjeun bakal manggihan sajarah Mesir, sarta bahan anu geus kuring bahas dina gambaran anu kuring pasihkeun kamari peuting.
TAM1897 Q1 26.27Téks pikeun peuting ieu nyaéta Wahyu 11:8.
TAM1897 Q1 27.1Sareng mayit maranéhna bakal ngagolér di jalan kota gedé, anu sacara rohaniah disebut Sodom jeung Mesir, di dinya ogé Gusti urang disalib.
TAM1897 Q1 27.2Abdi maca ayat ieu pikeun hiji tujuan tunggal, nyaéta sangkan anjeun tiasa ningali yén aya hiji hal anu disebut Mesir spiritual, sareng yén Firman Gusti ngungkabkeun naon anu disebut “Mesir sacara spiritual.”
TAM1897 Q1 27.3Mesir spiritual sabenerna nyaéta Mesir sacara harfiah, sabab hal-hal spiritual téh anu paling harfiah tina sagala hal. Aya, sakumaha salawasna aya, hiji Mesir fisik di dinya di Afrika kalér, nu dilalui ku walungan Nil; tapi éta sanés Mesir harfiah; Mesir harfiah téh nyaéta Mesir spiritual.
TAM1897 Q1 27.4Ayeuna urang balik deui ka palajaran kamari peuting ngeunaan panyalametan Israil ti Mesir, urang bakal nuturkeun deui jalanna ti titik dimana kidung Musa dinyanyikeun. Nalika maranéhna geus nyebrang Laut Beureum dina taneuh garing, di antara témbok és, sarta nangtung di basisir kalayan meunang dina karuksakan bangsa Mesir, anu nalika nyobian nuturkeun jalanna maranéhna paéh tilelep, maranéhna dibebaskeun sacara jasmani tina Mesir jasmani; tapi aya Mesir anu leuwih jero tibatan éta, anu maranéhna can dibebaskeun.
TAM1897 Q1 27.5Anjeun terang yén léngkah demi léngkah dina pangalaman maranéhna, haténa aya di Mesir; sarta nalika aya kajadian nu nguciwakeun maranéhna, maranéhna ngagero, “Hayu urang balik deui ka Mesir!” Nalika maranéhna geus nepi ka wates Kanaan, sarta Gusti hoyong maranéhna asup, maranéhna ngagero, “Hayu urang pilih hiji pangawasa lajeng balik deui ka Mesir!” Di mana haté maranéhna waktu éta?—Di Mesir. Hal kahiji dina pikiran maranéhna sok Mesir.
TAM1897 Q1 27.6Nalika maranéhna nangtung di Gunung Sinai, sanggeus maranéhna ngadéngé sora Gusti, nungguan Musa balik ti puncak gunung mawa hukum Gusti, maranéhna nyieun patung sarta nyembahna; sarta patung naon éta?—Sapi muda Mesir. Teras, sanggeus maranéhna ngadéngé sora Gusti ti puncak Sinai, nyatakeun kecap hukum-Na, jeung ngadéngé sora terompet nu beuki nyaring, jeung ningali puncak gunung éta kabungkus ku haseup—sanggeus sagala éta, anjeun tiasa ningali écés yén Mesir kacida gedéna di haté maranéhna nepi ka maranéhna milih nyembah berhala Mesir tibatan ngantosan Musa balik ti puncak Sinai mawa amanat ti Gusti. Sareng nalika maranéhna diputerkeun deui ti wates nagara, sarta kapaksa ngumbara di gurun, anjeun tiasa ningali yén éta téh kusabab perbudakan Mesir anu nyekel maranéhna, sarta maranéhna henteu bébas tina éta. Anjeun perhatikeun yén nalika Gusti méré maranéhna roti ti sawarga unggal poé—kadaharan para malaikat—maranéhna jauh pisan ti Anjeunna sarta kacida kabungkusna ku kahayang ka Mesir, nepi ka maranéhna nyarita, “Aduh, muga-muga urang balik deui ka Mesir, di dinya urang aya bawang prei, bawang beureum, jeung bawang bodas!”
TAM1897 Q1 27.7Abdi teu kedah nyebatkeun conto sanés; ieu parantos cekap pikeun narik perhatian anjeun kana kanyataan yén Israil henteu acan lengkep kaluar ti Mesir nalika maranéhna nangtung di basisir Laut Beureum sarta nyanyikeun kidung Musa. Sacara jasmani maranéhna parantos kaluar ti Mesir, tapi sacara rohani maranéhna henteu. Maranéhna dibebaskeun tina perbudakan jasmani Mesir, tapi maranéhna kakurung ku perbudakan rohani Mesir; sarta masalahna maranéhna henteu kungsi kabur tina perbudakan Mesir. Maranéhna maot dina perbudakan Mesir. Nalika Gusti nyarioskeun hukum-Na ti Sinai, Musa nyarios ka maranéhna yén éta téh supaya maranéhna ulah dosa. Ayeuna baca deui Ibrani 11:25, “Milih leuwih hadé sangsara babarengan jeung umat Allah tibatan ngarasakeun kasenangan dosa samentara.” Tapi urang geus ningali dina palajaran saméméhna yén kasenangan dosa anu dimaksud di dinya téh ngan saukur kasenangan Mesir. Musa salaku ahli waris tahta Mesir, sakumna kabeungharan Mesir, sakumna kamulyaan Mesir, jeung sakumna kakuatan Mesir geus siap ragrag kana leungeunna, sabab manéhna cukup naék kana tahta jeung ngarasakeunana. Ieu téh kasenangan Mesir; tapi catetan nyebutkeun éta téh kasenangan dosa. Teras naon anu disebut panindasan spiritual Mesir? jeung naon anu disebut Mesir spiritual?—Panindasan dosa.
TAM1897 Q1 27.8Aya cara séjén pikeun ngahontal ieu, ngan ku skétsa. Gusti nyauran Abram, anjeun émut, ti Kaldea ka hiji tanah anu bakal ditingalikeun ka anjeunna. Anjeunna can masihan tanah éta ka anjeunna; aya kalaparan di tanah tempat anjeunna cicing, teras anjeunna turun ka Mesir, sarta di dinya Sarai meunang abdi awéwé Mesir nu ngaranna Hagar. Gusti jangji ka Abram yén keturunanna bakal kawas béntang di langit. Ku sabab henteu percaya, jangji éta henteu kacumponan sakumaha gancangna anu diarepkeun, sarta Sarai nyarios ka Abram, “Pangéran geus nyegah kuring tina ngalahirkeun; jangji éta tacan kacumponan; ieu abdi awéwé Mesir kuring; candak manéhna, mugia Pangéran masihan turunan ka urang ngaliwatan manéhna.” Éta dilakukeun; Ishmael lahir; sarta Pangéran nyarios ka Abram yén Sarai sabenerna bakal gaduh anak, bakal ngalahirkeun hiji putra, sarta maranéhna kudu nyebut ngaranana Ishak. Sareng Abram ngawaler kana éta, “Mugi Ishmael hirup di payuneun Anjeun!”
TAM1897 Q1 27.9Hamba awéwé Mesir éta téh hiji hamba; tur putrana ogé hiji anak hamba, hiji abdi. Ayeuna, basa Abram nyarios, “Mugia Ishmael tiasa hirup di payuneun Anjeun,” anjeunna keur ngadoa sangkan Ishmael diitung ku Gusti minangka turunan anu dijangjikeun, anu ngaliwatan anjeunna panyalametan jeung kabébasan bakal sumping ka putra-putra manusa jeung sakumna barudak Gusti. Tapi naha kabébasan tiasa sumping ka saha waé ngaliwatan hiji abdi? Abram sorangan mah bébas. Manéhna kudu ditebus ku turunan anu dijangjikeun. Lamun ayeuna putrana, anu jadi anak hamba, ditarima minangka turunan anu dijangjikeun, Abram sorangan bakal dibawa kana perbudakan, tinimbang dibebaskeun tina perbudakan. Sareng sakumna anu bakal tunduk ka Ishmael ogé bakal dibawa kana perbudakan. Tapi perbudakan naon?—Perbudakan dosa. Tapi indungna téh hamba awéwé Mesir. Sareng Ishmael jadi anak hamba, éta téh perbudakan Mesir. Tah, naha anjeun henteu ningali yén aya perbudakan Mesir—Mesir rohaniah—dina kulawarga Abram?
TAM1897 Q1 28.1Buka ka surat Galatia, sarta urang bakal ningali sacara jelas yén Gusti nekenkeun hal éta. Anjeun émut kana ayat dina Galatia 4:22-24:—
TAM1897 Q1 28.2Sabab geus katulis, yén Abraham boga dua putra, hiji ti hamba awéwé, hiji deui ti awéwé merdéka. Tapi nu ti hamba awéwé lahir nurutkeun daging; sedengkeun nu ti awéwé merdéka lahir nurutkeun jangji. Ieu téh hiji alegori: sabab ieu téh dua perjangjian; hiji ti Gunung Sinai, nu ngahasilkeun perbudakan, nyaéta Agar.
TAM1897 Q1 28.3Ieu, anjeun tingali, nunjuk langsung ka kulawarga Abram, jeung ka Hagar, si Mesir. Perjanjian éta, cenah, ngahasilkeun perbudakan, nyaéta Hagar. Hagar, dina kulawarga Abram, ngawakilan, dina alegori, perjanjian ti Sinai. Perjanjian éta ngahasilkeun perbudakan. Hagar téh urang Mesir. Tah, perbudakan naon anu diwakilan dina perjanjian di Sinai?—Perbudakan Mesir. Tapi éta mah perbudakan rohani. Ku kituna waktu éta aya Mesir rohani. Baca ayat 25, 26:—
TAM1897 Q1 28.4Sabab Agar téh Gunung Sinai di Arabia, sarta sarua jeung Yerusalem anu ayeuna, anu aya dina perbudakan babarengan jeung barudakna. Tapi Yerusalem anu di luhur téh bébas, anu jadi indung urang sadayana.
TAM1897 Q1 28.5Janten nalika Abram nyarios, “Mugia Ishmael tiasa hirup di payuneun Anjeun,” anjeunna nyuhunkeun sangkan hamba ditarima janten turunan anu dijangjikeun. Anjeunna nyuhunkeun sangkan Gusti, sakumna manusa, sareng sakumna alam semesta asup kana perbudakan Mesir di Mesir spiritual. Mesir mangrupikeun simbol poék, sareng ogé simbol dosa, sakumaha anu parantos urang tingali. Dosa ogé mangrupikeun poékna sorangan. Maka Mesir, anu ngawakilan dosa jeung poék, écés yén dosa jeung poék téh Mesir spiritual.
TAM1897 Q1 28.6Gusti moal tiasa nampi hamba salaku turunan anu dijangjikeun. Janten Gusti ngajawab ka Abraham kalayan kecap-kecap ieu:—
TAM1897 Q1 28.7Sarah pamajikan anjeun bakal ngalahirkeun hiji putra pikeun anjeun; anjeun kedah masang nami anjeunna Ishak; sareng abdi bakal netepkeun perjangjian abdi ka anjeunna salaku perjangjian langgeng, sareng ka keturunanna sanggeusna. Sareng ngeunaan Ishmael, abdi parantos ngadangu anjeun: Tingali, abdi parantos maparin berkah ka anjeunna sareng bakal ngajadikeun anjeunna subur, sareng bakal ngalikeun anjeunna pisan; anjeunna bakal ngahasilkeun dua belas pangeran, sareng abdi bakal ngajadikeun anjeunna bangsa anu ageung. Tapi perjangjian abdi bakal abdi teguhkeun ka Ishak, anu bakal lahir ti Sarah ka anjeun dina waktos ieu taun payun.
TAM1897 Q1 28.8Ishak téh turunan anu dijangjikeun. Sareng pikirkeun! Ishak henteu kungsi aya di Mesir. Anjeun émut éta. Aya kalaparan di Mesir, sarta manéhna ngamimitian rék ka dinya, tapi Gusti nyarios ka manéhna, Ulah asup ka Mesir. Abraham aya di Mesir; Sarah aya di Mesir; Israil aya di Mesir, tapi Ishak henteu kungsi aya di Mesir. Manéhna téh anak tina jangji, lahir tina roh, ti mimitina. Deui urang maca:—
TAM1897 Q1 28.9Abraham gaduh dua putra, hiji ti hamba awéwé, hiji deui ti awéwé bébas. Tapi nu ti hamba awéwé lahir nurutkeun daging; sedengkeun nu ti awéwé bébas lahir nurutkeun jangji. Ieu sadayana mangrupa alegori; sabab ieu téh dua perjangjian: hiji ti Gunung Sinai, nu ngahasilkeun perbudakan, nyaéta Agar. Sabab Agar téh Gunung Sinai di Arab, sarta sarua jeung Yerusalem anu ayeuna, anu aya dina perbudakan babarengan jeung barudakna. Tapi Yerusalem anu di luhur téh bébas, nya éta indung urang sadayana. Sabab geus ditulis: “Meriahkeun, hei nu mandul nu teu kungsi ngalahirkeun; meledak jeung sorak, hei nu teu kungsi ngalaman kasusah ngalahirkeun; sabab nu sepi leuwih loba anak tibatan nu boga salaki.” Ayeuna urang, dulur-dulur, siga Ishak, nyaéta anak tina jangji.
TAM1897 Q1 28.10Sareng saha urang?—“Lamun aranjeun milik Kristus, mangka aranjeun téh turunan Abraham, sarta ahli waris nurutkeun jangji.” Ishak téh anak Abraham,—anak tina jangji. Sareng nalika urang jadi turunan Abraham ku iman ka Kristus, dibebaskeun tina perbudakan dosa,—ti Mesir rohani,—urang téh saperti Ishak; sarta manéhna henteu kungsi aya di Mesir.
TAM1897 Q1 28.11Ku kituna anjeun tiasa ningali yén perbudakan Mesir jeung kabébasan Kristen aya dina kulawarga Abraham. Ishmael lahir nurutkeun daging, sarta ngawakilan perbudakan Mesir. Ishak lahir nurutkeun Roh, sarta ngawakilan barudak Allah ku iman ka Yesus.
TAM1897 Q1 28.12Yusuf lahir, sarta dina yuswa ngora anjeunna indit ningali dulur-dulurna, tuluy kaom Ishmael datang lajeng meuli Yusuf sarta mawa anjeunna ka Mesir teras ngajual anjeunna di dinya. Saterusna, kulawarga Yakub turun ka Mesir, sarta ahirna dibebaskeun tina perbudakan Mesir. Ieu geus cukup pikeun ngamungkinkeun anjeun ningali sakabéh jalanna maranéhna, ti panggero Abraham nepi ka waktos maranéhna nepi ka wates tanah nu dijangjikeun. Anjeun ningali yén aya Mesir rohani ogé Mesir jasmani; sarta nalika rahayat dibebaskeun sacara jasmani ti Mesir, aya Mesir anu leuwih jero anu maranéhna kudu dibebaskeun ti dinya lamun maranéhna rék jadi barudak Allah.
TAM1897 Q1 28.13Ayeuna abdi maca petikan anu parantos abdi sebat tadi peuting. Éta aya dina Great Controversy, Jilid 4, kaca 457, tina édisi ageung ieu:—
TAM1897 Q1 28.14Sajarah Israil baheula mangrupakeun gambaran anu jelas ngeunaan pangalaman kapungkur umat Adventis. Gusti nungtun umat-Na dina gerakan Advent, sakumaha Anjeunna nungtun barudak Israil kaluar ti Mesir. Dina kuciwa gedé, iman maranéhna diuji saperti iman urang Ibrani di Laut Beureum.
TAM1897 Q1 28.15Teras, dina kuciwa gedéna umat Advent, di mana maranéhna nangtung dina sajarah Israil?
TAM1897 Q1 28.16(Sora-sora) Di Laut Beureum.
TAM1897 Q1 28.17Gusti Allah hoyong Israil dina mangsa éta, sakumaha nu urang baca kamari peuting, supaya maranéhna langsung asup ka tanah nu geus dijangjikeun ka Abraham—ka tempat cicingna nu suci, tempat nu geus dijieunna pikeun cicing di dinya; di warisanna; di tempat suci nu geus diadegkeun ku pananganana. Jeung lalampahan ti Mesir ka tanah éta ngan ukur sabelas poé. Tapi maranéhna nyéépkeun opat puluh taun. Jeung ngan opat urang tina maranéhna nu indit nu tungtungna nepi ka dinya.
TAM1897 Q1 28.18(Sora) Opat, atawa dua?
TAM1897 Q1 29.1Opat. Naha anjeun henteu terang aya opat? Aya Kaleb jeung Yosua, sarta dua imam, putra Harun—Eleazar jeung Itamar. Tangtu waé sok disebut dua—Kaleb jeung Yosua—tapi dua imam éta ogé asup.
TAM1897 Q1 29.2(Sora) Aranjeunna bisa jadi can yuswa dua puluh taun.
TAM1897 Q1 29.3Enya; maranéhna yuswa tilu puluh; sabab maranéhna diurapi pikeun jabatan imam. Jadi, nalika kuciwa gedé, umat Advent nangtung, siga-na, di Laut Beureum.
TAM1897 Q1 29.4Lamun maranéhna masih percaya ka Leungeun Nu Nungtun anu geus babarengan jeung maranéhna dina pangalaman baheula, maranéhna bakal ningali kasalametan Gusti. Lamun sakabéh anu geus gawé babarengan dina karya taun 1844 geus nampa warta malaikat katilu, sarta ngumumkeunana ku kakuatan Roh Suci, Gusti bakal ngalaksanakeun ku cara anu hébat kalayan usaha maranéhna. Banjir cahaya bakal sumebar ka sakuliah dunya. Taun-taun ka tukang, penduduk bumi geus bakal dibéré pépéling, karya panutup geus réngsé, sarta Kristus geus bakal sumping pikeun nyalametkeun umat-Na.
TAM1897 Q1 29.5Iraha?
TAM1897 Q1 29.6(Sora-sora) Taun-taun ka tukang.
TAM1897 Q1 29.7Di mana, nya, jalma-jalma éta ayana ti saprak kuciwa éta?
TAM1897 Q1 29.8(Sora-sora) Di gurun.
TAM1897 Q1 29.9Sakumaha benerna Israil baheula. Tapi kunaon Israil baheula ditahan di gurun?—Kusabab henteu percaya. Aranjeunna henteu ningali naon anu dipiboga ku Gusti pikeun maranéhna. Jeung alesanana maranéhna henteu ningali téh sabab maranéhna henteu percaya ka Allah. Lamun maranéhna percaya ka Allah, maranéhna bakal ningali naon anu henteu maranéhna tingali. Jeung éta nu jadi masalah jeung rahayat ieu di dieu. Urang henteu percanten kana hal-hal anu diomongkeun ka Israil baheula. Éta diomongkeun ka urang ogé kawas ka maranéhna. Injil anu persis sarua diwartakeun ka urang kawas anu diwartakeun ka maranéhna.
TAM1897 Q1 29.10Ku sabab éta, hayu urang sieun, supaya, sanajan jangji asup ka reureuh-Na geus disésakeun keur urang, ulah aya di antara aranjeun anu katingalina gagal ngahontal éta. Sabab Injil geus diwartakeun ka urang, sarua ogé ka maranéhna; tapi firman anu diwartakeun téh teu aya mangpaatna keur maranéhna, sabab teu nyampur jeung iman dina diri maranéhna anu ngadéngé. Sabab urang anu geus percaya téh asup kana reureuh.
TAM1897 Q1 29.11Janten, naon anu nyegah maranéhna asup ka tanah éta téh persis sarua jeung naon anu nyegah urang asup ka tanah éta. Jeung, sakumaha nu parantos abdi carioskeun kamari peuting, urang sabenerna teu boga urusan di dieu, sabab urang teu kuduna aya di dunya ieu. Sakumaha Israil teu boga urusan di gurun salila opat puluh taun, kitu ogé urang ayeuna teu boga deui urusan di dieu di gurun ieu. Dengekeun:—
TAM1897 Q1 29.12Teu kahayang Gusti sangkan Israil ngumbara opat puluh taun di gurun; Anjeunna miharep nungtun maranéhna langsung ka tanah Kanaan, sarta ngadegkeun maranéhna di dinya jadi rahayat nu suci jeung bagja. Tapi “maranéhna teu bisa asup lantaran teu percaya.” Lantaran maranéhna mundur iman jeung murtad, maranéhna binasa di gurun, sarta nu séjén diangkat pikeun asup ka tanah nu dijangjikeun. Kitu deui, lain kahayang Gusti sangkan datangna Kristus lila kénéh ditunda, sarta umat-Na cicing mangtaun-taun di dunya dosa jeung kasedihan ieu. Tapi henteu percanten misahkeun maranéhna ti Gusti. Kusabab maranéhna nolak ngalakukeun pagawean anu parantos ditangtukeun ka maranéhna, batur diangkat pikeun ngumumkeun warta éta. Dina rahmat ka dunya, Yesus nunda datangna, supaya nu dosa meunang kasempetan ngadéngékeun peringatan, sarta manggihan pangungsian dina Anjeunna saméméh murka Allah dicurkeun.
TAM1897 Q1 29.13Teu kahayang Gusti sangkan datangna Kristus lila kénéh ditunda, sarta umat-Na cicing mangtaun-taun di dunya dosa jeung kasedihan ieu. Ah, urang nu tanggung jawab kana éta. Naha henteu kitu? Di mana tanggung jawabna? Dina hal naon urang salah?—Teu percaya. Tapi naon anu aya dina haté Israil nu nyababkeun maranéhna teu percaya?—Mesir, Mesir, Mesir. Naon, nya, anu aya dina haté jalma-jalma ieu anu nyababkeun henteu percanten jeung nahan diri tina Gusti?—Mesir, pasti pisan siga Mesir di ditu. Sacara rohaniah, anu disebut Mesir téh dunya, nyembah berhala, poék, nya éta henteu percanten. Kecap “henteu percanten” ngagambarkeun sagalana. Anjeun terang yén kecap “Mesir” sorangan téh simbol poék.
TAM1897 Q1 29.14Tingali deui kana ayat ieu:
TAM1897 Q1 29.15Lamun sakabéh jalma anu geus gawé babarengan dina karya taun 1844 narima pesen malaikat katilu jeung ngumumkeunana ku kakuatan Roh Suci, Gusti bakal geus ngalaksanakeun ku cara anu hébat pisan babarengan jeung usaha maranéhna.
TAM1897 Q1 29.16Sakumaha Gusti parantos ngalaksanakeun kalayan kuat usaha maranéhna dina awal karya, naon sabab kakuranganana?—Kakurangan Roh Suci. Hiji-hijina kakurangan nyaéta kakuatan Roh Suci. Éta nu masihan urang kakuatan, jeung nu ngalaksanakeun karya-karya agung. Éta Roh Kudus; jeung upami éta parantos ditampi, “banjir cahaya bakal nyorot ka dunya.”
TAM1897 Q1 29.17Ieu anu dinyatakeun dina Kitab Wahyu, pasal dalapan belas; “Aya malaikat séjén turun ti sawarga, anu mibanda kakuatan ageung; sarta bumi jadi caang ku kamulyaanana.” Éta téh persis sarua jeung anu dituduhkeun di dieu. Naon anu nahan banjir cahaya éta? Naha banjir cahaya éta geus ngantosan pikeun ngalimpah ka dunya, ti saprak waktu éta?—Sumuhun. Naon anu nahanana sanggeus taun 1844?—Teu percaya. Naon anu nahan éta ti harita?—Teu percaya. Naha henteu waktuna, nya, urang manggihan kabebasan tina perbudakan Mesir? O, pikirkeun éta! Warta éta bakal diwartakeun ku kakuatan Roh Suci; Gusti bakal ngalaksanakeun kalayan hebat pisan ngaliwatan usaha maranéhna; hiji banjir cahaya bakal dicurahkeun ka dunya; sababaraha taun ka tukang, penduduk dunya bakal geus dibéré pépéling, karya panutup bakal geus réngsé, jeung Kristus bakal geus sumping pikeun nyalametkeun umat-Na! Hayu, ayeuna urang ulah deui nunda! Naha urang moal meunang panyalametan ti Mesir, jeung ti sagala anu dimaksud ku kecap éta,—Mesir rohani? Hayu Roh Suci dipasihkeun sarta mawa kakuatan agung pikeun digawé keur jalma-jalma nu dosa; sangkan banjir cahaya éta bisa nyaangan dunya; sangkan dunya bisa diperingatan; sangkan Kristus bisa sumping; sangkan urang bisa ditebus ti dunya dosa jeung kasedihan ieu.
TAM1897 Q1 30.1Ayeuna anjeun ningali kaayaan nepi ka ayeuna. Kegelapan jeung perbudakan Mesir geus aya dina urang salila mangtaun-taun ieu, sakumaha pasti aya dina Israil sanggeus maranéhna nyebrang Laut Beureum, jeung basa maranéhna aya di gurun. Sareng Gusti parantos nawiskeun pikeun maparin dahareun ka rahayat ieu ogé kalayan roti ti sawarga—roti anu anjeunna tiasa satujuan, roti anu anjeunna tiasa pasihkeun ka aranjeunna anu bakal nyiptakeun kaayaan anu ku anjeunna tiasa mikeun sagala berkah rohaniah ka aranjeunna. Tapi di dieu seueur anu masih kénéh nyarios, “Oh, jiwa kami muak ku roti hampang ieu.” Hayu urang balik deui ka Mesir, ka tempat urang bisa meunang bawang beureum, bawang prei, jeung bawang bodas. Lamun éta nu disebut reformasi kasehatan, abdi mah teu hoyong. Dimana urang geus aya? Naha urang baris ngantep Gusti nu nyayagikeun dahareun ka urang? Naha urang baris nampa ménu ti Gusti? Atawa naha urang baris kangen ka bawang beureum, bawang prei, bawang bodas, jeung pot daging di Mesir? Éta nu jadi patarosan.
TAM1897 Q1 30.2Ayeuna anjeun geus satuju yén éta téh kaayaanana, yén perbudakan Mesir téh panyabab sagala ieu, sarta yén henteu percanten téh panyabab perbudakan Mesir. Anjeun parantos satuju yén ayeuna urang teu kedah deui, sapertos batur baheula, ngantosan langkung lami pikeun dibebaskeun tina perbudakan Mesir. Ayeuna urang bakal nalungtik sakeudeung kumaha cara panyalametan éta bakal lumangsung; sareng koncina aya dina kecap-kecap ieu: “Ieu jalma-jalma anu netepi paréntah Gusti sareng iman ka Yesus.”
TAM1897 Q1 30.3Hayu urang balik ka paréntah-paréntah Gusti, sarta nenjo sakeudeung dina pasal dua puluh Kitab Kaluaran. Lamun diperlukeun bukti deui yén urang masih kénéh aya dina pangaruh perbudakan Mesir, tangtu hal ieu mangrupa puncak bukti anu nguatkeun sakabéhna. Nepi ka waktu nu anyar, anjeun jeung abdi tacan kungsi ningali salinan sapuluh paréntah nu diterbitkeun ku Adventis Poé Katujuh anu ngamuat sakabéh sapuluh paréntahna. Abdi mah tacan kungsi nepi ka waktu nu anyar-anyar ieu. Padahal urang geus ngobrolkeun ngeunaan ngajaga paréntah-paréntah; urang geus nginjilkeun ka batur ngeunaan paréntah-paréntah éta; urang geus nunjukkeun kumaha Roma geus ngarobah paréntah-paréntah éta, ngahapus paréntah kaopat jeung misahkeun paréntah ka sapuluh, padahal salila éta urang sorangan, tina salinan paréntah nu urang terbitkeun atawa nu urang mésér anu diterbitkeun ku batur, geus ngahapus sabagian paréntah ogé.
TAM1897 Q1 30.4Gusti nyarios hukum-Na ti sawarga. Naha Anjeunna nyarios leuwih ti nu patali jeung paréntah-paréntah éta? Naha Anjeunna nyarios kaleuleuwihan? Naha Anjeunna nyarios leuwih ti nu diperlukeun?—Henteu; sabab éta sampurna, sarta teu aya nanaon nu kudu ditambahkeun nalika Anjeunna eureun nyarios. Nya, upami teu aya nanaon nu kedah ditambahkeun nalika anjeunna eureun nyarita, naha anjeunna ngamimitian saméméh perluna? Upami teu aya nanaon nu kedah ditambahkeun nalika anjeunna eureun nyarita, naha aya hal saméméh anjeunna ngamimitian nyarita langsung ka urang pikeun kahadéan urang? Ku kecap séjén, naha anjeunna nyarios hiji kecap kaleuleuwihan atawa hiji kecap kakurangan?—Henteu! henteu! henteu!
TAM1897 Q1 30.5Hayu urang tingali naon anu anjeunna carioskeun. Ieu cenah: “Sareng Gusti nyarioskeun sadaya kecap ieu, saur, ... Anjeun moal gaduh dewa séjén salian ti abdi.” Naha éta nu anjeunna mimitian? Naha anjeunna ngamimitian nyarios ku, “Anjeun moal gaduh dewa séjén salian ti abdi”?—Henteu. Naha anjeun ngamimitian ti dinya? Anjeun terang anjeun geus ngalakukeunana. Nya, lamun Gusti henteu ngamimitian ti dinya, tapi anjeun jeung abdi ngamimitian ti dinya, naha urang henteu ngaleungitkeun hiji hal anu anjeunna carioskeun, anu ogé penting pikeun kahadéan urang? Di mana anjeunna ngamimitian? Baca deui. “Sareng Gusti nyarioskeun sakabéh kecap ieu, saur-Na, ‘Abdi téh Gusti Allah anjeun, nu parantos nyalametkeun anjeun ti tanah Mesir, ti imah perbudakan. Anjeun moal boga dewa séjén salian ti Abdi.’”
TAM1897 Q1 30.6Naha anjeun henteu ningali yén urang parantos ngantepkeun hal anu sabenerna nunjukkeun kabebasan tina perbudakan Mesir? Sareng naha urang ngantepkeun éta? Oh, sabab urang nganggap yén urang henteu acan dibebaskeun ti Mesir,—sareng éta leres. Urang nganggap yén urang henteu kungsi dibawa kaluar ti tanah Mesir,—sareng ku henteu percanten urang éta leres. Urang mikir, “Urang henteu kungsi jadi budak batur.” Tapi sabenerna urang kungsi. Urang aya dina perbudakan ka diri sorangan, ka kakuatan dosa—ka Mesir rohani. Tapi aya panyalametan tina perbudakan Mesir peuting ieu, jeung Gusti nyauran anjeun jeung kuring kana panyalametan éta. Sareng Anjeunna nyarios ka anjeun sareng abdi peuting ieu, kalayan sora ngaguruh sapertos ti Sinai, kalayan kasalametan Yesus Kristus di jerona, “Abdi téh Gusti Allah anjeun, nu parantos ngaluarkeun anjeun ti tanah Mesir, ti imah perbudakan.” Naha anjeun daék kaluar? Naha anjeun daék ngaku yén Anjeunna parantos nyalametkeun anjeun ti tanah Mesir? ti imah perbudakan? Lamun henteu, kunaon?
TAM1897 Q1 30.7Musuh-musuh urang keur ngalontarkeun éta ka urang,—Oh, paréntah-paréntah éta lain keur kuring. Kuring mah teu kungsi dibawa kaluar ti Mesir. Musuh-musuh hukum Gusti, musuh-musuh kasalametan Gusti, ngalontarkeun éta ka anjeun. Aranjeunna geus nyarios ka kuring—ka urang sadayana—yén hukum éta henteu ngiket saha waé iwal ti urang Yahudi, sabab euweuh nu kungsi dibebaskeun tina perbudakan Mesir iwal ti urang Yahudi. Aranjeunna nyarios, “O, anjeun teu kedah ngadakwahkeun éta ka abdi, abdi teu kungsi dibawa kaluar ti Mesir.” Éta mah leres pisan, tangtosna; tapi éta mah sanés kaunggulan pikeun aranjeunna. Anjeun sareng abdi kedah nangtung siga jalma-jalma anu ditebus tina perbudakan Mesir, sareng ngajawab éta kalayan, “Syukur ka Gusti, abdi parantos dibawa kaluar ti Mesir; sareng, dulur abdi anu malarat tur putus asa, upami anjeun henteu dibebaskeun ti Mesir, anjeun bakal binasa dina karuksakan Mesir.”
TAM1897 Q1 30.8Tangtu waé euweuh nu bisa ngajaga hukum éta salami manéhna aya di Mesir. Maranéhna teu bisa ngalakukeunana. Gusti nyalametkeun maranéhna ti Mesir supaya maranéhna bisa ngajaga hukum. Aya di Mesir téh sarua jeung aya dina dosa, jeung euweuh jalma nu bisa ngajaga hukum Gusti dina dosa; sabab dosa téh palanggaran hukum. Tangtu waé anjeun teu bisa ngajaga paréntah salami anjeun aya di Mesir. Anjeun teu bisa; abdi ogé teu bisa. Tapi hayu Gusti nyalametkeun urang, teras urang tiasa ngajaga paréntah-paréntahna, sareng henteu sateuacan éta. Gusti terang pisan éta; ku kituna, nalika Anjeunna hoyong Firaun ngaleupaskeun barudak Israil, Anjeunna nyarios, “Leupaskeun umat abdi, supaya maranéhna tiasa ngabdi ka abdi.” Tangtosna maranéhna henteu tiasa ngabdi ka Gusti di Mesir. Anjeunna hoyong maranéhna dibebaskeun, henteu ngan saukur sacara jasmani, tapi ogé sacara rohani. Teras, nalika Anjeunna badé masihan hukum-Na pikeun ditepati, hal kahiji anu diucapkeun ku Anjeunna ka maranéhna nyaéta, “Abdi téh Gusti Allah anjeun anu parantos ngaluarkeun anjeun ti tanah Mesir, ti bumi perbudakan,” supados maranéhna tiasa ngajaga éta.
TAM1897 Q1 31.1Jenis hukum naon ieu sabenerna?—Hukum spiritual. “Urang terang yén hukum téh spiritual.” Éta Mesir naon, nya, dina ayat kahiji hukum éta?—Éta téh Mesir spiritual. “Hukum téh spiritual.” Éta Mesir, nya, nu disebut dina hukum téh Mesir spiritual, sarta éta hartina pikeun anjeun jeung kuring panyalametan tina Mesir spiritual, nu hartina panyalametan tina perbudakan dosa.
TAM1897 Q1 31.2S. H. Lane.—Anjeun nyangka maranéhna sacara rohaniah geus kaluar ti Mesir samentara?
TAM1897 Q1 31.3Hésé disebutkeun. Musa salawasna, tangtu waé; Kaleb salawasna; Yosua salawasna.
TAM1897 Q1 31.4E. J. Waggoner.—Tujuh puluh sesepuh ningali Allah.
TAM1897 Q1 31.5Enya; maranéhna ningali Gusti. Hésé nyarios, sanajan kitu, ngeunaan rahayat anu kaluar ti Mesir. Musa salawasna kitu. Malah basa manéhna aya di Mesir sacara jasmani, manéhna sacara rohani geus kaluar ti dinya. Kaleb jeung Yosua sok sacara rohaniah aya di luar Mesir. Dina lagu kabungahan di Laut Beureum, sakabéh golongan, saur abdi, sacara rohaniah aya di luar Mesir, lamun maranéhna tetep nyekel éta. Sakumaha Gusti nyarios, “O, upama rahayat abdi ngadéngékeun sora abdi jeung leumpang dina paréntah abdi, tangtu abdi bakal gancang ngéléhkeun musuh-musuhna di handapeun maranéhna.” Tapi nalika iman maranéhna diuji, dina léngkah munggaran anu maranéhna lakukeun, basa maranéhna aya di Mara, tempat aya cai pait, maranéhna miceun iman maranéhna, sarta miharep maranéhna balik deui ka Mesir. Nalika urang ngalaman kajadian pait, naha urang bakal nyandak éta minangka bukti yén Gusti parantos ninggalkeun urang?—Henteu; syukur ka Gusti yén pangalaman pait éta téh pikeun kahadéan urang, sarta Gusti sanggup ngarobah nu pait jadi amis.
TAM1897 Q1 31.6(Sora) Hapunten, Sadérék Jones, tapi ieu aya hiji ayat—ayat ka-27 tina pasal ka-11 Surat Ibrani—anu nunjukkeun yén Musa sabenerna geus malikan diri ti Mesir pas di Mesir.
TAM1897 Q1 31.7Saéstuna. Janten sanajan sacara jasmani aya di Mesir, manéhna sacara rohaniah geus kaluar ti Mesir.
TAM1897 Q1 31.8E. J. Waggoner.—Nu ditebus ku Gusti bakal datang ka Sion bari nyanyi.
TAM1897 Q1 31.9Sumuhun: sareng upami maranéhna terus nyanyi lagu Musa, sareng dina iman anu dipaké maranéhna nyanyi éta waktu éta, maranéhna bakal terus nyanyi nepi ka lebet ka tanah éta. Sareng éta anu dipikahayang ku Gusti pikeun urang simpen dina pikiran urang. Anjeunna hoyong urang nempatkeun hate urang ka tanah anu hadé éta; teras, nalika hate urang aya di dinya, kahayang panggedéna dina kahirupan urang ogé bakal aya di dinya. Teras Gusti tiasa gancang ngeusian kahirupan urang ku kabagjaan tanah nu pinuh berkah éta. Sareng éta hartosna, Gusti sareng urang.
TAM1897 Q1 31.10Anjeun terang pisan yén komo ayeuna, tinimbang haté aya di tanah éta, éta mah aya di dieu di tanah ieu. Pikeun sabagian urang sorangan, ménta batur misah ti nagara ieu siga kajahatan ka nagara. Ménta batur misah ti nagara ieu, sarta indit ka tanah éta, jeung teu malire jabatan-jabatan jeung pulitik nagara ieu, pikeun maranéhna karasa ampir kawas paksaan. Rakyat aya di Mesir, tapi Gusti parantos nyauran maranéhna kaluar ti Mesir, pikeun nempatkeun haténa ka nagara anu leuwih hadé, nempatkeun sagala kanyaahna di dinya, sarta digawé pikeun nagara éta kalayan sagala tanaga maranéhna; sangkan aliran kabagjaan jeung kamulyaan ti nagara éta ngalir kana haténa; sangkan sakumna dunya jeung sagala jagat raya nyaho yén Gusti téh sabenerna Allahna. Lamun éta geus dilakukeun, moal lila deui pikeun pagawéan éta réngsé, jeung Gusti datang.
TAM1897 Q1 31.11Nalika barudak Israil aya di Laut Beureum, kakawasaan Gusti anu nembongan di dinya ngareuwaskeun bangsa-bangsa, nepi ka nalika para mata-mata asup ka tanah éta, Rahab nyarios: “Kasieunan jeung ajrih ka anjeun aya di sakuliah tanah ieu, sabab kami geus ngadéngé naon anu geus dipigawé Gusti pikeun anjeun, sarta haté rahayat lebur.” Éta leres. Pikiran séjén ngeunaan Mesir spiritual: Aya nu ditulis ngeunaan Yesus, “Ti Mesir Kuring nyauran putra Kuring.” Naha éta ditulis ngeunaan Yesus? Naha Yesus indit ka Mesir? Naha anjeunna dibawa ka Mesir? Anjeunna sabenerna bisa nyingkahan pambantaian barudak anu dipaéhan di Betlehem ku indit rada jauh ti dinya, sarta moal kudu nepi ka Mesir. Teu sakabéh barudak leutik di Palestina anu dipaehan nalika paréntah Herodes disebarkeun. Éta ngan di Betlehem, wewengkon sabudeureunana, jeung pinggiran kota. Betlehem ngan genep mil ti Yerusalem, sarta barudak di Yerusalem henteu dipaehan; jadi Gusti bisa waé kabur lamun anjeunna dibawa ka jarak sapuluh atawa dua belas mil.
TAM1897 Q1 31.12Tah naha anjeunna dibawa ka Mesir?—Supaya kacumponan naon anu parantos ditulis, “Ti Mesir abdi nyauran putra abdi.” Anjeunna téh urang sorangan; anjeun sareng abdi. Anjeunna téh urang sorangan; sareng sakumaha Allah pendak sareng rahayatna di Mesir sareng mingpin aranjeunna kaluar, kitu ogé Jurusalamet urang sumping ka tempat urang aya, sareng janten sapertos urang, sareng dipanggil kaluar ti Mesir, ku kituna nunjukkeun yén saha waé anu hoyong janten sapertos anjeunna, kedah ogé kaluar ti Mesir. Anjeunna téh Putra Allah, sarta dipanggil kaluar ti Mesir, ku kituna némbongkeun yén saha waé anu rék jadi putra Allah ogé kudu kaluar ti Mesir; sabab geus katulis ngeunaan sakabéh jalma kawas ngeunaan anjeunna, “Ti Mesir Kuring geus nyauran putra Kuring.” Naha anjeun putra Allah? “Ti Mesir Kuring geus nyauran putra Kuring.”
TAM1897 Q1 31.13Teu lami ka tukang urang ningali yén urang kudu dibawa kaluar ti Mesir pikeun ngajaga paréntah Gusti. Ayeuna urang ningali yén pikeun nuturkeun Yesus, urang kedah dipanggil kaluar ti Mesir. Pikeun ngajaga paréntah-paréntah Allah, merlukeun sangkan urang dibawa kaluar ti Mesir; iman ka Yesus ogé merlukeun sangkan urang dibawa kaluar ti Mesir. Sareng duanana ieu diungkabkeun dina Wahyu 14:12: “Di dieu aya nu ngajaga paréntah-paréntah Allah jeung iman ka Yesus.”
TAM1897 Q1 32.1Ku kituna anjeun tiasa ningali yén ti mimiti nepi ka ahir aya hiji Mesir rohaniah; sareng sakabéh rencana kasalametan téh saukur panyalametan tina perbudakan Mesir ku kakuatan Gusti; éta téh nya éta dipanggil kaluar ti Mesir kana kabébasan anu mulya milik putra-putra Gusti. Naha urang bakal kaluar ti Mesir, sangkan urang tiasa sajati-jatina ngabdi ka Gusti? Naha urang badé ngajantenkeun kitu sangkan urang tiasa saéstuna ngajaga paréntah Gusti sareng iman ka Yesus? Naon anu kedah urang lakukeun? Naha urang rék angkat ti Konférénsi ieu di Mesir? Naha urang rék cicing di Konférénsi ieu tapi tetep di Mesir? O, naha urang moal dibebaskeun sacara tuntas ti Mesir jeung sagala nu dimaksud ku kecap éta?
TAM1897 Q1 32.2Panyalametan téh gratis pikeun urang, éta dipasihkeun ka urang. O, nya, hayu unggal hate dibuka, unggal jiwa dibalikeun ka Gusti, sarta néangan-Na ku pangakuan dosa, supaya urang bisa dibebaskeun tina poék; sarta ku kituna, saméméh Konférénsi réngsé, urang bisa dibebaskeun kana cahaya mulya jeung kabébasan putra-putra Allah; sabab, “Ti Mesir Kuring nyauran putra Kuring.” Éta nu diantosna. Naha urang rék ngajantenkeun anjeunna ngantosan? Sareng nalika éta sumping, kecap ieu bakal kacumponan; warta malaikat katilu bakal diwartakeun ku kakuatan Roh Suci; Gusti bakal damel kalayan kuat dina usaha urang; banjir cahaya bakal sumebar ka dunya; moal lami deui, penduduk dunya bakal diperingatan; karya panutup bakal réngsé; sareng Kristus bakal sumping pikeun nyalametkeun umat-Na. Oh, urang leuwih deukeut ka waktosna Gusti bakal nyalametkeun urang tibatan nu kungsi urang impikeun, saur abdi. Kasalametan ti Gusti geus deukeut pisan ka urang! Naha urang bakal asup ka tanah éta? Israil gagal sabab maranéhna henteu percaya. Maranéhna henteu ningali kaajaiban dina jangji-jangji-Na. Jangji-jangji éta ayeuna keur urang. Éta kudu jadi nyata pikeun anjeun jeung abdi saperti keur anjeunna basa anjeunna masihan éta ka Israil, anu keur maranéhna mah henteu nyata.
TAM1897 Q1 32.3Anjeun terang geus katulis:—
TAM1897 Q1 32.4Sareng abdi ningali sigana hiji sagara kaca anu dicampur jeung seuneu: sarta maranéhna anu geus meunang kameunangan ngalawan sato galak, jeung ngalawan gambarna, jeung ngalawan tandana, jeung ngalawan jumlah ngaranana, nangtung di sagara kaca, mawa harpa-harpa ti Allah. Sareng maranéhna nyanyikeun lagu Musa, abdi Allah.
TAM1897 Q1 32.5Ah, tapi kidung Musa, abdi Gusti, téh kidung kabebasan tina perbudakan Mesir; sarta maranéhna anu meunang kameunangan ngalawan sato galak éta jeung ngaranna jeung gambarna jeung angka ngaranna,—ti naon maranéhna dibebaskeun?—Maranéhna dibebaskeun tina perbudakan Mesir, pasti kitu kawas Musa. Jeung maranéhna nyanyikeun kidung Musa, sabab maranéhna ogé dibebaskeun tina perbudakan Mesir. Alkitab pinuh ku éta. Sacara rohaniah urang geus aya di Mesir, sareng mugia Gusti nyalametkeun urang ti dinya. Lajeng urang bakal nyanyi lagu ieu ka Gusti:—
TAM1897 Q1 32.6Abdi badé nyanyi ka Gusti, sabab Anjeunna parantos meunang kalayan mulya: kuda jeung nu nunggangna parantos Anjeunna alungkeun ka sagara. Gusti téh kakuatan jeung kidung abdi, sarta Anjeunna parantos janten kasalametan abdi: Anjeunna téh Allah abdi, sarta abdi badé nyiapkeun cicingan pikeun Anjeunna.
TAM1897 Q1 32.7Naha anjeun daék? Naha anjeun daék? Kuring bakal cicing di jero maranéhna, jeung leumpang di jero maranéhna; maranéhna bakal jadi rahayat Kuring, jeung Kuring bakal jadi Allah maranéhna.
TAM1897 Q1 32.8Ku sabab éta, kaluar ti antara maranéhna, jeung misah, saur Gusti, sarta ulah nyabak ka nu kotor; teras Kuring bakal nampi aranjeun. Jeung Kuring bakal jadi Bapa pikeun aranjeun, sarta aranjeun bakal jadi putra jeung putri Kuring, saur Gusti Nu Maha Kawasa.
TAM1897 Q1 32.9Tapi, “Ti Mesir Kuring nyauran putra Kuring.”
TAM1897 Q1 32.10[Manéhna téh] Allah bapa abdi, sareng abdi bakal ngajunjung manéhna. Gusti téh saurang lalaki perang: Gusti téh ngaranna. Karéta-karéta Firaun sareng pasukanna geus dipiceun ka laut: para panglima pilihanana ogé tenggelam di Laut Beureum. Jero cai nutupan maranéhna: maranéhna tilelep ka dasar siga batu. Leungeun katuhu Anjeun, ya Gusti, jadi mulya ku kakuatan: leungeun katuhu Anjeun, ya Gusti, geus ngancurkeun musuh. Jeung ku agungna kamulyaan Anjeun, Anjeun geus ngaruntagkeun maranéhna anu bangkit ngalawan Anjeun: Anjeun ngirim kaluar murka Anjeun, anu ngabakar maranéhna siga jerami. Sareng ku hembusan liang irung Anjeun cai ngumpul jadi tumpukan, banjir nangtung siga gundukan, sareng jero laut ngabeku di tengah laut. Musuh nyarios, “Abdi badé ngudag, abdi badé ngahontal, abdi badé ngabagi jarahan; kahayang abdi bakal kacumponan ka maranéhna; abdi badé nyabut pedang abdi, leungeun abdi nu bakal ngancurkeun maranéhna.” Anjeun ngahembus ku angin Anjeun, laut nutupan maranéhna: maranéhna tilelep siga timah dina cai anu ngagelora. Saha nu sajajar jeung Anjeun, ya Gusti, di antara para déwa? Saha nu sajajar jeung Anjeun, mulya dina kasucian, matak sieun dina pujian, nu ngalakukeun kaajaiban? Anjeun ngalegaan leungeun katuhu Anjeun, bumi neureuy maranéhna. Anjeun dina rahmat Anjeun geus nganteurkeun rahayat nu geus ditebus ku Anjeun.
TAM1897 Q1 32.11Kitu cenahna: “Anjeun parantos nganteurkeun rahayat anu parantos ditebus.” Naha Anjeunna parantos nebus anjeun? Ditebus tina naon?—Ditebus tina dosa. Jeung dosa téh Mesir rohaniah.
TAM1897 Q1 32.12Anjeun parantos nungtun maranéhna kalayan kakuatan Anjeun ka tempat cicing Anjeun anu suci. [Antep Anjeunna.] Rahayat bakal ngadéngé, sarta sieun.
TAM1897 Q1 32.13Waktosna parantos sumping pikeun nyanyikeun lagu Musa. Naha urang badé nyanyikeunana? Tapi urang moal nyanyikeunana di Mesir. Anjeun moal tiasa nyanyikeunana upami aya di Mesir, sabab maranéhna henteu tiasa nyanyikeunana dugi ka maranéhna dibebaskeun ti Mesir.
TAM1897 Q1 32.14Rakyat bakal ngadéngé, sarta sieun; kasedihan bakal nyekel para nu cicing di Palestina. Tuluy para pangawasa Edom bakal kagét; para prajurit gagah Moab bakal kageter; sakabéh nu cicing di Kanaan bakal lebur. Kasieunan jeung ajrih bakal ngagolér ka maranéhna; ku agungna lengen-Mu maranéhna bakal meneng kawas batu; nepi ka rahayat-Mu nyebrang, ya Gusti, nepi ka rahayat anu geus Anjeun tebus nyebrang. Anjeun bakal ngasupkeun maranéhna.
TAM1897 Q1 32.15Saha nu bakal dibawa-Na? Naon ceuk anjeun? Saha nu bakal Gusti bawa ka tempat cicing-Na? Anjeun? Naha anjeun geus kaluar ti Mesir? “Ti Mesir Kuring nyauran putra Kuring.” Anjeun bakal “nanem maranéhna di gunung warisan-Anjeun, di tempat, ya Gusti, anu geus Anjeun jieun pikeun cicing di dinya.” Teras urang bakal cicing di dinya sareng Gusti, sarta ku kituna urang bakal salawasna sareng Gusti.
TAM1897 Q1 33.1Dina tempat suci, ya Gusti, anu parantos diadegkeun ku panangan Anjeun. Gusti bakal maréntah salawasna. Sabab kuda Firaun asup ka laut kalayan karéta perangna jeung para panunggang kudana, tapi Gusti ngabalikeun cai laut ka maranéhna; sedengkeun barudak Israil leumpang di daratan garing di tengah-tengah laut. Terus Miriam anu nabi, dulur awéwé Aaron, nyokot rebana dina leungeunna; sarta sakumna awewe kaluar nuturkeun manehna mawa rebana jeung tari-tarian. Terus Miriam ngawaler ka maranehna, “Nyanyi ka Gusti, sabab manehna geus meunang kalayan mulya: kuda jeung nu naekna geus dibuangna ka laut.”
TAM1897 Q1 33.2“Ti Mesir Kuring geus nyauran anjeun,” saur Gusti, sarta ti Mesir urang geus sumping. Ayeuna Anjeunna nyarios, “Kuring téh Allah anjeun, sarta anjeun téh umat Kuring.” “Abdi Gusti Allah anjeun, nu parantos ngaluarkeun anjeun ti tanah Mesir, ti imah perbudakan;” sareng, “Ti Mesir abdi nyauran putra abdi.” Sareng ieu hartosna ayeuna nalika disebutkeun: Ieu maranéhna, ieu maranéhna “MARANEHNA ANU NETEPATKEUN PARENTAH ALLAH, SARENG IMAN YESUS.”
TAM1897 Q1 33.3Jemaat nyanyi:—