தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவி. – எண் 2

TAM1897 D 21.2பிப்ரவரி 10, 1897, புதன்கிழமை காலை வழங்கப்பட்ட பிரசங்கம் பொது மாநாட்டு தினசரி செய்திமடலில், பிப். 15, 1897, தொகுதி 1, எண் 2, பக்கங்கள் 21-22 இல் அச்சிடப்பட்டது.

TAM1897 D 21.3பின்வருவது போதகர் ஜோன்ஸின் கருத்துக்களின் ஒரு சுருக்கம் மட்டுமே. முந்தைய கூட்டம் முடிந்ததிலிருந்து பலர் வந்திருந்ததால், முந்தைய நாளில் எடுத்துரைக்கப்பட்ட கருத்துக்களை மீண்டும் எடுத்துரைக்க கணிசமான நேரம் ஒதுக்க வேண்டியிருந்தது. இதனுடன், ஒரு மக்களாக நம்மிடம் உள்ள சிக்கல், சாட்சியங்கள் தேவனிடமிருந்து வந்தவை என்று பெயரளவில் நாம் நம்பாதது அல்ல; ஆனால், அவற்றை எப்படி நம்புவது என்பதை நாம் அறிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று பேச்சாளர் கூறினார். சாட்சியங்களை நாம் நம்புகிறோம் என்று மக்களிடம் சொல்வதன் மூலம் மட்டுமே நமது நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்த முடிந்தால், நமது நம்பிக்கை ஒன்றுக்கும் உதவாது. இதன் மூலம், நமது விசுவாசத்தின் நேர்மையை சந்தேகிக்க மக்களுக்கு நாம் வழியமைக்கிறோம். நாம் உண்மையிலேயே சாட்சியங்களை நம்பினால், அதைப் பற்றி மக்களிடம் சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை. நமது வாழ்க்கையே நம்மில் இருக்கும் விசுவாசத்திற்கு ஒரு சாட்சியாக இருக்கும்.

TAM1897 D 21.4தேவனை விட்டு விலகல் உள்ளது, மேலும் எருசலேமில் பண்டை நாட்களில் இருந்தது போலவே ஆலயமும் சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டும். தேவ ஆவியானவரின் சாட்சியங்களைப் புறக்கணிப்பதன் மூலம் நாம் இந்த நிலைக்குக் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளோம். ஆனால், அவற்றைப் புறக்கணித்த பலர், அவற்றை விசுவாசித்து, அந்த நேரத்தில் அந்தச் சாட்சியங்களைத் தங்கள் கைகளில் வைத்திருந்தனர், மேலும் தாங்கள் அவற்றைப் புறக்கணிக்கிறோம் என்று கருதவில்லை. ஆகையால், நாம் அறிய விரும்புவது என்னவென்றால், ஆவியானவரின் சாட்சியங்களை நாம் எப்படி மதிக்க வேண்டும் என்பதுதான்.

TAM1897 D 21.5மேலும், ஒரு சாட்சியம் கொடுக்கப்பட்டு, ஒரு மனிதரின் பெயர் குறிப்பிடப்படும்போது, தேவன் அவரை அழிக்கத் தாக்குகிறார் என்று நாம் ஒரு கணம் கூட நினைக்கக்கூடாது. கர்த்தருடைய நோக்கம், அவருக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் மற்றும் தேவனுடைய கிரியையைத் தடுக்கும் குற்றங்களிலிருந்து அவரைப் பிரித்தெடுப்பதாகும். அதன் நோக்கம் அந்த மனிதனை இரட்சிப்பதும், குற்றத்தை அழிப்பதுமே ஆகும். ஒரு மனிதன் பாவத்துடன் பிரிக்க முடியாதபடி இணைந்திருந்தாலன்றி, தேவன் அவனை அழிக்கவோ அல்லது கண்டிக்கவோ மாட்டார். இந்த மனிதன் தனது தவறான பாதையிலிருந்து விலகி, அந்த சாட்சியத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, தேவனுடைய பார்வையில் தன்னைச் சீர்திருத்திக் கொள்ளும்போது, அந்த சாட்சியம் அவனைக் கண்ட நிலையில் அவன் இனி இருக்க மாட்டான். அந்த சாட்சியம் பின்னர் மற்றவர்களுக்கு ஒரு எச்சரிக்கையாகப் பயன்படுத்தப்படலாம், ஆனால் தனது தவறை உணர்ந்த மனிதனைக் கண்டிக்க அதை ஒருபோதும் பயன்படுத்தக்கூடாது.

TAM1897 D 21.6தேவனுடைய வழி, மனிதனை அவன் இல்லாத ஒன்றாக மாற்றுவதும்; அவனுக்கு இல்லாத ஒன்றைக் கொடுப்பதும் ஆகும். சாட்சியங்களை நாம் மற்றவர்களுக்குப் பயன்படுத்த முடியாது. இல்லை, வெளிப்புறமாக நம்மிடமே கூடப் பயன்படுத்த முடியாது. கர்த்தர் தெய்வீகத் தத்துவத்தை நடவும், நமக்கு இல்லாததைக் கொடுக்கவும், நாம் இல்லாதவர்களாக நம்மை மாற்றவும், அந்தச் சாட்சியத்தைப் பெறுவதற்காக நாம் இதயத்தைத் தேவனுக்குத் திறக்க வேண்டும்; அதன் மூலம் அவர் தம்முடைய பரிசுத்த ஆவியினால் உண்மையாகவே அந்த சாட்சியின் பயன்பாட்டைச் செய்கிறார். அப்போது, தேவன் நமக்குள்ளே நட்டிருப்பது நம்முடைய வாழ்க்கையில் வெளிப்படும், நம்முடைய கிரியைகளில் அது வெளிப்படுத்தப்படும். அதுதான் சாட்சியங்களை ஏற்றுக்கொள்வது. அதைவிடக் குறைவான எதுவும் அவற்றை ஏற்றுக்கொள்வது அல்ல.

TAM1897 D 21.7தேவன் உள்ளத்தில் நடும் பெலன், மனிதனைத் சோதனையின் கீழும், அவனது பலவீனத்தின் மத்தியிலும் நிற்கச் செய்யும். அது அவனுக்கு இல்லாததைக் கொடுக்கும், மேலும் அது அவனை இயல்பாக இல்லாத ஒன்றாக மாற்றும்.

TAM1897 D 21.8ஒரு மனிதன் தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட நிலையில் தோல்வியுற்றால், அவரை அந்த நிலையில் அமர்த்தியதில் தேவன் தவறு செய்துவிட்டார் என்று நாம் நினைக்க வாய்ப்புள்ளது; ஆனால் அது உண்மையல்ல. இஸ்ரவேலுக்குச் சவுலை ராஜாவாக நியமித்ததில் தேவன் தவறு செய்யவில்லை; ஆனால் தேவன் தன்னை எப்படி இருக்க விரும்பினாரோ, அதற்கு மாறாக இருந்ததில்தான் சவுல் தவறு செய்தார். தேவனின் சத்தத்தைக் கேட்பதற்குப் பதிலாக, தன் சொந்த வழிகளையும் திட்டங்களையும் பின்பற்றியதில் அவர் தவறு செய்தார். அதுபோலவே, இஸ்ரவேலுக்கு யெரொபெயாமை ராஜாவாக நியமித்ததில் தேவன் தவறு செய்யவில்லை. யூதாவிலிருந்து பத்து கோத்திரங்களையும் பிரிக்கும் தேவனின் நோக்கம் மக்களின் மாறுபாட்டின் காரணமாக நிறைவேற்றப்படவில்லை என்றாலும், தேவனுக்கு ஒரு திட்டம் இருந்தது, ஆனால் யெரொபெயாம் அதை நிறைவேற்ற அனுமதிக்கவில்லை. தேவன் என்னை அல்லது உங்களை ஒரு பதவிக்கு அழைக்கலாம், மேலும் நாம் பயனுள்ளவர்களாக இருப்பதைத் தடுக்கும் சில பலவீனங்கள் நம்மிடம் இருந்தால், தேவன் நமக்கு ஒரு செய்தியை அனுப்பும்போது, அந்தச் செய்தி நாம் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறாரோ அப்படியே நம்மை உருவாக்குவதற்காகவே, அவருடைய கிருபையின் மூலம் அவர் நம்மை நிற்க விரும்பும் இடத்தில் நாம் நிற்கும்படியாகவே அனுப்பப்படுகிறது.

TAM1897 D 22.1“தினந்தோறும் மனிதர்கள் தங்களுக்குள் தேவனுடைய ராஜ்யம் இருக்கிறதா என்பதை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கிறிஸ்து அவர்களுடைய இருதயங்களில் ஆட்சி செய்தால், அவர்கள் கொள்கை உறுதி, வல்லமை, உண்மையுள்ள காவலர்களாகவும், உண்மையான சீர்திருத்தவாதிகளாகவும் நிற்கும் திறனைப் பெறுகிறார்கள்; ஏனெனில் இயேசு கிறிஸ்துவுடன் முழுமையான ஒத்துழைப்பு இல்லாமல் எந்த சீர்திருத்தமும் இருக்க முடியாது. கிறிஸ்துவின் கிருபையினால், மனிதர்கள் தங்கள் தேவன் கொடுத்த திறன்களை தங்களைத் தாங்களே சீர்திருத்திக்கொள்ளப் பயன்படுத்த வேண்டும் [மற்றவர்களைச் சீர்திருத்த அல்ல, தங்களைத் தாங்களே சீர்திருத்திக்கொள்ள]; பரலோகத்தின் கர்த்தர் அங்கீகாரத்துடன் நோக்கும் இந்தத் தன்னை மறுதலிக்கும் செயலின் மூலம் அவர்கள் தங்கள் சொந்தப் பரம்பரை மற்றும் வளர்க்கப்பட்ட போக்குகளில் வெற்றி பெறுகிறார்கள். பின்னர், தானியேலைப் போல, அவர்கள் மற்றவர்களின் இதயங்களில் ஒருபோதும் அழியாத முத்திரைகளைப் பதிக்கிறார்கள். இந்த செல்வாக்கு உலகின் எல்லாப் பகுதிகளுக்கும் கொண்டு செல்லப்படும்.”

TAM1897 D 22.2சீர்திருத்தத்தின் பணி நம்மிடமிருந்து தொடங்குகிறது. நான் என்னைச் சீர்திருத்திக் கொண்டால் மட்டுமே மற்றவர்களின் இதயங்களில் என்னால் தாக்கங்களை ஏற்படுத்த முடியும். தேவன் நம்மைச் சென்றடைவதன் மூலம் மற்றவர்களைச் சென்றடைகிறார், மேலும் நம் வழியாக மற்றவர்களைச் சென்றடைகிறார். 2 கொரிந்தியர் 1:3, 4-ஐப் பாருங்கள்:—

TAM1897 D 22.3நமது கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் பிதாவாகிய தேவனும், இரக்கங்களின் பிதாவும், எல்லாவிதமான ஆறுதலின் தேவனுமாக இருக்கிறவருக்கு ஸ்தோத்திரம். தேவனால் எங்களுக்கு அருளப்படுகிற ஆறுதலினாலே, எப்படிப்பட்ட உபத்திரவங்களிலும் இருப்பவர்களுக்கு நாங்கள் ஆறுதல்செய்கிறவர்களாவதற்கு, எங்களுக்கு வரும் எல்லா உபத்திரவங்களிலும் அவரே எங்களுக்கு ஆறுதல் செய்கிறவர்.

TAM1897 D 22.4நாம் மற்றவர்களுக்கு ஆறுதல் அளிக்க வேண்டும் என்பதற்காகக் தேவன் நமக்கு ஆறுதல் அளிக்கிறார்; நாம் மற்றவர்களுக்கு உதவ வேண்டும் என்பதற்காகக் தேவன் நமக்கு உதவுகிறார். நாம் மற்றவர்களுக்கு ஆறுதல் அளிக்கக்கூடியவர்களாக இருப்பதற்காக, நாம் தேவனுடைய ஆறுதல் தேவைப்படும் ஒரு நிலைக்குக் கொண்டுவரப்படுகிறோம். அவர் நமக்கு ஆறுதல் அளிக்கும்போது, மற்றவர்களை மனதில் வைத்திருக்கிறார். “எனவே, நாங்கள் உபத்திரவப்பட்டாலும், அது உங்களுடைய ஆறுதலுக்கும் இரட்சிப்பிற்கும் ஏற்றதாகும்.” நான் துன்புற்றால், அது வேறு ஒரு மனிதனின் ஆறுதலுக்கும் இரட்சிப்புக்குமே. நான் ஆறுதல் அளிக்கவிருக்கும் அந்த மனிதரை பல ஆண்டுகளாகச் சந்திக்காமல் இருக்கலாம்; ஆனால் ஒரு நாள் அவரைச் சந்திப்பேன், அப்போது நான் பெற்ற அனுபவம், அவருடைய அருகில் அமர்ந்தோ, அவருடைய கையைப் பிடித்தோ, அவருக்கு உதவியாகவும் ஆறுதலாகவும் இருக்க என்னைத் தயார்படுத்துகிறது. நான் தேவனிடமிருந்து பெற்றதை அவர் என்னிடமிருந்து பெறுகிறார், அதை அவர் தம் பங்கிற்கு மற்றவர்களுக்குப் பரிமாறுவதற்காகப் பெறுகிறார், அவர்களும் அதை மற்றவர்களுக்குப் பரிமாறுகிறார்கள்; இவ்வாறு, நாம் வசிக்கும் மாநிலத்தை விட்டு வெளியே செல்லாவிட்டாலும், நமக்கு அளிக்கப்பட்ட தேவனுடைய கிருபையின் செல்வாக்கு பூமி முழுவதும் பரவுகிறது. சகோதரர்களே, தேவன் நம்மிடம் இதைத்தான் செய்ய விரும்புகிறார், அப்போது நமது செல்வாக்கு உலகின் எல்லாப் பகுதிகளுக்கும் கொண்டு செல்லப்படும்.

TAM1897 D 22.5இப்போது, சாட்சியங்களை நாம் எப்படி எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற கேள்விக்கு வருவோம். அவை ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதாகக் கருதப்பட்டபோது, அவை உண்மையில் எப்படி நிராகரிக்கப்பட்டன என்பதைப் படிப்போம். அப்போது அந்தத் தவறை எப்படித் தவிர்ப்பது என்றும், அவற்றை எப்படி ஏற்றுக்கொள்வது என்றும் நாம் அறிந்துகொள்வோம். இங்கே, ஒருவரைப் பற்றி நான் வாசிக்கிறேன்; அவருடைய “உதாரணம் சாட்சியங்கள் மீதான நம்பிக்கையைக் குலைப்பதற்குப் பெரிதும் காரணமாகியுள்ளது”. அவர் இதை எப்படிச் செய்தார்? — “தேவன் கொடுத்த ஒளிக்கு நேர்மாறாக அவரே நடந்துள்ளார்.” ஆனால், அவர் அவற்றுக்கு நேர்மாறாகச் செல்கிறேன் என்று நினைக்கவில்லை. அவர் அவற்றுக்குச் சரியானதைச் செய்வதாக நினைத்தார். அப்படியானால், அவர் எப்படி இலக்கைத் தவறவிட்டார்? இதோ பதில்: “கர்த்தரிடமிருந்து வரும் கண்டிப்புகளும் எச்சரிக்கைகளும் தவிர்க்கப்பட்டு, மனிதர்களின் தந்திரங்களால் விளக்கப்படுத்தப்பட்டு, அர்த்தமற்றதாக்கப்பட்டுள்ளன.”

TAM1897 D 22.6அவை எப்படி “தவிர்க்கப்பட்டன”? இதோ பதில்: “நீங்கள் ஏன் பலவீனமான சாக்குப்போக்குகளை உருவாக்கினீர்கள்?” “ஓ, தேவனுடைய ஆலோசனையிலிருந்து விலகி, தேவன் ஏற்படுத்த விரும்பிய தாக்கத்தை மறைக்க முயன்றவர்கள் எவ்வளவு வெட்கப்பட வேண்டும்.”

TAM1897 D 22.7அவை எப்படி “விளக்கப்படுத்தப்பட்டன?” இதோ பதில்: அவர்கள் “அவை அப்படிப் பொருள்படவில்லை என்று சொல்லி, அவற்றுக்குத் தங்கள் சொந்த விளக்கத்தைக் கொடுத்தனர்.”

TAM1897 D 22.8இப்படித்தான், அந்த சாட்சியங்கள், அவற்றை நம்புவதாகவும் ஏற்றுக்கொள்வதாகவும் நினைத்தவர்களால் தவிர்க்கப்பட்டன, விளக்கப்படுத்தப்பட்டன, மேலும் அர்த்தமற்றதாக்கப்பட்டன. இப்போது, நீங்கள் பலவீனமான சாக்குப்போக்குகள் மூலம் அவற்றைத் தவிர்த்து வருகிறீர்களா? அவை குறிப்பிட்ட அர்த்தம் கொண்டிருக்கவில்லை என்று கூறி, உங்கள் சொந்த விளக்கத்தைச் சொல்லி அவற்றை விளக்கப்படுத்தி, அர்த்தமற்றதாக்கி வருகிறீர்களா? — நிச்சயமாக நீங்கள் அப்படிச் செய்திருக்கிறீர்கள்; நீங்கள் செய்திருக்கிறீர்கள் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும். அப்படியானால், நாம் அதை இந்தக் கணமே நிறுத்துவோம்.

TAM1897 D 22.9அப்படியானால், அவை எப்படி ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டும்? அவற்றின் அர்த்தம் என்னவென்று நாம் எப்படி அறிவது? இதோ பதில்: “அவை கூறப்பட்டபடியே அர்த்தம் கொண்டன.” அவை என்ன அர்த்தம்? — “கூறப்பட்டபடியே.” அவை என்ன சொல்கின்றன என்று உங்களால் கூற முடியுமா? — ஆம், மிகவும் எளிது. அப்படியானால், அவை சொல்வதுபோலவே அவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். உங்கள் இதயத்தை தேவனுக்கு விரிவாகத் திறந்து வையுங்கள், அதன் மூலம் அவருடைய நல்ல ஆவியினால், அவை சொல்லுகிறபடியே அவற்றில் அடங்கியிருக்கும் கொள்கையை அவர் அங்கே பதியவைப்பார். அப்போது அந்தக் கொள்கை வெளிப்படும், அது உங்கள் வாழ்வில் ஒளிரும்; அப்போது நீங்கள் சாட்சியங்களை ஏற்றுக்கொண்டீர்கள். அப்போது நீங்கள் சாட்சியங்களை விசுவாசிக்கிறீர்கள் என்று உங்களுக்குத் தெரியும். அப்போது அதைப் பற்றி தவறாகப் புரிந்துகொள்ளும் அபாயம் இருக்காது. மற்றவர்கள் அதை அறிவார்கள், ஏனெனில் நீங்கள் மறையாத முத்திரைகளை இதயங்களில் பதிய வைப்பீர்கள், மேலும் அவர்கள் தேவன் வரும்நாளிலே தேவனை மகிமைப்படுத்துவார்கள்.

TAM1897 D 22.10தேவனுடைய வார்த்தையே நமது அளவுகோல். அன்பின் ஒவ்வொரு செயலும், கருணையின் ஒவ்வொரு வார்த்தையும், துன்புறுத்தப்பட்டவர்களுக்காகவும் ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்காகவும் செய்யப்படும் ஒவ்வொரு ஜெபமும், நித்திய சிங்காசனத்திற்கு முன்பாகப் பதிவு செய்யப்பட்டு, பரலோகத்தின் அழியாத பதிவேட்டில் இடம்பெறுகிறது. தெய்வீக வார்த்தை மிகவும் இருளடைந்த புரிதலுக்குள் ஒளியை ஊற்றுகிறது, மேலும் அந்த ஒளி மிகவும் கற்றறிந்தவர்களையும் கூட, தங்களின் திறமையின்மையையும் பாவத்தையும் உணரச் செய்கிறது. — சாட். எண். 31.