முதல் பெரிய கட்டளை

TAM1897 D 279.2செவ்வாய் மாலை, மார்ச் 2, 1897 அன்று ஆற்றப்பட்ட பிரசங்கம் பொது மாநாட்டு தினசரி செய்திமடலில், மார்ச் 5, 1897, தொகுதி 1, எண் 16, பக்கங்கள் 279-285-ல் அச்சிடப்பட்டது.

TAM1897 D 279.3கர்த்தர் இந்தக் காலத்தைப் பற்றியும், இந்தக் காலத்தில் வாழும் மக்களைப் பற்றியும், “இதோ, தேவனுடைய கட்டளைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் கைக்கொள்ளுகிறவர்கள் இவர்களே” (KJV-யின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு) என்று சொல்லியிருக்கிறதை நீங்கள் அறிவீர்கள். நீங்களும் நானும் அந்த ஜனங்களாக இருக்கிறோம் என்று முறையாக அறிக்கையிடுகிறோம், மேலும் கர்த்தர் நம்மைப் பார்த்து, “இதோ, தேவனுடைய கட்டளைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் கைக்கொள்ளுகிறவர்கள் இவர்களே” (KJV-யின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு) என்று சர்வலோகத்திற்குச் சொல்ல முடியும் என்று நாம் அறிக்கையிடும் இடத்தில் நிற்கிறோம். அது ஒரு உண்மையாக இருக்கும்; அவர் அதைச் சொல்வதனால் மட்டுமல்ல, அது ஒரு உண்மையாக இருப்பதனால் அவர் அதைச் சொல்வார்.

TAM1897 D 279.4அந்த வசனம் இந்தக் கூடத்தில் இருக்கும் நமக்கு முழுமையாகப் பொருந்தும்; மேலும், கர்த்தர் அதை இப்போது ஒரு யதார்த்தமாக ஆக்கி, அது தொடர்ந்து அப்படியே இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார், அப்போதுதான் அவரால் அதை உலகம் முழுவதற்கும் மற்றும் பிரபஞ்சம் முழுவதற்கும் இடைவிடாமல் அறிவிக்க முடியும்: “இதோ, தேவனுடைய கட்டளைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் கைக்கொள்ளுகிறவர்கள் இவர்களே” (KJV-யின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு).

TAM1897 D 279.5அதைத்தான் நாம் ஆராய வேண்டும். நாம் தேவனுடைய கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிக்கிறோமா இல்லையா என்பதை அறிந்துகொள்ள, இந்தப் பாடங்களில் நாம் ஆராய வேண்டும்; அப்போதுதான் கர்த்தர் நம்மைப் பார்த்து, “இதோ, தேவனுடைய கட்டளைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் கைக்கொள்ளுகிறவர்கள் இவர்களே” (KJV-யின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு) என்று சொல்ல முடியும்.

TAM1897 D 279.6தேவனுடைய கட்டளைகளைக் காப்பதில், நிச்சயமாக முதலாவது கற்பனை வருகிறது, அதை நாம் நிச்சயமாகக் காக்க வேண்டும். இதோ அவருடைய வார்த்தை: “கட்டளைகளிலெல்லாம் பிரதான கட்டளை எதுவென்றால்: இஸ்ரவேலே கேள், நம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தர் ஒருவரே கர்த்தர். உன் தேவனாகிய கர்த்தரிடம் உன் முழு இருதயத்தோடும், உன் முழு ஆத்துமாவோடும், உன் முழு மனதோடும், உன் முழு பலத்தோடும் அன்புசெலுத்துவாயாக என்பதே பிரதான கட்டளை.”

TAM1897 D 279.7இப்போது, அந்தக் கட்டளைக்குரிய விஷயத்தில், உங்களையும் என்னையும் பார்த்து, ‘இதோ, இதைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்கள் இவர்களே’ என்று கர்த்தர் சொல்ல முடியுமா?

TAM1897 D 279.8கர்த்தருக்கு உங்கள் முழு இருதயமும் உண்டா, அதனால் அவருக்கும் அவருடையவைகளுக்கும் தவிர வேறு எதற்கும் உங்களுக்கு இருதயம் இல்லையா?

TAM1897 D 279.9கர்த்தர் உங்கள் ஆத்துமா முழுவதையும் ஒரு அர்ப்பணிப்பு அன்பில் கொண்டிருக்கிறாரா, அதனால் உங்கள் இருப்பின் எந்த உணர்வும் அவருக்குச் சொந்தமில்லாததாக இல்லையா?

TAM1897 D 279.10கர்த்தர் உங்கள் மனதின் முழுவதையும் கொண்டிருக்கிறாரா, அதனால் உங்கள் மனதில் அவருடைய சேவைக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாத ஒரு எண்ணமோ, ஒரு செயலோ, அல்லது ஒரு பகுதியோ இல்லையா? ஏனெனில் நம் மனதின் மூலமாகவே நாம் கர்த்தராகிய நம் தேவனைச் சேவிக்கிறோம். அதன் ஒரு பகுதியால் அல்ல, ஒரு சிறு பகுதியால் அல்ல, ஆனால் அதன் முழுவதாலும். ஆகவே, தேவனுக்குச் சொந்தமில்லாத எதற்கும் உங்கள் மனதை அர்ப்பணிக்கவோ அல்லது செலுத்தவோ உங்களுக்கு மனமே இல்லை.

TAM1897 D 279.11உங்கள் பலம் முழுவதும் அவருடையதா? அதனால், தேவனுடையதிலும் அவருடைய சேவையிலும் தவிர வேறு எதிலும் செலுத்த உங்கள் பலம் இல்லையா?

TAM1897 D 279.12இவை அனைத்தும் உங்களைப் பற்றி உண்மையாக இருந்தால், “இதோ, கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்கள் இவர்களே” (KJV-யின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு) என்று உங்களைப் பற்றி உண்மையாகவே சொல்லப்படும்.

TAM1897 D 279.13“இதற்கு இணையாக இருக்கிற இரண்டாம் கட்டளை என்னவென்றால், உன்னிடத்தில் நீ அன்புசெலுத்துவதுபோல மற்றவனிடத்திலும் அன்புசெலுத்துவாயாக என்பதே.” முதல் கட்டளை போல, தேவ அன்பு நமது இருதயங்களில் இருக்கும்போது, நம்மைப்போலவே நமது அயலாரை அன்பு செய்வது மிகவும் எளிதாக இருக்கும்.

TAM1897 D 279.14சமீபத்தில் சகோதரர் கெல்லக்கின் உரையில் குறிப்பிட்டது போல, சிகாகோவில் ஒரு சிறுவன் முற்றிலும் அந்நியரான ஒருவரிடம் சென்று, “உலகிலேயே நீர்தான் மிகப்பெரிய பாவி என்று உமக்குத் தெரியுமா?” என்று கேட்டானே, அதற்கு அந்த மனிதர், தான் யாரையும் கொன்றதில்லை, எந்தப் பெரிய குற்றத்தையும் செய்ததில்லை என்று கூறி, இது எப்படி இருக்க முடியும் என்று ஆச்சரியத்துடன் கேட்டபோது, அந்தச் சிறுவன் அவரிடம், “மிகவும் பெரிய கட்டளை என்னவென்றால், உன் தேவனாகிய கர்த்தரிடம் உன் முழு இருதயத்தோடும், உன் முழு ஆத்துமாவோடும், உன் முழு மனதோடும், உன் முழு பலத்தோடும் அன்புசெலுத்துவாயாக. நீர் அதைச் செய்கிறீரா?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவர், “இல்லை, நான் செய்வதில்லை. நான் அதைச் சிறிதும் செய்வதாகச் சொல்ல முடியாது” என்று பதிலளித்தார். “சரி,” என்றான் அந்தச் சிறுவன், “அதுவே கட்டளைகளில் மிகப் பெரியது. நீர் மிகப் பெரிய கட்டளையை மீறுகிறீர்; அப்படியானால் நீரே மிகப் பெரிய பாவி.” அந்த மனிதன் அதை ஒப்புக்கொண்டான், மேலும் தேவனுக்கும் முழு இரட்சிப்புக்கும் வழிநடத்தப்பட்டான். இது மிகவும் தெளிவானது: இதுவே மிகப் பெரிய கட்டளை என்பதால், இதை மீறுபவன் மிகப் பெரிய பாவி. அது நீங்களா?

TAM1897 D 279.15நீங்களும் நானும் தேவனுடைய கட்டளைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் கடைப்பிடிப்பதாக அறிக்கை செய்கிறோம். தேவனுடைய கட்டளைகளிலெல்லாம் முதலாவதானதை நாம் மீறுகிறோமா? கட்டளைகளிலெல்லாம் மிகப் பெரியதும், முதலாவதும் ஆனதை நாம் கடைப்பிடிக்கவில்லை என்றால், நாம் அதை மீறுகிறோம். நாம் இதை மீறினால், நாம் கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிப்பதில்லை; அது தீர்க்கமாகிவிட்டது. நீங்களும் நானும் இப்போது முடிவு செய்ய வேண்டும், மேலும் என்றென்றைக்குமாக முடிவு செய்ய வேண்டும், நாம் கர்த்தருக்கு முழு இருதயத்துடனும், முழு ஆத்துமாவோடும், முழு மனதுடனும், முழு பலத்துடனும் சேவை செய்வோமா என்று.

TAM1897 D 279.16“தேவனுடைய ராஜ்யம் உங்களுக்குள் இருக்கிறது” என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. நமக்குள்ளிருக்கும் ராஜ்யம் தேவனுடைய ராஜ்யமே; மனிதன் உருவாக்கப்பட்டபோது அது அப்படித்தான் இருந்தது, ஆனால் சத்துரு தேவனுடைய இடத்தை அபகரித்துக்கொண்டான்; மேலும் தேவன் தன் சொந்த ராஜ்யத்தில் தன் இடத்தைப் பெறுவாரா, அல்லது அபகரித்தவன் தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் தேவனுடைய இடத்தைப் பெறுவானா என்பதைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்காக கர்த்தர் மனிதனை மீண்டும் விடுவித்தார். உங்களுக்குள் இருக்கும் ராஜ்யம் கர்த்தருடையது. அங்கே கர்த்தர் ஆள வேண்டுமா, அல்லது சத்துரு ஆள வேண்டுமா என்பதை நீங்கள் தான் தீர்மானிக்க வேண்டும். கர்த்தர் அங்கே ஆள வேண்டும் என்று நீங்கள் தீர்மானிக்காவிட்டால், சத்துரு அங்கே ஆள வேண்டும் என்றே நீங்கள் தீர்மானிக்கிறீர்கள். யார் ஆள வேண்டும் என்பது முற்றிலும் மனிதனின் தெரிவைப் பொறுத்ததாகும்.

TAM1897 D 280.1யாராவது ஒருவர் ஆள வேண்டும். மனிதன் தேவனிலிருந்து சுதந்திரமாக தன்னைத்தானே ஆளும்படி உருவாக்கப்படவில்லை. அவன் தேவனோடு இருந்து தானாக இருக்கும்படி உருவாக்கப்பட்டான்; தேவன் இல்லாமல் அவனால் தானாக இருக்க முடியாது. மனிதன் தேவனுடன் நிற்கும்படியாக உருவாக்கப்பட்டான். தேவனுடைய ராஜ்யம் அவனுக்குள் இருந்தது. தேவன் அவனுக்குள் ஆட்சி செய்தார். ஆனால் அவன் சாத்தானைப் பின்பற்றி தன் வழியில் செல்லத் தொடங்கினான். ஆனால் ஒரு மனிதன் தேவனைப் பின்பற்றுவதன் மூலம் மட்டுமே தன் வழியில் செல்ல முடியும். தேவனுடைய ராஜ்யம் உங்களுக்குள் இருக்கிறது. தேவன் நம்மில், நமது இதயங்களில் உள்ள அவருடைய ராஜ்யத்தில், அவருடைய சொந்த இடத்தை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று நாம் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். அவர் அங்கே அவருடைய இடத்தை எடுத்துக்கொள்வார், மேலும் அவர் தம்முடைய ராஜ்யத்தில் தம்முடைய சொந்த இடத்தைப் பெற முடியும்போது அங்கே ஆட்சி செய்வார்.

TAM1897 D 280.2பூமியில் தேவனுடைய ராஜ்யம் கடல்முதல் கடல்மட்டும், நதிமுதல் பூமியின் எல்லைகள்மட்டும் இருக்கும் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள். கர்த்தர் வரும்போது வரும் தேவனுடைய ராஜ்யம், இந்த ராஜ்யம், இந்த உலகத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும், ஒவ்வொரு துகளையும் ஆட்கொள்ளும் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள். இப்போது தேவனுடைய ராஜ்யம் உங்களுக்குள் இருக்கிறது. தேவன் ஆளும் உங்களுக்குள் இருக்கும் அந்த ராஜ்யம் - அவருடைய ஆட்சி உங்கள் இருதயத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு இடத்தையும், ஒவ்வொரு அணுவையும் உள்ளடக்கியிருக்கிறதா? அப்படி உள்ளடக்குகிறதா? அதுதான் கேள்வி, மேலும் இந்தக் கேள்விகள் நமக்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட வழிகளில் பொருந்துகின்றன.

TAM1897 D 280.3நான் வெறுமனே கட்டளையை வாசித்து, கட்டளை என்ன சொல்கிறது என்பதற்கு உங்கள் கவனத்தை ஈர்க்கிறேன். மேலும், “இதோ, தேவனுடைய கட்டளைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் கைக்கொள்ளுகிறவர்கள் இவர்களே” என்பது — முழு இருதயத்துடனும், முழு ஆத்துமத்துடனும், முழு மனதுடனும், முழு பலத்துடனும் — நம் விஷயத்தில் உண்மையா என்ற கேள்விக்கு நீங்களும் நானும் நம் மனதையும் இருதயத்தையும் எப்போதும் திறந்து வைத்திருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே இது செய்யப்படுகிறது.

TAM1897 D 280.4உங்கள் மனம் எதன் மீது ஓய்ந்திருக்கிறது, எதைப் பற்றி ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கிறது, எதில் ஈடுபட்டுள்ளது — அந்த விஷயத்தில் தேவன் இருக்கிறாரா? அது தேவனுடைய மகிமைக்காகவா? நீங்கள் செய்யும் ஆராய்ச்சி, நீங்கள் பின்பற்றும் படிப்புகள், உங்கள் மனதின் முழு எண்ணமும் - தேவனுடைய சாயல் அதில் பதியப்பட வேண்டுமென்பதற்காகவா? மனதில் தேவனை இன்னும் பெரிதாகக் காண்பதற்காகவா? அவரை இன்னும் மகிமைப்படுத்துவதற்காகவா? உங்கள் அறிவுசார் முயற்சிகளில் அவர் முதலாவதாகவும், எல்லாமாகவும் இருக்கிறாரா? நீங்கள் அவரை நேசிக்கிறீர்களா, முழு மனதுடன் அவருக்கு ஊழியம் செய்கிறீர்களா?

TAM1897 D 280.5உன் முழு பலத்தோடும். நீ உழுதெடுக்கும் வயல், அதை நீங்கள் தேவனுக்காக உழுகிறீர்களா? ஒரு பலகையைச் சமன் செய்ய நீ தள்ளும் இழைப்புளி, அதை நீ தேவனுக்காகச் செய்கிறாயா, அதனால் நீ பெறுவது எதுவும் உன்னுடையதாக இல்லாமல் தேவனுடையதாகவே இருக்குமா? நீ கை வைக்கும் இடமெல்லாம் தேவனின் காரியத்திற்காக உழைக்கும் அளவுக்கு உன் பலம் முற்றிலும் தேவனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளதா?

TAM1897 D 280.6ஒருவர் தேவனுடைய பணியில் ஊழியராக மாறுவதற்கு முன்பு, அவர் தனது தொழிலை அல்லது கைவேலையில் அவர் ஈடுபட்டுள்ள எதையும் கைவிட வேண்டும் என்பது ஒரு பரவலான கருத்தாக இருந்து வருகிறது. பலர் கூறுகிறார்கள், “நான் இப்போது இருக்கும் நிலையிலிருந்து வெளியேற விரும்புகிறேன். நான் வெளியேற ஒரு வழியைக் காண விரும்புகிறேன். நான் இந்தப் பட்டறையில் இருந்து வெளியேற விரும்புகிறேன். நான் தேவனுடைய பணியில் ஊழியராக இருக்க விரும்புகிறேன்.” நீங்கள் எங்கிருக்கிறீர்களோ, அங்கு நீங்கள் இந்த நோக்கத்திற்காக உழைப்பவராக இல்லையென்றால், நீங்கள் செல்ல விரும்பும் இடத்திற்குச் சென்றாலும் இந்த நோக்கத்திற்காக உழைப்பவராக இருக்க மாட்டீர்கள். நீங்கள் வயலில் உழுதபடி இந்த நோக்கத்திற்காக உழைப்பவராக இல்லையென்றால், நீங்கள் பிரசங்க பீடத்தில் பிரசங்கிக்க முயற்சி செய்தாலும் இந்த நோக்கத்திற்காக உழைப்பவராக இருக்க மாட்டீர்கள். நீங்கள் ஒரு கொல்லராக இருந்து, நாளுக்கு நாள் பட்டடைக்கல்லில் வேலை செய்தால் — நான் பிரசங்க பீடத்தில் இருப்பது போல முழுமையாகவும், மனப்பூர்வமாகவும், முழு இதயத்துடனும் அந்தப் பணியில் ஈடுபடவில்லை என்றால், நீங்கள் எங்காவது துண்டுப் பிரசுரங்களை விநியோகித்துக் கொண்டிருந்தாலும், அந்தப் பணியில் ஒரு ஊழியராக இருக்க மாட்டீர்கள்.

TAM1897 D 280.7மனிதகுலம் எப்படி இருக்க முடியும் என்பதற்கும், இயேசுவை விசுவாசிக்கிற ஒவ்வொருவரும் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கும் நமக்கு முன் ஒரு முன்மாதிரி காட்டப்பட்டுள்ளது. தேவனுடைய குமாரன், கற்பனைகளைக் கடைப்பிடிப்பது என்றால் என்ன, அது எப்படிச் செய்யப்படுகிறது என்பதை உங்களுக்கும் எனக்கும் காட்டவே இந்த உலகத்திற்கு வந்தார். மேலும், அவர் பிரசங்கித்த காலத்தை விட சுமார் ஆறு மடங்கு அதிக காலம் ஒரு தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்தார். பன்னிரண்டு வயதில், யோசேப்புடன் தச்சுவேலையில் வேலை செய்யத் தொடங்கியபோது, ஒரு பன்னிரண்டு வயதுச் சிறுவன் ஒரு தச்சனுக்கு உதவியாகப் பல காரியங்களைச் செய்ய முடியும் என்பதால், அவர் அப்போது கணிசமாக வேலை செய்தார். ஆகவே, பன்னிரண்டு வயதில் தொடங்கி, அவர் ஞானஸ்நானம் பெற்று, சுமார் முப்பது வயதில் பிரசங்கிக்கத் தொடங்கினார்; இது பதினெட்டு ஆண்டுகள் ஆகும். இந்த ஆண்டுகளில் அவர் தச்சுவேலையில் ஈடுபட்டிருந்தார். முப்பது வயதிலிருந்து முப்பத்து மூன்றரை வயது வரை, அவர் பொது ஊழியத்தில் பிரசங்கித்தார். ஆகவே, அவர் பிரசங்கித்ததை விட, தச்சுவேலையில் ஈடுபட்டிருந்த காலம் கிட்டத்தட்ட ஆறு மடங்கு அதிகம் என்பதை நீங்கள் காண்கிறீர்கள்.

TAM1897 D 280.8இப்போது, அவர் மூன்றரை ஆண்டுகள் பிரசங்கத்தில் ஈடுபட்டிருந்தபோது எவ்வளவு தேவனுடைய குமாரனாக இருந்தாரோ, அதே அளவிற்கு அவர் அந்த பதினெட்டு ஆண்டுகள் தச்சுவேலையில் ஈடுபட்டிருந்தபோதும் தேவனுடைய குமாரனாக இருந்தாரா? — அவர் அப்படியிருந்தார் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும். அவர் அங்கே ஒரு பலகையை வெட்டி, ஒரு இருக்கையைச் செய்து, அதற்குக் கால்களைப் பொருத்திக் கொண்டிருந்தபோது, அவர் என் இரட்சகராகவும் உங்கள் இரட்சகராகவும் இருந்தாரா? — அவர் சிலுவையில் இருந்தபோது எவ்வளவு என் இரட்சகராகவும் உங்கள் இரட்சகராகவும் இருந்தாரோ, அப்படியே அப்போதும்கூட இருந்தாரா? — அவர் அப்படியிருந்தார் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும். “ஏனெனில் அவருடைய ஜீவனாலே நாம் இரட்சிக்கப்பட்டிருக்கிறோம்.”

TAM1897 D 281.1இந்தப் பதினெட்டு ஆண்டுகளின் முடிவில், அவர் தனது ஊழியத்தின் தொடக்கத்திலும், தச்சு வேலையின் முடிவிலும், ஞானஸ்நானம் பெற வந்து, ஞானஸ்நானம் பெற்றதை மறந்துவிடாதீர்கள்; அப்போதுதான் தேவன், “இவர் என்னுடைய நேசகுமாரன், இவரில் பிரியமாக இருக்கிறேன்” என்றார். அப்படியானால், கடைசி மூன்றரை ஆண்டுகளில் அவர் தேவனுடைய பணியில் எவ்வளவு ஊழியராக இருந்தாரோ, அதே அளவு அந்தப் பதினெட்டு ஆண்டுகளிலும் இருக்கவில்லையா? — அவர் அப்படித்தான் இருந்தார் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும். அப்படியானால், நீங்கள் ஒரு தச்சராகவும், இயேசு கிறிஸ்துவின் மீது நம்பிக்கை கொண்டவராகவும் இருந்தால், அவருடைய சீடராக இருக்க முடியாதா? நீங்கள் பிரசங்க பீடத்தில் இருந்தால் எவ்வளவு உண்மையாக இருப்பீர்களோ, அவ்வளவு உண்மையாக அங்கேயே அவருடைய சீடராகவும், தேவ ஊழியத்தில் உழைப்பவராகவும் இருக்க வேண்டுமல்லவா? நீங்கள் எப்போதும் ஒரு தச்சராகவே இருக்க வேண்டும் என்று நான் கூறவில்லை. அவரும் அப்படி இருக்கவில்லை. நீங்கள் எப்போதும் ஒரு கொல்லராகவோ அல்லது விவசாயியாகவோ இருக்க வேண்டும் என்று நான் கூறவில்லை; ஆனால், நீங்கள் ஒரு தச்சராகவோ, ஒரு கொல்லராகவோ, ஒரு விவசாயியாகவோ இருக்கும்போதே, நீங்கள் எங்கே இருக்க நேர்ந்தாலும் எவ்வளவு உண்மையாக இருப்பீர்களோ, அவ்வளவு உண்மையாக இப்போதே தேவ ஊழியத்தில் உழைப்பவராக இருக்க வேண்டும் என்று நான் கூறுகிறேன், வலியுறுத்துகிறேன்.

TAM1897 D 281.2இவ்வாறு இயேசு, நமது மனம், இதயம் அல்லது கைகள் எதில் ஈடுபட்டிருந்தாலும், ஒரு கிறிஸ்தவராக இருப்பது என்றால் என்ன என்பதையும், நமது வாழ்க்கை எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதையும் நம்மில் ஒவ்வொருவருக்கும் காட்டியுள்ளார். அவர் ஒரு தச்சராக இருந்தபோது, தன் முழு இதயத்துடனும், முழு ஆத்துமத்துடனும், முழு மனதுடனும், முழு பலத்துடனும் தேவனை நேசித்தார். அவர் பலகைகளை வெட்டியபோதும், மேசைகளைச் செய்தபோதும், கதவுகளைச் செய்து பொருத்தியபோதும், அது தேவனுடைய மகிமைக்காகவே இருந்தது. தேவன் அவருக்கு எல்லாமாக இருந்தார். ஒருவன் அவரை ஒரு தச்சராக மட்டுமே பார்த்து, அவரை உலகின் இரட்சகராகப் பார்க்காமல், ஒரு தச்சராக மட்டும் அவரிடம் வந்து, அவருடன் அமர்ந்து, “எனக்கு ஒரு மேசை செய்ய வேண்டும். அதை எனக்காகச் செய்து தருவீர்களா?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவர், “என்ன மாதிரியான மேசை வேண்டும்?” என்று கேட்டார். அந்த மனிதர் அதை விவரித்தார். இயேசு, “சரி, நான் அதை உங்களுக்குச் செய்து தருகிறேன்” என்றார். இயேசு அந்த மேசையைச் செய்து, அதைத் தன் தோளில் சுமந்து அந்த மனிதரின் வீட்டிற்குச் சென்று, உள்ளே எடுத்துச் சென்று, அந்த மனிதர் பயன்படுத்தும்படி அங்கே வைத்தார் — அந்தச் செயல்பாடு முழுவதும் இயேசு முற்றிலும் தேவனுடையவராக இருந்தார். அவருடைய எல்லாச் செயல்களிலும் தேவன் இருந்தார். அந்த மேசையின் ஒவ்வொரு இணைப்பிலும் விரிசல்கள் இல்லை, எதுவும் தூசியால் மூடப்படவில்லை, எதுவும் மறைக்கப்படவில்லை, அது ஒரு நேர்மையான மேசையாக இருந்தது. அது முழுவதும் தேவன் அங்கீகரிக்கக்கூடிய ஒரு மேசையாக இருந்தது.

TAM1897 D 281.3மேலும், அவர் அந்த மேசையைச் செய்வதற்கான ஒப்பந்தத்தைச் செய்தபோது, அது நேர்மையான ஒப்பந்தமாக இருந்தது; தேவன் பார்த்து, “அது ஒரு நேர்மையான ஒப்பந்தம்” என்று சொல்லக்கூடியதாக இருந்தது. அந்த வேலையைப் பொறுத்தவரை நியாயமாகக் கொடுக்க வேண்டியதை விட அதிகமாகப் பணத்தைக் கொடுக்குமாறு அவர் அந்த மனிதரிடம் கேட்கவில்லை. அந்த மனிதர் அவரிடம், “இப்படி ஒரு மேசையைச் செய்து தருவீர்களா?” என்று கேட்டார். “செய்வேன்.” “இதற்கு என்ன விலை? — இதன் விலை எவ்வளவு?” அவர் அதைக் கணக்கிட்டு, அந்த மனிதரிடம், “மரக்கட்டைக்கு இவ்வளவு செலவாகும், அதைச் செய்ய இவ்வளவு காலம் ஆகும், என் வேலையின் மதிப்பு இவ்வளவு. நீங்கள் அப்படி நினைக்கவில்லையா? அது முடியக்கூடிய காலத்திற்கு என் வேலைக்கு இவ்வளவு மதிப்பு இருக்கும் என்று நீங்கள் நினைக்கவில்லையா?” என்று கூறுவார். அதற்கு அந்த மனிதன், “ஆம், நான் அவ்வாறே நினைக்கிறேன். அது அந்த விலைக்குத் தகுந்தது என்று நான் நினைக்கிறேன். அது நேர்மையானது. அது ஒரு தெளிவான பேரம்” என்பான். மேலும், அவர் அந்த மேசையைத் தன் தோளில் சுமந்து சென்று அதை அங்கே வைத்தபோது, அந்த மனிதன் பேரம் பேசிய தொகையை அவருக்குக் கொடுப்பான். தேவன் அந்த முழுப் பரிவர்த்தனையையும் பார்த்து, “அது நேர்மையானது. யாராலும் செய்யக்கூடியது அதுதான்” என்று சொல்ல முடியும்.

TAM1897 D 281.4நீங்கள் அப்படிப்பட்ட ஒரு தச்சரா? நீங்கள் ஒரு கிறிஸ்தவர் என்று சொல்லிக்கொள்கிறீர்கள். நீங்கள் என்ன செய்தாலும், அப்படிப்பட்ட ஒரு தொழிலாளியா நீங்கள்?

TAM1897 D 281.5உங்கள் முழு இருதயத்தோடும், முழு ஆத்துமாவோடும், முழு மனதோடும், முழு பலத்தோடும் தேவன் மீது அன்புகூருகிறீர்களா? நீங்கள் எதைச் செய்தாலும், அல்லது செய்ய அழைக்கப்பட்டாலும்; உங்கள் அண்டை வீட்டாரிடம், அவர் புறச்சமயத்தவராக இருந்தாலும் சரி, கிறிஸ்தவராக இருந்தாலும் சரி, நீங்கள் செய்யும் எந்தவொரு காரியமும், தேவன் அதைப் பார்த்து, “தேவனுடைய ராஜ்யத்திற்கு இது போதுமானது” என்று சொல்லும் விதத்தில் செய்யப்படுகிறதா? ஏனெனில், தேவனுடைய மகிமைக்காக உங்கள் முழு இருதயமும், உங்கள் முழு ஆத்துமாவும், உங்கள் முழு மனதும், உங்கள் முழு பலமும் அதில் அர்ப்பணிக்கப்பட்டிருக்கும்.

TAM1897 D 281.6நாம் கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிப்பவர்களா, இல்லையா? அதுவே கேள்வி. மேலும், நாம் இதை மிகவும் ஆழமாகக் கண்டறிய வேண்டிய நேரம் இது, அப்போதுதான் கர்த்தர் தாம் பேசும் செய்தியில், “இதோ, தேவனுடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்கள் இவர்களே” (KJV-யின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு) என்று உறுதிப்படுத்த முடியும்.

TAM1897 D 281.7இப்போது, இந்தக் கட்டளை எல்லாவற்றையும் உள்ளடக்கியது என்பதையும், நாம் தொடங்கிய இந்த வசனத்திற்குள் வராத சிந்தனை உலகில் உள்ள ஒரு சிந்தனையைக் கூட நம்மால் தொட முடியாது என்பதையும் நீங்கள் காணலாம். ஆகவே, நமது சிந்தனையில் உள்ள அனைத்தையும், நமது மனம் அழைக்கப்படும் அனைத்தையும், எல்லா கட்டளைகளிலும் முதன்மையான அந்த வேதவசனத்தின் ஒளியில் நாம் பார்க்க வேண்டும்.

TAM1897 D 281.8நாம் கைவைக்க அழைக்கப்படும் எல்லாவற்றையும், எல்லா கட்டளைகளிலும் மிகப்பெரியதான அந்த கட்டளையின் ஒளியில் நாம் பார்க்க வேண்டும். அது தேவனுக்குப் பயந்தவண்ணம் என் முழு இருதயத்துடனும், ஆத்துமாவோடும், மனதுடனும், பலத்துடனும் நான் பிரவேசிக்கக்கூடிய ஒன்றா? அது அப்படி இல்லையென்றால், நான் அதைத் தொட விரும்புகிறேனா? — இல்லை. என் முழு இருதயத்துடனும், மனதுடனும், ஆத்துமத்துடனும், பலத்துடனும், தேவனுடனும் சேர்ந்து நான் ஈடுபட முடியாத ஒரு காரியமாக இருந்தால், பிறகு எனக்கும் அதற்கும் என்ன சம்பந்தம்? தேவன் என்னுடன் செல்ல முடியாவிட்டால், நான் கட்டளைகளை மீறுகிறேன். நான் எல்லாவற்றையும் அவருக்கு அர்ப்பணிக்கவில்லை. அவர் அதில் நுழையவோ, தொடவோ, அங்கீகரிக்கவோ, அல்லது ஏற்றுக்கொள்ளவோ முடியாத ஒரு காரியத்தில் என் முழு பலமும் ஈடுபட்டிருந்தால், அது ஒன்றுமில்லை.

TAM1897 D 282.1இது கண்டிப்பான பேச்சு என்று எனக்குத் தெரியும், ஆனால் இதுவே கிறிஸ்தவம். இதுவே கிறிஸ்தவம், நீங்களும் நானும் இதிலிருந்து பதினாறில் ஒரு பங்குகூடக் குறைவான எதிலும் திருப்தி அடையக்கூடாது. நாம் மேற்கொள்ளும் ஒவ்வொரு காரியத்திலும் தேவன் நம்மோடு இருப்பார் என்ற நிலைக்குக் குறைவான எதனாலும், இந்த உலகில் உள்ள எதனாலும், ஒரு கணத்தின் நிழல் போலக்கூட நாம் திருப்தியடையக் கூடாது; நாம் ஒவ்வொரு காரியத்திலும் முழு இருதயத்துடனும், முழு ஆத்துமாவோடும், முழு மனதுடனும், முழுப் பலத்துடனும் பிரவேசிக்க வேண்டும். மேலும் நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், நாம் அந்த நிலையை அடையும்போது, இந்தக் கூடத்தில் உள்ள அனைவரும் இப்போதே அவருக்கு அடிபணியவும், அதில் உறுதியாக நிலைத்திருக்கவும் செய்தால், உலகில் வெளிப்படும் தேவனுடைய வல்லமையை நம்மால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியாது.

TAM1897 D 282.2ஆரம்பத்திலிருந்தே பெரும் சிரமம் என்னவென்றால், மனிதர்கள் தங்கள் இதயங்களில் அவருக்குரிய இடத்தை தேவனுக்கு அனுமதிக்கவில்லை. தேவன் மனிதனை அவ்வாறு படைத்தார், ஆனால் அவன் மற்ற எல்லாவற்றிற்கும் திரும்பி, தேவனை முற்றிலுமாக வெளியேற்றிவிட்டான். தேவன் அவனை அந்த இருளிலிருந்து விடுவித்து, தேர்ந்தெடுக்கும் சுதந்திரத்தை அளித்து, முழு இருதயத்துடனும், முழு ஆத்துமாவோடும், முழு மனதோடும், முழு பலத்தோடும் தேவனை நேசிப்பாயா என்று தேர்ந்தெடுக்குமாறு அழைத்தார். தேவன் மீண்டும் தன் இடத்தைப் பெறும்படி தேர்ந்தெடுக்கும் சுதந்திரம் அவனுக்கு வழங்கப்பட்டது; ஆனால், கர்த்தருக்குத் தம்முடைய சொந்த இடத்தைக் கொடுக்கக்கூடாது என்று பலர் தேர்ந்தெடுத்ததால், பெருவெள்ளம் அவர்களை பூமியின் முகத்திலிருந்து அழித்துவிட்டது.

TAM1897 D 282.3பின்னர் கர்த்தர் மனித இனத்தை மீண்டும் தொடங்கினார். அவர் ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் கேட்ட ஒரே விஷயம் என்னவென்றால், அவர்கள் கர்த்தராகிய தேவனைத் தம்முடைய முழு இருதயத்துடனும், முழு ஆத்துமத்துடனும், முழு மனதுடனும், முழு பலத்துடனும், தம்மைப்போலவே தம்முடைய அயலானையும் அன்பு செய்ய வேண்டும் என்பதுதான். பேழைக்குள் பிரவேசித்து அதிலிருந்து வெளியே வந்த அந்த எட்டு பேரிடமிருந்தும் அவர் கேட்டது இவ்வளவுதான். முதல் மனிதன் தன் முழு இதயத்துடனும், முழு ஆத்துமாவோடும், முழு மனதுடனும், முழு பலத்துடனும் தேவனை நேசித்திருந்தால், பாவம் ஒருபோதும் நுழைந்திருக்க முடியாது.

TAM1897 D 282.4அவன் பாவம் செய்த பிறகும், கர்த்தர் அவனை அந்த அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவித்த பிறகும், ஆதாமும் அவனது எல்லா சந்ததியினரும் முழு இருதயத்துடனும், முழு ஆத்துமத்துடனும், முழு பலத்துடனும், முழு மனதுடனும், முழு வலிமையுடனும் தேவனை நேசித்திருந்தால், உலகின் நிலை என்னவாக இருந்திருக்கும்? — அவர்கள் தேவனுடைய கட்டளைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் காத்துக்கொண்டிருப்பார்கள், மேலும் நீதியானது தண்ணீர் கடலை மூடியிருப்பது போல பூமியையும் மூடியிருக்கும். சாபத்தின் அடிமைத்தனத்தின் கீழும், பாவ மாம்சத்தின் அடிமைத்தனத்தின் கீழும் இருக்கும் மனிதனுக்குள் அந்த காரியம் நிறைவேற முடியாததா? பாவியை மாம்சத்தின் பாவ சக்தியிலிருந்து தேவன் அவ்வாறு விடுவிக்க முடியுமா, அதனால் அவன் தேவன் மீது முழு இருதயத்துடனும், முழு ஆத்துமாவோடும், முழு பலத்துடனும், முழு மனதுடனும், முழு வலிமையுடனும் அன்பு செய்ய முடியும்? — ஆம். மனிதர்கள் தேவன் மீது விசுவாசம் வைத்து, தேவனுடைய கட்டளைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் காப்பாற்றியிருந்தால், பாவியான மாம்சத்தின் அடிமைத்தனத்தின் கீழ் மனிதர்கள் இருந்தபோதிலும், பாவம் இப்போதிருப்பது போல பூமியைச் சபித்திருக்க முடியாது. அதுதான் சத்தியம், ஏனென்றால் அதுவே கிறிஸ்தவம். ஆகவே, ஆதாம் பாவம் செய்த காலத்திலிருந்து, கர்த்தர் நம்மிடம் எப்போதும் விரும்புவதும், மனிதனிடம் எப்போதும் விரும்பியதும், தேவனுடைய கட்டளைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் நாம் கடைப்பிடிப்பதே என்று நீங்கள் காண்கிறீர்கள். எல்லா கட்டளைகளிலும் முதன்மையானது, உன் தேவனாகிய கர்த்தரிடம் உன் முழு இருதயத்தோடும், உன் முழு ஆத்துமாவோடும், உன் முழு மனதோடும், உன் முழு பலத்தோடும் அன்புசெலுத்துவாயாக.

TAM1897 D 282.5ரோமர் 1:21-ல், ஆரம்பத்தில் “அவர்கள் தேவனை அறிந்திருந்தார்கள்” என்று கூறுகிறது. இதைப் பாருங்கள்: மனிதன் தன் வாழ்க்கையின் தொடக்கத்தில் தேவனை அறிந்திருந்தான். ஆதாம் ஆரம்பத்தில் தேவனை அறிந்திருந்தான், ஆனால் இந்த அறிவைத் தக்க வைத்துக் கொள்ளவில்லை. ஆதாம் பாவம் செய்து மீண்டும் தொடங்கியபோது, அவன் தேவனை அறிந்திருந்தான். வெள்ளத்திற்குப் பிறகு இனம் மீண்டும் தொடங்கியபோது, அது ஆரம்பத்தில் தேவனை அறிந்திருந்தது; ஆகவே மனிதகுலம் எல்லா நேரத்திலும் தேவனை விட்டு விலகிச் சென்றுள்ளது. உலகம் அவ்வளவு பாவமுள்ளதாக இருந்தது, இப்போதும் பாவமுள்ளது, எதிர்காலத்திலும் பாவமாகவே இருக்கும்; ஏனெனில் அது தேவனை அறிந்து அவரை நிராகரிக்கிறது, தேவனை அறியாததால் அல்ல. ஆகவே, உலகம் இருளின் காரணமாகத் தீமையில் இல்லை; மாறாக, தீமையின் காரணமாகவே உலகம் இருளில் இருக்கிறது.

TAM1897 D 282.6உலகம் ஒளியுடன் தொடங்கியது; அந்த இருள் நுழைந்தது மனிதர்களின் தெரிவு காரணமாகவே; “அவர்கள் தேவனைத் தெரிந்தும், அவரை தேவனென்று மகிமைப்படுத்தாமலும், நன்றி சொல்லாமலும் இருந்து, தங்களுடைய சிந்தனைகளினாலே வீணரானார்கள்; உணர்ச்சி இல்லாத அவர்களுடைய இருதயம் இருள் அடைந்தது. அவர்கள் தங்களை ஞானிகளென்று சொல்லியும் பைத்தியக்காரர்களாகி, அழிவில்லாத தேவனுடைய மகிமையை அழிவுள்ள மனிதர்கள், பறவைகள், மிருகங்கள், ஊரும் பிராணிகள் ஆகிய இவைகளுடைய உருவங்களுக்கு ஒப்பாக மாற்றினார்கள்.”

TAM1897 D 282.7இப்போது கவனியுங்கள்; முதலில் என்ன? — அவர்கள் தேவனை அறிந்திருந்தார்கள்; ஆனால் அவர்கள் அவருக்குத் தேவன் என்ற மகிமையைக் கொடுக்கவில்லை; அவருக்குரிய இடத்தை அவர்கள் தங்களுக்குள் கொடுக்கவில்லை. அவர்கள் தேவனுக்கு மகிமை கொடுக்கவில்லை, — அவரை மனிதருக்கு முன்பாக வெளிப்படுத்தவில்லை, பூமியில் அவரைத் தோன்றச் செய்யவில்லை; ஏனென்றால் இயேசு, “நான் பூமியில் உமக்கு மகிமை சேர்த்தேன்” என்றார், அவரே மாம்சத்தில் வெளிப்பட்ட தேவன். தேவனை அறிந்திருந்த இந்த மனிதர்கள், தேவன் மாம்சத்தில் வெளிப்படுவதை அனுமதிக்கவில்லை. அவர்கள் நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்கவில்லை. பின்னர் அவர்கள் தங்கள் சிந்தனைகளில் வீணரானார்கள்; பின்னர் அவர்களுடைய மதிகெட்ட இருதயம் இருளடைந்தது; பின்னர் தங்கள் இருளில், தாங்கள் ஞானிகள் என்று கூறிக்கொண்டார்கள். அந்த ஞானம் மதிகேடாக இருந்தது, பின்னர் அவர்கள் விக்கிரகங்களை உருவாக்கினார்கள்.

TAM1897 D 282.8இவ்வாறு, ஒருவரின் விக்கிரக ஆராதனையில், மனிதர்களின் கண்களுக்கு முன்னால் காட்டப்படும் உருவம் என்பது, விக்கிரக ஆராதனையின் வெளிப்புற வெளிப்பாடு மட்டுமே, அதன் வெளிப்புற பிரதிநிதித்துவம் மட்டுமே என்பதை நீங்கள் காண்கிறீர்கள். விக்கிரக ஆராதனை ஏற்கனவே இதயத்திற்குள் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது, மேலும் அது வெளியே வெளிப்படுவதற்கான பல படிகளைக் கடந்து வந்துள்ளது. இதைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். விக்கிரக ஆராதனை எங்கே தொடங்குகிறது? — இதயத்தில். இந்தப் பயணத்தில் எங்கே விக்கிரக ஆராதனை தொடங்குகிறது? — அவர்கள் தேவனை அறிந்தபோது, அவரை தேவன் என்று மகிமைப்படுத்தவில்லை; சரியாக அங்கேதான் அவை அனைத்தும் தொடங்குகின்றன. அப்படியானால், தேவனை அறிவதற்கும் விக்கிரக ஆராதனைக்கும் இடையில் ஏதேனும் நடுநிலை இருக்கிறதா?

TAM1897 D 283.1இப்போது கவனமாக சிந்தியுங்கள். அவர்கள் தேவனை அறிந்திருந்தார்கள், மேலும், “உம்மையும் … அறிவதே நித்தியஜீவன்.” தேவனை அறிவது நித்திய ஜீவன்; அது உறுதியானது. அவர்கள் தேவனை அறிந்திருந்தார்கள்; தேவனை அறிவதில் அவர்களுக்கு நித்திய ஜீவன் இருந்தது. அது எழுதப்பட்டுள்ளது. ஆனால் அவர்கள் விக்கிரக ஆராதனைக்குச் சென்றார்கள். தேவனை அறிவதிலிருந்து அவர்கள் விக்கிரக ஆராதனைக்குள் நுழைய எத்தனை படிகள் எடுத்தார்கள்? — ஒரே ஒரு படி. அப்படியானால், தேவனை முழு இருதயத்தோடும், முழு வல்லமையோடும், முழு மனதோடும், முழுப் பலத்தோடும் நேசிப்பதிலிருந்து விக்கிரக ஆராதனையை அடைய எத்தனை படிகள் எடுக்க வேண்டும்? — ஒரே ஒரு படிதான். அப்படியானால், நான் என் முழு இருதயத்தோடும், முழுப் பிராணனோடும், முழு மனதோடும், முழுப் பலத்தோடும் தேவனை நேசிக்கவில்லை என்றால், நான் என்ன? — ஒரு விக்கிரக ஆராதனையாளன்.

TAM1897 D 283.2ஒருவேளை எனக்கு முன்னால் செதுக்கப்பட்ட உருவம் எதுவும் இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆரம்பத்தில் இந்த மக்களிடமும் அது இல்லை. ஆனால் அவர்களுக்கு மனதில் ஒரு உருவமும், ஒரு கருத்தும் இருந்தது, அவர்கள் தங்கள் செதுக்கப்பட்ட உருவத்தை உருவாக்கியபோது, அது ஏற்கனவே மனதில் இருந்த ஒன்றின், கண்களுக்கு முன்னால் நிற்கும் ஒரு பிரதிநிதித்துவமாக மட்டுமே இருந்தது. ஒரு உருவத்தை உருவாக்கிய முதல் மனிதனுக்கு, அதை உருவாக்குவதற்கு முன்பே அதைப் பற்றிய ஒரு கருத்து அவனது மனதில் இருந்தது. ஒரு சிலையைச் செய்த முதல் மனிதனுக்கு, அது தனது தெய்வமாக இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் இருந்தது, மேலும் அந்த எண்ணம், அவன் மரத்திலிருந்தோ கல்லிலிருந்தோ சிலையைச் செய்வதற்கு முன்பே இருந்தது. ஆக, அவன் தன் கண்களுக்கு முன்னால் வைத்த அந்தக் கற்சிலை, ஏற்கனவே அவன் மனதில் இருந்த தெய்வத்தை அந்த வடிவத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த அவன் உருவாக்கிய ஒரு வெளிப்புற வடிவமேயாகும். அப்படியானால், அந்தச் செதுக்கப்பட்ட உருவத்தைச் செய்வதற்கு முன்பு அவனுக்கு ஒரு தெய்வம் இருக்கவில்லையா? — இருந்தது. அது எங்கே இருந்தது? — அவனுடைய இதயத்தில்.

TAM1897 D 283.3அவர்கள் தங்கள் கற்பனைகளில் வீணாய்ப் போனார்கள். யாருடைய கற்பனைகள்? — அவர்களுடைய சொந்தக் கற்பனைகள். இதோ ஒரு மனிதன் எதையோ கற்பனை செய்கிறான்; அவன் தன் கற்பனையின் ஒரு உருவத்தை உருவாக்கி, அதை தனக்கு வெளியே தன் கண்களுக்கு முன்னால் நிறுத்துகிறான். கற்பனை என்பது வெறுமனே மனதில் உருவங்களை உருவாக்குவதாகும். மேலும், கல்லில் உள்ள உருவம் என்பது இதயத்தில் உள்ள அந்த உருவக் கற்பனையின் தொட்டுணரக்கூடிய வடிவமே. அந்த உருவம் முதலில் எங்கே உருவாக்கப்பட்டது? — அவனது மனதில்; அவனது சொந்த கற்பனையில், அவனது சொந்த சிந்தனையில். ஆனால், அவன் தேவனிடமிருந்து பிரிந்திருந்தபோது அங்கே யார் இருந்தார்கள்? — சாத்தானும் அவனும் தவிர வேறு யாரும் இல்லை. அப்படியானால், அவனது எண்ணங்கள் எங்கிருந்து வர முடியும்? — அவனிடமிருந்தும் சாத்தானிடமிருந்தும் மட்டுமே.

TAM1897 D 283.4ஆகவே, விக்கிரக ஆராதனை இதயத்தில்தான் இருக்கிறது என்பதை நீங்கள் தெளிவாகப் பார்க்கிறீர்கள்; உருவம் வெளிப்புறத்தில் தோன்றுவதற்கு முன்பே, கருத்தாக்கமும், உருவமும் இதயத்தில் ஏற்கெனவே இருக்கின்றன. அவனது தெய்வம் சூரியன், சந்திரன் அல்லது நட்சத்திரங்களாக இருந்தாலும், அவன் அதை சூரியன், சந்திரன் மற்றும் நட்சத்திரங்களில் வெளிப்புற வடிவத்தில் அமைப்பதற்கு முன்பே, இந்தக் கருத்தாக்கமும், அவனது எண்ணமும், அவனது கற்பனையும் இதயத்தில் இருக்கின்றன.

TAM1897 D 283.5விக்கிரக ஆராதனையில் தோன்றுகின்ற அனைத்தும், இதயத்தில் உள்ளவற்றின் பிரதிபலிப்பு மட்டுமே. மேலும், இதயத்தில் தேவன் இருக்க வேண்டும்; முழு இருதயத்துடனும், முழு ஆத்துமாவோடும், முழு மனதோடும், முழு பலத்துடனும் இருக்க வேண்டும், இல்லையெனில் விக்கிரக ஆராதனை அங்கே உள்ளது. இதற்கு நடுநிலை என்பதே இல்லை.

TAM1897 D 283.6உண்மையில், வெள்ளப்பெருக்குக்குப் பிறகு, மனிதர்கள் முதன்முதலில் உண்மையான தேவனை விட்டு விலகி, தங்கள் சொந்தக் தெய்வங்களை உருவாக்கிக் கொண்டபோது — அவர்கள் இந்தக் தெய்வங்களைத் தங்களுக்குக் தேவனின் இடத்தில் இருக்க அனுமதித்தனர், இதன் மூலம் அவர்கள் தேவனை அறிந்தபோது அவரைத் தங்கள் ஒரே ஆட்சியாளராக அங்கீகரித்ததைக் காட்டுகிறது. நான் என் முழு இருதயத்துடனும், என் முழு ஆத்துமாவோடும், என் முழு மனதுடனும், என் முழு வலிமையோடும் தேவனை நேசிக்கும்போது, என் தேவனாகத் தனித்து யார் இருப்பார்? — தேவன். என் ஒரே அதிகாரம் யார்? — தேவன். என் மீது தனித்து அதிகாரம் செலுத்தக்கூடியவர் யார்? — தேவன். அவரால் சரியான அதிகாரத்தைச் செலுத்த முடியுமா? — ஆம். அவரால் மனிதனை நேர்மையாக வழிநடத்த முடியுமா? — ஆம். ஒரு மனிதன் தன் முழு இருதயம், ஆத்துமா, மனம் மற்றும் பலத்துடன் தேவனை நேசிக்கும்போது, உலகில் தன்னை நேர்மையாக வழிநடத்த அவனுக்கு வேறு எந்தச் சட்டம் அல்லது அதிகாரமும் தேவையில்லை. அவனுடைய ஆளுநர் யார்? — தேவன். நாம் அவரை எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக நேசிக்கும்போது தேவனால் ஆள முடியுமா? — ஆம். ஆனால், மனிதன் தேவனை விட்டு விலகி, விக்கிரக வழிபாட்டிற்குச் செல்லும்போது, அவனால் தன்னைத்தானே ஆள முடியுமா? — இல்லை.

TAM1897 D 283.7பெருவெள்ளத்திற்குப் பிறகு, அவர்கள் இன்னும் தேவனை அறிந்திருந்த காலத்தில், அவரைத் தங்கள் ஒரே ராஜாவாகவும் ஆளுநராகவும் அங்கீகரித்தனர். அவர்களுக்கு வேறு ஆட்சியாளர் இல்லை. அவர்கள் முதன்முதலில் தேவனிடமிருந்து விலகி, அவருக்குப் பதிலாக மற்ற தெய்வங்களை வைத்தபோது, — அதாவது ஆரம்பத்தில், அவர்கள் தேவனிடமிருந்து விலகி, தேவனுக்குப் பதிலாக மற்ற தெய்வங்களை வைத்தபோது — அவர்கள் அந்த மற்ற தெய்வங்களை ஆட்சியாளர்களின் இடத்தை வகிக்க அனுமதித்தனர். இந்தத் தெய்வங்கள் தங்கள் ஆட்சியாளர்கள் என்று அவர்கள் அறிக்கையிட்டனர். அவர்களுக்கு மன்னர்கள் இல்லை; மனிதர்கள் தங்களை ஆட்சியாளர்களாக நியமித்துக் கொள்வதாக இன்னும் கூறவில்லை. கடவுள்கள் மன்னர்கள் என்று மனிதர்கள் கூறினர்; மேலும் அதிகாரத்தில் இருந்த மனிதர்கள் கடவுள்களின் பிரதிநிதிகளாக மட்டுமே இருந்தனர், கடவுள்கள் தான் உண்மையான மன்னர்களாக இருந்தனர்.

TAM1897 D 283.8இதற்குச் சான்றை நீங்கள் “பைபிளின் பேரரசுகள்” (Empires of the Bible) என்ற நூலின் 50-வது பக்கத்தில் காணலாம். மனித இனம் தொடங்கியதும், மொழிகள் குழப்பப்பட்டதும், இனம் தேவனை மறந்ததும் ஆகிய பாபிலோனியாவில் கண்டெடுக்கப்பட்ட முதல் பதிவுகள் இதோ — நான் வாசிக்கிறேன்:—

TAM1897 D 284.1ரிடுவின் துணை ஆளுநரும், நின்ரிடுவின் ஊழியரும், மகிழ்ச்சியுமான இடாதுவின் பாதுகாப்புக்காக, அவனது அரசனான நின்ரிடுவிற்கு.

TAM1897 D 284.2இங்கே ஆட்சியாளரான இடாது, தனது தெய்வத்துக்கு ஒரு கல்வெட்டை எழுதும்போது, தனது தெய்வத்தின் துணை ஆளுநர் மட்டுமே என்று ஒப்புக்கொண்டார். அவர் ஒரு மன்னர் என்று உரிமை கோரவில்லை. இவ்வாறு, அந்தத் தெய்வமே இந்த மனிதனின் மன்னர் என்பதை நீங்கள் காண்கிறீர்கள். அந்தத் தெய்வம் மக்களின் மன்னராகக் கருதப்பட்டார், மேலும் அதிகாரத்தில் இருந்த இந்த மனிதன், தெய்வத்தின் துணை ஆளுநர் அல்லது பிரதிநிதி மட்டுமே.

TAM1897 D 284.3இது, தேவன் முறையான ஆட்சியாளர் என்ற அறிவு மிகவும் புதிதானதாக இருந்தது என்பதையும், அதனால் எந்த மனிதரும் தன்னை அரசனாக நியமித்துக் கொள்ளும் தைரியத்தை இன்னும் பெறவில்லை என்பதையும் காட்டுகிறது. அது உங்களுக்குப் புரிகிறதா? கவனமாக சிந்தியுங்கள். தேவனே ஒரே ஆட்சியாளராக இருந்தபோது, அவர் நிச்சயமாக அவர்களுடைய ஒரே ராஜாவாகவும் இருந்தார்; ஆனால் அவர்கள் அவரிடமிருந்து விலகி மற்ற தெய்வங்களை ஏற்றுக்கொண்டபோது, உண்மையான தேவனைப் பற்றிய அவர்களின் அறிவு மிகவும் புதிதானதாகவும், அவருடனான உறவு அவர்களின் அறிவில் மிகவும் புதிதாக இருந்ததாலும், அவர்கள் தேவனுடைய இடத்தில் மற்ற தெய்வங்களை வைத்து, இந்தப் பொய்த் தெய்வங்களைத் தங்கள் ராஜாவாக நியமித்தபோது — மனிதர்களிடையே அதிகாரத்தில் இருந்த ஒரு மனிதனுக்கு ராஜா என்ற பட்டத்தை எடுத்துக்கொள்ளத் துணிவு இல்லை; மாறாக, உண்மையான ராஜாவாகக் கருதப்பட்ட தெய்வத்தின் துணை ஆளுநராக அறியப்படவே விரும்பினான். நான் அதை மீண்டும் கூறுகிறேன். உண்மையான தேவனை ஒரே அரசராக அறிந்திருந்த அறிவு இந்த மனிதர்களின் மனதில் மிகவும் புதிதாக இருந்ததால், எந்த மனிதரும் இன்னும் அரசர் என்ற பட்டத்தை ஏற்கும் தைரியம் கொண்டிருக்கவில்லை. தேவனை ஒரே அரசராகவும் ஆட்சியாளராகவும் நினைவுகூர்ந்தது இன்னும் மிகவும் தெளிவாக இருந்ததால், எந்த மனிதரும் அரசர் என்ற பட்டத்தை ஏற்பது தேவனை அரியணை இறக்கும் முயற்சி போல மிக அதிகமாகத் தோன்றியது.

TAM1897 D 284.4நான் இதே நாட்டிலிருந்து, இதே காலத்தைச் சேர்ந்த மற்றொரு கல்வெட்டை வாசிக்கிறேன்:—

TAM1897 D 284.8இதோ, தன் தெய்வத்தின் பெருமைக்காக ஒரு வீட்டைக் கட்டிய ஒரு மனிதன். இந்த மனிதன், அரசராக இருக்கும் அந்தத் தெய்வத்தின் துணை ஆளுநர் என்று கூறுகிறான். குடேயா என்ற இந்த மனிதன் தன்னை அரசன் என்று கூறிக் கொள்ளவில்லை. அவன் அதிகாரத்தில் இருக்கிறான், ஆனால் தன்னை அரசன் என்று கூறிக் கொள்ளவில்லை. அரசன் யார்? — அவனது தெய்வம். ஒரே ராஜாவாகிய உண்மையான தேவனைப் பற்றிய அறிவு, அவர்களுடைய மனதில் மிகவும் சமீபத்தில் தான் பதிந்திருந்தது என்பதை இது மீண்டும் காட்டுகிறது; தேவனிடமிருந்தும், தேவன் மட்டுமே ராஜா மற்றும் ஆட்சியாளர் என்ற எண்ணத்திலிருந்தும் அவர்கள் முற்றிலும் விலகி, தேவனுடைய ராஜத்துவத்தை ஒதுக்கி வைத்து, ஒரு மனிதனை ராஜா என்ற பட்டத்தை ஏற்க அனுமதிக்கும் அளவிற்குச் செல்லவில்லை.

TAM1897 D 284.9ஏ. எஃப். பாலெஞ்சர். — அப்படியானால், அதிகாரத்தில் இருந்த அந்த மனிதன், தான் ஒரு மன்னன் அல்ல என்றும், மாறாகத் தன் தெய்வத்தின் துணை ஆளுநர் என்றுதான் உரிமை கொண்டாடினானா?

TAM1897 D 284.10ஆம். அப்போது இன்னும் ராஜாக்கள் இல்லை. நாம் மனிதனை ராஜாவாகக் குறித்துப் பேசவில்லை. மனிதர்களிடையே இன்னும் ராஜாக்கள் இல்லை. அதிகாரப் பதவிகளில் மனிதர்கள் இருந்தனர். ஒரு மனிதன் மற்றவர்களை ஆட்சி செய்தான். அவனுக்கு அதிகாரம் இருந்தது, ஆனால் அவன் தன்னை ராஜா என்று அழைக்கவில்லை. அவன் ராஜா என்று அறியப்படவில்லை, மேலும் தன்னை ராஜா என்று அழைத்துக் கொள்ள அவன் இன்னும் தயாராக இல்லை. ஏன்? — ஏனென்றால், ஒரே சரியான ராஜாவாகிய உண்மையான தேவனைப் பற்றிய எண்ணத்திலிருந்து அவன் இன்னும் வெகுதூரம் விலகிச் செல்லவில்லை; ராஜாவாகிய எந்தவொரு தெய்வத்தன்மையின் எண்ணத்தையும் புறக்கணித்து, தன்னை ராஜாவாக நிலைநிறுத்திக்கொள்ளும் அளவுக்குத் துணிச்சலும், தீய தைரியமும் அவனுக்கு இல்லை.

TAM1897 D 284.11அந்த நாட்டில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மிகப் பழைமையான பதிவுகள் இவை. அவை மிகப் பழைமையானவற்றில் அடங்கும் என்பதை நீங்கள் காணலாம். மனிதர்கள் அரசர் என்ற பட்டத்தை எடுத்துக்கொள்ளும் முன்பும், உண்மையான தேவனே அரசர் என்ற எண்ணத்தைக் கொண்டிருந்த காலத்தைச் சேர்ந்த பதிவுகள் இவை.

TAM1897 D 284.12ஆனால் பாபேல் கோபுரத்தில் ஏற்பட்ட மொழி குழப்பத்தைப் பற்றிப் பேசும், அதைவிடச் சற்று முந்தைய ஒரு பதிவு இங்கே உள்ளது. “பைபிளின் பேரரசுகள்” (Empires of the Bible) என்ற நூலின் நான்காவது பக்கத்தில், மொழி குழப்பத்தைப் பற்றிய பைபிள் விவரணத்தைப் பார்க்கலாம். மொழி குழப்பம் நடந்த மக்களே எழுதிய விவரணம் இது. பைபிளில், இதுபற்றி கர்த்தருடைய பதிவு உள்ளது. பாபிலோனின் இடிபாடுகளில் புதைக்கப்பட்டுக் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட செங்கற்களில் உள்ள இந்தக் கல்வெட்டில், அதைப் பற்றிய அவர்களின் விவரம் உள்ளது. இதை நீங்கள் ஆதியாகமத்தின் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் உள்ள விவரத்துடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கலாம், அப்போது அந்த இரண்டுமே முற்றிலும் ஒரே மாதிரியானவை என்பதைக் காண்பீர்கள். அதைப் பற்றி அவர்கள் கூறியது இதோ:—

TAM1897 D 284.14இது, இன்று உள்ளவற்றில் மிகப் பழைமையான பதிவுகளில் ஒன்றாகும். மற்றவை இதற்கு அடுத்தபடியாக உள்ளன. ஆனால் மற்றவை, மனிதர்களிடையே இன்னும் மன்னர் இல்லாத ஒரு காலம் இருந்தது என்பதையும்; அதிகாரத்தில் இருந்த மனிதன் மன்னர் என்ற பட்டத்தை எடுத்துக்கொள்ள விரும்பவில்லை என்பதையும்; அவனது தெய்வமே அவனது மன்னராக இருந்தார் என்பதையும் காட்டுகின்றன; மேலும், உண்மையான தேவனே மன்னர் என்ற எண்ணம் மிகவும் புதியதாக இருந்ததால், தான் மன்னர் என்று சொல்லும் தைரியம் அவனுக்கு இல்லை. உண்மையான தேவன் என்ற தனது கருத்தின் முன்பாக, அது அப்போதைக்கு மிதமிஞ்சிய அதிகாரத்தை அபகரிப்பதாக இருந்தது.

TAM1897 D 285.1அது நிம்ரோதிற்கு முந்தையது. தேவனே மன்னர் என்ற கருத்தையும் மீறி, மன்னர் என்ற பட்டத்தை ஏற்கும் தைரியம் கொண்ட முதல் மனிதன் நிம்ரோத்தான். எனவே “பைபிளின் பேரரசுகள்” என்ற நூலின் ஐம்பதாவது பக்கத்தில் நான் வாசிக்கிறேன்:—

TAM1897 D 285.2நிம்ரோத் இந்தத் துணிச்சலான மனிதன். அவன் கொண்ட பெயர் கிளர்ச்சி, திமிர்பிடித்த அவமதிப்பு ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது, மேலும் கெசெனியஸின் கூற்றுப்படி, அது மிகவும் தேவபக்தியற்ற கலகக்காரனுக்குச் சமமானது. மேலும், “அவன் பூமியில் ஒரு வல்லமையுள்ளவனாக இருக்கத் தொடங்கினான்.” அல்லது, மற்றொரு மொழிபெயர்ப்பு கூறுவது போல, அவன் “பூமியில் முதல் வல்லமையுள்ளவனாக இருந்தான்.”

TAM1897 D 285.3நம்ரோட்தான் தனக்குத் தானே மன்னர் என்ற பட்டத்தை எடுத்துக்கொண்ட முதல் மனிதன்; அரச அதிகாரத்தைக் கையில் எடுத்துக்கொண்டு, மன்னர் என்ற பட்டத்தை வெளிப்படையாக அணிந்த முதல் நபர். மேலும், அவன் தன்னை ஆட்சியாளனாக நிலைநிறுத்திக்கொண்ட மக்களிடையே அந்தப் பட்டம் கொண்டிருந்த அதே பொருளை அவனது பெயரும் துல்லியமாகக் குறிக்கிறது.

TAM1897 D 285.4இப்போது, இது எனது கூற்று அல்ல, மாறாக இந்த விஷயத்தில் ஒரு நிபுணரின் கூற்று இதனைக் கூறுகிறது:—

TAM1897 D 285.5நெம்ரோதின் இராச்சியம் நிறுவப்பட்டதன் மூலம், பழங்கால உலகம் முழுவதுமாக ஒரு புதிய வரலாற்றுக் கட்டத்திற்குள் நுழைந்தது. அந்த வீரனை அரச கிரீடம் அணிந்த முதல் மனிதராகக் காட்டும் கிழக்கத்திய மரபு, ஒரு புதிய ஆடை அணிகலனை ஏற்றுக்கொண்டதை விட அல்லது ஒரு மாகாணத்தை வென்றதை விட மிகவும் முக்கியமான ஒரு உண்மையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அவனது ஆட்சி, ஆள்பவருக்கும் ஆளப்படுவோருக்கும் இடையே ஒரு புதிய உறவு முறையை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தியது. முந்தைய ஆட்சியாளர்களின் அதிகாரம் உறவுணர்வின் மீது நிலைத்திருந்தது, மேலும் தலைவரின் மேலாதிக்கம் பெற்றோர் கட்டுப்பாட்டின் உருவகமாக இருந்தது. இதற்கு மாறாக, நிம்ரோதோ ஒரு பிரதேசத்தின் இறையாண்மையுள்ள மன்னனாகவும், மக்கள் அதன் குடிமக்களாக இருந்தவரை மட்டுமே, தனிப்பட்ட பிணைப்புகளைப் பொருட்படுத்தாமல் அவர்களை ஆள்பவராகவும் இருந்தார். இதுவரை பழங்குடிகள் — விரிவாக்கப்பட்ட குடும்பங்கள் — சமூகம்; இப்போது ஒரு தேசம், ஒரு அரசியல் சமூகம் — அரசு இருந்தது. இக்காலத்திலிருந்து உலகின் அரசியல் மற்றும் சமூக வரலாறு, எதிர்த்திசையில் செல்வதாக இல்லாவிடினும், குறைந்தபட்சம் தனித்தனியானவை. — பைபிளின் பேரரசுகள், ப. 51.

TAM1897 D 285.6அப்படியானால், அரசின் தோற்றம் என்ன?