วิทยาศาสตร์แห่งความรอด – ตอนที่ 2

TAM1897 D 59.2คำเทศนาที่กล่าวในคืนวันอาทิตย์ที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1897 พิมพ์ใน General Conference Daily Bulletins วันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1897 เล่มที่ 1 ฉบับที่ 4 หน้า 59-64 และวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1897 เล่มที่ 1 ฉบับที่ 5 หน้า 65-66.

TAM1897 D 59.3ขออธิบายเพิ่มเติมอีกสักคำสองคำก่อนที่เราจะเริ่มการศึกษาในคืนนี้: ไม่มีข้อสงสัยว่าหลายคนอาจกำลังสงสัยอยู่บ้างว่าสิ่งที่ได้กล่าวไว้เมื่อคืนก่อนจะผ่านการตรวจสอบได้หรือไม่ มันจะผ่านการตรวจสอบได้แน่นอน ผมไม่ได้พูดไปแบบสุ่มๆ จริงอยู่ว่าผมไม่ได้อธิบายทุกอย่างอย่างละเอียด แต่หากท่านคิดถึงสิ่งที่ผมได้กล่าวไว้เมื่อท่านอ่านในฉบับพิมพ์ ท่านจะเห็นว่ามันเป็นความจริง เมื่อผมกล่าวว่าดอกสโนว์ดรอปอยู่ในภาวะสมดุลกับโลก และโลกอยู่ในภาวะสมดุลกับดอกสโนว์ดรอป แล้วหากมีอุกกาบาตที่มีน้ำหนักหลายตันตกลงบนโลก แรงโน้มถ่วงจะไม่เพิ่มขึ้นกว่าเดิมหรือ? และสิ่งนั้นจะไม่ทำลายภาวะสมดุลระหว่างดอกไม้กับโลกหรือ? — ไม่; เพราะไม่ใช่เพียงโลกเท่านั้นที่อยู่ในภาวะสมดุลกับดอกไม้นั้น แต่เป็นทั้งจักรวาล ท่านยังจำได้ไหมว่า เมื่อศึกษาเกี่ยวกับกฎแรงโน้มถ่วง คำอธิบายทางวิทยาศาสตร์คือ “ทุกอนุภาคของสสารในจักรวาลถูกดึงดูดโดยอนุภาคอื่นทุกอนุภาค” ดังนั้นไม่เพียงแต่โลก แต่จักรวาลทั้งมวลก็อยู่ในภาวะสมดุลกับความต้องการของดอกไม้; ดังนั้นการตกของอุกกาบาตจึงไม่ทำให้แรงโน้มถ่วงของจักรวาลเพิ่มขึ้น

TAM1897 D 59.4เพียงคำอธิบายสั้นๆ ในตอนต้น: หากในบทเรียนก่อนหน้านี้ ผมได้พูดเกี่ยวกับหัวข้อ “วิทยาศาสตร์ในพระคัมภีร์” หรือ “วิทยาศาสตร์และพระคัมภีร์” ผมคงจะอธิบายอย่างละเอียดยิ่งขึ้นว่าแรงโน้มถ่วงคืออะไร และไม่ใช่สิ่งใด ตามความหมายทางวิทยาศาสตร์ของคำนี้ แต่ผมไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น; สิ่งที่ผมตั้งใจทำเมื่อคืนก่อนนั้นคือเพียงการชี้แจงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการค้นพบกฎแรงโน้มถ่วง และทฤษฎีของมันในฐานะกฎ มีมุมมองที่เปลี่ยนแปลงไปตั้งแต่สมัยนิวตัน เกี่ยวกับทฤษฎีของกฎนั้น; แต่สิ่งนั้นไม่ส่งผลต่อกฎเอง

TAM1897 D 60.1ตามความจริงแล้ว แรงโน้มถ่วงนั้นไม่ใช่กฎเลย แต่เป็นเพียงฤทธิ์อำนาจของพระเจ้าเท่านั้น แท้จริงแล้วไม่มี “กฎธรรมชาติ” ใดๆ ทั้งสิ้น กฎธรรมชาติเป็นเพียงนิสัยของพระเจ้าเท่านั้น กฎแรงโน้มถ่วงนั้นเอง ก็เป็นเพียงนิสัยของพระเจ้า; การแสดงออกของพลังพระเจ้า แต่เนื่องจากผมไม่ได้อภิปรายว่ามันคืออะไรจริงๆ ผมจึงใช้คำศัพท์ในความหมายที่ได้รับการยอมรับทั่วไป และเพียงเพื่อชี้ให้เห็นว่ามันคือสิ่งที่รักษาสมดุลของจักรวาลไว้

TAM1897 D 60.2คืนนี้ผมจะอ่านคำนิยามอีกข้อหนึ่งของวิทยาศาสตร์ คำนิยามนี้เช่นกันก็ถูกนำมาจากนักวิทยาศาสตร์ชั้นนำที่ได้รับการยอมรับของโลก: “วิทยาศาสตร์คือความรู้ที่แม่นยำที่สุดที่เรามีเกี่ยวกับเรื่องใดก็ตาม” คำว่า “วิทยาศาสตร์” มีความหมายตามตัวอักษรว่า “ความรู้” คำนิยามที่เราได้ฟังเมื่อคืนก่อนนั้นถูกต้องแล้ว มันคือผลผลิตของการคิด นอกจากนี้ การนิยามมันว่าเป็นความรู้ที่แม่นยำที่สุดที่เรามีเกี่ยวกับเรื่องนั้น ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว

TAM1897 D 60.3ตอนนี้กลับมาสู่สองประเด็นที่เราได้กล่าวถึงในบทเรียนก่อนหน้านี้ ความรู้ที่แม่นยำที่สุดเกี่ยวกับความแตกต่างของความสว่างของดาว อยู่ที่ไหนตลอด 1,700 ปีก่อนที่วิทยาศาสตร์จะค้นพบมัน? — ในพระคัมภีร์ แล้ววิทยาศาสตร์ที่แท้จริงเกี่ยวกับเรื่องนั้นอยู่ที่ไหน? — ในพระคัมภีร์ — ความรู้ที่แม่นยำที่สุดเกี่ยวกับความสมดุลของจักรวาลสามารถพบได้ที่ไหนในช่วง 2,500 ปีก่อนที่จะถูกค้นพบ? — ในพระคัมภีร์ แล้วหนังสือที่เป็นวิทยาศาสตร์มากที่สุดในโลกเกี่ยวกับเรื่องนั้นคืออะไร? — พระคัมภีร์ โปรดจำไว้เสมอว่า ผมไม่ได้กำลังพูดถึงวิทยาศาสตร์และพระคัมภีร์ ผมกำลังพูดถึงวิทยาศาสตร์แห่งความรอด และแม้ว่าอาจมีการกล่าวถึงวิทยาศาสตร์อื่น ๆ แต่ก็เป็นเพียงในความสัมพันธ์ที่แยกไม่ออกจากวิทยาศาสตร์หลักนี้เท่านั้น นั่นคือ ท่านและผมจะได้รู้จากหลักฐานทั้งหมดที่เราสามารถรวบรวมได้ในช่วงเวลาสองชั่วโมงของการศึกษานี้ ว่า ความรอดคือวิทยาศาสตร์ ว่ามันคือวิทยาศาสตร์สูงสุดในจักรวาล ว่ามันคือสิ่งที่สมควรแก่การศึกษาของเราที่สุด และว่าเรากำลังปฏิบัติอย่างวิทยาศาสตร์เมื่อเราทุ่มเทการศึกษาอย่างเต็มที่และด้วยจิตวิญญาณทั้งหมดให้กับมัน

TAM1897 D 60.4ตอนนี้ พระคัมภีร์ไม่ใช่หนังสือวิชาการเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ใด ๆ นอกจากวิทยาศาสตร์แห่งความรอด มันเป็นหนังสือวิชาการที่เขียนขึ้นโดยเฉพาะเกี่ยวกับหัวข้อนี้ พระคัมภีร์กล่าวถึงวิทยาศาสตร์อื่น ๆ แต่ไม่มีหนังสือวิชาการใดในพระคัมภีร์ที่เขียนเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์อื่น ๆ วิทยาศาสตร์อื่น ๆ ถูกกล่าวถึง เช่น ที่เราได้สังเกตเห็นในจดหมายถึงชาวโครินธ์และในหนังสืออิสยาห์; ทำไมจึงถูกกล่าวถึงในที่เหล่านี้ — เพื่อชี้ให้เห็นจุดทางวิทยาศาสตร์หรือไม่? — ไม่ใช่; แต่เพื่อใช้มาอธิบายให้เราเข้าใจวิทยาศาสตร์แห่งความรอดได้ดีขึ้น ทำไมความจริงทางดาราศาสตร์จึงถูกนำเข้ามาใน 1 โครินธ์ 15:41? วัตถุประสงค์ของการกล่าวว่า “สง่าราศีของดาวดวงหนึ่​งก็ต่างกั​นกับสง่าราศีของดาวดวงอื่นๆ” คืออะไร? ข้อความนั้นกล่าวต่อทันทีว่า “การซึ่งจะเป็นขึ้นมาจากความตายนั้​นก็​เหมือนกัน … สิ่งที่หว่านลงนั้นไร้​เกียรติ​ ​สิ่งที่เป็นขึ้นมาใหม่​ก็​จะมีสง่าราศี ​สิ่งที่หว่านลงนั้​นอ่อนกำลัง ​สิ่งที่เป็นขึ้นมาใหม่​ก็​จะมี​อำนาจ” เช่นเดียวกับที่ดาวดวงหนึ่งต่างจากดาวดวงอื่นในความรุ่งโรจน์ การฟื้นคืนชีพก็เช่นเดียวกัน ดังนั้นท่านจะเห็นได้ว่าจุดประสงค์ของการนำประเด็นทางวิทยาศาสตร์นั้นมา คือเพื่ออธิบายประเด็นในวิทยาศาสตร์แห่งความรอด เพื่อช่วยให้เราเข้าใจความจริงในวิทยาศาสตร์แห่งความรอดได้ดียิ่งขึ้น

TAM1897 D 60.5ทำไมอิสยาห์จึงนำคำอธิบายเกี่ยวกับความจริงของแรงโน้มถ่วงมาใช้ในคำพูดของเขา? มาดูบทนี้ต่อไปอีกสักหน่อย แล้วเราจะเข้าใจได้ ผมจะอ่านข้อนั้นก่อน แล้วอ่านอีกข้อหนึ่งที่อยู่ท้ายความคิดที่เขากำลังกล่าวถึง “ผู้​ใดได้เคยตวงน้ำทั้งสิ้นด้วยอุ้​งมือของตน?” “​องค์​​บริสุทธิ์​ตรั​สว่า “​เจ้​าจะเปรียบเรากับผู้ใดเล่าซึ่งเราจะเหมือนเขา” จงแหงนหน้าขึ้นดู​ว่า​ ​ผู้​ใดสร้างสิ่งเหล่านี้ ​พระองค์​​ผู้​ทรงนำบริวารออกมาตามจำนวน เรียกชื่​อมันทั้งหมดโดยอานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ และเพราะพระองค์ทรงฤทธิ์​เข้มแข็งจึงไม่ขาดไปสักดวงเดียว” อิสยาห์ 40:25, 26.

TAM1897 D 60.6ไม่มีสิ่งใดที่หลุดพ้นจากความสังเกตของพระองค์ และทุกสิ่งล้วนถูกจัดสมดุลให้สอดคล้องกับความต้องการของดอกไม้เล็กๆ ทุกดอกที่เติบโตในทุ่งนา แต่ทำไมท่านผู้เผยพระวจนะจึงเรียกความสนใจของเราไปยังเรื่องนั้น และนำมันมาไว้ในคำสอนของพระองค์ ณ ที่นี้? — ไม่ใช่เพื่อชี้ให้เห็นข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์ แต่เพื่อเรียกความสนใจของทุกคนไปยังวิทยาศาสตร์แห่งความรอด ท่านสรุปเรื่องนี้อย่างไร? เราต้องพิจารณาทุกสิ่งนี้ และพิจารณาว่าสิ่งใดคือผู้ทรงกระทำทุกสิ่งนี้? แล้วผมอ่านต่อไปว่า “​โอ​ ยาโคบเอ๋ย ทำไมเจ้าจึงว่า ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ทำไมจึงพูดว่า “ทางของข้าพเจ้าปิดบังไว้จากพระเยโฮวาห์ และความยุ​ติ​ธรรมอันควรตกแก่ข้าพเจ้านั้​นก็ผ่านพระเจ้าของข้าพเจ้าไปเสีย”?” อิสยาห์ 40:27.

TAM1897 D 60.7เมื่อพระเจ้าทรงดูแลดอกไม้ที่เติบโตอยู่ใต้เท้าเราอย่างละเอียดถี่ถ้วน มันก็ไม่ได้ถูกซ่อนเร้นหรือถูกลืมไป แล้วท่านจะพูดได้อย่างไรว่าตัวท่านถูกซ่อนเร้นจากพระเจ้า คำพิพากษาของท่านถูกมองข้ามไป และพระองค์ไม่ทรงดูแลท่านอีกต่อไป? ดังนั้น ท่านจะเห็นได้ว่าในทุกกรณี ความจริงทางวิทยาศาสตร์ถูกนำมาใช้เพื่ออธิบายให้เราทุกคนเข้าใจถึงวิทยาศาสตร์แห่งความรอด

TAM1897 D 61.1ความคิดอีกประการหนึ่ง: เมื่อผู้เขียนเหล่านี้เข้าใจสิ่งนี้ มันเกิดขึ้นจากการเปิดเผย แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้ได้รับสิ่งเหล่านี้จากการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ใด ๆ ที่โลกนี้มีอยู่ พระเจ้ากำลังเปิดเผยวิทยาศาสตร์หลักของพระองค์ คือวิทยาศาสตร์แห่งความรอด และพระองค์ทรงเรียกวิทยาศาสตร์อื่น ๆ มาเพื่ออธิบายสิ่งนั้น แล้ววิทยาศาสตร์ใดในทั้งหมดนี้ที่สำคัญที่สุดต่อพระเจ้า? — ความรอด แน่นอน เมื่อพระเจ้าทรงใช้วิทยาศาสตร์อื่น ๆ เพียงเพื่ออธิบายสิ่งนี้ ก็ชัดเจนอย่างยิ่งว่าพระองค์ทรงถือว่าวิทยาศาสตร์นี้สำคัญกว่าวิทยาศาสตร์อื่น ๆ ทั้งหมด

TAM1897 D 61.2แต่นี่ยังไม่ใช่ทั้งหมด มีชายคนหนึ่งที่กล่าวถึงในพระคัมภีร์ ซึ่งมีความรู้ลึกซึ้งในวิทยาศาสตร์สากล — ทุกสาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติของโลกนี้ ผมอยากให้ท่านเห็นว่า มีชายคนหนึ่งที่มีความรู้ลึกซึ้งในวิทยาศาสตร์ที่ปัจจุบันนี้โลกนี้ให้ความสำคัญอย่างมาก และผมอยากให้ท่านเห็นว่า เขากล่าวอะไรเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดนี้ นี่คือข้อความในพระคัมภีร์:—

TAM1897 D 61.3และพระเจ้าทรงประทานสติปัญญาและความเข้าใจแก่ซาโลมอนอย่างเหลือประมาณ ทั้งพระทั​ยอันกว้างขวางดุจเม็ดทรายที่​ชายทะเล​ และสติปัญญาของซาโลมอนล้ำกว่าสติปัญญาทั้งสิ้นของชาวตะวันออกและกว่าบรรดาสติปัญญาของอียิปต์ เพราะพระองค์ทรงมี​สติ​ปัญญาฉลาดกว่าคนอื่นทุกคน ทรงฉลาดกว่าเอธานคนเอสราห์ และเฮมาน คาลโคล์และดารดา บรรดาบุตรชายของมาโฮล และพระนามของพระองค์​ก็​เลื่องลือไปในทุกประชาชาติ​ที่อยู่​​ล้อมรอบ​ ​พระองค์​ตรั​สสุภาษิตสามพันข้​อด้วย และบทเพลงของพระองค์​มี​​หนึ่งพันห้าบท ​พระองค์​ตรัสถึงต้นไม้​ตั้งแต่​ต้นสนสีดาร์ซึ่งอยู่ในเลบานอน จนถึงต้นหุสบซึ่งงอกออกมาจากกำแพง ​พระองค์​ตรัสถึงสัตว์ป่าด้วย ทั้งบรรดานก ​สัตว์​เลื้อยคลานและปลา 1 พงศ์กษัตริย์ 4:29-33.

TAM1897 D 61.4เขาได้กล่าวถึงต้นไม้ตั้งแต่ต้นซีดาร์ในเลบานอนจนถึงต้นฮิสโซปที่งอกขึ้นจากกำแพง สิ่งนี้ในวิทยาศาสตร์เรียกว่าอะไร? — พฤกษศาสตร์ เขาเข้าใจพฤกษศาสตร์ดีกว่าใครในโลกนี้

TAM1897 D 61.5เขายังได้กล่าวถึงสัตว์ด้วย คำศัพท์ทางวิทยาศาสตร์ที่จะใช้ในปัจจุบันคืออะไร? — สัตววิทยา โซโลมอนเข้าใจสัตววิทยาได้ดีกว่าใครก็ตามที่ยังมีชีวิตอยู่ในโลกปัจจุบัน พระองค์ทรงสอนเรื่องนี้ เพราะมีข้อความว่าพระองค์ตรัสถึงสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด พระองค์ทรงสอนวิทยาศาสตร์เหล่านี้

TAM1897 D 61.6“และเกี่ยวกับนก” วิทยาศาสตร์นั้นคืออะไร? — ปักษีวิทยา ดังนั้น โซโลมอนจึงสอนวิทยาศาสตร์ด้านพฤกษศาสตร์ สัตววิทยา และปักษีวิทยา

TAM1897 D 61.7ต่อไปคืออะไร? — “และสัตว์เลื้อยคลาน” วิทยาศาสตร์นั้นคืออะไร? — กีฏวิทยา (Entomology)

TAM1897 D 61.8“และเกี่ยวกับปลา” วิทยาศาสตร์นั้นคืออะไร? — มีนวิทยา (Ichthyology)

TAM1897 D 61.9ผู้ที่อ่านบทพระคัมภีร์นี้ มักไม่คิดว่าโซโลมอนเป็นนักวิทยาศาสตร์ในทุกสาขา แต่หากมีผู้กล่าวว่าโซโลมอนได้กล่าวถึงพฤกษศาสตร์ สัตววิทยา ปักษีวิทยา กีฏวิทยา และมีนวิทยา พวกเขาก็พร้อมจะกล่าวว่า “โซโลมอนเป็นบุคคลที่น่าทึ่งเพียงใด” แต่สิ่งนั้นก็จะไม่ทำให้เขาดูน่าทึ่งไปกว่าที่เป็นอยู่เลย เพราะบทพระคัมภีร์นี้ได้กล่าวถึงทุกสิ่งนั้นแล้ว

TAM1897 D 61.10ผมอ่านข้อความนี้เพื่อให้ท่านเห็นว่าโซโลมอนรู้เรื่องวิทยาศาสตร์อยู่บ้าง ไม่เพียงแต่รู้เรื่องวิทยาศาสตร์เท่านั้น แต่เขายังรู้เรื่องวิทยาศาสตร์ทุกสาขาเหล่านี้มากกว่าที่ใครก็ตามเคยรู้เกี่ยวกับสาขาใดสาขาหนึ่งมาก่อน

TAM1897 D 61.11แม้เขาจะเข้าใจวิทยาศาสตร์เหล่านี้อย่างลึกซึ้ง และเคยสอนในทุกสาขา แต่สิ่งที่เขากล่าวคือ: “ให้​เราฟังตอนสรุปความกันทั้งสิ้นแล้ว” สรุปของทุกสิ่งที่ได้กล่าวมาแล้วคือ: “จงยำเกรงพระเจ้า และรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ เพราะนี่แหละเป็นหน้าที่ทั้งสิ้นของมนุษย์ ด้วยว่าพระเจ้าจะทรงเอาการงานทุกประการเข้าสู่การพิพากษา ​พร้อมด้วยสิ่งเร้นลั​บทุกอย่าง ​ไม่​ว่าดีหรือชั่ว”

TAM1897 D 61.12ในความเห็นของเขา สิ่งใดที่มีลำดับความสำคัญเหนือกว่าวิทยาศาสตร์ทั้งหมดรวมกัน? — ความรอดจากพระเจ้า

TAM1897 D 61.13เหล่าทูตสวรรค์เข้าใจศาสตร์ทั้งปวง แต่พวกเขากลับถือว่าความรอดมีค่าควรแก่การศึกษาของพวกเขามากกว่าศาสตร์อื่น ๆ ทั้งหมดรวมกัน ผู้เผยพระวจนะก็ถือว่าความรอดมีค่าควรกว่าเช่นกัน และใช้ศาสตร์อื่น ๆ เป็นเครื่องมือเพื่อเข้าใจความรอดให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น และนี่คือมนุษย์ผู้เข้าใจศาสตร์อื่น ๆ ทั้งหมด แต่เขากล่าวว่าวิทยาศาสตร์แห่งความรอดนั้นเหนือกว่าศาสตร์ทั้งปวง บัดนี้ผมต้องการให้ท่านเห็นว่า พระเจ้าเองในส่วนพระองค์ ซึ่งแยกต่างหากจากผู้เหล่านี้ทั้งหมด ก็ทรงถือว่าความรอดมีค่าควรเช่นนั้นเช่นกัน

TAM1897 D 61.14ดูที่นี่: เราเพิ่งอ่านว่าโซโลมอนได้สอนศาสตร์ทั้งปวงนี้ แต่เราได้บันทึกคำสอนเหล่านั้นไว้เพื่อศึกษาเท่าใด? — ไม่แม้แต่คำเดียว พระเจ้าไม่ได้นำบันทึกหรือรายงานใด ๆ เกี่ยวกับคำสอนของโซโลมอนด้านพฤกษศาสตร์มาให้เรา พระเจ้าไม่ได้นำหรือบันทึกบทเรียนใด ๆ ที่โซโลมอนเคยสอนด้านสัตววิทยา หรือวิทยาศาสตร์อื่น ๆ เหล่านี้มาให้เรา แต่พระเจ้าได้นำบทเรียนจากโซโลมอน รวมถึงจากผู้อื่นทั้งหมด มาให้เราซ้ำแล้วซ้ำเล่า เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์แห่งความรอด ดังนั้น หากถือว่าทูตสวรรค์ให้เพียงความเห็นของทูตสวรรค์เท่านั้น; ถือว่าผู้เผยพระวจนะให้เพียงความเห็นของผู้เผยพระวจนะเท่านั้น; และถือว่าโซโลมอนให้เพียงความเห็นของนักวิทยาศาสตร์สากลเท่านั้น; แล้วความเห็นของพระเจ้าคืออะไร? — นั่นคือ ความรอดมีค่ามากกว่าสำหรับท่านและผม และสมควรแก่การศึกษาของเรามากกว่าวิทยาศาสตร์อื่น ๆ ทั้งหมดนี้ ซึ่งความรู้เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์เหล่านี้ พระองค์เองได้ประทานให้เรา

TAM1897 D 61.15ศาสตร์นี้ที่โซโลมอนเข้าใจและสอนนั้น ไม่ใช่ศาสตร์แบบของฮักซ์ลีย์ ดาร์วิน และนักวิทยาศาสตร์อื่น ๆ ในยุคนี้ ด้วยจิตใจตามธรรมชาติ มนุษย์สามารถศึกษาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติได้ และค้นพบสิ่งต่าง ๆ มากมาย และแม้ว่าจะไม่ถูกต้องเสมอไป แต่พวกเขาก็สามารถค้นพบบางจุดที่เป็นความจริงได้ แต่นั่นไม่ใช่วิธีของโซโลมอน พระเจ้าได้ประทานปัญญาแก่โซโลมอน ทำให้เขาสามารถเข้าใจทุกสิ่งนี้ด้วยแสงสว่างจากพระเจ้า เขาได้กล่าวถึงทุกสิ่งนี้ด้วยปัญญาของพระเจ้า ดังนั้น วิทยาศาสตร์ที่โซโลมอนสอนจึงเป็นวิทยาศาสตร์ของพระเจ้า พฤกษศาสตร์ที่เขาสอนคือพฤกษศาสตร์ที่แท้จริงและเป็นของพระเจ้า สัตววิทยาที่เขาสอนคือสัตววิทยาของพระเจ้า ในทุกสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นมุมมองของพระเจ้า ความจริงของพระเจ้า และวิทยาศาสตร์ของพระเจ้า ไม่ใช่สิ่งที่ถูกเรียกว่าวิทยาศาสตร์อย่างผิดๆ

TAM1897 D 62.1เอาละ เนื่องจากนี่คือวิทยาศาสตร์ของพระเจ้า และเป็นวิทยาศาสตร์อันศักดิ์สิทธิ์ในตัวมันเอง แล้วทำไมพระเจ้าไม่ประทานทั้งหมดนี้ให้เรา? ทำไมพระองค์ไม่ประทานหนังสือวิชาการด้านพฤกษศาสตร์ของโซโลมอน และเรื่องอื่นๆ ทั้งหมดนี้ให้โลก? — มีเหตุผลสำหรับเรื่องนี้; และเหตุผลนั้นคือ นี่ไม่ใช่สิ่งที่โลกต้องการเป็นอันดับแรก

TAM1897 D 62.2คนอาจมีทั้งหมดนั้น อาจเข้าใจทั้งหมดนั้นได้ เช่นเดียวกับโซโลมอน แต่หากเขาไม่มีความรู้ทางวิทยาศาสตร์แห่งความรอดเป็นอันดับแรกแล้ว ความรู้เหล่านั้นจะมีประโยชน์อะไรกับเขา? โซโลมอนมีทั้งหมดนั้น แต่เมื่อเขาหันใจห่างจากพระเจ้า ห่างจากวิทยาศาสตร์แห่งความรอด และห่างจากการศึกษาเรื่องนั้นด้วยใจทั้งหมดแล้ว ความรู้ของเขาในวิทยาศาสตร์อื่น ๆ จะมีประโยชน์อะไรกับเขา? มันสามารถยับยั้งเขาไม่ให้ทำบาปได้มากเพียงใด? มันมีพลังมากเพียงใดที่จะป้องกันเขาไม่ให้ตามใจตัวเองตามธรรมชาติ และไม่ให้ตกอยู่ในความชั่วร้ายและความเสื่อมทรามที่อยู่ในตัวเขา?

TAM1897 D 62.3ท่านก็รู้ดีว่า เมื่อเขาหันใจห่างจากวิทยาศาสตร์ของพระเจ้า จากวิทยาศาสตร์แห่งความรอด แม้เขาจะมีความรู้ด้านอื่น ๆ ทั้งหมด เขาก็ยังคงเลวร้ายและชั่วร้ายเช่นเดิม ถูกกลืนกินอย่างสิ้นเชิงในความบูชาสิ่งเทียมพระเจ้าและทุกสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ เหมือนกับว่าเขาไม่รู้แม้แต่พื้นฐานเบื้องต้นของสิ่งใดเลย

TAM1897 D 62.4ดังนั้น เราจึงเห็นได้ว่าเหตุใดพระเจ้าจึงไม่รักษาความรู้ทั้งหมดไว้ให้มนุษย์ สมมติว่าพวกเขามีความรู้ทั้งหมดนั้น เหมือนที่โซโลมอนมี และสามารถสอนมันได้เหมือนที่โซโลมอนสอน แต่หากใจไม่ยอมมอบให้พระเจ้า และจิตวิญญาณยังไม่ได้รับการช่วยให้รอด ความรู้จะมีประโยชน์อะไรกับพวกเขา? มันไม่อาจยับยั้งพวกเขาจากความชั่วร้ายและความเสื่อมทรามใดๆ ที่อยู่ในใจมนุษย์ได้

TAM1897 D 62.5วิทยาศาสตร์เหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่โลกต้องการเป็นอันดับแรกในวันนี้ หัวใจจำเป็นต้องได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ จิตวิญญาณจำเป็นต้องได้รับการช่วยให้รอด บุคลิกภาพทั้งหมดจำเป็นต้องได้รับการสร้างใหม่ จิตใจจำเป็นต้องถูกเปลี่ยนแปลงให้เป็นตามภาพลักษณ์และพระสิริของพระเจ้า เพื่อให้ชีวิตสะท้อนความชอบธรรมของพระองค์ และเพื่อแสดงความรู้เกี่ยวกับพระเจ้าเพียงผู้เดียวให้โลกทั้งโลกได้เห็น แม้เราจะมีทุกสิ่งที่วิทยาศาสตร์สามารถให้ได้ทั้งหมด แต่หากไม่มีความรอด ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย เพราะไม่นานนัก เราก็จะไม่มีสิ่งเหล่านั้นเหลืออยู่เลย นี่คือเรื่องที่ควรคิดถึงสำหรับตัวเราเองในวันนี้ ในทุกการศึกษา การอ่าน และการวิจัยของเรา

TAM1897 D 62.6ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง: พระเจ้าต้องการให้เราทุกคน คิดอย่างถูกต้องในทุกเรื่องที่พระองค์มีส่วนเกี่ยวข้อง มีผู้คนในปัจจุบันที่คิดเกี่ยวกับเรื่องวิทยาศาสตร์เหล่านี้ แต่พวกเขาไม่คิดอย่างถูกต้อง พวกเขาคิดไปไกลจนไม่เหลือที่ว่างสำหรับพระเจ้าเลย และคนที่ไม่มีพระเจ้า ไม่มีคำแนะนำจากความคิดและจิตใจของพระเจ้า ก็ไม่สามารถคิดอย่างถูกต้องเกี่ยวกับเรื่องอื่นๆ เหล่านี้ได้ แต่จิตใจจะไม่ถูกต้องจนกว่ามันจะได้รับการฟื้นฟูตามพระฉายาของพระองค์ผู้ทรงสร้างมันขึ้น จิตใจต้องได้รับการเปลี่ยนแปลงและฟื้นฟู เราต้องมีจิตใจที่แตกต่างไปโดยสิ้นเชิง ทุกความคิดต้องถูกนำเข้าสู่การเชื่อฟังและการยอมจำนนต่อพระคริสต์

TAM1897 D 62.7นั่นคืองานแห่งความรอด คือการฟื้นฟูภาพลักษณ์ของพระเจ้าในจิตวิญญาณ; เพื่อนำจิตใจให้กลายเป็นเพียงการสะท้อน การเปล่งประกายของความชอบธรรม ความคิด ของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ เมื่อสิ่งนั้นสำเร็จ และงานของพระเจ้าในโลกนี้เสร็จสิ้นแล้ว ในการทำให้ความรู้เกี่ยวกับพระเจ้าเป็นที่รู้จักแก่ผู้คนทั้งปวง พระเจ้าจะเปิดจักรวาลและนิรันดร์กาลให้เรา เมื่อนั้น ทุกเรื่องอื่น ๆ จะเปิดกว้างให้เราศึกษา และพระเจ้าจะตรัสกับเราว่า “ไปแห่งใดก็ได้ ข้าสามารถไว้วางใจเจ้าได้ จักรวาลอันกว้างใหญ่เปิดกว้างสำหรับเจ้า ไม่มีสิ่งใดถูกปิดกั้นจากเจ้า ทุกสิ่งล้วนเป็นของเจ้า เป็นของเจ้าโดยสมบูรณ์ ไปแห่งใดก็ได้ อยู่แห่งใดก็ได้ ทำสิ่งใดก็ได้ ข้าสามารถไว้วางใจเจ้าได้ คิดถึงเรื่องใดก็ได้ สำรวจลึกซึ้งเท่าใดก็ได้ เจ้าจะทำมันอย่างถูกต้อง”

TAM1897 D 62.8ตอนนี้ ผมไม่ได้กล่าวว่ามนุษย์ควรเพิกเฉยต่อวิทยาศาสตร์อื่น ๆ ทั้งหมดจนกว่าเราจะถึงโลกอื่น ผมเพียงกล่าวว่า วิทยาศาสตร์แห่งความรอดควรเป็นแนวทางในการศึกษาทุกสาขาเหล่านั้น พระเจ้าไม่ได้ทรงเป็นแบบอย่างให้เราแล้วหรือว่า เราควรให้ความสนใจต่อสิ่งเหล่านี้อย่างไร และควรใช้ประโยชน์จากมันอย่างไร? วัตถุประสงค์ของการอ่านและศึกษาหนังสือเรียนอื่น ๆ เหล่านี้คืออะไร? — เพื่อให้สิ่งเหล่านี้ช่วยเราเข้าใจและสอนเรื่องวิทยาศาสตร์แห่งความรอดได้ดีกว่าที่เราจะทำได้หากไม่มีความรู้นั้น นั่นคือประโยชน์ที่พระคัมภีร์ใช้สิ่งเหล่านี้ พระองค์ส่งเราไปประกาศข่าวประเสริฐ ซึ่งวิทยาศาสตร์อื่น ๆ เหล่านี้เกี่ยวข้องด้วย และด้วยตัวอย่าง พระองค์ได้แสดงให้เราเห็นวิธีใช้มัน ด้วยวิธีนี้ พระเจ้าแสดงให้เราเห็นว่า วิทยาศาสตร์แห่งความรอดต้องเป็นผู้นำเหนือวิทยาศาสตร์อื่น ๆ ทั้งหมดที่รู้จักในจักรวาล

TAM1897 D 62.9มันต้องเป็นผู้นำเหนือทุกศาสตร์อื่นในโลกนี้ และเมื่อเราเข้าสู่โลกอีกโลกหนึ่ง มันจะยังคงเป็นผู้นำอยู่ เมื่อความนิรันดร์เปิดออกอยู่เบื้องหน้าเรา และเมื่อเราไปที่ใดก็ได้ตามใจชอบ และคิดถึงเรื่องใดก็ได้ตามใจชอบ เราจะหันหลังให้กับการช่วยให้รอดในตอนนั้น และกล่าวว่า “ฉันสำเร็จการศึกษาในเรื่องนั้นแล้ว” หรือไม่? — ไม่ครับ เรารู้ดีว่ามีเขียนไว้ว่า “ไม้กางเขนของพระคริสต์จะเป็นศาสตร์และบทเพลงของผู้ได้รับการไถ่ตลอดยุคสมัยนิรันดร์ที่ไม่มีที่สิ้นสุด” ดังนั้น เมื่อเราจบหลักสูตรที่นี่ เมื่อเราสำเร็จการศึกษา และเมื่อถึงเวลาพิธีสำเร็จการศึกษาอันยิ่งใหญ่ และเราเข้าสู่การศึกษาในนิรันดร์ เราจะสามารถเข้าใจศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดนี้ได้ดีกว่าเมื่อเรายังอยู่ในโลกนี้

TAM1897 D 63.1เราได้กล่าวไว้ในบทเรียนก่อนหน้านี้ว่า การใช้คำว่า “วิทยาศาสตร์” และ “ทางวิทยาศาสตร์” กับเรื่องความรอดนั้น ไม่ใช่การใช้คำผิดความหมาย ความรอดคือวิทยาศาสตร์ มันเป็นทางวิทยาศาสตร์ การทำงานของพระวิญญาณของพระเจ้าต่อจิตใจ การเปลี่ยนแปลงจิตใจและชีวิตทั้งหมดให้เป็นตามภาพลักษณ์ของพระเยซูคริสต์ จากความบาปสู่ความชอบธรรม — นั่นคือเรื่องทางวิทยาศาสตร์ ดังนั้น เมื่อท่านศึกษาเรื่องนี้ โปรดจำไว้ว่า เราไม่ได้ขาดความเป็นวิทยาศาสตร์แม้แต่น้อย เมื่อเราถือว่าสิ่งนี้เป็นหลักและสำคัญที่สุดในทุกเรื่อง ทุกเวลา นักวิทยาศาสตร์ที่อ้างตัวเหล่านี้กลับขาดความเป็นวิทยาศาสตร์ เพราะละเลยสิ่งนี้ ซึ่งเป็นหลักของวิทยาศาสตร์ทั้งปวง

TAM1897 D 63.2ยังมีสิ่งหนึ่งอีกที่ได้ถูกพิสูจน์แล้ว; และมันได้ถูกพิสูจน์ในสามประเทศที่เป็นแบบอย่างในการศึกษาของโลก บันทึกของชนชาติในพระคัมภีร์ ชนชาติยิว ชนชาติของพระเจ้าตามที่ปรากฏในพระคัมภีร์ ถือกันว่าเป็นแบบอย่างและแหล่งศึกษาสำหรับทุกคนที่ตั้งใจจะรับใช้พระเจ้า กรีซและโรม พร้อมด้วยปรัชญา วรรณกรรม และกฎหมายของพวกเขา เป็นแบบอย่างของหลายคนที่อ้างว่าปฏิบัติตามพระคัมภีร์ และของทุกคนอื่น ๆ

TAM1897 D 63.3ตอนนี้เราได้เห็นว่าในหมู่ประชาชนของพระเจ้า มีชายคนหนึ่งที่เป็นผู้แต่งสุภาษิตที่รอบรู้ทุกด้าน เป็นกวีที่รอบรู้ทุกด้าน และเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่รอบรู้ทุกสาขา บทเพลงของเขามีหนึ่งพันห้าบท และสุภาษิตของเขาสามพันบท นี่คือตัวอย่างของจิตใจผู้ยิ่งใหญ่; แต่ผู้ที่เข้าใจและมีความฉลาดในทุกเรื่องเหล่านี้ ได้แสดงให้เห็นในชีวิตของเขาว่า ความรู้ทั้งหมดนั้นจะไม่มีประโยชน์ใดๆ ต่อมนุษย์หรือเพื่อมนุษย์เลย หากไม่มีศาสตร์แห่งความรอดมาควบคุม และรักษาความสมดุลในความชอบธรรมเหนือทุกสิ่ง

TAM1897 D 63.4เมื่อสักครู่ ผมได้ชี้ให้ท่านทราบว่า พระเจ้าไม่ได้นำคำสอนทางวิทยาศาสตร์ใด ๆ มาให้เรา แต่ตอนนี้ ผมขอชี้ให้ท่านทราบว่า พระเจ้าได้ทรงนำบันทึกชีวิตของชายผู้นั้นมาให้เรา เมื่อเขาหันหลังให้พระเจ้า พระเจ้าได้นำบันทึกความล้มเหลวอย่างใหญ่หลวงที่ชายผู้นั้นก่อขึ้น แม้จะมีความรู้ทั้งหมดนี้ เมื่อเขาลืมศาสตร์แห่งความรอด แล้วทำไมพระเจ้าจึงถือว่าสำคัญกว่าสำหรับท่านและผมที่จะบันทึกชีวิตของชายคนนั้นทั้งหมดหลังจากที่เขาหันหลังให้พระเจ้า แทนที่จะนำบันทึกคำสอนทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมดที่เขาได้ให้มาให้กับเรา? ในความคิดของมนุษย์ สิ่งใดมีค่ามากกว่าต่อมนุษยชาติ? บันทึกเกี่ยวกับความล้มเหลว—ความล้มเหลวอันใหญ่หลวง—ที่โซโลมอนก่อขึ้น มีค่าต่อมนุษยชาติมากกว่าการนำคำสอนทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมดที่โซโลมอนเคยกล่าวไว้มาจัดพิมพ์เป็นหนังสือให้มนุษยชาติอ่านในปัจจุบัน เพราะในความล้มเหลวนั้น ได้แสดงให้โลกทั้งใบเห็นว่า ความรู้เกี่ยวกับทุกสิ่งทุกอย่างโดยปราศจากความรู้เกี่ยวกับการช่วยให้รอดของพระเจ้านั้น เป็นสิ่งว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง และไม่มีค่าแม้แต่น้อย

TAM1897 D 63.5ตัวอย่างสำคัญอีกประการหนึ่งเห็นได้จากชาวกรีก จิตใจตามธรรมชาติไม่อาจบรรลุถึงการคิดที่สูงส่ง รัดกุม และสมบูรณ์แบบยิ่งกว่าที่จิตใจชาวกรีกเคยทำได้ ในสิ่งนั้นได้แสดงให้เห็นถึงความสมบูรณ์แบบของการคิดของมนุษย์โดยปราศจากพระเจ้า

TAM1897 D 63.6แต่มันได้ประโยชน์อะไรแก่พวกเขา? นั่นคือคำถาม วรรณกรรมของพวกเขาได้ประโยชน์อะไรแก่พวกเขา? ปรัชญาของพวกเขาได้ประโยชน์อะไรแก่พวกเขา? ศิลปะของพวกเขาได้ประโยชน์อะไรแก่พวกเขา? ศาสนาของพวกเขาได้ประโยชน์อะไรแก่พวกเขา? ปรัชญา หรือ ฟิโล โซเฟีย — ความรักในปัญญา ปัญญานั้นคืออะไร? — มันคือความโง่เขลาอย่างสิ้นเชิง พระเจ้าตรัสเช่นนั้น ศาสนาของพวกเขาคืออะไร? — มันเป็นเพียงตำนานเท่านั้น ศิลปะของพวกเขาคืออะไร? — พระเจ้าตรัสว่ามันคือการบูชารูปเคารพ ท่านยังจำบันทึกนั้นได้หรือไม่?

TAM1897 D 63.7พระวจนะของพระเจ้าไม่ได้กล่าวว่า เมื่อเปาโลเดินผ่านรูปปั้นเหล่านั้นและเห็นศิลปะของพวกเขา เขาได้ชื่นชมศิลปะนั้น ไม่ พระวจนะกล่าวว่า: “ท่านมีความเดือดร้อนวุ่นวายใจเพราะได้​เห็​นรูปเคารพเต็มไปทั้งเมือง” แล้วมันคืออะไร? — การบูชารูปเคารพ

TAM1897 D 63.8แต่แม้กระทั่งวันนี้ ผู้ชาย ผู้หญิง และเด็กๆ ก็ยังนำสิ่งที่เหลืออยู่จากสิ่งที่เคยเป็นเพียงการบูชารูปเคารพมาบูชา เรียกมันว่าศิลปะ และลอกเลียนแบบมัน จิตใจของพวกเขาจดจ่ออยู่กับมัน พวกเขาเขียนหนังสือเกี่ยวกับมัน และสอนและศึกษาสิ่งนั้นในโรงเรียนทั่วประเทศ แต่สิ่งนี้จะนำไปสู่อะไรได้บ้าง? มันได้ก่อให้เกิดอะไรขึ้นในหมู่ชาวกรีกเอง? ท่านก็รู้ดีว่ามันส่งผลอย่างไรต่อพวกเขา ผมไม่จำเป็นต้องกล่าวซ้ำ — วรรณกรรม ศิลปะ กฎหมาย ปรัชญา ทุกสิ่งเหล่านี้ โรมได้ลอกเลียนปรัชญาจากกรีกมากกว่าที่จะสร้างขึ้นเอง แต่วรรณกรรมนั้นยังคงอยู่ และมันได้นำประโยชน์อะไรมาให้กับชาวโรมัน? — มันทำแก่พวกเขาเช่นเดียวกับที่ทำแก่ชนชาติอื่น ๆ เพียงแต่หากเป็นไปได้ มันกลับทำให้พวกเขาแย่กว่าชนชาติอื่น ๆ ที่เคยเป็นมา ในทั่วทั้งกรีซ ตามที่ผมสังเกตเห็น ผมเห็นทุกหนทุกแห่งว่าชาวกรีกมีความเคารพต่อผู้หญิงมากพอที่จะคลุมผ้าให้เหมาะสมกับทุกรูปปั้นของผู้หญิงที่พวกเขาแกะสลัก ส่วนผู้ชายนั้น แน่นอนว่าถูกแกะสลักในสภาพเปลือยเสมอ แต่เมื่อเรามาถึงอิตาลี ความเคารพนั้นก็หายไป และทุกรูปปั้นล้วนไม่มีผ้าคลุมใด ๆ เลย ในกรณีส่วนใหญ่ ผ้าคลุมตัวได้หายไปหมดแล้ว; และอีกอย่างหนึ่ง ความสมบูรณ์แบบของศิลปะในปัจจุบัน ซึ่งได้รับการบูชาจากผู้ที่ไปกรุงโรมและศึกษาศิลปะที่นั่น คือเพียงรูปปั้นหญิงที่ไม่มีผ้าคลุมตัวเท่านั้น และเมื่อทำเช่นนั้น มันก็ไม่ใช่ศิลปะเลย; แต่กระนั้น มันกลับถูกยกย่องว่าเป็นความสมบูรณ์แบบของศิลปะ และถูกคัดลอกไปทุกที่ พร้อมทั้งความไม่สมบูรณ์ของมันก็ถูกคัดลอกตามไปด้วยทุกครั้ง

TAM1897 D 64.1ผมอยากถามคำถามหนึ่งว่า มีใครในที่นี้เคยเห็นขาคู่ของมนุษย์ตั้งแต่หัวเข่าลงมาบ้างไหม? เมื่อผมยืนอยู่ที่นี่ น้ำหนักตัวของผมอยู่บนเท้าซ้าย ซึ่งช่วยสมดุลน้ำหนักตัวทั้งหมด ส่วนเท้าขวานั้น นิ้วเท้าแตะพื้นอยู่ กล้ามเนื้อขาขวาของผมจะตรงกับกล้ามเนื้อขาซ้ายอย่างสมบูรณ์หรือไม่? — ไม่ แต่สิ่งนั้นคือผลงานศิลปะที่น่าทึ่ง ความแตกต่างก็อยู่ตรงนั้นเอง ทั้งสองขาดูเหมือนกันอย่างสมบูรณ์ และเราไม่สามารถค้นพบความแตกต่างแม้เพียงความกว้างของเส้นผม ดังนั้นเราจึงเห็นว่านี่ไม่ใช่ศิลปะแต่อย่างใด มีเรื่องมากมายที่จะพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่คืนนี้ผมไม่ได้มาบรรยายเรื่องศิลปะ ผมกำลังพูดถึงคุณค่าของความรอด และประโยชน์ของทุกสิ่งเมื่อปราศจากความรอดนั้น โรมมีประโยชน์อะไรเมื่อปราศจากความรอด? — ความชั่วร้ายของโรมทำให้โรมล่มสลาย กรีซมีประโยชน์อะไรเมื่อปราศจากความรอด? — ความชั่วร้ายของเธอทำให้เธอล่มสลาย

TAM1897 D 65.1ดังนั้น เมื่อความจริงนี้ถูกพิสูจน์อย่างชัดเจนถึงสามครั้งต่อหน้าโลก ว่าความพยายามทุกประการของจิตใจมนุษย์ แม้จะสมบูรณ์แบบเพียงใด ก็ไร้ความสามารถโดยสิ้นเชิงที่จะบรรลุถึงสิ่งดีใด ๆ เมื่อใจหันเหจากพระเจ้า แล้วพระเจ้าจะทรงทำอะไรได้สำหรับโลกนี้ หากบทเรียนสามประการนี้ยังไม่อาจสอนให้ผู้คนเข้าใจ? พระองค์จะทรงทำอะไรได้สำหรับมนุษย์ หากพวกเขายังคงเดินตามทางนั้น แม้จะมีตัวอย่างคำเตือนอันเคร่งขรึมทั้งสามนี้? พระเจ้าได้บันทึกตัวอย่างทั้งสามนี้ไว้เพื่อสอนเราถึงความไร้พลังของความพยายามสูงสุดของจิตใจในทุกสาขาของวิทยาศาสตร์ ศิลปะ และวรรณกรรม ที่จะนำประโยชน์ใดๆ มาให้มนุษย์ เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาตกสู่บาป หรือเพื่อนำพวกเขาไปสู่ความดีใดๆ ก็ตาม เมื่อพวกเขาลืมการช่วยให้รอดจากพระเจ้าและศาสตร์แห่งการช่วยให้รอด ซึ่งพระองค์ได้ประทานไว้ในใจมนุษย์

TAM1897 D 65.2ดังนั้น ผมจึงถามว่า: เราควรลอกเลียนความโง่เขลาของชาวกรีกและชาวโรมันหรือไม่? เราควรถูกมนต์สะกดโดยการบูชารูปเคารพของพวกเขา และคิดว่านั่นคือศิลปะหรือไม่? เราควรสนใจศาสนาของพวกเขาหรือไม่ เมื่อมันเป็นความผิดอันใหญ่หลวงโดยสิ้นเชิง? การกล่าวว่านั่นคือตำนานเทพปกรณัมนั้นไม่เพียงพอ; มันคือความผิดอันใหญ่หลวง

TAM1897 D 65.3แต่มีบางคนจะถามว่า: “วรรณกรรมของพวกเขาไม่ใช่สิ่งที่มีค่าอย่างยิ่งหรือ?” มาดูกันว่าพระเจ้าทรงเห็นว่ามันมีค่าเพียงใด ในช่วงเวลาที่พระองค์กำลังนำศาสตร์แห่งความรอดไปทั่วโลกผ่านทางภาษากรีก พระเจ้าทรงมีวรรณกรรมกรีกทั้งโลกอยู่เบื้องหน้าพระองค์ และวรรณกรรมโรมันด้วยเช่นกัน แต่พระองค์กลับพบเพียงสามประโยคสั้นๆ ในทั้งอาณาจักรนั้น ที่สมควรจะหยิบมาใส่ไว้ในบทความนี้เกี่ยวกับศาสตร์แห่งความรอด ผมจะนำให้ท่านฟัง หนึ่งในนั้นอยู่ในบทที่ 17 ของหนังสือกิจการของอัครทูต ซึ่งถูกอ้างอิงจากนักเขียนชาวกรีกชื่อ อาราตัส และมีเนื้อหาดังนี้ ผมจะอ่านจากข้อที่ 28 เปาโลกำลังพูดและกล่าวว่า:—

TAM1897 D 65.4“กวี​บางคนในพวกท่านได้​กล่าวว่า​ ‘เราทั้งหลายเป็นเชื้อสายของพระองค์’” นักเขียนชาวกรีกคนหนึ่งกล่าวว่า มนุษย์เป็นลูกหลานของพระเจ้า พระเจ้าได้หยิบยกคำนั้นขึ้นมา และตรัสว่า “นั่นเป็นความจริง”

TAM1897 D 65.5อีกข้อหนึ่งอยู่ในบทที่ 15 ของจดหมายถึงชาวโครินธ์ฉบับที่ 1 ข้อที่ 33 ส่วนแรกของข้อนี้คือ “อย่าหลงเลย” นี่คือพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้า ส่วนที่เหลือของข้อนี้ถูกอ้างอิงจากนักเขียนชาวกรีกชื่อเมแนนเดอร์: “การคบกับคนชั่วย่อมทำให้นิสัยที่​ดี​เสียไป”

TAM1897 D 65.6อีกตอนหนึ่งอยู่ในหนังสือทิตัส บทที่ 1 ข้อที่ 12 ซึ่งอ้างอิงจากเอพิเมนิเดส ดังนี้: “ชาวครีตเป็นคนพูดปดเสมอ เป็นเหมือนอย่างสัตว์​ร้าย​ เป็นคนเกียจคร้านกินเติบ”

TAM1897 D 65.7สามข้อความนี้คือทั้งหมดที่พระเจ้าสามารถหาได้ในทั้งโลกวรรณกรรมกรีก ซึ่งถือว่าคุ้มค่าที่จะนำมาใช้และได้รับการรับรองจากพระองค์

TAM1897 D 65.8เอาละ ผมไม่ได้กล่าวว่านี่คือทั้งหมดที่ใครก็ตามสามารถนำมาใช้เพื่อประโยชน์ได้ ยังมีข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ในภาษากรีกที่มีค่า แต่พระเจ้ากำลังสอนสิ่งที่สำคัญที่สุดต่อมนุษยชาติทั้งมวล พระองค์กำลังสอนหลักการของความถูกต้องและความจริง ไม่ใช่เพียงการนำเสนอข้อเท็จจริงต่าง ๆ ให้โลกได้รับรู้ และทุกสิ่งที่พระองค์สามารถหาได้ในทั้งวงการวรรณกรรมกรีก ซึ่งสามารถนำมาใช้เพื่อประโยชน์ของความจริงหรือความชอบธรรม ในฐานะหลักการเพื่อชี้นำมนุษย์ ก็มีเพียงสามข้อความนี้เท่านั้น: “เราทั้งหลายเป็นเชื้อสายของพระองค์”; “การคบกับคนชั่วย่อมทำให้นิสัยที่​ดี​เสียไป”; และ “ชาวครีตเป็นคนโกหกเสมอ” มีใครอีกที่สามารถหาได้มากกว่านี้ ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อเขาในทางความชอบธรรมและความจริง ความบริสุทธิ์และความซื่อสัตย์?

TAM1897 D 66.1อย่าลืมว่า ชาวกรีกและชาวโรมันไม่ใช่คนต่างศาสนาที่ต่ำต้อย เสื่อมทราม แต่งตัวโทรม และไม่รู้หนังสือ; พวกเขาเป็นชนชั้นสูง มีวัฒนธรรม และได้รับการศึกษาอย่างสูงที่สุด จะเป็นอย่างอื่นได้อย่างไร เมื่อสิ่งที่พวกเขารู้และสอนคือจุดสูงสุดที่ครูผู้สอนในปัจจุบันต่างปรารถนาจะไปถึง? จูเลียส ซีซาร์ เป็นหนึ่งในบุคคลที่เพียบพร้อมที่สุดที่เคยมีชีวิตอยู่ — ในด้านความสุภาพเรียบร้อย ธรรมเนียมการวางตัว สุนทรียศาสตร์ และกิริยามารยาททั่วไป แต่ลักษณะนิสัยของเขาเป็นอย่างไร? แม้คำบรรยายที่ระมัดระวังที่สุด ซึ่งหากจะให้ครบถ้วนหรือยุติธรรม ก็ยังไม่อาจพิมพ์ได้

TAM1897 D 66.2เมื่อพระเจ้าได้แสดงให้เห็นแล้วว่าวิทยาศาสตร์ทุกแขนง ความรู้ทุกประเภทนั้นล้วนเป็นความว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง หากปราศจากความรอดของพระองค์ ผมจึงขอย้ำอีกครั้งว่า พระองค์จะทรงช่วยมนุษย์ได้อย่างไร หากสิ่งที่พระองค์ได้ทรงวางไว้ให้โลกเห็นนี้ ไม่สามารถสอนให้พวกเขาเข้าใจว่านั่นไม่ใช่ทางที่ควรเดิน? หากมนุษย์ไม่ยอมรับการสอนจากสิ่งเหล่านี้เพื่อเดินตามทางที่ถูกต้อง — เพื่อยอมรับว่าวิทยาศาสตร์ของพระเจ้าคือสิ่งสำคัญที่สุด และสิ่งที่พระองค์ทรงรู้คือสิ่งที่ดีที่สุด — แล้วมนุษยชาติจะหวังได้อย่างไรว่าจะหลุดพ้นจากความชั่วร้ายที่ได้เกิดขึ้นกับทุกคนที่ผ่านมาก่อนหน้านี้?

TAM1897 D 66.3ศาสตร์แห่งความรอดของพระเจ้าคือสิ่งเดียวที่มนุษย์ต้องรู้เป็นอันดับแรก; และให้สิ่งนั้นนำทางเรา ชี้นำเรา สร้างสมดุลให้เรา รักษาเราไว้ในทุกที่ในทุกสิ่ง และต่อต้านทุกสิ่งชั่วร้าย และมันจะทำทุกสิ่งนี้ได้ นั่นคือความจริงอันประเสริฐ เมื่อคืนนี้ผมได้อ่านข้อความนี้ และขออ่านอีกครั้งในตอนนี้:—

TAM1897 D 66.4ทรงโปรดประทานพระคุณนี้​แก่​​ข้าพเจ้า​ ​ผู้​เป็นคนเล็กน้อยกว่าคนเล็กน้อยที่สุดในพวกวิ​สุทธิ​ชนทั้งหมด ทรงให้ข้าพเจ้าประกาศแก่​คนต่างชาติ​ถึงความไพบูลย์ของพระคริสต์ อันหาที่สุ​ดมิ​ได้​ และทำให้คนทั้งปวงเห็​นว่า อะไรคือความเป็​นอันหนึ่​งอันเดียวกันแห่งความลึ​กลับ​ ซึ่งตั้งแต่แรกสร้างโลกทรงปิดบังไว้​ที่​​พระเจ้า​ ​ผู้​ทรงสร้างสารพัดทั้งปวงโดยพระเยซู​คริสต์​ เอเฟซัส 3:8, 9.

TAM1897 D 66.5ความลึกลับของพระเจ้านั้นคืออะไร? — “พระคริสต์ทรงสถิตในท่านอันเป็​นที่หวังแห่งสง่าราศี” พระคริสต์คือฤทธิ์เดชของพระเจ้า และปัญญาของพระเจ้า คือข่าวประเสริฐ คือฤทธิ์เดชของพระเจ้าเพื่อการช่วยให้รอด — นั่นคือความลึกลับของพระเจ้า นั่นคือศาสตร์แห่งการช่วยให้รอด นั่นคือความจริงทางวิทยาศาสตร์ ที่ทุกศาสตร์อื่น ๆ ล้วนหมุนรอบอยู่ ฤทธิ์เดชของพระเจ้าเพื่อการช่วยให้รอดนี้ ทุกคนต้องมี เพื่อยับยั้งตนเองจากความชั่วร้ายที่มีอยู่ในตัวเขา ความชั่วที่เกิดในตัวมนุษย์ทุกคนจะนำเขาไปสู่ความพินาศ แม้จะมีวิทยาศาสตร์ทั้งหมด วรรณกรรมทั้งหมด ศิลปะทั้งหมด ศาสนาทั้งหมด และทุกสิ่งที่โลกสามารถจัดหาได้ หรือเคยจัดหาได้มาทั้งหมด ก็ไม่อาจช่วยได้ เว้นแต่เขาจะยึดมั่นในฤทธิ์อำนาจของพระเจ้าเพื่อการช่วยให้รอด ซึ่งมาถึงมนุษย์โดยความเชื่อของพระเยซูคริสต์

TAM1897 D 66.6หากไม่มีพลังนั้นในใจ แม้แต่วิทยาศาสตร์ที่พระเจ้าทรงสอน — ไม่ต้องพูดถึงวรรณกรรม ศิลปะ ศาสนา และทุกสิ่งที่ชาวต่างศาสนาได้สอน — ก็ไร้พลังที่จะยับยั้งมนุษย์ไม่ให้ทำบาปได้ หากไม่มีสิ่งนั้น ร่องรอยแห่งความชั่วร้ายทุกประการที่อยู่ในตัวมนุษย์จะปรากฏออกมา แม้จะมีสิ่งอื่น ๆ ทั้งหมดเหล่านี้อยู่ก็ตาม นั่นคือเหตุผลที่สิ่งนี้คือฤทธิ์เดชของพระเจ้าเพื่อการช่วยให้รอด: มันช่วยให้มนุษย์รอดพ้นจากความชั่วร้ายทุกประการ

TAM1897 D 66.7ความลึกลับของพระเจ้า คือพระคริสต์ในตัวท่าน ความหวังแห่งความรุ่งโรจน์; พระคริสต์คือฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า และปัญญาของพระเจ้า; พระคริสต์ผู้ทรงถูกตรึงที่กางเขน; สิ่งนั้นเพียงอย่างเดียว สิ่งนั้นคือทุกสิ่งในทุกสิ่ง เหนือทุกสิ่ง ในทุกสิ่ง ผ่านทุกสิ่ง ทั้งในปัจจุบันและตลอดนิรันดร์ — นั่นคือศาสตร์แห่งความรอด ศาสตร์สูงสุดในทุกศาสตร์; สิ่งที่นำทางทุกศาสตร์ มีลำดับความสำคัญเหนือทุกศาสตร์ และชี้นำในการศึกษาทุกศาสตร์ ขอให้เป็นเช่นนั้นกับทุกคนตลอดไป

TAM1897 D 66.8แล้วขอให้พระเจ้าโดยพระวิญญาณของพระองค์ทรงดึงดูดเราให้มาหาพระองค์; ขอให้ใจของเราเปิดออกต่อฤทธิ์อำนาจนั้น ต่อการมีส่วนร่วมในความลึกลับนั้น ต่อพระวิญญาณของพระเจ้า เพื่อพระองค์จะได้ปลูกฝังพระเยซูคริสต์ พระคุณ และคุณธรรมของพระองค์ไว้ในใจเรา และเมื่อเราเปิดใจรับพระองค์เสมอ และรับแต่พระองค์เท่านั้น เหมือนดอกไม้ที่หันหน้าสู่แสงอาทิตย์ เราก็จะได้รับอย่างเต็มเปี่ยม ความชอบธรรมของพระองค์ พลังของพระองค์ ความรอดของพระองค์ ความเมตตาของพระองค์ ความจริงของพระองค์ ความสุขของพระองค์ ความยินดีของพระองค์ ความสันติสุขของพระองค์ — โอ้ และชีวิตนิรันดร์ของพระองค์!