อียิปต์และอิสราเอล

TAM1897 Q1 20.8คำเทศนาที่กล่าวในคืนวันพฤหัสบดีที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1897 พิมพ์ใน General Conference Bulletin, ไตรมาสแรก ปี 1897, เล่ม 2, ฉบับที่ 1, หน้า 20-26.

TAM1897 Q1 20.9บทเรียนแรกของเราได้ชี้ให้เห็นถึงต้นกำเนิดของรัฐ; การก่อตั้งรัฐแรกในประวัติศาสตร์ บทเรียนที่สองของเราได้ชี้ให้เห็นตัวอย่างแรกของการแยกคริสตจักรและรัฐในประวัติศาสตร์ ในสมัยนั้น พระเจ้าได้ชี้แจงอย่างชัดเจนว่าการแยกคริสตจักรและรัฐควรเป็นไปอย่างสมบูรณ์เพียงใด คืนนี้ เราจะติดตามทั้งสองเรื่องนี้ จนกระทั่งทั้งสองมาบรรจบกันอีกครั้ง ในดินแดนเดียวกัน

TAM1897 Q1 20.10นิมโรดเป็นลูกชายของคูช; คูชอาศัยอยู่ในเอธิโอเปีย; คูชเป็นลูกชายของฮาม; และอียิปต์คือดินแดนของฮาม ดังนั้น เราจึงสามารถติดตามสายเลือดของนิมโรดได้โดยตรงจนถึงอียิปต์; และเรายังสามารถติดตามตัวอย่างของเขาได้จนถึงอียิปต์ด้วย แม้ว่านิมโรดจะเป็นคนแรกที่สวมมงกุฎกษัตริย์ เป็นคนแรกที่ใช้ตำแหน่งกษัตริย์และประกาศอำนาจการปกครองของกษัตริย์ แต่ในอียิปต์ ตัวอย่างของนิมโรดในทุกด้านได้รับการปฏิบัติตามอย่างสมบูรณ์ที่สุด และได้รับการสถาปนาอย่างเต็มที่ที่สุด

TAM1897 Q1 20.11ในอียิปต์ ไม่มีกษัตริย์จนกระทั่งหลังยุคของนิมโรด; จนกระทั่งหลังจากที่เขาได้แย่งชิงตำแหน่งและอำนาจของกษัตริย์ไปแล้ว เพราะท่านคงจำได้ว่า เมื่อนิมโรดทำเช่นนั้น มันเป็นการกระทำที่ขัดต่อพระเจ้า ขัดต่อความเข้าใจของประชาชนเกี่ยวกับพระเจ้า และขัดต่อความรู้ของพวกเขาเกี่ยวกับพระองค์ ในเวลานั้น ประชาชนรู้ดีว่า ในเรื่องนี้ นิมโรดกำลังแย่งชิงตำแหน่งของพระเจ้า; และชื่อของเขาบ่งชี้ถึงมุมมองที่แพร่หลายในขณะนั้นเกี่ยวกับการกระทำดังกล่าว ในอียิปต์ก็มีการดำเนินตามแนวทางเดียวกัน บันทึกของอียิปต์ยืนยันว่า ผู้ปกครองคนแรกของอียิปต์คือเหล่าเทพ ต่อมาคือเหล่ากึ่งเทพ หรือที่เรียกว่าครึ่งเทพ และหลังจากนั้นคือกษัตริย์เอง ซึ่งเป็นมนุษย์

TAM1897 Q1 20.12ดังนั้น ท่านจะเห็นว่าในดินแดนนั้น กระบวนการนี้เหมือนกับที่เกิดขึ้นในชินาร์ทุกประการ ในอียิปต์ กษัตริย์ได้ตั้งใจและประกาศอย่างเปิดเผยว่าตนเองจะแทนที่พระเจ้าในสายตาของประชาชน ประชาชนก็มองเขาในลักษณะนั้น ดวงอาทิตย์คือเทพเจ้า กษัตริย์แห่งอียิปต์คือบุตรของดวงอาทิตย์ เขาคือพระเจ้าสำหรับประชาชน ประชาชนดำรงชีวิตด้วยลมหายใจของเขา เขาคือลมหายใจแห่งชีวิตของพวกเขา พวกเขาได้รับจิตวิญญาณจากเขา สำหรับพวกเขา เขาคือ “ผู้ให้ชีวิต เหมือนดวงอาทิตย์นิรันดร์” (ดู “Empires of the Bible,” บท 7, ย่อหน้า 27, 38, 43, 44, 49, 64, 71-83, 96, 102; บท 14, ย่อหน้า 15, 16.) ดังนั้น ในอียิปต์ กษัตริย์ไม่ใช่เพียงผู้แทนหรือผู้สำเร็จราชการแทนเทพเจ้า แต่เขาคือร่างอวตารของพระเจ้าเอง ชีวิตของพระเจ้าสถิตอยู่ในกษัตริย์ และไหลผ่านกษัตริย์ไปยังประชาชน ดังนั้น กษัตริย์จึงเป็นชีวิตของประชาชน เพราะในตัวเขาคือตัวแทนของเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ที่แผ่ขยายไปทุกหนทุกแห่ง นั่นคือดวงอาทิตย์ ไม่มีคุณลักษณะใดของพระเจ้าที่กษัตริย์ไม่ได้เป็นตัวแทนให้ประชาชนเห็น นี่คือระบบการปกครองและระบอบกษัตริย์ในอียิปต์โบราณ

TAM1897 Q1 21.1ตอนนี้ให้ย้อนกลับไปยังประเทศคาลเดีย เมื่อพระเจ้าแยกคริสตจักรออกจากรัฐ ดังที่เราได้อ่านในบทเรียนก่อนหน้านี้ เมื่อพระองค์ตรัสกับอับราฮัมว่า “เจ้​าจงออกไปจากประเทศของเจ้า จากญาติ​พี่​น้องของเจ้า และจากบ้านบิดาของเจ้า ไปยังแผ่นดิ​นที่เราจะชี้​ให้​​เจ้​าเห็น” และจงจำไว้ว่า พระเจ้าทรงแสดงดินแดนนั้นให้อับราฮัมเห็นก็ต่อเมื่อเขาได้แยกตัวออกจากญาติพี่น้องคนสุดท้ายแล้วเท่านั้น อับราฮัมได้แยกตัวออกจากประเทศของเขาเป็นอันดับแรก; ต่อมาคือจากบ้านของบิดา; และสุดท้ายคือจากญาติพี่น้องของเขา พระเจ้าทรงแสดงดินแดนนั้นให้อับราฮัมเห็นก็ต่อเมื่อโลทได้ย้ายไปยังหุบเขาโซดอมแล้วเท่านั้น ปฐมกาล 13:14, 15. เมื่อพระเจ้าทรงเรียกอับราฮัม และเขาได้แยกตัวออกจากประเทศบ้านเกิดของเขา — ด้วยใจและวิญญาณและทุกสิ่ง — และจากบ้านบิดาของเขา และจากญาติพี่น้องทั้งหมดของเขา และยืนอยู่ที่ที่พระเจ้าทรงประสงค์ให้เขายืนอยู่ แล้วพระเจ้าจึงตรัสกับเขาว่า “จงเงยหน้าขึ้นแลดูและมองดูจากสถานที่​ที่​​เจ้​าอยู่​นี้​ไปทางทิศเหนือ ​ทิศใต้​ ทิศตะวันออกและทิศตะวันตก เพราะว่าแผ่นดินทั้งหมดซึ่งเจ้าเห็นนี้เราจะยกให้​เจ้​าและเชื้อสายของเจ้าตลอดไปเป็นนิตย์” เราจะให้มันเป็นกรรมสิทธิ์นิรันดร์

TAM1897 Q1 21.2บัดนี้ข้าพเจ้าขอถามท่านว่า เมื่อพระเจ้าตรัสกับอับราฮัมให้เงยหน้าขึ้นและมองดู อับราฮัมได้เห็นมากกว่าที่เขาจะเห็นได้หากเขาเงยหน้าขึ้นโดยที่พระเจ้าไม่ได้ตรัสให้เขาทำเช่นนั้นหรือไม่?

TAM1897 Q1 21.3(ผู้ฟัง) ใช่ครับ

TAM1897 Q1 21.4ดังนั้น เขาจึงเห็นสิ่งที่เขาไม่อาจเห็นได้ หากพระเจ้าไม่ได้สั่งให้เขาดู และเมื่อพระเจ้าตรัสสั่งให้เขาเงยหน้าขึ้นและมอง สิ่งที่เขาเห็นคือดินแดนที่พระเจ้าได้สัญญาไว้กับเขา ในขณะนั้น พระเจ้าได้แสดงดินแดนที่สัญญาไว้ให้เขาเห็น และนั่นคือประเทศที่พระเจ้าทรงเรียกเขาไป เขาไม่ได้รับมันในขณะนั้น “แม้​​เท่​าฝ่าเท้าก็​ไม่ได้ … พระองค์​ทรงสัญญาไว้ว่าจะให้​แผ่​นดินนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของท่าน และเชื้อสายของท่านที่มาภายหลังท่าน” และเขาได้มองไปยังประเทศสวรรค์นั้นอย่างไม่หยุดยั้ง; ประเทศที่มีเมืองที่มีรากฐาน ซึ่งผู้สร้างและผู้ก่อตั้งคือพระเจ้า มี “พระสัญญา … ​ที่​ว่าจะได้ทั้งพิภพเป็นมรดก” และอับราฮัมได้รับคำสัญญานั้น “ผ่านความชอบธรรมแห่งความเชื่อ” แล้ว เมื่อพระเจ้าสั่งให้อับราฮัมมองไปยังมัน และว่าพระองค์จะมอบมันให้เขาและลูกหลานของเขาเป็นกรรมสิทธิ์นิรันดร์ เขาเห็นอะไร? โลกนี้หรือ?

TAM1897 Q1 21.5(เสียง) เขาเห็นโลกที่จะมาในอนาคต

TAM1897 Q1 21.6และนั่นคือประเทศที่เป็นของเขาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา “และถ้าท่านเป็นของพระคริสต์​แล้ว​ ท่านก็เป็นเชื้อสายของอับราฮัม คือเป็นผู้รับมรดกตามพระสัญญา” และนั่นคือประเทศของท่าน และของผมด้วย โอ้! เมื่อคิดถึงว่าคนใดที่พอใจกับประเทศอื่นใด หรือมีความโน้มเอียงไปทางประเทศอื่นใด หรือมีความรักใคร่ต่อประเทศอื่นใด ก็ต้องมีความคิดที่แคบและไม่สมควรอย่างยิ่งเพียงใด เขาจะคิดเช่นนั้นได้อย่างไร เมื่อเขามองไปยังประเทศที่พระเจ้าได้ทรงแสดงให้เขาเห็น และที่พระเจ้าทรงเรียกเขาให้ไป!

TAM1897 Q1 21.7อับราฮัมได้เสียชีวิตแล้ว อิสอัคได้มีชีวิตอยู่และเสียชีวิต ยาโคบและครอบครัวของเขาถูกนำไปยังอียิปต์ ตามที่พระเจ้าได้ตรัสกับอับราฮัมว่า “เชื้อสายของเจ้าจะเป็นคนต่างด้าวในแผ่นดิ​นที่​ไม่ใช่​ของพวกเขา” และดินแดนนั้นคืออียิปต์ ลองคิดดูให้ดี อย่าลืมคำกล่าวนี้ที่พระเจ้าทรงให้เราเกี่ยวกับอียิปต์ เพราะมันจะมีประโยชน์ในบทเรียนต่อไป ดินแดนที่พวกเขาจะต้องเป็นคนแปลกหน้าและรับใช้พระเจ้า คืออียิปต์ พวกเขาอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นเวลาหลายร้อยปี — ในดินแดนที่ไม่ใช่ของพวกเขา และจงจำไว้ว่านั่นคืออียิปต์ที่เราได้วาดภาพไว้ ซึ่งกษัตริย์อยู่ในตำแหน่งของพระเจ้า และเป็นพระเจ้าสำหรับประชาชน

TAM1897 Q1 21.8มาดูคริสตจักรนี้เพิ่มเติมอีกสักครู่ และดูว่าพระเจ้ากำลังทำอะไรกับมัน เรามีแผนที่อยู่ตรงหน้าเราคืนนี้ที่แสดงประเทศนี้ นี่คือคาลเดีย ที่อับรามถูกเรียกออกมาจากที่นั่น และเขาเดินทางขึ้นสู่เมโสโปเตเมียไปยังฮาราน ที่พ่อของเขาเสียชีวิต ที่นั่นเขาถูกแยกออกจากบ้านพ่อของเขา และจากนั้นเขาก็เข้ามาในดินแดนที่เขาถูกแยกออกจากโลท

TAM1897 Q1 21.9ขณะที่อับรามอยู่ในดินแดนนี้ ประวัติศาสตร์ได้ถูกสร้างขึ้น เมื่อชนชาติทางตะวันออกพิชิตดินแดนไปทางตะวันตก จนถึงชายแดนของอียิปต์ แต่เมื่อถึงเวลาที่อิสราเอลไปอียิปต์ หรือก่อนหน้านั้นเล็กน้อย จักรวรรดิอียิปต์ได้แผ่ขยายไปทั่วดินแดนทางตะวันออกทั้งหมดนี้แล้ว มันแผ่ขยายไปทั่วอียิปต์ ลงไปถึงเอธิโอเปีย ครอบคลุมชายแดนทางใต้และทางตะวันตกของเอเชียไมเนอร์ จนถึงอาร์เมเนีย อัสซีเรีย และชินาร์; ทำให้จักรวรรดิอียิปต์ครอบคลุมทั้งภูมิภาคตะวันออก ซึ่งเป็นโลกที่รู้จักในขณะนั้น จักรวรรดิอียิปต์ในยุคนั้น มีอิทธิพลกว้างขวางเทียบเท่ากับจักรวรรดิโรมันในยุคของตน หรือชาติอื่นใดที่ตามมา

TAM1897 Q1 21.10ในขณะนั้น เมื่อประวัติศาสตร์ถูกสร้างขึ้นจากทางตะวันออก และกษัตริย์ของประเทศเหล่านี้กำลังพิชิตดินแดนทางตะวันตก จนถึงชายแดนของอียิปต์ พระเจ้าได้ตั้งคริสตจักรของพระองค์ในดินแดนคานาอัน เพื่อรักษาความรู้เกี่ยวกับพระเจ้าที่แท้จริงให้คงอยู่ท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ ที่ผ่านไปมาในที่นั้น และเมื่อราชอาณาจักรอียิปต์แผ่ขยายไปทั่วทั้งประเทศนี้ และศูนย์กลางของจักรวรรดิโลกคือเมืองหลวงของอียิปต์เอง พระเจ้าได้นำประชากรของพระองค์เข้าไปในอียิปต์ เพื่อให้ทูตและผู้ว่าการของทุกชนชาติ ที่เดินทางจากประเทศต่าง ๆ เหล่านี้ ไปยังศูนย์กลางการปกครองของพวกเขา ซึ่งก็คืออียิปต์ จะได้มาพบปะกับประชากรของพระเจ้า

TAM1897 Q1 21.11ในอียิปต์ พระเจ้าได้ตั้งชนชาติของพระองค์ไว้ในโกเชน ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างทางผ่านระหว่างชนชาติต่าง ๆ ที่นับถือศาสนาอื่นกับเมืองหลวงของอียิปต์ เพื่อให้ชนชาติเหล่านั้น รวมถึงทูตและผู้ว่าการของพวกเขา ต้องผ่านโกเชน ซึ่งเป็นดินแดนที่ชนชาติของพระเจ้าอาศัยอยู่ และเพื่อให้ความสนใจของพวกเขาถูกดึงดูดไปยังพระเจ้าที่แท้จริง

TAM1897 Q1 22.1ในอียิปต์ โยเซฟยังอยู่ข้างบัลลังก์ด้วย ทำให้ทูตที่มาเยือนอียิปต์ต้องพบกับโยเซฟ ซึ่งเขาจะให้ความรู้เกี่ยวกับพระเจ้าที่แท้จริงแก่พวกเขา หลังจากโยเซฟเสียชีวิต ความรู้เกี่ยวกับโยเซฟและอิทธิพลของเขายังคงอยู่ในเมืองหลวงของอียิปต์จนถึงสมัยโมเสส แล้วโมเสสก็อยู่ในพระราชวังและอยู่ข้างบัลลังก์ ไม่ใช่เพียงอยู่ข้างๆ อย่างที่โยเซฟเคยอยู่ แต่โมเสสยืนอยู่บนขั้นบันไดแรกสู่บัลลังก์ เพราะเขาเป็นบุตรของลูกสาวฟาโรห์ ลูกสาวของฟาโรห์คือภรรยาของฟาโรห์; และโมเสสในฐานะลูกชายของลูกสาวฟาโรห์ จึงเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์ที่ชอบธรรมสองชั้น หากภรรยาของฟาโรห์ไม่ใช่ลูกสาวของเขา ลูกชายคนแรกที่เธอรับเลี้ยงจะเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์ นอกจากนี้ หากฟาโรห์มีภรรยาอีกคนแต่ไม่มีลูกอื่น ลูกสาวของเขาก็จะเป็นผู้สืบสันตติวงศ์ แต่เมื่อลูกสาวของฟาโรห์เป็นภรรยาของฟาโรห์แล้ว ลูกชายที่เธอรับเลี้ยงจึงเป็นผู้สืบสันตติวงศ์สองชั้น ไม่มีใครสามารถโต้แย้งสิทธิของเขาในการสืบสันตติวงศ์ของบัลลังก์อียิปต์ ซึ่งในขณะนั้นคือบัลลังก์ของโลก

TAM1897 Q1 22.2ในเวลานั้น กษัตริย์แห่งอียิปต์มีอายุประมาณแปดสิบปี ดังนั้นจึงมีช่วงเวลาเพียงเล็กน้อยระหว่างโมเสสกับตำแหน่งที่เขามีสิทธิ์โดยชอบธรรมสองชั้นบนบัลลังก์ และการครอบครองอำนาจทั้งหมดของจักรวรรดิอียิปต์ที่ครอบคลุมโลก และในช่วงเวลานั้นเอง เวลาแห่งคำสัญญาที่พระเจ้าได้สาบานไว้กับอับราฮัมก็ใกล้เข้ามาแล้ว โมเสสเชื่อในคำสัญญานั้น และด้วยเหตุนี้ เขาจึงปฏิเสธบัลลังก์และอำนาจทั้งหมด รวมถึงความรุ่งโรจน์ของอียิปต์อย่างตั้งใจและเด็ดขาด — เขา “ไม่​​ยอมให้​เรียกว่าเป็นบุตรชายของธิดากษั​ตริ​ย์​ฟาโรห์”

TAM1897 Q1 22.3โมเสสเชื่อว่าเวลาแห่งคำสัญญาที่พระเจ้าได้สาบานไว้กับอับราฮัมกำลังใกล้เข้ามาแล้ว และอีกอย่างหนึ่ง เราควรตัดสินใจให้แน่ชัดว่าเราเชื่อในคำสัญญานั้นหรือไม่ เพราะหากเรามั่นใจว่าเราเชื่อในคำสัญญานั้น เราจะเห็นความเชื่อของโมเสสในคำสัญญานั้นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น โปรดเปิดไปที่หนังสือกิจการอัครทูต 7:17:—

TAM1897 Q1 22.4เมื่อใกล้เวลาตามพระสัญญาซึ่งพระเจ้าได้ปฏิญาณไว้กับอับราฮัม ​ชนชาติ​อิสราเอลได้​ทวี​มากขึ้นในประเทศอียิปต์

TAM1897 Q1 22.5เมื่อโมเสสเกิด ฟาโรห์คิดจะทำลายชนชาตินี้ เพื่อไม่ให้พวกเขาเพิ่มจำนวนและกลายเป็นชนชาติที่ทรงพลังจนสามารถออกจากแผ่นดินนั้นได้ ประเด็นคือ อียิปต์ไม่เพียงมีชาวยิวเป็นชนชาติต่างชาติ แต่ยังมีชนชาติต่างชาติจำนวนมาก — ผู้ถูกจับเป็นเชลยจากประเทศอื่น ๆ มาสู่อียิปต์ ดังนั้น ในขณะนั้น ประมาณหนึ่งในสามของประชากรอียิปต์เป็นชาวต่างชาติ คำในภาษาฮีบรูที่กล่าวถึงการที่ประชาชนเพิ่มจำนวนขึ้น หมายความว่าพวกเขา “ทวีขึ้นเป็นฝูง” เหมือนผึ้งหรือปลา เมื่อฟาโรห์เห็นประชาชนเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างล้นหลาม และประเทศยังเต็มไปด้วยชาวต่างชาติด้วย เขาจึงกลัวว่าพวกเขาจะก่อการกบฏเพื่อยึดครองดินแดนและออกจากประเทศ

TAM1897 Q1 22.6อีกปัจจัยหนึ่งที่นำไปสู่เรื่องนี้คือ เมื่ออิสราเอลยังอยู่ในอียิปต์ และในขณะที่จักรวรรดิอียิปต์ครอบครองดินแดนทั้งหมดในตะวันออก รัฐได้พยายามอย่างจริงจังที่จะบังคับให้ประชาชนทั่วทั้งจักรวรรดิบูชาเพียงดวงอาทิตย์เท่านั้น รูปแบบต่าง ๆ ของการบูชาดวงอาทิตย์แพร่หลายไปทั่วจักรวรรดิ แต่รัฐบาลได้ใช้ทุกอำนาจของจักรวรรดิเพื่อห้ามทุกรูปแบบการบูชาดวงอาทิตย์ ยกเว้นเพียงดวงอาทิตย์ที่ปรากฏเป็นวงกลมเปล่าบนท้องฟ้า หรือรูปภาพของดวงอาทิตย์ที่วางอยู่ต่อหน้าพวกเขา แน่นอนว่า ชาวอิสราเอลไม่ปฏิบัติตามคำสั่งนั้น พวกเขาไม่ยอมบูชาดวงอาทิตย์ พวกเขาได้ยืนหยัดเพื่อความจริงของพระเจ้า และการกระทำดังกล่าวของพวกเขายังคงอยู่ในความทรงจำของกษัตริย์องค์นี้เสมอมา แม้จะเป็นกษัตริย์องค์อื่นที่พยายามบังคับให้มีการบูชาดวงอาทิตย์ แต่เมื่อกษัตริย์องค์นี้ขึ้นครองราชย์ เรื่องนั้นยังคงอยู่ในความคิดของเขา และเป็นพื้นฐานที่เขาอาจใช้เหตุผลว่า หากประชาชนกลุ่มนี้ได้รับโอกาส พวกเขาก็จะนำหน้าในการออกจากประเทศ

TAM1897 Q1 22.7ในเวลานั้น บันทึกไม่เพียงระบุว่า “ประชาชนเติบโตและเพิ่มจำนวนขึ้น” แต่ยังระบุว่า “เวลาแห่งคำสัญญาที่พระเจ้าได้สาบานกับอับราฮัมก็ใกล้เข้ามาแล้ว” พระเจ้าได้สาบานคำสัญญาใดกับอับราฮัม? คำสัญญาของพระเจ้าต่ออับราฮัมคืออะไร? — คือจะให้เขาดินแดนที่เขาได้เห็น ดินแดนนั้นคือดินแดนใด?

TAM1897 Q1 22.8(เสียง) โลกทั้งใบ

TAM1897 Q1 22.9โลกใด?

TAM1897 Q1 22.10โลกที่จะมาในอนาคต

TAM1897 Q1 22.11นั่นคือคำพูดของสตีเฟน: “เวลาแห่งคำสัญญาที่พระเจ้าได้สาบานไว้กับอับราฮัมกำลังใกล้เข้ามาแล้ว” เป็นจริงหรือไม่? ท่านเชื่อหรือไม่? ท่านเชื่อหรือไม่ว่าเวลาที่พระเจ้าจะมอบดินแดนนั้นให้อับราฮัม—ดินแดนที่พระองค์ได้ทรงแสดงให้เขาเห็น—กำลังใกล้เข้ามาแล้ว? พระคัมภีร์กล่าวว่า “แก่อับราฮัม” คนอื่น ๆ ก็จะมีส่วนร่วม แต่คำสัญญานั้นเป็นแก่อับราฮัม ไม่ใช่คนอื่นใดนอกเหนือจากอับราฮัม แต่เป็นอับราฮัมและเชื้อสายของเขา “พระองค์​​มิได้​ตรั​สว่า ‘และแก่เชื้อสายทั้งหลาย’ เหมือนอย่างกับว่าแก่คนมากคน ​แต่​เหมือนกับว่าแก่คนผู้​เดียว​ ‘และแก่เชื้อสายของท่าน’ ซึ่งเป็นพระคริสต์”

TAM1897 Q1 22.12แล้วเวลาแห่งคำสัญญาจึงใกล้เข้ามาแล้วหรือไม่ เมื่อพระเจ้าจะมอบดินแดนที่พระองค์ได้แสดงให้อับราฮัมเห็นนั้น ให้แก่อับราฮัมและพระคริสต์? ผมไม่ได้ถามว่าท่านเคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนหรือไม่ ผมถามว่าท่านเชื่อในสิ่งที่เขียนไว้หรือไม่ ผมจะไม่พยายามอธิบายเรื่องนี้ เพราะเมื่อเราเชื่อแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องอธิบายอีก เนื่องจากมันได้เขียนไว้อย่างชัดเจนแล้ว ท่านรู้ดีพอแล้วโดยไม่ต้องอ้างอิงถึงข้อพระคัมภีร์ จากความรู้ของท่านเกี่ยวกับพระคัมภีร์ว่า พระเจ้าได้ทรงให้คำสัญญานี้ทุกครั้งแก่อับราฮัมและลูกหลานของเขา ไม่เคยให้แก่ลูกหลานโดยไม่มีอับราฮัม ไม่เคยให้แก่อับราฮัมโดยไม่มีลูกหลาน — และ “ไม่ใช่แก่ลูกหลานทั้งหลาย” แต่แก่ลูกหลานของท่าน แล้วเมื่อเวลาแห่งคำสัญญาใกล้เข้ามาเพื่อจะให้สิ่งนั้นแก่อับราฮัม คำสัญญานั้นจะมาถึงใครอีก? — มาถึงพระคริสต์ คำสัญญานั้นจะมาถึงอับราฮัมได้อย่างไร? — โดยทางพระคริสต์

TAM1897 Q1 22.13เอส. เอช. เลน.—เมื่อคำสัญญาถูกซ้ำขึ้นกับอิสอัคและยาโคบ ภาษาที่ใช้ไม่เหมือนกันหรอกหรือ?

TAM1897 Q1 22.14ใช่ครับ มันเป็นเช่นนั้นเสมอมา

TAM1897 Q1 22.15เอส. เอช. เลน.—แล้วคำถามก็คือ อับราฮัมจำเป็นต้องอยู่ที่นั่นเพื่อทำให้คำประกาศของสตีเฟนเป็นจริงหรือไม่?

TAM1897 Q1 23.1ใช่ เพราะมันกล่าวว่า “แก่ท่าน และแก่ลูกหลานของท่าน” มาตลอด แต่จะมีข้อพระคัมภีร์อื่น ๆ ที่จะทำให้เรื่องนี้ชัดเจนยิ่งขึ้น

TAM1897 Q1 23.2ขอพูดสั้นๆ หน่อย ยาโคบเสียชีวิตในอียิปต์ แล้วถูกนำตัวไปยังดินแดนนั้น และถูกฝังศพที่นั่น โยเซฟเสียชีวิตในอียิปต์ แต่เขาได้กล่าวว่า “อย่าฝังศพข้า; แม้แต่ในดินแดนนั้นเองก็อย่า” โยเซฟไม่ต้องการให้พวกเขานำตัวเขาไปยังปาเลสไตน์ ซึ่งยาโคบถูกนำตัวไปและถูกฝังศพที่นั่น โยเซฟกล่าวว่า “พระเจ้าจะเสด็จมาเยี่ยมท่าน” “เก็บศพข้าไว้ และเมื่อพระเจ้าเสด็จมาเยี่ยมท่าน ให้พาข้าไปด้วย พาซากกระดูกของข้าไปด้วย” และพวกเขาก็ทำตามนั้น เมื่อพวกเขาไปถึงดินแดนนั้น ดินแดนใดที่พระเจ้าหมายถึงในคำสัญญาที่ให้แก่อับราฮัม?

TAM1897 Q1 23.3(ผู้ฟัง) โลกที่จะมาในอนาคต

TAM1897 Q1 23.4ท่านไม่เห็นหรือว่าโยเซฟไม่เคยคาดหวังว่าจะถูกฝังในโลกนี้เลย?

TAM1897 Q1 23.5ลองมองเรื่องนี้จากมุมอื่นดู คำกล่าวว่า “เวลาแห่งคำสัญญาที่พระเจ้าได้สาบานกับอับราฮัมนั้นใกล้เข้ามาแล้ว” พระเจ้าได้สาบานว่าจะให้อับราฮัมดินแดนที่พระองค์ได้ทรงแสดงให้เขาเห็น เป็นกรรมสิทธิ์นิรันดร์ แต่อับราฮัมได้เสียชีวิตไปแล้ว และเสียชีวิตมานานหลายร้อยปีแล้ว แล้วพระเจ้าจะให้ดินแดนนั้นแก่อับราฮัมได้อย่างไรเมื่อเขาได้เสียชีวิตไปแล้ว? ชัดเจนว่าพระองค์ไม่สามารถทำได้ ดังนั้น เนื่องจากพระเจ้าได้สาบานว่าจะให้ดินแดนนั้นแก่อับราฮัม; เนื่องจากเวลาที่พระเจ้าได้สาบานไว้กับอับราฮัมนั้นใกล้เข้ามาแล้ว; และเนื่องจากอับราฮัมได้เสียชีวิตไปแล้ว จึงเป็นที่แน่นอนว่าดินแดนนั้นไม่อาจถูกมอบให้แก่อับราฮัมในขณะที่เขาเสียชีวิตอยู่; และเป็นที่แน่นอนเช่นกันว่าเวลาที่อับราฮัมจะได้รับการฟื้นคืนชีพจากความตายนั้นใกล้เข้ามาแล้ว เพื่อที่พระเจ้าจะได้มอบดินแดนที่พระองค์ได้สาบานว่าจะให้เขาเป็นกรรมสิทธิ์นิรันดร์ ด้วยเหตุนี้ ท่านไม่เห็นหรือว่าทำไมโยเซฟจึงไม่ยอมให้ศพของเขาถูกฝัง—แม้ในดินแดนคานาอัน เช่นเดียวกับที่ยาโคบถูกฝัง? ความจริงคือ โยเซฟเชื่อว่าเวลาที่พระเจ้าได้สาบานกับอับราฮัมว่าจะให้ดินแดนนั้นแก่เขากำลังใกล้เข้ามาแล้ว และโยเซฟคาดหวังว่าจะได้เข้าครอบครองมรดกร่วมกับอับราฮัม

TAM1897 Q1 23.6(เสียง) คำสัญญาดังกล่าวไม่ใช่คำสัญญาที่พระเจ้าทรงให้แก่อับราฮัม ซึ่งกล่าวถึงในบทที่ 15 ของหนังสือปฐมกาลหรือ?

TAM1897 Q1 23.7ใช่ครับ นั่นคือความหมายที่ถูกต้องพอดี ขอบคุณพระเจ้า ดังนั้น โยเซฟจึงเสียชีวิต และได้รับการดองศพในอียิปต์ แล้วถูกวางไว้ในโลงศพ และเมื่ออิสราเอลออกจากอียิปต์ กระดูกของโยเซฟก็ถูกนำไปด้วยเป็นเวลาสี่สิบปีในถิ่นทุรกันดาร; และตลอดเวลานั้น ศพของโยเซฟอยู่กับพวกเขา ปรากฏอยู่ตรงหน้าพวกเขาทุกวันทุกคืน และเป็นการตักเตือนต่อความไม่เชื่อของพวกเขา

TAM1897 Q1 23.8ผมพบว่าหลายคน เมื่ออ่านข้อพระคัมภีร์ในคำพูดของสตีเฟนนั้น มักจะอธิบายมันในทางนี้ ทางนั้น และทางอื่น ๆ แทนที่จะเชื่อในสิ่งที่มันกล่าวไว้ แทนที่จะมองไปที่คำสัญญาที่พระเจ้าทรงให้แก่อับราฮัม และที่พระองค์ทรงสาบานกับอับราฮัมว่าจะให้เขาดินแดนที่พระองค์ทรงแสดงให้เขาเห็น แต่ท่านได้ตกลงกันแล้วว่า ดินแดนที่พระเจ้าทรงแสดงให้อับราฮัมเห็นนั้นคือโลก ไม่ใช่โลกนี้ แต่เป็นโลกที่จะมาใช่ไหม? นั่นคือดินแดนที่พระเจ้าทรงสาบานว่าจะประทานให้เขา และนั่นคือดินแดนที่เขาเฝ้ารอคอย นั่นคือดินแดนที่มีเมืองที่เขาเฝ้ารอคอย ซึ่งผู้สร้างและผู้ก่อตั้งเมืองนั้นคือพระเจ้า และเขาจะไม่คิดถึงโอกาสที่จะกลับไปยังดินแดนอื่น ที่เขาได้ออกมาจากที่นั่น

TAM1897 Q1 23.9ตลอดเวลา คำสาบานของพระเจ้าคือการให้ดินแดนนั้นแก่อับราฮัมและเชื้อสายของเขา อย่าใส่คำว่า “เชื้อสายทั้งหลาย” (พหูพจน์) ลงไป เมื่อพระเจ้าได้ตัดมันออกแล้ว; อย่าเติมตัว “s” (เครื่องหมายพหูพจน์) ลงไป เมื่อพระเจ้าได้ตัดมันออกแล้ว “พระองค์​​มิได้​ตรั​สว่า ‘และแก่เชื้อสายทั้งหลาย’ เหมือนอย่างกับว่าแก่คนมากคน ​แต่​เหมือนกับว่าแก่คนผู้​เดียว​ ‘และแก่เชื้อสายของท่าน’ ซึ่งเป็นพระคริสต์” มีหลายคนในหมู่พวกเขา นั่นเป็นความจริง มีสามล้านคนออกจากอียิปต์ แต่พวกเขาไม่ใช่กลุ่มที่พระเจ้าทรงกล่าวถึงเมื่อพระองค์ตรัสว่า “แก่ท่าน และแก่เชื้อสายของท่าน” ซึ่งหมายถึง “เหมือนกับว่าแก่คนผู้เดียว” และ “ซึ่งคือพระคริสต์” ท่านเห็นหรือไม่? อย่าให้จำนวนมหาศาลของชนชาติอิสราเอลเข้ามาในใจท่านเมื่อท่านอ่านคำว่า “แก่ท่าน และแก่เชื้อสายของท่าน” เมื่อพระเจ้าตัด “s” ออกไป เราไม่ได้รับอนุญาตให้ใส่คำนั้นเข้าไปเลย เราต้องไม่ใส่ตัว “s” นั้นเข้าไปแม้แต่ในความคิดของเราเอง เชื้อสายคือใคร? — คือพระคริสต์ เมื่อพระองค์ตรัสว่า “แก่ท่าน และแก่เชื้อสายของท่าน” ท่านและผมต้องไม่อ่านมันในทางอื่นใดนอกจากว่า “แก่ท่าน และแก่พระคริสต์ เราจะให้มัน” เพื่อเป็นกรรมสิทธิ์นิรันดร์ เราต้องไม่ใส่ใครอื่นนอกจากพระคริสต์เข้าไปที่นั่น ยกเว้นผ่านทางพระคริสต์ “แก่ท่าน และแก่พระคริสต์ เราจะให้มัน”

TAM1897 Q1 23.10สตีเฟนกล่าวว่า “เวลาแห่งคำสัญญาที่พระเจ้าได้สาบานไว้กับอับราฮัมนั้นใกล้เข้ามาแล้ว” สตีเฟนได้รับข้อความนี้จากพระคัมภีร์ ผมอยากให้ท่านเห็นว่า นี่ไม่ใช่การดลใจพิเศษจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่ประทานให้สตีเฟนในขณะนั้น แต่ทั้งหมดนี้มีอยู่ในพระคัมภีร์มาก่อนแล้ว และพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ประทานสิ่งนี้ให้แก่ผู้อื่นผ่านทางสตีเฟน โดยทรงนำสิ่งที่เขาเคยอ่านในพระคัมภีร์มาก่อนให้ระลึกขึ้น โปรดเปิดไปยังบทที่ 6 ของหนังสืออพยพ สิ่งนี้ชัดเจนในพระคัมภีร์จนไม่มีทางที่จะอธิบายให้ผิดไปได้ นี่คือช่วงเวลาแห่งการปลดปล่อยชนชาติอิสราเอล และพระเจ้าจะทรงกระทำสิ่งนั้น อพยพ 6:1-5:—

TAM1897 Q1 23.11พระเยโฮวาห์จึงตรัสกับโมเสสว่า “​บัดนี้​​เจ้​าจะได้​เห็นเหตุ​การณ์​ซึ่งเราจะกระทำแก่​ฟาโรห์​ คื​อด้วยมื​ออันทรงฤทธิ์ เขาจะปล่อยพลไพร่​ไป​ และด้วยมื​ออันเข้มแข็ง เขาจะไล่พลไพร่ออกจากแผ่นดินของเขา” พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า เราคือพระเยโฮวาห์ เราปรากฏแก่​อับราฮัม​ ​แก่​อิสอัค และแก่ยาโคบด้วยนามว่า พระเจ้าผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ ​แต่​เรามิ​ได้​สำแดงให้เขารู้จักเราในนามพระเยโฮวาห์ และเราได้ตั้งพันธสัญญาของเราไว้กับเขาทั้งหลายด้วยว่า จะยกแผ่นดินคานาอันให้​แก่​​เขา​ เป็นแผ่นดิ​นที่เขาเคยอาศัยอยู่ในฐานะคนต่างด้าว และเราได้ยินเสียงคร่ำครวญของชนชาติอิสราเอลด้วย ซึ่งชาวอียิปต์กักไว้​ให้​เป็นทาส และเราได้ระลึกถึงพันธสัญญาของเรา

TAM1897 Q1 23.12พันธสัญญาของพระองค์คืออะไร? — เพื่อมอบแผ่นดินนั้นให้พวกเขา แผ่นดินนั้นแทนความหมายอะไร? มันคืออะไร? — แผ่นดินนั้น คือโลก ที่พระเจ้าทรงแสดงให้อับราฮัมเห็น และทรงสาบานว่าจะมอบให้เขาเป็นกรรมสิทธิ์นิรันดร์

TAM1897 Q1 24.1(เสียง) โลกที่จะมาในอนาคต

TAM1897 Q1 24.2บัดนี้พระองค์ตรัสว่า “เราได้ระลึกถึงพันธสัญญาของเรา” สิ่งนี้มีความหมายว่าอย่างไร? “เราได้ระลึกถึงพันธสัญญาของเราแล้ว” พระองค์เคยลืมมันหรือไม่? — ไม่; แต่เพราะเวลาได้มาถึงแล้วที่จะทำตามสิ่งที่พระองค์ได้สัญญาไว้ ท่านจำได้ไหมว่าในบทที่ 18 ของหนังสือวิวรณ์ มีเขียนไว้ว่า:—

TAM1897 Q1 24.3และข้าพเจ้าได้ยินเสียงอีกเสียงหนึ่งประกาศมาจากสวรรค์​ว่า​ “​ชนชาติ​ของเรา จงออกมาจากนครนั้นเถิด เพื่อท่านทั้งหลายจะไม่​มี​ส่วนในการบาปของนครนั้น และเพื่อท่านจะไม่ต้องรับภัยพิบั​ติ​​ที่​จะเกิดแก่นครนั้น เพราะว่าบาปของนครนั้นกองสูงขึ้นถึงสวรรค์​แล้ว​ และพระเจ้าได้ทรงจำความชั่วช้าแห่งนครนั้นได้ นครนั้นได้​ให้​ผลอย่างไร ​ก็​จงให้ผลแก่นครนั้นอย่างนั้น และจงตอบแทนการกระทำของนครนั้นเป็นสองเท่า ในถ้วยที่นครนั้นได้ผสมไว้​ก็​จงผสมลงเป็นสองเท่าให้นครนั้น นครนั้นได้เย่อหยิ่งจองหองและมี​ชี​วิตอย่างหรูหรามากเท่าใด ​ก็​จงให้นครนั้นได้รับการทรมานและความระทมทุกข์มากเท่านั้น เพราะว่านครนั้นทะนงใจว่า ‘เราดำรงอยู่ในตำแหน่งราชินี ​ไม่ใช่​หญิ​งม่าย เราจะไม่ประสบความระทมทุกข์​เลย​’ ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ​ภัยพิบัติ​ต่างๆของนครนั้นจะเกิดขึ้นในวันเดียว ​ความตาย​ และความระทมทุกข์ ​การกันดารอาหาร และไฟจะเผานครนั้นให้พินาศหมดสิ้น เพราะว่าองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​พระเจ้า​ ​ผู้​ทรงพิพากษานครนั้น ทรงอานุภาพยิ่งใหญ่”

TAM1897 Q1 24.4เมื่อพระเจ้าทรงระลึกถึงความผิดบาปของเธอแล้ว ก็ถึงเวลาที่เธอจะถูกพิพากษา เมื่อพระองค์ทรงระลึกถึงพันธสัญญาของพระองค์แล้ว เวลานั้นคือเวลาใด? — เวลานั้นคือเวลาที่จะปฏิบัติตามคำปฏิญาณ แต่พันธสัญญากับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบคืออะไร? — คือการประทานแผ่นดินนั้นให้พวกเขาเป็นกรรมสิทธิ์นิรันดร์ และประทานให้พวกเขาและลูกหลานของพวกเขา ลูกหลานนั้นคือใคร? — คือพระคริสต์

TAM1897 Q1 24.5​เหตุ​​ฉะนี้​จงกล่าวแก่​ชนชาติ​อิสราเอลว่า เราคือพระเยโฮวาห์ เราจะนำพวกเจ้าไปให้พ้นจากงานตรากตรำที่ชาวอียิปต์​เกณฑ์​​ให้​​ทำ​ และจะให้พ้นจากการเป็นทาสเขา เราจะช่วยเจ้าให้พ้นด้วยแขนที่​เหยียดออก และด้วยการพิพากษาอันใหญ่​หลวง​ เราจะรับพวกเจ้าเป็นพลไพร่ของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า พวกเจ้าจะรู้​ว่า​ เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​นำเจ้าไปให้พ้นจากงานตรากตรำที่ชาวอียิปต์​เกณฑ์​​ให้​​ทำ​

TAM1897 Q1 24.6หากชนชาติอิสราเอลเชื่อในสิ่งนั้นแล้ว พวกเขาจะจำเป็นต้องทำสัญญานั้นที่ภูเขาซีนายอีกหรือไม่? ก่อนที่พระองค์จะนำพวกเขาออกจากอียิปต์เลย พระองค์ได้ตรัสว่า “เราจะเป็นพระเจ้าของท่าน และท่านจะเป็นชนชาติของเรา ท่านจะรู้ว่าเราคือพระเยโฮวาห์”

TAM1897 Q1 24.7เราจะนำพวกเจ้าเข้าไปในแผ่นดิน ซึ่งเราได้ปฏิญาณไว้ว่าจะให้​แก่​​อับราฮัม​ ​แก่​อิสอัคและแก่ยาโคบ เราจะยกแผ่นดินนั้นให้​แก่​​เจ้​าเป็นมรดก เราคือพระเยโฮวาห์

TAM1897 Q1 24.8“เวลาของคำสัญญาที่พระเจ้าได้สาบานไว้กับอับราฮัมก็ใกล้เข้ามาแล้ว” “เราจะนำเจ้าเข้าสู่ดินแดนที่เราได้สาบานว่าจะให้เจ้า” แล้วคำสัญญานั้นคืออะไร? พระเจ้าต้องการนำอิสราเอลเข้าสู่ดินแดนใด? มีดินแดนใดสำหรับพวกเขา? — โลกที่จะมาในอนาคต อย่าพยายามอธิบายเรื่องทั้งหมดนี้ ข้าพเจ้าไม่มีคำอธิบายสำหรับเรื่องนี้ มีเพียงสิ่งที่พระวจนะกล่าวไว้ และข้าพเจ้าเชื่อในสิ่งนั้น มันไม่จำเป็นต้องได้รับการอธิบาย มันต้องการเพียงความเชื่อเท่านั้น ไม่ อย่าพยายามอธิบายมันแม้แต่กับตัวท่านเอง หากสิ่งนี้เป็นเรื่องใหม่สำหรับท่าน หากท่านเคยมีความคิดอื่นเกี่ยวกับเรื่องนี้ อย่าพยายามปรับความคิดเหล่านั้นให้เข้ากับสิ่งนี้ จงปล่อยความคิดเหล่านั้นไปทั้งหมด และดูว่าพระวจนะนี้กล่าวอะไร

TAM1897 Q1 24.9ผมถามอีกครั้งครับ ดินแดนใดที่พระเจ้าได้สาบานว่าจะมอบให้แก่อับราฮัม อิสอัค และยาโคบ?

TAM1897 Q1 24.10(ผู้ฟัง) โลกที่จะมาในอนาคต

TAM1897 Q1 24.11ท่านจะยึดมั่นในสิ่งนั้นหรือไม่? ท่านได้ตกลงเมื่อสักครู่แล้วว่านั่นคือความจริง อย่าได้กลับคำในตอนนี้ เพื่อประโยชน์ของจิตวิญญาณของเรา

TAM1897 Q1 24.12(เสียง) การไถ่บาปจะมาถึงพวกเขาหรือไม่?

TAM1897 Q1 24.13ใช่; การไถ่บาปจะมาถึงพวกเขา การไถ่บาปจะมาถึงโลก ทุกสิ่งนั้นจะเกิดขึ้น แต่จะเกิดขึ้นในวิธีที่ต่างไปจากสิ่งที่เกิดขึ้นจริง โลกนี้คงจะมีประสบการณ์ที่แตกต่างจากสิ่งที่มันได้รับมา เราพลาดไปเมื่อมองดูประสบการณ์ที่พวกเขามี และคิดว่านั่นคือสิ่งที่พระเจ้าทรงเรียกให้พวกเขาทำ พวกเขามีประสบการณ์ที่น่ากลัวนั้น เพราะพวกเขาไม่เชื่อในสิ่งที่พระเจ้าทรงเรียกให้พวกเขาทำ และพี่น้องทั้งหลาย หากวันนี้ท่านและผมมองดูสิ่งเหล่านี้ที่ถูกวางไว้ต่อหน้าอิสราเอลในสมัยนั้น ด้วยสายตาที่พวกเขามองดู เราจะทำเช่นเดียวกับที่อิสราเอลทำในสมัยนั้น อิสราเอลในสมัยนั้นไม่เห็นสิ่งที่พระเจ้าเตรียมไว้สำหรับพวกเขา และด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงไม่ได้รับสิ่งที่พระเจ้าเตรียมไว้ให้พวกเขา หากวันนี้ท่านและผมมองเห็นสิ่งเหล่านั้นไม่มากกว่าที่อิสราเอลเห็น เราก็จะไม่ได้รับอะไรมากกว่าที่อิสราเอลได้รับ ตราบใดที่เรามองสิ่งเหล่านี้เหมือนที่อิสราเอลมอง เราก็จะทำในวันนี้อย่างแน่นอนเหมือนที่อิสราเอลทำในสมัยนั้น

TAM1897 Q1 24.14เราได้​มี​​ผู้​ประกาศข่าวประเสริฐให้​แก่​เราแล้ว เหมือนแก่เขาเหล่านั้นด้วย ​แต่​ว่าถ้อยคำซึ่งเขาได้ยินนั้นไม่​ได้​​เป็นประโยชน์​​แก่​​เขา​ เพราะว่าเขาไม่​มี​ความเชื่อพ้องกับผู้​ที่​​ได้ยิน​ ​เหตุ​​ฉะนั้น​ เมื่​อมีพระสัญญาทรงประทานไว้​แล้​วว่า จะให้​เข้าในที่สงบสุขของพระองค์ ​ให้​เราทั้งหลายมีความยำเกรงว่า ในพวกท่านอาจจะมี​ผู้​​หนึ่งผู้ใดเหมือนไปไม่​ถึง​

TAM1897 Q1 24.15แล้วสิ่งนี้จะให้ประโยชน์แก่เราหรือไม่ เมื่อผสมผสานกับความเชื่อในตัวเราผู้ฟัง? ขออย่าให้ประสบการณ์ของอิสราเอลเกิดขึ้นซ้ำกับเราเลย สิ่งนี้ถูกวางไว้ต่อหน้าเรา เพื่อให้เราสามารถหลีกเลี่ยงได้

TAM1897 Q1 24.16มาดูกันว่าพวกเขาไม่เห็นอะไรเพราะไม่เชื่อในพระเจ้า มาดูกันว่าพระเจ้ามีอะไรเตรียมไว้สำหรับพวกเขา และให้เราไปรับมัน แทนที่จะมองสิ่งต่าง ๆ ตามแบบที่พวกเขาทำ และพลาดโอกาสรับมันไปเหมือนที่พวกเขาทำ

TAM1897 Q1 24.17เปิดไปยังบทที่ 15 ของหนังสืออพยพ และท่านจะเห็นมันถูกกล่าวไว้อย่างชัดเจน เมื่อชนชาติอิสราเอลออกจากอียิปต์ และข้ามทะเลแดง ท่านจะพบคำเหล่านี้ในข้อที่ 13:—

TAM1897 Q1 24.18​พระองค์​ทรงนำชนชาติ ซึ่งพระองค์ทรงไถ่​ไว้​ด้วยพระเมตตาของพระองค์ ​พระองค์​ทรงพาเขามาถึงที่สถิ​ตอันบริ​สุทธิ์ของพระองค์ ด้วยพระเดชานุ​ภาพ​

TAM1897 Q1 24.19บทนี้เป็นเพลงของโมเสส ผู้ที่ยืนอยู่บนภูเขาซีอน และได้รับชัยชนะเหนือสัตว์ร้ายและรูปเคารพของมัน รวมถึงเลขแห่งชื่อของมัน จะร้องเพลงของโมเสส ไม่ใช่เพลงที่เลียนแบบเพลงนั้น ไม่ใช่เพลงที่คล้ายคลึงกับมัน แต่พวกเขาจะร้องเพลงของโมเสส บทที่ 15 ของหนังสืออพยพคือเพลงของเรา

TAM1897 Q1 24.20พระเจ้ามีเจตนาจะนำพวกเขาไปไหน? — ไปยัง “ที่ประทับอันศักดิ์สิทธิ์” ของพระองค์ ที่ประทับอันศักดิ์สิทธิ์นั้นอยู่ที่ไหน?

TAM1897 Q1 24.21(ผู้ฟัง) “เมืองที่​มี​​ราก​ ซึ่งพระเจ้าเป็นนายช่างและเป็นผู้ทรงสร้างขึ้น”

TAM1897 Q1 24.22อีกว่า “​ชนชาติ​ทั้งหลายจะได้​ยิน​ ​แล้วจะพากันหวาดกลัว ชาวประเทศฟีลิสเตียจะรู้สึกเสียวสยอง”

TAM1897 Q1 24.23อี. เจ. แวกกอนเนอร์.—มันได้เกิดขึ้นแล้ว

TAM1897 Q1 24.24แน่นอนว่ามันเกิดขึ้นแล้ว เมื่อพวกเขาข้ามไปยังชายแดนนั้น เจ้าผู้ครองเอโดมก็ตกตะลึง “พวกหัวหน้าในเมืองโมอั​บก็จะสะทกสะท้าน ชาวเมืองคานาอันทั้งปวงก็จะระส่ำระสายไป” ผู้อาศัยเหล่านั้นจะเป็นอย่างไร?

TAM1897 Q1 25.1(เสียง) พวกเขาจะสลายไป

TAM1897 Q1 25.2อี. เจ. แวกกอนเนอร์.—พวกเขาได้สลายไปแล้ว

TAM1897 Q1 25.3ทันทีที่พวกเขาขึ้นถึงที่นั่น อิสราเอลถามว่า “ท่านจะให้เราผ่านดินแดนของท่านได้ไหม?” พวกเขาตอบว่าอย่างไร? — “ไม่ครับ” พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ก้าวเท้าลงบนดินแดนของพวกเขา แต่หากพวกเขาเดินตรงจากทะเลแดงไปยังชายแดนเอโดม ทั้งเอโดมคงจะยืนนิ่งด้วยความประหลาดใจจนกว่าพวกเขาจะผ่านไป โอ้ อิสราเอลแม้จนถึงทุกวันนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่า อิสราเอลในสมัยนั้นได้พลาดอะไรไป พี่น้องทั้งหลาย เมื่อเราเข้าใจว่าอิสราเอลในครั้งนั้นพลาดอะไรไป มันจะให้แรงบันดาลใจแก่เรา ซึ่งจะนำฤทธิ์อำนาจของพระเจ้ามา และเราจะเชื่อในสิ่งนั้น

TAM1897 Q1 25.4​ความรู้​สึกเสียวสยอง และความตกใจกลัวจะอุบั​ติ​ขึ้นในใจของเขา เนื่องด้วยฤทธานุภาพแห่งพระกรของพระองค์ เขาจะหยุดนิ่งอยู่เหมือนก้อนหิน ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ จนพลไพร่ของพระองค์ผ่านพ้นไป จนชนชาติซึ่งพระองค์ทรงไถ่​ไว้​​แล้วผ่านไป

TAM1897 Q1 25.5พระองค์จะทรงกระทำกับพวกเขาอย่างไร? “พระองค์​จะทรงนำเขาเข้ามา และทรงตั้งเขาไว้บนภูเขาซึ่งเป็นมรดกของพระองค์” มรดกของใคร? — ของพระเจ้า แต่ “ในโบราณกาลพระเจ้าได้ตรั​สด้วยวิธีต่างๆมากมายแก่บรรพบุรุษทางพวกศาสดาพยากรณ์ ​แต่​ในวันสุดท้ายเหล่านี้​พระองค์​​ได้​ตรัสแก่เราทั้งหลายทางพระบุตร ​ผู้​ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงตั้งให้เป็นผู้รับสรรพสิ่งทั้งปวงเป็นมรดก” ใครเป็นผู้นำอิสราเอล? — พระเจ้า นำเข้าสู่สิ่งใด? — “มรดกของพระองค์” ไม่ใช่ของเรา — ของพระองค์ “และถ้าท่านเป็นของพระคริสต์​แล้ว​ ท่านก็เป็นเชื้อสายของอับราฮัม คือเป็นผู้รับมรดกตามพระสัญญา” “มรดกของพระองค์ โอ พระเจ้า” นั่นยังไม่หมด “พระองค์​จะทรงนำเขาเข้ามา และทรงตั้งเขาไว้บนภูเขาซึ่งเป็นมรดกของพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เป็นสถานที่ซึ่งพระองค์ทรงสร้างไว้ เพื่อเป็​นที่สถิตของพระองค์” นั่นยังไม่หมด “โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ สถานบริ​สุทธิ์ซึ่งพระหัตถ์ของพระองค์สถาปนาไว้” สถานศักดิ์สิทธิ์ใดที่พระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงสร้างขึ้น?

TAM1897 Q1 25.6(เสียง) สถานศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง

TAM1897 Q1 25.7แน่นอนว่าใช่ “​บัดนี้​ ในเรื่องที่เราพูดมาแล้​วนั้น ข้อสรุ​ปนั้นคือว่า เรามีมหาปุโรหิตอย่างนี้​เอง​ ​ผู้​​ได้​ประทับเบื้องขวาพระที่นั่งแห่งผู้ทรงเดชานุภาพในฟ้าสวรรค์ เป็นผู้​ปฏิบัติ​กิจในสถานบริ​สุทธิ์ และในพลับพลาแท้ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงตั้งไว้ ​ไม่ใช่​​มนุษย์​​ตั้ง​” นี่คือสรุปของคำพูดของเราคืนนี้ ใช่ไหม? นี่คือที่ที่พระเจ้าต้องการนำอิสราเอลไป แต่พวกเขาไม่เห็น ท่านเห็นไหม? นั่นคือที่ที่พระองค์ต้องการนำเราไป

TAM1897 Q1 25.8ท่านเห็นหรือไม่ว่านั่นคือที่ที่พระเจ้าต้องการนำอิสราเอลไปในขณะนั้น? หากท่านเห็น ท่านก็จะพร้อมที่จะไปยังสถานที่ที่อิสราเอลพลาดไป แต่หากท่านคิดว่านั่นคือสถานศักดิ์สิทธิ์บนโลกที่มนุษย์สร้างขึ้น นั่นคือทั้งหมดที่อิสราเอลเห็น และนั่นคือทั้งหมดที่ท่านจะเห็น อิสราเอลไม่ได้เข้าสู่แผ่นดินนั้น และท่านก็จะไม่ได้เช่นกัน เราต้องเห็นมากกว่าที่อิสราเอลเห็น มิฉะนั้นเราจะไม่มีวันก้าวไปไกลกว่าที่อิสราเอลเคยไปถึง แต่ทำไมชนชาติอิสราเอลจึงไม่เห็นมากกว่าที่พวกเขาเห็น? — เพราะพวกเขาไม่เชื่อ แต่ท่านและผมต้องเชื่อในสิ่งที่ชนชาติอิสราเอลไม่เชื่อในสมัยนั้น มิฉะนั้นเราจะไม่มีวันได้รับสิ่งที่ชนชาติอิสราเอลพลาดไป แต่หากเราเชื่อในสิ่งที่ชนชาติอิสราเอลไม่เชื่อ เราก็จะถูกนำเข้าสู่มรดกที่ชนชาติอิสราเอลไม่ได้เข้าไปสู่ พลับพลาที่ชนชาติอิสราเอลไม่ได้เข้าไปสู่ ที่ประทับอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า และเข้าสู่เมืองที่มีรากฐาน ซึ่งผู้สร้างและผู้ก่อตั้งคือพระเจ้า

TAM1897 Q1 25.9ข้อที่ 18: “พระเจ้าจะทรงครองราชย์สืบ ๆ ไปเป็นนิตย์” พระองค์ต้องการจะทรงครองราชย์เหนือพวกเขาด้วยพระองค์เอง; ไม่ใช่ฟาโรห์อีกต่อไป; ไม่ใช่เนมร็อดอีกต่อไป; ไม่ใช่ผู้บูชาสิ่งเทียมพระเจ้าเหล่านี้อีกต่อไป; ไม่ใช่ประชาชนที่กบฏเหล่านี้อีกต่อไป พระเจ้าทรงประสงค์จะนำอิสราเอลเข้าสู่ดินแดนอันเปี่ยมด้วยพระพร และทรงปกครองพวกเขาที่นั่นตลอดไป แต่พวกเขากลับไม่ทราบเรื่องนี้ โอ้ พวกเขาได้พลาดสิ่งใดไปบ้างเพียงเพราะไม่เชื่อในพระเจ้า! โอ้ เราได้พลาดสิ่งใดไปบ้างตลอดหลายปีที่ผ่านมา! เพราะดังที่ข้าพเจ้าจะอ่านให้ท่านฟังในคืนพรุ่งนี้ หากเราเพียงแต่เชื่อในพระเจ้า เราก็คงได้อยู่ที่นั่นนานแล้ว พระเจ้าตรัสเช่นนั้น และมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ คืนนี้เราไม่มีธุระอะไรในหอประชุมแห่งนี้เลย ตามหลักแล้ว เราไม่มีธุระอะไรที่นี่เลย เพราะเราไม่มีธุระอะไรในโลกนี้ แต่เนื่องจากเรายังอยู่ในโลกนี้ นี่จึงเป็นสถานที่สำหรับเรา แต่เราไม่ควรอยู่ในโลกนี้เลย เราควรได้อยู่ในราชอาณาจักรของพระเจ้ามานานแล้ว นั่นคือความจริง พี่น้องทั้งหลาย ในพระคัมภีร์มีเนื้อหาอีกมากมายเกี่ยวกับความคิดนี้เพียงอย่างเดียว ซึ่งเราไม่อาจอธิบายได้หมดภายในอีกหนึ่งชั่วโมงที่นี่

TAM1897 Q1 25.10โมเสสเชื่อในสิ่งนั้นทั้งหมด เขาเชื่อว่าเวลาที่คำสัญญาจะสำเร็จใกล้เข้ามาแล้ว แต่เขาจะขึ้นครองบัลลังก์อียิปต์ในไม่ช้า เขาจะกลายเป็นกษัตริย์ เขาจะปกครอง; มีตำแหน่งที่สูงกว่าทั้งนายกเทศมนตรีหรือเจ้าหน้าที่ของเมืองใด ๆ เขาจะปกครองไม่เพียงแต่ราชอาณาจักร แต่ยังทั้งจักรวรรดิด้วย; จักรวรรดิของโลก และนั่นคือสิทธิของเขา ด้วยสิทธิสองประการ มันจึงเป็นของเขาโดยชอบธรรม เขาไม่จำเป็นต้องลงสมัครรับเลือกตั้ง มันจะตกเป็นของเขาโดยธรรมชาติ และไม่มีใครที่จะโต้แย้งสิทธิของเขาได้ มันเหลือเพียงก้าวเดียวสู่บัลลังก์; เพียงรอให้ฟาโรห์องค์นี้สิ้นพระชนม์ ซึ่งพระองค์มีพระชนมายุเกือบหนึ่งร้อยปี เมื่อนั้น โมเสสผู้นี้จะกลายเป็นกษัตริย์แห่งโลก เพราะจักรวรรดิอียิปต์นั้นแผ่ขยายไปทั่วโลก

TAM1897 Q1 25.11อิสราเอลก็กำลังเผชิญกับความยากลำบากในช่วงนั้นเช่นกัน อิสราเอลถูกกดขี่ ถูกข่มเหง และถูกบังคับให้ทำงานในโรงเผาอิฐ โมเสสอาจพูดได้ว่า: “ตอนนี้ประชาชนของเรากำลังถูกกดขี่; ถูกข่มเหง; และกำลังทนทุกข์ทรมานเพื่อพระเจ้าของพวกเขา; แต่จะไม่นานนัก เพราะฟาโรห์มีอายุเกือบร้อยปีแล้ว และคงอยู่ได้อีกไม่นาน แล้วข้าจะนำการปฏิรูปมา ข้าจะจัดระเบียบรัฐบาลนี้ให้ถูกต้อง ข้าจะปกครองอย่างยุติธรรม ไม่เหมือนฟาโรห์ชั่วร้ายเหล่านี้ ข้าเชื่อในพระเจ้า ข้าเป็นคริสเตียน และข้ามีคุณสมบัติเหมาะสมยิ่งขึ้นในการปกครองเพราะข้าเป็นคริสเตียน” และเขาไม่เพียงแต่สามารถปลดภาระของพวกเขาได้ แต่ยังสามารถมอบตำแหน่งให้พวกเขา และปกครองโลกผ่านประชากรของพระเจ้าได้ ทางนั้นไม่ได้เปิดกว้างอยู่แล้วหรือ? มันเป็นเพียงก้าวเดียวสู่บัลลังก์ และก้าวนั้นจะต้องถูกก้าวไปในไม่ช้า แต่มาดูกันว่าคริสเตียนผู้นั้นได้กระทำอย่างไรในสถานการณ์เช่นนี้ เปิดไปที่บทที่ 11 ของหนังสือฮีบรู ดูให้ละเอียด อ่านอย่างระมัดระวัง และดูว่ามันกล่าวไว้อย่างไร ข้อที่ 24:—

TAM1897 Q1 26.1โดยความเชื่อ ครั้นโมเสสวัฒนาโตขึ้นแล้ว ​ไม่​​ยอมให้​เรียกว่าเป็นบุตรชายของธิดากษั​ตริ​ย์​ฟาโรห์​

TAM1897 Q1 26.2การปฏิเสธที่จะถูกเรียกว่าลูกชายของลูกสาวฟาโรห์นั้นหมายความว่าอย่างไร? — คือการปฏิเสธที่จะเป็นกษัตริย์ นั่นคือบัลลังก์อยู่ตรงหน้าแล้ว เพียงก้าวเดียวเท่านั้นที่จะไปถึง แต่แทนที่จะก้าวขึ้นไปนั่งบนบัลลังก์ เขากลับก้าวลงมา เขาหันหลังให้กับบัลลังก์ของอียิปต์ และกับสมบัติและความสุขทั้งหมดของอียิปต์ แล้วหันหน้าไปยังประเทศอื่น เพราะเวลาได้มาถึงแล้วที่พระเจ้าจะเรียกประชากรของพระองค์ออกจากประเทศนั้นไปยังประเทศอื่น โมเสสเชื่อในพระเยซูคริสต์ และด้วยเหตุนี้จึงเชื่อในหลักการแยกคริสตจักรออกจากรัฐ ดังนั้นเขาจึงแยกตัวออกจากรัฐและยืนหยัดอย่างเต็มใจกับคริสตจักร พระเจ้าทรงเรียกเขาออกจากประเทศนี้ เช่นเดียวกับที่พระองค์ทรงเรียกบิดาของเขาคืออับราฮัมออกจากประเทศของเขาในครั้งแรก แต่นั่นยังไม่หมด ฟังให้ดี: “ท่านเลือกการร่วมทุกข์กับชนชาติของพระเจ้า แทนการเริงสำราญของอียิปต์สักเวลาหนึ่ง?” (คำอ้างของโจนส์ แปลตามตัวอักษร)

TAM1897 Q1 26.3(ผู้ฟัง) บาป

TAM1897 Q1 26.4บาป? เขาเป็นผู้สืบสันตติวงศ์ของบัลลังก์ แล้วการที่เขาตั้งใจไว้กับบัลลังก์อียิปต์ กับอำนาจและความสุขของโลก และกับรัฐบาลของโลกนั้น เป็นอะไร? เป็นอะไร? — บาป มันกล่าวไว้อย่างนั้นหรือไม่?

TAM1897 Q1 26.5(เสียง) ใช่ครับ

TAM1897 Q1 26.6ท่านเชื่ออย่างนั้นหรือไม่?

TAM1897 Q1 26.7(เสียง) ใช่ครับ

TAM1897 Q1 26.8แล้วสำหรับอิสราเอลในเวลานั้น มันเป็นบาปหรือไม่?

TAM1897 Q1 26.9(เสียง) ใช่ครับ

TAM1897 Q1 26.10ตอนนี้มันคืออะไร?

TAM1897 Q1 26.11(เสียง) บาป

TAM1897 Q1 26.12พี่น้องทั้งหลาย มีบางสิ่งในพระคัมภีร์ที่เราควรคิดถึง “ท่านเลือกการร่วมทุกข์กับชนชาติของพระเจ้า แทนการเริงสำราญในความบาปสักเวลาหนึ่ง” แต่อย่าลืมว่าความสุขที่กล่าวถึงที่นี่ — ความสุขจากบาป — นั้น แท้จริงแล้วคือความสุขของอียิปต์; ความสุขจากการเป็นกษัตริย์ของอียิปต์, การดำรงตำแหน่งในรัฐบาลทางโลก, และการปกครองผู้อื่น ทั้งหมดนี้จะเป็นของเขาโดยสายเลือดแท้ โดยสิทธิการสืบทอด เขาไม่จำเป็นต้องเสนอตัวเป็นผู้สมัคร หรือไปขอเสียง มันจะตกมาสู่เขาโดยธรรมชาติ บันทึกกล่าวว่า หากเขายอมรับและเพลิดเพลินกับความสุขทั้งหมดนี้ ก็เท่ากับว่าเขาได้เพลิดเพลินกับความสุขแห่งบาป แต่เขาได้ละทิ้งสิ่งนั้นไป ทำไม? — “ท่านถือว่าความอัปยศของพระคริสต์ประเสริฐกว่าคลังทรัพย์ในประเทศอียิปต์”

TAM1897 Q1 26.13พระคริสต์อยู่ตรงไหนเมื่อเทียบกับรัฐบาลและบัลลังก์ของอียิปต์? พระคริสต์เป็นหนึ่งเดียวกับอียิปต์หรือไม่? — ไม่ โมเสสสามารถมีทั้งพระคริสต์และบัลลังก์ของอียิปต์ได้หรือไม่?

TAM1897 Q1 26.14(เสียง) ไม่

TAM1897 Q1 26.15แต่บัลลังก์ของอียิปต์ก็ตกมาสู่เขาอย่างเป็นธรรมชาติ เหมือนใบไม้ที่ร่วงจากต้นไม้ เขาไม่ต้องดิ้นรนเพื่อตำแหน่งนั้น ไม่ต้องแม้แต่จะได้รับการเสนอชื่อ

TAM1897 Q1 26.16เอ. เอฟ. บอลเลนเจอร์.—หรือเพื่อจัดทำคำร้อง

TAM1897 Q1 26.17ไม่ เขาไม่ต้องแม้แต่หาผู้แทนมาส่งคำร้องถึงประธานาธิบดี

TAM1897 Q1 26.18ลองดูสถานการณ์นี้อีกครั้ง อียิปต์พร้อมทั้งบัลลังก์ ความสุข และสมบัติของชาติ กำลังตกมาสู่เขาอย่างเป็นธรรมชาติ เหมือนใบไม้ที่ร่วงจากต้นไม้ โดยไม่ต้องใช้ความพยายามส่วนตัวใดๆ จากเขาเลย ทุกสิ่งที่เขาต้องทำคือนั่งรอเฉย ๆจนกระทั่งกษัตริย์สิ้นพระชนม์ด้วยวัยชรา แล้วทุกอย่างก็จะเป็นของเขา แต่เขากลับเลือกที่จะอยู่กับพระคริสต์ และทนรับความอับอายร่วมกับพระองค์ แทนที่จะนั่งบนบัลลังก์ของอียิปต์ และจงจำไว้ให้ดีว่า เพื่อจะได้อยู่กับพระคริสต์ เขาต้องหันหลังให้กับบัลลังก์และสมบัติทั้งหมด รวมถึงความสุขสบายของอียิปต์

TAM1897 Q1 26.19อย่าบอกว่าผมใส่คำนั้นเข้าไป หรือว่าผมแต่งเรื่องขึ้นมาเอง โปรดสังเกตว่าพระคัมภีร์กล่าวไว้อย่างไร แล้วท่านจะเห็นว่ามันมีอยู่ทั้งหมดในนั้น ไม่ใช่หรือ?

TAM1897 Q1 26.20(เสียงตอบ) ใช่ครับ

TAM1897 Q1 26.21มาอ่านซ้ำอีกครั้งเถอะ แล้วคืนนี้ก็จะถึงเวลาปิดการเรียน; แล้วคืนพรุ่งนี้เราจะศึกษาเรื่องอิสราเอลอีกครั้ง:—

TAM1897 Q1 26.22โดยความเชื่อ ครั้นโมเสสวัฒนาโตขึ้นแล้ว ​ไม่​​ยอมให้​เรียกว่าเป็นบุตรชายของธิดากษั​ตริ​ย์​ฟาโรห์​ ท่านเลือกการร่วมทุกข์กับชนชาติของพระเจ้า แทนการเริงสำราญในความบาปสักเวลาหนึ่ง ท่านถือว่าความอัปยศของพระคริสต์ประเสริฐกว่าคลังทรัพย์ในประเทศอียิปต์ เพราะท่านหวังบำเหน็จที่จะได้รั​บนั้น

TAM1897 Q1 26.23“เวลาแห่งคำสัญญาที่พระเจ้าได้สาบานไว้กับอับราฮัมก็ใกล้เข้ามาแล้ว” คือคำสัญญาที่จะประทานรางวัลอันประเสริฐแก่เขา โมเสสเชื่อในสิ่งนี้ และแยกตัวออกจากรัฐ หันหลังให้กับบัลลังก์ โดยเลือกความอับอายของพระคริสต์แทนที่จะเลือกอำนาจ ความสุข และความรุ่งโรจน์ทั้งหมดของอียิปต์ และอย่าลืมว่าเขาต้องหันหลังให้กับสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด เพื่อจะได้มีส่วนร่วมในความอับอายของพระคริสต์