อียิปต์ทางจิตวิญญาณ

TAM1897 Q1 26.25คำเทศนาที่กล่าวในคืนวันศุกร์ที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1897 พิมพ์ใน General Conference Bulletin, ไตรมาสที่ 1 ปี 1897, เล่ม 2, ฉบับที่ 1, หน้า 26-33.

TAM1897 Q1 26.26ผมลืมที่จะกล่าวในบทเรียนครั้งก่อนว่า ประวัติศาสตร์ที่ผมได้สรุปไว้นั้น ทั้งหมดอยู่ในหนังสือ “Empires of the Bible” ตั้งแต่หน้า 77 ไปจนถึงหน้า 150 ท่านจะพบประวัติศาสตร์ของอียิปต์ และเนื้อหาที่ครอบคลุมในบทสรุปที่ผมได้นำเสนอเมื่อคืนที่ผ่านมา

TAM1897 Q1 26.27ข้อพระคัมภีร์สำหรับคืนนี้คือ วิวรณ์ 11:8.

TAM1897 Q1 27.1และศพของเขาจะอยู่​ที่​ถนนในเมืองใหญ่​นั้น​ ซึ่งตามฝ่ายจิตวิญญาณเรียกว่า เมืองโสโดมและอียิปต์ อันเป็นเมืองซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราถูกตรึ​งด้วย

TAM1897 Q1 27.2ผมได้อ่านข้อนี้ด้วยวัตถุประสงค์เพียงอย่างเดียว คือเพื่อให้ท่านได้เห็นว่า มีสิ่งที่เรียกว่า “อียิปต์ทางจิตวิญญาณ” อยู่จริง และว่าพระวจนะของพระเจ้าได้เปิดเผยถึงสิ่งที่ “ถูกเรียกว่าอียิปต์ทางจิตวิญญาณ” นั้น

TAM1897 Q1 27.3อียิปต์ทางจิตวิญญาณนั้นแท้จริงแล้วคืออียิปต์ตามตัวอักษร เพราะสิ่งทางจิตวิญญาณคือสิ่งที่ตรงตามความเป็นจริงที่สุด มีอียิปต์ทางกายภาพอยู่ทางเหนือของแอฟริกาเสมอมา ซึ่งมีแม่น้ำไนล์ไหลผ่าน แต่นั่นไม่ใช่อียิปต์ตามตัวอักษร อียิปต์ตามตัวอักษรนั้นคืออียิปต์ทางจิตวิญญาณ

TAM1897 Q1 27.4ตอนนี้เรามาดูบทเรียนเมื่อคืนที่ผ่านมาเกี่ยวกับการปลดปล่อยชนชาติอิสราเอลจากอียิปต์ เราจะติดตามเส้นทางของพวกเขาอีกครั้งตั้งแต่จุดที่เพลงของโมเสสถูกขับร้อง เมื่อพวกเขาข้ามทะเลแดงบนดินแห้ง ระหว่างกำแพงน้ำแข็ง และยืนอยู่บนชายหาดด้วยชัยชนะจากการทำลายล้างชาวอียิปต์ ซึ่งพยายามตามเส้นทางของพวกเขาแต่ถูกจมน้ำ พวกเขาได้รับการปลดปล่อยทางร่างกาย ทางกายภาพ จากอียิปต์ทางกายภาพ; แต่ยังมีอียิปต์ที่ลึกกว่านั้น ซึ่งพวกเขายังไม่ได้รับการปลดปล่อยจากมัน

TAM1897 Q1 27.5ท่านทราบดีว่า ในทุกขั้นตอนของประสบการณ์ของพวกเขา หัวใจของพวกเขายังคงอยู่ในอียิปต์; และเมื่อมีสิ่งใดเกิดขึ้นที่ทำให้พวกเขาผิดหวัง พวกเขาก็ร้องขึ้นว่า “ให้เรากลับไปยังอียิปต์!” เมื่อพวกเขาถึงชายแดนคานาอัน และพระเจ้าทรงต้องการให้พวกเขาเข้าไป พวกเขาก็ร้องขึ้นว่า “ให้เราตั้งผู้นำคนหนึ่งแล้วกลับไปยังอียิปต์!” หัวใจของพวกเขาอยู่ที่ไหนในขณะนั้น? — อยู่ในอียิปต์ สิ่งแรกที่อยู่ในความคิดของพวกเขาก็คืออียิปต์เสมอ

TAM1897 Q1 27.6เมื่อพวกเขายืนอยู่ที่ภูเขาซีนาย หลังจากที่ได้ยินเสียงของพระเจ้า และกำลังรอให้โมเสสกลับจากยอดเขาพร้อมด้วยธรรมบัญญัติของพระเจ้า พวกเขาก็สร้างรูปเคารพขึ้นและบูชามัน; และรูปเคารพนั้นคืออะไร? — ลูกวัวของอียิปต์ แล้ว หลังจากที่พวกเขาได้ฟังเสียงของพระเจ้าจากยอดเขาซีนาย ซึ่งประกาศพระบัญญัติของพระองค์ และได้ยินเสียงแตรดังขึ้นเรื่อยๆ และเห็นยอดเขาถูกปกคลุมด้วยควันทั้งหมด — หลังจากทั้งหมดนี้ ท่านจะเห็นได้ชัดเจนว่า อียิปต์ยังคงอยู่ในใจพวกเขาอย่างมาก จนทำให้พวกเขาหันไปบูชารูปเคารพของอียิปต์ แทนที่จะรอจนกว่าโมเสสจะกลับจากยอดเขาซีนายพร้อมด้วยข่าวสารของพระเจ้า และเมื่อพวกเขาถูกผลักดันให้ถอยกลับจากชายแดนแผ่นดินนั้น และต้องเร่ร่อนในถิ่นทุรกันดาร ท่านจะเห็นได้ว่านั่นเป็นเพราะการเป็นทาสของอียิปต์ที่ยังคงผูกมัดพวกเขาอยู่ และพวกเขาไม่อาจหลุดพ้นจากมันได้ ท่านจะสังเกตได้ว่า เมื่อพระเจ้าทรงเลี้ยงดูพวกเขาทุกวันด้วยขนมปังจากสวรรค์ — อาหารของทูตสวรรค์ — พวกเขากลับอยู่ห่างไกลจากพระองค์ และถูกพันธนาการด้วยอียิปต์อย่างสิ้นเชิง จนถึงขั้นกล่าวว่า “โอ้ หากเราได้กลับไปยังอียิปต์ ที่ซึ่งเรามีต้นกระเทียม หัวหอม และกระเทียม!”

TAM1897 Q1 27.7ผมไม่จำเป็นต้องยกตัวอย่างอื่นมาอีก; สิ่งนี้ก็เพียงพอที่จะชี้ให้ท่านเห็นความจริงว่า ชนชาติอิสราเอลยังไม่ได้หลุดพ้นจากอียิปต์อย่างสมบูรณ์ เมื่อพวกเขายืนอยู่บนชายฝั่งทะเลแดงและร้องเพลงของโมเสส ทางกายภาพพวกเขาได้ออกจากอียิปต์แล้ว แต่ทางจิตวิญญาณยังไม่ได้ พวกเขาได้รับการปลดปล่อยจากความเป็นทาสทางกายภาพของอียิปต์ แต่ยังคงถูกผูกมัดด้วยความเป็นทาสทางจิตวิญญาณของอียิปต์; และปัญหาคือ พวกเขาไม่เคยหลุดพ้นจากความเป็นทาสของอียิปต์เลย พวกเขาตายไปในขณะที่ยังอยู่ในความเป็นทาสของอียิปต์ เมื่อพระเจ้าตรัสพระบัญญัติจากภูเขาซีนาย โมเสสได้กล่าวกับพวกเขาว่า พระบัญญัตินั้นมีขึ้นเพื่อไม่ให้พวกเขาทำบาป ตอนนี้โปรดอ่านอีกครั้งในฮีบรู 11:25 “ท่านเลือกการร่วมทุกข์กับชนชาติของพระเจ้า แทนการเริงสำราญในความบาปสักเวลาหนึ่ง” แต่เราได้เห็นในบทเรียนอื่นแล้วว่า ความสุขของบาปที่กล่าวถึงในที่นี้ ก็คือความสุขของอียิปต์เท่านั้น เนื่องจากโมเสสเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์อียิปต์ ความมั่งคั่งทั้งหมดของอียิปต์ ความรุ่งเรืองทั้งหมดของอียิปต์ และอำนาจทั้งหมดของอียิปต์ ล้วนพร้อมจะตกอยู่ในมือของเขา เพียงแต่เขาต้องก้าวขึ้นบัลลังก์และเพลิดเพลินกับมันเท่านั้น นี่คือความสุขของอียิปต์ แต่บันทึกกล่าวว่านั่นคือความสุขของบาป แล้วการเป็นทาสทางจิตวิญญาณของอียิปต์คืออะไร? และอียิปต์ทางจิตวิญญาณคืออะไร? — การเป็นทาสของบาป

TAM1897 Q1 27.8มีทางอื่นที่เราสามารถเข้าใจเรื่องนี้ได้ เพียงแค่เล่าโดยสังเขป พระเจ้าได้เรียกอับราม—ท่านคงจำได้—จากประเทศคาลเดียไปยังดินแดนที่พระองค์จะทรงแสดงให้เขาเห็น พระเจ้ายังไม่ได้ประทานดินแดนนั้นให้เขา; ในดินแดนที่เขาอยู่ขณะนั้นเกิดภาวะขาดแคลนอาหาร เขาจึงลงไปยังประเทศอียิปต์ และที่นั่น ซารายได้รับสาวใช้อียิปต์ชื่อฮาการ์ พระเจ้าทรงสัญญาแก่อับรามว่า ลูกหลานของเขาจะมากมายดั่งดาวบนท้องฟ้า เนื่องจากความไม่เชื่อ คำสัญญาจึงไม่สำเร็จตามที่พวกเขาคาดหวังไว้ทันที ซารายจึงกล่าวกับอับรามว่า “พระเจ้าได้ทรงห้ามไม่ให้ฉันมีบุตร คำสัญญายังไม่สำเร็จ นี่คือสาวใช้ชาวอียิปต์ของฉัน จงรับเธอไป และบางทีพระเจ้าอาจประทานลูกให้เราผ่านทางเธอ” สิ่งนั้นจึงเกิดขึ้น อิสมาเอลก็เกิดมา และพระเจ้าตรัสกับอับรามว่า ซารายจะมีบุตรจริง ๆ จะให้กำเนิดบุตรชาย และพวกเขาจะตั้งชื่อเขาว่า อิสอัค และอับรามก็ตอบว่า “โอ​ ​ขอให้​อิชมาเอลมี​ชี​วิตอยู่ต่อพระพักตร์ของพระองค์!”

TAM1897 Q1 27.9สาวใช้ชาวอียิปต์นั้นเป็นทาสหญิง และลูกชายของเธอเป็นทาสชาย เป็นผู้รับใช้ที่ถูกผูกมัด เมื่ออับรามกล่าวว่า “โอ​ ​ขอให้​อิชมาเอลมี​ชี​วิตอยู่ต่อพระพักตร์ของพระองค์” เขากำลังอธิษฐานว่า อิชมาเอลจะได้รับการนับจากพระเจ้าว่าเป็นลูกหลานที่สัญญาไว้ ซึ่งผ่านทางเขา การปลดปล่อยและความอิสระจะมาสู่ลูกหลานมนุษย์และลูกหลานของพระเจ้าทั้งหมด แต่ความอิสระจะมาสู่ใครได้ผ่านทางทาสชายหรือ? อับรามเองก็เป็นคนอิสระ เขาต้องได้รับการไถ่โดยลูกหลานที่สัญญาไว้ หากลูกชายของเขา ซึ่งเป็นทาสชาย ถูกรับเป็นลูกหลานที่สัญญาไว้ อับรามเองก็จะถูกนำเข้าสู่ความเป็นทาส แทนที่จะได้รับการปลดปล่อยจากความเป็นทาส และทุกคนที่ต้องการอยู่ภายใต้การปกครองของอิชมาเอลก็จะถูกนำเข้าสู่ความเป็นทาสเช่นกัน แต่ความเป็นทาสแบบใด? — ความเป็นทาสของบาป แต่แม่ของเขาเป็นหญิงทาสชาวอียิปต์ และอิชมาเอลซึ่งเป็นบุตรทาส ก็คือความเป็นทาสแบบอียิปต์ ท่านไม่เห็นหรือว่า ในครอบครัวของอับรามนั้น มีความเป็นทาสแบบอียิปต์—อียิปต์ทางจิตวิญญาณ—อยู่ด้วยหรือ?

TAM1897 Q1 28.1เปิดไปยังจดหมายถึงชาวกาลาเทีย และเราจะเห็นอย่างชัดเจนว่าพระเจ้าได้ชี้ให้เห็นจุดนี้ ท่านยังจำข้อความในจดหมายถึงชาวกาลาเทีย 4:22-24 ได้หรือไม่:—

TAM1897 Q1 28.2เพราะมี​เขียนไว้​ว่า​ อับราฮัมมี​บุ​ตรชายสองคน คนหนึ่งเกิดจากหญิงทาสี ​อี​กคนหนึ่งเกิดจากหญิงที่เป็นไทย ​บุ​ตรที่​เกิดจากหญิงทาสีนั้​นก็​เกิดตามเนื้อหนัง ​แต่​ส่วนบุตรที่​เกิดจากหญิงที่เป็นไทยนั้นเกิดตามพระสัญญา ข้อความนี้เป็​นอุปไมย ​ผู้​หญิงสองคนนั้นได้​แก่​พันธสัญญาสองอย่าง คนหนึ่งมาจากภูเขาซี​นาย​ คลอดลูกเป็นทาส ​คือ​ นางฮาการ์

TAM1897 Q1 28.3นี่ชี้กลับไปยังครอบครัวของอับราม และฮาการ์ ชาวอียิปต์ เปาโลกล่าวว่า พันธสัญญาดังกล่าว นำไปสู่การเป็นทาส ซึ่งก็คือฮาการ์ ฮาการ์ ในครอบครัวของอับราม เป็นตัวแทนในคำอุปมาของพันธสัญญาจากภูเขาซีนาย พันธสัญญานั้น นำไปสู่การเป็นทาส ฮาการ์เป็นชาวอียิปต์ แล้วพันธสัญญาที่ภูเขาซีนายเป็นตัวแทนของการเป็นทาสแบบใด? — การเป็นทาสของชาวอียิปต์ แต่มันคือความเป็นทาสทางจิตวิญญาณ ดังนั้นจึงมีอียิปต์ทางจิตวิญญาณในสมัยนั้น อ่านข้อ 25, 26:—

TAM1897 Q1 28.4นางฮาการ์นั้นได้​แก่​​ภู​เขาซีนายในประเทศอาระเบีย ตรงกับกรุงเยรูซาเล็มปัจจุ​บัน​ เพราะกรุงนี้กับพลเมืองเป็นทาสอยู่ ​แต่​ว่ากรุงเยรูซาเล็มซึ่งอยู่เบื้องบนนั้นเป็นไทย เป็นมารดาของเราทั้งปวง

TAM1897 Q1 28.5ดังนั้น เมื่ออับรามกล่าวว่า “โอ​ ​ขอให้​อิชมาเอลมี​ชี​วิตอยู่ต่อพระพักตร์ของพระองค์” เขาก็ขอให้ทาสคนหนึ่งได้รับการยอมรับเป็นเชื้อสายที่สัญญาไว้ เขาขอให้พระเจ้า มนุษยชาติทั้งมวล และจักรวาลทั้งสิ้น ต้องเข้าสู่การเป็นทาสของอียิปต์ในอียิปต์ทางจิตวิญญาณ อียิปต์เป็นสัญลักษณ์ของความมืด และยังเป็นสัญลักษณ์ของบาปด้วย ดังที่เราได้เห็นแล้ว บาปเองก็คือความมืดด้วย ดังนั้น อียิปต์ ซึ่งเป็นตัวแทนของบาปและความมืด จึงชัดเจนว่าบาปและความมืดนั้นคืออียิปต์ทางจิตวิญญาณ

TAM1897 Q1 28.6พระเจ้าจะไม่มีวันทรงยอมรับทาสให้เป็นเชื้อสายที่สัญญาไว้ได้ ดังนั้น พระเจ้าจึงทรงตอบอับราฮัมด้วยคำเหล่านี้:—

TAM1897 Q1 28.7“ซาราห์ภรรยาของเจ้าจะคลอดบุตรชายคนหนึ่งแก่​เจ้​าเป็นแน่ ​เจ้​าจะเรียกชื่อของเขาว่า อิสอัค และเราจะตั้งพันธสัญญาของเรากับเขาและกับเชื้อสายของเขาที่มาภายหลังเขาให้เป็นพันธสัญญานิรันดร์ สำหรับอิชมาเอลนั้นเราได้ฟังเจ้าแล้ว ​ดู​​เถิด​ เราได้อวยพรเขาและจะกระทำให้เขามีลูกดกทวีมากขึ้​นอุดมบริบู​รณ์​อย่างยิ่ง​ เขาจะให้กำเนิดเจ้านายสิบสององค์และเราจะกระทำให้เขาเป็นชนชาติ​ใหญ่​​ชนชาติ​​หนึ่ง​ ​แต่​พันธสัญญาของเรา เราจะตั้งไว้กับอิสอัคซึ่งซาราห์จะคลอดให้​แก่​​เจ้​าปี​หน้าในเวลานี้”

TAM1897 Q1 28.8อิสอัคคือลูกที่พระเจ้าทรงสัญญาไว้ และลองคิดดู! อิสอัคไม่เคยไปอียิปต์เลย ท่านจำได้ใช่ไหม? มีการกันดารอาหารในอียิปต์ และเขาเริ่มจะเดินทางไปที่นั่น แต่พระเจ้าตรัสกับเขาว่า “อย่าไปอียิปต์” อับราฮัมเคยอยู่ในอียิปต์; ซาราห์เคยอยู่ในอียิปต์; อิสราเอลเคยอยู่ในอียิปต์ แต่อิสอัคไม่เคยอยู่ในอียิปต์เลย เขาคือลูกที่พระเจ้าทรงสัญญาไว้ เกิดจากพระวิญญาณ ตั้งแต่ต้น เราอ่านต่อไปว่า:—

TAM1897 Q1 28.9อับราฮัมมี​บุ​ตรชายสองคน คนหนึ่งเกิดจากหญิงทาสี ​อี​กคนหนึ่งเกิดจากหญิงที่เป็นไทย ​บุ​ตรที่​เกิดจากหญิงทาสีนั้​นก็​เกิดตามเนื้อหนัง ​แต่​ส่วนบุตรที่​เกิดจากหญิงที่เป็นไทยนั้นเกิดตามพระสัญญา ข้อความนี้เป็​นอุปไมย ​ผู้​หญิงสองคนนั้นได้​แก่​พันธสัญญาสองอย่าง คนหนึ่งมาจากภูเขาซี​นาย​ คลอดลูกเป็นทาส ​คือ​ นางฮาการ์ นางฮาการ์นั้นได้​แก่​​ภู​เขาซีนายในประเทศอาระเบีย ตรงกับกรุงเยรูซาเล็มปัจจุ​บัน​ เพราะกรุงนี้กับพลเมืองเป็นทาสอยู่ ​แต่​ว่ากรุงเยรูซาเล็มซึ่งอยู่เบื้องบนนั้นเป็นไทย เป็นมารดาของเราทั้งปวง เพราะมีคำเขียนไว้​แล้​วว่า ‘จงชื่นชมยินดี​เถิด​ หญิงหมันผู้​ไม่​คลอดบุตร จงเปล่งเสียงโห่​ร้อง​ ​เจ้​าผู้​ไม่ได้​​เจ็บครรภ์ ด้วยว่าหญิงที่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวก็ยั​งมี​บุ​ตรมากกว่าหญิงที่ยั​งมี​สามี​​อยู่​กับนางมากมายนัก’ ​พี่​น้องทั้งหลาย ​บัดนี้​เราเป็นบุตรแห่งพระสัญญาเช่นเดียวกับอิสอัค

TAM1897 Q1 28.10แล้วเราคือใคร? — “ถ้าท่านเป็นของพระคริสต์​แล้ว​ ท่านก็เป็นเชื้อสายของอับราฮัม คือเป็นผู้รับมรดกตามพระสัญญา” อิสอัคคือลูกของอับราฮัม — ลูกแห่งคำสัญญา และเมื่อเราเป็นเชื้อสายของอับราฮัมโดยความเชื่อในพระคริสต์ ได้รับการปลดปล่อยจากความเป็นทาสของบาป — จากอียิปต์ทางจิตวิญญาณ — เราก็เป็นเหมือนอิสอัค และเขาไม่เคยอยู่ในอียิปต์เลย

TAM1897 Q1 28.11ดังนั้น ท่านจึงเห็นว่า ความเป็นทาสในอียิปต์และความเป็นอิสระของคริสเตียนมีอยู่ในครอบครัวของอับราฮัม อิชมาเอลเกิดตามเนื้อหนัง และเป็นตัวแทนของความเป็นทาสแบบอียิปต์ ส่วนอิสอัคเกิดตามพระวิญญาณ และเป็นตัวแทนของลูกหลานของพระเจ้าโดยความเชื่อของพระเยซู

TAM1897 Q1 28.12โยเซฟเกิดมา และในวัยหนุ่มเขาออกไปพบพี่น้องของเขา แล้วชาวอิชมาเอลก็มาซื้อโยเซฟและพาเขาลงไปยังอียิปต์เพื่อขายเขาที่นั่น และต่อมาครอบครัวของยาโคบก็ลงไปยังอียิปต์ และในที่สุดก็ได้รับการปลดปล่อยจากความเป็นทาสในอียิปต์ นี่ก็เพียงพอที่จะทำให้ท่านเห็นเส้นทางทั้งหมดของพวกเขา ตั้งแต่การทรงเรียกอับราฮัม จนถึงเวลาที่พวกเขาถึงชายแดนของดินแดนที่สัญญาไว้ ท่านจะเห็นว่า มีอียิปต์ทางจิตวิญญาณเช่นเดียวกับอียิปต์ทางกายภาพ; และเมื่อประชาชนได้รับการปลดปล่อยทางกายภาพจากอียิปต์แล้ว ก็ยังมีอียิปต์ที่ลึกซึ้งกว่า ซึ่งพวกเขาต้องได้รับการปลดปล่อยจากที่นั่น หากต้องการเป็นลูกของพระเจ้า

TAM1897 Q1 28.13ตอนนี้ผมจะอ่านข้อความที่กล่าวถึงเมื่อคืนที่ผ่านมา ซึ่งอยู่ในหนังสือ “Great Controversy” เล่ม 4 หน้า 457 ของฉบับใหญ่ฉบับนี้:—

TAM1897 Q1 28.14ประวัติศาสตร์ของอิสราเอลโบราณเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของประสบการณ์ในอดีตของกลุ่มชาวแอ๊ดเวนตีส พระเจ้าทรงนำประชากรของพระองค์ในขบวนการรอคอยการเสด็จมา เช่นเดียวกับที่พระองค์ทรงนำลูกหลานอิสราเอลออกจากอียิปต์ ในช่วงเวลาแห่งความผิดหวังครั้งใหญ่ ความเชื่อของพวกเขาถูกทดสอบ เช่นเดียวกับความเชื่อของชาวฮีบรูที่ทะเลแดง

TAM1897 Q1 28.15แล้ว ในความผิดหวังครั้งใหญ่ของกลุ่มผู้รอคอยการเสด็จมาของพระคริสต์ พวกเขาอยู่ในจุดใดในประวัติศาสตร์ของอิสราเอล?

TAM1897 Q1 28.16(เสียง) ที่ทะเลแดง

TAM1897 Q1 28.17พระเจ้าทรงประสงค์ให้อิสราเอลในเวลานั้น—ดังที่เราได้อ่านเมื่อคืนที่ผ่านมา—เดินตรงเข้าสู่ดินแดนที่พระองค์ทรงสัญญาไว้กับอับราฮัม—สู่ที่ประทับอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ สถานที่ที่พระองค์ทรงสร้างขึ้นเพื่อประทับอยู่; ในมรดกของพระองค์; ในสถานศักดิ์สิทธิ์ที่พระหัตถ์ของพระองค์ทรงสถาปนาขึ้น และระยะทางจากอียิปต์ไปยังดินแดนนั้นใช้เวลาเดินทางเพียงสิบเอ็ดวันเท่านั้น แต่พวกเขากลับใช้เวลานานถึงสี่สิบปี และในจำนวนผู้ที่ออกเดินทางไป มีเพียงสี่คนเท่านั้นที่ไปถึงที่นั่นได้

TAM1897 Q1 28.18(เสียง) สี่คน หรือสองคน?

TAM1897 Q1 29.1สี่คนครับ ท่านไม่ทราบว่ามีสี่คนหรือครับ? มีคาเลบและโยชูวา และปุโรหิตสองคน ลูกชายของอาโรน—เอเลอาซาร์และอิธามาร์ แน่นอนว่ามักกล่าวถึงเพียงสองคน—คาเลบและโยชูวา—แต่ปุโรหิตสองคนนั้นก็เข้าไปด้วย

TAM1897 Q1 29.2(เสียง) พวกเขาอาจยังไม่ถึงอายุยี่สิบปี

TAM1897 Q1 29.3ใช่; พวกเขาอายุสามสิบปี; เพราะพวกเขาได้รับการเจิมให้ดำรงตำแหน่งปุโรหิต ดังนั้น เมื่อเกิดความผิดหวังครั้งใหญ่ ประชากรผู้รอคอยการเสด็จมาจึงเปรียบเสมือนยืนอยู่ ณ ทะเลแดง

TAM1897 Q1 29.4หากพวกเขายังคงไว้วางใจในพระหัตถ์ที่ทรงนำทาง ซึ่งเคยอยู่กับพวกเขาในประสบการณ์ที่ผ่านมา พวกเขาก็จะได้เห็นความรอดจากพระเจ้า หากทุกคนที่ได้ร่วมแรงร่วมใจทำงานในปี ค.ศ. 1844 ได้รับข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สาม และประกาศมันด้วยฤทธิ์เดชของพระวิญญาณบริสุทธิ์ พระเจ้าก็จะได้ทรงกระทำอย่างมหัศจรรย์ผ่านความพยายามของพวกเขา แสงสว่างจะหลั่งไหลลงมาอย่างมหาศาลสู่โลกนี้ เมื่อหลายปีก่อน ผู้อาศัยบนโลกนี้คงได้รับการเตือนแล้ว งานสุดท้ายคงเสร็จสิ้นแล้ว และพระคริสต์คงเสด็จมาเพื่อไถ่ชนของพระองค์

TAM1897 Q1 29.5เมื่อไหร่?

TAM1897 Q1 29.6(เสียง) เมื่อหลายปีก่อน

TAM1897 Q1 29.7แล้วประชาชนนั้นได้อยู่ที่ไหนมาตั้งแต่ความผิดหวังนั้น?

TAM1897 Q1 29.8(เสียง) ในถิ่นทุรกันดาร

TAM1897 Q1 29.9เช่นเดียวกับที่ชนชาติอิสราเอลเคยอยู่มาก่อน แต่ทำไมชนชาติอิสราเอลในอดีตจึงถูกกักไว้ในถิ่นทุรกันดาร? — เพราะความไม่เชื่อ พวกเขาไม่เห็นสิ่งที่พระเจ้าทรงเตรียมไว้สำหรับพวกเขา และเหตุผลที่พวกเขาไม่เห็น ก็เพราะพวกเขาไม่เชื่อพระเจ้า หากพวกเขาเชื่อพระเจ้า พวกเขาก็จะเห็นสิ่งที่พวกเขาไม่เห็น และนั่นคือปัญหาของประชากรกลุ่มนี้ที่นี่ เราไม่ได้เชื่อในสิ่งที่ได้กล่าวไว้กับชนชาติอิสราเอลในอดีต สิ่งเหล่านั้นถูกกล่าวไว้กับเราเช่นเดียวกับที่กล่าวไว้กับพวกเขา พระกิตติคุณเดียวกันนี้เองที่ถูกประกาศแก่เราเช่นเดียวกับที่ประกาศแก่พวกเขา

TAM1897 Q1 29.10​เหตุ​​ฉะนั้น​ เมื่​อมีพระสัญญาทรงประทานไว้​แล้​วว่า จะให้​เข้าในที่สงบสุขของพระองค์ ​ให้​เราทั้งหลายมีความยำเกรงว่า ในพวกท่านอาจจะมี​ผู้​​หนึ่งผู้ใดเหมือนไปไม่​ถึง​ เพราะว่าเราได้​มี​​ผู้​ประกาศข่าวประเสริฐให้​แก่​เราแล้ว เหมือนแก่เขาเหล่านั้นด้วย ​แต่​ว่าถ้อยคำซึ่งเขาได้ยินนั้นไม่​ได้​​เป็นประโยชน์​​แก่​​เขา​ เพราะว่าเขาไม่​มี​ความเชื่อพ้องกับผู้​ที่​​ได้ยิน​ เพราะว่าเราทั้งหลายที่เชื่อแล้​วก็​เข้าในที่สงบสุ​ขนั้น

TAM1897 Q1 29.11ดังนั้น สิ่งที่ทำให้พวกเขาไม่สามารถเข้าสู่แผ่นดินนั้นได้ ก็คือสิ่งที่ทำให้เราไม่สามารถเข้าสู่แผ่นดินนั้นได้เช่นกัน และดังที่ผมได้กล่าวเมื่อคืนที่ผ่านมา เราไม่มีสิทธิ์ที่จะอยู่ที่นี่เลย เพราะเราไม่ควรอยู่ในโลกนี้ เช่นเดียวกับที่อิสราเอลไม่มีสิทธิ์ที่จะอยู่ในถิ่นทุรกันดารเป็นเวลาสี่สิบปี เราก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะอยู่ในถิ่นทุรกันดารนี้เช่นกัน จงฟังให้ดี:—

TAM1897 Q1 29.12ไม่ใช่พระประสงค์ของพระเจ้าที่ให้ชนชาติอิสราเอลต้องเร่ร่อนในถิ่นทุรกันดารเป็นเวลาสี่สิบปี; พระองค์ทรงปรารถนาจะนำพวกเขาไปยังดินแดนคานาอันโดยตรง และตั้งพวกเขาไว้ที่นั่น เป็นชนชาติที่ศักดิ์สิทธิ์และมีความสุข แต่ “พวกเขาไม่สามารถเข้าไปได้เพราะความไม่เชื่อ” เนื่องจากความหันหลังกลับและการละทิ้งความเชื่อของพวกเขา พวกเขาจึงพินาศในถิ่นทุรกันดาร และมีผู้อื่นถูกเลือกให้เข้าไปยังดินแดนที่พระเจ้าทรงสัญญาไว้ ในทำนองเดียวกัน การที่การเสด็จมาของพระคริสต์ถูกเลื่อนออกไปนานเช่นนี้ และประชากรของพระองค์ต้องอยู่ในโลกแห่งบาปและความทุกข์นี้มานานหลายปี ก็ไม่ใช่พระประสงค์ของพระเจ้า แต่ความไม่เชื่อได้แยกพวกเขาออกจากพระเจ้า เมื่อพวกเขาปฏิเสธที่จะทำงานที่พระองค์ได้ทรงมอบหมายให้ คนอื่นจึงถูกยกขึ้นเพื่อประกาศข่าวสารนั้น ด้วยความเมตตาต่อโลกนี้ พระเยซูจึงทรงเลื่อนการเสด็จมาของพระองค์ออกไป เพื่อให้ผู้บาปมีโอกาสได้ยินคำเตือน และพบที่หลบภัยในพระองค์ ก่อนที่พระพิโรธของพระเจ้าจะเทลงมา

TAM1897 Q1 29.13ไม่ใช่พระประสงค์ของพระเจ้าที่การเสด็จมาของพระคริสต์จะต้องล่าช้าไปนานถึงเพียงนี้ และประชากรของพระองค์ต้องอยู่ในโลกแห่งบาปและความทุกข์นี้มานานหลายปีเช่นนี้ อา เราคือผู้รับผิดชอบในเรื่องนี้ ไม่ใช่หรือ? ความรับผิดชอบนั้นอยู่ที่ใด? เราผิดในสิ่งใด? — ความไม่เชื่อ แต่สิ่งใดในใจของชนชาติอิสราเอลที่ทำให้พวกเขาไม่เชื่อ? — อียิปต์ อียิปต์ อียิปต์ แล้วอะไรกันแน่ที่อยู่ในใจของประชาชนกลุ่มนี้ จนก่อให้เกิดความไม่เชื่อและการถอยห่างจากพระเจ้าเช่นนี้? — อียิปต์ แน่นอนไม่ต่างจากอียิปต์ในอดีตเลย ในทางจิตวิญญาณ สิ่งที่เรียกว่าอียิปต์ — คือโลก การบูชาสิ่งเทียมพระเจ้า ความมืด ซึ่งก็คือความไม่เชื่อ คำว่า “ความไม่เชื่อ” แสดงถึงทุกสิ่งนั้น ท่านก็รู้ดีว่า คำว่า “อียิปต์” เองก็เป็นสัญลักษณ์ของความมืด

TAM1897 Q1 29.14ลองดูข้อความนี้อีกครั้ง:

TAM1897 Q1 29.15หากทุกคนที่ได้ร่วมแรงร่วมใจทำงานในปี 1844 ได้รับข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สามและประกาศมันด้วยฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์ พระเจ้าก็จะได้ทรงกระทำอย่างมหัศจรรย์ผ่านความพยายามของพวกเขา

TAM1897 Q1 29.16เนื่องจากพระเจ้าได้ทรงกระทำอย่างมหัศจรรย์ร่วมกับแรงกายแรงใจของพวกเขาตั้งแต่ต้นงาน เหตุใดจึงเกิดการขาดแคลน? — การขาดพระวิญญาณบริสุทธิ์ การขาดเพียงอย่างเดียวคือฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์ นั่นคือสิ่งที่ให้ฤทธิ์อำนาจแก่เรา และสิ่งที่ก่อให้เกิดการกระทำอันมหัศจรรย์ นั่นคือพระวิญญาณบริสุทธิ์ และหากได้รับสิ่งนั้น “แสงสว่างจะหลั่งไหลลงมาอย่างมหาศาลสู่โลก”

TAM1897 Q1 29.17นี่คือสิ่งที่กล่าวไว้ในหนังสือวิวรณ์ บทที่ 18; “ทูตสวรรค์​อี​กองค์​หนึ่งลงมาจากสวรรค์ ท่านมีอำนาจใหญ่​ยิ่ง​ และรัศมีของท่านได้​ทำให้​​แผ่​นดินโลกสว่างไป” นั่นคือสิ่งเดียวกันทุกประการกับที่ชี้ให้เห็นในที่นี้ สิ่งใดที่ขัดขวางกระแสน้ำแห่งแสงสว่างนั้น? กระแสน้ำแห่งแสงสว่างนั้นได้รอคอยที่จะหลั่งไหลออกมาสู่โลกมาตั้งแต่เวลานั้นหรือไม่? — ใช่ สิ่งใดที่ขัดขวางมันมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1844? — ความไม่เชื่อ อะไรที่ยังขัดขวางมันมาจนถึงทุกวันนี้? — ความไม่เชื่อ แล้วไม่ใช่เวลาแล้วหรือที่เราจะได้รับการปลดปล่อยจากความเป็นทาสในอียิปต์? โอ จงคิดดู! ข่าวสารนั้นคงจะถูกประกาศด้วยฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์; พระเจ้าคงจะทรงกระทำอย่างมหัศจรรย์ผ่านความพยายามของพวกเขา; กระแสน้ำแห่งแสงสว่างคงจะหลั่งไหลลงสู่โลก; เมื่อหลายปีก่อน ผู้คนทั่วโลกคงจะได้รับการเตือนแล้ว งานสุดท้ายคงจะเสร็จสิ้น และพระคริสต์คงจะเสด็จมาเพื่อไถ่ประชากรของพระองค์! โอ ดังนั้น อย่าให้เราล่าช้าอีกต่อไป! ทำไมเราจะไม่รับการปลดปล่อยจากอียิปต์ และจากทุกสิ่งที่คำนั้นสื่อถึง — อียิปต์ทางจิตวิญญาณ? ขอให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ถูกประทานลงมา และนำฤทธิ์อำนาจอันยิ่งใหญ่นั้นมาทำงานเพื่อคนบาป; เพื่อให้กระแสน้ำแห่งแสงสว่างนั้นส่องสว่างโลก; เพื่อให้โลกได้รับการเตือน; เพื่อให้พระคริสต์เสด็จมา; เพื่อให้เราได้รับการไถ่จากโลกแห่งบาปและความทุกข์นี้

TAM1897 Q1 30.1บัดนี้ท่านเห็นสถานการณ์จนถึงขณะนี้แล้ว ความมืดและความเป็นทาสของอียิปต์ได้ปกคลุมเราตลอดหลายปีที่ผ่านมา อย่างแน่นอนเช่นเดียวกับที่มันปกคลุมชนชาติอิสราเอลหลังจากที่พวกเขาข้ามทะเลแดง และขณะที่พวกเขาอยู่ในถิ่นทุรกันดาร และพระเจ้าได้เสนอที่จะเลี้ยงดูประชาชนนี้ด้วยขนมปังจากสวรรค์—ขนมปังที่พระองค์ทรงรับรองได้ ขนมปังที่พระองค์ทรงประทานให้พวกเขา ซึ่งจะก่อให้เกิดสภาพที่พระองค์สามารถประทานพรทุกประการทางจิตวิญญาณแก่พวกเขาได้ แต่ที่นี่ยังมีคนจำนวนมากที่ยังคงกล่าวว่า “โอ้ จิตวิญญาณของเราเกลียดขนมปังเบาๆ นี้ ให้เรากลับไปยังอียิปต์ ที่เราสามารถกินหัวหอม ต้นกระเทียม และกระเทียมได้ หากนั่นคือการปฏิรูปสุขภาพ ฉันไม่ต้องการมันเลย” เราได้อยู่ที่ไหนมา? เราจะยอมให้พระเจ้าเลี้ยงดูเราหรือไม่? เราจะยอมรับรายการอาหารจากพระเจ้าหรือไม่? หรือเราจะยังคงปรารถนาต้นกระเทียม หัวหอม และกระเทียม รวมถึงหม้อเนื้อของอียิปต์? นั่นคือคำถาม

TAM1897 Q1 30.2ท่านได้ตกลงกันแล้วว่านี่คือสถานการณ์ที่แท้จริง ว่าการเป็นทาสในอียิปต์คือต้นเหตุของทุกสิ่งนี้ และความไม่เชื่อคือต้นเหตุของการเป็นทาสในอียิปต์ ท่านได้ตกลงกันแล้วว่า เราไม่จำเป็นต้องรออีกต่อไปเพื่อได้รับการปลดปล่อยจากความเป็นทาสในอียิปต์ เหมือนที่คนอื่นๆ ไม่จำเป็นต้องรออีกต่อไป ตอนนี้เราจะศึกษากันสักครู่ว่า การปลดปล่อยนั้นจะเกิดขึ้นอย่างไร และกุญแจสำคัญอยู่ที่คำเหล่านี้: “คือผู้​ที่​รักษาพระบัญญั​ติ​ของพระเจ้า และความเชื่อของพระเยซู​ไว้”

TAM1897 Q1 30.3มาเปิดดูพระบัญญัติของพระเจ้า และพิจารณาพวกมันสักครู่ ในบทที่ 20 ของหนังสืออพยพ หากต้องการหลักฐานเพิ่มเติมว่าเรายังอยู่ภายใต้อิทธิพลของการเป็นทาสในอียิปต์ สิ่งนี้ย่อมเป็นหลักฐานสำคัญที่ยืนยันข้อเท็จจริงนั้น จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ ท่านและผมยังไม่เคยเห็นสำเนาพระบัญญัติสิบประการที่ออกโดยคริสตจักรเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีส ซึ่งมีพระบัญญัติทั้งสิบประการครบถ้วน ผมเองก็ไม่เคยเห็นจนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ แต่ถึงกระนั้น เราก็ยังพูดถึงการรักษาพระบัญญัติ; เราได้เทศนาให้คนอื่นฟังเกี่ยวกับพระบัญญัติ; เราได้ชี้ให้เห็นว่ากรุงโรมได้เปลี่ยนแปลงพระบัญญัติอย่างไร โดยตัดทิ้งข้อที่สี่และแบ่งข้อที่สิบออกเป็นสองส่วน ในขณะที่ตลอดเวลาที่ผ่านมา เราเองก็ตัดทิ้งส่วนหนึ่งของพระบัญญัติไปจากสำเนาพระบัญญัติที่เราตีพิมพ์เอง หรือสำเนาที่เราซื้อจากผู้อื่นที่ตีพิมพ์ไว้

TAM1897 Q1 30.4พระเจ้าได้ตรัสพระบัญญัติของพระองค์จากสวรรค์ พระองค์ตรัสเกินกว่าที่จำเป็นสำหรับพระบัญญัติหรือไม่? พระองค์ตรัสมากเกินไปหรือไม่? พระองค์ตรัสเกินกว่าที่จำเป็นหรือไม่? — ไม่; เพราะมันสมบูรณ์แบบ และไม่มีสิ่งใดที่ต้องเพิ่มเติมเมื่อพระองค์ตรัสเสร็จสิ้น แล้ว เนื่องจากไม่มีสิ่งใดที่ต้องเพิ่มเข้าไปเมื่อพระองค์ทรงหยุดตรัส พระองค์ทรงเริ่มตรัสก่อนที่จำเป็นหรือไม่? เนื่องจากไม่มีสิ่งใดที่ต้องเพิ่มเข้าไปเมื่อพระองค์ทรงหยุดตรัส จึงมีสิ่งใดอยู่ก่อนที่พระองค์จะทรงเริ่มตรัสกับเราโดยตรงเพื่อประโยชน์ของเราหรือไม่? กล่าวอีกนัยหนึ่ง พระองค์ตรัสเกินไปแม้แต่คำเดียว หรือขาดไปแม้แต่คำเดียวหรือไม่? — ไม่! ไม่! ไม่!

TAM1897 Q1 30.5มาดูกันเถอะว่าพระองค์ได้ตรัสอะไร นี่คือพระดำรัสของพระองค์: “พระเจ้าตรัสพระวจนะทั้งสิ้นต่อไปนี้ว่า ... อย่ามีพระอื่นใดนอกเหนือจากเรา” นี่คือจุดที่พระองค์ทรงเริ่มตรัสหรือไม่? พระองค์ทรงเริ่มตรัสด้วยคำว่า “อย่ามีพระอื่นใดนอกเหนือจากเรา” หรือไม่? — ไม่ ท่านได้เริ่มจากจุดนั้นหรือไม่? ท่านรู้ดีว่าท่านได้เริ่มจากจุดนั้นแล้ว เอาละ หากพระเจ้าไม่ได้เริ่มจากตรงนั้น แต่ท่านและผมกลับเริ่มจากตรงนั้น เราไม่ได้ละเลยสิ่งที่พระองค์ตรัสไว้ ซึ่งจำเป็นต่อประโยชน์ของเราด้วยหรือ? พระองค์เริ่มจากตรงไหน? อ่านดูสิ พระเจ้าตรัสพระวจนะทั้งสิ้นต่อไปนี้​ว่า​ “เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​​ได้​นำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอียิปต์คือจากเรือนทาส อย่ามีพระอื่นใดนอกเหนือจากเรา”

TAM1897 Q1 30.6ท่านไม่เห็นหรือว่าเราได้ละเลยสิ่งนั้นเองที่แสดงถึงการปลดปล่อยจากความเป็นทาสในอียิปต์? และทำไมเราจึงละเลยมัน? โอ้ เพราะเราคิดว่าเรายังไม่ได้รับการปลดปล่อยจากอียิปต์—และนั่นเป็นความจริง เราคิดว่าเราไม่เคยถูกนำออกมาจากดินแดนอียิปต์—และด้วยความไม่เชื่อของเรา นั่นจึงเป็นความจริง เราคิดว่า “เรา … ไม่เคยเป็นทาสใครเลย” แต่ความจริงคือเราเคยเป็นทาส เราเคยเป็นทาสของตัวเราเอง ของอำนาจของบาป — ของอียิปต์ทางจิตวิญญาณ แต่คืนนี้มีการปลดปล่อยจากความเป็นทาสในอียิปต์ และพระเจ้าทรงเรียกท่านและผมมาสู่การปลดปล่อยนี้จากความเป็นทาสในอียิปต์ และพระองค์ตรัสกับท่านและผมในคืนนี้ ด้วยเสียงที่กึกก้องดั่งจากภูเขาซีนาย พร้อมด้วยความรอดของพระเยซูคริสต์ในนั้นว่า “เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​​ได้​นำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอียิปต์คือจากเรือนทาส” ท่านจะออกมาหรือไม่? ท่านจะยอมรับว่าพระองค์ได้ปลดปล่อยท่านออกจากแผ่นดินอียิปต์แล้วหรือไม่? ออกจากเรือนทาสแล้วหรือไม่? หากไม่ ทำไมไม่?

TAM1897 Q1 30.7ศัตรูของเรากำลังกล่าวกับเราว่า — “โอ้ พระบัญญัติเหล่านั้นไม่ใช่สำหรับฉัน ฉันไม่เคยถูกนำออกมาจากอียิปต์” ศัตรูของธรรมบัญญัติของพระเจ้า ศัตรูของความรอดจากพระเจ้า กำลังกล่าวเช่นนั้นกับท่าน พวกเขาได้กล่าวกับผม — กับเราทุกคน — ว่าพระบัญญัตินั้นไม่มีผลผูกพันกับใครนอกจากชาวยิว เพราะไม่มีใครเคยได้รับการปลดปล่อยจากความเป็นทาสในอียิปต์นอกจากชาวยิว พวกเขากล่าวว่า “โอ้ คุณไม่จำเป็นต้องเทศนาเรื่องนั้นให้ผมฟัง ผมไม่เคยถูกนำออกจากอียิปต์เลย” นั่นเป็นความจริงแน่นอน แต่สิ่งนั้นไม่ได้เป็นเกียรติแก่พวกเขาเลย ท่านและผมต้องยืนหยัดเหมือนผู้ที่ได้รับการไถ่จากความเป็นทาสในอียิปต์ และตอบกลับด้วยว่า “ขอบคุณพระเจ้า ผมได้ถูกนำออกจากอียิปต์แล้ว” และ “พี่น้องที่ทุกข์ยากและถูกทอดทิ้งของผม หากคุณไม่ได้รับการปลดปล่อยจากอียิปต์ คุณจะพินาศในความเสื่อมทรามของอียิปต์”

TAM1897 Q1 30.8แน่นอนว่าไม่มีใครสามารถรักษาพระบัญญัติได้ขณะที่ยังอยู่ในอียิปต์ พวกเขาทำไม่ได้ พระเจ้าทรงนำพวกเขาออกจากอียิปต์เพื่อให้พวกเขาสามารถรักษาพระบัญญัติได้ การอยู่ในอียิปต์คือการอยู่ในบาป และไม่มีผู้ใดสามารถรักษาพระบัญญัติของพระเจ้าได้ในบาป เพราะบาปเองคือการละเมิดพระบัญญัติ แน่นอนว่าท่านไม่สามารถรักษาพระบัญญัติได้ขณะที่ยังอยู่ในอียิปต์ ท่านทำไม่ได้ ผมก็ทำไม่ได้ แต่ให้พระเจ้าทรงนำเราออกมาเสียก่อน แล้วเราจึงจะสามารถรักษาพระบัญญัติได้ และไม่ได้จนกว่าจะถึงตอนนั้น พระเจ้าทรงทราบเรื่องนี้ดีอยู่แล้ว ดังนั้น เมื่อพระองค์ทรงต้องการให้ฟาโรห์ปล่อยชนชาติอิสราเอลไป พระองค์จึงตรัสว่า “จงปล่อยพลไพร่ของเราเพื่อเขาจะได้ไปปรนนิบั​ติ​​เรา” แน่นอนว่าพวกเขาไม่สามารถรับใช้พระเจ้าในอียิปต์ได้ พระองค์ต้องการให้พวกเขาได้รับการปลดปล่อย ไม่เพียงแต่ทางกายภาพ แต่ยังทางจิตวิญญาณด้วย และเมื่อพระองค์จะประทานพระบัญญัติให้พวกเขาปฏิบัติตาม สิ่งแรกที่พระองค์ตรัสกับพวกเขาคือ “เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​​ได้​นำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอียิปต์คือจากเรือนทาส” เพื่อให้พวกเขาสามารถปฏิบัติตามได้

TAM1897 Q1 31.1แล้วนี่คือพระบัญญัติประเภทใดกันแน่? — พระบัญญัติฝ่ายจิตวิญญาณ “เรารู้ว่าพระราชบัญญั​ติ​นั้นเป็นโดยฝ่ายจิตวิญญาณ” แล้ว “อียิปต์” ที่กล่าวถึงในข้อแรกของพระบัญญัตินั้นคืออะไร? — คืออียิปต์ทางจิตวิญญาณ “พระราชบัญญั​ติ​นั้นเป็นโดยฝ่ายจิตวิญญาณ” ดังนั้น “อียิปต์” ที่ถูกกล่าวถึงในพระบัญญัตินั้นคืออียิปต์ทางจิตวิญญาณ และสำหรับท่านและผม มันหมายถึงการปลดปล่อยจากอียิปต์ทางจิตวิญญาณ ซึ่งก็คือการปลดปล่อยจากพันธนาการแห่งบาป

TAM1897 Q1 31.2เอส. เอช. เลน.—ท่านคิดว่าพวกเขาได้ออกจากอียิปต์ทางจิตวิญญาณไปสักพักแล้วหรือ?

TAM1897 Q1 31.3ยากที่จะบอกได้ แน่นอนว่าโมเสสออกจากอียิปต์แล้วเสมอ; คาเลบก็ออกแล้วเสมอ; โยชูวาก็ออกแล้วเสมอ

TAM1897 Q1 31.4อี. เจ. แว็กโกเนอร์.—ผู้อาวุโสทั้งเจ็ดสิบคนได้เห็นพระเจ้า

TAM1897 Q1 31.5ใช่; พวกเขาได้เห็นพระเจ้า แต่ยากที่จะบอกได้ว่าประชาชนได้ออกจากอียิปต์แล้วหรือไม่ โมเสสนั้นออกจากอียิปต์แล้วเสมอ แม้เมื่อเขาอยู่ในอียิปต์ทางกายภาพ เขาก็ได้ออกจากอียิปต์ทางจิตวิญญาณแล้ว คาเลบและโยชูวา ก็อยู่พ้นจากอียิปต์ทางจิตวิญญาณเสมอมา ในบทเพลงแห่งชัยชนะที่ทะเลแดง ผมคิดว่าทั้งชุมชนนั้นได้พ้นจากอียิปต์ทางจิตวิญญาณแล้ว หากพวกเขายังคงยึดมั่นในสิ่งนั้นไว้ ตามที่พระเจ้าตรัสว่า “โอ้ หากประชากรของเราได้ฟังเสียงของเราและดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา แล้วเราจะปราบปรามศัตรูของพวกเขาให้อยู่ใต้เท้าพวกเขาอย่างรวดเร็ว” แต่เมื่อความเชื่อของพวกเขาถูกทดสอบ ในก้าวแรกที่พวกเขาเดินไป เมื่ออยู่ที่มารา ซึ่งมีน้ำขม พวกเขาก็ทิ้งความเชื่อไป และปรารถนาที่จะกลับไปยังอียิปต์อีกครั้ง เมื่อเราเผชิญกับประสบการณ์ที่ขมขื่น เราจะถือว่านั่นเป็นหลักฐานว่าพระเจ้าได้ทอดทิ้งเราหรือไม่? — ไม่; ขอขอบคุณพระเจ้าที่ประสบการณ์ขมขื่นนั้นเป็นเพื่อประโยชน์ของเรา และพระเจ้าสามารถเปลี่ยนความขมขื่นให้กลายเป็นความหวานได้

TAM1897 Q1 31.6(เสียง) ขออภัยครับ คุณโจนส์ แต่มีข้อพระคัมภีร์หนึ่ง—ข้อที่ 27 ของบทที่ 11 ในหนังสือฮีบรู—ที่แสดงว่าโมเสสได้หันหลังให้อียิปต์ตั้งแต่ยังอยู่ในอียิปต์เอง

TAM1897 Q1 31.7แน่นอนครับ ดังนั้น แม้ร่างกายของเขาจะยังอยู่ในอียิปต์ แต่ทางจิตวิญญาณแล้ว เขาก็ได้ออกจากอียิปต์แล้ว

TAM1897 Q1 31.8อี. เจ. แว็กโกเนอร์.—ผู้​​ที่​รับการไถ่​แล้วของพระเยโฮวาห์ … จะมายังศิโยนด้วยร้องเพลง

TAM1897 Q1 31.9ใช่: และหากพวกเขายังคงร้องเพลงของโมเสสต่อไป ด้วยความเชื่อที่พวกเขาร้องเพลงนั้นในตอนนั้น พวกเขาก็จะร้องเพลงต่อไปจนถึงแผ่นดินนั้น และนั่นคือสิ่งที่พระเจ้าต้องการให้เราจดจำไว้ พระองค์ทรงต้องการให้เรามุ่งใจของเราไปยังแผ่นดินที่ดีนั้น; และเมื่อใจของเราอยู่ที่นั่น ความปรารถนาของชีวิตเราจะอยู่ที่นั่นด้วย และเมื่อนั้น พระเจ้าก็จะสามารถเติมเต็มชีวิตของเราด้วยความสุขของดินแดนอันเปี่ยมด้วยพระพรนั้นได้ในไม่ช้า และนั่นคือ พระเจ้าอยู่กับเรา

TAM1897 Q1 31.10ท่านรู้ดีว่า แม้แต่ในตอนนี้ แทนที่ใจจะอยู่ที่ดินแดนนั้น ใจกลับอยู่ที่ดินแดนนี้ สำหรับบางคนในหมู่พวกเรา การขอให้ใครสักคนแยกตัวออกจากประเทศนี้ ดูเหมือนการทรยศ การขอให้ใครสักคนแยกตัวออกจากประเทศนี้ ไปสู่ดินแดนนั้น และปล่อยให้ตำแหน่งทางการเมืองของประเทศนี้อยู่ตามลำพัง ดูเหมือนกับพวกเขาแทบจะเป็นการบังคับขืนใจ ประชาชนเหล่านั้นอยู่ในอียิปต์ แต่พระเจ้าได้เรียกพวกเขาให้ออกจากอียิปต์ เพื่อมุ่งใจไปยังประเทศที่ดีกว่า วางความรักทั้งหมดไว้ที่นั่น และทำงานเพื่อประเทศนั้นด้วยพลังทั้งหมดของชีวิตพวกเขา; เพื่อให้สายน้ำแห่งความสุขและความรุ่งโรจน์จากดินแดนนั้นไหลเข้าสู่ใจพวกเขา; เพื่อให้ทั้งโลกและทั้งจักรวาลได้รู้ว่าพระเจ้าคือพระเจ้าของพวกเขาโดยแท้จริง เมื่อสิ่งนั้นสำเร็จแล้ว จะใช้เวลาเพียงไม่นานเท่านั้นก่อนที่งานจะเสร็จสิ้น และพระเจ้าจะเสด็จมา

TAM1897 Q1 31.11เมื่อชนชาติอิสราเอลอยู่ที่ทะเลแดง พลังของพระเจ้าที่นั่นได้ปรากฏขึ้น ทำให้ชนชาติต่าง ๆ ตกตะลึง จนเมื่อผู้สอดแนมเข้าไปในดินแดนนั้น ราฮับได้กล่าวว่า: “ความกลัวและความหวาดหวั่นต่อท่านได้แผ่ไปทั่วทั้งดินแดนนี้ เพราะเราได้ยินถึงสิ่งที่พระเจ้าได้ทรงกระทำเพื่อท่าน และใจของประชาชนก็ละลายไป” นั่นเป็นความจริง ความคิดอีกประการเกี่ยวกับอียิปต์ทางจิตวิญญาณ: มีเขียนไว้เกี่ยวกับพระเยซูว่า “เราได้เรียกบุตรชายของเราออกมาจากประเทศอียิปต์” ทำไมจึงเขียนเช่นนี้เกี่ยวกับพระเยซู? ทำไมพระเยซูจึงไปอียิปต์? ทำไมพระองค์จึงถูกนำไปยังอียิปต์? พระองค์สามารถหลีกเลี่ยงการสังหารเด็กๆ ที่ถูกฆ่าในเบธเลเฮมได้ โดยเพียงเดินไปไม่ไกลจากที่นั่น และไม่จำเป็นต้องเดินทางไกลถึงอียิปต์ ไม่ใช่เด็กเล็กทุกคนในปาเลสไตน์ที่ถูกสังหารเมื่อคำสั่งของเฮโรดถูกประกาศออกมา มันเกิดขึ้นเฉพาะที่เบธเลเฮม เขตแดนโดยรอบ และชานเมืองเท่านั้น เบธเลเฮมอยู่ห่างจากเยรูซาเล็มเพียงหกไมล์ และเด็กๆ ในเยรูซาเล็มก็ไม่ได้ถูกสังหาร ดังนั้นพระเยซูจึงสามารถหลบหนีได้หากถูกพาไปไกลเพียงสิบหรือสิบสองไมล์

TAM1897 Q1 31.12แล้วทำไมพระองค์จึงถูกนำไปยังอียิปต์? — เพื่อที่จะให้คำที่เขียนไว้เป็นจริงว่า “จากอียิปต์ ข้าได้เรียกบุตรของข้า” พระองค์คือเราเอง คือตัวท่านและตัวผม พระองค์คือเราเอง; และเช่นเดียวกับที่พระเจ้าได้พบประชาชนของพระองค์ในอียิปต์และนำพวกเขาออกมา ดังนั้น พระผู้ช่วยให้รอดของเราก็ได้มาสู่ที่ที่เราอยู่ และทรงเป็นเหมือนเรา และถูกเรียกออกมาจากอียิปต์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า ผู้ใดก็ตามที่ต้องการเป็นเหมือนพระองค์ ก็ต้องออกมาจากอียิปต์เช่นกัน พระองค์คือพระบุตรของพระเจ้า และถูกเรียกออกมาจากอียิปต์ เพื่อแสดงให้เห็นว่าทุกคนที่ต้องการเป็นบุตรของพระเจ้า ก็ต้องออกมาจากอียิปต์ด้วย เพราะมีเขียนไว้เกี่ยวกับทุกคนเช่นเดียวกับพระองค์ว่า “เราได้เรียกบุตรชายของเราออกมาจากประเทศอียิปต์” ท่านเป็นบุตรของพระเจ้าหรือไม่? “เราได้เรียกบุตรของเราออกมาจากอียิปต์”

TAM1897 Q1 31.13เมื่อไม่นานมานี้ เราได้เห็นว่าเราต้องถูกนำออกจากอียิปต์ เพื่อที่จะรักษาพระบัญญัติของพระเจ้า ตอนนี้เราเห็นว่า เพื่อจะตามพระเยซู เราต้องได้รับการเรียกออกจากอียิปต์ การรักษาพระบัญญัติของพระเจ้า จำเป็นต้องให้เราถูกนำออกจากอียิปต์ ความเชื่อในพระเยซูก็ต้องการให้เราถูกนำออกจากอียิปต์เช่นกัน และทั้งสองสิ่งนี้ถูกกล่าวถึงในหนังสือวิวรณ์ 14:12 ว่า “คือผู้​ที่​รักษาพระบัญญั​ติ​ของพระเจ้า และความเชื่อของพระเยซู​ไว้”

TAM1897 Q1 32.1ดังนั้น ท่านจึงเห็นว่าตั้งแต่ต้นจนจบ มี “อียิปต์ทางจิตวิญญาณ” อยู่เสมอ; และแผนการความรอดทั้งหมดนั้น คือการปลดปล่อยจากความเป็นทาสในอียิปต์ด้วยฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า; นั่นคือการถูกเรียกให้ออกจากอียิปต์สู่ความอิสระอันรุ่งโรจน์ของบุตรของพระเจ้า แล้วเราจะออกจากอียิปต์หรือไม่ เพื่อที่เราจะได้ปรนนิบัติพระเจ้าอย่างแท้จริง? เราจะให้เป็นเช่นนั้นหรือไม่ เพื่อเราจะสามารถรักษาพระบัญญัติของพระเจ้าและความเชื่อในพระเยซูได้อย่างแท้จริง? เราควรทำอย่างไร? เราจะจากไปจากงานประชุมนี้ในอียิปต์หรือไม่? เราจะอยู่ต่อในงานประชุมนี้และยังคงอยู่ในอียิปต์หรือไม่? โอ้ เราจะได้รับการปลดปล่อยอย่างสมบูรณ์จากอียิปต์และทุกสิ่งที่คำนี้สื่อความหมายหรือไม่?

TAM1897 Q1 32.2การปลดปล่อยนั้นเป็นของฟรีสำหรับเรา มันถูกมอบให้เราแล้ว โอ ดังนั้น ขอให้ทุกหัวใจเปิดออก ทุกจิตวิญญาณหันมาหาพระเจ้า และแสวงหาพระองค์ด้วยการสารภาพบาป เพื่อเราจะได้ถูกปลดปล่อยจากความมืด; และด้วยวิธีนี้ ก่อนที่การประชุมจะปิดลง เราจะได้ถูกนำเข้าสู่แสงสว่างอันรุ่งโรจน์และเสรีภาพอันรุ่งโรจน์ของบุตรของพระเจ้า; เพราะ “เราได้เรียกบุตรชายของเราออกมาจากประเทศอียิปต์” นั่นคือสิ่งที่พระองค์กำลังรอคอย เราจะปล่อยให้พระองค์รอคอยต่อไปหรือ? และเมื่อเวลานั้นมาถึง พระวจนะนี้จะสำเร็จลุล่วง; ข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สามจะถูกประกาศด้วยฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์; พระเจ้าจะทรงทำงานอย่างมหัศจรรย์ร่วมกับแรงพยายามของเรา; กระแสน้ำแห่งแสงสว่างจะหลั่งไหลลงสู่โลก; ไม่นานนัก ผู้คนทั่วโลกจะได้รับคำเตือน; งานปิดท้ายจะสำเร็จลุล่วง; และพระคริสต์จะเสด็จมาเพื่อไถ่ประชากรของพระองค์ โอ้ ผมคิดว่า เรากำลังอยู่ใกล้กับเวลาที่พระเจ้าจะทรงปลดปล่อยเรามากกว่าที่เราเคยฝันไว้ การช่วยกู้ของพระเจ้าอยู่ใกล้เรามากแล้ว! เราจะเดินเข้าสู่ดินแดนนั้นได้หรือไม่? อิสราเอลล้มเหลวเพราะพวกเขาไม่เชื่อ พวกเขาไม่เห็นสิ่งมหัศจรรย์ในพระสัญญาของพระองค์ พระสัญญาเหล่านั้นบัดนี้เป็นของเราแล้ว พระสัญญาเหล่านั้นจะต้องเป็นจริงสำหรับท่านและผมเช่นเดียวกับที่เป็นจริงสำหรับพระองค์เมื่อพระองค์ประทานพระสัญญาเหล่านั้นให้แก่อิสราเอล ซึ่งสำหรับพวกเขาแล้วพระสัญญาเหล่านั้นกลับไม่เป็นจริง

TAM1897 Q1 32.3ท่านรู้ดีว่าได้เขียนไว้ว่า:—

TAM1897 Q1 32.4ข้าพเจ้าเห็นเป็นเหมือนทะเลแก้วปนไฟ และบรรดาคนที่​มี​ชัยต่อสัตว์​ร้าย​ และรูปของมัน และเครื่องหมายของมัน และเลขประจำชื่อของมัน ยืนอยู่บนทะเลแก้​วนั้น พวกเขาถือพิณเขาคู่ของพระเจ้า เขาร้องเพลงของโมเสส ซึ่งเป็นผู้​รับใช้​ของพระเจ้า

TAM1897 Q1 32.5อา แต่เพลงของโมเสส ผู้รับใช้ของพระเจ้า คือเพลงแห่งการปลดปล่อยจากความเป็นทาสในอียิปต์; และผู้ที่ได้รับชัยชนะเหนือสัตว์ร้าย ชื่อของมัน รูปเคารพของมัน และเลขของชื่อมัน — พวกเขาได้รับการปลดปล่อยจากสิ่งใด? — พวกเขาได้รับการปลดปล่อยจากความเป็นทาสในอียิปต์ เช่นเดียวกับที่โมเสสได้รับการปลดปล่อย และพวกเขาร้องเพลงของโมเสส เพราะพวกเขาเองก็ได้รับการปลดปล่อยจากความเป็นทาสในอียิปต์เช่นกัน พระคัมภีร์เต็มไปด้วยเรื่องนี้ ในทางจิตวิญญาณ เราได้อยู่ในอียิปต์มาตลอด และโอ้ ขอให้พระเจ้าทรงปลดปล่อยเราออกจากที่นั่น แล้วเราจะร้องเพลงนี้ถวายแด่พระเจ้า:—

TAM1897 Q1 32.6ข้าพเจ้าจะร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์ทรงได้ชัยชนะอย่างใหญ่​หลวง​ ​พระองค์​ทรงกวาดม้าและพลม้าลงในทะเล พระเยโฮวาห์ทรงเป็นกำลังและบทเพลงของข้าพเจ้า และพระองค์ทรงเป็นความรอดของข้าพเจ้า พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะจัดเตรียมที่ประทับให้พระองค์ (แปลตามตัวอักษรจาก KJV)

TAM1897 Q1 32.7ท่านจะทำหรือไม่? ท่านจะทำหรือไม่? เราจะอยู่ในเขาทั้งหลาย และจะดำเนินในหมู่​พวกเขา​ และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา และเขาจะเป็นประชาชนของเรา

TAM1897 Q1 32.8​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรั​สว่า ‘​เหตุ​ฉะนั้นเจ้าจงออกจากหมู่พวกเขาเหล่านั้น และจงแยกตัวออกจากเขาทั้งหลาย อย่าแตะต้องสิ่งซึ่งไม่​สะอาด​ ​แล้วเราจึงจะรับพวกเจ้าทั้งหลาย เราจะเป็นบิดาของพวกเจ้าและพวกเจ้าจะเป็นบุตรชายบุตรสาวของเรา’ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพทั้งสิ้นได้ตรั​สดังนั้น

TAM1897 Q1 32.9แต่ “เราได้เรียกบุตรชายของเราออกมาจากประเทศอียิปต์”

TAM1897 Q1 32.10[ทรงเป็น]พระเจ้าของบรรพบุรุษของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะยกย่องสรรเสริญพระองค์ พระเยโฮวาห์ทรงเป็นนักรบ พระนามของพระองค์​คือ​ พระเยโฮวาห์ ​พระองค์​ทรงเหวี่ยงรถรบ และโยนพลโยธาของฟาโรห์ลงในทะเล นายทหารรถรบชั้นยอดของฟาโรห์​ก็​จมในทะเลแดง น้ำท่วมเขา เขาจมลงในทะเลที่ลึกประดุจก้อนหิน ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระหัตถ์ขวาของพระองค์ทรงอานุภาพยิ่ง ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระหัตถ์ขวาของพระองค์ฟาดศั​ตรู​แหลกเป็นชิ้นๆ ด้วยเดชานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ ​พระองค์​ทรงคว่ำปฏิ​ปักษ์​ของพระองค์​เสีย​ ​พระองค์​ทรงใช้พระพิโรธของพระองค์เผาผลาญเขาเสียอย่างตอฟาง โดยลมที่ระบายจากช่องพระนาสิกน้ำก็ท่วมสูงขึ้นไป น้ำก็ท่วมท้นสูงขึ้น น้ำก็​แข็งขึ้นในท้องทะเล พวกข้าศึกกล่าวว่า ‘เราจะติดตาม เราจะจับให้​ทัน​ เราจะริบสิ่งของมาแบ่งปั​นกัน เราจึงจะพอใจที่​ได้​กระทำกับพวกนั้นดังประสงค์ เราจะชักดาบออก มือเราจะทำลายเขาเสีย’ ​พระองค์​ทรงบันดาลให้ลมพัดมา น้ำทะเลก็ท่วมเขามิด เขาจมลงในกระแสน้ำอันไหลแรงนั้นเหมือนตะกั่ว ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ในบรรดาพระทั้งปวงองค์ไหนจะเป็นเหมือนพระองค์​เล่า​ ​องค์​ไหนจะเหมือนพระองค์​ผู้​ทรงประกอบด้วยความบริ​สุทธิ์อั​นรุ่งเรือง และน่าเกรงขามเนื่องด้วยการสรรเสริญ และการมหัศจรรย์​ที่​​พระองค์​ทรงกระทำ ​พระองค์​ทรงเหยียดพระหัตถ์ขวาออก ​แผ่​นดิ​นก็​กลืนพวกเขาเสีย ​พระองค์​ทรงนำชนชาติ ซึ่งพระองค์ทรงไถ่​ไว้​ด้วยพระเมตตาของพระองค์

TAM1897 Q1 32.11นั่นคือสิ่งที่เขียนไว้ว่า: “พระองค์​ทรงนำชนชาติ ซึ่งพระองค์ทรงไถ่​ไว้” พระองค์ได้ทรงไถ่ท่านแล้วหรือ? ไถ่จากอะไร? — ไถ่จากบาป และบาปคืออียิปต์ทางจิตวิญญาณ

TAM1897 Q1 32.12​พระองค์​ทรงพาเขามาถึงที่สถิ​ตอันบริ​สุทธิ์ของพระองค์ ด้วยพระเดชานุ​ภาพ​ [ขอให้พระองค์ทรงทำเช่นนั้นเถิด] ​ชนชาติ​ทั้งหลายจะได้​ยิน​ ​แล้วจะพากันหวาดกลัว

TAM1897 Q1 32.13เวลาได้มาถึงแล้วที่จะร้องเพลงของโมเสส เราจะร้องมันหรือไม่? แต่เราจะไม่ร้องมันในอียิปต์ ท่านไม่สามารถร้องเพลงนี้ได้หากยังอยู่ในอียิปต์ เพราะพวกเขาไม่สามารถร้องมันได้จนกว่าจะได้รับการปลดปล่อยออกจากอียิปต์

TAM1897 Q1 32.14​ชนชาติ​ทั้งหลายจะได้​ยิน​ ​แล้วจะพากันหวาดกลัว ชาวประเทศฟีลิสเตียจะรู้สึกเสียวสยอง ครั้งนั้นพวกเจ้านายในเมืองเอโดมก็จะพากันหวาดกลัว และพวกหัวหน้าในเมืองโมอั​บก็จะสะทกสะท้าน ชาวเมืองคานาอันทั้งปวงก็จะระส่ำระสายไป ​ความรู้​สึกเสียวสยอง และความตกใจกลัวจะอุบั​ติ​ขึ้นในใจของเขา เนื่องด้วยฤทธานุภาพแห่งพระกรของพระองค์ เขาจะหยุดนิ่งอยู่เหมือนก้อนหิน ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ จนพลไพร่ของพระองค์ผ่านพ้นไป จนชนชาติซึ่งพระองค์ทรงไถ่​ไว้​​แล้วผ่านไป ​พระองค์​จะทรงนำเขาเข้ามา

TAM1897 Q1 32.15พระองค์จะนำใครเข้ามา? ท่านว่าอย่างไร? พระเจ้าจะนำใครเข้ามาในที่ประทับของพระองค์? ท่านหรือ? ท่านออกจากอียิปต์แล้วหรือ? “เราได้เรียกบุตรชายของเราออกมาจากประเทศอียิปต์” พระองค์จะ “ทรงตั้งเขาไว้บนภูเขาซึ่งเป็นมรดกของพระองค์ ​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เป็นสถานที่ซึ่งพระองค์ทรงสร้างไว้ เพื่อเป็​นที่สถิตของพระองค์” แล้วเราจะอาศัยอยู่ที่นั่นกับพระเจ้า และเราจะอยู่กับพระเจ้าตลอดไป

TAM1897 Q1 33.1​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ สถานบริ​สุทธิ์ซึ่งพระหัตถ์ของพระองค์สถาปนาไว้ พระเยโฮวาห์จะทรงครอบครองอยู่​เป็นนิตย์​​นิรันดร์​ เพราะเมื่อกองม้าของฟาโรห์กับราชรถ และพลม้าของท่านลงไปในทะเล พระเยโฮวาห์​ก็​ทรงให้น้ำทะเลไหลกลับมาท่วมเสีย ​แต่​​ชนชาติ​อิสราเอลเดินไปบนดินแห้งกลางทะเลนั้น ฝ่ายมิเรียมหญิงผู้​พยากรณ์​ ​พี่​สาวของอาโรนก็ถือรำมะนา และหญิงทั้งปวงก็ถือรำมะนาเดินตาม ​พร้อมเต้นรำไปด้วย ​มิ​เรียมจึงร้องนำว่า “จงร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์​เถิด​ เพราะพระองค์ทรงได้ชัยชนะอย่างใหญ่​หลวง​ ​พระองค์​ทรงกวาดม้าและพลม้าให้ตกลงไปในทะเล”

TAM1897 Q1 33.2“เราเรียกท่านออกมาจากอียิปต์” พระเจ้าตรัส และเราได้ออกมาจากอียิปต์แล้ว บัดนี้พระองค์ตรัสว่า “เราคือพระเจ้าของท่าน และท่านคือประชากรของเรา” “เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ​ผู้​​ได้​นำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอียิปต์คือจากเรือนทาส” และ “เราได้เรียกบุตรชายของเราออกมาจากประเทศอียิปต์” และนี่คือความหมายของคำกล่าวในวันนี้ว่า: “นี่คือพวกเขา นี่คือพวกเขา ‘นี่คือผู้ที่รักษาพระบัญญัติของพระเจ้า และความเชื่อในพระเยซู’”

TAM1897 Q1 33.3ผู้ฟังร้องเพลง:—