Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
09 / 121897 Mga Sermon

Espirituwal na Ehipto

Alonzo Trevier Jones

TAM1897 Q1 26.25Pangaral na ibinigay noong Biyernes ng gabi, Marso 5, 1897 Inilathala sa General Conference Bulletin, Unang Kwarter, 1897, Bol. 2, Blg. 1, mga pahina 26-33.

TAM1897 Q1 26.26Nakaligtaan kong banggitin sa nakaraang aralin na ang kasaysayang inilarawan ko ay nasa “Empires of the Bible” lahat. Mula sa pahina 77 hanggang pahina 150, makikita ninyo ang kasaysayan ng Ehipto at ang mga paksang tinalakay sa paglalarawan na ibinigay ko kagabi.

TAM1897 Q1 26.27Ang teksto para sa gabing ito ay Pahayag 11:8.

TAM1897 Q1 27.1At ang kanilang mga bangkay ay matatambak sa lansangan ng dakilang lungsod na sa espirituwal ay tinatawag na Sodom at Ehipto, kung saan rin ipinako sa krus ang ating Panginoon.

TAM1897 Q1 27.2Binasa ko ang taludtod na ito para sa iisang layunin: upang makita ninyo na mayroon ngang tinatawag na Espirituwal na Ehipto, at inihahayag ng salita ng Diyos ang tinatawag na “Ehipto sa espirituwal.”

TAM1897 Q1 27.3Ang Espirituwal na Ehipto ay tunay ngang ang literal na Ehipto, sapagkat ang mga espiritwal na bagay ang pinaka-literal sa lahat ng bagay. Mayroon, gaya ng dati nang mayroon, isang pisikal na Ehipto doon sa hilagang Aprika, na tinatahak ng ilog Nile; ngunit hindi iyan ang literal na Ehipto; ang literal na Ehipto ay ang Espirituwal na Ehipto.

TAM1897 Q1 27.4Ngayon, sa mga aral kagabi tungkol sa pagliligtas ng Israel mula sa Ehipto, susundan natin muli ang kanilang paglalakbay mula sa puntong inawit ang awit ni Moises. Nang makatawid sila sa Dagat Pula sa tuyong lupa, sa pagitan ng mga pader ng yelo, at tumayo sa pampang na nagwawagi sa pagkawasak ng mga Ehipsiyo, na nang subukang sundan sila ay nalunod, sila ay nailigtas nang pisikal mula sa pisikal na Ehipto; ngunit may mas malalim na Ehipto kaysa doon, na hindi pa nila nalalampasan.

TAM1897 Q1 27.5Alam ninyo na sa bawat hakbang ng kanilang karanasan, ang kanilang mga puso ay nasa Ehipto; at kapag may nangyaring nakabigo sa kanila, sumigaw sila, “Bumalik tayo sa Ehipto!” Nang marating na nila ang mga hangganan ng Canaan, at nais ng Panginoon na pumasok sila, sumigaw sila, “Maghahalal tayo ng isang kapitan at babalik sa Ehipto!” Saan nga ba ang kanilang mga puso noon?—Nasa Ehipto. Ang unang bagay sa kanilang mga iniisip ay palaging ang Ehipto.

TAM1897 Q1 27.6Nang sila’y nakatayo sa Bundok Sinai, pagkatapos nilang marinig ang tinig ng Panginoon, naghihintay kay Moises na bumalik mula sa tuktok ng bundok dala ang kautusan ng Diyos, gumawa sila ng diyus-diyosan at sinamba ito; at ano nga ba ang diyus-diyosang iyon?—Ang guyang Ehipto. Pagkatapos, nang pakinggan nila ang tinig ng Panginoon mula sa tuktok ng Sinai, na ipinapahayag ang salita ng kanyang batas, at narinig ang tunog ng trumpeta na lalo pang tumitindi, at nakita ang tuktok ng bundok na nababalutan ng usok—pagkatapos ng lahat ng ito, makikita mong malinaw na napakalaki ng puwang ng Ehipto sa kanilang mga puso kaya’t lumihis sila sa idolatriya ng Ehipto kaysa maghintay hanggang sa bumalik si Moises mula sa tuktok ng Sinai dala ang mensahe ng Diyos. At nang sila’y pabalik mula sa hangganan ng lupain, at napilitan na magpalibot-libot sa ilang, makikita mo na ito ay dahil sa mismong pagkaalipin sa Ehipto na humawak sa kanila, at kung saan hindi sila malaya. Mapapansin ninyo na nang pinapakain sila araw-araw ng Panginoon ng tinapay mula sa langit,—pagkain ng mga anghel,—sila ay napakalayo sa kanya at lubos na nakatuon sa Ehipto, kaya’t sinabi nila, ‘Naku, sana’y nasa Ehipto na lang kami kung saan may leeks, sibuyas, at bawang kami!’

TAM1897 Q1 27.7Hindi ko na kayo kailangang bigyan ng isa pang halimbawa; sapat na ito upang ipakita sa inyo na ang Israel ay hindi lubos na nakalabas sa Ehipto nang sila ay nakatayo sa pampang ng Dagat Pula at inawit ang awit ni Moises. Sa katawan ay nakalabas na sila sa Ehipto, ngunit sa espiritu ay hindi. Nailigtas sila mula sa pisikal na pagkaalipin sa Ehipto, ngunit nakagapos pa rin sila sa espirituwal na pagkaalipin sa Ehipto; at ang problema ay hindi sila kailanman nakalabas sa pagkaalipin sa Ehipto. Namatay sila sa pagkaalipin sa Ehipto. Nang ipahayag ng Panginoon ang kanyang batas mula sa Sinai, sinabi ni Moises sa kanila na ito ay upang hindi sila magkasala. Ngayon basahin muli ang Hebreo 11:25, “Pinili pa nga niyang magdusa kasama ng bayan ng Diyos, kaysa sa magsaya sa pansamantalang ligaya ng kasalanan.” Ngunit nakita natin sa ating ibang aralin na ang tinutukoy na ligaya ng kasalanan doon ay ligaya lamang ng Ehipto. Si Moises, bilang tagapagmana ng trono ng Ehipto, ay maaari sanang makamtan ang lahat ng kayamanan ng Ehipto, lahat ng kaluwalhatian ng Ehipto, at lahat ng kapangyarihan ng Ehipto, sapagkat kailangan na lamang niyang umakyat sa trono at magtamasa nito. Ito ang mga kaluguran ng Ehipto; ngunit ayon sa tala, mga kaluguran ng kasalanan ang mga ito. Ano nga ba ang espiritwal na pagkaalipin ng Ehipto? at ano ang espiritwal na Ehipto?—Ang pagkaalipin sa kasalanan.

TAM1897 Q1 27.8May isa pang paraan para makamit ito, sa pamamagitan lamang ng isang balangkas. Tinawag ng Diyos si Abram, naaalala mo, mula sa Kaldea patungo sa isang lupain na ipapakita Niya sa kanya. Hindi pa Niya ibinibigay sa kanya ang lupa; nagkaroon ng taggutom sa lupain kung saan siya nananahan, kaya bumaba siya sa Ehipto, at doon ay kumuha si Sarai ng isang Ehipsiyong alilang babae na nagngangalang Hagar. Ipinangako ng Diyos kay Abram na ang kanyang supling ay magiging kasingdami ng mga bituin sa langit. Dahil sa kawalan ng pananampalataya, hindi agad natupad ang pangako sa takdang panahon na inaasahan nila, at sinabi ni Sarai kay Abram, “Pinigilan ako ng Panginoon na magdalang-tao; hindi pa natutupad ang pangako; narito ang aking alilang babae na taga-Ehipto; kunin mo siya, at baka bigyan tayo ng supling ng Panginoon sa pamamagitan niya.” Ginawa iyon; ipinanganak si Ismael; at sinabi ng Panginoon kay Abram na si Sarai ay tunay na magkakaroon ng anak na lalaki, at tatawagin nila ang pangalan niya na Isaac. At sumagot si Abram, “O sana mabuhay si Ismael sa iyong harapan!”

TAM1897 Q1 27.9Ang Ehipsiyong alilang babae na iyon ay isang alipin; at ang anak niya ay anak ng alipin, isang alipin. Nang sabihin ni Abram, “Nawa’y mabuhay si Ismael sa iyong harapan,” nananalangin siya na bilangin ni Diyos si Ismael bilang ipinangakong binhi na sa pamamagitan niya’y darating ang kaligtasan at kalayaan sa mga anak ng tao at sa lahat ng mga anak ni Diyos. Ngunit makakamtan ba ng sinuman ang kalayaan sa pamamagitan ng isang alipin? Malaya si Abram. Kailangang tubusin siya ng ipinangakong binhi. Kung ang kanyang anak, bilang isang alipin, ay tatanggapin bilang ipinangakong binhi, si Abram mismo ay dadalhin sa pagkaalipin, sa halip na mailigtas mula rito. At ang lahat ng sasailalim kay Ismael ay dadalhin din sa pagkaalipin. Ngunit anong pagkaalipin?—Ang pagkaalipin sa kasalanan. Ngunit ang kanyang ina ay isang Ehipsiyong alipin. At dahil si Ismael ay isang alipin, ito ay pagkaalipin na Ehipsiyano. Hindi mo ba nakikita, kung gayon, na may pagkaalipin na Ehipsiyo—isang espiritwal na Ehipto—sa pamilya ni Abram?

TAM1897 Q1 28.1Tumungo tayo sa Galacia, at malinaw nating makikita na binibigyang-diin ng Panginoon ang puntong iyon. Naalala ninyo ang talata sa Galacia 4:22-24:—

TAM1897 Q1 28.2Sapagkat nasusulat na nagkaroon si Abraham ng dalawang anak na lalaki, ang isa ay mula sa aliping babae, at ang isa naman ay mula sa malayang babae. Ngunit ang anak ng aliping babae ay ipinanganak ayon sa laman; samantalang ang anak ng malayang babae ay ayon sa pangako. Na ang mga bagay na ito ay isang alegoriya; sapagkat ito ang dalawang tipan: ang isa mula sa bundok Sinai, na nagbubunga ng pagkaalipin, na siyang si Agar.

TAM1897 Q1 28.3Ito, nakikita mo, ay tumutukoy nang direkta sa pamilya ni Abram, at kay Hagar, ang taga-Ehipto. Ang tipang iyon, sabi niya, ay nagbubunga ng pagkaalipin, na siyang si Hagar. Si Hagar, sa pamilya ni Abram, ay kumakatawan, sa alegorya, sa tipan mula sa Sinai. Ang tipang iyon ay nagbunga ng pagkaalipin. Si Hagar ay isang Ehipsiyano. Kung gayon, anong pagkaalipin ang kinakatawan sa tipan sa Sinai?—pagkaalipin sa Ehipto. Ngunit ito ay espirituwal na pagkaalipin. Kaya noon ay mayroon ding espirituwal na Ehipto. Basahin ang mga talata 25 at 26:—

TAM1897 Q1 28.4Sapagkat ang Agar ay bundok ng Sinai sa Arabia, at katugmang-larawan ng Jerusalem na ngayon ay umiiral, at nasa pagkaalipin kasama ang kaniyang mga anak. Ngunit ang Jerusalem na nasa itaas ay malaya, na siyang ina natin lahat.

TAM1897 Q1 28.5Kaya nang sabihin ni Abram, “Nauukol kay Ismael, sana’y mabuhay siya sa iyong harapan,” hinihiling niya na ang isang alipin ay tanggapin bilang ipinangakong binhi. Hinihiling niya na ang Diyos, ang buong sangkatauhan, at ang buong sansinukob ay mapasailalim sa pagkaalipin sa Ehipto sa espiritwal na Ehipto. Ang Ehipto ay simbolo ng kadiliman, at pati na rin ng kasalanan, gaya ng ating nakita. Ang kasalanan ay kadiliman mismo. Ang Ehipto, na kumakatawan sa kasalanan at kadiliman, ay malinaw na ang kasalanan at kadiliman ang espiritwal na Ehipto.

TAM1897 Q1 28.6Hindi kailanman matatanggap ng Panginoon ang isang alipin bilang ipinangakong binhi. Kaya’t sinagot ng Panginoon si Abraham ng mga salitang ito:—

TAM1897 Q1 28.7Si Sara na iyong asawa ay tunay na magluluwal sa iyo ng isang anak na lalaki; at tatawagin mo ang pangalan niya na Isaac; at itatatag ko ang aking tipan sa kaniya bilang isang walang hanggang tipan, at sa kanyang mga supling pagkatapos niya. At tungkol naman kay Ismael, dininig kita: Narito, pinagpala ko siya at gagawin kong mabunga, at pararamihin ko siya nang labis; magkakaroon siya ng labindalawang prinsipe, at gagawin ko siyang isang dakilang bansa. Ngunit ang tipan ko ay itatatag ko kay Isaac, na isisilang sa iyo ni Sarah sa takdang panahong ito sa susunod na taon.

TAM1897 Q1 28.8Si Isaac ang ipinangakong binhi. At isipin mo nga! Hindi kailanman napunta si Isaac sa Ehipto. Naalala mo iyan. Nagkaroon ng taggutom sa Ehipto, at sinimulan na niyang pumunta roon, ngunit sinabi sa kanya ng Panginoon, Huwag kang pumunta sa Ehipto. Nasa Ehipto si Abraham; nasa Ehipto si Sarah; nasa Ehipto ang Israel, ngunit hindi kailanman napunta si Isaac sa Ehipto. Siya ang anak ng pangako, ipinanganak ng espiritu, mula pa sa simula. Muli nating binabasa:—

TAM1897 Q1 28.9Si Abraham ay may dalawang anak na lalaki, ang isa ay mula sa aliping babae, ang isa naman ay mula sa malayang babae. Ngunit ang anak ng aliping babae ay ipinanganak ayon sa laman; samantalang ang anak ng malayang babae ay ayon sa pangako. Na ang mga bagay na ito ay isang alegoriya; sapagkat ito ang dalawang tipan; ang isa mula sa bundok Sinai, na nagbubunga ng pagkaalipin, na siya si Agar. Sapagkat ang Agar na ito ay bundok ng Sinai sa Arabia, at katugmang-larawan ng kasalukuyang Jerusalem, na kasama ng kaniyang mga anak ay nasa ilalim ng pagkaalipin. Ngunit ang Jerusalem na nasa itaas ay malaya, na siyang ina natin tayong lahat. Sapagkat nasusulat, “Magalak ka, ikaw na baog na hindi nanganganak; sumigaw ka at magdiwang, ikaw na hindi nakaranas ng sakit sa panganganak; sapagkat ang babaeng pinabayaan ay may mas maraming anak kaysa sa may asawa.” Ngayon tayo, mga kapatid, gaya ni Isaac, ay mga anak ng pangako.

TAM1897 Q1 28.10At sino tayo?—“Kung kayo ay pag-aari ni Cristo, kayo nga ang inapo ni Abraham, at mga tagapagmana ayon sa pangako.” Si Isaac ay anak ni Abraham,—ang anak ng pangako. At kapag tayo ay naging inapo ni Abraham sa pamamagitan ng pananampalataya kay Cristo, na nailigtas mula sa pagkaalipin ng kasalanan,—mula sa espiritwal na Ehipto,—tayo ay gaya ni Isaac; at siya ay hindi kailanman naging nasa Ehipto.

TAM1897 Q1 28.11Kaya’t nakikita ninyo na ang pagkaalipin sa Ehipto at ang kalayaang Kristiyano ay nasa pamilya ni Abraham. Si Ismael ay ipinanganak ayon sa laman, at kumakatawan sa pagkaalipin sa Ehipto. Si Isaac ay ipinanganak ayon sa Espiritu, at kumakatawan sa mga anak ng Diyos sa pamamagitan ng pananampalataya kay Jesus.

TAM1897 Q1 28.12Ipinanganak si Jose, at noong siya ay binata ay lumabas upang makita ang kanyang mga kapatid, at dumating ang mga Ismaelita at binili si Jose at dinala siya sa Ehipto at ipinagbili doon. At pagkatapos ay bumaba ang sambahayan ni Jacob sa Ehipto, at sa huli ay nailigtas mula sa pagkaalipin sa Ehipto. Sapat na ito upang makita mo ang kanilang buong takbo, mula sa pagtawag kay Abraham hanggang sa panahon nang marating nila ang mga hangganan ng ipinangakong lupain. Nakikita ninyo na may espiritwal na Ehipto gayundin ang pisikal; at nang ang bayan ay pisikal na nailigtas mula sa Ehipto, may mas malalim na Ehipto na kailangang iligtas sila mula rito kung nais nilang maging mga anak ng Diyos.

TAM1897 Q1 28.13Ngayon ay babasahin ko ang talata na tinukoy ko kagabi. Nasa Great Controversy, Bol. 4, pahina 457, ng malaking edisyong ito:—

TAM1897 Q1 28.14Ang kasaysayan ng sinaunang Israel ay isang kapansin-pansing halimbawa ng nakaraang karanasan ng katawan ng mga Adventista. Pinangunahan ng Diyos ang kaniyang bayan sa kilusang Advent, gaya ng paggabay Niya sa mga anak ng Israel mula sa Ehipto. Sa malaking pagkadismaya, nasubok ang kanilang pananampalataya gaya ng sa mga Hebreo sa Dagat na Pula.

TAM1897 Q1 28.15Pagkatapos, sa malaking pagkadismaya ng mga Adventista, saan sila nakatayo sa kasaysayan ng Israel?

TAM1897 Q1 28.16(Mga Boses) Sa Dagat na Pula.

TAM1897 Q1 28.17Ninais ng Diyos noon, gaya ng binasa natin kagabi, na tuluy-tuloy na pumasok ang Israel sa lupain na ipinangako niya kay Abraham—sa kaniyang banal na tirahan, ang lugar na ginawa niya para manirahan; sa kaniyang mana; sa santuwaryo na itinatag ng kaniyang mga kamay. At labing-isang araw lamang ang biyahe mula Ehipto papunta sa lupain na iyon. Ngunit inabot sila ng apatnapung taon. At apat lamang sa mga nagsimula ang nakarating doon.

TAM1897 Q1 28.18(Boses) Apat, o dalawa?

TAM1897 Q1 29.1Apat. Hindi mo ba alam na apat sila? Naroon sina Caleb at Josue, at ang dalawang pari, mga anak ni Aaron— sina Eleazar at Ithamar. Siyempre, palaging tinutukoy na dalawa lang— sina Caleb at Josue— pero sumama rin ang dalawang pari.

TAM1897 Q1 29.2(Boses) Maaaring hindi pa sila umabot ng dalawampung taong gulang.

TAM1897 Q1 29.3Oo; tatlumpung taong gulang sila; sapagkat pinahiran sila ng langis para sa tungkulin ng pagkapari. Kaya naman, sa malaking pagkadismaya, ang mga tao ng Adbento ay tila nakatayo sa Dagat na Pula.

TAM1897 Q1 29.4Kung nanatili lamang silang nagtitiwala sa Nangungunang Kamay na kasama nila sa kanilang nakaraang karanasan, nasaksihan sana nila ang kaligtasan ng Diyos. Kung ang lahat ng nagsipagsikap nang magkakaisa sa gawain noong 1844 ay tinanggap ang mensahe ng ikatlong anghel, at ipinangaral ito sa kapangyarihan ng Banal na Espiritu, malakas sanang gumawa ang Panginoon sa kanilang mga pagsisikap. Isang pagbaha ng liwanag ang sana’y bumaba sa mundo. Noong maraming taon na ang nakalipas, sana’y nababalaan na ang mga naninirahan sa lupa, nakumpleto na ang pangwakas na gawain, at dumating na si Cristo para sa pagtubos ng kaniyang bayan.

TAM1897 Q1 29.5Kailan?

TAM1897 Q1 29.6(Mga Boses) Noong maraming taon na ang nakalipas.

TAM1897 Q1 29.7Nasaan na nga ba ang bayang iyon mula nang pagkadismaya?

TAM1897 Q1 29.8(Mga Boses) Sa ilang.

TAM1897 Q1 29.9Tulad ng tunay na nangyari sa Israel noon. Ngunit bakit pinanatili sa ilang ang Israel noon?—Dahil sa kawalan ng pananampalataya. Hindi nila nakita kung ano ang inihanda ng Panginoon para sa kanila. At ang dahilan kung bakit hindi nila nakita, ay dahil hindi sila naniwala sa Diyos. Kung naniwala sila sa Diyos, nakita sana nila ang hindi nila nakita. At iyan ang suliranin ng bayang ito. Hindi natin pinaniwalaan ang mga bagay na sinabi sa Israel noong una. Sinabi rin ang mga ito sa atin gaya ng sa kanila. Ang eksaktong iisang ebanghelyo ang ipinangaral sa atin gaya ng ipinangaral sa kanila.

TAM1897 Q1 29.10Kaya’t magtakot tayo, baka, bagaman may pangakong naiwan para sa atin upang makapasok sa kaniyang kapahingahan, may sinuman sa inyo na tila hindi makarating doon. Sapagkat ipinangaral sa atin ang ebanghelyo, gaya rin ng sa kanila; ngunit ang ipinangaral na salita ay hindi naging kapaki-pakinabang sa kanila, dahil hindi ito sinamahan ng pananampalataya sa puso ng mga nakarinig. Sapagkat tayo na naniwala ay pumapasok sa kapahingahan.

TAM1897 Q1 29.11Kaya nga, ang pumigil sa kanila na makapasok sa lupain ay yaon din mismo ang pumipigil sa atin na makapasok sa lupain. At, gaya ng sinabi ko kagabi, wala tayong karapatang narito, sapagkat hindi tayo dapat nasa sanlibutan. Kung paanong ang Israel ay hindi dapat nanatili sa ilang nang apatnapung taon, gayon din naman, hindi na rin tayo dapat narito sa ilang na ito. Pakinggan:—

TAM1897 Q1 29.12Hindi kalooban ng Diyos na magpaligoy-ligoy ang Israel nang apatnapung taon sa ilang; nais Niya sanang dalhin sila nang direkta sa lupain ng Canaan, at itatag sila doon bilang isang banal at masayang bayan. Ngunit “hindi sila makapasok dahil sa kawalan ng pananampalataya.” Dahil sa kanilang pagtalikod at apostasiya, sila’y nasawi sa ilang, at ibang henerasyon ang pinag-usbong upang pumasok sa ipinangakong lupain. Sa kaparehong paraan, hindi kalooban ng Diyos na ang pagdating ni Cristo ay matagal na maantala, at ang kanyang bayan ay manatili ng napakaraming taon sa mundong ito ng kasalanan at kalungkutan. Ngunit ang kawalan ng pananampalataya ang naghiwalay sa kanila sa Diyos. Dahil tumanggi silang gampanan ang gawaing itinakda sa kanila, ibang tao ang itinaas upang ipahayag ang mensahe. Sa awa sa mundo, pinaantala ni Jesus ang kanyang pagdating, upang magkaroon ng pagkakataon ang mga makasalanan na marinig ang babala, at makahanap sa kanya ng kanlungan bago ibuhos ang galit ng Diyos.

TAM1897 Q1 29.13Hindi kalooban ng Diyos na ang pagdating ni Cristo ay magtagal nang ganoon katagal, at ang kanyang mga tao ay manatili nang napakaraming taon sa mundong ito ng kasalanan at kalungkutan. Ah, tayo ang may pananagutan diyan. Hindi ba ganoon? Saan nakapaloob ang pananagutan? Sa anong bagay tayo nagkasala?—Kawalang-paniwala. Ngunit ano ang nasa puso ng Israel na naging sanhi ng kanilang kawalang-paniwala?—Ehipto, Ehipto, Ehipto. Ano nga ba ang nasa puso ng mga taong ito na naging sanhi ng kanilang kawalan ng pananampalataya at ng kanilang paglayo sa Diyos?—Ang Ehipto, gaya ng ginawa noon ng Ehipto. Sa espiritwal na kahulugan, ang Ehipto ay ang mundo, ang idolatriya, ang kadiliman, na siyang kawalan ng pananampalataya. Ang salitang “kawalan ng pananampalataya” ang sumasaklaw sa lahat. Alam ninyo na ang mismong salitang “Ehipto” ay simbolo ng kadiliman.

TAM1897 Q1 29.14Tingnan muli ang talatang ito:

TAM1897 Q1 29.15Kung ang lahat ng nagsikap nang magkakaisa sa gawain noong 1844 ay tinanggap ang mensahe ng ikatlong anghel at ipinangaral ito sa kapangyarihan ng Banal na Espiritu, ang Panginoon ay magkakaloob ng malaking kapangyarihan sa kanilang mga pagsisikap.

TAM1897 Q1 29.16Tulad ng malakas na paggana ng Panginoon sa kanilang mga pagsisikap sa simula ng gawain, ano ang dahilan ng kakulangan?—Kakulangan ng Espiritu Santo. Ang tanging kakulangan ay ang kapangyarihan ng Espiritu Santo. Iyon ang nagbibigay sa atin ng kapangyarihan, at siyang gumagawa ng mga makapangyarihang gawa. Ito ang Espiritu Santo; at kung ito ay natanggap, “isang pagbaha ng liwanag ang sana’y bumaba sa mundo.”

TAM1897 Q1 29.17Ito ang nakasaad sa Pahayag, sa ikalabingwalong kabanata; “May isa pang anghel na bumaba mula sa langit, na may dakilang kapangyarihan; at ang lupa ay naliwanagan ng kanyang kaluwalhatian.” Iyon mismo ang itinuturo rito. Ano ang humahadlang sa pagbaha ng liwanag na iyon? Naghihintay na bang sumabog sa mundo ang pagbaha ng liwanag na iyon mula pa noong panahong iyon?—Oo. Ano ang humadlang dito pagkatapos ng 1844?—Ang kawalan ng pananampalataya. Ano ang humadlang dito mula noon?—Kawalang-paniwala. Hindi pa ba panahon, kung gayon, na tayo’y makamtan ang kaligtasan mula sa pagkaalipin sa Ehipto? Oh, isipin nga! Ang mensahe ay naipahayag sana sa kapangyarihan ng Espiritu Santo; ang Panginoon ay malakas sanang gumawa sa kanilang mga pagsisikap; isang pagbaha ng liwanag ay naibuhos sana sa mundo; maraming taon na ang nakalipas ay naipaabot na sana sa mga naninirahan sa mundo ang babala, nakumpleto na ang pangwakas na gawain, at si Cristo ay dumating na sana para sa pagtubos ng kaniyang bayan! O, huwag na nating mag-atubili pa! Bakit nga ba hindi tayo magkakaroon ng kaligtasan mula sa Ehipto, at mula sa lahat ng ipinahihiwatig ng salitang iyon—ang espiritwal na Ehipto? Ipagkaloob nawa ang Espiritu Santo at dalhin ang makapangyarihang kapangyarihang iyon upang gumawa para sa mga makasalanan; upang ang pagbaha ng liwanag na iyon ay magpaliwanag sa mundo; upang ang mundo ay mabigyan ng babala; upang si Cristo ay dumating; upang tayo ay matubos mula sa mundong ito ng kasalanan at dalamhati.

TAM1897 Q1 30.1Ngayon nakikita ninyo ang kalagayan hanggang sa ngayon. Ang kadiliman at pagkaalipin ng Ehipto ay sumasaatin sa lahat ng mga taong ito, gaya ng pagiging tiyak nito sa Israel matapos nilang tawirin ang Dagat Pula, at habang sila ay nasa ilang. At inialok ng Diyos na pakainin din ang bayang ito ng tinapay mula sa langit—tinapay na kanyang mapupuri, tinapay na maibibigay niya sa kanila na magdudulot ng ganoong kalagayan na kanyang mapagpala sila ng bawat espiritwal na pagpapala. Ngunit narito, marami pa rin ang nagsasabi, O, kinamumuhian ng aming kaluluwa ang magaan na tinapay na ito. Bumalik na lang tayo sa Ehipto kung saan mayroon tayong mga sibuyas, leeks, at bawang. Kung iyon ang reporma sa kalusugan, ayoko niyan. Saan ba tayo napadpad? Papayagan ba natin ang Panginoon na magpakain sa atin? Tatanggapin ba natin ang inihain ng Diyos? O maghahangad ba tayo sa mga leeks, sibuyas, at bawang, at sa mga palayok na puno ng karne ng Ehipto? Iyan ang tanong.

TAM1897 Q1 30.2Ngayon ay sumasang-ayon na kayo na iyan ang sitwasyon, na ang pagkaalipin sa Ehipto ang sanhi ng lahat ng ito, at ang kawalan ng pananampalataya ang sanhi ng pagkaalipin sa Ehipto. Napagkasunduan ninyo na hindi na natin kailangang maghintay pa, gaya ng hindi na kinailangan ng iba, upang mailigtas mula sa pagkaalipin sa Ehipto. Ngayon ay pag-aaralan natin sandali kung paano magiging gayon ang kaligtasan; at ang susi nito ay nasa mga salitang ito: “Narito, sila ang nag-iingat ng mga utos ng Diyos at ng pananampalataya kay Jesus.”

TAM1897 Q1 30.3Tumingin tayo sa mga utos ng Diyos, at suriin natin ang mga ito sandali, sa ika-dalawampung kabanata ng Exodo. Kung kailangan pa ng karagdagang patunay na tayo ay nasa ilalim pa rin ng impluwensya ng pagkaalipin sa Ehipto, tiyak na ang bagay na ito ang siyang nagkukumpirma ng ebidensya. Hanggang sa kamakailan lamang, hindi pa ninyo at hindi ko pa nakita ang isang kopya ng Sampung Utos na inilabas ng mga Seventh-day Adventist na naglalaman ng lahat ng sampung utos. Hindi ko iyon nakita hanggang sa kamakailan lamang. At gayon pa man, napag-usapan natin ang pagsunod sa mga utos; nangaral tayo sa iba tungkol sa mga utos; itinuro natin kung paano binago ng Roma ang mga utos at inalis ang ika-apat at hinati ang ika-sampu, samantalang sa buong panahon ay tayo mismo, mula sa ating mga inilathalang kopya ng mga utos, o sa mga binili natin na inilathala ng iba, ay tayo rin ang nag-alis ng bahagi ng mga utos.

TAM1897 Q1 30.4Ipinahayag ng Diyos ang Kautusan Niya mula sa langit. Nagsalita ba Siya nang higit pa kaysa sa nararapat sa mga kautusan? Nag-usap ba Siya nang sobra? Nagsalita ba Siya nang higit pa kaysa sa kinakailangan?—Hindi; sapagkat ito ay perpekto, at walang dapat idagdag nang Siya ay tumigil sa pagsasalita. Kung gayon, dahil walang dapat idagdag nang siya’y tumigil sa pagsasalita, nagsimula pa ba siya bago pa kinakailangan? Dahil walang dapat idagdag nang siya’y tumigil sa pagsasalita, mayroon bang isang bahagi bago siya nagsimulang magsalita nang direkta sa atin para sa ating ikabubuti? Sa madaling salita, nagsalita ba siya ng isang salita nang sobra o isang salita nang kulang?—Hindi! hindi! hindi!

TAM1897 Q1 30.5Tingnan natin, kung gayon, kung ano ang sinabi niya. Narito ito: “At sinalita ng Diyos ang lahat ng mga salitang ito, na nagsasabi, ... Huwag kang magkakaroon ng ibang mga diyos na una sa akin.” Doon ba siya nagsisimula? Nagsisimula ba siyang magsalita sa, “Huwag kang magkakaroon ng ibang mga diyos na una sa akin”?—Hindi. Nagsimula ka ba doon? Alam mong nagsimula ka. Kung hindi doon nagsimula ang Diyos, at doon tayo nagsisimula, hindi ba’t iniiwan natin ang isang bagay na sinabi Niya na mahalaga rin para sa ating kabutihan? Saan Siya nagsimula? Basahin natin. “At sinalita ng Diyos ang lahat ng mga salitang ito, na nagsasabi, Ako ang Panginoon mong Diyos, na naglabas sa iyo mula sa lupain ng Ehipto, mula sa bahay ng pagkaalipin. Huwag kang magkakaroon ng ibang mga diyos sa harap ko.”

TAM1897 Q1 30.6Hindi mo ba nakikita na iniwan natin ang mismong bagay na nagpapakita ng kaligtasan mula sa pagkaalipin sa Ehipto? At bakit natin ito iniwan? O, dahil inisip natin na hindi tayo nailigtas mula sa Ehipto,—at totoo nga iyon. Inisip natin na hindi tayo kailanman inilabas mula sa lupain ng Ehipto,—at dahil sa ating kawalang-paniwala, ganoon nga ang nangyari. Naisip natin, “Hindi tayo kailanman naging alipin ng sinumang tao.” Ngunit tayo nga ay naging alipin. Nasa pagkaalipin tayo sa ating sarili, sa kapangyarihan ng kasalanan—sa espiritwal na Ehipto. Ngunit may kaligtasan mula sa pagkaalipin sa Ehipto ngayong gabi, at tinatawag tayo ng Diyos sa kaligtasang ito mula sa pagkaalipin sa Ehipto. At sinasabi Niya sa iyo at sa akin ngayong gabi, sa tinig na dumadagundong na gaya ng sa Sinai, na may kaligtasan ni Jesucristo, “Ako ang Panginoon mong Diyos, na naglabas sa iyo sa lupain ng Egipto, mula sa bahay ng pagkaalipin.” Lalabas ka ba? Ipapayag mo ba na iniligtas ka Niya mula sa lupain ng Ehipto? mula sa bahay ng pagkaalipin? Kung hindi, bakit hindi?

TAM1897 Q1 30.7Ibinabato ito sa atin ng ating mga kaaway—O, ang mga utos na iyon ay hindi para sa akin. Hindi ako kailanman inilabas mula sa Ehipto. Ang mga kaaway ng kautusan ng Diyos, ang mga kaaway ng kaligtasan ng Diyos, ay ibinabato iyon sa inyo. Sinabi nila ito sa akin—sa ating lahat—na ang batas na iyon ay hindi sapilitan para sa sinuman maliban sa mga Hudyo, dahil walang ibang iniligtas mula sa pagkaalipin sa Ehipto maliban sa mga Hudyo. Sinasabi nila, ‘Ay, hindi mo na kailangang ipangaral iyan sa akin, hindi ako kailanman inilabas mula sa Ehipto.’ Totoo naman iyon, siyempre; ngunit hindi iyon pabor sa kanila. Kayo at ako ay dapat tumindig na parang mga tinubos mula sa pagkaalipin sa Ehipto, at sagutin iyon ng, ‘Pasalamat sa Panginoon, inilabas ako mula sa Ehipto; at, aking mahirap at naliligaw na kapatid, maliban na lang kung ikaw ay maililigtas mula sa Ehipto, mapapahamak ka sa kasamaan ng Ehipto.’

TAM1897 Q1 30.8Siyempre, walang sinuman ang makatutupad ng batas na iyon habang nasa Ehipto siya. Hindi nila ito magawa. Iniligtas sila ng Diyos mula sa Ehipto upang matupad nila ang batas. Ang pagiging nasa Ehipto ay pagiging nasa kasalanan, at walang sinumang tao ang makatutupad ng kautusan ng Diyos habang nasa kasalanan; sapagkat ang kasalanan mismo ay paglabag sa batas. Siyempre, hindi mo matutupad ang mga utos habang nasa Ehipto ka. Hindi mo kaya; hindi ko kaya. Ngunit hayaan ninyo ang Panginoon na iligtas tayo, at saka natin masusunod ang mga utos, at hindi bago iyon. Alam iyon nang husto ng Panginoon; kaya nang gusto niyang pakawalan ni Paraon ang mga anak ni Israel, sinabi niya, “Palayain ninyo ang aking bayan, upang sila’y maglingkod sa akin.” Siyempre, hindi nila maaaring paglingkuran ang Diyos habang nasa Ehipto. Nais Niya silang malaya, hindi lamang sa katawan, kundi pati na rin sa espiritu. At pagkatapos, nang ibigay Niya sa kanila ang Kanyang batas upang tuparin, ang unang sinabi Niya sa kanila ay, “Ako ang Panginoon na iyong Diyos na naglabas sa iyo mula sa lupain ng Ehipto, mula sa bahay ng pagkaalipin,” upang kanilang masunod ito.

TAM1897 Q1 31.1Anong klaseng batas ito?—Isang espirituwal na batas. “Alam natin na ang batas ay espirituwal.” Ano nga ba ang Ehipto na ito, sa unang talata ng batas?—Ito ay espirituwal na Ehipto. “Ang batas ay espirituwal.” Ang Ehipto, nga, na binanggit sa batas ay espirituwal na Ehipto, at ang ibig sabihin nito para sa iyo at sa akin ay kaligtasan mula sa espirituwal na Ehipto, na ang ibig sabihin ay kaligtasan mula sa pagkaalipin sa kasalanan.

TAM1897 Q1 31.2S. H. Lane.—Sa tingin mo ba ay pansamantalang espiritwal silang lumabas ng Ehipto?

TAM1897 Q1 31.3Mahirap sabihin. Si Moises ay palagi, siyempre; si Caleb ay palagi; si Josue ay palagi.

TAM1897 Q1 31.4E. J. Waggoner.—Nakita ng pitumpung matatanda ang Diyos.

TAM1897 Q1 31.5Oo; nakita nila ang Diyos. Mahirap sabihing, gayunpaman, tungkol sa mga tao na lumabas sa Ehipto. Si Moises ay palaging ganoon. Kahit habang siya ay nasa pisikal na Ehipto, sa espiritu ay wala na siya roon. Si Caleb at si Josue ay palaging espirituwal na wala sa Ehipto. Sa matagumpay na awit sa Dagat na Pula, sa palagay ko, ang buong denominasyon ay espirituwal na wala sa Ehipto, kung kanilang pinanindigan iyon. Gaya ng sinabi ng Panginoon, ‘Naku, kung pakinggan nga lamang ng aking bayan ang aking tinig at lumakad sa aking mga batas, mabilis ko sanang sinupil ang kanilang mga kaaway sa kanilang ilalim.’ Ngunit nang nasubok ang kanilang pananampalataya, sa kauna-unahang hakbang na kanilang ginawa, nang sila ay nasa Marah, kung saan may mapait na tubig, iniwan nila ang kanilang pananampalataya, at hinangad nilang bumalik sa Ehipto. Kapag tayo ay dumaan sa isang mapait na karanasan, tatanggapin ba natin ito bilang patunay na tayo ay pinabayaan na ng Panginoon?—Hindi; pasalamatan ang Panginoon na ang mapait na karanasang iyon ay para sa ating kabutihan, at ang Diyos ay may kakayahang gawing matamis ang mapait.

TAM1897 Q1 31.6(Boses) Patawad po, Kapatid na Jones, ngunit narito ang isang talata—ang ika-dalawampu’t pitong talata ng ika-labing-isang kabanata ng Mga Hebreo—na nagpapakita na si Moises ay lumihis mula sa Ehipto doon mismo sa Ehipto.

TAM1897 Q1 31.7Tunay nga. Kaya habang nasa katawan siya sa Ehipto, sa espiritu ay wala na siya roon.

TAM1897 Q1 31.8E. J. Waggoner.—Ang mga tinubos ng Panginoon ay darating na may awit patungo sa Sion.

TAM1897 Q1 31.9Oo: at kung nagpatuloy sana silang kantahin ang awit ni Moises, at sa pananampalatayang ginamit nila noon, magpapatuloy sana silang kumanta hanggang sa makapasok sa lupain. At iyan ang nais ng Diyos na manatili sa ating isipan. Nais Niya na ilagay natin ang ating mga puso sa mabuting lupain na iyon; at kung naroroon na ang ating mga puso, naroroon na rin ang pagnanasa ng ating buhay. At saka malapit nang mapuno ng Diyos ang ating mga buhay ng kagalakan ng banal na lupain na iyon. At iyan ang, Diyos kasama natin.

TAM1897 Q1 31.10Alam ninyo nang husto na kahit ngayon, sa halip na ang puso ay nasa lupain na iyon, narito ito sa lupain na ito. Para sa ilan sa ating mga kababayan, ang hilingin sa isang tao na hiwalay sa bansang ito ay tila pagtataksil. Ang hilingin sa isang tao na hiwalay sa bansang ito, at lumipat sa lupain na iyon, at pabayaan ang mga tanggapan at pulitika ng bansang ito, ay tila para sa kanila halos isang imposisyon. Nasa Ehipto ang mga tao, ngunit tinawag sila ng Diyos palabas ng Ehipto, upang itakda ang kanilang mga puso sa mas mabuting bansa, ilagay ang lahat ng kanilang pagmamahal doon, at maglingkod para sa bansang iyon nang buong lakas ng kanilang pagkatao; upang ang mga agos ng kagalakan at kaluwalhatian mula sa bansang iyon ay dumaloy sa kanilang mga puso; upang malaman ng buong mundo at ng buong sansinukob na ang Diyos nga ang kanilang tunay na Diyos. Kapag nagawa iyon, hindi na magtatagal at matatapos ang gawain, at darating ang Panginoon.

TAM1897 Q1 31.11Nang ang mga anak ng Israel ay nasa Dagat Pula, ang kapangyarihan ng Diyos na doon ay nahayag ay nagpamangha sa mga bansa, hanggang sa ganoon na nang ang mga espiya ay pumasok sa lupain, sinabi ni Rahab: Ang takot at pangamba sa inyo ay nasa buong lupain, sapagkat narinig namin ang ginawa ng Diyos para sa inyo, at natunaw ang mga puso ng mga tao. Totoo iyan. Isa pang kaisipan tungkol sa espiritwal na Ehipto: Nakasulat tungkol kay Jesus, “Mula sa Ehipto tinawag ko ang aking anak.” Bakit nasusulat iyon tungkol kay Jesus? Bakit pumunta si Jesus sa Ehipto? Bakit siya dinala sa Ehipto? Maaari sana siyang makatakas sa pagpatay sa mga bata sa Bethlehem sa pamamagitan ng paglayo nang kaunti mula sa lugar na iyon, at hindi na sana kinailangang pumunta nang halos kasing layo ng Ehipto. Hindi napatay ang lahat ng maliliit na bata sa Palestina nang ipalabas ang kautusang ni Herodes. Sa Bethlehem lamang, pati na ang mga karatig-lungsod at mga suburb nito. Anim na milya lamang ang layo ng Bethlehem mula sa Jerusalem, at hindi napatay ang mga bata sa Jerusalem; kaya nakatakas sana ang Panginoon kung dinala siya ng sampu o labindalawang milya ang layo.

TAM1897 Q1 31.12Bakit siya dinala sa Ehipto?—Upang matupad ang nasulat, “Tinawag ko ang aking anak na lalaki mula sa Ehipto.” Siya ang ating sarili; ikaw at ako. Siya ang ating sarili; at kung paanong sinalubong ng Diyos ang kaniyang bayan sa Ehipto at inilabas sila, gayon din ang ating Tagapagligtas ay naparito sa kinaroroonan natin, at naging gaya natin, at tinawag mula sa Ehipto, na nagpapakita na ang sinumang nagnanais maging gaya niya ay dapat ding lumabas mula sa Ehipto. Siya ang Anak ng Diyos, at tinawag mula sa Ehipto, na nagpapakita na ang lahat ng magiging mga anak ng Diyos ay dapat ding lumabas mula sa Ehipto; sapagkat nasusulat tungkol sa lahat gaya ng tungkol sa kaniya, “Mula sa Ehipto tinawag ko ang aking anak.” Ikaw ba ay anak ng Diyos? “Mula sa Ehipto tinawag ko ang aking anak.”

TAM1897 Q1 31.13Kanina ay nakita natin na kailangan tayong ilabas mula sa Ehipto upang masunod ang mga utos ng Diyos. Ngayon nakikita natin na upang sumunod kay Jesus, tayo ay dapat tawagin palabas ng Ehipto. Ang pagsunod sa mga utos ng Diyos ay nangangailangan na tayo ay ilabas mula sa Ehipto; ang pananampalataya kay Jesus ay nangangailangan din na tayo ay ilabas mula sa Ehipto. At ang dalawa ay naipapahayag sa Pahayag 14:12: “Narito, sila ang nag-iingat ng mga utos ng Diyos at ng pananampalataya ni Jesus.”

TAM1897 Q1 32.1Kaya nakikita ninyo na mula simula hanggang wakas ay may isang espiritwal na Ehipto; at ang buong panukala ng pagliligtas ay simpleng pagliligtas mula sa pagkaalipin sa Ehipto sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Diyos; ito ay ang pagtawag palabas ng Ehipto tungo sa maluwalhating kalayaan ng mga anak ng Diyos. Lalabas ba tayo nga sa Ehipto, upang tunay nga tayong makapaglingkod sa Panginoon? Gagawin ba natin ito upang sa katotohanan ay sundin natin ang mga utos ng Diyos at panatilihin ang pananampalataya ni Jesus? Ano ang gagawin natin? Aalis ba tayo mula sa Komperensyang ito na nasa Ehipto? Mananatili ba tayo sa Komperensyang ito at manatili sa Ehipto? O hindi ba tayo lubos na ililigtas mula sa Ehipto at sa lahat ng ipinahihiwatig ng salitang iyon?

TAM1897 Q1 32.2Libre ang kaligtasan para sa atin, ibinigay ito sa atin. Oh, kung gayon, buksan ang bawat puso, ang bawat kaluluwa ay lumingon sa Diyos, at hanapin Siya sa pamamagitan ng pag-amin ng kasalanan, upang tayo’y mailigtas mula sa kadiliman; at sa gayon, bago pa man magwakas ang Komperensya, mailipat tayo sa maluwalhating liwanag at kalayaan ng mga anak ng Diyos; sapagkat, “Mula sa Ehipto tinawag ko ang aking anak.” Iyan ang kanyang hinihintay. Papabayaan ba natin siyang maghintay? At kapag dumating na iyon, matutupad ang salitang ito; ipapahayag ang mensahe ng ikatlong anghel sa kapangyarihan ng Espiritu Santo; gagawa ang Panginoon nang may kapangyarihan kasama ng ating mga pagsisikap; isang pagbaha ng liwanag ang ibubuhos sa mundo; malapit nang mababalaan ang mga naninirahan sa mundo; makukumpleto ang pangwakas na gawain; at darating si Cristo para sa pagtubos ng kaniyang bayan. O, mas malapit na tayo sa panahon ng pagliligtas sa atin ng Diyos kaysa sa ating kailanman pinangarap, sa palagay ko. Napakalapit sa atin ng pagliligtas ng Diyos! Makakapasok ba tayo sa lupain? Nabigo ang Israel dahil hindi sila naniwala. Hindi nila nakita ang mga kamangha-manghang bagay sa Kanyang mga pangako. Ang mga pangakong iyon ay para sa atin na ngayon. Dapat maging kasing-totoo sa iyo at sa akin ang mga ito gaya ng pagiging totoo sa Kanya nang ibigay Niya ang mga ito sa Israel, na hindi naniwala rito.

TAM1897 Q1 32.3Alam mong nakasulat:—

TAM1897 Q1 32.4At nakita ko na parang dagat ng salamin na hinaluan ng apoy: at ang mga nagwagi laban sa hayop, at sa kanyang larawan, at sa kanyang tanda, at sa bilang ng kanyang pangalan, ay nakatayo sa dagat ng salamin, na may mga alpa ng Diyos. At inaawit nila ang kanta ni Moises na lingkod ng Diyos.

TAM1897 Q1 32.5Ah, ngunit ang awit ni Moises, ang lingkod ng Diyos, ay ang awit ng kaligtasan mula sa pagkaalipin sa Ehipto; at ang mga nagwawagi laban sa halimaw at sa pangalan nito at sa larawan nito at sa bilang ng pangalan nito,—mula sa ano sila nailigtas?—Nailigtas sila mula sa pagkaalipin sa Ehipto, na kasing-sigurado ng pagkakaligtas kay Moises. At inaawit nila ang awit ni Moises, sapagkat sila rin ay nailigtas mula sa pagkaalipin sa Ehipto. Punong-puno ang Bibliya nito. Sa espiritwal, tayo ay nasa Ehipto, at O, sana’y iligtas tayo ng Diyos mula rito. Kung gayo’y aawitin natin ang kantang ito sa Panginoon:—

TAM1897 Q1 32.6Kakanta ako sa Panginoon, sapagkat siya’y nagwagi nang may kaluwalhatian: ang kabayo at ang sumasakay rito ay nahagis niya sa dagat. Ang Panginoon ang aking lakas at awit, at siya ang naging aking kaligtasan: siya ang aking Diyos, at ihahanda ko sa kaniya ang isang tahanan.

TAM1897 Q1 32.7Gagawin mo ba? Gagawin mo ba? Mananahan ako sa kanila, at lalakad ako sa kanila; sila’y magiging bayan ko, at ako’y magiging kanilang Diyos.

TAM1897 Q1 32.8Kaya’t lumabas kayo sa kanilang gitna, at maghiwalay kayo, sabi ng Panginoon, at huwag ninyong hipuin ang karumihan; at tatanggapin ko kayo. At magiging Ama ako sa inyo, at kayo’y magiging mga anak na lalaki at babae sa akin, sabi ng Panginoong Makapangyarihan.

TAM1897 Q1 32.9Ngunit, “Mula sa Ehipto tinawag ko ang aking anak.”

TAM1897 Q1 32.10[Siya ang] Diyos ng aking ama, at paparangalan ko siya. Ang Panginoon ay isang lalaking mandirigma: Panginoon ang kanyang pangalan. Ang mga karwahe ni Paraon at ang kanyang hukbo ay itinapon niya sa dagat: ang kanyang mga piniling kapitan ay nalunod din sa Dagat na Pula. Tinakpan sila ng mga kalaliman: lumubog sila sa ilalim na parang bato. Ang Kanan mong kamay, O Panginoon, ay nagningning sa kapangyarihan: ang Kanan mong kamay, O Panginoon, ay nagpira-piraso sa kaaway. At sa kadakilaan ng iyong kamahalan ay pinabagsak mo ang mga tumindig laban sa iyo: ipinadala mo ang iyong galit, na tumupok sa kanila na parang dayami. At sa hininga ng iyong mga butas ng ilong, ang tubig ay nagtipon-tipon, ang mga baha ay tumayo na parang tambak, at ang mga kalaliman ay tumigas sa gitna ng dagat. Sinabi ng kaaway, “Hahabulin ko, aabutan ko, at hahatiin ko ang samsam; masisiyahan ang aking pagnanasa sa kanila; bubunutin ko ang aking tabak, at lilipulin sila ng aking kamay.” Umihip ka sa pamamagitan ng iyong hangin, tinakpan sila ng dagat; lumubog sila na parang tingga sa malalakas na tubig. Sino ang katulad mo, Oh Panginoon, sa mga diyos? Sino ang katulad mo, kagalang-galang sa kabanalan, kakila-kilabot sa mga papuri, gumagawa ng mga kababalaghan? Iniunat mo ang iyong kanang kamay, nilunok sila ng lupa. Sa iyong awa ay pinamunuan mo ang bayan na iyong tinubos.

TAM1897 Q1 32.11Ganito ang nakasulat: “Pinamunuan mo ang bayan na iyong tinubos.” Tinubos ka ba niya? Tinubos mula sa ano?—Tinubos mula sa kasalanan. At ang kasalanan ay ang espiritwal na Ehipto.

TAM1897 Q1 32.12Pinamunuan mo sila sa iyong lakas patungo sa iyong banal na tahanan. [Hayaan mo siya.] Maririnig ng mga bayan, at mangatatakot.

TAM1897 Q1 32.13Dumating na ang panahon upang kantahin ang awit ni Moises. Kakantahin ba natin ito? Ngunit hindi natin ito kakantahin sa Ehipto. Hindi mo ito maaaring kantahin kung nasa Ehipto ka, dahil hindi nila ito nakanta hangga’t hindi sila nalalaya mula sa Ehipto.

TAM1897 Q1 32.14Maririnig ito ng mga tao, at matatakot sila; ang kalungkutan ay sasakupin ang mga naninirahan sa Palestina. Kung gayo’y mangapahanga ang mga pangulo ng Edom; ang mga makapangyarihang lalaki ng Moab ay manginginig; ang lahat ng naninirahan sa Canaan ay matutunaw. Ang takot at pangamba ay babagsak sa kanila; sa pamamagitan ng kadakilaan ng iyong bisig ay mananahimik sila na parang bato; hanggang makatawid ang iyong bayan, O Panginoon, hanggang makatawid ang bayang iyong binili. Ipapasok mo sila.

TAM1897 Q1 32.15Sino ang kaniyang ipapasok? Ano ang masasabi ninyo? Sino ang papapasukin ng Panginoon sa kaniyang tahanan? Ikaw ba? Nakalabas ka na ba sa Ehipto? “Mula sa Ehipto tinawag ko ang aking anak.” Ikaw ang “magtatanim sa kanila sa bundok ng iyong mana, sa lugar, O Panginoon, na inihanda mo para manirahan ka.” Doon tayo maninirahan kasama ang Panginoon, at sa gayon ay makakasama natin siya magpakailanman.

TAM1897 Q1 33.1Sa santuwaryo, O Panginoon, na itinatag ng iyong mga kamay. Ang Panginoon ang maghahari magpakailanman. Sapagkat ang kabayo ni Paraon, pati ang kanyang mga karwahe at mga mangangabayo, ay pumasok sa dagat, at ibinalik ng Panginoon ang tubig ng dagat sa kanila; ngunit ang mga anak ng Israel ay lumusot sa gitna ng dagat sa tuyong lupa. At si Miriam na propetisang kapatid ni Aaron ay kumuha ng timbrel sa kanyang kamay; at ang lahat ng mga babae ay lumabas sa likod niya na may dalang mga timbrel at sumasayaw. At sinagot sila ni Miriam, “Kumanta kayo sa Panginoon, sapagkat siya’y nagwagi nang marilag: itinapon niya sa dagat ang kabayo at ang sumasakay dito.”

TAM1897 Q1 33.2“Mula sa Ehipto ko kayo tinawag,” sabi ng Panginoon, at mula sa Ehipto nga tayo’y nanggaling. Ngayon ay sinasabi Niya, “Ako ang inyong Diyos, at kayo ang aking bayan.” “Ako ang Panginoon na iyong Diyos, na naglabas sa iyo mula sa lupain ng Ehipto, mula sa bahay ng pagkaalipin;” at, “Mula sa Ehipto tinawag ko ang aking anak.” At ito ang ibig sabihin ngayon nang sinasabi nito: Narito sila, narito sila “NARITO SILA na nag-iingat ng mga utos ng Diyos, at ng pananampalataya ni Jesus.”

TAM1897 Q1 33.3Umaawit ang kongregasyon:—

TAM1897 Q1 33.4Tinubos! kay ibig kong ipahayag ito! Tinubos ng dugo ng Kordero; Tinubos sa pamamagitan ng Kaniyang walang-hanggang awa, Ako’y anak Niya, at magpakailanman.

Note

Back