Kurtuluş Bilimi. – No. 1

TAM1897 D 46.212 Şubat 1897 Cuma akşamı verilen vaaz 16 Şubat 1897 tarihli Genel Konferans Günlük Bültenleri, Cilt 1, Sayı 3, s. 46-47 ve 17 Şubat 1897 tarihli Genel Konferans Günlük Bültenleri, Cilt 1, Sayı 4, s. 49-53’te basılmıştır.

TAM1897 D 46.3HERKES bilir ki, bu çağ – en azından isim, iddia ve özlem bakımından – son derece bilimsel bir çağdır. Tanrı, halkının her zaman çağa ayak uydurmasını ister. Dahası: halkının her zaman çağın ötesinde olmasını ister. Özellikle de halkının her zaman birer reformcu olmasını ister; ve bir kişinin reformcu olabilmesi için, çağın ötesinde olması gerekir. Öyleyse, bu özellikle bilimsel bir çağ olduğuna göre – hem iddia bakımından hem de diğer yönlerden – Tanrı’nın davası, yani halkı, çağın taleplerini karşılayabilmek için bilimsel olmalıdır. İşte bu, bu gece sizi incelemeye davet ettiğim önermenin özetidir. Rab, sizin ve benim bu önermeyi kabul etmemizi, üzerinde çalışmamızı ve üzerine inşa etmemizi istiyor; ta ki bu önermenin bilimsel olarak doğru olduğu, dünya önünde bizde kanıtlanana kadar. Eğer siz ve ben, yani Mesih’in adını taşıyan herkes bunu yaparsa, o zaman bu iş Rab tarafından gerçekleştirilecektir. Dünya bunu görecek ve sizin ve benim bu işte payımız olsun ya da olmasın, dünya bunu görecektir. Çünkü eğer sizin ve benim bu işte payımız olmazsa, Rab’bin kendileri aracılığıyla bu kanıtı sergilemesine izin verecek olanların payı olacaktır; ve eğer siz ve ben O’nun bunu yapmasına izin vermezsek, bu fırsatı kaçırmış oluruz.

TAM1897 D 46.4Ama siz diyorsunuz ki: “Kurtuluş, Tanrı’nın halkının işidir. Kurtuluş, Rab’bin tek davasıdır.” İşte diğer kardeşler de bunu söylüyorlar. Bu, bu öğleden sonraki dersimizde ele aldığımız konuydu ve İbraniler mektubundaki tüm derslerde işlediğimiz konuydu. Kutsal Yazıların başka yerlerinde de işlediğimiz derstir. Ve Kutsal Yazılar, İsa Mesih’ten ve çarmıha gerilen O’ndan başka hiçbir şey bilmememiz gerektiğini söylüyor. Siz bunu söylüyorsunuz; evet, ben de söylüyorum. Ben diyorum ki, Tanrı’nın halkının işi — dünyada Tanrı’nın davasının tamamı — kurtuluş işidir. Ve bu, daha önce ifade ettiklerimizle tam olarak örtüşüyor. Dolayısıyla kurtuluş bir bilimdir.

TAM1897 D 46.5Dahası: Kurtuluş sadece bir bilim değildir, basitçe bir bilim dalı değildir; o, tüm bilimlerin başı, anahtarı ve merkezidir. Bu dünyada insanların zihinleriyle uğraştıkları her şeyin en bilimsel olanıdır. Dolayısıyla, Tanrı’nın halkı, Tanrı’nın kurtuluşunu Tanrı’da olduğu gibi kabul ettiğinde; dünyadaki kurtarış davası, gerçekten de O’nun kurtarış anlayışını temsil eder hale geldiğinde, o zaman dünyaya diğer tüm bilimlerin üstünde olan bilim açığa çıkacaktır. O zaman Tanrı’nın halkı, bilim çağında bilimin krallarının huzurunda durabilir ve utanmaz.

TAM1897 D 47.1Şimdi, ben bu gerçeğe tamamen bağlıyım. Ve bunun ne kadar tam anlamıyla gerçek olduğunu görmenizi istiyorum. Siz ve ben, Tanrı’nın kurtuluşuna bağlıyız. Ve tüm gerçeğin kitabı olan Kutsal Kitap aracılığıyla, kurtuluşun bilim olduğunu görmenizi istiyorum. O zaman siz de benimle birlikte bu gerçeğe bağlı olacaksınız.

TAM1897 D 47.2Öncelikle, soğukkanlılıkla düşünmenizi ve kurtuluşun sadece bilim olduğunu değil, aynı zamanda tüm bilimlerin en yücesi olduğunu da kendi gözlerinizle görmenizi istiyorum.

TAM1897 D 47.3“Bilim” kelimesi, kelime anlamıyla “bilgi” demektir. Botanik bilimi, botanik bilgisidir. Astronomi bilimi, astronomi bilgisidir. Bu nedenle bir bilim adamı, bilimi “düşüncenin ürünü” olarak tanımlamıştır. Dünyanın astronomi konusunda sahip olduğu tüm bilgi — yani bilim —, dünyanın astronomi konusu üzerine düşünmesinin ürünüdür.

TAM1897 D 47.4Şimdi, kurtuluş Tanrı’yı tanımaktır: “Sonsuz yaşam, tek gerçek Tanrı olan seni ve gönderdiğin İsa Mesih'i tanımalarıdır.” Dolayısıyla bu bir bilimdir. Ancak bu bilgi insanın düşüncesinin ürünü değildir: Tanrı’nın düşüncesinin ürünüdür. Çünkü “"Tanrı'nın kendisini sevenler için hazırladıklarını Hiçbir göz görmedi, Hiçbir kulak duymadı, Hiçbir insan yüreği kavramadı." Oysa Tanrı Ruh aracılığıyla bunları bize açıkladı. Çünkü Ruh her şeyi, Tanrı'nın derin düşüncelerini bile araştırır.” Dolayısıyla, Tanrı’nın düşüncesinin ürünü olan kurtuluş, sadece bilim değil, aynı zamanda tüm bilimlerin en yücesidir.

TAM1897 D 47.5Yine: Dünyanın bilim olarak kabul ettiği şey — doğa bilimleri — insanların düşüncesinin ürünüdür. İnsanlar zihinleriyle düşünürler. Öyleyse insanlar tüm bu bilimlerle zihinleri aracılığıyla ilgilenirler. Ancak kurtuluş, zihnin kendisiyle ilgilenir. Öyleyse hangisi daha üstündür? Hangisi daha üstündür — diğer her şeyle ilgilenen mi, yoksa diğer her şeyle ilgilenen şeyle ilgilenen mi? — Kuşkusuz ikincisi. Öyleyse, insanlar zihinle diğer tüm bilimlerle uğraşırken, kurtuluş zihnin kendisiyle ilgilenir; kurtuluşun yalnızca diğer herhangi bir bilim kadar kesin olarak bir bilim olduğu değil, aynı zamanda diğer tüm bilimlerden daha üstün bir bilim olduğu da son derece açıktır. Bu, insan zihninin bilebileceği en üstün bilimdir.

TAM1897 D 47.6Yine şunu da ekleyelim: Kurtuluş, zihinle ilgilenir. Peki, kurtuluşta ve kurtuluş yoluyla zihinle ilgilenen kimdir? — Tanrı’nın kendisidir. Öyleyse, bu bilimi işleyen ve açıklayan Tanrı’nın kendisi olduğu ve bu bilim Tanrı’nın düşüncesinin ürünü olduğu için, kurtuluş biliminin sadece insanın zihni için değil, tüm evren için bilinen en yüksek, en derin ve en geniş bilim olduğu sonucu ortaya çıkar.

TAM1897 D 47.7Birkaç Kutsal Yazı okuyalım. “Bu çağın gidişine uymayın; bunun yerine … düşüncenizin yenilenmesiyle değişin.” Romalılar 12:2. “Sonuç olarak ben aklımla Tanrı'nın Yasası'na … kulluk ediyorum.” Romalılar 7:25. “biliyoruz ki, Tanrı'nın Oğlu gelmiş ve … bize anlama gücü vermiştir.” “biz Mesih'in düşüncesine sahibiz.” Rab’bin bize ulaşabilmesinin tek yolu zihindir. O, bizimle yalnızca zihin yoluyla ilgilenir. Bizi yalnızca zihinlerimiz aracılığıyla yönetir. Bakın: “ben aklımla Tanrı'nın Yasası'na, ama benliğimle günahın yasasına kulluk ediyorum.” Ve tüm emirlerin ilki şudur: “Dinle, ey İsrail! Tanrımız Rab tek Rab'dir. Tanrın Rab'bi bütün yüreğinle, bütün canınla, bütün aklınla … seveceksin.” “Çünkü benliğe dayanan düşünce Tanrı'ya düşmandır; Tanrı'nın Yasası'na boyun eğmez, eğemez de...” Tanrı’nın yasasına boyun eğemeyen — boyun eğemeyen — bedensel zihin değiştirilmelidir; her zaman Tanrı’nın yasasına hizmet eden başka bir zihinle değiştirilmelidir. Bu zihin değişikliği kurtuluştur. Zihnin bu yenilenmesi, Tanrı’nın kurtuluş işinde O’nun tarafından gerçekleştirilir ve başka hiç kimse tarafından gerçekleştirilemez. Bu nedenle bu, tüm bilimlerin en yücesidir — insan zihninin bildiği en yüce bilim, evrenin bildiği en yüce bilimdir.

TAM1897 D 47.8Tanıklıklar’ın neden “kurtuluş bilimi”nden bahsettiğini anlamaya başlamadınız mı?

TAM1897 D 49.1Şimdi, başkalarının da böyle düşündüğünü görmenizi istiyorum. Bu konuda yalnız olmadığımı görmenizi istiyorum. Bu görüş için bilimsel otoriteye, yani bilimi anlayan kişilerin otoritesine sahip olduğumuzu görmenizi istiyorum.

TAM1897 D 49.2Eğer bu gece size, bu dünyadaki diğer tüm bilimleri herkesten daha iyi anlayanların, bu bilime diğer tüm bilimlerin toplamından daha fazla ilgi duyduklarını, bu bilimde diğer tüm bilimlerin toplamından daha fazla dikkate değer şeyler gördüklerini ifade ettiklerine dair kanıt sunabilseydim, o zaman bilimsel bir bakış açısıyla konuştuğumda haklı olduğumu söylemez miydiniz? İşte, tam da böyle bir grubum var — diğer tüm bilim dallarını anlayan bir grup; ve onların bu bilime, diğer tüm bilim dallarının toplamından daha fazla ilgi duyduklarına dair doğru bir şekilde ifade edilmiş kanıtım var.

TAM1897 D 49.31. Petrus 1:10-12’de elçi kurtuluştan bahsediyor ve orada şunu okuyorum:—

TAM1897 D 49.4Size bağışlanacak lütuftan söz etmiş olan peygamberler, bu kurtuluşla ilgili dikkatli incelemeler, araştırmalar yaptılar. İçlerinde olan Mesih Ruhu, Mesih'in çekeceği acılara ve bu acıların ardından gelecek yüceliklere tanıklık ettiğinde, Ruh'un hangi zamanı ya da nasıl bir dönemi belirttiğini araştırdılar. Şimdi size de bildirilen gerçeklerle kendilerine değil, size hizmet ettikleri onlara açıkça gösterildi. Bu gerçekleri gökten gönderilen Kutsal Ruh'un gücüyle size Müjde'yi iletenler bildirdi. Melekler bu gerçekleri yakından görmeye büyük özlem duyarlar.

TAM1897 D 49.5Melekler hangi şeyleri incelemek isterler? — Gökten gönderilen Kutsal Ruh ile vaaz edildiğinde Tanrı’nın kurtarışı. Burada “özlem duymak” anlamına gelen Yunanca kelime, “kalbini bir şeye yöneltmek” anlamına gelir. Ve “yakından görmek” anlamına gelen Yunanca kelime ise, “bir şeye bakmak için eğilmek; başını öne eğerek bakmak; vücudu eğerek incelemek; dikkatle incelemek, merakla gözden geçirmek — bir şeyi tanımak isteyen kişinin yaptığı gibi” anlamına gelir. Meleklerin kurtuluş konusuna karşı tutumu budur.

TAM1897 D 49.6Peki, melekler diğer bilim dallarını — biyoloji, jeoloji, balık bilimi, astronomi — diğer tüm bilim dallarını anlıyorlar mı? Anladıklarını biliyorsunuz. Herkes, meleklerin diğer tüm bilim dallarını derinlemesine anladığını bilir. Herkes, tüm meleklerin diğer tüm bilim dallarını, herhangi bir insanın tek bir bilim dalını anladığından ya da şimdiye dek anlamış olduğundan sonsuz derecede daha derinlemesine anladığını söylemenin tamamen doğru olduğunu bilir. Ancak melekler, diğer tüm bilim dallarından çok kurtuluş konusuyla ilgilenirler. Diğer herkesten en çok bilgiye sahip olanlar, en çok bu konuya ilgi duyarlar. Ah, peki, bir süre önce benimle aynı fikirdeydiniz; eğer böyle bir otoriteyi örnek gösterebilirsem, bu tutumu benimsemekte bir sakınca olmadığını söyleyeceğinizi söylemiştiniz. Öyleyse hadi, bir sakınca yok. En iyi arkadaşlarla birlikteyiz — evet, en iyi bilimsel arkadaşlarla. Bu konuda kesin bir otorite var, bilimsel bir otorite.

TAM1897 D 49.7Şimdi, bu gece burada “bilim” kelimesiyle bir kelime oyunu yapmıyorum. “Bilim” ve “bilimsel” kelimelerini, kurtuluş bağlamında mutlak bir gerçeklik ifade eden kelimeler olarak kullanıyorum. Tanrı’nın kurtuluşu gerçekten bilimsel bir şeydir; sahte bir bilimsellik değil, gerçek ve en üst düzeyde bilimseldir. Dolayısıyla, “bilim” ya da “bilimsel” kelimeleriyle kelime oyunu yaptığımı sakın düşünmeyin. Bu bağlamda doğru olduğu için bu kelimeleri gerçek anlamda kullanıyorum.

TAM1897 D 49.8Ancak hepsi bu kadar değil: Melekler sadece bir şeyi tanımak isteyenler gibi bunu incelemekle kalmazlar; aynı zamanda gerçekten de bir şeyi tanırlar. Bunu inceleyip üzerinde çalışarak öğrenirler. Efesliler 3:8-11’e bakın, bu düşüncenin şu şekilde ifade edildiğini göreceksiniz:—

TAM1897 D 50.1Bütün kutsalların en küçüğünden de küçük olan bana bu lütuf, uluslar arasında Mesih’in akıl ermez zenginliklerini vaaz etmem ve herkese [“insanlar” kelimesini atlıyorum, çünkü bu kelime çeviride eklenmiştir] dünyanın başlangıcından beri her şeyi İsa Mesih aracılığıyla yaratmış olan Tanrı’da gizli kalmış sırrın paydaşlığının ne olduğunu göstermem için verildi; şu amaçla [Bakın, şimdi: Tanrı’da gizli kalmış sırrın paydaşlığının ne olduğunu herkese göstermek için Mesih’in akıl ermez zenginliklerini vaaz etmeliyim; ve bu, şu amaçla, şu maksatladır] ki, şimdi göksel yerlerdeki beyliklere ve güçlere kilise aracılığıyla Tanrı’nın çok yönlü bilgeliği bilinsin; Rabbimiz Mesih İsa’da tasarladığı ebedi amacına göre. (KJV'nin birebir çevirisi)

TAM1897 D 50.2İnsanların bunu görmesini sağlamanın “amacı” nedir? — “Göksel yerlerdeki” (diğer çevirilerde “gökte” olarak geçer; bu doğrudur) egemenliklere ve güçlere Tanrı’nın çok yönlü bilgeliğinin bilinmesi içindir. Melekler, egemenlikler ve güçler, gökten gönderilen Kutsal Ruh ile vaaz edildiğinde bu kurtuluş müjdesini ciddiyetle incelemek isterler. Onlar gerçekten inceler ve araştırırlar. Ve incelerken, Rabbimiz İsa Mesih’te belirlediği ebedi amacına göre, Tanrı’nın bilgeliğinin — Tanrı’nın çok yönlü bilgeliğinin — yeni açığa çıkışlarını öğrenirler. Diğer kutsal yazılardan, Tanrı’nın bu gizeminin, bu ebedi amacın müjde içinde açığa çıktığını biliyorsunuz. Gökteki egemenliklerin ve güçlerin bir açıdan ebedi olmadığını biliyorsunuz — onlar ezelden ebede kadar var olan varlıklar değildir. Tıpkı sizin ve benim gibi, onlar da belirli bir andan itibaren ebediyete kadar var olurlar. Cebrail, yalnızca yaratıldığı andan itibaren ebediyete kadardır. O, ezelden ebede kadar var olan bir varlık değildir.

TAM1897 D 50.3Ancak Tanrı, ezelden ebede kadardır. Şimdi, ezelden ebede kadar bir amaç vardı, hâlâ da var — Rabbimiz Mesih İsa’da belirlenmiş olan O’nun ebedi amacı. Meleklerin bu ebedi amacın derinliklerine inip, onu tam olarak kavramaları ne kadar sürer? — Ebediyete kadar. Bu yeterince açıktır. O amaç, “Mesih içinizdedir. Bu da size yüceliğe kavuşma umudunu veriyor” olan Tanrı’nın gizemi aracılığıyla İncil’de açığa çıktıkça, meleklerin bunu inceledikleri de yeterince açıktır. Ve bunu inceledikçe, Tanrı’nın sonsuz amacına göre O’nun çok yönlü bilgeliğinin orada açığa çıktığını görürler. Onlar bunu incelemek isterler. Bunu yaparlar ve böylece öğrenirler.

TAM1897 D 50.4Peki, öyleyse, diğer tüm bilimleri hiçbir insanın tek bir bilimi anladığından daha iyi anladıkları ve diğer tüm bilimlerden çok buna ilgi duyup bundan öğrendikleri düşünülürse; bu, sizin ve benim güvenle kendimizi emanet edebileceğimiz bir gerçek değil midir? Öyleyse bu da, diğer tüm konuların toplamından daha fazla, düşüncemize, en yüksek düşüncemize layık bir konu değil midir? Ve bilimsel olmaktan uzaklaşmadan kalbimizi buna bağlayıp tüm ruhumuzu buna adayamaz mıyız? Evet, yapabiliriz, yapabiliriz! Hadi yapalım.

TAM1897 D 50.5Şimdi, beni yanlış anlamayın. Diğer bilim dallarına saldırmıyorum. Diğer tüm bilimlerin göz ardı edilmesi, yanıltıcı ışıklar olarak görülmesi ve hiçbir ilgiye layık görülmemesi gerektiğini söylemiyorum. Hayır; ben bunun hepsinden daha üstün olduğunu söylüyorum; ve onlarda ne incelersek inceleyelim, onlardan daha üstün olan bu konuya tabi olarak incelenmesi gerektiğini söylüyorum. Sadece şunu söylüyorum: Eğer bilimsel olmak istiyorsak, diğer tüm bilim dalları en azından bu bilime göre ikincil bir yer almalıdır.

TAM1897 D 50.6Bir düşünün! Diğer bilimlerle uğraşırken kullandığımız kendi doğal zihinlerimizi ele alalım. Elimizde daha üstün bir bilim olduğuna dair mümkün olan en yüksek otorite varken, ben ya da herhangi bir insan, en iyi ve en üstün düşüncesini bir bilime yöneltmekle tam anlamıyla bilimsel davranmış olur mu? Bu bilimsel olur mu? — Hayır. Öyleyse, şu ana kadar gördüğümüz kadarıyla bu bir bilimdir; en üstün bilimdir. Öyleyse, en yüksek düşüncesini, en iyi düşüncesini ve tüm gücünü öncelikle bu bilime adamayan ve onu diğer tüm bilimlerin önüne geçirmeyen herhangi bir kişi, doğası gereği bilimsel değildir.

TAM1897 D 50.7Ve o kişi bilge de değildir. Peki bu bilim nedir? — Kurtuluş. Çok güzel. Ve bu, sonsuz yaşamdır. Diyelim ki, bunu ihmal ederek ya da bunu daha aşağı görerek tüm hayatımı, tüm gücümü diğer bilimlere adadım, bunu elde edebilir miyim? — Hayır. O zaman diğer bilimleri incelemek için ne kadar zamanım kalır? — En fazla birkaç yıl. O zaman bu bilimler üzerindeki çalışmam sonsuza dek sona erecek ve onları bir daha inceleme şansım asla olmayacak.

TAM1897 D 50.8Ama öncelikle bunu ele alırsam ve bunu sağlamlaştırana kadar diğerlerini ikinci plana bırakırsam, o zaman diğerlerini inceleme fırsatım olur mu? — Evet. Ne kadar süreyle? — Sonsuza dek. Ah, o zaman bu akıllıca bir yol değil mi? Bu tek akıllıca yol değil mi? Ve bu tek bilimsel ve mantıklı yol değil mi? — Kesinlikle öyle. Hadi öyleyse, bilimsel olalım, titizlikle, en üst düzeyde.

TAM1897 D 50.9Şimdi biraz daha ileriye bakalım. Melekler hakkında incelediğimiz o ilk pasajda, peygamberlerle başlıyordu, şöyle: “Size bağışlanacak lütuftan söz etmiş olan peygamberler, bu kurtuluşla ilgili dikkatli incelemeler, araştırmalar yaptılar” derken, Mesih’in çekeceği acıları ve ardından gelecek olan yüceliği önceden tanıklık etmişlerdi.

TAM1897 D 51.1Şimdi, peygamberler aracılığıyla, burada gördüğümüz gibi, bu kurtuluş bilimi, yani kurtuluş konusu üzerine Tanrı’nın düşüncesinin ürünü, yazılı olarak ortaya kondu. Bu bilim kitabı, bu kurtuluş bilimi, peygamberler aracılığıyla geldi. Diğer bilimler hakkında bir şey biliyorlar mıydı? — Evet.

TAM1897 D 51.2Bunu pek çok yerde bulabiliriz — bu gece ele almaya vaktimiz olacağından çok daha fazlasında. Ancak, onların bu konularda gerçekten bilgiye sahip oldukları gerçeğini zihnimizde netleştirebilmek için iki ya da üç noktaya bakacağız.

TAM1897 D 51.3Birinci Korintliler’in on beşinci bölümünde, bilim tarafından keşfedilmesinden yaklaşık bin yedi yüz yıl önce yapılmış bilimsel bir ifade vardır. Bu ifade tüm bu çağlar boyunca oradaydı, ancak bu alanda çalışan bilim adamları kendi düşünme süreçleriyle bunu bilmiyorlardı. Bu, astronomi alanındaki bir gerçeğin ifadesidir. Kutsal Kitap’taki bu ifadeye inanan herkes, elbette, “astronomi” kelimesini hiç duymamış olsa bile bunu başından beri biliyordu; ancak insanlığın bilimi bunu bilmiyordu ve ancak çok uzun bir süre sonra keşfetti.

TAM1897 D 51.4Başka bir düşünce: O Kutsal Kitap yazarı, bilim adamlarının on yedi yüz yıl sonra bilimsel olarak doğru buldukları bu bilimsel ifadeyi yazdığında, bu ifade, keşfedildikten sonraki kadar, o zamandan beri de aynı derecede gerçek bir bilimsel ifade değil miydi? — Kesinlikle. Öyleyse yazar bunu yazdığı zaman da öyle değil miydi? — Elbette. İlgili ayet 1. Korintliler 15:41’dir:—

TAM1897 D 51.5Güneşin görkemi başka, ayın görkemi başka, yıldızların görkemi başkadır. Görkem bakımından yıldız yıldızdan farklıdır.

TAM1897 D 51.6Bu, yüz yıl önce bilinmiyordu; çünkü yaklaşık o kadar zaman önce, kendisini önemli bir astronom olarak gören ve meslektaşları arasında da öyle kabul edilen bir adam, bu ifadeyi yanlış olduğu ve Kutsal Kitap yazarlarının cehaletinin bir kanıtı olduğu gerekçesiyle eleştirmişti; çünkü o (yani Kutsal Kitap yazarı), yıldızların birbirinden uzaklık bakımından değil, ihtişam ve parlaklık bakımından farklı olduğunu düşünüyordu. Bu, söz konusu eleştirmenin konuyla ilgili ifadesidir. Onun düşüncesi şuydu – ve o astronomi bilimi adına konuşuyordu – bir yıldızın bize diğerinden daha parlak ve daha güzel görünmesinin tek nedeni, birinin diğerine göre bize daha yakın olması ve dolayısıyla ondan daha fazla ışık almamızdır. Ancak günümüzde bilimin tüm alanlarında, yıldızlar arasında ihtişam, güzellik ve renk tonları bakımından, yeryüzündeki çiçekler kadar büyük bir farklılık olduğu gerçeği kabul edilmektedir. Dolayısıyla, yeryüzündeki tüm çiçekleri tüm ihtişamlarıyla ve renk çeşitlilikleriyle önümüzde geniş bir tarlada görebilseydik ve ardından gökyüzündeki yıldızları da bunları gördüğümüz kadar net görebilseydik, birinin diğerinden hiç de geri kalmayacak kadar alacalı ve güzel olduğunu görürdük. Bu artık bilinmektedir, ancak o pasaj Korintlilere yazıldığında bilinmiyordu.

TAM1897 D 51.7Şimdi soruyorum: Pavlus’un bunu yazıp Korint’e gönderdiği gün, bu bilimsel bir ifade değil miydi, bilimsel bir gerçeğin ifadesi değil miydi, tıpkı bugün olduğu kadar kesin bir şekilde? Bilimin bunun gerçek olduğunu keşfetmesi, onu gerçek yapmadı; ne de gerçeğin ağırlığına bir zerre bile eklemedi. Onların keşfi, sadece doğru olan, ancak daha önce bilmedikleri bir şeyi bulduklarını gösterdi; çünkü Kutsal Kitap’a inanmıyorlardı. Eğer bunu Kutsal Kitap’ta okumuş, inanmış ve kabul etmiş olsalardı, bilimdeki o noktayı, herhangi bir bilim insanı keşfetmeden çok önce bilmiş olurlardı.

TAM1897 D 51.8Başka bir bilim örneği daha var: Sir Isaac Newton bir gün bir elma ağacının altında oturuyordu. Yanındaki bir daldan bir elma düştü. Daha önce de pek çok kez ağaçlardan elma düşmüştü. O da daha önce ağaçlardan elma düştüğünü görmüştü. Ancak o gün düşüncelere dalmış bir ruh hali içindeydi ve düşünmeye başladı. O elma neden düştü? Bunun nedeni, dünyanın onu kendine çekecek bir etkiye sahip olması olmalıydı. Dünya, elmadan daha büyük olduğu için, elma ağaçtan koptuğunda onu kendine çekecekti. Dedi ki: “Eğer o elmayı alıp elimden geldiğince yükseğe atarsam, yine yere düşer.” O halde, onu bu kısa mesafeye getiren dünyanın etkisiyse, onu elimden geldiğince yükseğe fırlattığımda geri gelmesi, dünyanın etkisinin dünyadan o kadar uzağa ulaştığının, o nesneyi tuttuğunun ve geri getirdiğinin kanıtıdır. Eğer onu bir mil yükseğe atabilirsem ve geri gelirse, o zaman o etkinin o şeyi geri getirmek için bir mil uzağa ulaştığı açık olur. Sonra şöyle dedi: “Eğer bu doğruysa, o etki Ay’a kadar ulaşmalı. Acaba Ay’a kadar uzanıyor mu? Gidip bakacağım.” Evine gidip oturdu, Ay’ın yörüngesiyle ilgili astronomik hesaplamaları eline aldı ve uzun bir dizi rakam üzerinde çalıştı. Ama sonuçlar tutmadı. Defalarca denedi, ama sonuçlar tutmadı; o etkiyi Ay’a kadar ulaştıramadı.

TAM1897 D 52.1Hatırladığım kadarıyla, bu konuyu yaklaşık on yıl bir kenara bıraktı, sonra tekrar ele aldı. Bir gün, önceki rakamlardaki bazı yanlışlıkları düzelten, Ay’ın yörüngesine dair yeni bir hesaplama yayınlandı. Bu yayınlandığında Newton, “Acaba bu, istediğim şeyi sağlayacak mı?” dedi. Rakamları aldı, işe koyuldu ve elbette sizin de benim de hayrete düşeceğimiz uzun bir dizi hesaplama yaptı. Ancak sonunda, hesabın bitmesine iki üç rakam kala, sonucun tutacağını gördü. Bu muhteşem gerçek karşısında o kadar şaşkına döndü ki, hesaplamalarını tamamlayamadı. Kalemi elinden düştü ve bir arkadaşından bunu onun yerine tamamlamasını istemek zorunda kaldı. Arkadaşı bunu yaptı ve Sir Isaac Newton bilimsel bir gerçeği, daha doğrusu yeni bir bilimi kanıtlamış oldu. Buna yerçekimi denir. O günden beri de ölümsüzleşti.

TAM1897 D 52.2Bu gerçekten de muazzam bir şeydi. Oysa bu, Sir Isaac Newton’un doğada keşfetmesinden iki bin beş yüz yıl önce Kutsal Kitap’ta yer alıyordu. Yerçekimi, basitçe evrenin dengelenmesidir. Bilim insanlarının deyişiyle, evrenin dengesinin korunduğu ilke, o yasadır. Yani, evrendeki her cisim diğer tüm cisimleri etkiler ve onlarla dengede kalır. Sadece her cisim değil, evrendeki her madde parçacığı da evrendeki diğer tüm madde parçacıklarını çeker ve etkiler.

TAM1897 D 52.3Fiziksel dünyada bu, bu öğleden sonra Kutsal Kitap dersinde hayat konusunda ele aldığımız konuyla tam olarak örtüşen bir gerçektir. Birine ya da bir şeye dokunduğunuzda, bunun evrenin her yerinde bilindiğini gördük. Bir serçe, Babanız olmadan yere düşmez ve o serçenin düşüşü, evrenin her yerinde hissedilmeden gerçekleşmez. Bu, o konuyla tam olarak örtüşen bir gerçektir.

TAM1897 D 52.4Bu ikisine karşılık gelen manevi bir gerçek de vardır.

TAM1897 D 52.5“Nereye gidebilirim senin Ruhun'dan, Nereye kaçabilirim huzurundan? Göklere çıksam, oradasın, Ölüler diyarına yatak sersem, yine oradasın. Seherin kanatlarını alıp uçsam, Denizin ötesine konsam, Orada bile elin yol gösterir bana, Sağ elin tutar beni.” Mezmur 139:7-10.

TAM1897 D 52.6Siz ve ben doğru bir düşünce düşündüğümüzde, bu başka bir yerde fark edilir mi? Yanlış bir düşünce düşünürüz. Yanlış düşünce nedir? — Günah. Öyleyse günah nerede başlar? — Düşüncede. Günahım, kendim dışında evrenin başka bir yerinde fark edilir mi? Kim fark eder? — Tanrı, Ruhu aracılığıyla. Öyleyse, evrenimizde fark edilmeyen, hissedilmeyen bir ruhsal gerçek var mı? Ya da hissedilmeyen iyi ya da kötü bir düşünce var mı? Öyleyse yerçekimini bir bilim olarak görmüyor musunuz? Sir Isaac Newton, evrendeki diğer gerçeklerle uyumlu bir gerçeği keşfetti.

TAM1897 D 52.7Newton’un keşfettiği yasa, daha önce de söylediğim gibi, evrenin dengesini sağlayan yasadır. Şimdi, Newton’un bunu keşfetmesinden iki bin beş yüz yıl önce bunun bilindiğini gösteren kutsal metni okuyacağım. Yeşaya 40:12:—

TAM1897 D 52.8“Kim denizleri avucuyla, Gökleri karışıyla ölçebildi? Yerin toprağını ölçeğe sığdıran, Dağları kantarla, Tepeleri teraziyle tartabilen var mı?”

TAM1897 D 52.9Dağlar ve tepeler yaratıldıklarında, birbirleriyle dengedeydiler. Tanrı, bu dengeyi korumak için mi böyle düzenledi? Nesnelerin dengesini sağlayan yasanın bilimsel adı nedir? — Yerçekimi. Öyleyse Yeşaya neyden bahsediyordu? — Yerçekiminden. Kesinlikle öyle.

TAM1897 D 52.10Bir bilim insanı bu gerçeği kardelen adı verilen küçük çiçekle örneklemektedir. Tohumdan çoğalan iki tür çiçeği düşünün. Biri dik duran bir çiçek, diğeri ise sarkık bir çiçektir. Çiçeklerde merkezi bir iğ etrafında duran küçük iğler olduğunu fark etmişsinizdir. Şimdi, tohumdan üreyen dik duran bir çiçekte, ortadaki iğ her zaman etrafındakilerden daha kısadır. Eğer sarkık bir çiçekse, ortadaki iğ etrafındakilerden daha uzundur. Bunun nedeni, etrafındakilerin üzerinde bulunan çiçek tozunun — polenin — ortadakinin üzerine düşmesi gerektiğidir; aksi takdirde çiçeğin üremesi mümkün olmaz.

TAM1897 D 52.11Şimdi, tohumdan üreyen dik duran bir çiçekte, diğerlerinin poleninin üzerine düşebilmesi için bu merkezi iğ diğerlerinden daha kısa olmalıdır. Eğer daha uzun olsaydı, toz aşağıya düşer ve onu ıskalardı; dolayısıyla tohum oluşamazdı. Eğer sarkık bir çiçekse ve bu iğ diğerlerinden daha kısaysa, toz uzağa düşer ve yine tohum oluşamaz. Dolayısıyla, tohumdan üreyen her dik çiçekte, merkezi iğ çevreleyen iğlerden daha kısadır. Tohumdan üreyen her sarkık çiçekte ise merkezi iğ daha uzundur.

TAM1897 D 53.1Kardelen, tohumdan çoğalır. Ve dik duran bir çiçek olmasına rağmen, merkezi iğ çevredekilerden daha uzundur. Bu nasıl olabilir? Konuyu daha net anlayabilmeniz için tekrar açıklayayım: Kardelen, tam anlamıyla dik duran bir çiçektir ve tohumdan çoğalır. O halde merkezi iğ, diğerlerinden daha kısa olmalıydı. Ama daha uzundur. Öyleyse, tohumdan nasıl çoğalabilir? Rab bunun için bir çözüm sağlamıştır. O, bu çiçeğin dik duran bir çiçek olmasına rağmen eğilip sarkmasını sağlayacak şekilde tasarlamıştır. Bu nedenle, bu dik duran çiçekte orta iğ diğerlerinden daha uzun yapılmıştır. Çiçek, çiçek açıp olgunlaşarak üremeye hazır hale gelene kadar büyür ve dik durur. Tam o anda başını eğip sarkar ve polen yerine düştüğünde, küçük çiçek tekrar yükselir ve dik durur.

TAM1897 D 53.2Şimdi, bu başlı başına çok güzel bir şey; ancak işte burada yerçekimi yasasının örneği devreye giriyor. Bu bilim insanı bana, çiçeğin sarkmasına, başını eğmesine neden olan şeyin dünyanın çekim gücü olduğunu söylüyor. Bu doğru. Bir elmayı düşüren nedir? — Ağırlık. Ama ağırlık, basitçe yerçekimidir — Latince “gravus” kelimesinden gelir ve ağırlık anlamına gelir. Ayakta duran o çiçeğin başını eğmesine neden olan nedir? — Dünyanın ağırlığı. Peki, neden dünyanın ağırlığı o çiçeğin başını daha önce eğmiyor? — Ah, Tanrı o küçük çiçeği yarattığında, dünyayı, hatta evreni, onun ihtiyaçlarına göre dengeledi. Tanrı o mütevazı küçük kardeleni yarattığında, evreni bir dengede tuttu ve onu o minik çiçeğin ihtiyacına uygun hale getirdi! Ve eğer Tanrı o minik çiçeği düşünüyorsa, sizi çok daha fazla düşünmez mi, ey kıt imanlılar?

TAM1897 D 53.3Şimdi bu bilim adamı bana şunu söylüyor: Eğer dünya — ve tabii ki evren — şu an olduğundan bir pound ya da bir ons daha ağır yaratılmış olsaydı, kardelenin zamanından önce eğilmesine neden olurdu; çünkü daha ağır olması nedeniyle, çiçek üzerinde daha fazla etki yaratırdı. Ve bu durumda, ilk kardelen aynı zamanda son kardelen olurdu. Ancak o küçük kardelenin dünyanın sonuna kadar yaşayabilmesi ve insanlığı neşelendirebilmesi için, Tanrı evreni tam da o çiçeğin ihtiyaçlarına göre ayarladı; böylece ihtiyacının tam zamanı geldiğinde, ağırlık onu eğip yatırmaya tam olarak yeterli olur. Sonra, çiçek sarkarken üreme gerçekleşebilsin diye köklerden başka bir güç gelir, sap biraz daha sertleşir ve çiçek yerçekimini yenerek eskisi gibi dik durur.

TAM1897 D 53.4Kim denizleri avucuyla, Gökleri karışıyla ölçebildi? Yerin toprağını ölçeğe sığdıran, Dağları kantarla, Tepeleri teraziyle tartabilen var mı?

TAM1897 D 53.5Evrenin dengesini kim kurdu? — Tanrı. Yeşaya, Sir Isaac Newton bunu keşfetmeden yaklaşık iki bin beş yüz yıl önce bunu belirtmişti. Yeşaya bunu yazdığında bu bilimsel bir gerçek değil miydi? — Evet. Bütün o çağlar boyunca kayıtlarda yer almıyor muydu? — Evet. Bu, tüm bu süre boyunca bilimsel bir gerçek değil miydi? — Öyleydi. Newton bunu keşfettiğinde, bu daha fazla bilimsel bir gerçek mi oldu? — Hayır; bilim adamları daha önce bilmedikleri bir şeyi öğrendiler, ama bu gerçek tüm bu süre boyunca Kutsal Kitap’ta yer almıştı.

TAM1897 D 53.6Bu konuları düşünün. Tanrı bunu bizden istiyor. O, sizin ve benim, kurtuluşun, bize verdiği ve en yüksek düşüncelerimizi yöneltmeye çağırdığı Söz’ün, önemsiz ve dar kapsamlı bir yan konu olmadığını; aksine dünyanın bilebileceği en büyük şey olduğunu görmemizi istiyor. Bu, dünyadaki bilimin bilebileceği en büyük şeydir. Bu, dünyanın bilebileceği en önemli bilimdir.

TAM1897 D 53.7Yine de bunu bilimsel olmak için incelememeliyiz. Kurtulmak için incelemeliyiz; ve kurtulmak bilimsel bir şeydir.