Ruhsal Mısır
TAM1897 Q1 26.255 Mart 1897 Cuma akşamı verilen vaaz Genel Konferans Bülteni’nde, 1897’nin ilk çeyreği, Cilt 2, Sayı 1, s. 26-33’te basılmıştır.
TAM1897 Q1 26.26Önceki derste, özetlediğim tarihin tamamının “Kutsal Kitap’taki İmparatorluklar” kitabında yer aldığını belirtmeyi unutmuştum. 77. sayfadan 150. sayfaya kadar Mısır tarihi ve dün akşam yaptığım özette ele aldığım konular yer almaktadır.
TAM1897 Q1 26.27Bu akşamki metin Vahiy 11:8’dir.
TAM1897 Q1 27.1Ve onların ölü bedenleri, ruhsal olarak Sodom ve Mısır diye adlandırılan, Rabbimizin de çarmıha gerildiği büyük kentin caddesinde yatacak. (KJV'nin birebir çevirisi)
TAM1897 Q1 27.2Bu ayeti, ruhsal Mısır diye bir şeyin var olduğunu ve Tanrı’nın sözünün “ruhsal olarak Mısır diye adlandırılan” (KJV'nin birebir çevirisi) şeyi ortaya koyduğunu görmeniz için tek bir amaçla okudum.
TAM1897 Q1 27.3Ruhsal Mısır, aslında gerçek Mısır’dır; çünkü ruhsal şeyler, her şeyin en gerçek olanıdır. Her zaman olduğu gibi, Kuzey Afrika’da Nil Nehri’nin aktığı fiziksel bir Mısır vardır; ancak bu, gerçek Mısır değildir; gerçek Mısır, ruhsal Mısır’dır.
TAM1897 Q1 27.4Şimdi, dün geceki İsrail’in Mısır’dan kurtuluşuyla ilgili derslere dönersek, Musa’nın ilahisinin söylendiği noktadan itibaren onların yolculuğunu tekrar takip edeceğiz. Kızıldeniz’i buz duvarları arasında kuru zeminden geçip, peşlerinden gelmeye çalışırken boğulan Mısırlıların yok oluşunda zaferle kıyıya çıktıklarında, bedensel, fiziksel olarak fiziksel Mısır’dan kurtarılmışlardı; ancak henüz kurtarılmadıkları, bundan daha derin bir Mısır vardı.
TAM1897 Q1 27.5Biliyorsunuz ki, yaşadıkları her adımda kalpleri Mısır’daydı; ve onları hayal kırıklığına uğratan herhangi bir şey olduğunda, “Hadi Mısır’a geri dönelim!” diye haykırırlardı. Kenan topraklarının sınırlarına ulaştıklarında ve Rab onların oraya girmelerini istediğinde, “Kendimize bir önder seçip Mısır'a dönelim!” diye haykırdılar. O zaman kalpleri neredeydi? — Mısır’da. Düşüncelerindeki ilk şey her zaman Mısır’dı.
TAM1897 Q1 27.6Sina Dağı’nda dururken, Rab’bin sesini duyduktan sonra, Musa’nın dağın tepesinden Tanrı’nın yasasıyla dönmesini beklerken, kendilerine bir put yaptılar ve ona taptılar; peki bu put neydi? — Mısır’ın buzağısı. Sonra, Sina Dağı’nın tepesinden Rab’bin sesini dinledikten, O’nun yasasının sözünü ilan ettiğini duyduktan, borazanın sesinin giderek daha yüksek çaldığını işittikten ve dağın tepesinin tamamen dumanla kaplı olduğunu gördükten sonra—tüm bunlardan sonra, Mısır’ın kalplerinde o kadar büyük bir yer tuttuğunu açıkça görebilirsiniz ki, Musa’nın Sina Dağı’nın tepesinden Tanrı’nın mesajıyla dönmesini beklemek yerine Mısır putperestliğine yöneldiler. Ve ülkenin sınırlarından geri çevrildiklerinde ve çölde dolaşmak zorunda kaldıklarında, bunun onları tutan ve kurtulamadıkları tam da bu Mısır esaretinden kaynaklandığını görebilirsiniz. Rab’bin onları her gün gökten gelen ekmekle —meleklerin yiyeceği— beslediği sırada, O’ndan o kadar uzaktaydılar ve Mısır’a o kadar tamamen kapılmışlardı ki, “Keşke pırasa, soğan ve sarımsak yediğimiz Mısır’a geri dönseydik!” dediler.
TAM1897 Q1 27.7Başka bir örnek vermeme gerek yok; bu, İsrailoğullarının Kızıldeniz kıyısında durup Musa’nın ilahisini söylediklerinde Mısır’dan tamamen çıkmamış oldukları gerçeğine dikkatinizi çekmek için yeterlidir. Bedensel olarak Mısır’dan çıkmışlardı, ama ruhsal olarak çıkmamışlardı. Bedensel Mısır esaretinden kurtarılmışlardı, ancak ruhsal Mısır esaretine bağlıydılar; ve sorun şu ki, Mısır esaretinden asla kurtulamadılar. Mısır esaretinde öldüler. Rab, Sina Dağı’ndan yasasını ilettiğinde, Musa onlara bunun günah işlememeleri için olduğunu söyledi. Şimdi İbraniler 11:25’i tekrar okuyun: “Bir süre için günahın sefasını sürmektense, Tanrı'nın halkıyla birlikte baskı görmeyi yeğledi.” Ancak önceki dersimizde gördüğümüz gibi, burada bahsedilen günahın zevkleri, Mısır’ın zevklerinden başka bir şey değildi. Musa, Mısır tahtının varisi olduğu için, Mısır’ın tüm serveti, tüm ihtişamı ve tüm gücü eline geçmeye hazırdı; tek yapması gereken tahtına çıkıp bunlardan yararlanmaktı. Bunlar Mısır’ın zevkleriydi; ancak kayıtlarda bunların günahın zevkleri olduğu belirtilmektedir. Öyleyse Mısır’ın ruhsal esareti nedir? Ve ruhsal Mısır nedir? — Günahın esaretidir.
TAM1897 Q1 27.8Buna ulaşmanın başka bir yolu daha var; sadece kısa bir özetle. Hatırlayacağınız üzere, Tanrı Avram’ı Keldaniye’den, kendisine göstereceği bir ülkeye çağırdı. Ona henüz o ülkeyi vermemişti; bulunduğu ülkede kıtlık vardı ve o Mısır’a indi; orada Saray, Hacer adında bir Mısırlı hizmetçi edindi. Tanrı, Avram’a soyunun gökteki yıldızlar kadar çok olacağını vaat etmişti. İmansızlık yüzünden bu vaat, bekledikleri kadar çabuk gerçekleşmedi ve Saray, Avram’a şöyle dedi: “Rab beni çocuk doğurmaktan alıkoydu; vaat yerine getirilmedi; işte Mısırlı hizmetçim; onu al, belki Rab onun aracılığıyla bize soy verir.” Böyle oldu; İsmail doğdu; ve Rab, Avram’a, Saray’ın gerçekten bir çocuk doğuracağını, bir oğul doğuracağını ve ona İshak adını vereceklerini söyledi. Avram da buna karşılık şöyle dedi: “Keşke İsmail'i mirasçım kabul etseydin!”
TAM1897 Q1 27.9O Mısırlı hizmetçi bir köle kadındı; oğlu da bir köle oğul, bir köle idi. Avram, “Keşke İsmail'i mirasçım kabul etseydin” dediğinde, İsmail’in Tanrı tarafından, insan oğullarına ve Tanrı’nın tüm çocuklarına kurtuluş ve özgürlüğün geleceği vaat edilen soy olarak kabul edilmesi için dua ediyordu. Peki, bir köle aracılığıyla herhangi bir kişiye özgürlük gelebilir miydi? Avram’ın kendisi özgürdü. O, vaat edilen soy tarafından kurtarılmalıydı. Eğer şimdi, köle olan oğlu vaat edilen soy olarak kabul edilseydi, Avram kendisi esaretten kurtulmak yerine esarete düşecekti. Ve İsmail’e tabi olacak herkes de esarete düşecekti. Peki, ne tür bir esaret?—Günahın esareti. Ancak annesi Mısırlı bir köle kadındı. Ve İsmail de köle olduğu için, bu Mısır esaretiydi. Öyleyse, Avram’ın ailesinde Mısır esareti — ruhsal bir Mısır — olduğunu görmüyor musunuz?
TAM1897 Q1 28.1Galatyalılar’a bakın, Rab’bin bu noktayı açıkça ortaya koyduğunu göreceğiz. Galatyalılar 4:22-24’teki pasajı hatırlarsınız:—
TAM1897 Q1 28.2İbrahim'in biri köle, biri de özgür kadından iki oğlu olduğu yazılıdır. Köle kadından olan olağan yoldan, özgür kadından olansa vaat sonucu doğdu. Burada bir benzetme vardır. Bu kadınlar iki antlaşmayı simgelemektedir. Biri Sina Dağı'ndandır, köle olacak çocuklar doğurur. Bu Hacer'dir.
TAM1897 Q1 28.3Gördüğünüz gibi, bu doğrudan Avram’ın ailesine ve Mısırlı Hacer’e işaret eder. O antlaşma, der ki, köleliğe yol açar; bu da Hacer’dir. Avram’ın ailesindeki Hacer, bu alegoride Sina’dan gelen antlaşmayı temsil eder. O antlaşma köleliğe yol açtı. Hacer bir Mısırlıydı. Öyleyse Sina’daki antlaşmada hangi kölelik temsil ediliyor?—Mısır köleliği. Ancak bu ruhsal bir esaretti. Dolayısıyla o zamanlar ruhsal bir Mısır vardı. 25. ve 26. ayetleri okuyun:—
TAM1897 Q1 28.4Hacer, Arabistan'daki Sina Dağı'nı simgeler. Şimdiki Yeruşalim'in karşılığıdır. Çünkü çocuklarıyla birlikte kölelik etmektedir. Oysa göksel Yeruşalim özgürdür, annemiz odur.
TAM1897 Q1 28.5Dolayısıyla Avram, “Keşke İsmail'i mirasçım kabul etseydin” dediğinde, bir kölenin vaat edilen soy olarak kabul edilmesini dilemişti. Tanrı’nın, tüm insanlığın ve tüm evrenin ruhsal Mısır’da Mısır esaretine girmesini dilemişti. Gördüğümüz gibi Mısır, karanlığın sembolüdür ve aynı zamanda günahın da sembolüdür. Günah da karanlığın ta kendisidir. Öyleyse, günahı ve karanlığı temsil eden Mısır’ın, günah ve karanlığın ruhsal Mısır olduğu açıktır.
TAM1897 Q1 28.6Rab, vaat edilen soy olarak bir köleyi asla kabul edemezdi. Bu yüzden Rab, İbrahim’e şu sözlerle cevap verdi:—
TAM1897 Q1 28.7Hayır. Ama karın Sara sana bir oğul doğuracak, adını İshak koyacaksın. Onunla ve soyuyla antlaşmamı sonsuza dek sürdüreceğim. İsmail'e gelince, seni işittim. Onu kutsayacak, verimli kılacak, soyunu alabildiğine çoğaltacağım. On iki beyin babası olacak. Soyunu büyük bir ulus yapacağım. Ancak antlaşmamı gelecek yıl bu zaman Sara'nın doğuracağı oğlun İshak'la sürdüreceğim.
TAM1897 Q1 28.8İshak, vaat edilen soydu. Bir düşünün! İshak Mısır’a hiç gitmedi. Bunu hatırlayın. Mısır’da kıtlık vardı ve o oraya gitmeye başladı, ama Rab ona, “Mısır’a gitme,” dedi. İbrahim Mısır’daydı; Sara Mısır’daydı; İsrail Mısır’daydı, ama İshak Mısır’a hiç gitmedi. O, başından beri ruhtan doğmuş, vaat edilen çocuktu. Yine şunu okuyoruz:—
TAM1897 Q1 28.9İbrahim'in biri köle, biri de özgür kadından iki oğlu olduğu yazılıdır. Köle kadından olan olağan yoldan, özgür kadından olansa vaat sonucu doğdu. Burada bir benzetme vardır. Bu kadınlar iki antlaşmayı simgelemektedir. Biri Sina Dağı'ndandır, köle olacak çocuklar doğurur. Bu Hacer'dir. Hacer, Arabistan'daki Sina Dağı'nı simgeler. Şimdiki Yeruşalim'in karşılığıdır. Çünkü çocuklarıyla birlikte kölelik etmektedir. Oysa göksel Yeruşalim özgürdür, annemiz odur. Nitekim şöyle yazılmıştır: "Sevin, çocuk doğurmayan ey kısır kadın! Doğum ağrısı nedir bilmeyen sen, Yükselt sesini, haykır! Çünkü terk edilmiş kadının, Kocası olandan daha çok çocuğu var." Kardeşler, İshak gibi sizler de vaat çocuklarısınız.
TAM1897 Q1 28.10Peki biz kimiz? — “Eğer Mesih'e aitseniz, İbrahim'in soyundansınız, vaade göre de mirasçısınız.” İshak, İbrahim’in oğluydu — vaat edilen çocuktu. Ve Mesih’e iman ederek İbrahim’in soyuna katıldığımızda, günahın esaretinden — ruhsal Mısır’dan — kurtulduğumuzda, İshak gibi oluruz; o ise Mısır’da hiç bulunmamıştı.
TAM1897 Q1 28.11Böylece, İbrahim’in ailesinde hem Mısır esareti hem de Hristiyan özgürlüğünün bulunduğunu görüyorsunuz. İsmail bedene göre doğdu ve Mısır esaretini temsil ediyordu. İshak ise Ruh’a göre doğdu ve İsa’nın imanıyla Tanrı’nın çocuklarını temsil ediyordu.
TAM1897 Q1 28.12Yusuf doğdu ve gençliğinde kardeşlerini görmeye gitti; İsmaililer gelip Yusuf’u satın aldılar, onu Mısır’a götürdüler ve orada sattılar. Daha sonra Yakup’un ev halkı Mısır’a indi ve nihayet Mısır esaretinden kurtuldular. Bu, İbrahim’in çağrılmasından vaat edilen ülkenin sınırlarına ulaştıkları zamana kadar olan tüm serüvenlerini görmeniz için yeterlidir. Görüyorsunuz ki, fiziksel Mısır’ın yanı sıra ruhsal bir Mısır da vardı; ve halk fiziksel olarak Mısır’dan kurtarıldığında, Tanrı’nın çocukları olmak istiyorlarsa kurtulmaları gereken daha derin bir Mısır vardı.
TAM1897 Q1 28.13Şimdi dün gece bahsettiğim pasajı okuyacağım. Bu, Büyük Mücadele’nin bu büyük baskısının 4. cildinin 457. sayfasında yer almaktadır:—
TAM1897 Q1 28.14Eski İsrail’in tarihi, Adventist topluluğun geçmiş deneyiminin çarpıcı bir örneğidir. Allah, halkını advent akımında tıpkı İsrail oğullarını Mısır’dan çıkmaya yönlendirdiği gibi yönlendirmiştir. Büyük hayal kırıklığında, imanları Kızıldeniz’deki İbranilerin imanı gibi denenmişti.
TAM1897 Q1 28.15Peki, Adventistlerin yaşadığı büyük hayal kırıklığı sırasında, İsrail tarihinin hangi noktasında bulunuyorlardı?
TAM1897 Q1 28.16(Sesler) Kızıldeniz’de.
TAM1897 Q1 28.17Dün gece okuduğumuz gibi, Tanrı o zaman İsrail’in, İbrahim’e vaat ettiği topraklara —kutsal meskenine, kendisi için ikamet etmek üzere hazırladığı yere; mirasına; kendi elleriyle kurduğu tapınağa— doğrudan geçmesini istiyordu. Mısır’dan o topraklara yolculuk sadece on bir gün sürerdi. Ancak bu yolculuk kırk yıl sürdü. Ve yola çıkanlardan sadece dördü oraya ulaşabildi.
TAM1897 Q1 28.18(Ses) Dört mü, iki mi?
TAM1897 Q1 29.1Dört. Dört kişi olduğunu bilmiyor muydunuz? Kaleb ve Yeşu vardı, ayrıca Harun’un oğulları olan iki rahip — Eleazar ve İthamar. Elbette her zaman ikisi — Kaleb ve Yeşu — olarak bahsedilir, ama o iki rahip de oraya girdi.
TAM1897 Q1 29.2(Ses) Henüz yirmi yaşında bile olmayabilirlerdi.
TAM1897 Q1 29.3Evet; otuz yaşındaydılar; çünkü rahiplik görevine meshedilmişlerdi. Öyleyse, o büyük hayal kırıklığı karşısında, Mesih’in İkinci Gelişi’ni bekleyenler, adeta Kızıldeniz’in kıyısında duruyorlardı.
TAM1897 Q1 29.4Geçmiş deneyimlerinde kendileriyle birlikte olan yönlendirici ele halen güveniyor olsalardı, Allah’ın kurtarışını göreceklerdi. 1844 yılındaki çalışmada birlik halinde gayret gösteren herkes üçüncü meleğin mesajını almış ve bunu Kutsal Ruh’un gücüyle duyurmuş olsaydı, Rab onların çabalarıyla birlikte, kudretle çalışacaktı. Dünyanın üzerine bir ışık seli dökülecekti. Yıllar önce yeryüzünün sakinleri uyarılmış, son çalışma tamamlanmış olacaktı ve Mesih halkının kurtuluşu için gelecekti.
TAM1897 Q1 29.5Ne zaman?
TAM1897 Q1 29.6(Sesler) Yıllar önce.
TAM1897 Q1 29.7Öyleyse, o halk hayal kırıklığından bu yana neredeydi?
TAM1897 Q1 29.8(Sesler) Çölde.
TAM1897 Q1 29.9Tıpkı eskiden İsrail’in olduğu gibi. Peki, eski İsrail neden çölde tutulmuştu? — İmansızlık yüzünden. Rab’bin kendileri için ne hazırladığını görmediler. Ve görmemelerinin nedeni, Tanrı’ya inanmamalarıydı. Eğer Tanrı’ya inanmış olsalardı, görmediklerini görmüş olurlardı. İşte buradaki halkın sorunu da budur. Eski zamanlardaki İsrail’e söylenenlere inanmadık. Bunlar onlara olduğu kadar bize de söylenmiştir. Onlara vaaz edilenin aynısı, bize de vaaz edilmektedir.
TAM1897 Q1 29.10Bu nedenle Tanrı'nın huzur diyarına girme vaadi hâlâ geçerliyken, herhangi birinizin buna erişmemiş sayılmasından korkalım. Çünkü onlar gibi biz de iyi haberi aldık. Ama onlar duydukları sözü imanla birleştirmedikleri için bunun kendilerine bir yararı olmadı. Biz inanmış olanlar huzur diyarına gireriz.
TAM1897 Q1 29.11Öyleyse, onları o topraklardan uzak tutan şey, tam da bizi o topraklardan uzak tutan şeydir. Ve dün gece de söylediğim gibi, hak olarak burada hiç işimiz yok; çünkü bu dünyada olmamamız gerekir. İsrail’in kırk yıl boyunca çölde hiç işi olmadığı gibi, bizim de bu çölde hiç işimiz yok. Dinleyin:—
TAM1897 Q1 29.12İsrail’in kırk yıl boyunca çölde dolaşması Allah’ın isteği değildi: O onları doğrudan Kenan diyarına yönlendirmek ve oraya kutsal ve mutlu bir halk olarak yerleştirmek istedi. Fakat “imansızlıklarından ötürü oraya giremediler” (İbraniler 3:19). İmandan dönmeleri ve sapkınlıkları yüzünden çölde mahvoldular ve arkalarından Vaat Edilen Ülke’ye girecek olan bir nesil yetiştirildi. Aynı şekilde Mesih’in gelişinin bu kadar gecikmesi ve halkının yıllarca günahlı ve kederli bir dünyada kalması da Allah’ın isteği değildi. Fakat imansızlık onları Allah’tan ayırmıştı. O’nun kendilerine verdiği görevi yerine getirmeyi reddettiklerinde, mesajı duyurmak için başkaları yetiştirildi. İsa, günahkârların uyarıyı duyabilmeleri ve Allah’ın gazabı dökülmeden önce kendisinde sığınak bulabilmeleri için, dünyaya gösterdiği merhametle, gelişini ertelemektedir.
TAM1897 Q1 29.13Mesih’in gelişinin bu kadar gecikmesi ve halkının yıllarca günahlı ve kederli bir dünyada kalması Allah’ın isteği değildi. Ah, bunun sorumlusu biziz. Öyle değil mi? Sorumluluk kime ait? Hangi konuda suçluyuz? — İmansızlık. Peki, İsrail’in kalplerinde onların imansızlığına neden olan şey neydi? — Mısır, Mısır, Mısır. Öyleyse, bu insanların kalplerinde bu imansızlığa ve Tanrı’dan uzak durmaya neden olan şey neydi? — Mısır, tıpkı eskiden Mısır’ın yaptığı gibi. Ruhsal açıdan Mısır olan şey — dünya, putperestlik, karanlık, yani imansızlık. “İmansızlık” kelimesi hepsini ifade eder. “Mısır” kelimesinin karanlığın bir sembolü olduğunu biliyorsunuz.
TAM1897 Q1 29.14Şu pasaja bir kez daha bakın:
TAM1897 Q1 29.151844 yılındaki çalışmada birlik halinde gayret gösteren herkes üçüncü meleğin mesajını almış ve bunu Kutsal Ruh’un gücüyle duyurmuş olsaydı, Rab onların çabalarıyla birlikte, kudretle çalışacaktı.
TAM1897 Q1 29.16Rab, işin başlangıcında onların çabalarıyla muazzam bir şekilde etki göstermişken, eksikliğin nedeni nedir? — Kutsal Ruh’un eksikliği. Tek eksiklik, Kutsal Ruh’un gücüdür. Bize gücü veren ve muazzam işleri gerçekleştiren budur. O, Kutsal Ruh’tur; ve eğer O kabul edilseydi, “dünyanın üzerine bir ışık seli dökülecekti.”
TAM1897 Q1 29.17Vahiy kitabının on sekizinci bölümünde şöyle denmektedir: “büyük yetkiye sahip başka bir meleğin gökten indiğini gördüm. Yeryüzü onun görkemiyle aydınlandı.” İşte burada da tam olarak aynı şeye işaret edilmektedir. O ışık selini engelleyen nedir? O ışık seli, o zamandan beri dünyaya yayılmak için bekliyor mu? — Evet. 1844’ten sonra onu engelleyen nedir? — İmansızlık. O zamandan beri onu ne engelledi? — İmansızlık. Öyleyse, Mısır esaretinden kurtuluşa kavuşmamızın zamanı gelmedi mi? Ah, bir düşünün! Mesaj, Kutsal Ruh’un gücüyle duyurulmuş olacaktı; Rab onların çabalarıyla birlikte, kudretle çalışacaktı; dünyanın üzerine bir ışık seli dökülecekti; yıllar önce yeryüzünün sakinleri uyarılmış, son çalışma tamamlanmış olacaktı ve Mesih halkının kurtuluşu için gelecekti! Öyleyse artık daha fazla gecikmeyelim! Neden Mısır’dan ve bu kelimenin ima ettiği her şeyden — yani ruhsal Mısır’dan — kurtuluşa kavuşmayalım? Kutsal Ruh verilsin ve günahkarlar için o muazzam gücü harekete geçirsin; o ışık seli dünyayı aydınlatsın; dünya uyarılsın; Mesih gelsin; bizler bu günah ve keder dolu dünyadan kurtarılalım.
TAM1897 Q1 30.1Şimdiye kadarki durumu görüyorsunuz. Mısır’ın karanlığı ve esareti, tıpkı İsrailoğullarının Kızıldeniz’i geçtikten sonra ve çölde kaldıkları süre boyunca üzerlerinde olduğu kadar kesin bir şekilde, bunca yıldır hepimizin üzerindedir. Ve Tanrı, bu halkı da gökten gelen ekmekle beslemeyi teklif etmiştir—O’nun onaylayabileceği bir ekmek, onlara verebileceği ve her türlü ruhsal bereketle kutsayabileceği bir duruma yol açacak bir ekmek. Ama burada hâlâ pek çok kişi şöyle diyor: “Ah, ruhumuz bu hafif ekmekten tiksiniyor.” Mısır’a geri dönelim, orada soğan, pırasa ve sarımsak yiyebiliriz. Eğer bu sağlık reformuysa, ben hiç istemiyorum. Neredeydik biz? Rab’bin bizi beslemesine izin verecek miyiz? Tanrı’nın menüsünü kabul edecek miyiz? Yoksa Mısır’ın pırasalarını, soğanlarını, sarımsaklarını ve et kazanlarını mı özleyeceğiz? Asıl soru budur.
TAM1897 Q1 30.2Artık durumun bu olduğu, tüm bunların sebebinin Mısır esareti olduğu ve Mısır esaretinin sebebinin de imansızlık olduğu konusunda hemfikir oldunuz. Diğerlerinin beklemesi gerekmediği gibi, bizim de Mısır esaretinden kurtulmak için artık daha fazla beklememize gerek olmadığı konusunda hemfikir oldunuz. Şimdi bir an için bu kurtuluşun nasıl olacağını inceleyeceğiz; ve bunun anahtarı şu sözlerde yatıyor: “İşte Tanrı’nın buyruklarını ve İsa’nın imanını tutanlar buradadır” (KJV'nin birebir çevirisi).
TAM1897 Q1 30.3Tanrı’nın buyruklarına dönelim ve Çıkış Kitabı’nın yirminci bölümünde bir an için onlara bakalım. Hâlâ Mısır esaretinin etkisi altında olduğumuza dair daha fazla kanıta ihtiyaç duyuluyorsa, şüphesiz bu durum, kanıtı kesinleştiren son delildir. Çok yakın zamana kadar, siz ve ben, Yedinci Gün Adventistleri tarafından yayınlanan ve on emrin tamamını içeren bir kopya görmemiştik. Ben de çok yakın zamana kadar hiç görmemiştim. Oysa emirleri yerine getirmekten söz ettik; başkalarına emirler hakkında vaaz verdik; Roma’nın emirleri nasıl değiştirdiğini, dördüncüyü nasıl çıkardığını ve onuncu emri nasıl böldüğünü işaret ettik; oysa tüm bu süre boyunca bizler, yayınladığımız emir metinlerinde ya da başkalarının yayınladığı ve bizim satın aldığımız metinlerde, emirlerin bir kısmını kendimiz atlamıştık.
TAM1897 Q1 30.4Tanrı, yasasını gökten bildirdi. Emirlerle ilgili olması gerekenden fazlasını mı söyledi? Fazla mı konuştu? Gereğinden fazlasını mı söyledi? — Hayır; çünkü o kusursuzdu ve konuşmasını bitirdiğinde eklenecek hiçbir şey kalmamıştı. Öyleyse, konuşmayı bitirdiğinde eklenecek hiçbir şey olmadığına göre, gerekenden önce mi başladı? Konuşmayı bitirdiğinde eklenecek hiçbir şey olmadığına göre, bizim iyiliğimiz için doğrudan bize konuşmaya başlamadan önce bir şey var mıydı? Başka bir deyişle, bir kelime fazla mı, yoksa bir kelime eksik mi konuştu? — Hayır! Hayır! Hayır!
TAM1897 Q1 30.5Öyleyse, ne dediğine bir bakalım. İşte burada: “Tanrı şöyle konuştu: … Benden başka tanrın olmayacak.” Başladığı yer burası mı? “Benden başka tanrın olmayacak.” diyerek mi konuşmaya başlıyor? — Hayır. Siz oradan mı başladınız? Başladığınızı biliyorsunuz. Peki, eğer Tanrı oradan başlamadıysa ve siz ve ben oradan başlıyorsak, bizim iyiliğimiz için de hayati önem taşıyan, O’nun söylediği bir şeyi atlamıyor muyuz? O nereden başladı? Okuyun. “Tanrı şöyle konuştu: Seni Mısır'dan, köle olduğun ülkeden çıkaran Tanrın RAB benim. Benden başka tanrın olmayacak.”
TAM1897 Q1 30.6Mısır esaretinden kurtuluşu gösteren tam da o şeyi atladığımızı görmüyor musunuz? Peki bunu neden göz ardı ettik? Ah, çünkü Mısır’dan kurtarılmadığımızı düşündük — ve bu doğrudur. Mısır topraklarından hiç çıkarılmadığımızı düşündük — ve imansızlığımız yüzünden bu doğrudur. “Hiçbir zaman kimseye kölelik etmedik” diye düşündük. Ama ettik. Kendimize, günahın gücüne — ruhsal Mısır’a — esirdik. Ama bu gece Mısır esaretinden kurtuluş var ve Tanrı, sizi ve beni bu Mısır esaretinden kurtuluşa çağırıyor. Ve O, bu gece size ve bana, Sina Dağı’ndan yankılanan gibi gürleyen bir sesle, içinde İsa Mesih’in kurtuluşu barındıran şu sözleri söylüyor: “Seni Mısır'dan, köle olduğun ülkeden çıkaran Tanrın RAB benim.” Dışarı çıkacak mısınız? Sizi Mısır topraklarından, esaret evinden kurtardığını kabul edecek misiniz? Eğer etmeyecekseniz, neden?
TAM1897 Q1 30.7Düşmanlarımız bize şöyle diyor: “Ah, o emirler benim için değil. Ben Mısır’dan hiç çıkarılmadım.” Tanrı’nın yasasının düşmanları, Tanrı’nın kurtarışının düşmanları size bunu söylüyor. Bana – hepimize – o yasanın Yahudiler dışında kimseyi bağlamadığını söylediler; çünkü Mısır esaretinden kurtarılanlar sadece Yahudilerdi. Diyorlar ki: “Ah, bunu bana vaaz etmene gerek yok, ben Mısır’dan hiç çıkarılmadım.” Bu elbette doğrudur; ama bu onların lehine bir şey değildir. Siz ve ben, Mısır esaretinden kurtarılmış olanlar gibi ayağa kalkmalı ve buna şöyle cevap vermeliyiz: “Rab’be şükür, ben Mısır’dan çıkarıldım; ve zavallı, çaresiz kardeşim, Mısır’dan kurtarılmadıkça, Mısır’ın yozlaşmışlığında yok olacaksın.”
TAM1897 Q1 30.8Elbette kimse Mısır’dayken o yasayı yerine getiremez. Onlar da bunu yapamadılar. Tanrı, yasayı yerine getirebilsinler diye onları Mısır’dan kurtardı. Mısır’da olmak günah içinde olmak demektir ve hiç kimse günah içindeyken Tanrı’nın yasasını yerine getiremez; zira günahın kendisi yasanın ihlalidir. Elbette Mısır’dayken emirleri yerine getiremezsiniz. Siz de yapamazsınız; ben de yapamam. Ama Rab bizi kurtarsın ki, o zaman emirleri yerine getirelim; o zamana kadar değil. Rab bunu gayet iyi biliyordu; bu nedenle, Firavun’dan İsrailoğullarını serbest bırakmasını istediğinde şöyle dedi: “Halkımı salıver, bana tapsınlar.” Elbette Mısır’da Tanrı’ya hizmet edemezlerdi. O, onların sadece bedensel olarak değil, ruhsal olarak da kurtarılmasını istiyordu. Ve sonra, onlara uymaları için yasasını vereceği zaman, onlara söylediği ilk şey şuydu: “Seni Mısır'dan, köle olduğun ülkeden çıkaran Tanrın RAB benim.” Bunu, onlar yasaya uyabilsinler diye söyledi.
TAM1897 Q1 31.1Peki bu ne tür bir yasadır? — Ruhsal bir yasa. “Yasa'nın ruhsal olduğunu biliriz.” Öyleyse, yasanın ilk ayetinde bahsedilen Mısır nedir? — Ruhsal Mısır’dır. “Yasa'nın ruhsal olduğunu biliriz.” Dolayısıyla, yasada adı geçen Mısır, ruhsal Mısır’dır ve bu, sizin ve benim için ruhsal Mısır’dan kurtuluş anlamına gelir; yani günahın esaretinden kurtuluş demektir.
TAM1897 Q1 31.2S. H. Lane.—Sizce onlar bir süreliğine ruhsal olarak Mısır’dan çıkmış mıydılar?
TAM1897 Q1 31.3Bunu söylemek zor. Musa elbette her zaman Mısır’ın dışındaydı; Kaleb her zaman dışındaydı; Yeşu da her zaman dışındaydı.
TAM1897 Q1 31.4E. J. Waggoner.—Yetmiş ileri gelen Tanrı’yı gördü.
TAM1897 Q1 31.5Evet; Tanrı’yı gördüler. Ancak halkın Mısır’dan çıkıp çıkmadığını söylemek zor. Musa her zaman çıkmıştı. Fiziksel olarak Mısır’da olduğu sırada bile ruhsal olarak oradan çıkmıştı. Kaleb ve Yeşu her zaman ruhsal olarak Mısır’ın dışındaydılar. Kızıldeniz’deki zafer şarkısında, bence tüm topluluk, eğer buna sıkı sıkıya sarılsalardı, ruhsal olarak Mısır’ın dışındaydı. Rab’bin dediği gibi, “Keşke halkım sesime kulak verseydi ve yasalarımda yürüseydi, o zaman düşmanlarını hızla boyun eğdirirdim.” Ancak imanları sınandığında, attıkları ilk adımda, acı suyun bulunduğu Mara’da, imanlarını bir kenara attılar ve tekrar Mısır’a dönmeyi dilediler. Acı bir deneyim yaşadığımızda, bunu Rab’bin bizi terk ettiğinin bir kanıtı olarak mı kabul etmeliyiz? — Hayır; o acı deneyimin bizim iyiliğimiz için olduğuna Rab’be şükredelim; Tanrı acıyı tatlıya çevirmeye kadirdir.
TAM1897 Q1 31.6(Ses) Affedersiniz, Kardeş Jones, ama burada bir ayet var — İbraniler mektubunun on birinci bölümünün yirmi yedinci ayeti — bu ayet, Musa’nın tam da Mısır’dayken Mısır’dan yüz çevirdiğini gösteriyor.
TAM1897 Q1 31.7Kesinlikle. Yani bedenen Mısır’da iken, ruhsal olarak Mısır’ın dışındaydı.
TAM1897 Q1 31.8E. J. Waggoner.—RAB'bin kurtardıkları … Sevinçle haykırarak Siyon'a varacaklar.
TAM1897 Q1 31.9Evet: ve eğer Musa’nın ilahisini o zaman söyledikleri imanla söylemeye devam etselerdi, o topraklara girerken de şarkı söylemeye devam ederlerdi. Ve işte Tanrı’nın zihnimizde tutmamızı istediği şey budur. O, kalplerimizi o güzel topraklara yöneltmemizi ister; ve o zaman, kalplerimiz orada olduğu için, hayatımızın özlemi de orada olacaktır. Böylece Tanrı, hayatlarımızı o kutsanmış toprağın sevinciyle kısa sürede doldurabilir. İşte bu, Tanrı’nın bizimle olması demektir.
TAM1897 Q1 31.10Şu anda bile, kalbimizin o topraklarda olması gerekirken, aslında bu topraklarda olduğunu siz de gayet iyi biliyorsunuz. Kendi halkımızdan bazılarına göre, birinden bu ülkeden ayrılmasını istemek adeta vatana ihanet gibi görünür. Birinden bu ülkeden ayrılmasını, o topraklara geçmesini ve bu ulusun makamlarını ve siyasetini bir kenara bırakmasını istemek, onlara neredeyse bir dayatma gibi gelir. O halk Mısır’dadır, ancak Tanrı onları Mısır’dan çağırmıştır; kalplerini daha iyi bir ülkeye yöneltmeleri, tüm sevgilerini oraya koymaları ve varlıklarının tüm enerjisiyle o ülke için çalışmaları için; böylece o topraklardan gelen sevinç ve ihtişam akıntıları kalplerine aksın; böylece tüm dünya ve tüm evren, Tanrı’nın gerçekten onların Tanrısı olduğunu bilsin. Bu gerçekleştiğinde, işin tamamlanması ve Rab’bin gelmesi çok kısa bir zaman alacaktır.
TAM1897 Q1 31.11İsrailoğulları Kızıldeniz’deyken, orada Tanrı’nın gücü kendini gösterdi ve ulusları o kadar hayrete düşürdü ki, casuslar o topraklara girdiklerinde Rahav şöyle dedi: “Tüm ülke sizden korkuyor ve dehşete kapılıyor; çünkü Tanrı’nın sizin için yaptıklarını duyduk ve halkın kalpleri eridi.” Bu doğrudur. Ruhsal Mısır ile ilgili bir başka düşünce: İsa hakkında şöyle yazılmıştır: “Oğlumu Mısır'dan çağırdım.” Neden İsa hakkında bu yazılmıştır? İsa neden Mısır’a gitti? Neden Mısır’a götürüldü? Beytlehem’de katledilen çocukların katliamından, o yerden biraz uzaklaşarak kurtulabilirdi ve Mısır’a kadar gitmek zorunda kalmazdı. Hirodes’in emri çıktığında Filistin’deki tüm küçük çocuklar katledilmedi. Yalnızca Beytlehem’de, çevresinde ve yöresinde öldürüldüler. Beytlehem, Yeruşalim’den sadece altı mil uzaktaydı ve Yeruşalim’deki çocuklar katledilmedi; dolayısıyla Rab, on ya da on iki mil uzağa götürülseydi kaçabilirdi.
TAM1897 Q1 31.12Öyleyse neden Mısır’a götürüldü? — “Mısır’dan oğlumu çağırdım” diye yazılanın yerine gelmesi için. O, bizim ta kendimizdi; siz ve ben. O, bizim ta kendimizdi; ve tıpkı Tanrı’nın Mısır’da halkıyla buluşup onları oradan çıkardığı gibi, Kurtarıcımız da bizim bulunduğumuz yere geldi, bizim gibi oldu ve Mısır’dan çağrıldı; böylece, O’nun gibi olmak isteyen herkesin de aynı şekilde Mısır’dan çıkması gerektiğini gösterdi. O, Tanrı’nın Oğluydu ve Mısır’dan çağrıldı; böylece, Tanrı’nın oğulları olmak isteyen herkesin de Mısır’dan çıkması gerektiğini gösterdi; zira O’nun için olduğu gibi herkes için de şöyle yazılmıştır: “Oğlumu Mısır'dan çağırdım.” Siz Tanrı’nın oğlu musunuz? “Oğlumu Mısır’dan çağırdım.”
TAM1897 Q1 31.13Kısa bir süre önce, Tanrı’nın buyruklarını yerine getirebilmek için Mısır’dan çıkarılmamız gerektiğini görmüştük. Şimdi ise İsa’yı takip edebilmek için Mısır’dan çağrılmamız gerektiğini görüyoruz. Tanrı’nın buyruklarını yerine getirmek, Mısır’dan çıkarılmamızı gerektirir; İsa’ya iman etmek de aynı şekilde Mısır’dan çıkarılmamızı gerektirir. Ve her ikisi de Vahiy 14:12’de şöyle ifade edilir: “İşte Tanrı’nın buyruklarını ve İsa’nın imanını tutanlar buradadır” (KJV'nin birebir çevirisi).
TAM1897 Q1 32.1Böylece, başından sonuna kadar ruhsal bir Mısır olduğunu görüyorsunuz; ve kurtuluş tasarısının tamamı, basitçe Tanrı’nın gücüyle Mısır esaretinden kurtarılmaktır; bu, Mısır’dan çıkıp Tanrı’nın oğullarının görkemli özgürlüğüne çağrılmaktır. Öyleyse, Rab’be gerçekten hizmet edebilmek için Mısır’dan çıkacak mıyız? Tanrı’nın buyruklarını ve İsa’nın imanını gerçekten tutabilmek için öyle mi yaşayacağız? Ne yapmalıyız? Bu Konferans’tan Mısır’da kalarak mı ayrılalım? Bu Konferans’ta kalıp Mısır’da kalalım mı? Ey, Mısır’dan ve bu kelimenin ima ettiği her şeyden tamamen kurtarılmayalım mı?
TAM1897 Q1 32.2Kurtuluş bizim için bedelsizdir, bize verilmiştir. Öyleyse, her kalp açılsın, her ruh Tanrı’ya dönsün ve günahlarını itiraf ederek O’nu arasın ki, karanlıktan kurtarılalım; ve böylece, konferans sona ermeden önce, Tanrı’nın oğullarının görkemli ışığına ve özgürlüğüne kavuşalım; çünkü, “Oğlumu Mısır'dan çağırdım.” O, işte bunu bekliyor. Onu bekletecek miyiz? Ve o an geldiğinde, bu söz yerine gelecektir; üçüncü meleğin mesajı Kutsal Ruh’un gücüyle duyurulacaktır; Rab, çabalarımızla birlikte kudretle işleyecektir; dünyaya bir ışık seli dökülecektir; yakında dünyanın sakinleri uyarılacaktır; son dönem işi tamamlanacaktır; ve Mesih, halkını kurtarmak için gelecektir. Ah, Tanrı’nın bizi kurtaracağı zamana, hayal ettiğimizden çok daha yakınız, diye düşünüyorum. Tanrı’nın kurtarışı bize çok yakın! O topraklara girecek miyiz? İsrail, inanmadığı için başarısız oldu. Onlar, O’nun vaatlerinde harika şeyler göremediler. O vaatler artık bizim için geçerli. Bu vaatler, onları kendileri için gerçek olmayan İsrail’e verdiğinde O’nun için ne kadar gerçekse, siz ve benim için de o kadar gerçek olmalıdır.
TAM1897 Q1 32.3Biliyorsunuz ki şöyle yazılmıştır:—
TAM1897 Q1 32.4Ateşle karışık camdan deniz gibi bir şey gördüm. Canavara, heykeline ve adını simgeleyen sayıya karşı zafer kazananlar, ellerinde Tanrı'nın verdiği lirlerle cam denizin üzerinde durmuşlardı. Tanrı kulu Musa'nın ve Kuzu'nun ezgisini söylüyorlardı.
TAM1897 Q1 32.5Ah, ama Tanrı’nın kulu Musa’nın ilahisi, Mısır esaretinden kurtuluş ilahisiydi; ve canavara, onun adına, heykeline ve adının sayısına karşı zafer kazananlar — neyden kurtuldular? — Musa’nın kurtulduğu kadar kesin bir şekilde Mısır esaretinden kurtuldular. Ve Musa’nın ilahisini söylüyorlar, çünkü onlar da Mısır esaretinden kurtuldular. Kutsal Kitap bununla doludur. Ruhsal olarak Mısır’daydık ve ah, Tanrı bizi oradan kurtarsın. O zaman Rab’be şu ilahiyi söyleyeceğiz:—
TAM1897 Q1 32.6Rab’be şarkı söyleyeceğim, çünkü O görkemli bir zafer kazandı: Atı ve binicisini denize attı. Rab benim gücüm ve şarkımdır, O benim kurtuluşum oldu: O benim Tanrımdır ve O’na bir konut hazırlayacağım. (KJV'nin birebir çevirisi)
TAM1897 Q1 32.7Hazırlayacak mısınız? Hazırlayacak mısınız? Aralarında yaşayacak, Aralarında yürüyeceğim. Onların Tanrısı olacağım, Onlar da benim halkım olacak.
TAM1897 Q1 32.8Bu nedenle, "İmansızların arasından çıkıp ayrılın" diyor Rab. "Murdara dokunmayın, Ben de sizi kabul edeceğim." Her Şeye Gücü Yeten Rab diyor ki, "Size Baba olacağım, Siz de oğullarım, kızlarım olacaksınız."
TAM1897 Q1 32.9Ama, “Oğlumu Mısır'dan çağırdım.”
TAM1897 Q1 32.10[O’dur] babamın Tanrısı, Yücelteceğim O'nu. Savaş eridir RAB, Adı RAB'dir. Denize attı firavunun ordusunu, Savaş arabalarını. Kızıldeniz'de boğuldu seçme subayları. Derin sulara gömüldüler, Taş gibi dibe indiler. Senin sağ elin, ya RAB, Senin sağ elin korkunç güce sahiptir. Altında düşmanlar kırılır. Devrilir sana başkaldıranlar büyük görkemin karşısında, Gönderir gazabını anız gibi tüketirsin onları. Burnunun soluğu karşısında, Sular yığıldı bir araya. Kabaran sular duvarlara dönüştü, Denizin göbeğindeki derin sular dondu. Düşman böbürlendi: 'Peşlerine düşüp yakalayacağım onları' dedi, 'Bölüşeceğim çapulu, Dileğimce yağmalayacağım, Kılıcımı çekip yok edeceğim onları.' Üfledin soluğunu, denize gömüldüler, Kurşun gibi engin sulara battılar. Var mı senin gibisi ilahlar arasında, ya RAB? Senin gibi kutsallıkta görkemli, heybetiyle övgüye değer, Harikalar yaratan var mı? Sağ elini uzattın, Yer yuttu onları. Öncülük edeceksin sevginle kurtardığın halka.
TAM1897 Q1 32.11İşte böyle yazıyor: “Öncülük edeceksin … kurtardığın halka.” Sizi kurtardı mı? Neyden kurtardı?—Günahtan kurtardı. Ve günah, ruhsal Mısır’dır.
TAM1897 Q1 32.12Kutsal konutunun yolunu göstereceksin gücünle onlara. [Bırak da yapsın.] Uluslar duyup titreyecekler.
TAM1897 Q1 32.13Musa’nın ilahisini söyleme zamanı geldi. Söyleyelim mi? Ama bunu Mısır’da söylemeyeceğiz. Mısır’da iseniz bunu söyleyemezsiniz, çünkü onlar Mısır’dan kurtarılana kadar bunu söyleyememişlerdi.
TAM1897 Q1 32.14Uluslar duyup titreyecekler, Filist halkını dehşet saracak. Edom beyleri korkuya kapılacak, Moav önderlerini titreme alacak, Kenan'da yaşayanların tümü korkudan eriyecek. Korku ve dehşet düşecek üzerlerine, Senin halkın geçinceye dek, ya RAB, Sahip olduğun bu halk geçinceye dek, Bileğinin gücü karşısında taş kesilecekler. Ya RAB, halkını içeri alacaksın.
TAM1897 Q1 32.15Kimi içeri getirecek? Ne dersiniz? Rab kimi konutuna getirecek? Sizi mi? Mısır’dan çıktınız mı? “Oğlumu Mısır'dan çağırdım.” Onları “Ya RAB … Kendi dağına, yaşamak için seçtiğin yere … dikeceksin.” O zaman orada Rab’bin yanında yaşayacağız ve böylece sonsuza dek Rab’bin yanında olacağız.
TAM1897 Q1 33.1Ellerinle kurduğun kutsal yere dikeceksin, ya Rab! RAB sonsuza dek egemen olacak. Firavunun atları, savaş arabaları, atlıları denize dalınca, RAB suları onların üzerine çevirdi. Ama İsrailliler denizi kuru toprakta yürüyerek geçtiler. Harun'un kızkardeşi Peygamber Miryam tefini eline aldı, bütün kadınlar teflerle, oynayarak onu izlediler. Miryam onlara şu ezgiyi söyledi: "Ezgiler sunun RAB'be, Çünkü yüceldikçe yüceldi, Atları, atlıları denize döktü."
TAM1897 Q1 33.2“Sizi Mısır’dan çağırdım,” der Rab; ve biz de Mısır’dan çıktık. Şimdi O şöyle diyor: “Ben sizin Tanrınızım, siz de benim halkımsınız.” “Seni Mısır'dan, köle olduğun ülkeden çıkaran Tanrın RAB benim.” Ve: “Oğlumu Mısır'dan çağırdım.” Ve bugün şöyle denildiğinde bunun anlamı şudur: İşte onlar, işte onlar “İşte Tanrı’nın buyruklarını ve İsa’nın imanını tutanlar buradadır” (KJV'nin birebir çevirisi).
TAM1897 Q1 33.3Cemaat şu ilahiyi söyler:—