अध्याय १२ — निराशा—तीतो पुस्तक

GSAM 185.1मैले स्वर्गदूतको हातबाट त्यो सानो पुस्तिका लिएँ, र त्यसलाई खाइदिएँ; र मेरो मुखमा त्यो मह जस्तै मीठो थियो: र मैले त्यसलाई खाइसकेपछि, मेरो पेटमा तीतोपन आयो। र उसले मलाई भन्यो, तिमीले फेरि धेरै मानिसहरू, र राष्ट्रहरू, र भाषाहरू, र राजाहरूको सामु अगमवाणी गर्नुपर्छ। र मलाई लाठीजस्तै एउटा सिसो दिइयो: र स्वर्गदूत उभिएर भने, "उठ, र परमेश्वरको मन्दिर, वेदी, र त्यहाँ पूजा गर्नेहरूको नाप लिऊ।"¹

GSAM 185.2शास्त्रीय भाषामा, कुनै पुस्तक 'खाने' को अर्थ अरूलाई सञ्चार गर्नका लागि सत्यलाई ग्रहण गर्नु हो, जस्तो कि यहेजकेलमा देखिन्छ, जहाँ भविष्यवक्तालाई 'पुस्तकको एक पट्टी' देखाइएको थियो, र उसलाई भनियो, "यो पट्टी खाऊ, र जाऊर इस्राएलको घरानालाई बोल्।" त्यो रोल खाइसकेपछि, उनी भन्छन्, "त्यसपछि मैले त्यो खाएँ; र त्यो मेरो मुखमा मह जस्तो मीठो थियो।"²

GSAM 185.3भविष्यवक्ता यर्मियाले यही उपमा प्रयोग गर्नुभएको छ: "तपाईंका वचनहरू भेटिए र मैले तिनीहरूलाई खाएँ; र तपाईंको वचन मेरो हृदयको आनन्द र उल्लास बन्यो।"³ यस भाषाबाट हामी सिक्छौं कि पुस्तकको "मिठास" यसलाई खाने क्रममा अनुभव गरिने आनन्द र सन्तुष्टिलाई जनाउँछ, जुन परमप्रभुको वचनमा पोषण गर्नेहरूले पाउँछन्।

GSAM 185पुस्तक मीठो, त्यसपछि तीतो

GSAM 185.4प्रकाशितवाक्य १० मा उल्लेख गरिएको पुस्तक, जसलाई खानेहरूका लागि मह जस्तै मीठो भनिएको थियो, तर खाएपछि तुरुन्तै "तीतो" (वा, केही अनुवादहरूमा, "मैले पचाइसकेपछि मेरो पेटमा त्यो पिक्रा भयो"⁴ ) भनिएको थियो, त्यो पुस्तक थियो जसबाट स्वर्गदूतले स्वर्ग, पृथ्वी र समुद्र बनाउनेको अधिकारमा घोषणा गरे, "अब समय रहनेछैन।" त्यसैले, यो पुस्तक खानु भनेको समयको घोषणाको आनन्दित स्वीकृतिलाई जनाउँछ। यसलाई खानेहरूका लागि त्यो टुक्राको अचानक तीतोपनले पुस्तकमा दिइएको समय समाप्त भएपछि उनीहरूले अनुभव गर्ने दुःखद विरोधाभास र आफ्ना अपेक्षाहरूमा गहिरो निराशालाई जनाउँछ।

GSAM 186समयको घोषणा एक मीठो टुक्रा

GSAM 186.1१८४४ मा समयको घोषणा साँच्चै विश्वास गर्नेहरूका लागि खुसीको खबर थियो, र उनीहरूले निस्सन्देह यस पापी संसारका सबै दुःख, कष्ट र पीडाबाट यति चाँडै अनन्त मुक्ति पाउने आशा गरेका थिए। केही हप्तामै उनीहरू महिमामय, अमर हुनेछन् र आफ्ना राजाको साथमा परमेश्वरको सुनौलो सहरमा हुनेछन् भन्ने विचार साँच्चै नै आत्मा-प्रेरणादायी थियो। त्यो अनुभव भएका एकजनाले व्यक्त गरेअनुसार, "येशूलाई साँचो प्रेम गर्नेहरूले आफ्ना मुक्तिदाताको आगमनको लागि अत्यन्त चासोका साथ प्रतीक्षा गर्नेहरूको भावनालाई बुझ्न सक्छन्.... हामी शान्त गम्भीरताका साथ यो घडीको नजिक पुग्यौं। साँचो विश्वासीहरू परमेश्वरसँगको एक मीठो सहभागितामा विश्राम गरिरहेका थिए, जुन उज्ज्वल भविष्यमा उनीहरूको हुने शान्तिको एक ग्यारेन्टी थियो। जसले यो आशा र विश्वासको अनुभव गरे, उनीहरूले ती प्रतीक्षाका अनमोल घण्टाहरू कहिल्यै बिर्सन सक्दैनन्।"

GSAM 186.2सातौं महिनाको एघारौं दिनमा, परीक्षा र प्रलोभनको यो अँध्यारो संसारमा आफूलाई अझै पाउनेहरूको विशेषगरी कठिन अवस्था—जहाँ उनीहरूले केही घण्टा अघि मात्र आफ्ना प्रभुलाई भेट्न तयार हुन प्रोत्साहित गरेका मानिसहरूको तिरस्कार, उपहास र खिल्ली उडाउने व्यवहार सहनुपर्थ्यो—यस कुराको उपयुक्त उदाहरण मरियमको घटनामा पाइन्छ, जब उनी "कब्रको बाहिर रोइरहेकी थिइन्;" र जब स्वर्गदूतहरूले उनलाई "हे स्त्री, तिमी किन रोइरहेकी छौ?" भन्ने प्रश्न सोधेर सम्बोधन गरे, तब उनले जवाफ दिइन्, "किनभने तिनीहरूले मेरो प्रभुलाई लगे, र मैले उहाँलाई कहाँ राखेका छन् भन्ने मलाई थाहा छैन।"⁵

GSAM 187निराश, तर हतोत्साहित होइन

GSAM 187.1यस कठिन परिस्थितिबाट गुज्रिएकाहरूले यसको बारेमा भने:

GSAM 187.1"हामी अलमलमा पर्‍यौं र निराश भयौं, तैपनि हामीले आफ्नो विश्वास त्यागेनौं। हामीले आफ्नो कर्तव्य पूरा गरेको महसुस गर्‍यौं; हामीले हाम्रो बहुमूल्य विश्वासअनुसार जियौं; हामी निराश भयौं, तर हतोत्साहित भएनौं। हामीलाई असीम धैर्यको आवश्यकता थियो, किनभने उपहास गर्नेहरू धेरै थिए। हाम्रो विगतको निराशालाई लिएर उपहासपूर्ण सङ्केतहरूले हामीलाई प्रायः सताउँथ्यो। 'तिमीहरू अझै माथि गएका छैनौ; कहिले जाने आशा छ?' र यस्तै व्यंग्यहरू प्रायः हाम्रा सांसारिक परिचितहरूले, र यहाँसम्म कि बाइबललाई स्वीकार गर्ने तर यसका महान् र महत्त्वपूर्ण सत्यहरू सिक्न असफल भएका केही कथित ख्रीष्टियनहरूले पनि हामीमाथि पोख्थे। नश्वरता अझै हामीमा टाँसिरहेको थियो; श्रापका प्रभावहरू हाम्रो चारैतिर थिए। हामीले सधैंका लागि त्यागिसकेका सोचेका जीवनका तनावपूर्ण चिन्ताहरूलाई फेरि उठाउन गाह्रो थियो।"

GSAM 187निराश चेलाहरूसँग तुलना गर्दा

GSAM 187.2केही घण्टा अघिको उनीहरूको आनन्द र उल्लाससँग तुलना गर्दा, यस्ता मानिसहरूको भावना उनीहरूका लागि पिक्राको तीखो तीतोपनजस्तै भएको हुनुपर्छ। आसपासका संसारले, जसरी निस्सन्देह ख्रीष्टको क्रूसीकरणपछि भीडले गर्‍यो, यो सोचेको थियो कि विश्वासीहरूले अब आफ्नो विश्वास त्याग्नेछन्, र आफ्नै कथित मूर्खतामाथि उपहास गर्न सामेल हुनेछन्। उनीहरूले चाँडै नै आफ्नो आश्चर्यका साथ सिके कि प्रभुको आगमनप्रतिको प्रेम, साँच्चै परमेश्वरलाई आफूलाई समर्पित गरेकाहरूको स्नेहबाट सजिलै उन्मूलन गर्न सकिँदैनथ्यो।

GSAM 187"उपहास गर्नेहरूसँग बसिनँ"

GSAM 187.3यी इमानदारहरूले अपनाएको मार्ग, र तिनीहरूका भावनाहरू, भविष्यवक्ता यर्मियाका शब्दहरूद्वारा राम्ररी व्याख्या गरिएको छ, जहाँ उनी भन्छन्,

GSAM 187.3"तपाईंका वचनहरू पाइयो, र मैले तिनलाई खाएँ; र तपाईंको वचन मेरो हृदयको आनन्द र खुशीको कारण भयो: किनकि हे सेनाहरूका यहोवा परमेश्वर, म तपाईंको नाउँले बोलाइएको छु।" म उपहास गर्नेहरूको सङ्गतमा बसिनँ, न त म आनन्दित भएँ: तिम्रो हातको कारणले म एक्लै बसें; किनकि तिमीले मलाई क्रोधले भरिदियौ। मेरो पीडा किन सदासर्वदा हुन्छ, र मेरो घाउ निको हुन किन अस्वीकार गर्छ? के तिमी मेरो निम्ति पूरै झुटो र सुक्ने पानी जस्तै बन्नेछौ?"⁶

GSAM 188निराशामा जेम्स ह्वाइट

GSAM 188.1यी निराश, तर आशावादीहरूमध्ये केहीका केही संक्षिप्त उद्धरणहरूले परिस्थितिको राम्रो जानकारी दिनेछन्। पहिलो उद्धरण पास्टर जेम्स ह्वाइटको हो, जसले १८४३ र १८४४ मा धेरै सफलतापूर्वक सेवा गर्नुभयो। उहाँ भन्नुहुन्छ:—

GSAM 188.2"समय बितेपछि भएको निराशा अत्यन्तै तीतो थियो। साँचो विश्वासीहरूले ख्रीष्टको लागि सबै कुरा त्यागेका थिए, र पहिले कहिल्यै नपाएको गरी उहाँको उपस्थितिमा सहभागी भएका थिए। उनीहरूले, जस्तो कि उनीहरूले ठानेका थिए, संसारलाई आफ्नो अन्तिम चेतावनी दिएका थिए, र आफूलाई अविश्वासी, उपहास गर्ने भीडबाट केही न केही हदसम्म अलग गरेका थिए। र उनीहरूमाथि भएको दैवी आशिष्‌सँगै, उनीहरूले आफूलाई अलग गरेका मानिसहरूसँगभन्दा, चाँडै आउने आशा गरिएको आफ्ना प्रभु र पवित्र स्वर्गदूतहरूसँग संगति गर्न बढी इच्छुक महसुस गरे। येशूको प्रेमले आत्मा भरिएको थियो, र हरेक अनुहारमा झल्किन्थ्यो, र अकथनीय इच्छाहरूका साथ उनीहरूले प्रार्थना गरे, 'हे प्रभु येशू, आउनुहोस्, र चाँडै आउनुहोस्,' तर उहाँ आउनुभएन।

GSAM 188.3तर परमेश्वरले आफ्ना मानिसहरूलाई त्याग्नुभएन.... र हिब्रूहरूलाई लेखिएका निम्नवत् खण्डहरूले परीक्षामा परेका, पर्खिरहेकाहरूको मन र हृदयमा विशेष शक्ति र सान्त्वनाका साथ गहिरो प्रभाव पार्यो: 'त्यसकारण आफ्नो आत्मविश्वास नछोड, जसमा ठूलो इनामको प्रतिफल छ। किनकि परमेश्वरको इच्छा पूरा गरेपछि प्रतिज्ञा पाउन तिमीहरूलाई धैर्यको आवश्यकता छ। किनकि अझ थोरै समय बाँकी छ, र आउनेवाला आउनेछन् र ढिलाइ गर्नुहुनेछैन। अब धर्मी विश्वासद्वारा बाँच्नेछ; तर यदि कोही पछि हट्छ भने, मेरो आत्मालाई उसमा कुनै आनन्द हुनेछैन। तर हामी विनाशतर्फ पछि हट्नेहरू होइनौं, तर आत्माको उद्धारका लागि विश्वास गर्नेहरू हौं।'⁷ यस धर्मशास्त्रको अंशका रोचक बुँदाहरू यी हुन्:—

GSAM 188.4"१. सम्बोधित गरिएकाहरूले जे कुरामा सही गरेका छन्, त्यसमा आफ्नो विश्वास त्याग्ने खतरामा छन्।

GSAM 189.1"२. तिनीहरूले परमेश्वरको इच्छा पूरा गरेका थिए, र परीक्षाको अवस्थामा पुर्‍याइएका थिए जहाँ धैर्य आवश्यक थियो।

GSAM 189.2"३. यस समयमा धर्मीहरूले विश्वासद्वारा जिउनु थियो, परमेश्वरको इच्छा पूरा गरे कि गरेनन् भनी शङ्का गरेर होइन, तर परमेश्वरको इच्छा पूरा गरेको कुरामा विश्वास गरेर।

GSAM 189.3"४. जसले विश्वासको परीक्षा सहन नगर्नेछन्, तर परमेश्वरको इच्छा पूरा गरेको काममा आफ्नो विश्वास त्यागेर पछि हट्नेछन्, तिनीहरू विनाशको सोझो बाटोमा लाग्नेछन्।"⁸

GSAM 189मिडनाइट क्राईका सम्पादक एन. साउथार्डबाट

GSAM 189.4अक्टोबर ३१, १८४४ को 'मिडनाइट क्राई' मा, तेइस सय दिनको अन्त्य भएको लगभग दश दिनपछि, सम्पादकको कलमबाट निम्न कुरा प्रकाशित गरियो:—

GSAM 189.5"यस आन्दोलनसँग सम्बन्धित सबै परिस्थितिहरू, परमेश्वरका सन्तानहरूको मनमा यसले ल्याएको आशिषित प्रभाव, र उहाँका शत्रुहरूले देखाएको घृणा र द्वेषलाई हेर्दा, हामीले यसलाई साँचो 'आधा रातको पुकार' मान्नुपर्छ। र यदि हाम्रो विश्वासको परीक्षा लिन हामीसँग केही दिनहरू छन् भने, यो अझै पनि दश कन्याहरूको दृष्टान्तअनुरूप नै छ; किनभने जब तिनीहरू सबै उठेर आफ्ना दियोहरू तयार पारिसकेका थिए, तब पनि एक समय आउन बाँकी थियो जब मूर्ख कन्याहरूका दियोहरू निभ्ने थिए। यो दशौं दिन बितिसकेपछि मात्र हुन सक्थ्यो; किनभने त्यो समयसम्म तिनीहरूका दियोहरू बलिरहन्थे। त्यसकारण, मूर्खहरूले आफ्नो विश्वास त्याग्नका लागि त्यो दिनको अवश्य नै बित्नु पर्छ, जसरी विलम्बको समयको लागि १८४३ पनि बित्नुपरेको थियो। त्यसैले अलिकति ढिलाइ निराशाको कारण होइन, तर यसले परमेश्वर आफ्नो वचनको पूर्तिमा कति सटीक हुनुहुन्छ भन्ने कुरा देखाउँछ। त्यसैले, हामीले आफ्नो विश्वासको घोषणामा डगमगाएर होइन, दृढतापूर्वक अडिग रहनुपर्छ; किनकि प्रतिज्ञा गर्नुहुने उहाँ विश्वासयोग्य हुनुहुन्छ।"

GSAM 189जोसेफ मार्श, 'भ्वाइस अफ ट्रुथ' का सम्पादकबाट

GSAM 189.6नोभेम्बर ७, १८४४ को 'भ्वाइस अफ ट्रुथ' मा हामी पढ्छौं:—

GSAM 189.7"हामी खुसीसाथ स्वीकार गर्छौं कि हामी सातौं महिनाको दशौं दिनमा घट्ने अपेक्षा गरेको घटनाको प्रकृतिबारे गलत थियौं; तर हामी अझै पनि यो स्वीकार गर्न सक्दैनौं कि हाम्रा महान महापुजारीले त्यस दिन त्यो सबै पूरा गर्नुभएन जसको आशा गर्न त्यस प्रतीकले हामीलाई आधार दिन्थ्यो। हामी अब विश्वास गर्छौं कि उहाँले त्यो पूरा गर्नुभयो।"

GSAM 190.1एडभेन्टिस्टहरूले आशा गरेका थिए कि १८४४ को सातौं महिनाको दशौं दिनमा दुई हजार तीन सय दिन समाप्त हुनेछ, र त्यसै दिन ख्रीष्टले आफ्नो पुरोहितको काम पूरा गरी आफ्ना मानिसहरूलाई आशीर्वाद दिन पृथ्वीमा आउनेछन्। पछिल्लो अनुसन्धानले देखाएको छ कि त्यो दिन स्‍वर्गीय पवित्र निवासस्थानको शुद्धीकरणको कामको सुरुवात भएको थियो, पुरोहितको कामको समाप्ति होइन।⁹ मन्दिरको शुद्धिकरणलाई ख्रीष्टको पुरोहित कार्यको कुनै अंश मान्नुको सट्टा, दाबी गरियो कि मन्दिरको शुद्धिकरण ख्रीष्टको आगमनमा आगोद्वारा पृथ्वीको शुद्धिकरण हुनेछ। यदि सम्पूर्ण रूपमा नभए पनि, कम्तीमा कनानको भूमि त्यस समयमा शुद्ध पारिनेछ।

GSAM 190पवित्रस्थान पृथ्वी नै हो भन्ने विश्वास

GSAM 190.2यो विचार जियो. स्टोर्सले २५ अप्रिल १८४४ को 'मिडनाइट क्राई' पत्रिकामा लेखेको एक लेखमा प्रस्तुत गरिएको छ। उनले सोध्छन्, "पवित्रस्थान कुन हो जसलाई शुद्ध पारिनुपर्छ? मेरो अघिल्लो धारणा यो थियो कि त्यो सम्पूर्ण पृथ्वी हो। त्यो पृथ्वीको एक भाग हो भन्ने कुरामा म अझै विश्वास गर्छु। तर कुन भाग? यही प्रश्नको उत्तर दिने प्रयास म गर्नेछु।"

GSAM 190.3उहाँले अब्राहामलाई दिइएको प्रतिज्ञा, इसहाकलाई त्यसको स्थापना, र याकूबलाई यसको नवीकरण उद्धृत गर्नुहुन्छ, र त्यसपछि लाल समुद्र पार गरेपछि मिरियमद्वारा रचित मूसाको गीत उद्धृत गर्नुहुन्छ, जसमा उनीहरूले गाएका थिए: "तपाईंले तिनीहरूलाई भित्र ल्याउनुहुनेछ, र तपाईंको उत्तराधिकारको पहाडमा तिनीहरूलाई रोप्नुहुनेछ, हे प्रभु, तपाईंले आफू बस्नको लागि बनाउनुभएको ठाउँमा, हे प्रभु, तपाईंको हातले स्थापना गर्नुभएको पवित्रस्थानमा।"¹⁰

GSAM 190.4यदि पाठकले माथिको पाठलाई भजन रचयिताले यसको पूर्तिबारे गरेको अभिलेखसँग ध्यान दिएर तुलना गर्नुभयो भने, उहाँले देख्नुहुनेछ कि यसले प्यालेस्टाइनको भूमि पनि पवित्रस्थान हो भनी बताएको छैन। दाऊदले इस्राएलका छोराछोरीहरूलाई परमप्रभुले डोर्‍याएको बारेमा बोल्दा भन्नुभयो: "उहाँले तिनीहरूलाई आफ्नो पवित्रस्थानको सिमानामा, अर्थात् आफ्नो दाहिने हातले किनेको यो पहाडसम्म ल्याउनुभयो।"¹¹ लाल समुद्रको गीतमा कनानको भूमिबारे भनिएको छ, कि त्यो त्यही ठाउँ थियो जुन उहाँले "पवित्रस्थानमा बस्न" बनाउनुभएको थियो। त्यसैले भजनसंग्रहबाट लिइएको यस उद्धरणमा, जहाँ पवित्रस्थान निर्माण गरिएको थियो, मोरिया पर्वतलाई मात्र "उसको पवित्रस्थानको सिमाना" भनिएको छ। तर सोही भजनसंग्रहमा भनिएको छ, "उहाँले यहूदा कुललाई, सियोन पर्वतलाई रोज्नुभयो जुन उहाँले प्रेम गर्नुभयो। र उहाँले आफ्नो पवित्रस्थानलाई उच्च महलहरूजस्तै, सधैंका लागि स्थापित गरेको पृथ्वीजस्तै निर्माण गर्नुभयो।"¹²

GSAM 191पवित्रस्थानको शुद्धीकरणलाई पृथ्वीको शुद्धीकरण मान्ने विचार

GSAM 191.1माथि उल्लेखित लेखमा, पृथ्वी, वा कम्तिमा प्यालेस्टाइनको भूमि, पवित्रस्थान थियो भन्ने कथित प्रमाण उद्धृत गरेपछि, ती पास्टरले अर्को प्रश्न सोध्छन्, "पवित्रस्थान कसरी शुद्ध पारिनेछ?" भविष्यवक्ता मीकाका शब्दहरूमा, उनी जवाफ दिन्छन्, "हेर, प्रभु आफ्नो स्थानबाट बाहिर आउनुहुनेछ, र तल आउनुहुनेछ, र पृथ्वीका अग्ला ठाउँहरूमाथि पाइला राख्‍नुहुनेछ। र पहाडहरू उसको मुनि पग्लिनेछन्, र उपत्यकाहरू चिरिनेछन्, आगोको अगाडि मोम जस्तै, र भिरालो ठाउँमा खसालिएको पानी जस्तै।"¹³

GSAM 191.2त्यो समयमा सामान्यतया स्वीकार गरिएको विचार अनुसार पृथ्वी नै पवित्रस्थान थियो, पाठकले सजिलैसँग बुझ्न सक्नुहुन्छ कि उनीहरूले निःसन्देह किन ठाने कि तेईस सय दिनको अन्त्यमा प्रभु आउनुहुनेछ र मीकाले वर्णन गरे अनुसार पृथ्वीलाई शुद्ध पार्नुहुनेछ। एड्भेन्टिस्टहरूविरुद्ध उठाइएका सबै विरोधहरूमा, कुनै पनि विरोधीले समेत यो संकेत गरेन कि आगोले पृथ्वीको शुद्धीकरण, २३ सय दिनको अन्त्यमा हुने पवित्रस्थानको शुद्धीकरणको घटना होइन।

GSAM 191प्रेरितहरू निराश, तथापि धर्मशास्त्र पूरा भयो

GSAM 191.3यो एकमात्र उदाहरण होइन जहाँ मानिसहरूले परमप्रभुको इच्छा पूरा गरेका छन्, धर्मशास्त्र पूरा गरेका छन्, र पनि उनीहरूको अपेक्षामा निराश भएका छन् किनभने उनीहरूले घट्न लागेको घटनाको प्रकृति बुझेका थिएनन्। ख्रीष्टका प्रेरितहरूको हकमा पनि यस्तै भएको थियो। जब उहाँ गधाको छाउरामाथि चढेर यरूशलेम प्रवेश गर्दै हुनुहुन्थ्यो, तब अगमवक्ताका वचनहरू याद गरेर उनीहरूले यसो भन्दै कराए:¹⁴ "हे यरूशलेमकी छोरी, जयजयकार गर: हेर, तिम्रो राजा तिम्रोमा आउँदैछन्; उहाँ धर्मी र मुक्ति दिने हुनुहुन्छ; नम्र, र गधामाथि, र गधाको छाउरामाथि चढेका।"¹⁵ त्यो अवसरमा यति धेरै हल्ला हुनु आवश्यक थियो कि यदि तिनीहरू चुप लागेर बसेका भए ढुङ्गाहरूले समेत चिच्याउने थिए।¹⁶ चेलाहरूले सोचे कि ख्रीष्ट त्यहीँ र त्यही बेला दाऊदको सिंहासनमा सांसारिक राजाको रूपमा बस्न जाँदै हुनुहुन्थ्यो ("हामीले विश्वास गरेका थियौं कि उहाँ नै इस्राएलको छुटकारा दिने हुनुहुन्थ्यो"¹⁷ ), र त्यसैले तिनीहरूले चिच्याए, "हाम्रा पिता दाऊदको राज्य धन्य होस्, जुन प्रभुको नाउँमा आउँदैछ।"¹⁸ त्यो अवसरमा उनीहरूले कति ठूलो चिच्याहट गर्थे यदि उनीहरूले बुझेका हुन्थे कि एक हप्ताभित्रै ख्रीष्ट जोसेफको चिहानमा मरेर रोमन पहराले घेरिने थिए? १८४४ का एडभेन्टिस्टहरूले कति 'महिमा' परमेश्वरलाई अर्पण गर्थे र कति समर्पण गर्थे यदि उनीहरूले बुझेका हुन्थे कि सबै भविष्यवाणी समयको अन्त्यमा पवित्रस्थानको शुद्धीकरणले प्रभु आउनुअघि वर्षौंको श्रृंखला ओगट्ने थियो?

GSAM 192२३०० दिनको गणनामा कुनै गल्ती थिएन

GSAM 192.1जब यो जनसमूहले आफ्नो समय गणनालाई ध्यानपूर्वक जाँच गर्‍यो, तिनीहरूले कुनै त्रुटि फेला पारेनन्; तर प्रभु आउनुभएन, न त पृथ्वी आगोले शुद्ध भयो। यसको अर्थ के थियो? निश्चय नै तिनीहरूलाई थाहा थियो कि प्रभु त्यो महान् आन्दोलनमा तिनीहरूसँग हुनुहुन्थ्यो; तर अब तिनीहरू अनिश्चिततामा थिए। प्रभुमाथिको तिनीहरूको विश्वास अडिग थियो। तिनीहरूलाई थाहा थियो कि उहाँले तिनीहरूलाई त्याग्नुहुनेछैन। प्रकाश कुनै स्रोतबाट आउने थियो। उनीहरूको अगाडि रहेको कठिन प्रश्न पहिले नै उल्लेख गरिएका यर्मियाका शब्दहरूमा व्यक्त गरिएको छ, "के तिमी मेरो निम्ति झुटो र सुक्ने पानी जस्तै हुनेछौ?" विश्वासले यो शंका पाल्दैनथ्यो, किनभने भविष्यवक्ता हबक्कुकद्वारा दर्शनको सम्बन्धमा परमप्रभुका शब्दहरू उनीहरूको मनमा आयो, "अन्त्यमा यसले बोल्नेछ, र झुटो नबोल्नेछ।"¹⁹ 'भ्वाइस अफ ट्रुथ' का सम्पादकबाट पहिले नै उद्धृत गरिएको अभिव्यक्तिले उनीहरूको स्थिति राम्ररी प्रस्तुत गर्दछ: "हामी अझै स्वीकार गर्न सक्दैनौं कि हाम्रा महान महापुजारीले त्यो दिनमा प्रतीकले हामीलाई आशा गर्न उचित ठहराउने सबै कुरा पूरा गर्नुभएन।"

GSAM 193पवित्रस्थानबारे प्रकाश पत्ता लाग्यो

GSAM 193.1पोर्ट गिब्सन, न्यूयोर्कका हिराम एडसनले मलाई बताए कि १८४४ मा तोकिएको समय बितेको भोलिपल्ट, जब उनी खेतमा मकैका मुठाहरू पछाडि प्रार्थना गरिरहेका थिए, परमेश्वरको आत्मा यति शक्तिशाली रूपमा उनमाथि आउनुभयो कि उनी लगभग जमिनमा ढलिन लागे, र त्यससँगै एउटा छाप आयो, "सफा गरिनुपर्ने पवित्रस्थान स्वर्गमा छ।" उहाँले यो विचार ओ. आर. एल. क्रोसियरलाई बताउनुभयो, र उहाँहरूले सँगै मिलेर यस विषयमा सावधानीपूर्वक अनुसन्धान गर्नुभयो। १८४६ को सुरुमा, श्री क्रोसियरद्वारा लिखित, बाइबलको दृष्टिकोणबाट पवित्रस्थानको विषयमा एउटा विस्तृत व्याख्यान सिनसिनाटी, ओहायोमा त्यसबेला प्रकाशित हुने 'डे स्टार' पत्रिकामा छापिएको थियो। त्यो लामो निबन्धमा यस्तो देखाइएको थियो कि पवित्रस्थानको शुद्धीकरणको काम हाम्रा महापुजारीको रूपमा ख्रीष्टको अन्तिम कार्य थियो, जुन १८४४ मा सुरु भयो र उहाँ वास्तवमा राजाहरूका राजा र प्रभुहरूका प्रभुको रूपमा स्वर्गका बादलहरूमा फेरि आउनुहुनुभन्दा ठीक अघि समाप्त हुन्छ।

GSAM 193हराएका सदस्यहरू खोज्दै चर्चहरू

GSAM 193.2सातौं महिनाको दशौं दिन बितिसकेको थियो, र मण्डलीहरूले सोचेका थिए कि "आधा रातको पुकार" र दोस्रो दूतबाटको सन्देशअन्तर्गत आफूहरूबाट छुट्टिएका हराएका सदस्यहरूलाई फिर्ता ल्याउन उनीहरूलाई सजिलो हुनेछ; तर यसमा उनीहरू ठूलै निराश भए, जस्तो कि डिसेम्बर २६, १८४४ को 'मिडनाइट क्राई'मा दिइएको, आफ्नो पुरानो संगठनमा फर्कनका लागि गरिएका आग्रहहरूको निम्न जवाफले देखाउँछ:—

GSAM 193.3तर तथ्यहरू के हुन्? उनीहरूलाई राम्ररी थाहा छ कि यी चर्चहरूको ठूलो समूहमा प्रमुख विषयहरू हुन्, 'संसारको परिवर्तन,' 'हजार वर्षको सहस्राब्दी,' र 'उद्धारकर्ताको व्यक्तिगत आगमनभन्दा पहिले यहूदीहरूको प्यालेस्टाइन फिर्ती।' जो यस्ता शास्त्रविपरीत, अविवेकी सिद्धान्तहरूको सुलाउने गीतहरूमा बस्न फर्कन्छन्, उनीहरू आँखा खोलेरै त्यसो गर्छन्; र उनीहरूको तर्फबाट यस्तो कार्य साँच्चै नै 'पछाडि फर्कनु' हुनेछ।

GSAM 194.1शास्त्रीय अर्थमा 'स्वतन्त्र' भएपछि, 'पछाडि फर्कनु' वा 'पछाडि हट्नु' भन्दा 'अगाडि बढ्नु' धेरै सुरक्षित छ, विशेष गरी यो समयमा, जब ख्रीष्ट येशूमा विश्वासयोग्यहरूलाई महिमाको मुकुट यति चाँडै दिइँदैछ।"

GSAM 194.2माथि उल्लेखित गैर-शास्त्रीय सिद्धान्तहरूको वकालत गरेर प्रभुको आगमनलाई पछि सार्ने मण्डलीहरूको कार्यले एडभेन्टिस्टहरूलाई भविष्यवक्ता यहेजकेलका यी वचनहरू सम्झाइदियो: "हे मानिसको पुत्र, हेर, इस्राएलका घरानाका मानिसहरू यसो भन्छन्, 'उहाँले देखेको दर्शन धेरै दिन पछिका लागि हो, र उहाँले टाढाका समयहरूको विषयमा भविष्यवाणी गर्नुहुन्छ।'" यही सन्दर्भमा एडभेन्टिस्टहरूले प्रयोग गरेको जवाफ पाइन्छ, "त्यसैले तिनीहरूलाई भन, 'प्रभु परमेश्वर यसो भन्नुहुन्छ: अब मेरा वचनहरू कुनै पनि हालतमा ढिला हुनेछैनन्, तर मैले बोलेको वचन अवश्य पूरा हुनेछ, प्रभु परमेश्वरले भन्नुभयो।'"²⁰

GSAM 194"तिमीले फेरि भविष्यवाणी गर्नैपर्छ"

GSAM 194.3जसले पुस्तक "खाए" र "समय" घोषणा गरे, उनीहरूले संसारका लागि आफ्नो काम सकिएको ठाने; त्यसैले फेरि राष्ट्रहरू, भाषाहरू र राजाहरूलाई सिकाउनुपर्ने घोषणा गरियो। कामको अर्को भाग, जुन अहिलेसम्म देखिएको छैन, अब पूरा गर्नुपर्छ—जुन हो, मानिसहरूलाई स्वर्गमा रहेको परमेश्वरको मन्दिर र त्यसको वेदी सेवाको वास्तविक स्वरूप प्रस्तुत गर्नु। मन्दिर नाप्ने आज्ञा²¹ भविष्यवाणीको समयको अन्त्यमा घट्ने घटनाको प्रकृतिबारे ज्ञान प्राप्त गर्न आवश्यक छ, र यसरी "त्यतिखेर पवित्रस्थान शुद्ध पारिनेछ" भन्ने शब्दहरूको व्याख्या गर्न सकियोस्।

GSAM 194.4ध्यान दिनुहोस् कि यस समयको घोषणाको दूत स्वर्गबाट आएको थियो, र आफ्नो काम पूरा हुनुअघि नै उहाँले मानिसहरूलाई फेरि सिकाउने अधिकार दिनुहुन्छ। त्यसकारण, पवित्रस्थानको प्रश्नको व्याख्या गर्ने, निराशहरूलाई आत्मविश्वास दिने, र साथसाथै उनीहरूलाई एउटा "नर्कट," वा "लाठी," वा नियम दिने सन्देश, जसद्वारा परमेश्वरका मानिसहरूले उहाँको सामु आफ्नो नैतिक स्थिति जाँच्न सकून्, त्यसले यो स्वर्गबाट जन्मेको हो, मानव निर्मित होइन भन्ने स्पष्ट चिन्हहरू बोकेको हुनुपर्छ।

GSAM 195पूर्वाग्रहले जनतासम्मको पहुँचमा अवरोध गर्‍यो

GSAM 195.1आगमन सिद्धान्तविरुद्धको विद्यमान पूर्वाग्रह मानिसहरूका लागि लगभग पार गर्न नसकिने बाधा थियो; र निराशाको कारणबारे स्पष्ट र सकारात्मक प्रकाश बिना तिनीहरूलाई फेरि सिकाउने प्रयास गर्नु व्यर्थ हुने थियो। मानिसहरूलाई सही तरिकाले सिकाउनुअघि, आगमनवादी विश्वासीहरू आफैँले स्वर्गीय कार्यादेशद्वारा आफ्ना आत्माहरूलाई नयाँ गरी प्रेरित गराउनु आवश्यक थियो; र यो कसरी पूरा हुन सक्थ्यो? के यो केवल मानवीय बुद्धिले गर्न सकिन्थ्यो? वा हालैको आन्दोलनमा परमेश्वरको आत्माको गहिरो कामको अनुभव गरेकाहरू केवल मानवीय तर्कबाट सन्तुष्ट हुन्थे? "तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश"²² को जस्तो काम बाहेक अरू केहीले पनि उनीहरूलाई उनीहरूको अन्योलबाट बाहिर निकाल्न सक्दैनथ्यो; र यो, उनीहरूले ग्रहण गर्न सक्ने गरी चरणबद्ध रूपमा, विधिवत रूपमा सुरु गरियो, र यसले यो स्वर्गीय उत्पत्तिको हो भन्ने सबैभन्दा विश्वसनीय प्रमाणहरू प्रस्तुत गर्‍यो।

GSAM 195गोठालोविनाका भेडाहरू जस्तै

GSAM 195.2यहाँ एक अर्थमा, ठूलो आगमन मण्डली थियो, जसमा गोठालोविनाका भेडाहरू थिए, जसमध्ये हजारौंले केही हप्ताअघि मात्र सबै मण्डली र सम्प्रदायहरूबाट आफूलाई अलग गरेका थिए, र तिनीहरूको आत्मिक कल्याणको लागि कुनै मानवीय संगठनहरू जिम्मेवार थिएनन्। उनीहरूसँग विश्वास गर्न सकिने कुनै सांसारिक सल्लाहकारहरू थिएनन्; उनीहरूको भरोसा परमेश्वरमा मात्र थियो।

GSAM 195.3तर उनीहरू एक कुरामा विश्वस्त थिए, र यो उनीहरूका लागि एउटा लंगर जस्तै थियो—समयको घोषणा सही थियो।²³ तर एक जनसमूहको रूपमा उनीहरू यस्तो स्थितिमा थिए कि, यदि परमेश्वरले उनीहरूलाई मार्गदर्शन र सुरक्षा गर्नुभएन भने, उनीहरू गलत व्याख्याहरू स्वीकार गर्न, वा "धैर्य" गुमाएर आफ्नो विगतको अनुभवमाथिको विश्वास त्याग्न सक्थे। केहीले त्यसो गरे; जबकि अरूहरूले, आफ्नो आत्माले प्रेम गर्नेमाथि विश्वासको आँखा टिकाएर, लगनसाथ सोधे, "हे पहरादार, रातको के खबर? हे पहरादार, रातको के खबर?" पहरादारले भन्यो, "बिहान आउँदैछ, र रात पनि; यदि तिमीहरू सोध्न चाहन्छौ भने, सोध। फर्क, आऊ।"²⁴

GSAM 196जे. एन. एन्ड्रयूज निराशामा

GSAM 196.1पास्टर जे. एन. एन्ड्रयूज, जो सन् १८४४ मा यो अनुभवबाट गुज्रनुभएको थियो, निराशाको बारेमा यसरी बोल्नुहुन्छ:—

GSAM 196.2"१८४३ र १८४४ मा प्रभुलाई अपेक्षा गर्नेहरू निराश भए। यो तथ्य धेरैका लागि यस मामिलामा सबै गवाहीलाई अस्वीकार गर्ने पर्याप्त कारण हो। हामी निराशालाई स्वीकार गर्छौं, तर यो काममा परमेश्वरको हातलाई अस्वीकार गर्न यो एक उचित कारण हो भनेर स्वीकार गर्न सक्दैनौं। बप्‍तिस्मा दिने यूहन्‍नाको कामको अन्त्यमा, जब येशूले आफूलाई प्रतिज्ञा गरिएको मसीहको रूपमा प्रस्तुत गर्नुभयो, तब यहूदी मण्डली निराश भएको थियो। र विश्वास गर्ने चेलाहरू सबैभन्दा दुःखद रूपमा निराश भए जब उनीहरूले जसलाई इस्राएललाई मुक्त पार्ने आशा गरेका थिए, उहाँ दुष्ट हातहरूद्वारा पक्राउ परेर मारिनुभयो। र उहाँको पुनरुत्थानपछि, जब उनीहरूले उहाँले फेरि इस्राएलमा राज्य स्थापना गर्नुहुनेछ भन्ने आशा गरे, तब उनीहरू निराश हुनु स्वाभाविक थियो जब उनीहरूले बुझे कि उहाँ आफ्ना पिताकहाँ जानुहुँदैछ, र उनीहरूलाई लामो समयसम्म सङ्कष्ट र कष्टमा छोडिनेछ। तर निराशाले परमेश्वरले आफ्ना मानिसहरूको मार्गदर्शनमा कुनै हात राख्नुहुन्न भन्ने प्रमाणित गर्दैन। यसले उनीहरूलाई आफ्ना गल्तीहरू सुधार्न त प्रेरित गर्नुपर्छ, तर परमेश्वरप्रतिको आफ्नो विश्वास त्याग्न भने प्रेरित गर्नु हुँदैन। इस्राएलका छोराछोरीहरू मरुभूमिमा निराश भएकाले नै उनीहरूले प्रायः दैवी मार्गदर्शनलाई अस्वीकार गरे। उनीहरूलाई हाम्रो लागि एउटा चेतावनीको रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ, ताकि हामी अविश्वासको त्यही उदाहरण पछ्याएर नपरोस्।"²⁵

GSAM 196सत्यको अलोकप्रियताको बप्‍तिस्मा हुन्छ

GSAM 196.3महत्वपूर्ण सत्यहरूलाई एक अलोकप्रिय माध्यममा राख्नु परमप्रभुको योजना जस्तो देखिन्छ, जहाँ तिनीहरूलाई स्वीकार्नु र पालन गर्नु एक क्रूस हुनेछ²⁶ । यो विशेष गरी यी अन्तिम दिनहरूमा सत्य हो। पत्रुसले, जब सबै कुराहरूको अन्त्य "नजिक" हुनेछ, र जब "न्याय" "परमेश्वरको घरबाटै" "सुरु हुनेछ," भन्ने समयको बारेमा बोल्दै, भन्छन्, "प्रियहरू, जब तिमीहरूलाई परीक्षा गर्ने आगोको परीक्षाको विषयमा अचम्म नमान, मानौं तिमीहरूमाथि कुनै अनौठो कुरा भयो: तर ख्रीष्टको दुःखभोगमा सहभागी भएर आनन्द मान, ताकि जब उहाँको महिमा प्रकट हुनेछ, तिमीहरू पनि अत्यन्तै आनन्दले रमाउन सक। यदि तिमीहरू ख्रीष्टको नाउँको निम्ति अपहेलित भयौ भने, धन्य हौ; किनकि महिमाको आत्मा, अर्थात् परमेश्वरको आत्मा तिमीहरूमाथि विश्राम गर्नुहुन्छ: तिनीहरूको तर्फबाट उहाँको निन्दा गरिन्छ, तर तिमीहरूको तर्फबाट उहाँको महिमा गरिन्छ।"²⁷

GSAM 197.1जब सत्यले अलोकप्रियताको बप्‍तिस्मा पाउँछ, त्यसलाई स्वीकार गर्न केवल भीडको विश्वास पछ्याउनुभन्दा बढी अनुग्रह चाहिन्छ। पाखण्डी ढोंगीहरूलाई त्यस्तो सत्य स्वीकार गर्न कुनै ठूलो प्रोत्साहन देख्दैनन् जसका लागि कार्य आवश्यक पर्छ, जस्तै "हावा र ज्वारभाटाको विरुद्धमा" नदीको धारको विपरीत दिशामा डुङ्गा चलाउनु। यसरी सत्य वफादार, इमानदार, निष्कपट र विवेकशीलहरूका लागि एक परीक्षा बन्छ।

GSAM 197.2हामीले पहिले नै देखाइसकेका छौं कि आगमन आन्दोलनको भविष्यवाणीले एक निराशाको माग गर्दछ। त्यो आयो; र यसरी, परमेश्वरको सार्वभौम योजनामा, त्यस सन्देशको स्वीकृतिमा आफ्नो क्रूस थियो।