अध्याय १४ — बन्द ढोका

GSAM 214.1"जब तिनीहरू किन्न गएका थिए, तब वधूको स्वामी आइपुगे; र जो तयार थिए, तिनीहरू उहाँसँग विवाहमा गए: र ढोका बन्द भयो।"¹

GSAM 214.2यस दृष्टान्तमा प्रस्तुत वरको आगमन पृथ्वीमा ख्रीष्टको आगमन होइन, तर विवाहको लागि हो। विवाह प्रभुको आगमनभन्दा पहिले हुने एक घटना हो। यो कुरा लूकाले लेखेको सुसमाचारमा यसरी व्यक्त गरिएको छ: "तिमीहरूको कम्मर बाँधिएको र बत्ती बालिएको होस्; र तिमीहरू आफैँ त्यस्ता मानिसहरू जस्तै बन, जो आफ्ना प्रभुको प्रतीक्षा गरिरहेका छन्, जब उहाँ विवाहबाट फर्केर आउनुहुन्छ; ताकि जब उहाँ आउनुहुन्छ र ढोका ढकढक्याउनुहुन्छ, तब तिनीहरूले तुरुन्तै उहाँको लागि ढोका खोलिदिऊन्।"²

GSAM 214विवाह भनिने राज्य प्राप्त गर्नु

GSAM 214.3वरको विवाहमा आगमन दानियल ७:१३, १४ मा चित्रण गरिएको छ, जहाँ ख्रीष्ट आफ्नो राज्य ग्रहण गर्न पिताकहाँ आउनुहुन्छ। प्राचीन समयमा, एक राजाले आफ्नो सिंहासन र राज्य ग्रहण गर्न राजधानी शहरमा आउनुलाई विवाह भनिन्थ्यो। यो घटना—राजधानी शहरलाई दुलहीको रूपमा ग्रहण गर्ने—वास्तविक विवाहको भव्यता र शोभासँगै मनाइन्थ्यो। त्यसैले जब ख्रीष्टले स्वर्गमा पिताबाट आफ्नो राज्य ग्रहण गर्नुहुन्छ, तब उहाँलाई आफ्नी दुलही—नयाँ यरूशलेम (प्रकाश २१:९)—सँग विवाह गरेको भनिन्छ; र यसलाई दृष्टान्तमा "विवाह" भनिएको छ।

GSAM 214.4इसवी १८४४, अक्टोबर २२ मा तेईस सय दिनको अन्त्य भएपछि, एडभेन्टका मानिसहरूले, जो आफ्नो अनुभवका घटनाहरूलाई पूर्वीय विवाहसँग सम्बन्धित तथ्यहरूसँग तुलना गर्थे, भने, "ख्रीष्ट विवाहमा प्रवेश गर्नुभएको छ।" तेईस सय दिनको अन्त्यमा घट्ने घटनाको प्रकृतिबारे उनीहरूले स्पष्ट प्रकाश पाएपछि, उनीहरूको विश्वासले ख्रीष्टले सुरु गर्नुभएको काममा उहाँलाई पछ्यायो; त्यसैले विश्वासद्वारा, उनीहरू "उहाँसँगै विवाहमा गए।"

GSAM 215"म फर्केर आउनेछु"

GSAM 215.1सन् १८४५ मा मिस हार्मनलाई दिइएको एक दर्शनमा, जहाँ ख्रीष्ट स्वर्गीय पवित्र निवासस्थानको पहिलो कोठाबाट दोस्रो कोठामा प्रवेश गर्दै हुनुहुन्थ्यो, हामी यी शब्दहरू पाउँछौं: "'यहीं पर्ख; म मेरो पिताकहाँ राज्य ग्रहण गर्न जाँदैछु; आफ्ना वस्त्रहरू निष्कलंक राख, र अलिकति समयमा म विवाहबाट फर्केर तँलाई मकहाँ लिनेछु।' त्यसपछि, दहकंदो आगो जस्ता पाङ्ग्राहरू भएको र स्वर्गदूतहरूले घेरिएको एउटा बादलमय रथ येशू हुनुहुन्थ्यो त्यहाँ आयो। उहाँ रथमा चढ्नुभयो र पिता बसेको सबैभन्दा पवित्र स्थानमा पुर्‍याइनुभयो।³

GSAM 215ढोका बन्द भएपछि दया

GSAM 215.2यो दृष्टान्तको बन्द ढोकाले स्वर्गका बादलहरूमा मानिसको पुत्रको वास्तविक आगमन हुनुभन्दा पहिले घट्ने एउटा घटनालाई जनाएको देखिन्छ; किनभने ढोका बन्द भएपछि, अरू कुमारीहरू आएर ढोका ढकढक्याउँछन्, र उनीहरूलाई "जागरित रहनू" भनिन्छ किनभने उनीहरूलाई उहाँको आगमनको दिन वा घडी थाहा छैन। फेरि, यो ढोका तब बन्द हुन्छ जब बुद्धिमान् कुमारीहरू वरसँग विवाहमा प्रवेश गर्छन्।

GSAM 215.3कन्याहरूको यो दृष्टान्तमा प्रयोग गरिएको भाषाबाट यस्तो देखिन्छ कि विवाहमा भित्र गएपछि पनि "मूर्ख" कन्याहरूका लागि समेत वरलाई भेट्नको लागि स्वीकार्य तयारी गर्ने अवसर हुन्छ। उनीहरूलाई "जागरण गर" भनी आज्ञा दिइएको छ। जागरण र प्रतीक्षा प्रभुलाई भेट्नको लागि साँचो तयारीसँग जोडिएका विशेषताहरू हुन्। त्यसकारण, यस्तो देखिन्छ कि जब यो दृष्टान्तमा ढोका बन्द हुन्छ, तब दया हटाइँदैन।

GSAM 215लूका १३:२५-२८ को ढोका होइन

GSAM 215.4विगतमा, यस दृष्टान्तमा उल्लेख गरिएको ढोकालाई लूका १३:२५-२८ मा उल्लेख गरिएको ढोकासँग एउटै ठानेर गल्तीहरू गरिएका छन्, जसमा लेखिएको छ, "जब घरको मालिक उठेर ढोका बन्द गरिसक्छ, र तिमीहरू बाहिर उभिएर ढोका ढकढक्याउँदै भन्छौ, 'प्रभु, प्रभु, हाम्रो लागि ढोका खोलिदिनुहोस्,' तब उसले तिमीहरूलाई जवाफ दिँदै भन्नेछ, 'म तिमीहरूलाई चिन्दिनँ, तिमीहरू कहाँबाट आएको हौ।'...मेरोबाट टाढा जाओ, हे अधर्म गर्नेहरू सबै। जब तिमीहरूले अब्राहाम, इसहाक र याकूब र सबै अगमवक्ताहरूलाई परमेश्वरको राज्यमा देख्नेछौ, र आफैँचाहिँ बाहिर धकेलिएका देख्नेछौ, तब त्यहाँ रोदन र दाँत किट्नु हुनेछ।" माथिको भाषाबाट यो स्पष्ट हुन्छ कि जब यो ढोका बन्द हुन्छ, बाहिर रहेकाहरूको भाग्य तय भइसकेको हुन्छ। तब परमेश्वरको राज्य आइसकेको हुन्छ; किनभने तिनीहरूले राज्यमा मुक्ति पाएकाहरूलाई देख्नेछन्। यसको विपरीत, कुमारीहरूको दृष्टान्तमा प्रभु अझै आफ्नो राज्यमा आउनुभएको छैन, तर आफ्नो राज्य ग्रहण गर्न पिताकहाँ जानुभएको छ।

GSAM 216प्रतिरूप सेवामा बन्द ढोका

GSAM 216.1ती, जसले विश्वासद्वारा ख्रीष्टलाई उहाँको काममा पछ्याएका थिए, ती २३ सय दिनको अवधि समाप्त भएपछि—अक्टोबर २२, १८४४—ले यो देखे कि जब प्रतिरूप सेवामा प्रायश्चितको दिन आयो, महापुजारीले बाहिरी कोठाको ढोका बन्द गरे र परम पवित्र स्थानको ढोका खोले, त्यहाँ पवित्रस्थानमा स्वीकार गरिएका पापहरू मेटाउने आफ्नो काम गर्न; र त्यसैगरी ख्रीष्टले, हाम्रा महापुजारीले, स्वर्गीय मन्दिरको बाहिरी कक्षको ढोका बन्द गर्नुभएको थियो, र त्यो कक्ष खोल्नुभएको थियो जसमा "उहाँको करारको सन्दुक" देखिन्थ्यो।⁴

GSAM 216कसले गल्ती गरेका थिए?

GSAM 216.2त्यस समयमा एडभेन्टिस्ट विश्वासीहरू मध्ये केही यस्ता थिए जसले ख्रीष्टको पवित्रस्थान सेवाको बारेमा अझै स्पष्ट ज्ञान पाएका थिएनन्, किनभने तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशतर्फ उनीहरूको ध्यान अझै आकर्षित भएको थिएन। यिनीहरूले पवित्रस्थानको यो बाहिरी ढोकालाई लूका १३:२५-२८ मा उल्लेखित बन्द ढोकासँग एउटै ठानेर गल्ती गरे। तर, यी सातौं-दिने एडभेन्टिस्टहरू थिएनन्। तर तिनीहरू को थिए, र त्यो सिद्धान्त कसरी उत्पन्न भयो, र कुन परिस्थितिहरूले यस्ता निष्कर्षहरूमा पुर्‍यायो, हामी देखाउन प्रयास गर्नेछौं।

GSAM 217.1आगमनको सन्देशको घोषणा अन्तर्गत नाम मात्रका मण्डलीहरूबाट अलग भएका मानिसहरू, साथै उनीहरू जसबाट अलग भएका थिए तिनीहरूलाई पनि प्रकाशका सात मण्डलीमध्ये पाँचौं र छैटौं मण्डलीलाई दिइएको साक्षीमा सम्बोधन गरिएको छ। पाँचौं, सार्डिस मण्डलीलाई दिइएको चेतावनीमा यसरी लेखिएको छ, "त्यसकारण तिमीले कसरी पाएछौ र कसरी सुनेछौ भनी सम्झ, र त्यसलाई अडिग पकड र पश्चात्ताप गर। त्यसैले यदि तिमी जागृत नहुने हो भने, म चोरझैं तिमीमाथि आउनेछु, र तिमीलाई थाहा नहुनेछ कि म कुन घडीमा तिमीमाथि आउनेछु।"⁵ यस भाषाबाट स्पष्ट हुन्छ कि सम्बोधित व्यक्तिहरूले प्रभुको आगमनको घोषणा सुनेका थिए। उनीहरूले यसलाई स्वीकार गरेको दाबी गरेका थिए, तर अहिले त्यसलाई अस्वीकार गर्न लागेका थिए।

GSAM 217फिलाडेल्फिया मण्डली

GSAM 217.2फिलाडेल्फिया मण्डली, सुसमाचार मण्डलीको छैटौं अवस्था, अर्को उल्लेख गरिएको छ। यो मण्डलीले प्रकाश १४ को पहिलो र दोस्रो सन्देशको घोषणा अन्तर्गत बाहिर निकालिएका मानिसहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। यस मण्डलीलाई प्रभु भन्नुहुन्छ, "हेर, म चाँडै आउँदैछु: तिमीले जे समातेका छौ, त्यसलाई बलियोसँग समातिरह, ताकि कसैले पनि तिम्रो मुकुट नलियोस्।"⁶ तिनीहरूलाई निम्न शब्दहरूमा अझै थप सम्बोधन गरिएको छ: "यी कुराहरू भन्छन् त्यो पवित्र, त्यो सत्य, जसको हातमा दाऊदको साँचो छ, जसले खोल्छन् र कुनै मानिसले बन्द गर्दैन; र बन्द गर्छन् र कुनै मानिसले खोल्दैन: म तिम्रा कामहरू जान्दछु: हेर, मैले तिम्रो अगाडि एउटा खुला ढोका राखिदिएको छु, र कुनै मानिसले त्यसलाई बन्द गर्न सक्दैन; किनकि तिमीमा थोरै शक्ति छ, र तिमीले मेरो वचन पालन गरेका छौ, र मेरो नाउँलाई नकारेका छैनौ।"⁷

GSAM 217यस दृष्टान्तको बन्द ढोका के हो?

GSAM 217.3भर्खरै उद्धृत गरिएको धर्मशास्त्रमा खुला र बन्द ढोकाबाट के बुझ्नुपर्छ? हामीलाई लाग्छ कि यस प्रश्नको सन्तोषजनक उत्तर साथमा दिइएको व्याख्यामा पाउन सकिन्छ: जब एडभेन्टिस्टहरूमाझ त्यस्ता व्यक्तिहरू थिए जसले उन्नत ज्ञान प्राप्त गरेका थिए, र मुक्तिदाताले स्वर्गीय पवित्र निवासस्थानको पहिलो कोठाबाट दोस्रो कोठामा आफ्नो सेवा परिवर्तन गर्नुभएको छ भनेर सिकाइरहेका थिए, र सुन्न चाहनेहरूलाई खुला र बन्द ढोकाको प्रश्न सही तरिकाले प्रस्तुत गरिरहेका थिए, तब अर्को वर्गले यस सत्यको विरोध गर्‍यो, र खुला ढोका बन्द भयो र बन्द ढोका खुल्यो भन्ने सिद्धान्तमा विश्वास स्थापित गर्ने प्रयास गरिरहेको थियो। यसो गर्दा उनीहरूले पृथ्वीमा परमेश्वरका सेवकहरूको काममा बाधा पुर्‍याइरहेका थिए। स्वर्गीय पवित्र निवासस्थानका ढोकाहरू ख्रीष्टको शक्तिद्वारा खोलिन्छन् र बन्द हुन्छन्—"उहाँले खोल्नुहुन्छ, र कुनै मानिसले बन्द गर्दैन।" फिलाडेल्फिया मण्डलीलाई गरिएको सम्बोधनमा, जो दृढ रहन्छन्, वचनलाई पालन गर्छन्, र उहाँको नाउँलाई अस्वीकार गर्दैनन्, तिनीहरूले यस्तो विजय प्राप्त गर्छन् जसले एउटा यस्तो ढोका खोल्छ जुन कसैले बन्द गर्न सक्दैन। यो निस्सन्देह मानिसहरूसम्म पुग्ने पहुँचको ढोकालाई जनाउँछ, जुन ढोका मानिसहरूले (जसरी हामीले देख्नेछौं) प्रभावकारी रूपमा बन्द गरिदिएजस्तो देखिन्थ्यो; तर तिनीहरूको दृढताको मान्यता स्वरूप, प्रभुले विश्वासीहरूका लागि एउटा "खुला ढोका" राख्नुहुन्छ जसलाई कसैले बन्द गर्न सक्दैन।

GSAM 218वचनको ढोका

GSAM 218.1शास्त्रहरूमा यस्ता धेरै उदाहरणहरू दिइएका छन् जसमा यो अर्थमा ढोका प्रयोग गरिएको छ। कोरिन्थीहरूलाई लेख्दै, पावलले भन्छन्, "मेरो निम्ति एउटा ठूलो र प्रभावकारी ढोका खोलिएको छ, र धेरै विरोधीहरू छन्।"⁸ फेरि, कोरिन्थीहरूलाई लेखेको आफ्नो दोस्रो पत्रमा, उनी भन्छन्, "जब म ख्रीष्टको सुसमाचार प्रचार गर्न त्रोयासमा आएँ, र प्रभुले मेरो निम्ति एउटा ढोका खोलिदिनुभयो, तब मैले मेरो आत्मामा कुनै शान्ति पाइनँ, किनभने मैले मेरा भाइ तितसलाई भेट्टाइनँ।"⁹ उहाँले कोलोस्सीका मानिसहरूलाई पनि यसरी अनुरोध गर्नुभयो: "प्रार्थनामा तिमीहरू अडिग रहनु, र धन्यवादसहित जागृतिसाथ प्रार्थना गर्नु; साथै हाम्रो निम्ति पनि प्रार्थना गर्नु कि परमेश्वरले हामीलाई ख्रीष्टको रहस्य बोल्नको लागि वचनको ढोका खोलिदिनुहोस्, जसको निम्ति म बन्दी भएर बसेको छु।"¹⁰

GSAM 218.2यी धर्मशास्त्रहरूबाट यस्तो देखिन्छ कि सत्यको प्रचारका लागि अवसरहरूलाई खुला ढोका भनिन्छ; र फिलाडेल्फिया मण्डलीलाई भनिएका शब्दहरूबाट यस्तो देखिन्छ कि जब यो मानिसहरूलाई बोलाइएको थियो, मानिसहरू उनीहरूको विरुद्धमा वचनको ढोका बन्द गर्न कडा प्रयास गरिरहेका थिए। फिलाडेल्फिया मण्डलीले उहाँको "वचन" र "नाम" मा दृढ रहँदै परीक्षा भोग्दा, उनीहरूलाई परमप्रभुको वचन थियो, कि उहाँले उनीहरूको सामु एउटा यस्तो खुला ढोका राख्नुहुनेछ जसलाई कुनै मानिसले बन्द गर्न सक्दैन।

GSAM 219अक्टोबर २२, १८४४ पछिको अवस्था

GSAM 219.1भविष्यवाणीका वचनहरूमा उल्लिखित भएअनुसार यो विषय हाम्रो सामुन्ने हुँदा, घटनाहरू विकसित हुँदै गएको अवस्थाको हामीले पछाडि फर्केर अवलोकन गरौं। जसरी पहिले नै प्रस्तुत गरिसकिएको छ, अप्रिल १८४४ सम्म मण्डलीहरू आगमन सन्देशको प्रचारका लागि खोलिएका थिए, र कामदारहरूको आह्वान जीवित प्रचारकहरूले पूर्ति गर्न सक्नेभन्दा बढी थियो। निराशापछि, १८४४ को वसन्तमा, जसले निष्ठापूर्वक सिद्धान्तलाई अँगालेका थिएनन्, तिनीहरू यसको विरोध गर्न लागे। जब १८४४ को गर्मीमा, प्रकाश १४ को दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश र "आधा रातको चिच्याहट" (मत्ती २५) दिइयो, तब प्रभुको नजिकैको आगमनमा आफ्नो विश्वास व्यक्त गर्न हिम्मत गर्नेहरूमाथि सबैभन्दा कठोर सतावट सुरु भयो। यी विरोधीहरूले विभिन्न उपायहरूद्वारा यस विषयलाई दबाउन खोजे, र "उहाँको न्यायको घडी आइपुगेको छ" भनी अझै पनि प्रचार गरिरहेकाहरूको काममा सम्भव भएसम्म सबै तरिकाले बाधा पुर्‍याए। विलियम मिलरले यस विरोधको बारेमा भने, "यो सबैभन्दा अस्वाभाविक र अकल्पनीय छ।" तेईस सय दिनको अन्त्यतिर विरोध यति दृढ थियो कि जियो. स्टर्सले यसको बारेमा भने, "हामीले नाम मात्रका मण्डलीहरू र सबै दुष्टहरूसँगको काम सकायौं, केवल यो घोषणाले उनीहरूलाई कसरी असर गर्छ भन्ने कुरा बाहेक।"

GSAM 219.2त्यो अवधि समाप्त भएपछि, जब दुष्टहरूबाट विरोध र उपहास दोब्बर र तेब्बर तीव्र भयो, विलियम मिलरले त्यस अवस्थाबारे भने, "हामीले पापीहरूलाई चेतावनी दिने र एक औपचारिक मण्डलीलाई जगाउने प्रयास गर्ने हाम्रो काम पूरा गरिसकेका छौं। परमेश्वरले आफ्नो प्रबन्धअनुसार ढोका बन्द गर्नुभएको छ।"¹¹

GSAM 219पापीहरूको सामान्य कठोरता

GSAM 219.3उपहास गर्ने संसारको यो क्रमले पापीहरूलाई आगमनात्मक सिद्धान्तप्रति मात्र कठोर बनाएन, तर नाम मात्रका मण्डलीहरूमा रहेकाहरूको गवाही यस प्रकार थियो: "जब हामी साँचो परिवर्तनका घटनाहरू कति 'थोरै र विरलै' हुन्छन् भन्ने कुरा सम्झन्छौं, र पापीहरूको लगभग अतुलनीय अनादर र कठोरतालाई हेर्छौं, तब हामी लगभग अनैच्छिक रूपमा उद्गार व्यक्त गर्छौं, 'के परमेश्वर अनुग्रह गर्न बिर्सनुभयो? वा के दयाको ढोका बन्द भयो?'"¹²

GSAM 220.1अर्को एक कार्यकर्ताबाट हामी भविष्यवाणीको अवधि समाप्त भएपछिको अवस्थाबारे अझ बढी पढ्छौं: "त्यतिबेला अविश्वासीहरूकहाँ पुग्न लगभग असम्भव थियो, सन् १८४४ को निराशाले धेरैको मन यति अलमलमा पारेको थियो, र उनीहरूले त्यस विषयको कुनै पनि स्पष्टीकरण सुन्न मानेनन्।"¹³

GSAM 220अविश्वासीहरूकहाँ पहुँचका सबै ढोकाहरू बन्द

GSAM 220.2त्यस्तो अवस्थाले, तत्कालका लागि, ख्रीष्टको शीघ्र आगमनमा आफ्नो विश्वास र आशामा अडिग रहेकाहरू बाहेक अरू कसैको लागि पनि पहुँचको ढोका बन्द गरेको जस्तो देखिन्थ्यो। वचनको ढोका पूर्ण रूपमा बन्द भएको देखिएपछि, र एडभेन्टिस्टहरूले आफ्नो अनुभवसँग मेल खाने दृष्टान्तमा एउटा बन्द ढोका थियो भनी देखेपछि, उनीहरू कसरी यो निष्कर्षमा पुगे कि पापीहरूका लागि अब कुनै दया बाँकी छैन भन्ने कुरा सजिलै देख्न सकिन्छ: वा, केहीले भनेझैँ, "दयाको ढोका बन्द भयो," विशेष गरी यदि उनीहरूले यस दृष्टान्तको बन्द ढोका र लूका १३ को बन्द ढोका एउटै हो भनी सोचे भने। यदि मानिसहरूले पूर्ण रूपमा सुन्न अस्वीकार गरे, यसरी हृदयलाई कठोर बनाए, भने तिनीहरू कसरी परिवर्तन हुन सक्थे?

GSAM 220गलत बन्द ढोकाको शिक्षा पहिलो पटक कसले दियो?

GSAM 220.3अब प्रश्न उठ्छ, "पापीहरूका लागि कुनै दया छैन" भन्ने सिद्धान्तको शिक्षा कसले सुरु गर्‍यो? यसमा कसले विश्वास गर्‍यो? र कसले यसलाई अस्वीकार गर्‍यो? पहिलो प्रश्नको उत्तरको रूपमा, हामीले १८४५ को वसन्तमा जे. भी. हाइम्सले मेन राज्यको भ्रमणको प्रतिवेदनमा ध्यान आकर्षित गर्नेछौं। उहाँ भन्नुहुन्छ:—

GSAM 220.4"दाजु जोसेफ टर्नर र अरूले यो धारणा लिए कि हामी महान् शबाथमा छौं—छ हजार वर्ष समाप्त भइसकेको छ—त्यसकारण कुनै पनि एडभेन्टिस्टले अब कुनै शारीरिक श्रम गर्नु हुँदैन। उनीहरूको विचारमा, त्यसो गर्दा पक्कै पनि उनीहरूको अन्तिम विनाश हुनेछ।

GSAM 220.5"सांसारिक शारीरिक श्रमको हिसाबले यो निष्क्रियताको अवस्थामा पर्खिरहेको बेला, एक नयाँ प्रकाश, जस्तो कि सोचाइयो, भाइ टर्नरको मनमा चम्कियो, अर्थात्, दुलहा आइसक्नुभएको थियो—उहाँ गत यहूदी वर्षको सातौं महिनाको दशौं दिनमा आउनुभएको थियो—त्यतिबेला विवाह सम्पन्न भयो—त्यतिबेला सबै कुँवारीहरू, कुनै न कुनै अर्थमा, उहाँसँग विवाहमा गए, र ढोका बन्द भयो!—यीमध्ये कोही पनि हराउन सक्दैनथे, र बाहिर रहेका कोही पनि बचाउन सकिँदैनथे। यसरी यस शक्तिशाली पृथ्वीका सबै आध्यात्मिक कार्यहरू समाप्त भए।¹⁴

GSAM 221झूटा सिद्धान्तको कडा विरोध कसले गर्‍यो?

GSAM 221.1पास्टर टर्नरले मेनको पेरिसमा आफ्नो "अब-अर्को-दया-हुन्न" सिद्धान्त सिकाउन थाले, र केही समयको लागि त्यस क्षेत्रमा उनका धेरै अनुयायीहरू भए। एडभेन्टिस्टहरू बाहिरका मानिसहरूका लागि, चाहे उनीहरू विश्वास गर्ने वा नगर्ने, पहुँचको ढोका पूर्ण रूपमा बन्द भएकोले, धेरैजना स्वाभाविक रूपमा टर्नरको विषयमा रहेको दृष्टिकोणतर्फ आकर्षित भए।

GSAM 221.2'एडभेन्टिस्ट' शब्दलाई गलत अर्थ नलागोस् भनी, हामी अबदेखि यी मानिसहरूलाई 'प्रथम-दिन एडभेन्टिस्ट' भनेर सम्बोधन गर्नेछौं; र यही वर्गका धेरैजनाले श्री टर्नरका विचारहरूलाई स्वीकार गरिरहेका थिए। उनीहरूले अझैसम्म शबाथको सत्य देखेका वा सुनेका थिएनन्, न त उनीहरूले तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशबारे नै सुनेका थिए। यिनै मानिसहरूको बारेमा श्रीमती ह्वाइटले आफ्नो एउटा प्रकाशनमा यसरी लेख्नुभएको छ:—

GSAM 221.3"१८४४ मा अपेक्षाको समय बितेपछि पनि, एड्भेन्टिस्टहरूले मुक्तिदाताको आगमन निकै नजिकै छ भनी विश्वास गरिरहेका थिए; उनीहरूले आफूहरूले एउटा महत्त्वपूर्ण मोडमा पुगेको र परमेश्वरको सामु मानिसको मध्यस्थकर्ताको रूपमा ख्रीष्टको काम समाप्त भएको ठानेका थिए। नजिक आएको न्यायको चेतावनी दिएपछि, उनीहरूले महसुस गरे कि संसारका लागि उनीहरूको काम सकियो, र उनीहरूले पापीहरूको उद्धारको लागि आफ्नो आत्मिक भार गुमाए, जबकि अधर्मीहरूको निर्भीक, अपमानजनक उपहास उनीहरूलाई अर्को प्रमाण जस्तो लाग्यो कि परमेश्वरको आत्मा उहाँको दयालाई अस्वीकार गर्नेहरूबाट फिर्ता लागिसकेको थियो। यी सबै कुराले उनीहरूलाई परीक्षाको समय समाप्त भयो भन्ने विश्वासमा पुष्टि दियो, वा, उनीहरूले भनेझैँ, 'दयाको ढोका बन्द भयो।' माथि उल्लेख गरिएझैँ, एडभेन्टिस्टहरू केही समयको लागि दयाको ढोका बन्द भयो भन्ने विश्वासमा एकजुट थिए।¹⁵

GSAM 222.1यो उद्धरणमा श्रीमती ह्वाइटले फर्स्ट-डे एडभेन्टिस्टहरूले लिएको अडान बताउनुभएको छ। उहाँले आफूले यसमा विश्वास गरेको संकेतसमेत गर्नुभएको छैन। माथि देखाइएअनुसार, यो सिद्धान्त सबैभन्दा पहिले जोसेफ टर्नरले मेनको पेरिसमा सिकाएका थिए। श्रीमती ह्वाइट (त्यतिबेला मिस हार्मन) ले १८४५ को सुरुको वसन्तमा माथि उल्लेखित स्थानमा जोसेफ टर्नरलाई भेटिन्, र उनले टर्नरले "एडभेन्टिस्टहरूका लागि अब कुनै शारीरिक श्रम छैन, र पापीहरूका लागि अब कुनै दया छैन" भन्ने आफ्नो सिद्धान्त घोषणा गरेको सुनिन्, र स्पष्ट रूपमा भनिन् कि उनले "गलत सिद्धान्त सिकाइरहेका थिए; पापीहरूका लागि, र सत्यलाई बुझेर अस्वीकार नगरेकाहरूका लागि अझै पनि दया थियो।"

GSAM 222"दया-रहित सिद्धान्त" को विरोधमा

GSAM 222.2जे. एन. एन्ड्रयूज, जो १८४४ र १८४५ मा मेनको पेरिसमा बस्नुहुन्थ्यो र त्यहाँका मानिसहरूको साथै जोसेफ टर्नरको गतिविधिहरूसँग पूर्ण रूपमा परिचित हुनुहुन्थ्यो, जसले पापीहरूका लागि अब कुनै दया छैन भनेर सिकाउँथे, उहाँले त्यस समयमा मिस हार्मनको यस विषयमा रहेको अडानको बारेमा यसो भन्नुभयो, "दृष्टिहरूले उनीहरूलाई यो विचार अपनाउन लगाउनुको सट्टा, यसले अझै पनि यसमा अडिग रहेकाहरूलाई सच्यायो।"¹⁶

GSAM 222.3मिस हार्मनले १८४५ को गर्मीमा मेनको पेरिसको दोस्रो भ्रमण गरिन्। यस भ्रमणको बारेमा म त्यतिबेला पेरिसमा बस्नुहुन्थ्यो श्रीमती ट्रुस्डेइलको भनाइ उद्धृत गर्नेछु। उहाँ भन्नुहुन्छ:—

GSAM 222.4"१८४५ को गर्मीयाममा मिस हार्मनको मेनको पेरिस भ्रमणको क्रममा, मैले उनलाई मेरो एक प्रिय साथीको बारेमा विस्तृत जानकारी बताएँ जसका बुबाले उनलाई हाम्रो भेलामा जानबाट वञ्चित गर्नुभएको थियो, फलस्वरूप उनले प्रकाशलाई अस्वीकार गरेकी थिइनन्। उनले मुस्कुराउँदै जवाफ दिइन्, 'परमेश्वरले मलाई यस्ता व्यक्तिहरूको लागि कुनै मुक्ति छैन भनेर कहिल्यै देखाउनुभएको छैन। यो केवल ती व्यक्तिहरूको लागि हो जसलाई सत्यको प्रकाश प्रस्तुत गरिएको छ र जसले जानाजानी त्यसलाई अस्वीकार गरेका छन्।'"¹⁷

GSAM 222.5उहाँले सन् १८४६ मा मिस हार्मनको पेरिसको तेस्रो भ्रमणको बारेमा पनि यसरी बताउनुभएको छ:—

GSAM 222मिथ्या सिद्धान्तको अर्को खण्डन

GSAM 222.6उल्लेखनीय अर्को अवसर सन् १८४६ मा मेनको पेरिसमा दिइएको एक दर्शन थियो। मिस हार्मनलाई देखाइयो कि जब शैतानले इमानदार हृदय भएकाहरूलाई आफ्नो सम्पूर्ण कर्तव्य पूरा गर्नबाट रोक्न सकेन, तब उसले तिनीहरूलाई कर्तव्यभन्दा पर धकेल्न आफ्नो कौशल प्रयोग गर्नेछ। एक जना असल दिदीले मण्डलीहरूलाई भन्दै आएकी थिइन् कि परमेश्वरले तिनीहरूलाई अस्वीकार गर्नुभयो किनभने तिनीहरूले आफूलाई बचाउन स्वर्गबाट पठाइएको सन्देशलाई अस्वीकार गरेका थिए। दिदी हार्मनलाई देखाइयो कि उनको सन्देशमा कुनै सत्यता थिएन, किनकि मण्डलीहरूमा धेरै यस्ता व्यक्तिहरू थिए जसले अझै सत्यलाई अँगाल्ने थिए; कि असल स्वर्गदूतहरूले ती मण्डलीहरूमा आत्माहरूको लागि काम गर्न अझै जानेछन्, र जब उनीहरूले त्यसो गर्थे, उनीहरू [स्वर्गदूतहरू]ले यो दिदीलाई, उनको सन्देश [अर्थात् उनको "कुनै-दया-नहुने" सन्देश] सहित, ढोका बाहिर छोड्नेछन्।"¹⁸

GSAM 223कुनै विरोधाभास छैन

GSAM 223.1किनकि त्यहाँ केही व्यक्तिहरू छन् जो श्रीमती ह्वाइटले एक पटक "पापीहरूका लागि अब कुनै दया छैन" भन्ने सिद्धान्त सिकाउनुभएको थियो तर अहिले त्यसको विपरीत सिकाउनुहुन्छ भनी प्रमाणित गर्न धेरै उत्सुक छन्, त्यसैले म सन् १८४५ देखि उहाँको कामसँग परिचित व्यक्तिहरूबाट पापीहरूको परिवर्तनका लागि उहाँको परिश्रमको बारेमा दिइएका प्रशंसापत्रहरू प्रस्तुत गर्नेछु। निम्न कथन न्यूयोर्क राज्यको म्याडिसन काउन्टीको ब्रुकफिल्ड निवासी इरा एबीको हो:—

GSAM 223.2"सन् १८४६ देखि १८५० को बीचमा, भाइ र बहिनी ह्वाइट हाम्रो घरमा आउनुभयो, र उहाँहरू बालकहरू र सत्यलाई अस्वीकार नगरेकाहरूका लागि धेरै उत्सुक हुनुहुन्थ्यो। उहाँहरूले अविश्वासी आत्माहरूका लागि परिश्रम गर्नुभयो, र मलाई बहिनी ह्वाइटले पछि हटेकाहरू र सत्यलाई अस्वीकार नगरेकाहरूका लागि कुनै आशा छैन भन्नुभएको कहिल्यै याद छैन।"¹⁹

GSAM 223प्रथम-दिने एडभेन्टिस्टको गवाही

GSAM 223.3न्यू इङ्गल्याण्डका प्रथम-दिने एडभेन्टिस्टहरूले चरम 'बन्द ढोका' सिद्धान्तबारे के जान्दछन् भन्ने कुरा निम्न पत्रले प्रमाणित गरोस्:—

GSAM 223.4"अगस्ट ५ देखि ९, १८९१ सम्म, मैले ब्रुकस्टनमा पास्टर माइल्स ग्रान्टसँग बहस गरेँ, जुन लगभग ३०,००० बासिन्दाहरू भएको शहर हो। बहस ठूलो पालमा भएको थियो, र यसको अध्यक्षता शहर परिषद्का पूर्व अध्यक्ष श्री जोन बार्बरले गर्नुभएको थियो। यो शहर बोस्टनबाट लगभग बीस माइल टाढा छ। बहस शबाथको विषयमा थियो, तर श्री ग्रान्टले बहसमा दिदीबहिनी ह्वाइटको यस कामसम्बन्धी अनुभवको विषयलाई तान्न खोज्नुभयो। उहाँले आरोप लगाउनुभयो कि 'उहाँलाई सन् १८४४ मै देखाइएको थियो कि परीक्षाको समय समाप्त भयो, र पापीहरूका लागि अब कुनै दया बाँकी थिएन।'"

GSAM 224.1जवाफमा, मैले उनलाई भनेँ कि पहिलो-दिनका एडभेन्टिस्टहरूले त्यो अडान लिएका थिए, लगभग सबैले, एक समयमा, हामी उनीहरूबाट अलग हुनुअघि, र श्रीमती ह्वाइटले त्यो अडानलाई समर्थन गर्नुको सट्टा, उनलाई देखाइएको पहिलो कुराहरूमध्ये एक यो थियो कि त्यो अडान 'गलत' थियो, र पापीहरूका लागि अझै पनि दया थियो। मैले भनेँ, 'यो सत्य हो, र पास्टर ग्रान्टलाई थाहा छ कि यो सत्य हो।' मैले यो भनिरहँदा, मेरो अगाडि रहेका थुप्रै प्रथम-दिने एडभेन्टिस्टहरूले [त्यो वर्ग ठूलो पालभरिका मानिसहरूको ठूलो हिस्सा थियो] उक्त भनाइप्रति जोडदार र सकारात्मक सहमतिमा टाउको हल्लाए। यति भन्नु पर्याप्त छ कि पास्टर ग्रान्टले बहसमा त्यो कुरा फेरि उल्लेख गर्नुभएन।" हस्ताक्षर "जियो. ई. फिफेल्ड, साउथ लन्कास्टर, मास., डिसेम्बर ६, १८९५।"

GSAM 224श्रीमती ह्वाइट पापीहरूको मुक्तिको लागि सधैं खोजीमा

GSAM 224.3श्रीमती ह्वाइटले १८४४ देखि हालको समयसम्म पापीहरूको परिवर्तनको लागि परिश्रम गर्नुभएको छ भन्ने कुरा यी तथ्यहरूद्वारा थप प्रमाणित हुन्छ: उहाँ र पास्टर ह्वाइटले अप्रिल २०, १८४८ देखि सुरु भई, कनेक्टिकटको रकी हिलमा रहेको अल्बर्ट बेल्डेनको घरमा एउटा बैठक आयोजना गर्नुभयो। यस बैठकमा संसारका केही मानिसहरूको लागि प्रयास गरियो। पास्टर ह्वाइट र उहाँकी श्रीमतीले त्यस्ता आत्माहरूको लागि विशेष चासो देखाउनुभयो। यस बिन्दुमा हामी यस वर्गका एकजनाको गवाही दिनेछौं जसले पास्टर ह्वाइटको हातबाट बप्तिस्मा पाएका थिए। जोन वाई. विल्कक्सले केन्सिङ्टन, कनेक्टिकटबाट २२ फेब्रुअरी, १८९१ मा लेख्दै भन्छन्:—

GSAM 224.4"मलाई सत्यमा ल्याइएको समयमा बैठकहरू भाइ ए. बेल्डेनको घरको अधुरो कोठामा, रकी हिल, कनेक्टिकटमा बसेका थिए। वर्तमान सत्यको प्रकाश मैले भाइ र बहिनी ह्वाइटको सेवा-कार्यद्वारा प्राप्त गरेँ। मलाई त्यसपछि छिट्टै भाइ ह्वाइटले बप्तिस्मा दिनुभयो। उनीहरूबाट मैले पाएको प्रोत्साहन र शक्ति नपाएको भए, म परमप्रभुबाट स्वीकार भएको छु भनेर सोच्न वा महसुस गर्न हिम्मत गर्थें कि गर्दैनथें, मलाई थाहा छैन। उनीहरू मेरो लागि गहिरो रूपमा चासो राख्थे, र मलाई मद्दत गर्न परिश्रम गर्थे।"

GSAM 225.1पास्टर ह्वाइटले स्टकब्रिज हाउल्यान्ड, टप्सम, मेनलाई लेखेको एउटा पत्रमा त्यस भेलाको बारेमा भन्नुभयो, "दाजु बेट्सले आज्ञाहरूलाई एकदमै स्पष्ट रूपमा प्रस्तुत गर्नुभयो, र अत्यन्त शक्तिशाली गवाहीहरूद्वारा तिनीहरूको महत्त्वमा जोड दिइयो। त्यो वचनले सत्यमा पहिलेदेखि नै रहेकाहरूलाई दृढ बनाउने र पूर्ण रूपमा निर्णय नगरेकाहरूलाई जागृत गर्ने काम गर्‍यो।"

GSAM 225ओस्वेगो, एन.वाई. मा पापीहरूका लागि परिश्रम।

GSAM 225.2सन् १८४९ मा पास्टर जेम्स ह्वाइट र उहाँकी श्रीमतीले ओस्वेगो, न्यूयोर्कमा सेवा गर्नुभयो। ती बैठकहरूमा, विवाहको लागि मन्जुर भएका हिराम प्याच र एक मिस बेन्सन परमेश्वर र वर्तमान सत्यतर्फ परिवर्तन भए।

GSAM 225.3मार्च १८५० मा, ओस्वेगोमा फेरि बैठकहरू आयोजना गरियो। अप्रिलको 'प्रेजेन्ट ट्रुथ' मा, पास्टर ह्वाइटले ती बैठकहरूको बारेमा बोल्दै भने:

GSAM 225.3"यस शहरमा अवशेषका बालबालिकाहरूको माझमा अहिले एउटा धेरै रोचक काम भइरहेको छ। गत दुई शबाथहरूमा हाम्रा सभाहरूमा तिनीहरूको मुक्ति नै मुख्य विषय रहेको छ, र परमेश्वरले हामीलाई अचम्मको प्रकारले आशिष् दिनुभएको छ। सत्यले हाम्रो साथै हाम्रा छोराछोरीहरूमा पनि राम्रो प्रभाव पारेको छ। गत पहिलो दिनपछिको साँझ, हामीले उनीहरूको विशेष हितको लागि एउटा भेला गर्‍यौं, र हाम्रो माझमा परमप्रभुको आत्मा खन्याइयो। सबै बालबालिकाहरू परमप्रभुको सामु घुँडा टेके, र आज्ञाहरू, विशेष गरी पाँचौं आज्ञा पालन गर्नु र येशू ख्रीष्टद्वारा मुक्ति खोज्नुको महत्त्व महसुस गरेको देखिन्थ्यो। यो मैले कहिल्यै देखेका सबैभन्दा रोचक भेलाहरू मध्ये एक थियो।"

GSAM 225.4नोभेम्बर, १८४९ को 'प्रेजेन्ट ट्रुथ' मा, पास्टर ह्वाइटले परिवर्तन भएका र बप्तिस्मा लिएका धेरै जनाको विवरण प्रकाशित गर्नुभयो; र १८५० मा यस पत्रिकाको अन्तिम अंकमा, वाट्सफिल्ड, भर्मन्टका एक बैठक र संसारबाट भर्खरै परिवर्तन भएका हेमन चर्चिलको उपस्थितिबारे विवरण छ। उक्त लेखमा उहाँलाई "भाइ" भनेर सम्बोधन गरिएको छ। यदि पापीहरूका लागि कुनै दया बाँकी थिएन भने त्यो कसरी हुन सक्थ्यो?

GSAM 226एक्काइस जना साक्षीहरूको गवाही

GSAM 226.1यस सन्दर्भमा हामीले एउटा प्रमाणपत्र प्रस्तुत गर्दछौं, जसमा १८८८ मा एक्काइस व्यक्तिहरूले हस्ताक्षर गरेका छन्, ती प्रत्येक व्यक्ति १८४४ को आगमन आन्दोलनमा थिए र तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको उदयबारे जानकार थिए। सबैजना १८५१ भन्दा पहिले नै उक्त सन्देशमा थिए, र तिनीहरूमध्ये धेरैजसो सन्देशको उदयदेखि नै लगभग सातौं-दिने एडभेन्टिस्टहरूसँग सम्बद्ध थिए:—

GSAM 226.2"हामी, तल हस्ताक्षरकर्ताहरू, १८४४ मा समय बित्दाको एडभेन्ट आन्दोलनसँग राम्ररी परिचित भई, र १८५० सम्ममा नै तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको सत्यलाई अँगालेको हुनाले, यसद्वारा खुसीसाथ हाम्रो नामहरू निम्न कथनमा हस्ताक्षर गर्दछौं, जुन तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशका विश्वासीहरूले सन्देशको सुरुवातदेखि माथि उल्लेखित अन्तिम मिति र त्यसपछि पनि मान्दै आएको 'बन्द-ढोकाको सिद्धान्त' बारे हो।

GSAM 226.3"उनीहरूले प्रकाश ३:७, ८ र अन्य धर्मशास्त्रहरूसँग मिलेर विश्वास गरे कि दानियल ८:१४ को दुई हजार तीन सय दिनको अन्त्यमा, ख्रीष्टले स्वर्गीय पवित्र निवासस्थानको पहिलो कोठामा आफ्नो काम समाप्त गर्नुभयो, र आफ्नो सेवा सबैभन्दा पवित्र स्थानमा परिवर्तन गर्नुभयो, र न्यायको काममा प्रवेश गर्नुभयो, यस सन्दर्भमा उद्धारको योजनासँग आफ्नो सम्बन्ध परिवर्तन गर्दै। यहाँ एउटा ढोका खोलियो र एउटा ढोका बन्द गरियो।

GSAM 226.4"उनीहरू विश्वास गर्थे कि जसले पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशबारे स्पष्ट प्रकाश पाएर पनि त्यसको विरुद्ध फर्केर त्यसको कडा विरोध गरे, तिनीहरू परमेश्वरद्वारा अस्वीकृत भए। तर उनीहरू यो विश्वास गर्दैनथे कि जसले प्रकाश पाएका थिएनन् वा जो १८४४ भन्दा पहिले उत्तरदायित्वको उमेरमा पुगेका थिएनन्, यदि तिनीहरूले इमानदार हृदयले परमेश्वरलाई खोजे भने, तिनीहरू अस्वीकृत हुनेछन्।

GSAM 226.5यद्यपि उनीहरूले विलियम मिलर र समय बितेको तुरुन्तै पछि अधिकांश एडभेन्टिस्टहरू जस्तै यो विश्वास गर्थे कि संसारका लागि उनीहरूको काम सकियो र प्रभु धेरै चाँडै आउनुहुनेछ, तैपनि पवित्रस्थान र तेस्रो सन्देशसम्बन्धी प्रकाशले उनीहरूको निराशालाई व्याख्या गरेपछि, उनीहरूले यो विश्वास गरेनन् कि प्रकाशलाई अस्वीकार गर्नेहरू बाहेक दयाको समय बितिसकेको थियो।"

GSAM 227.1हस्ताक्षर, "जे. बी. स्वीट, साउथ स्यागिन, मिशिगन; स्यामुएल मार्टिन, वेस्ट रिन्ज, न्यू ह्याम्पशायर; इरा एबी, नर्थ ब्रुकफिल्ड, एन.वाई.; श्रीमती आर. बी. एबी, नर्थ ब्रुकफिल्ड, एन.वाई.; श्रीमती डायना एबी, नर्थ ब्रुकफिल्ड, एन.वाई.; श्रीमती एल. बी. एबी, नर्थ ब्रुकफिल्ड, एन.वाई.; हेमन एस. गर्नी, मेम्फिस, मिशिगन; एन ई. गर्नी, मेम्फिस, मिशिगन; विलियम गिफोर्ड, मेम्फिस, मिशिगन; श्रीमती मेरी एस. चेस, ब्याटल क्रीक, मिशिगन; एस. एम. हाउल्यान्ड, ब्याटल क्रीक, मिशिगन; श्रीमती एफ. एच. लन्ट, ब्याटल क्रीक, मिशिगन; श्रीमती मेलोरा ए. एशले, ब्याटल क्रीक, मिशिगन; श्रीमती क्यारोलिन ए. डज, ब्याटल क्रीक, मिशिगन; श्रीमती सारा बी. व्हिपल, ब्याटल क्रीक, मिशिगन; श्रीमती उरियाह स्मिथ, ब्याटल क्रीक, मिशिगन; श्रीमती पउलिना आर. हेलिगास, मोलिन, कान्सास; आर. जी. लकवुड, सेन्ट हेलेना, क्यालिफोर्निया; श्रीमती आर. जी. लकवुड, सेन्ट हेलेना, क्यालिफोर्निया; रुबेन लभल्यान्ड, नर्थ हाइड पार्क, भर्मन्ट; श्रीमती बेलिन्डा लभल्यान्ड, नर्थ हाइड पार्क, भर्मन्ट।"

GSAM 227एक दर्शनको गलत व्याख्या

GSAM 227.2२४ मार्च १८४९ मा मेनको टप्सममा श्रीमती ह्वाइटलाई दिइएको दर्शनलाई 'पापीहरूका लागि अब कुनै दया छैन' भन्ने गलत सिद्धान्त सिकाउने रूपमा व्याख्या गर्ने प्रयास गरिएको छ। यो दर्शन ठीक त्यतिबेला प्रस्तुत गरिएको थियो जब 'रोचेस्टर नकइङ्स' (आत्मिकवाद) भित्रिँदै थियो। श्रीमती व्हाइटले देखिन् कि रहस्यमय चिन्हहरू र आश्चर्यकर्महरू तथा झूटा सुधारहरू बढ्ने र फैलिनेछन्। यी सुधारहरू गल्तीबाट सत्यतर्फको सुधार थिएनन् (उहाँले यस्ता सुधारहरू कहिल्यै हुनेछैनन् भन्नुभएन, तर उहाँले देखाइएको प्रकारका सुधारहरू, जहाँ मानवीय प्रभाव प्रयोग गरिन्थ्यो, त्यस्तै थिए), तर खराबबाट अझ खराबतर्फका थिए; किनकि हृदय परिवर्तनको दाबी गर्नेहरूले केवल आफ्नो दुष्ट हृदयको अधर्मलाई छोप्ने एउटा धार्मिक भेष मात्र ओढेका थिए। केही साँच्चै परिवर्तन भएका जस्तो देखिन्थे, जसले गर्दा तिनीहरूले परमेश्वरका मानिसहरूलाई छल गर्न सक्थे; तर यदि तिनीहरूको हृदय देख्न सकिन्थ्यो भने, ती पहिले जस्तै कालो देखिन्थे।

GSAM 227.3त्यसपछि उनले भनिन्: "साथमा रहेका स्वर्गदूतले मलाई पापीहरूको लागि पहिले जस्तो आत्माको कष्ट खोज्न भन्नुभयो। मैले हेरें, तर देख्न सकिनँ; किनभने तिनीहरूको मुक्तिको समय बितिसकेको थियो।"²⁰

GSAM 228.1यो दाबी गरिएको छ कि यस दर्शनले पापीहरूका लागि अब कुनै दया बाँकी छैन भनेर सिकाएको थियो, तर हामी सोध्छौं, जब उनले १८४५ को वसन्तमा जोसेफ टर्नरले पहिलो पटक यो सिद्धान्त सिकाएको समयदेखि नै त्यसको विरोध गरेकी थिइन्, र पापीहरूको परिवर्तन र मुक्तिको लागि निरन्तर लगनशीलताका साथ परिश्रम गरिरहेकी थिइन्, तब त्यो कसरी हुन सक्थ्यो?

GSAM 228.2सन् १८५४ मा प्रकाशित 'अनुभव र विचारहरूको पूरक' मा श्रीमती ह्वाइटले भन्नुभएको छ, "उल्लेख गरिएका 'मिथ्या सुधारहरू' अझै पूर्ण रूपमा देखिन बाँकी छ। यो दृष्टि विशेष गरी ती मानिसहरूसँग सम्बन्धित छ जसले आगमना सिद्धान्तको ज्योतिलाई सुनेर अस्वीकार गरेका छन्। तिनीहरूलाई ठूला भ्रमहरूमा सुम्पिइएको छ। यस्ताहरूले पहिले जस्तो 'पापीहरूका लागि आत्मिक पीडा' अनुभव गर्नेछैनन्।"²¹

GSAM 228.3विरोधीहरूले श्रीमती ह्वाइटले यो दर्शनमा के देखिरहनुभएको थियो भन्ने कुरा उहाँ आफैँभन्दा बढी जानेको दाबी गर्छन्। आउनुहोस्, हामी यसलाई उनीहरूको संस्करणको सन्दर्भमा एकछिन जाँच गरौं; अर्थात्, उहाँले पुनरुत्थानकर्ताहरूको सट्टा पापीहरूको अवस्था हेरिरहनुभएको थियो। त्यसैले उहाँले पापीहरूलाई "पापीहरूको लागि आत्मिक पीडा" खोज्न हेर्नुभयो, तर त्यो देख्न सक्नुभएन। केवल पापीहरूलाई हेरेर मात्र कसले पापीहरूका लागि आत्माको वेदना पाएको छ र? तर, हामी सोध्छौं, माथिको गवाहीमा उल्लेख गरिएका ती व्यक्तिहरूको बारेमा के भन्नुहुन्छ, जो केवल मानवीय प्रभाव र सम्मोहन प्रयोग गरेर अनुयायी बनाइरहेका थिए, र त्यसलाई परमेश्वरको आत्माको काम भनिरहेका थिए? के यी विरोधीहरू, जो श्रीमती ह्वाइटले चरम "बन्द ढोका" सिद्धान्त सिकाउनुभयो भनेर देखाउन यति आतुर थिए, यी पुनरुत्थानवादीहरू पवित्र मानिसहरू थिए र साँचो अनुयायीहरू बनाइरहेका थिए भनेर स्वीकार गर्न तयार छन्?

GSAM 228.4हरेक निष्पक्ष मनलाई यो स्पष्ट छ कि यस सन्दर्भमा सम्बोधन गरिएका व्यक्तिहरू ती थिए जसले आत्माको यो कष्ट भएको दाबी गर्थे, जबकि तिनीहरूले ज्योति र सत्यलाई अस्वीकार गरेका थिए र परिवर्तनका लागि सम्मोहन प्रयोग गरिरहेका थिए। जब तिनीहरू आफैँ विनाशका अधीन थिए, तब तिनीहरूले पापीहरूका लागि आत्माको साँचो कष्ट भोग्न सक्दैनथे; किनभने "तिनीहरूको [आफ्नै] मुक्तिको समय बितिसकेको थियो।"

GSAM 229.1श्रीमती ह्वाइटको २४ मार्च, १८४९ को दर्शनबाट, केही व्यक्तिहरूले यो निष्कर्ष निकाल्ने प्रयास गरेका छन् कि यसले पापीहरूका लागि अब कुनै दया बाँकी छैन भनेर सिकाएको थियो; तर हामीले पहिले नै देखाइसकेका छौं कि १८४५ मा, पेरिस, मेनमा, उहाँले सिकाउनुभयो कि जसले जानाजानी र बुझेर प्रकाश र सत्यलाई अस्वीकार गरेका थिएनन्, उनीहरू सबैका लागि दया थियो। सन् १८४६ मा सोही स्थानमा दिइएको एक दर्शनमा, यो देखाइएको थियो कि परमप्रभुसँग "चर्चहरूमा त्यस्ता मानिसहरू थिए जसले सत्यलाई अस्वीकार गरेका थिएनन्।" फरक सोच्ने ती व्यक्तिहरूलाई, एउटा हप्की दिइएको थियो, जसमा भनिएको थियो कि परमेश्वरका स्वर्गदूतहरूले अझै पनि त्यस्ता मानिसहरूको लागि काम गर्नेछन्, र जब उनीहरूले काम गर्नेछन्, तब उनीहरूको निन्दा गर्नेहरू बाहिर छोडिनेछन्।

GSAM 229.2फेरि, अप्रिल १८४८ मा, पास्टर ह्वाइट र उनकी श्रीमती पापीहरूको परिवर्तनको लागि कनेक्टिकटको रकी हिलमा परिश्रम गरिरहेका थिए। यी सबै कुराले यो प्रमाणित गर्दछ कि २४ मार्च, १८४९ को दर्शन, १८४६ मा मेनको पेरिसमा दिइएको दर्शन र अप्रिल १८४८ मा परमेश्वरका यी सेवकहरूले अपनाएको मार्गसँग मेल खान्छ।

GSAM 229एक झूटा पुनरुत्थानवादी पराजित

GSAM 229.3यो दर्शन पहिलो पटक सन् १८४९ मा कनेक्टिकटमा प्रकाशित भएको थियो। त्यहाँ एक पास्टरले नयाँ विश्वासीहरू बनाउन धेरै लगनशीलताका साथ काम गरिरहेका थिए, उनले विभिन्न भाषा बोल्ने वरदान आफूसँग भएको दाबीसमेत गरेका थिए। उनी रकी हिलमा रहेको सबाथ-पालन गर्ने सानो समूहमाथि आफ्नो प्रभाव जमाउन खोजिरहेका थिए। तीमध्ये एक जनालाई उनले "परमप्रभुका प्रिय संत" भनेर बोलाएका थिए। उनकै उपस्थितिमा श्रीमती ह्वाइटले एक दर्शन देखिन् जसले उनको कामको छलपूर्ण प्रकृति र उनको "प्रिय संत" सातौं आज्ञासँग मेल नखाने मार्गमा हिँडिरहेकी थिइन् भन्ने कुरा देखायो। ती "संत" ले आरोप अस्वीकार गरिन्, र पादरीले "परमप्रभुकी गरिब संत" भनी उनलाई सम्बोधन गर्दै सहानुभूति जित्ने प्रयासमा जोडदार तर्क गरे। त्यसपछिको रातमा, ती युवतीलाई कोलेरा मोर्बसको आक्रमण भयो र उनलाई मर्न लागेको जस्तो लाग्यो। उनले श्रीमती ह्वाइटलाई बोलाइन् र आफ्नो बारेमा दर्शनमा देखाइएको कुरा सत्य भएको स्वीकार गरिन्; उनले ठ्याक्कै त्यही कुरामा दोषी भएको स्वीकार गरिन् जुन श्रीमती ह्वाइटले बताउनुभएको थियो। यसरी ती कपटी कार्यकर्ताले त्यो सङ्गतिको छल गर्न असफल भए, र उनको कामको प्रकृति प्रकट भयो, जसले गर्दा त्यो ठाउँमा उनको प्रयास अचानक समाप्त भयो।

GSAM 230ओस्वेगो, एन.वाई. मा अर्को झूटा पुनरुत्थानवादी

GSAM 230.1माथिको गवाहीमा प्रस्तुत सिद्धान्तको थप उदाहरणको रूपमा, र पास्टर ह्वाइट र उनकी श्रीमतीले १८४९-५० मा पापीहरूको परिवर्तनको लागि कसरी अझै पनि परिश्रम गरिरहनुभएको थियो भनेर देखाउन, हामी निम्न तथ्यहरू प्रस्तुत गर्दछौं, जुन मलाई न्यूयोर्क राज्यको ओस्वेगोमा चर्चका प्रारम्भिक सदस्यहरू मध्ये एलियास गुडविन र अन्यले सुनाउनुभएको थियो:—

GSAM 230.2त्यस समयमा (१८४९) त्यहाँ हिराम प्याच नामका एक युवक बस्थे। उनको एक युवतीसँग मंगनी भएको थियो र त्यसको केही समयपछि उनीहरूको विवाह भयो। उनीहरू अविश्वासी थिए, तर पास्टर ह्वाइट र उनकी श्रीमतीले आयोजना गरेका भेलाहरूमा सहभागी भइरहेका थिए र लगभग ख्रीष्टियन बन्न राजी भइसकेका थिए। त्यस समयमा ओस्वेगोको एउटा चर्चमा एक पुनरुत्थान सुरु भयो, जुन पादरीहरूद्वारा होइन, तर एक प्रमुख साधारण सदस्य, जो जिल्ला कोषका कोषाध्यक्ष थिए, द्वारा सुरु भएको थियो। यो मानिस धेरै उत्साही देखिन्थ्यो, र पापीहरूको निम्ति उसमा ठूलो भार छ भनी दाबी गर्थ्यो। ऊ अविश्वासीहरूको लागि प्रार्थना गर्दा आफ्ना हातहरू निचोर्थ्यो, र उनीहरूको हराएको अवस्थाको कारणले अत्यन्तै दुःखित देखिन्थ्यो।

GSAM 230.3श्री प्याच र उनकी मंगेतर यी पुनरुत्थान सभाहरूमा जान्थे, र कसरी निर्णय गर्ने भन्नेमा उनीहरूलाई शङ्का थियो। एक पटक उनीहरू त्यहाँ उपस्थित थिए जब श्रीमती ह्वाइटले एक दर्शन पाइन् जसमा उनलाई होशे ५:६, ७ तर्फ सङ्केत गरियो, जसमा लेखिएको छ, "तिनीहरू परमप्रभुलाई खोज्न आफ्ना भेडाहरू र बाछाहरूका साथ जानेछन्; तर तिनीहरूले उहाँलाई भेट्टाउनेछैनन्; उहाँ तिनीहरूबाट पछि हट्नुभएको छ। तिनीहरूले परमप्रभुसँग विश्वासघात गरेका छन्; किनकि तिनीहरूले अपरिचित सन्तान जन्माएका छन्: अब एक महिनाले तिनीहरूलाई र तिनीहरूका अंशहरूलाई नष्ट गर्नेछ।" उनलाई देखाइयो कि यो पुनरुत्थान सञ्चालन गर्नेहरू परमेश्वरसँग ठीक थिएनन्, र तिनीहरूमा पापीहरूको लागि साँचो आत्मिक भार थिएन।

GSAM 231विफलताको भविष्यवाणी

GSAM 231.1त्यसपछि उनले श्री प्याचलाई भनिन्, "मलाई तपाईंलाई भन्न भनिएको थियो कि यस मामलामा शास्त्रको वचन अक्षरशः पूरा हुनेछ। एक महिना पर्खनुहोस्, र तपाईं आफैले थाहा पाउनुहुनेछ कि यस पुनरुत्थानमा संलग्न व्यक्तिहरूको चरित्र कस्तो छ, र जो पापीहरूका लागि यति ठूलो भार भएको दाबी गर्छन्।" श्री प्याचले भने, "म पर्खनेछु।"

GSAM 231.2यो दर्शन दिइएको दुई हप्ताभित्रै, पापीहरूका लागि यस्तो आत्मिक पीडा भएको दाबी गर्ने ती कोषाध्यक्षले आफ्नो बनावटी पीडामा पेटको रक्तनली फुटाए, र रगत बगेर कमजोर भएकाले ओछ्यानमा जानुपर्‍यो। कोषाध्यक्षको कार्यालयको कामकाज जिल्लाका शेरिफले सम्हाल्नुपर्ने भयो, जसले एक जना कन्स्टेबलसँग मिलेर कोषाध्यक्षको खातामा देखाइएको रकम हेरे र त्यसपछि कार्यालयको जिम्मा लिनुअघि पैसा गन्न थाले, तब, अचम्म, पैसामा ठ्याक्कै $१,००० को कमी देखियो।

GSAM 231.3शेरिफ र कन्स्टेबललाई यस्तो लाग्यो कि पुनरुत्थानमा यति गम्भीर व्यक्तिले पैसा लिएको दोषी हुन सक्दैन। उनीहरूले सोचे कि उसले त्यो पैसा खर्च गरिदिएको हुनुपर्छ, र किताबमा सही प्रविष्टि गर्न बिर्सेको हुनुपर्छ; वा सायद उसले बैंकमा जम्मा गरेको थियो, र त्यो सेफको खातामा देखिएको थिएन। जे भए पनि, उनीहरूले उसबाट सन्तोषजनक स्पष्टीकरण लिनैपर्थ्यो, तर त्यो सावधानीपूर्वक गर्नुपर्थ्यो; किनभने यदि उससँग पैसा थियो भने, उसले निस्सन्देह त्यसलाई लुकाउने प्रयास गर्थ्यो। त्यसैले यस्तो व्यवस्था गरियो कि उनीहरूमध्ये एकजना अगाडि गएर घरपछाडिको खोरमा लुकेर बस्नेछ, ताकि कुनै पनि गतिविधि भएमा पछाडिको ढोकामा नजर राख्न सकोस्, जबकि शेरिफले अगाडिको ढोकाबाट भित्र पस्नेछ। जब शेरिफ घरतिर आए र मुख्य ढोकाबाट भित्र पसे, उनले पछाडिको ढोकाबाट भर्खरै बाहिर निस्कँदै गरेकी एक महिलाको पहिरन देखे। टहरोमा रहेको मानिसले ती महिलालाई छिटो हिउँको थुप्रोतिर गएको, हिउँमा एउटा खाल्डो खनेको, र त्यहाँ केही राखेको देख्यो, जसलाई उनले हिउँले छोपिन् र घरमा फर्किइन्।

GSAM 232.1शेरिफ कोषाध्यक्षको ओछ्यान छेउमा आए, र उनको स्वास्थ्य अवस्थाबारे सोधपुछ गरेपछि, कार्यालयमा उनीहरूलाई परेको समस्याको बारेमा सङ्केत दिए, र सुझाव दिए कि उनी सायद त्यो समस्याको व्याख्या गर्न सक्छन्। ती व्यक्ति, निकै आत्तिएर, आफ्नो हात आकाशतिर उठाएर, परमेश्वरलाई साक्षी बनाएर भने कि उनले पैसाको बारेमा केही पनि थाहा पाएनन्। त्यही बेला उनकी श्रीमती भित्र आइन्, र के कुरा भयो भनेर, र उनका श्रीमान किन यति धेरै उत्तेजित हुनुभयो भनेर जान्न चाहिन्। त्यस मानिसले जवाफ दियो, "उनीहरूलाई लाग्छ कि हामीसँग उनीहरूको पैसा छ।" त्यसपछि ती महिलाले पनि त्यसैगरी हात उठाएर, उनीहरूले पैसा नराखेको र यसबारे केही पनि नजानेको कुरामा परमेश्वरलाई साक्षी बनाइन्। उनले यो वाक्य पूरा गर्नासाथ, उनी घरभित्र पस्दा आफ्नो लुकेको ठाउँबाट हिउँको थुप्रोमा दौडेर आएका कन्स्टेबलले हस्तक्षेप गर्दै भने, "म्याडम, यो के हो? मैले तपाईंलाई घरबाट दौडेर बाहिर निस्केको र यो हिउँको थुप्रोमा राखेको देखेँ, र यो लिनुहोस्, हराएको पैसाको बोरा, जसमा $१,००० लेखिएको छ।"

GSAM 232.2जसरी अपेक्षा गर्न सकिन्छ, त्यो पुनरुत्थान अचानक समाप्त भयो। श्री प्याच र उनकी मंगेतरले, पुनरुत्थान सञ्चालन गर्ने व्यक्तिको चरित्रबारे थाहा पाएपछि, सत्यको पक्षमा आफ्नो अडान लिए र सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्टहरूमा सामेल भए, जस चर्चका उनीहरू आफ्नो मृत्युको दिनसम्म योग्य सदस्य बनेर रहे।

GSAM 232.3यो दर्शन, जसरी स्पष्ट देखिन्छ, अविश्वासीहरूको हित र विशेष लाभको लागि दिइएको थियो, र यसको परिणाम पापीहरूको परिवर्तन भयो, जबकि यसको तत्काल प्रभाव ती मानिसहरूमाथि परेको थियो जो आफैँ पापी थिए र आफ्नो कपटको कारण प्रभुद्वारा अस्वीकृत थिए। तिनीहरूले "प्रभुसँग विश्वासघात गरेका थिए;" पापीहरूको लागि ठूलो आत्मिक पीडा भएको दाबी गर्दै, तिनीहरूले केवल "अनौठा सन्तान" जन्माए।

GSAM 232क्याम्डेन, एन.वाई. मा एक पाखण्डी कार्यकर्ता

GSAM 232.4१८४९–५० को जाडोमा पास्टर र श्रीमती ह्वाइटले भ्रमण गरेका अन्य स्थानहरूमध्ये एउटा थियो न्यूयोर्कको क्याम्डेन शहर, जुन ओस्वेगोबाट करिब चालीस माइल टाढा थियो, जहाँ उनीहरू अझै बसिरहेका थिए। यस भेटघाटको बारेमा श्रीमती ह्वाइट भन्नुहुन्छ:

GSAM 232.4"जाने अघि, मलाई त्यहाँ सत्यको घोषणा गर्ने सानो समूह देखाइएको थियो, र तिनीहरू मध्ये मैले एक महिला देखेँ जसले धेरै धार्मिकताको दाबी गर्थिन्, तर उनी एक पाखण्डी थिइन् र परमेश्वरका मानिसहरूलाई धोका दिइरहेकी थिइन्।"²²

GSAM 233.1जनवरी १८८४ मा, न्यूयोर्क राज्यमा सेवा गर्दा, मैले निम्न विवरणहरू श्री प्रेस्टनबाट थाहा पाएँ, जो माथि उल्लेखित सम्मेलनको समयमा क्याम्डेनका बासिन्दा थिए, र जसको घरमा पास्टर ह्वाइट र उनकी श्रीमतीले बैठकको समयमा बस्नुभएको थियो:—

GSAM 233.2"ती महिलाले पवित्रीकरणको विषयमा अतिवादी विचारहरू सिकाउँथिन्, भन्दै कि प्राप्त गर्नुपर्ने पूर्णताको एउटा यस्तो अवस्था हुन्छ जहाँ व्यक्ति परमेश्वरको व्यवस्थाभन्दा पूर्ण रूपमा माथि हुन्छ; र उनले आफू त्यो पूर्ण अवस्थामा पुगेको दाबी गर्थिन्। पवित्रताको यो सिद्धान्तले उनी क्याम्डेनमा हाम्रा केही मानिसहरूको मनलाई चिन्तित पारिरहेकी थिइन्। सिस्टर ह्वाइटलाई देखाइएको थियो कि ती महिलाको सबै देखावटी पवित्रताका बावजुद, उनको हृदय पापले कालो थियो, र जीवनमा उनी भ्रष्ट थिइन्।

GSAM 233.3"यहाँ हुँदा, दिदी ह्वाइटले अर्को दर्शन पाउनुभयो, त्यो महिलाको उपस्थितिमा, जो अविश्वासीहरूको लागि ठूलो आत्मिक भारले ग्रस्त देखिन्थिन्; तर दिदी ह्वाइटले उनलाई भन्नुभयो कि यो पापीहरूको लागि साँचो आत्मिक पीडा थिएन, किनभने उनको आफ्नै जीवनयापनको तरिका यस्तो थियो कि उनी आफैँ परमेश्वरको दृष्टिमा धर्मी थिइनन्। 'त्यसैले,' श्री प्रेस्टनले भन्नुभयो, 'क्याम्डेन दर्शन भनिने कुरा निश्चित रूपमा र विशेष गरी ती महिलाको मामलामा लागू हुन्थ्यो, र सामान्य पापीहरूको अवस्थामा होइन, र हामीले त्यस समयमा यसलाई त्यसरी नै बुझेका थियौं।'

GSAM 233.4श्रीमती ह्वाइटले आफ्नो दर्शन सुनाइसकेपछि, ती महिला उठिन् र भनिन्, "परमेश्वरले मेरो हृदयलाई जान्नुहुन्छ, र यदि तपाईंले यसलाई देख्न सक्नुहुन्थ्यो भने, तपाईंले यो शुद्ध र सफा छ भनी देख्नुहुन्थ्यो।" यसरी बैठक समाप्त भयो। तर, केही समयपछि, ती महिला गम्भीर रूपमा बिरामी परिन्, र आफू मर्न लागेको जस्तो उनलाई लाग्यो। उनले भनिन्, "मैले सिस्टर ह्वाइटलाई भेट्नै पर्छ; मैले उहाँसँग एउटा कुरा स्वीकार गर्नुपर्छ। मैले उहाँलाई म एक असल महिला हुँ, म शुद्ध छु भनेर भनेकी थिएँ। त्यो सत्य होइन। म एक दुष्ट महिला हुँ। मसँग बस्ने यो पुरुष मेरो श्रीमान् होइन। मैले इङ्गल्याण्डमा एक असल श्रीमान् र एक सानो बच्चा छोडेँ, र यो मान्छेसँग भागें। हाम्रो कहिल्यै विवाह भएन। म डाक्टर भएको ढोंग गर्दै आएकी छु, र अदालतमा मैले प्रति बोतल $१ पर्छ भनेर कसम खाएको औषधि बेचिरहेकी छु, तर त्यसको वास्तविक लागत प्रति बोतल केवल बाह्र सेन्ट मात्र पर्छ। मैले यो पनि कसम खाएँ कि हामीले एक गरिब मान्छेलाई बेचेको गाईको मूल्य $३० परेको थियो, जबकि त्यसको वास्तविक मूल्य $२० मात्र परेको थियो।"²³

GSAM 234.1यस्ता पाखण्डी ढोंगीहरूमाथि नै श्रीमती ह्वाइटका "पापीहरूका लागि आत्माको कष्ट" सम्बन्धी शब्दहरू लागू हुन्छन्, न कि सामान्य पापीहरूमाथि। माथि प्रस्तुत तथ्यहरूलाई ध्यानमा राख्दा, जसले देखाउँछ कि पापीहरूका लागि "अब कुनै दया छैन" भन्ने सिद्धान्तलाई सन् १८४५ को वसन्तमा यसको प्रचार सुरु भएदेखि नै पूर्ण रूपमा निन्दा गरिएको थियो; र त्यो मितिदेखि नै श्रीमती ह्वाइटले पापीहरूको परिवर्तनको लागि निरन्तर लगनशीलताका साथ परिश्रम गर्नुभएको छ, को विश्वास गर्न सक्छ कि १८५१ मा, जब उहाँको 'एक्सपेरियन्स एन्ड भ्यूज' शीर्षकको काम प्रकाशित भयो, उहाँले पापीहरूका लागि "अब कुनै मुक्ति छैन" भनी सिकाउन खोज्नुभएको थियो?

GSAM 234दयाहीन मानिस

GSAM 234.2यहाँसम्म कि सन् १८४८ जस्तो पछिल्लो समयमा पनि, कतै-कतै केही व्यक्तिहरू थिए जसले पापीहरूका लागि अब कुनै दया छैन भन्ने धारणा राख्थे। यद्यपि, यी सातौं-दिने एडभेन्टिस्टहरू थिएनन्। यस्तै वर्गका एक व्यक्ति, स्वीट नामका, न्यूयोर्कको रोचेस्टर शहरमा बस्दै थिए। मैले सार्वजनिक रूपमा धर्मको स्वीकारोक्ति गरेलगत्तै र फर्स्ट-डे एडभेन्टिस्टहरूमा बप्तिस्मा लिएपछि, म न्यूयोर्कको क्यानान्डाइग्वामा पास्टर जे. सी. बायवाटर र जियो. डब्लु. बर्नहमद्वारा आयोजित एक पाल सभामा सहभागी भइरहेको थिएँ। त्यो स्वीट नामक व्यक्ति त्यहाँ उपस्थित थिए, र मेरो धार्मिक अनुभवको प्रामाणिकतामाथि गम्भीर शंका व्यक्त गरे, किनभने उनी "पापीहरूको अब परिवर्तन हुन सक्दैन भन्ने सोच्थे।"