अध्याय ७ — सन्देशको तीव्र प्रगति
GSAM 126.1"र मैले अर्को एक शक्तिशाली स्वर्गदूतलाई आकाशबाट ओर्लदै आएको देखेँ, जो बादलले ओढिएको थियो: र उसको टाउकोमा इन्द्रेणी थियो, र उसको अनुहार सूर्य जस्तै थियो, र उसका खुट्टा आगोका खम्बाहरू जस्तै थिए; र उसको हातमा एउटा सानो खोलेको पुस्तिका थियो: र उसले आफ्नो दाहिने खुट्टा समुद्रमा र देब्रे खुट्टा पृथ्वीमा टेकेर सिंह गर्जे जस्तै ठूलो स्वरले गर्जे: र जब उसले कराए, सातवटा गर्जनहरूले आफ्नो आवाज निकाले.... र मैले समुद्र र पृथ्वीमाथि उभिएको त्यो स्वर्गदूतले आफ्नो हात आकाशतिर उठाएर, सधैँ र सधैँ बाँच्ने, जसले आकाश र त्यसमा भएका वस्तुहरू, र पृथ्वी र त्यसमा भएका वस्तुहरू, र समुद्र र त्यसमा भएका वस्तुहरूलाई सृष्टि गर्नुभयो, उहाँको शपथ खाए कि अब समय रहनेछैन: तर सातौँ स्वर्गदूतले तुरही बजाउन थाल्ने दिनहरूमा, परमेश्वरको रहस्य समाप्त हुनेछ, जसरी उहाँले आफ्ना सेवक अगमवक्ताहरूलाई घोषणा गर्नुभएको थियो।"1
GSAM 126एक स्वर्गदूत मानव दूतहरूको प्रतीक
GSAM 126.2पहिले नै देखाइएझैं, सुसमाचार प्रचार गर्ने काम मानिसलाई सुम्पिएको छ, र प्रभुले त्यो माध्यममा "संसारको अन्त्य" सम्म आफ्नो आशिष् दिने वाचा गर्नुभएको छ।2 त्यसैले यो सन्देश बोकेको स्वर्गदूतले पृथ्वीका बासिन्दाहरूलाई प्रचार गरिनुपर्ने समयसम्बन्धी सन्देशको प्रतीक हुनुपर्छ। यो सन्देश एउटा "खोलिएको" पुस्तकबाट घोषणा गरिन्छ, जसले स्पष्ट रूपमा यसलाई कुनै बेला बन्द गरिएको थियो भन्ने जनाउँछ। यी दूतहरू परमेश्वरद्वारा सम्मानित छन्; किनभने परमेश्वरको करारको सङ्केत "इन्द्रेणी" तिनीहरूमाथि छ, र तिनीहरू परमेश्वरको महिमाको ज्योतिले परिधानित भएर उभिएका छन्, र सबै थोकका सृष्टिकर्ताको अधिकारले सन्देश घोषणा गर्छन्। यहाँ घोषणा गरिएको कुरा एउटा समयको सन्देश हो, जुन पहिले "बन्द" गरिएको थियो, तर अहिले एउटा "खुला" पुस्तकबाट प्रचारित गरिएको छ।
GSAM 127.1अघिल्ला अध्यायहरूमा यो प्रमाणित गरिएको छ कि परमप्रभुले महान् भविष्यवाणीको अवधि—तेइस सय दिन—जुन अनुसन्धानात्मक न्यायतिर लैजान्छ, त्यसको समाप्तिसँग सम्बन्धित प्रकाश दिइने समयलाई तोक्नुभएको थियो; ज्ञान बढ्ने भविष्यवाणी उहाँले प्रकाश देखाएका धेरै जनाको उदयद्वारा ठ्याक्कै पूरा भयो; र उहाँले "अंजीरको वृक्षको दृष्टान्त" सिक्नुपर्ने समय पनि तोक्नुभयो, त्यसबेला त्यहाँ आफ्ना शिक्षकहरूलाई उठाएर संसारमा त्यो दृष्टान्त प्रचार गर्न पठाउनुभयो। ठीक त्यसरी नै उहाँले समयको सन्देश आफ्नो उच्च स्वरमा पुग्ने समयलाई तोक्नुभयो, र त्यो पनि ठीक त्यसरी नै पूरा भयो।
GSAM 127पहिलो सन्देशको प्रबल घोषणा
GSAM 127.2यो घोषणाको उच्च स्वर कहिले उठाइने थियो भन्ने समयको बिन्दु चासोको विषय हो। यसलाई यहाँ छैटौं र सातौं तुरहीको आवाजको बीचमा राखिएको छ, जुन कुरा शास्त्रको अभिलेखमा यसको स्थानबाट मात्र होइन, तर स्वयं सन्देशबाट पनि देख्न सकिन्छ, जसमा भनिएको छ: "सातौँ स्वर्गदूतले तुरही बजाउन सुरु गर्ने दिनहरूमा, परमेश्वरको रहस्य समाप्त हुनुपर्छ, जसरी उहाँले आफ्ना सेवकहरू अगमवक्ताहरूलाई घोषणा गर्नुभएको छ।" यो एक निर्णायक प्रमाण हो कि यस सन्देशमा घोषणा गरिएको समय सातौँ तुरहीको ध्वनि सम्म फैलिएको छ।
GSAM 127प्रचण्ड चिच्याहटको समय
GSAM 127.3जब सातौँ स्वर्गदूतले तुरही बजाउँछ, हामी पढ्छौं कि "स्वर्गमा परमेश्वरको मन्दिर खोलियो, र उहाँको मन्दिरमा उहाँको करारको सन्दूक देखियो।"3 पृथ्वीको पवित्रस्थानको सेवामा, सन्दूक भएको कोठा—सबैभन्दा पवित्र स्थान—वर्षमा एक पटक मात्र खोलिन्थ्यो; त्यो प्रायश्चितको दिनमा, र पापहरू मेटाउने उद्देश्यले—पवित्रस्थानको शुद्धिकरणको लागि। भविष्यवक्ताहरूले उल्लेख गरेको समय, जब यो शुद्धिकरण कार्य ख्रीष्टद्वारा सम्पन्न हुनेछ, त्यो २३०० दिनको अन्त्यमा हो।4 यो पनि भनिएको छ कि जब सातौँ स्वर्गदूतले तुरही बजाउँछ, स्वर्गमा आवाजहरू उठ्छन् कि मृतकहरूको न्याय गर्ने समय आएको छ।5
GSAM 128.1प्रकाशितवाक्य १० को यो भविष्यसूचक प्रतीकले त्यो समयलाई प्रस्तुत गर्दछ जब यो सन्देश "उच्च स्वरले" फैलिनुपर्नेछ, र अन्तमा, "जब सिंह गर्जन्छ" जस्तै। यस भविष्यवाणीअनुसार सन्देशले आफ्नो "उच्च चिच्याहट" प्राप्त गर्ने समय छैटौँ तुरहीको अन्त्यदेखि मन्दिरको शुद्धीकरणतर्फ लैजाने उक्त भविष्यसूचक अवधिको अन्त्यसम्म, अर्थात् तेइस सय दिनको अन्त्यसम्म हो। पहिलो चार तुरहीहरू गोथ, भान्डल, हूण आदिहरूको युद्धहरूमा पूरा भए, जसले पश्चिमी रोमलाई दश भाग वा राज्यहरूमा विभाजित गर्यो।
GSAM 128पाँचौं तुरही
GSAM 128.2पाँचौं तुरहीले मोहम्मदी धर्मको उदय र त्यसको त्रुटिहरूको बादललाई प्रस्तुत गर्दछ, तर विशेष गरी "पाँच महिना" को अवधि, वा उनीहरूमाथि "एक राजा" भएको समयदेखि एक सय पचास शाब्दिक वर्षहरूलाई प्रस्तुत गर्दछ। जुलाई २७, १२९९ मा, ओटोमन साम्राज्यका संस्थापक ओथमानले निकोमेडियाको भूभागमा आक्रमण गरे। त्यस समयदेखि ओटोमनहरूले पूर्वी रोम साम्राज्यलाई जुलाई २७, १४४९ सम्म, अर्थात् पाँचौं तुरहीको ध्वनि भएको एक सय पचास वर्षसम्म सताए र "क्लेश दिए"। त्यस समयमा तुर्कहरू आफ्ना सेनाहरू सहित कन्स्ट्यान्टाइनोपल शहरमाथि नै आक्रमण गर्न आए, र आफ्नो युद्धमा बारुद प्रयोग गरे; र इतिहासकार गिबोनका अनुसार, तान्नका लागि साठी साँढे गोरु चाहिने एउटा ठूलो तोपबाट, उनीहरूले कन्स्ट्यान्टाइनोपलको पर्खालमाथि ठूला-ठूला ढुङ्गाहरू प्रहार गरे।
GSAM 128छैटौं तुरहीको समाप्ति
GSAM 128.3लगभग यही समयमा, इतिहासकारहरूद्वारा अन्तिम ग्रीक सम्राटको रूपमा चिनिने जोन प्यालेओलोगसको मृत्यु भयो। कन्स्ट्यान्टाइन डेकोजेस सिंहासनका वैध उत्तराधिकारी थिए, तर भनिन्छ कि आफूविरुद्ध युद्ध छेडेका टर्किश सुल्तान अमुरातको डरले उनलाई सिंहासनमा बस्नका लागि अमुरातसँग अनुमति माग्न बाध्य बनायो। यस्तो कार्य लगभग टर्किशहरूलाई सिंहासन सुम्पनु जस्तै देखिन्थ्यो। वास्तवमा, केही समयपछि नै ओटोमनहरूले कन्स्ट्यान्टाइनोपल शहर र पूर्वी रोम साम्राज्यमाथि कब्जा जमाए। यसरी उनीहरूले (राजनीतिक रूपमा) त्यो साम्राज्यलाई "मारे", जसलाई उनीहरूले पहिले "सताएका" थिए। उनीहरूले यसलाई "एक घण्टा, र एक दिन, र एक महिना, र एक वर्ष" को लागि "मारिदिने" थिए।
GSAM 129.1यसलाई भविष्यवाणीको समयको रूपमा, एक दिनलाई एक वर्षको रूपमा लिएर, यो कति लामो समय हुनेछ? समस्या सरल छ: एक वर्ष, ३६० दिन, वा वर्ष; एक महिना, ३० दिन, वा वर्ष; र एक दिन, एक वर्ष,—जम्मा, ३९१ दिन, वा, शाब्दिक रूपमा, ३९१ वर्ष। एक घण्टा दिनको चौबीसौं भाग भएकोले, प्रतीकको रूपमा, यो आधा महिना, वा पन्ध्र दिन हुनेछ। त्यसैले, पूर्वी रोमन क्षेत्रमा मोहम्मदीय स्वतन्त्र शासनको सम्पूर्ण समय ३९१ वर्ष र १५ दिन हुनेछ। यसलाई जुलाई २७, १४४९ मा जोड्दा, छैटौं तुरही अन्तर्गत उल्लेख गरिए अनुसार, टर्कीको स्वतन्त्रताको अवधिको समाप्ति अगस्ट ११, १८४० मा हुन्छ।
GSAM 129डा. जोसाइया लिचले ओटोमन साम्राज्यको पतनको भविष्यवाणी गर्छन्
GSAM 129.2सन् १८३८ मा फिलाडेल्फिया, पेन्सिलभेनियाका डा. जोसाइया लिचले विलियम मिलरद्वारा प्रस्तुत सत्यलाई अँगालेर, सन्देशलाई अझ बढी प्रचार गर्ने काममा एकजुट भए। उनले प्रकाशितवाक्यका सात तुरहीहरूको विषयमा सर्वसाधारणका लागि लेखहरू तयार पारे। उनले यो स्पष्ट अडान लिए कि छैटौं तुरही बज्न बन्द हुनेछ र ओटोमन साम्राज्य ११ अगस्ट, १८४० मा पतन हुनेछ, र त्यसले संसारलाई यो प्रमाणित गर्नेछ कि प्रतीकात्मक भविष्यवाणीमा एक दिनले वास्तविक समयको एक वर्षलाई जनाउँछ।
GSAM 129.3केही भाइहरू, यहाँसम्म कि यस विषयमा उनीसँगै विश्वास गर्नेहरू पनि, उनले भनेझैँ "यदि यो पूरा भएन भने" परिणामको डरले काँपे। तथापि, यसले उनलाई निरुत्साहित गरेन, बरु उनले टर्कीको विषयमा आफ्ना विचारहरूको प्रचार गर्न आफ्नो शक्तिले भ्याएसम्म अगाडि बढे। सार्वजनिक पत्रिकाहरूले यस विषयमा उनले गरेको दाबीलाई फैलाए। अधर्मी क्लबहरूले आफ्ना बैठकहरूमा यस प्रश्नमाथि छलफल गरे, र भने, "यहाँ एक जना मानिस छन् जसले केही जोखिम उठाएका छन्, र यदि यो कुरा उनले भने जस्तै भयो भने, यसले भविष्यवाणीमा एक दिनले एक वर्षलाई जनाउँछ भन्ने उनको दाबीलाई निस्सन्देह स्थापित गर्नेछ, र दुई हजार तीन सय दिन भनेको त्यति नै वर्ष हो, र ती १८४४ मा समाप्त हुनेछन्।"
GSAM 130.1डा. लिचको व्याख्यानको प्रकाशनले एक सामान्य हलचल मच्चायो, र यसरी हजारौं मानिसहरू इजिप्टका पाशा मेहमत अली र टर्कीका सुल्तानबीच उत्पन्न भएको कठिनाइहरूको अन्त्यको लागि जाग्ने काममा लाग्न प्रेरित भए। सयौंले भने, "यदि यो मामिला डाक्टरले दाबी गरेजस्तै टुङ्गियो भने, यसले प्रतीकात्मक समयको व्याख्या गर्ने 'एक-दिन-एक-वर्ष' सिद्धान्तलाई स्थापित गर्नेछ, र हामी एडभेन्टिस्ट बन्नेछौं।"
GSAM 130इजिप्टका पाशासँग युद्धरत तुर्की सुल्तान
GSAM 130.2१८४० भन्दा पहिलेका धेरै वर्षदेखि सुल्तान इजिप्टका पाशा मेहमत अलीसँग युद्धमा फसेका थिए। १८३८ मा सुल्तान र उनका इजिप्टली अधीनस्थबीचको समस्या तत्कालीन समयका लागि विदेशी राजदूतहरूको प्रभावले रोकेको थियो। तर, १८३९ मा, शत्रुता फेरि सुरु भयो, र सुल्तान र मेहेमतका सेनाहरू बीचको एक सामान्य लडाइँमा सुल्तानको सेना पूर्ण रूपमा ध्वस्त र नष्ट भएपछि, मेहेमतले उनको जलसेना कब्जा गरी इजिप्ट लगिसम्म यो जारी रह्यो। सुल्तान यति पूर्ण रूपमा कमजोर भइसकेका थिए कि, जब अगस्टमा फेरि युद्ध सुरु भयो, एक समयको शक्तिशाली टर्किश नौसैनिक बेडाको दुःखद अवशेषको रूपमा उनीसँग केवल दुईवटा प्रथम-श्रेणीका र तीनवटा फ्रिगेटहरू मात्र बाँकी थिए। मेहमतले यो बेडा सुल्तानलाई फिर्ता दिन कडाइका साथ अस्वीकार गरे र घोषणा गरे कि यदि शक्तिहरूले यो उनबाट खोस्ने प्रयास गरे भने, उनले यसलाई जलाइदिनेछन्। यस्तो अवस्थामा, सन् १८४० मा इङ्गल्याण्ड, रुस, अस्ट्रिया र प्रशियाले हस्तक्षेप गरे र समस्याको समाधान गर्ने निर्णय गरे; किनभने यो स्पष्ट थियो कि, यदि यसलाई यत्तिकै छोडियो भने, मेहमत चाँडै नै सुल्तानको सिंहासनको मालिक बन्ने थियो।
GSAM 131मित्र राष्ट्रहरूको हस्तक्षेप
GSAM 131.1सुल्तानले मित्र राष्ट्रहरूको यो हस्तक्षेप स्वीकार गरे, र यसरी उक्त विषयमा स्वेच्छाले आफ्नो अधिकार उनीहरूको हातमा सुम्पिए। लन्डनमा यी राष्ट्रहरूको एक सम्मेलन आयोजना गरियो, जसमा ओटोमनका पूर्ण अधिकारसम्पन्न प्रतिनिधि शेख, एफेंडी बेय लिकगिस उपस्थित थिए। एउटा अल्टिमेटम तयार गरियो, जुन इजिप्टका पाशालाई प्रस्तुत गरिनु थियो, जसअनुसार सुल्तानले उनलाई इजिप्टको वंशानुगत शासन, र जीवनभरको लागि सुएजको खाडीदेखि टिबेरियासको तालसम्म फैलिएको सिरियाको सम्पूर्ण भाग, साथै एक्रे प्रान्त प्रदान गर्ने थिए; र उनले आफ्नो तर्फबाट सुल्तानको राज्यका आफूले तब कब्जा गरेका अन्य सबै भागहरू खाली गर्ने र ओटोमन जलसेना फिर्ता गर्ने थिए। यदि उसले सुल्तानको यो प्रस्ताव अस्वीकार गर्यो भने, चार शक्तिहरूले यो मामिला आफ्नै हातमा लिने र उसलाई घुँडा टेकाउनका लागि आफूलाई उपयुक्त लागेको अन्य कुनै पनि उपाय अपनाउने थिए।
GSAM 131.2यो स्पष्ट थियो कि जति चाँडो यो अल्टिमेटम मेहमत अलीको हातमा पर्नेछ, यो मामिला पहिलेको [सुल्तान] को नियन्त्रणबाट सधैँका लागि बाहिर हुनेछ, र त्यस क्षणदेखि नै उनका मामिलाहरूको निपटान विदेशी शक्तिहरूको हातमा हुनेछ।
GSAM 131भविष्यवाणी पूरा—टर्कीको स्वतन्त्रताको अन्त्य
GSAM 131.3सुल्तानले रिफत बेयलाई सरकारी स्टीमरमा अलेक्जेन्ड्रिया पठाए, ताकि पाशालाई अल्टिमेटमको सूचना दिन सकियोस्। यो अल्टिमेटम १८४० अगस्ट ११ मा उनको हातमा पुर्याइयो, र उनले यसलाई आफ्नो जिम्मामा लिए! त्यही दिन सुल्तानले चार शक्ति राष्ट्रका राजदूतहरूलाई एउटा नोट पठाएर सोधे कि यदि पाशाले अल्टिमेटमका सर्तहरू मान्न अस्वीकार गरेमा कस्तो योजना अपनाइनेछ; जसको जवाफमा उनीहरूले भने कि त्यसको लागि व्यवस्था भइसकेको छ, र उत्पन्न हुन सक्ने कुनै पनि सम्भावित घटनाको बारेमा उनले चिन्ता लिनु आवश्यक छैन। आज ओटोमन शक्तिको निरन्तरताका लागि तोकिएको तीन सय एकानब्बे वर्ष पन्ध्र दिनको अवधि समाप्त भयो; र सुल्तानको स्वतन्त्रता कहाँ थियो त?—खतम भयो!"6
GSAM 132.1त्यो दिनदेखि आजसम्म सुल्तानले शक्ति राष्ट्रहरूको निर्देशनमा चल्नुपरेको छ, र आफ्नो राज्यको टुक्रा-टुक्रा भएर उनीहरूको प्रयोगमा गएको हेर्नुपरेको छ।
GSAM 132भविष्यवाणीमा जनचासो जागृत
GSAM 132.2भविष्यवाणीको यो उल्लेखनीय पूर्तिले जनमानसमा ठूलो प्रभाव पार्यो। यसले पूरा भइसकेका र पूरा हुँदै गरेका भविष्यवाणीहरूको विषयमा मानिसहरूको चासोलाई तीव्र बनायो। डा. लिचले भन्नुभयो कि ११ अगस्ट, १८४० पछि केही महिनाभित्र, उहाँले एक हजारभन्दा बढी प्रख्यात अधर्मीहरूबाट पत्रहरू प्राप्त गर्नुभयो, जसमध्ये केही अधर्मी क्लबका नेताहरू थिए, जसमा उनीहरूले बाइबलविरुद्धको लडाइँ त्यागेको र यसलाई मानिसका लागि परमेश्वरको प्रकटीकरणको रूपमा स्वीकार गरेको बताएका थिए। तिनीहरूमध्ये केही पूर्ण रूपमा परमेश्वरतर्फ परिवर्तन भए, र तिनीहरूमध्ये धेरैजना महान् दोस्रो आगमन आन्दोलनमा सक्षम वक्ता बने। केहीले डा. लिचलाई यसरी आफ्नो भनाइ व्यक्त गरे: "हामीले भनेका थियौं कि भविष्यवाणीका व्याख्याताहरूले भविष्यवाणीको पूर्ति भएको दाबी प्रमाणित गर्न इतिहासका जीर्ण पानाहरूबाट उद्धरण गर्छन्; तर यस मामलामा हामीसँग जीवित तथ्यहरू हाम्रै आँखा अगाडि छन्।"
GSAM 132.3छैटौं तुरहीको ठीक अन्त्यमा, कसरी आगमनको सन्देश "उच्च स्वरमा" जान थाल्यो भनेर देखाउन, म एउटा घटना उल्लेख गर्नेछु जुन मलाई यस सन्देशका एक सहभागीले सुनाउनुभएको थियो।
GSAM 132.4सन् १८४० मा, रोचेस्टर, एन.वाई. का एक विशाल पाल र जहाजका पाल बनाउने व्यवसायी, ई. सी. विलियम्सले यो सन्देश स्वीकार गरे, र पास्टर मिलर र हाइम्सलाई रोचेस्टर आउन र त्यस शहरका हजारौं मानिसहरूलाई बोल्न आमन्त्रित गरे। उनीहरूले जवाफ दिए कि मानिसहरूलाई अटाउनका लागि पर्याप्त आकारको हल भाडामा लिन आवश्यक पैसा उनीहरूसँग थिएन। उनले जवाफ दिए, "मसँग १२० फिट व्यासको एउटा गोलाकार पाल छ। म यसलाई टाँग्नेछु, यसमा बस्ने व्यवस्था गर्नेछु र यसको हेरचाह गर्नेछु, निःशुल्क। आउनुहोस् र सन्देश प्रचार गर्नुहोस्।" "उनीहरू आए," उनले मलाई भने, "र सुन्न आएका मानिसहरूको आधालाई पनि अटाउन तम्बू पर्याप्त थिएन, त्यसैले मैले ४०-फिटको जोर्नी हालेर तम्बूलाई १६० x १२० फिटको बनाएँ। यो तम्बू हरेक दिन मानिसहरूले भरिन्थ्यो, र बाहिर सयौं मानिसहरू भीड जम्मा हुन्थे, सबैजना वचन सुन्न उत्सुक थिए।"
GSAM 133सयौं सन्देश प्रचार गर्दै
GSAM 133.1बढ्दो चासोलाई पूरा गर्न, ठूला पालहरू प्रयोग गरिन्थ्यो, र गर्मीको मौसममा बगैंचामा भेलाहरू आयोजना गरिन्थ्यो। जाडोमा केही सबैभन्दा ठूला चर्च भवनहरू र सार्वजनिक हलहरू प्रयोग गरिन्थ्यो, र ती सबै चासो राख्ने श्रोताहरूले भरिभराउ हुन्थे। १८४० भन्दा पहिले जसरी पास्टर मिलरले सन्देश घोषणा गर्न "लगभग एक्लै" उभिनुहुन्थ्यो, त्यसको सट्टा, करिब तीन सय जनाले उहाँसँग मिलेर तेईस सय दिनको अवधि समाप्त हुने सार्वजनिक घोषणा गरे र "अब समय रहनेछैन," र "उहाँको न्यायको घडी आइपुगेको छ" भन्ने चिच्याहट गरे। यसरी हामी देख्छौं कि जब सन्देशलाई विश्वव्यापी रूपमा अगाडि बढाउने परमप्रभुको समय आयो, तब उहाँको वचन पूरा भयो, र लाखौं मानिसहरू त्यो आह्वान सुन्न चाहने इच्छाले प्रेरित भए।
GSAM 133.2अमेरिकाको आन्दोलनको बारेमा जे सत्य थियो, त्यो अन्य देशहरूमा पनि सत्य थियो। सन् १८४० देखि, केही व्यक्तिहरूले आफ्ना प्रकाशनहरू छर्ने सट्टा, दर्जनौं मानिसहरू त्यो उद्घोष घोषणा गर्न अगाडि सरे। इङ्गल्याण्डमा चर्च अफ इङ्गल्याण्डकै सात सय पादरीहरूले यो सन्देश प्रचार गरिरहेका थिए, र त्यही काममा संलग्न अन्य दर्जनौंको त कुरा नै नगरौं। पृथ्वीका बीसभन्दा बढी विभिन्न प्रमुख राष्ट्रहरूमा यो सन्देश यस्तो जोशका साथ फैलिरहेको थियो कि हेर्नेहरूले भन्न थाले, "यी मानिसहरू साँच्चै गम्भीर छन्।"