Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
11 / 29

Capitulum X — Clamor Medii Noctis

John Norton Loughborough

GSAM 160.1"Media nocte clamor factus est: Ecce, sponsus venit; exite obviam ei. Tunc surrexerunt omnes virgines illae, et lucernas suas ornaverunt."1

GSAM 160.2Iam locuti sumus de tempore morandi in hac parabola "decem virginum" monstrato, et nunc peculiarem operam dabimus illi parti eius in textu superiore introductae, a populo Adventistarum "clamor medii noctis" appellatae. Scriptor quidam praeclarus de hac re, in ephemeride cui titulus est Clamor Medii Noctis, die 3 Octobris 1844, sic ait:—

GSAM 160.3"Sed quomodo in hanc noctem morandi pervenimus? Quia visionem [visionem viginti trium centenorum dierum] vere, potius quam autumno, anno CDLVII a.C.n. incepimus. Ad portum destinatum attingendum sex menses et pauci dies adhuc deerant. Hoc nos in noctem morandi sex menses immisit."

GSAM 160.4Alius scriptor, S. S. Snow, in Clamore diei XXII Augusti, anno MDCCCXLIV, de duobus milibus trecentis diebus loquens, dixit:—

GSAM 160.5Illi coeperunt edicto prolato de Hierosolymis restituendis et aedificandis. Decretum primum a Cyro, deinde a Dario renovatum, et ab Artaxerxe Longimanu in septimo anno regni eius perfectum est. Id promulgatum est et valere coepit autumno anni CDLVII a.C.n., cum Esdras, manu Domini bona Ierusalem adveniens, rem publicam Iudaicam restituit, magistratus iudicesque creavit, et aedificationem muri incepit.2

GSAM 160.6Cum tempus visionis annos duo milia trecentos integros esset, opus esset toto anno CDLVII et toto anno MDCCCXLIII ut duo milia trecenti anni complerentur, et si decretum non processisset nisi usque ad mensem septimum anni CDLVII a.C.n., docebatur tempus illud non finitum iri nisi usque ad mensem septimum anni MDCCCXLIV. Sicut observantia decimi diei mensis septimi eventus videbatur qui initium periodi significabat, ita demonstratum est certissime in decimo die mensis septimi (secundum computationem Iudaicam), die XXII Octobris, anno MDCCCXLIV, duo milia trecentos dies finitum iri, et tempus ad sanctuarium purgandum adventurum esse. Omnia argumenta ad finem periodi anno MDCCCXLIII adhibita pari vi ad rationem anni MDCCCXLIV pertinebant, una cum fiducia se invenisse quod certa solutio causae deceptionis suae videbatur. Modus quo Adventistae "verum clamorem mediae noctis," ut tunc appellabatur, praedicaverunt, non melius illustrari potest quam ex scriptis eorum qui eo tempore in hoc opere praecipue versabantur citando.

GSAM 161"Exite Obviam Ei"

GSAM 161.1In "Clamore" diei III Octobris, anno MDCCCXLIV, commentatio a Georgio Storrs scripta est, cui titulus erat, "Exite Obviam Ei," in qua is dixit:—

GSAM 161.2"Stylum suscipio sensibus quales numquam antea expertus sum. Sine dubio, meo iudicio, decimus dies septimi mensis revelationem Domini nostri Iesu Christi in nubibus caeli testabitur. Paucis diebus ab illo eventu absumus—momento terribili iis qui non parati sunt, sed gloriosum iis qui parati sunt.
GSAM 161.3'Ecce, sponsus venit' hoc anno; 'exite obviam ei.' Nos iam non agimus cum ecclesiis nominis tantum et omnibus impiis, nisi quatenus hic clamor eos afficere potest. Nunc est opus nostrum excitare 'virgines quae lampades suas acceperunt et exierunt obviam sponso.' Ubi nunc sumus? 'Si visio tardaverit, exspecta eam.' Nonne haec est responsio nostra ab Martio vel Aprili mense praeterito?—Ita. Quid accidit dum sponsus tardabat?—Omnes virgines somniculaverunt et dormiverunt, nonne? Verba Christi non defecerunt; et 'Scripturae non possunt dissolvi.' Nihil prodest nobis simulare nos vigilasse; somnolentes fuimus, non de ipso adventu Christi, sed de tempore. In tempus moras facientis intravimus; nesciebamus 'quamdiu' moraturus esset, et in hoc puncto somnolentes fuimus. Nonnulli ex nobis in somnis dixerunt: 'Nolite aliud tempus definire!' itaque dormivimus. Nunc negotium est nos expergisci. Domine, adjuva, quia vanus est auxilium hominis. Loquere tu ipse, Domine. O ut 'Pater' nunc tempus 'notum faciat'.

GSAM 162Medium Noctem Nuntii

GSAM 162.1"Quamdiu est tempus morandi?—Semestrim. Unde scis?—Quia Dominus noster dicit, 'media nocte,' dum Sponsus moraretur. Visio fuit 'duarum milium trecentorumque vespertinorum matutinorum,' sive dierum. 'Vesper,' sive nox, est dimidia pars unius illorum dierum propheticorum, et est, ideo, sex menses. Haec est tota longitudo temporis morandi. Hic praesens clamor vehemens temporis coepit circiter medio mense Iulio, et cum magna celeritate et vi diffusus est, comitaturque demonstratione Spiritus, qualem numquam vidi cum clamor esset 'MDCCCXLIII'. Nunc est ad litteram, 'Exite obviam ei.' Est omnium rerum desertio, qualem numquam somniavi. Cum hic clamor cor cepit, agricolae fundos suos cum segetibus relinquunt. Est fletus validus cum lacrimis, et consecratio omnium Deo, qualem numquam vidi. Est fiducia in hac veritate qualis in priore clamore numquam eadem mensura sensa est, et gloria in ea lacrimans vel liquescens, quae omnem intellectum superat, nisi iis qui eam senserunt.
GSAM 162.2De hac praesenti veritate, ego, per gratiam, omnia audere audeo, et sentio indulgere dubitationi de ea idem esse ac Deum offendere et mihi 'perniciem celerem' adferre. Pro certo habeo nunc 'quicumque voluerit animam suam servare,' ubi hic clamor rite factus est, indulgendo in 'si non veniat,' aut timore progrediendi in hanc veritatem, 'animam suam perdet.' Eandem fidem postulat quae Abrahamum ad immolandum Isaac, aut Noe ad arcam aedificandam, aut Lotum ad Sodomam relinquendam, aut filios Israel ad pernoctandum exspectantes exitu suo e Aegypto, aut Danielem ad foveam leonum, aut tres Hebraeos ad fornacem ignivomam duxit. Putavimus nos in regnum sine tali fidei probatione intraturos esse, sed certus sum nos non esse. Haec ultima veritas talem probationem affert, et nemo in eam se immiscere audebit, nisi qui stulti, amentes, aut quidquid aliud haberi sustinere audent, quod Sodomitae illi antediluviani, ecclesia tepida, aut virgines dormientes in eos congerere student. Iterum clamabo: 'Fuge pro vita tua;' 'Noli respicere post te;' 'Memento uxoris Loth.'"

GSAM 163Petra Plana Storris

GSAM 163.1In Clamore Medii Noctis diei 10 Octobris 1844, ex calamo Georgii Storrs, haec sequentia edita sunt sub titulo "Finis," sed ab Adventistis "Petra Plana Storris" appellata:—

GSAM 163.2"Quomodo parati erimus ad illum diem?—Credite veritati Dei, et in eam audacter procedite, per fidem firmam quae Deo gloriam dat. Eundem animi statum habere debemus quem haberemus si sciremus nos illo die morituros esse, eandem consecrationem plenam Deo et mortificationem a mundo.
GSAM 163.3"Non possum melius illustrare quid velim quam si magnam saxum planum in medio oceano fingam. Promissum est a principe glorioso et potente se tempore praestituto navem vaporariam splendidam missurum esse, quae omnes homines, quos ibi invenerit signum habentes se verbo eius plene credidisse, in patriam gloriosam vehat. Multi ad saxum se emittunt. Alii, cum in saxo tuto sint, funem secant, et navicula qua venerant ab eis defluit, nec eam iam amplius spectant, sed adventum navis vaporariae observant. De veritate promissi non dubitant, et omnia in id conferunt. Alii autem qui illuc veniunt satis esse putant se in saxo esse. Sed 'prudentes' esse volunt nec periculum nimis magnum adire.
GSAM 164.1"'Secundum fidem tuam fiat tibi' iam sonuerat antequam navis vaporaria exspectaretur. Dies advenit. Providi, fortasse, consilium capiunt ut scaphae suas solvant et abire sinant, si navem vaporariam advenientem viderint. Navis in conspectum venit; sed iam serum est scaphae suas emittere sine conspectu; praeterea, eadem prudentia nunc suadet ne scaphae abire sinantur, donec certi fiant de navi appropinquante non errasse. Iam tam prope adest ut scaphae solvi sine conspectu omnino non possint.
GSAM 164.2Navis vaporaria ad scopulum advenit. 'Quod est argumentum vos fidem summam in promissum adventus navis vaporariae habuisse?'—'Naves nostrae solutae sunt et a nobis afluxerunt, ita ut ad terram nullo modo pervenire possemus, et perissemus nisi navis vaporaria advenisset, nam scopulus est ubi nulla alia navis umquam praeterit.' 'Satis est,' inquit praefectus navis vaporariae; 'ascendite in navem; talis fiducia non frustrabitur.'
GSAM 164.3Qui naviculas ad scopulum alligatas servaverant, nunc confluunt et in navem vaporariam conscendere nituntur. Praefectus inquirit, 'Quid significant illae naviculae quas video illic ad scopulos alligatas, aut quarum funes modo secti sunt ex quo in conspectum veni?' Illi respondent, 'Providi nos, ut, si navis vaporaria non adveniret, aliquid haberemus quo ad terram rediremus.' 'Providistis carni igitur,' inquit imperator, 'ita fecistis, et verba mea dubitavistis? Secundum fidem tuam fiat tibi. Argumentum contra vos est. Providistis ut rediretis, et nunc fructum incredulitatis vestrae metetis.' 'Itaque introire non potuerunt propter incredulitatem.' O, status terribilis desperationis!
GSAM 164.4"Nunc solve funes vestros, fratres; sinite scaphas vestras e conspectu ferri; immo, festinate antequam 'signum Filii hominis appareat.' Tunc nimis serum erit. Audete nunc, et omnia periclitamini. O, cor meum vobis dolet; nolite cunctari; dimittite illam naviculam, aut peribitis; nam 'qui voluerit animam suam salvam facere, perdet eam,' sic dicit Iesus Christus, Dominus et Iudex noster. Festinate igitur, iterum vos rogo, o festinate! Dimittite omnem naviculam qua nunc in terram effugere cogitatis, 'si non venerit.' Illud "si" te perdet. Nunc est ultima probatio et tentatio. Fac ut Dominus noster fecit cum ultima diaboli tentatione—"Recede hinc, Satana," inquit. Tunc diabolus eum reliquit, et "ecce, angeli venerunt et ministrabant ei." Sic erit et tibi cum hunc triumphum ceperis.

GSAM 165Celeris Opus Clamoris Medianoctis

GSAM 165.1De celeritate, vi, et effectu nuntii "clamoris medii noctis," notionem rectam capimus ex verbis N. Southard, editoris ephemeridis ex qua antea citavimus—Clamor Medii Noctis. In exemplari die 31 Octobris 1844 edito, sic ait:—

GSAM 165.2"Primo tempus definitum plerumque oppugnatum est; sed vis quaedam irresistibilis cum eius praeconio esse videbatur, quae omnia prosternebat. Per terram velocitate turbinis percurrit, et corda in locis diversis et remotis paene simul attigit, et modo qui solum eo supposito explicari potest, Deum in eo fuisse. Ubique effecit profundissimam cordis inspectionem et animae humiliationem coram Caelo Altissimo. Effecit aversionem affectuum a rebus huius mundi, sanationem controversiarum et animositatum, confessionem delictorum, prostrationem coram Deo, et supplicationes poenitentes et contritas ad eum pro venia et acceptione. Effecit humiliationem et prostrationem animae, qualem numquam antea vidimus. Sicut Deus per Ioel praecepit, cum dies magnus Dei appropinquaret, corda et non vestimenta lacerari fecit, et conversionem ad Dominum cum ieiunio et fletu et luctu. Sicut Deus per Zachariam dixit, spiritus gratiae et supplicationis effusus est super filios eius; converterunt se ad eum quem transfixerant, et facta est planctus magnus in terra, unaquaeque familia separatim, et uxores eorum separatim; et qui quaerebant Dominum, afflixerunt animas suas coram eo.

GSAM 166Populus Vi Supernaturali Commotus

GSAM 166.1Iterum, de hoc commovente praeconio ait:—

GSAM 166.2"Nobis quidem factum ita sine ulla opera humana visum est ut id nihil aliud quam impleri 'vocem mediam noctem,' post moram Sponsi et somnolentiam et somnum virginum, existimare possemus, cum omnes surgere et lucernas suas ornare deberent. Et ultimum opus perfectum esse videtur; nam numquam antea fuit tempus quo singuli greges adventus tam parati ad Dominum exspectandum essent.

GSAM 166De Bonis Saecularibus Distributis

GSAM 166.3Sub commovente praeconio doctrinae adventus, multi bona sua temporalia distribuerunt, substantiam suam impendentes ad sustentandos oratores publicos in labore suo, aut ad diffundenda scripta impressa et libellos, aut ad subveniendum necessitatibus pauperum, ita mundo optimam probationem sinceritatis et studii sui praebentes; dum qui ad possessiones suas terrenas adhaerebant, et nullum sacrificium speciale pro opere faciebant, a saecularibus notabantur tamquam non re vera credentes iis quae profitebantur. Ad illustrandum duo exempla afferam, unum ex utraque parte.

GSAM 166Ager Solanorum

GSAM 166.4Primum est exemplum cuiusdam credentis, qui Novo Ipswich in Nova Hantonia habitabat, nomine Hastings, qui magnum campum splendidarum solanorum habebat, quem non effodiendum reliquit. Vicini eius de iis solliciti erant, et ad eum venerunt, offerentes se ea gratis effodere et in cellam reponere, si modo permitteret, "nam," inquiunt, "fortasse egebis." "Minime!" inquit Dominus Hastings, "illud solanorum ager meam fidem in Domini adventu brevi praedicet."

GSAM 167.1Illo autumno, ut ex "Aquila Claremontensi" (N.H.), "Sole Vero Novi Eboraci", aliisque variis diurnis publicis comperitur, seges patatarum paene omnino perdita est propter "putredinem patatarum". Ut in "Sole" scriptum est, "Quam dolendum est cognoscere totas segetes huius pretiosi esculenti putredine deletas esse. Relator cuiusdam diarii Philadelphiensis nuntiat segetem patatarum in illa civitate perditam esse. Sola regio ex qua parum querelae auditur est Cenomannia, sed ne ibi quidem seges morbo effugit."

GSAM 167.2Cum autumno miti esset, et solana Domini Hastings in agro usque ad Novembrem mensem remansissent, nullum eorum putridum factum est. Itaque copiam abundanter habuit et sibi et vicinis suis infelicibus, qui pro salute eius Octobri priore tam solliciti fuerant, et qui vere coacti sunt solana sativa ab eo emere, et libenter pro eis bonum pretium dederunt. Quod illi tantam calamitatem Domino Hastings esse putaverant, Deus in beneficium temporale vertit, et non solum ei, sed vicinis quoque eius.

GSAM 167Fides Eius Negata

GSAM 167.3Secundum exemplum in eodem loco ubi ego habito accidit. Erat de sodali ecclesiae, qui multum in conventu de adventu Domini autumno anni MDCCCXLIV disseruerat. Erat vir satis locuples, et inter alia, multos porcos habebat aetate aptissima ad mercatum vernum reservandos. Patruus quidam meus, qui se religiosum non praebebat et pecora emere ac vendere solebat, ad hunc qui se Adventistam profitebatur ivit ut porcos eius emeret, sed ab eo didicit eum eos vendere nolle, quoniam usque ad ver proximum eos retinere in animo haberet tamquam "porcos alendos". Patruus ad avum meum, qui Adventista credebat, venit et dixit, "Ille vir non credit quod profitetur." "Cur?" rogavit avus. "Quia," inquit patruus, "dicit Dominum adventurum esse et mundum hoc autumno periturum, sed porcos suos usque ad ver proximum retinere vult. Non opus est ut ille mihi loquatur; ne verbum quidem eius credit."

GSAM 168Opes Nimis Sero Oblatae

GSAM 168.1Erant viri qui opibus suis adhaerebant, interim certantes sub persuasione se iis in opus promovendum uti debere, donec nimis serum esset ea collocare. Talium quidam ad eos qui nuntium imprimendo occupabantur venerunt, lacrimis hortantes ut pecuniam suam acciperent, sed responsum est: "Nimis sero venistis! Solvimus pro omnibus materiis impressis quas ante finem distribuere possumus. Plures machinas impressorias vi mechanica actas conduximus quae nocte et die operentur; plus pecuniae non desideramus." Testis oculatus mihi testificatus est se vidisse viros milia dollarorum in mensam ante editorem Vocis Veritatis ponentes, et animo angusto eum obsecrantes ut pecuniam acciperet et ea uteretur. Responsum est, "Nimis sero venistis! Pecuniam vestram nunc non desideramus! Ea uti non possumus!" Tum rogaverunt, "Nonne potest dari pauperibus?" Responsum idem fuit: "Providimus necessitatibus praesentibus omnium quos attingere possumus." Viri, animo angusto, pecuniam suam abstulerunt, dicentes iram Dei super se esse propter incredulitatem suam et avaritiam, qua pecuniam a causa Dei continuerant cum ea opus esset et libenter usurpata esset.

GSAM 168Curatores Constituti

GSAM 168.2Mos et principia eorum qui fruges suas non messas et tabernas desertas reliquerant, ut paginas impressas spargerent aut cum populo de domo in domum loquerentur et orarent, supra omne iudicium erant. Populus non dubitabat quin tales viri et feminae omni verbo quod dicebant crederent, et praeterea, tantam vim eis adesse ut probi corde nec verba eorum refellere nec resistere possent. Milia hominum hoc modo ad veritatem credendam ducta sunt, et misericordiam Dei petiverunt atque invenerunt.

GSAM 169.1Peccator autem irridens et professus saecularis hoc opus divulgandi scripta adventus sistendum esse decreverunt. Hi viri, qui vicum aut totam pagum occupantes, hanc doctrinam adventus domo in domum ferebant, negotia familiasque suas neglegentes, insanire debere, dicebant, et ideo curatores eis imponendos esse. Praetensa indicia mentis aegrae, quae a credentibus exhibebantur (cum nihil aliud essent quam labor pro salute proximorum, sine ullo testimonio quod familiae ob negotia relicta paterentur), insufficientia probatione insaniae erant; itaque paucissimi in tutelam dati sunt. Ex facilitate qua adversarii hodierni de hac re loquuntur, putares multos casus fuisse; tamen in omnibus meis laboribus ut minister Adventista, per spatium plus quam quinquaginta sex annorum, duos tantum casus "Milleritarum" qui sub curatores dati sunt, cognovi. Brevis mentio horum non sit aliena.

GSAM 169Custos Suus

GSAM 169.2Primum casum in Civitate Novi Eboraci accidit, minus quam triginta milia passuum a loco ubi habitabam. Vir quidam doctrinam adventus accepit, qui centum milibus dollarorum circiter valebat. Dimidiam fere huius summae uxori liberisque dedit, qui in fide cum eo non erant. Reliquum sibi esse arbitrabatur, quo uti posset prout videretur; et cum pars eius in causam adventus impenderetur, liberi eius obiecerunt et cum iudice consulebant, rogantes ut custos super patrem suum constitueretur. Postquam iudex eis munera et potestatem custodis in administrandis bonis exposuit, rogavit eos ut nominarent quem vellent constitutum esse. Postquam paulisper una deliberaverunt, constituerunt se neminem virum scire cui bona committere auderent, et iudici nuntiaverunt se patrem suum custodem sui ipsius elegisse. Iudex ad virum conversus inquit, "Domine _____, liberi tui te elegerunt qui bona tua recte administrares. Res tuae eadem sunt quae erant antequam in ius vocatus es."3

GSAM 170Res Ludicra

GSAM 170.1Alter casus fuit Stockbridgi Howlandi, ex Topsham in Cenomannia. Is unus ex optimis machinatoribus in tota illa regione erat, artifex peritissimus in molendinis pontibusque construendis. In hoc motu "clamoris medii noctis," Dominus Howland equo per complures pagos iter fecit, libellos et tractatus adventus a domo ad domum spargens, magna cum molestia adversariorum et irridentium, qui querebantur eum in hac tractatuum distributione negotia sua neglegere. Itaque statim curatorem constituerunt, qui plus operis invenit quam exspectaverat, cum Dominus Howland ad eum omnes exactores vectigalium, et re vera quemlibet qui rationes solvendas afferret, mitteret; "nam," inquit, "me negotio gerendo non idoneum esse existimant." Mox postea comitatus pontem super flumen Kennebec aedificare voluit,—pontem qui impetum aquarum ferventium et glaciei fluitantis tempore verno exundationis sustineret. Commissarii comitatus et decuriones oppidi decreverunt Stockbridgen Howland virum ad hoc opus aptissimum esse. Cum ad eum cum praescriptis et pacto pontem aedificandi venissent, ille ironice inquit: "Viri optimi, ad custodem meum vobis eundum est. Scitis me non haberi idoneum ad negotia mea curanda, et ad me venitis ut pontem aedificem!" Res paulo nimis ridicula prudentibus viris visa est, et tutela subito finita est. Satis sit dicere persecutores eius postea humillimas venias petivisse ob rationem iniustam et non necessariam quam secuti erant.

Notes

  1. Matthaeus 25:6, 7. ↩
  2. Vide Danielem 9:25; Esdram 7:21-26; 9:9; Nehemias 1:3; 2:12-17. ↩
  3. Quamquam et hominem et res bene novi, nomen dare mihi non licet. ↩

Note

Back