Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
04 / 29

Capitulum III — Adventus Seminis Promissi

John Norton Loughborough

GSAM 57.1"VENIENTE autem plenitudine temporis, misit Deus Filium suum, ... factum sub lege, ut redimeret eos qui sub lege erant, ut adoptationem filiorum acciperemus."1

GSAM 57.2Ei autem, qui potest vos confirmare secundum evangelium meum et praedicationem Iesu Christi, secundum revelationem mysterii, quod a saeculis latuit, nunc autem manifestatum est per scripturas prophetarum, secundum praeceptum Dei aeterni, in omnes gentes ad obedientiam fidei, soli sapienti Deo per Iesum Christum in saecula gloria.2

GSAM 57.3"Per revelationem notum mihi fecit mysterium, sicut supra paucis scripsi verbis, ... quod aetatibus praeteritis filiis hominum non est notum factum, sicut nunc revelatur sanctis eius apostolis et prophetis per Spiritum.... Mihi, qui minor minimo sum omnium sanctorum, data est haec gratia, ut annuntiarem gentibus ininvestigabiles divitias Christi; et ut illuminarem omnes, quae sit communio mysterii, quod a saeculis in Deo latuit, qui omnia creavit per Iesum Christum."3

GSAM 57.4Dictum est in Vetere Testamento evangelium latere; in Novo revelari. Ut ait alius, "Cum a Deo recessissent, Iudaei maxime conspectum doctrinarum cultus ritualis perdiderunt. Ille cultus a Christo ipso institutus erat. In omni parte symbolum eius erat; et plenus erat vi et pulchritudine spirituali. Sed Iudaei vitam spiritualem ex caerimoniis suis perdiderunt, et formis mortuis adhaeserunt. Ipsis sacrificiis et praeceptis fidebant, potius quam in eum qui designabatur requiescerent.

GSAM 58Regnum Temporale Exspectantes

GSAM 58.1"Cum Iudaei adventum Messiae desiderarent, missionem eius non intellegebant. Non redemptionem a peccato, sed liberationem a Romanis quaerebant. Exspectabant Messiam venturum ut victor, ut potentiam oppressoris frangeret, et Israelem ad dominatum universalem exaltaret. Ita via parata est ut Salvatorem reicerent.
GSAM 58.2"Populus, in tenebris et oppressione sua, et principes, potentiae siti, adventum exspectabant eius qui hostes suos superaret et regnum Israel restitueret. Prophetias studuerant, sed sine intellectu spirituali. Itaque praeterierunt scripturas quae humiliationem primi adventus Christi monstrant, et male adhibuerunt eas quae de gloria secundi adventus eius loquuntur. Superbia visum eorum obscuravit; prophetias secundum cupiditates suas interpretabantur.
GSAM 58.3Plus quam mille annos populus Iudaicus adventum Salvatoris exspectaverat. In hoc eventu spes suas praeclarissimas posuerat. In canticis et prophetia, in ritu templi et precatione domestica, nomen eius sanctum custodiverant. Et tamen, cum venisset, non cognoverunt eum. Dilectus caeli eis erat 'sicut radix ex terra arida;' 'non erat species neque decus;' et in eo nullam speciem viderunt qua eum desiderarent. 'Venit ad sua, et sui eum non receperunt.'"4

GSAM 58Ex Generatione Davidis

GSAM 58.4Tempore a Daniele praedicto appropinquante, quo "Christus Princeps"—Unctus—appariturus erat, populus Iudaicus sic ratiocinari potuit, et sine dubio ratiocinatus est: Messias secundum carnem ex domo et genere Davidis esse debet; ergo natalis eius in illo genere esse debet; et secundum praecepta legis Iudaeorum et mores, ad ministerium publicum ungi debet aetate triginta annorum; et si ea aetate ut unctus apparere debet, tum natalis eius esse debet triginta annis ante finem sexaginta novem hebdomadum annorum, quae usque ad adventum Messiae extenduntur.

GSAM 59Praedictiones Simeonis et Annae

GSAM 59.1Hoc fere tempore omnis Israel exspectabat. Studiosi et devoti Scripturarum lectores exspectabant nativitatem eius qui futurus erat Rex et Gubernator eorum. Seniori et pio Simeoni revelatum est "a Spiritu Sancto se non visurum esse mortem priusquam vidisset Christum Domini."5

GSAM 59.2Cum Salvator infans in templum adductus esset, Simeon agnovit hunc infantem esse illum qui praedictus erat—Christum. "Tunc accepit eum in ulnas suas, et benedixit Deo, dicens: 'Domine, nunc dimittis servum tuum in pace secundum verbum tuum; quia viderunt oculi mei salutare tuum, quod parasti ante omnem populum: lucem in revelationem gentium et gloriam populi tui Israel....

GSAM 59.3"Et Simeon benedixit illis [Ioseph et Mariae], et dixit ad Mariam matrem eius: Ecce, hic puer destinatur in ruinam et resurrectionem multorum in Israel; et in signum cui contradicetur (etiam gladius transfiget animam tuam), ut revelentur cogitationes multorum cordium.
GSAM 59.4Fuit autem et Anna propheta, Phanuhelis filia, de tribu Aser.... Quae illo ipso tempore adveniens gratias quoque egit Domino et narravit de illo illis omnibus qui exspectabant redemptionem in Hierosolymis.6

GSAM 59Angeli Pastores Visitant

GSAM 59.5Priusquam hoc, nuntius laetus de nativitate Salvatoris ab angelis pastoribus in campis Bethlehemi nuntiatus erat. In aurem pastorum attentam, angeli hos modos melodiosos cecinerunt:—

GSAM 60.1"Gloria in altissimis Deo:
GSAM 60.1In terra pax, bona voluntas hominibus."

GSAM 60Magorum Visitatio Bethlehem

GSAM 60.2Tum venerunt magi ab Oriente, qui "stellam surgentem" viderant, sicut Balaam praedixerat. Huius ductum secuti Hierosolymam pervenerunt, ubi necesse fuit de rege nuper nato quaerere. Instructi autem Bethlehem esse futurum locum nativitatis Exspectati, iter perrexerunt; et stella, quae iterum apparuit, eos illuc duxit, ad humilem locum ubi Salvator iacebat. Hic infantem sanctum adoraverunt, offerentes ei munera auri, thuris, et myrrhae, et deinde longum iter domum redierunt.

GSAM 60Salvator Duodecim Annorum

GSAM 60.3A pueritia usque ad duodecimum annum, pauca de Christo Salvatore memoriae mandata sunt, praeter incrementum sapientiae et staturae, et piam erga parentes obedientiam. Sed duodecim annos natus, cum Iosepho et Maria Hierosolymam ad sollemnem festum annuum celebrandum ivisset, ibi sacerdotes scientia qua in quaestionibus suis et in responsis ad eorum quaestiones difficillimas datis usus est, obstupefecit. Ex hoc tempore, donec publicis laboribus iniret, humilis fabri lignarii munus honoravit, operans cum Iosepho, sponso Mariae.

GSAM 60Missio Ioannis Baptistae

GSAM 60.4Per sex menses ante ministerium suum publicum, missio Christi a Ioanne Baptista praedicabatur. Populus turbis magnis veniebat ad audiendum Ioannem, et ut ab eo baptizaretur. Dum "exspectabant [Messiam venturum] et omnes cogitabant ["ratiocinabantur vel disputabant," ut marginali notatur] in cordibus suis de Ioanne, utrum ipse esset Christus an non; Respondit Ioannes, dicens ad omnes: "Ego quidem baptizo vos aqua; venit autem qui me potentior est, cuius non sum dignus corrigiam calceamenti solvere: ipse vos baptizabit in Spiritu Sancto et igni: cuius ventilabrum in manu eius, et purgabit aream suam diligenter, et congregabit triticum in horreum suum; paleas autem comburet igni inexstinguibili."7

GSAM 61Iesus Baptizatus

GSAM 61.1Dum Ioannes baptismum ministrabat, Iesum vidit ad se venientem ut baptizaretur, et dixit, "Ecce Agnus Dei, qui tollit peccatum mundi.... Ioannes autem testimonium perhibuit, dicens: "Vidi Spiritum descendentem de caelis quasi columbam, et manere super eum. Et ego non sciebam eum: sed qui me misit baptizare aqua, ipse mihi dixit: 'In quo videris Spiritum descendentem et manere super eum, hic est qui baptizat Spiritu Sancto.' Et vidi, et testimonium perhibui quoniam hic est filius Dei."8

GSAM 61Vox de Caelo

GSAM 61.2Non solum Christi Messias esse attestatum est visibili descensu Spiritus Sancti in corporali specie columbae, sed etiam voce de caelo. In Evangelio Matthaei legimus: "Iesus, cum baptizatus esset, statim ascendit de aqua: et ecce aperti sunt ei caeli, et vidit Spiritum Dei descendentem sicut columbam, et insidentem super eum: et ecce vox de caelis, dicens: Hic est Filius meus dilectus, in quo mihi complacui."9

GSAM 61.3Quamquam "Ioannes nullum signum fecit," populus, cum videret potentiam magnam quae ministerium Christi comitabatur, coactus est dicere: "Omnia quae Ioannes de hoc homine dixit, vera erant."10

GSAM 61Christus Secundum Legem Unctus

GSAM 61.4De baptismo secundum narrationem Lucae et eadem unctione Spiritu Sancto in specie columbae, legitur: "Iesus ipse incipiebat esse circiter triginta annorum."11

GSAM 62.1Post longum Domini nostri ieiunium quadraginta dierum, et acerrimas diaboli tentationes in deserto, quae statim post baptismum eius secutae sunt, "venit Nazareth, ubi educatus erat; et, more suo, intravit in synagogam die Sabbati, et stetit pro ut legeret.... Spiritus Domini super me, quia unxit me evangelizare pauperibus.... Et coepit dicere ad eos: 'Hodie impleta est haec scriptura in auribus vestris.'"12

GSAM 62Tempus Impletum Est

GSAM 62.2Marcus, eandem rem narrans, ait: "Impletum est tempus, et appropinquavit regnum Dei: paenitemini, et credite evangelio."13 Tempus praedictum ad Unctum apparendum advenerat. Unctio Spiritus Sancti in baptismo eius facta erat, et nunc ministerium suum inibat, tempore et modo a sanctis prophetis antiquis praedictis.

GSAM 62Argumentum Visibile Dignitatis Messianicae Christi

GSAM 62.3Ministerium Christi comitabatur perpetua miraculorum exhibitione, quae populis, etiamsi parabolas et verba eius plene comprehendere non poterant, argumentum manifestum praebebant eum esse Emmanuelem, id est, "Deum cum eo esse."14 In his miraculis Christus mundo non solum argumentum potentiae Dei in se, sed etiam demonstrationem practicam naturae Dei et benignitatis eius dabat. Cum Philippus, post tres annos continuae consuetudinis cum Christo, eius miraculis potentibus testis, diceret, "Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis," Iesus dixit ei, "Tamdiu vobiscum sum, et non cognovisti me, Philippe? Qui me vidit, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, 'Monstra nobis Patrem'? ... Credite mihi quia ego in Patre sum, et Pater in me; aut alioquin propter opera ipsa credite mihi."15

GSAM 63Ioannes Perplexus

GSAM 63.1Quamquam Ioannes in baptismo Christi visibilem Spiritus Sancti descensum viderat, et vocem de caelo audiverat eum Filium Dei esse proclamantem, et ipse declaraverat eum esse "Agnum Dei qui tollit peccatum mundi," res tamen tam aliter quam exspectationes eius eveniebant, ut ille, in tristi carcere suo, perturbatus et confusus esset.

GSAM 63.2"Sicut discipuli Salvatoris, Ioannes Baptista naturam regni Christi non intellexit. Exspectabat Iesum solium Davidis ascensurum esse; et procedente tempore, cum Salvator nullam regni potestatem vindicaret, Ioannes perplexus et perturbatus est."16 "Ad se vocatis duobus ex discipulis suis, misit eos ad Iesum, dicens: 'Tu es qui venturus es? An alium exspectemus?'" "Eadem hora curavit multos ab infirmitatibus et plagis et spiritibus immundis; et multis caecis lucem dedit. Tunc Iesus respondens dixit illis: Ite, nuntiate Ioanni quae audivistis et vidistis."17

GSAM 63.3Cum difficultate Iudaei vel etiam discipuli multas veritates, quas Salvator efferebat, clare intellegere poterant, quia ita in opinione firmati erant Messiam, cum venisset, iugum Romanum, quod eis tam grave erat, fracturum et statim regnum Davidis restituturum et ut rex terrestris regnaturum esse.

GSAM 63.4Iesus praedicationem suam incepit, dicens: "Paenitentiam agite, appropinquavit enim regnum caelorum."18 Cum duodecim apostoli eius missi essent, eundem nuntium tulerunt: "Appropinquavit regnum caelorum."19 Postea in ministerio suo, cum septuaginta missi essent, verbis his: "Appropinquavit ad vos regnum Dei."20

GSAM 64Populus Miratus Operibus Christi

GSAM 64.1Verba mirabilia et doctrinae Christi populum ad dicendum duxerunt: "Numquam quis sic locutus est."21 Et cum caecum et mutum sanavisset, "Omnis populus stupebat, et dicebat: Nonne hic est filius David?"22 vel aliis verbis, Nonne hic est semen Davidis, Salvator promissus? "Cum venisset in patriam suam, docebat eos in synagoga eorum, ita ut mirarentur, et dicerent: Unde huic sapientia, et virtutes? Nonne hic est fabri filius? Nonne mater eius dicitur Maria, et fratres eius Iacobus, et Ioses, et Simon, et Iudas?"23

GSAM 64.2Circa tertium annum ministerii Christi, cum in templo festo dedicationis interesset, Iudaei ad eum accesserunt, et dixerunt ei: "Quamdiu nos in dubio habes? Si tu es Christus, dic nobis palam."24 Anno priore, cum magnum miraculum fecisset, quinque milia hominum pascens "quinque panibus hordeaceis et duobus piscibus parvulis," "cognovit quod venturi essent ut eum vi raperent et regem facerent; [itaque] iterum secessit in montem."25

GSAM 64Christus Discipulos de Morte Sua Docens

GSAM 64.3In discipulos docendo, Christus magnopere curavit ut opinionem regni temporalis statim incepturi dilueret, atque ut eis ostenderet se debere mori et resurgere, discedere et redire. Itaque eos interrogavit: "Quid autem, si videritis Filium hominis ascendens in eo ubi prius erat?"26 Postquam eis praecepit "ne dicerent cuiquam se esse Iesum Christum," legitur: "Exinde coepit Iesus demonstrare discipulis suis quoniam oportet eum ire Hierosolymam et pati multa a senioribus et principibus sacerdotum et scribas, et occidi, et resuscitari die tertio. Tunc Petrus, adprehendens eum, coepit eum arguere, dicens: 'Absit a te, Domine; hoc tibi non erit.'"27

GSAM 65.1Eodem tempore dixit eis esse quosdam qui stabant ibi qui non morerentur donec viderent Filium hominis venientem in regno suo.28 Post dies fere octo, haec prophetia impleta est; et apostolus Petrus illi "visionis" Christi in regno suo venientis memorat ut argumentum secundae adventus Christi verae et adhuc futurae.29

GSAM 65.2Quodam autem tempore, cum Iesus et discipuli eius in Galilaea essent, Iesus dixit eis: "Filius hominis tradetur in manus hominum, et occident eum, et die tertio resurget. Et contristati sunt valde."30 Et tamen verbum eius non intellegebant, quoniam et cum conaretur animos eorum de gravi veritate mortis et resurrectionis suae confirmare, ipsi inter se disputabant quis in regno caelesti maximus esset.31

GSAM 65.3Alio tempore Petrus dixit ad Iesum: "Ecce," inquit, "omnia reliquimus et secuti sumus te; quid ergo nobis erit?" Iesus autem dixit illis: "Amen dico vobis, quod vos qui secuti estis me, in regeneratione, cum Filius hominis sederit in sede gloriae suae, sedebitis et vos super duodecim thronos, iudicantes duodecim tribus Israel."32 Attamen cogitatio regni mox condendi in mentibus eorum maxime versabatur, et illi, ut homines, locum in regno altissimum quaerere coeperunt.

GSAM 65.4Deinde venit mater ambitiosa Iacobi et Ioannis, filiorum Zebedaei, rogans Christum ut filii sui locis honoratis exornarentur—alter ad dextram, alter ad sinistram throni eius; vel, fortasse, alter primus minister regni, alter secretarius civitatis. Sed Christus aperte dixit: "Nescitis quid petatis."33

GSAM 66Introitus Triumphalis Hierosolymam

GSAM 66.1Hoc fere tempore res magna et mirabilis accidit. Resuscitatio Lazari ex sepulcro, qui quattuor dies mortuus erat. Tantus miraculi potentia populum commovit et obstupefecit ut Pharisaei perterriti, qui cum sacerdotibus statim concilium vocaverunt; et in deliberationibus suis rogaverunt: "Quid facimus? Quia hic homo multa signa facit. Si eum sic relinquimus, omnes in eum credent; et venient Romani et tollent et locum nostrum et gentem."34 Dum igitur potestas diabolica ab inferis eos qui Christum perdere quaerebant occupabat, potestas ab altissimis turbam movebat ut eum glorificarent et implerent quae de eo praedicta erant.

GSAM 66.2Occasione supra memorata, populus omnis effusus est, non solum Iesum videre, sed et Lazarum, quem ex mortuis suscitaverat. Illis autem pro certo habebatur Iesum esse regem suum diu exspectatum, et cum occurrerent ei venienti Hierosolymam, sedenti super pullum, verba Scripturae cogitationibus eorum vehementer instabant, "Noli timere, filia Sion: ecce, rex tuus venit, sedens super pullum asinae."35 Ex illa turba ingenti clamor triumphalis magnus exortus est, qui Pharisaeos frigidos et callidos magnopere perturbavit. Inter se dicebant: "Sentitisne quomodo nihil proficiatis? Ecce, mundus totus post eum abiit."36 Ad eorum petitionem ut Christus clamorem sisteret, respondit, "Dico vobis, si hi tacuerint, lapides statim clamabunt."37 Dominus de hac occasione dixerat, "Iubilate," et si populus verbum eius non impleret, vocem in lapides viae poneret, et illi iubilarent; nam verbum eius implendum erat.

GSAM 66Christus Abituro et Redituro

GSAM 66.3Non solum Salvator noster animos discipulorum dirigere studuit ad hoc, se moriturum et resurrecturum esse, sed etiam docere voluit regnum non venturum esse, donec abiret et rediret. De crucifixione sua dicens, inquit: "Ego, si exaltatus fuero a terra, omnes traham ad meipsum." Hoc dixit, significans qua morte esset moriturus. Respondit ei populus: "Nos audivimus ex lege quia Christus in aeternum manet; et quomodo tu dicis: 'Oportet Filium hominis exaltari?' Quis est hic Filius hominis?"38

GSAM 67.1Ut discipulis penitus infigeret se abiturum et reversurum esse, antequam regnum suum in terris constitueretur, dixit: "Pueri, adhuc modicum vobiscum sum. Quaeretis me; et sicut dixi Iudaeis, Quo ego vado, vos non potestis venire; sic et nunc dico vobis.... Simon Petrus ei dixit, Domine, quo vadis? Iesus respondit ei, Quo ego vado, non potes me sequi nunc; sequeris autem postea.39 Deinde corda eorum anxia et dolentia his verbis confirmavit: "Nolite turbari corda vestra: creditis in Deum, credite et in me. In domo Patris mei multa sunt domicilia; alioquin dixissem vobis. Vado parare vobis locum. Et si vado et paro vobis locum, veniam iterum et accipiam vos ad meipsum; ut ubi sum ego, et vos sitis."40

GSAM 67Parabola Nobilis

GSAM 67.2Iterum Salvator, dum ipse et discipuli Hierosolymam ascenderent, errorem illius opinionis corrigere conatus est, regnum statim appariturum esse, parabola sequenti utens: "Quidam nobilis abiit in regionem longinquam, ut regnum sibi acciperet, et rediret. Et vocatis decem servis suis, tradidit illis decem libras, dicens ad eos: Negotiamini, donec veniam.... Factum est autem, ut cum rediret, accepto regno, iussit hos servos ad se vocari, quibus pecuniam dederat, ut sciret quanta pars unicuique negotiando lucrata esset."41 In hac parabola Dominus se per nobilem hominem repraesentat. Eius erat in longam terram—ad Patrem suum—ire et ibi regnum accipere, antequam rediret ut regnaret.

GSAM 68.1Respondens ad interrogationem discipulorum, "Quod erit signum adventus tui, et finis saeculi?"42 Salvator eis enumeravit eventa quae per magnam tribulationem, quae ecclesiae eventura erat, futura erant, et signa certa quae eventura erant. His apparentibus, scirent adventum eius prope esse, ad ianuas, et quod generatio quae ea vidisset non praeteriret de scaena actionis donec veniret.43

GSAM 68Ab Omnibus Discipulis Derelictus

GSAM 68.2Sed cum omni praeceptione a Christo apostolis de morte et humiliatione sua data, veritatem quam de iudicio et crucifixione sua eis docuerat omnino comprehendere nequiverunt. Adeo tenuis erat eorum de veritate conceptio ut, cum iudicium advenisset, spes eorum periret, et omnes eum "relinquerent et fugerent."44 Etiam Petrus, Petrus ille semper ardens, qui tam confidenter affirmaverat se eum numquam relicturum esse, si omnes ab eo recederent, paucis post horis Dominum suum negabat, et iuramento affirmabat se hominem illum non cognoscere. Tam lenti erant ad intellegendum Domini dictum, se die tertio post crucifixionem suam a mortuis resurrecturum esse, ut inter se quaererent et ratiocinarentur "quid significaret a mortuis resurgere."45 Immo, tam fide vacui erant ut, postquam ille mortuus est et corpus eius in novo Iosephi sepulcro positum est, eum ungere paraverunt. Spes amissa—cum Christo in sepulcro condita—quis non dicat quam tristem discipulis illa Sabbati dies fuerit! Cum cordibus maerore et spe deiecta oneratis, et absente Salvatore miserante et misericordi, cuius vita opera lenitatis et misericordiae plena fuerat, qui soleret consolari et confirmare, quam desolata erat eorum condicio!

GSAM 69Eventa Commoventia Matutini Resurrectionis

GSAM 69.1Mane primi diei hebdomadis illucescit! Quanta commotio in caelo et in terra! Angelus potens de regnis gloriae ad sepulcrum Iosephi descendit, nuntium ferens qui Filium Dei surgere iubet. "Et ecce terrae motus magnus factus est: angelus enim Domini descendit de caelo et, accedens, revolvit lapidem ab ostio et sedit super eum. Vultus autem eius fulgebat sicut fulgur, vestimenta autem eius sicut nix dealbata. Propter metum autem eius custodibus terrore concussis facti sunt sicut mortui."46 "Multi quoque corpora sanctorum qui dormiverant resurrexerunt, et exierunt e sepulcris post resurrectionem eius, et in sanctam urbem venerunt, et multis apparuerunt."47 Cogita tales nuntios Hierosolymis ad ianuas amicorum suorum, nuntium ferentes Christum crucifixum a mortuis resurrexisse, et se quoque vi eius in vitam revocatos esse, ut resurrectionis eius testimonium perhiberent. Quanta contentio inter discipulos et mulieres sanctas—huc illuc currentes ad nuntium laetum nuntiandum: "Resurrexit a mortuis, quia vidimus eum et locuti sumus cum eo!"

GSAM 69Iesus in Regionem Intrat

GSAM 69.2Et ecce, duo ex illis eodem die ibant in viculum quendam nomine Emmaus, qui erat a Ierusalem circiter sexaginta stadia [septem milia passuum et dimidium] distantem. Et loquebantur inter se de omnibus quae acciderant. Et factum est, dum colloquentes et disputantes erant, Iesus ipse appropinquavit et ibat cum illis. Oculi autem eorum tenebantur ne eum cognoscerent. Et ait ad eos: "Quid est hoc sermonis quod inter vos conferitis dum ambulatis, et maesti estis?" Et respondens unus ex eis, nomine Cleopas, dixit ad eum: "Num tu solus peregrinus es in Hierosolymis, et nescis quae ibi facta sunt his diebus?" Et ait ad eos: "Quae?" Qui dixerunt ad eum: De Iesu Nazareno, qui erat propheta potens in opere et sermone coram Deo et omni populo; et quomodo eum principes sacerdotum et magistratus nostri tradiderunt in damnationem mortis, et crucifixerunt eum. Nos autem sperabamus quia ipse redimeret Israel. Sed praeter haec omnia, hodie est dies tertius quod haec facta sunt. Sed et quaedam mulieres de nostris obstupefecerunt nos, quae mane ad sepulcrum venerant: et cum corpus eius non invenissent, venerunt, dicentes se etiam visionem angelorum vidisse, qui dicebant eum vivere. Et quidam ex eis, qui nobiscum erant, ad sepulcrum ierunt, et invenerunt sicut mulieres dixerant: sed eum non viderunt.
GSAM 70.1"Tunc ait ad eos: 'O stulti, et lenti corde ad credendum in omnibus quae locuti sunt prophetae! Nonne oportuit Christum haec pati, et intrare in gloriam suam?' Et, incipiens a Moyse et omnibus prophetis, explicavit illis in omnibus Scripturis quae de se ipso erant."48 Cum recumberet cum eis, fregit panem et gratias egit, "et aperti sunt oculi eorum, et cognoverunt eum.... Et dixerunt ad invicem: Nonne cor nostrum ardebat intra nos, dum loquebatur nobis in via, et dum aperiebat nobis Scripturas?"49

GSAM 70.2Nunc tandem discipuli, postquam res penitus eis demonstrata est, intellegere possunt mortem et resurrectionem cum missione Salvatoris coniunctas fuisse. Sed quomodo de regno eius sentient?

GSAM 70.2Se vivum praebuit post passionem suam multis certis argumentis, apparens eis per quadraginta dies, et loquens de rebus quae ad regnum Dei pertinent; et, congregatis cum eis, praecepit ne discederent ab Hierosolymis, sed exspectarent promissionem Patris, quam, inquit, audivistis a me. Ioannes quidem baptizavit aqua; vos autem baptizabimini Spiritu Sancto non post multos dies.

GSAM 71Nuncne Regnum Restitues?

GSAM 71.1Qui cum convenissent, rogaverunt eum, dicentes: Domine, numquid in hoc tempore regnum Israel restitues? [id est, Didicimus necesse fuisse te crucifigi et ex mortuis resurgere secundum Scripturas, sed nonne nunc regnum restitues?] Et dixit ad eos: Non est vestrum scire tempora aut momenta, quae Pater in sua potestate posuit. Vos autem accipietis virtutem, superveniente Spiritu Sancto in vos; et eritis mihi testes in Hierosolymis, et in omni Iudaea, et in Samaria, et usque ad ultimum finem terrae. Et cum haec dixisset, dum illi intuerentur, assumptus est; et nubes accepit eum ab oculis eorum. Et dum intuerentur eum ascendentem in caelum, ecce duo viri adstiterunt iuxta illos in vestimentis albis, qui et dixerunt: "Viri Galilaei, quid statis spectantes in caelum? Hic Iesus, qui assumptus est a vobis in caelum, sic veniet, quemadmodum vidistis eum euntem in caelum."50

GSAM 71Iesum in caelo mansurum esse usque ad restitutionem omnium rerum

GSAM 71.2Iesu igitur eos relinquente, et cum eum quidem vidissent ascendere "quo prius fuerat," certiores facti sunt Spiritum Sanctum se docturum esse de tempore quo regnum venturum esset. Itaque Petrus, in praecepto suo ad populum, postquam Spiritum accepit, dixit: "Mittet Iesum Christum, qui vobis ante praedicatus est: quem oportet caelum recipere usque ad tempora restitutionis omnium rerum, quae Deus locutus est per os omnium sanctorum prophetarum suorum ex quo fuit mundus."51

GSAM 71.3Apostolo Petro etiam a Spiritu Sancto data sunt facta de tribus mundis: Primum, illud ante diluvium, quod aqua deletum est; secundum, mundum hodiernum igni servatum,—igne, quo terra instructa est, ut habet Versio emendata,—ille ignis qui perditio, ruina, et destructio impiorum erit; tertium, terram novam, "in qua habitat iustitia;" vel, ut quidam interpretantur, "in qua iusti habitabunt."52

GSAM 72.1Apostolus Paulus resurrectionem populi Dei, et mutationem omnium sanctorum eius ex mortali in immortalem, "in ictu oculi, in novissima tuba," proposuit. Corinthiis declaravit Christum nunc in throno Patris sui esse, et ibi mansurum esse donec omnes inimici eius subiciantur ei. Id est, donec regnum—regnum suum—a Patre in manus eius traditum erit, sicut prophetatum est in Daniele 7:13, 14; Psalmo 2:8, 9. Ecclesiae Thessalonicensi adventum Christi et resurrectionem tamquam unicam spem eorum proposuit, et haec veram solacium continere, cum carissimi eorum manu mortis ab eis seiuncti essent.53

GSAM 72Reditus Domini Indeterminatus

GSAM 72.2Ecclesia adhuc certam scientiam non habebat de tempore quo Dominus rediturus esset. Cum apostolus in prima sua epistula ad Thessalonicenses dixisset, "Nos qui vivimus et manemus rapiemur," fratres eum significare intellexerunt Christum venturum esse dum nonnulli ex eis adhuc viverent. In secunda autem epistula eorum falsam de epistula sua opinionem corrigit, et eis dicit: "Non veniet dies ille, nisi venerit primum desertio, et reveletur homo iniquitatis, filius perditionis, qui adversatur et se effert supra omnia quae dicuntur Deus aut quae adorantur."54

GSAM 72Apostasia

GSAM 72.3Et tamen Ecclesia in tenebris de tempore secundae adventus Christi tentare viam suam relinquitur. Fratres apostasiam futuram esse didicerunt; sed quamdiu duratura esset, haec erat quaestio. Responsum postea Ioanni in visione in insula Patmos datam est, in symbolis quae in capitulis duodecimo et tertio decimo Apocalypsis inveniuntur—"tempus et tempora et dimidium," "menses quadraginta duo," "dies mille ducentos sexaginta" (annos); sed adhuc eventus qui initium illius longi temporis significabat non acciderat. Itaque ecclesia adhuc sperabat et exspectabat adventum Christi, nesciens certum tempus manifestationis eius; nam cum illud tempus tribulationis transiret, parva adhuc tempestas certaminis et triumphi ecclesiae "remanenti" manebat.55

GSAM 73.1Cum scriptis Novi Testamenti clauderentur, argumentum secundae adventus Christi clare nobis propositum est. Fere unus versus ex triginta mentionem aliquo modo secundae adventus Domini nostri Iesu Christi facit. De hoc, et de statu ecclesiae respectu illius spei per aetates usque ad tempora nostra, Robertus Patterson, D.D., in commentario cui titulus est "Interior," sub rubrica "Spes Beata," sic loquitur:—

GSAM 73Millennium Temporale—Patterson

GSAM 73.2"Cum Dominus Ecclesiam suam in terris reliquisset ut ad Patrem iret, eam in condicione maesta reliquit. Quingenti eius discipuli a toto orbe inimicorum eius cincti erant, qui in religiones et gubernationes antichristianas ab una ex altissimis intellegentia ordinati, malitia veneficissima animati, et experientia aetatum in efficacissimis modis destructionis eruditi erant. Dominus periculum nostrum non ignorabat; neque in ultimis sermonibus suis id extenuavit, neque ullam deminutionem inimicitiae mundi et tribulationis ecclesiae pollicitus est. Sed pollicitus est se ipsum rediturum esse ad subvertendos inimicos suos, et se nos sustentaturum esse usque ad illum diem beatum. 'Mundus vos odit. In mundo tribulationem habebitis. Flebitis et lugebitis, mundus autem gaudebit. Vos autem contristabimini, sed contritio vestra in gaudium vertetur.... Nunc autem contristati estis, ego autem videbo vos, et gaudebit cor vestrum, et gaudium vestrum nemo tollet a vobis. Si abiero, veniam iterum, et recipiam vos ad meipsum, ut ubi sum ego, et vos sitis.'
GSAM 74.1Talis fuit beata spes reditus sui proprii, qua ecclesiam suam in sua discessione consolatus est. Per totum tempus absentiae suae, dixit nos tribulationem pati oportere; et sic evenit. Si qua tempestate pacis externae per absentiam eius fruituri sumus, si ecclesia eius ab incursionibus mundi liberanda est, si aetas ulla puritatis futura est, cum zizania non crescant inter triticum, aut si, adveniente eo, populus terrae gloria Domini plenae eum excipiet, aut denique fidem in terra invenire poterit, haec omnia ei maxime inopinata erunt. Iesus de hoc millennio nesciebat. Dicimus eum nescivisse, quia nobis non dixit; et ipse dicit: 'Vos dixi amicos, quia omnia quae audivi a Patre meo, nuntiavi vobis.' Sed in omnibus sermonibus parabolisque eius ne minima quidem mentio est nos ullum tempus pacis aut gloriae ante adventum eius sperare debere. Apostoli aeque ignari sunt millennii sine Christo. Per trecentos enim annos post Domini nostri discessum, beata spei ecclesiae erat spes reditus eius.
GSAM 74.2Sed cum, in progressu apostasiae suae praedictae, sponsa Christi in absentia eius amicitia regum terrae se solari coepit, naturaliter oculos avertit a caelo orientali et a reditu Domini sui, qui magnificentiae eius saeculari finem impositurus erat. Cum Reformatores tubam evangelicam ad os suum adhibuissent ... somnia millennii sine Christo statim evulsa sunt, ... et ecclesia iterum adventum Domini ad antichristum delendum exspectare coepit.... In epistulis, sermonibus, et confessionibus fidei, Reformatores spes suas praemillennarias praedicaverunt.
GSAM 74.3"Conventus Westmonasteriensis confessionem suam declaratione fidei de secundo adventu Domini concludit verbis quae fidem praemillennariorum plene exprimunt. Haec verbis gravibus proclamant: 'Sicut Christus vult nos certe persuaderi diem iudicii futurum esse, et ad omnes homines a peccato deterrendos, et ad maiorem consolationem piorum in adversitate sua, ita vult illum diem hominibus ignotum esse, ut omnem carnalem securitatem excutiant, et semper vigilent, quia nesciunt qua hora Dominus venturus sit: et parati sint semper dicere, Veni, Domine Iesu: et veni cito!'56
GSAM 75.1"Maiores nostri, Ecclesiam reformantes, corda sua firmaverunt exspectando adventum Domini, et se invicem hortati sunt voce illa: 'Tenete campum! nam venit cum legionibus auxilii,' sententia nuper in hymno quodam populariter ad animos excitandos cantato expressa, sed veteribus Foederatis Scotis nota.
GSAM 75.2Sed non multo post secunda apostasia a fide in ecclesiis reformatis orta est. In Scotia Moderatismus appellabatur; in Anglia, Arianismus et, recentior, Broad Churchismus; in America, Unitarismus; in Germania, Rationalismus. Ratione humana pro iudice, et nostra observatione hodierna valde angusta pro argumento posita, atque negante se ullum eventum fieri posse nisi secundum cursum legum naturae observatarum, Iesum ad gradum rabbini Iudaici redegit, suo aevo aliquanto progressioris, sed omnino ignari scientiae hodiernae. Scilicet notio talis personae ex mundo invisibili rediturae ut in terris regnet ad mythologiam Hebraicam remissa est.

GSAM 75Daniel Whitby de Millennio

GSAM 75.3Promissa secundae adventus et regni eius in terris ita interpretata sunt, ut nihil aliud significent quam propagationem evangelii eius et submissionem magnae partis orbis terrarum ad Christianam religionem per spatium mille, vel, ut quidam putabant, CCCLX milium annorum; quibus durantibus, genus humanum in artibus civilibus profecturum erat et pace ac felicitate inaudita fruiturum. Et in fine illius cycli producti, qui nimis vastus erat quam ut communis mens eum percipere posset, fortasse magna quaedam naturae concussio accideret, et dici posset Dominum venturum esse et mundum deleturum, et genus humanum ad iudicium vocaturum. Haec theoria elaborata et divulgata est a commentatore Anglico, nomine Whitby [Daniel Whitby anno MDCCXXVI obiit], qui, per epistulas suas editas, Arianus esse probatur, sed cuius commentarii gratiosi erant apud suos, et cuius millennium fabulosum benigne acceptum est a multis pensionariis orthodoxis et amicis ecclesiarum publicarum Europae, quibus longa possessio decimarum et honorum pollicebatur. Per eorum auctoritatem in Americam importatum est, ubi statim adhibitum est pro materia sententiarum tritarum e suggestu proferendarum et perorationum.

GSAM 76.1Tales erant opiniones in diversis orbis partibus, dum appropinquamus tempus quo Dominus sollemnem admonitionem adventus sui misit, iam "ad ianuas."

Notes

  1. Galatae 4:4, 5. ↩
  2. Ad Romanos 16:25-27. ↩
  3. Ephesii 3:3-9. ↩
  4. Desiderium Seculorum, pp. 29, 30-34. ↩
  5. Lucas 2:26. ↩
  6. Lucas 2:28-38. ↩
  7. Lucas 3:15-17. ↩
  8. Ioannes 1:29-34. ↩
  9. Matthaeus 3:16, 17. ↩
  10. Ioannes 10:41. ↩
  11. Lucas 3:23. ↩
  12. Lucas 4:16-21. ↩
  13. Marcus 1:15. ↩
  14. Actus 10:38; Ioannes 3:2. ↩
  15. Ioannes 14:8-11. ↩
  16. Desiderium Saeculorum, p. 215. ↩
  17. Lucas 7:19-22; Matthaeus 11:4. ↩
  18. Matthaeus 4:17. ↩
  19. Matthaeus 10:7. ↩
  20. Lucas 10:9. ↩
  21. Ioannes 7:46. ↩
  22. Matthaeus 12:23. ↩
  23. Matthaeus 13:54, 55. ↩
  24. Ioannes 10:24. ↩
  25. Ioannes 6:15. ↩
  26. Ioannes 6:62. ↩
  27. Matthaeus 16:20-22; Marcus 9:31. ↩
  28. Matthaeus 16:28; Lucas 9:27. ↩
  29. 2 Petri 1:16-19. ↩
  30. Matthaeus 17:22, 23. ↩
  31. Matthaeus 18:1; Marcus 9:33, 34. ↩
  32. Matthaeus 19:27, 28; Lucas 22:28-30. ↩
  33. Matthaeus 20:20-24. ↩
  34. Ioannes 11:47, 48. ↩
  35. Ioannes 12:15. ↩
  36. Ioannes 12:19. ↩
  37. Lucas 19:40. ↩
  38. Ioannes 12:32-34. ↩
  39. Ioannes 13:33-36. ↩
  40. Ioannes 14:1-3. ↩
  41. Lucas 19:11-15. ↩
  42. Matthaeus 24:3. ↩
  43. Matthaeus 24: Lucas 21; Marcus 13. ↩
  44. Marcus 14:50. ↩
  45. Marcus 9:10. ↩
  46. Matthaeus 28:2-4. ↩
  47. Matthaeus 27:52, 53. ↩
  48. Lucas 24:13-27. ↩
  49. Lucas 24:31, 32. ↩
  50. Actus 1:6-11. ↩
  51. Actus 3:20, 21. ↩
  52. 2 Petrus 3:5-13. ↩
  53. 1 Thessalonicenses 4:13-18. ↩
  54. 2 Thessalonicenses 2:3, 4. ↩
  55. Apocalypsis 12:17. ↩
  56. Confessio Fidei, Cap. 33, sect. 3. ↩

Note

Back