Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
17 / 29

Capitulum XVI — Nuntius Tertii Angeli

John Norton Loughborough

GSAM 247.1"TERTIUS angelus secutus est eos, dicens magna voce: Si quis adorat bestiam et imaginem eius, et accipit caracterem in fronte aut in manu sua, et ipse bibet de vino irae Dei, quod effunditur sine mixtura in poculo indignationis eius; et cruciabitur igne et sulphure in conspectu angelorum sanctorum, et in conspectu Agni; et fumus tormentorum eorum ascendit in saecula saeculorum: et non habent requiem die neque nocte, qui adorant bestiam et imaginem eius, et si quis acceperit caracterem nominis eius. Hic est patientia sanctorum: hic sunt qui servant mandata Dei et fidem Iesu."1

GSAM 247Monitus Sollemnissimus in Sacris Scripturis

GSAM 247.2Haec est monitio gravissima quam Biblia continent, et certum est quod monumenta rerum gestarum huius orbis terrarum nullum testimonium praebent hunc nuntium umquam auditum esse. Quod primus et secundus angelus huius seriei ad hoc tempus pertinere probati sunt, maxime confirmat hunc nuntium non ad aetates praeteritas pertinere.

GSAM 247.3Dixit Pastor J. V. Himes anno MDCCCXLVII:—

GSAM 247.4"Capitulum quartum decimum [Apocalypsis] praebet clamorem mirabilem, qui adhuc est faciendus, in monitionem generi humano in illa hora tentationis validae. Versus 9-11. Denuntiatio irae tam terribilis praeter hoc in libro Dei inveniri non potest. Nonne tentationem validam significat, tantam admonitionem postulare?"2

GSAM 248Templum Apertum—Arca Visa

GSAM 248.1J. N. Andrews de hoc nuntio dixit: "Apertio sanctissimi loci in templo caelesti, per quam arca videtur, est eventus qui sub sono septimi angeli fit. Et cum ministerium magni summi sacerdotis nostri in illud conclave ad finem duorum milium trecentorum dierum transferatur, intellegimus aperturam templi fine illius periodi, sicut per praeconium primi angeli significatur, notari. Introitus Summi Sacerdotis nostri in Sancta Sanctorum ad ministrandum ante arcam Dei, animum ecclesiae ad mandata Dei in illa arca contenta convertit. Mandata Dei ex illo tempore ex sanctuario caelesti resplenduerunt.

GSAM 248Mutatio Sabbati

GSAM 248.2Certum est et sine controversia, quartum mandatum, abhinc aliquot aetates, a die quietis Domini in diem festum paganum Solis mutatum esse. Haec mutatio facta est expresse contra Sacras Scripturas, quae ubique septimum diem unicum hebdomadis Sabbatum Domini agnoscunt. Peracta est a magno apostata, quem Daniel praedixit 'tempora et leges mutare voliturum.' Haec potestas idem est reapse atque bestia quae ab omni mundo adoranda erat. Et res est magni momenti quod hoc praeceptum, tamdiu conculcatum, nunc vindicatur, et populus Dei id cum ceteris novem servare incipit. Gratias Deo, quod reliquias ad ultimum certamen cum dracone, et ad introitum per portas in urbem sanctam parat. Apocalypsis 12:17; 22:14. Vindicatio mandati quarti contra Sabbatum apostasiae, et praedicatio omnium mandatorum Dei, testimonium est insigne hoc tempus esse patientiae sanctorum et monitionis tertii angeli.3

GSAM 249.1In capitulis prioribus, primae et secundae harum nuntiorum, sicut in magna secundi adventus praeconio usque ad diem XXII Octobris MDCCCXLIV adimpletae sunt, mentio facta est. Scriptura in initio huius capituli sic legitur: "Tertius angelus sequebatur eos," id est, primum et secundum angelum. Fortasse hoc loco interest animum advertere ad ortum tertiae nuntiationis.

GSAM 249Primi Adventistarum Sabbati Observatores

GSAM 249.2Per "clamorem medii noctis," anno MDCCCXLIV, Dominus mentes populi sui ad observantiam Sabbati diei septimi ducere coepit. Haec doctrina, inter Adventistas, hoc modo orta est: Rachel Preston, Baptista diei septimi, Vasingtoniam in Nova Hantonia migravit, ubi ecclesia Adventistarum erat.4 Ea doctrinam adventus accepit, et illa ecclesia, ex circiter quadraginta sodalibus constans, per eius labores missionarios Sabbatum quarti mandati accepit. Hoc ad inquisitionem de ea re adduxit. In Clamore diei 5 Septembris 1844 legimus: "Multi homines mente penitus exercentur de praesumpta obligatione observandi diem septimum." Haec affirmatio in commentario editoriali continebatur, in quo tenuis conatus factus est ad iura observantiae diei Solis confirmanda. Argumentum in numero diei XII Septembris continuatum est, ubi sequentem sententiam gravem invenimus, quae multos ad studium serio et diligenter incumbendum adduxit:—

GSAM 249Dies Septimus Unicus Dies Lege Constitutus

GSAM 249.3"Hebdomade praeterita ad hanc conclusionem adducti sumus: nullam certam temporis partem esse quam Christiani lege sanctam habere debeant. Si haec conclusio falsa est, tum putamus diem septimum esse solum diem cuius observantiae ulla lex sit."

GSAM 250Commentatio T. M. Preble

GSAM 250.1Attentio Adventistarum ut corporis ad quaestionem Sabbati revocata est per commentationem de ea re a T. M. Preble scriptam, data die 13 Februarii 1845, et in ephemeride "Spes Israelis" (Portlandiae in Cenomannia, die 28 Februarii 1845) editam. Postquam iura Sabbati biblici et factum quod ad diem Solis per magnam apostasiam mutatum est demonstravit, sic commentatur: "Hoc modo Danielis 7:25 impletum videmus, cornu parvo 'tempora et leges' mutante. Itaque mihi videtur omnes qui primum diem pro Sabbato servant, et diem Solis papae servare et Sabbatum Dei frangere."5

GSAM 250J. B. Cook de Quaestione Sabbati

GSAM 250.2Mox post haec, commentatio J. B. Cook impressa est, in qua demonstravit nullum testimonium Scripturale esse Dominicae diei pro Sabbato servando, et hac sententia concisa usus est: "Sic facile omnis ventus aufertur velis eorum qui navigant, fortasse inscienter, sub papali vexillo Sabbatico."

GSAM 250.3Quamquam observantia Sabbati ab his duobus viris brevis fuit, initium tamen fecerant quod non facile sisteretur. Sententiae illae memorabiles, "observatores diei Solis papales," "violatores mandati Dei," et "sub vexillo Sabbatico papali navigantes," in ore erant centenorum qui veritatem huius rei cognoscere cupiebant. Pastor Iosephus Bates, ex Fairhaven Massachusettae, ita animum advertit, et Sabbatum anno MDCCCXLV accepit.

GSAM 250Iosephus Bates Sabbatum Accipit

GSAM 250.4Experientia eius haec fuit: Audiens de grege in Vasingtonia, Novae Hantoniae, qui Sabbatum servabant, constituit illam ecclesiam visitare et videre quid esset. Itaque fecit, et de re cum eis studiose investigata, vidit eos recte sentire, et statim veritatem de Sabbato accepit. Cum Novum Bedfordium in Massachusetta reverteretur, in ponte inter Novum Bedfordium et Fairhaven, fratre quodam insigni occurrit, qui eum ita allocutus est: "Praefecte Bates, quae sunt nuntii?" Respondit Pastor Bates: "Nuntii sunt septimum diem esse Sabbatum Domini Dei nostri." "Bene," inquit ille, "domum ibo et Biblia mea legam, et de hac re investigabo." Quod et fecit. Et cum posthac convenirent, frater ille veritatem Sabbati susceperat et eam servabat.

GSAM 251Liber Primus de Sabbato

GSAM 251.2Pastor Bates statim hanc veritatem a civitate ad civitatem praedicare coepit. Mox intellexit librum, vel etiam libellum, de quaestione Sabbati sibi in opere suo magnum auxilium futurum esse, et animus eius a Spiritu Dei motus est ut aliquid de hac re scriberet et ederet. Sed quomodo id sine pecunia fieri posset, ea erat quaestio, cum omne quod habebat esset unum solidum Eboracensem (duodecim et dimidia centesima). Fortasse lectori iucundum erit experientiam eius in hac re narrare, sicut mihi anno MDCCCLV narravit.

GSAM 251Quattuor Librae Similae

GSAM 251.3Dixit se, dum ante Deum oraret, constituisse librum scribere, et pro certo habuisse viam ad eum publicandum repertum iri. Itaque ad mensam scriptoriam consedit, Biblia et concordantiam secum habens, ut opus suum inciperet. Post horam circiter, Domina Bates in cubiculum intravit et inquit, "Iosephe, non satis farinae habeo ad panes faciendos," et simul alia quaedam parva quae ei opus erant commemoravit. "Quantum farinae tibi deest?" rogavit Praefectus Bates. "Circiter quattuor librae," respondit illa. "Bene," inquit ille. Illa ex cubiculo discessa, ad tabernam propinquam iit, quattuor libras farinae aliasque res emit, domum tulit, et rursus ad mensam scriptoriam consedit. Mox Domina Bates intravit et res in mensa positas vidit et exclamavit, "Unde haec farina?" "Cur," inquit praefectus, "nonne satis est? Dixisti te quattuor libras velle." "Ita," inquit illa, "sed unde eas habuisti?" "Ego emi," inquit ille; "nonne haec est quantitas qua ad coquendum opus erat?" "Ita," perrexit Domina Bates, "sed num tu, Praefectus Bates, vir qui naves ex Novo Bedfordio ad omnes orbis terrarum partes navigavit, exiisti et quattuor libras farinae emisti?" "Ita, nonne ea quantitas erat qua tibi opus erat ad pistoriam perficiendam?" "Ita," inquit Domina Bates, "sed num quattuor libras(!) farinae emisti?"

GSAM 252Undecim Milia Dollariorum pro Veritate Impensa

GSAM 252.1Alia probatio mox secuta est. Cum Praefectus Bates mare reliquisset, partem suam in navi undecim milibus dollarorum vendiderat, sed nunc omnia sua impenderat ad causam veritatis promovendam. Usque ad hunc diem Domina Bates veram eius condicionem pecuniariam nesciebat, sed ille sentiebat se nunc eam certiorem facere debere, itaque placide dixit, "Uxor, pro his rebus ultimam pecuniam, quam in terris habeo, impendi." Dolorosis singultibus Domina Bates inquirit, "Quid faciemus?" Praefectus surrexit, et cum omni gravitate praefecti navem suam gubernantis, dixit, "Librum scribam; eum divulgabo, et hanc veritatem Sabbati coram mundo spargam." "Bene," inquit Domina Bates per lacrimas obcaecantes, "quibus victuri sumus?" "Dominus viam aperiet," respondit Praefectus Bates subridens. "Ita," inquit Domina Bates, "Dominus viam aperiet! Hoc semper dicis," et in lacrimas erumpens e conclavi exiit.

GSAM 252Subventio Inopinata

GSAM 252.2Postquam Praefectus Bates per dimidiam horam in opere suo perseveraverat, subitum ei in mentem venit ut ad officium tabellarium iret, quia ibi epistula ei esset. Ivit, et re vera epistula ibi erat. Illis temporibus vectigal epistularum quinque centesimis constabat, et praesolutio facultativa erat. Scriptor huius epistulae nescioqua de causa vectigal solvere neglexerat. Et hic iterum Praefectus Bates humiliatus est, cum necesse esset ei praefecto tabellario, Domino Drew, quem bene noverat, dicere se vectigal solvere non posse, quod pecuniam non haberet; sed ille inquit, "Licetne mihi videre unde sit?" "Tolle," inquit praefectus tabellarius, "et alio tempore solve." "Minime," inquit praefectus, "epistulam ex officio non tollam, donec portorium solutum sit." Dum epistulam in manu tenebat, dixit, "Opinor in hac epistula pecuniam esse." Et conversus ad praefectum tabellarium, rogavit, "Vultisne eam aperire? Si pecunia in ea erit, portorium ex ea demere poteritis; si non, eam non legam." Praefectus tabernae postae postulationi eius paruit, et ecce! chartam decem dollarorum continere. Legendo comperit epistulam a quodam scriptam esse, qui diceret Dominum ita animum suum movisse ut intellegeret Pastorem Bates pecunia egere, quam ob rem eam ad eum celeriter misisset; et in festinatione fortasse solutione vecturae neglexisset.

GSAM 253.1Vectigali soluto, ad macellum iit et dolium farinae quattuor dollaris emit, praeter patatas, saccharum, aliasque res necessarias. Cum praeciperet ubi merces deponendae essent, inquit, "Fortasse mulier dicet ea non illic pertinere, sed nihil attendas ad verba eius; merces in porticu anteriore depone."

GSAM 253.2Deinde ad officinam typographicam iit et constituit ut mille exemplaria tractatus circiter centum paginarum ederentur, ita ut, cum exemplar praeberetur, typographi id quam celerrime in formam componerent et exemplaria probanda ad eum mitterent. Is pro opere solvere debebat prout pecuniam acciperet, et libri ex officina non essent tollendi donec omnes rationes persolverentur.

GSAM 253.3Praefectus Bates bene sciebat nullam pecuniam sibi deberi, sed officium suum esse hunc librum scribere putabat, credens Dominum corda hominum commoturum esse ut pecuniam, cum opus esset, mitterent. Emptis charta, stilis, et ceteris, ita ut res domesticae praeirent, ad caput viae quae ad domum eius ducit processit. Cum res illic adesse vidisset, per introitum posticum domum intravit, et iterum ad mensam suam consedit. Domina Bates intravit et commota dicit: "Ioseph, modo in porticum anteriorem specta! Unde ista venerunt? Plaustri auriga huc venit et ea exonerare voluit. Ei dixi ea hic non pertinere, sed ille ea exonerare voluit." "Bene," inquit Dux Bates, "puto omnia recta esse." "Sed," inquit Domina Bates, "unde venerunt?" "Bene," inquit Dux, "Dominus ea misit." "Ita," inquit Domina Bates, "Dominus misit; hoc semper dicis." Deinde epistulam uxori tradidit, dicens, "Lege hanc, et scies unde venerit." Illa eam legit, et iterum recessit ad aliam lacrimam, sed quae alio animo esset quam prima; et cum rediret, humiliter veniam eius petivit ob incredulitatem suam.

GSAM 254Pecunia pro Libro Veniens

GSAM 254.1Progressu operis scribendi et imprimendi, Praefectus Bates pecuniam subinde per tabellarios et aliter accipiebat, interdum ab hominibus quos numquam convenisset. Qua pecunia accepta, ad impressores translatum est et in rationem librorum soluta est. Tandem dies venit quo libri omnes impressi sunt, et ex fonte a Fratre Bates inopinato reliqua summa soluta est; itaque libri ne uno quidem die in divulgatione sua morati sunt.

GSAM 254Ultima Ratio Soluta

GSAM 254.2H. S. Gurney, Memphitensis ex Michigania, mihi mense Martio, anno MDCCCLXXXIV, narravit se, ipso mane quo liber Pastoris Bates confectus est, centum dollaria ex syngrapha irrita accepisse ab homine qui se numquam soluturum esse professus erat. His pecuniis acceptis, libenter partem earum impendit ad ultimam rationem pro libello de Sabbato Pastoris Bates persolvendam. "Sed," inquit Dominus Gurney, "Frater Bates usque ad diem mortis suae nescivit quis reliquam partem debiti libri solverit." Haec experientia Pastoris Bates in imprimenda veritate de Sabbato, ab ipso initio publicationis veritatis de quaestione Sabbati, populo nostro dicere videbatur: "Procedite in hoc opere, et sperate providentiam Dei viam aperituram esse dum progredimini."

GSAM 255Pastor Bates de Visionibus Dubitans

GSAM 255.1Declaratio sequens, ex "Vitae Adumbrationibus" contracta, monstrabit quomodo donum prophetiae et reformatio Sabbati coniuncta essent:—

GSAM 255.2Cum anno MDCCCXLVI Novum Bedfordium in Massachusetta visitaret, Domina Harmon Pastorem Iosephum Bates cognovit. Ille iam pridem fidem adventus amplexus erat, et in causa operarius strenuus erat. Vir Christianus verus et nobilis, comiter et benigne se gerebat. Dominam Harmon tam benigne tractavit quasi filia sua esset. Primum cum eam loquentem audivit, magnum studium ostendit, et postquam illa tacuit, surrexit et dixit, "Thomas dubitans sum. Visionibus non credo. Sed si credere possem testimonium quod soror hac nocte narravit re vera vocem Dei ad nos fuisse, beatissimus vir vivens essem. Cor meum penitus commovetur. Credo oratricem sinceram esse, sed explicare non possum quomodo ei mirabilia, quae nobis narravit, ostensa sint."

GSAM 255Domina Harmon Sabbatum Accipit

GSAM 255.3Pastor Bates Sabbatum servabat, et eius momentum urgebat. Domina Harmon tunc temporis momentum eius non sentiebat, et putabat Pastorem Bates errare quod in quarto praecepto plus quam in ceteris novem versaretur. Sed Dominus ei visum sanctuarii caelestis dedit. Templum Dei in caelo apertum est, et ei arca Dei monstrata est, sedem misericordiae eam tegente. Duo angeli stabant, unus ad utrumque finem arcae, alis super propitiatorium expansis, et vultibus ad id conversis. Hoc, ut angelus qui eam comitabatur nuntiavit, significabat omnem exercitum caelestem reverenti cum timore legem Dei spectantem, quae digito Dei scripta erat. Iesus operimentum arcae sustulit, et illa tabulas lapideas conspexit in quibus decalogus scriptus erat. Stupuit cum quartum praeceptum in ipso medio decalogi videret, miti circulo lucis circumdatum. Angelus dixit, "Hoc unum est ex decem quod Deum vivum definit, qui caelos et terram et omnia quae in eis sunt creavit. Cum fundamenta terrae ponerentur, tunc etiam fundamentum Sabbati positum est." Ei ostensum est quod si verum Sabbatum servatum esset, numquam infidelis aut atheus fuisset. Observantia Sabbati mundum ab idololatria servavisset.

GSAM 256.1Mandatum quartum conculcatum est; itaque vocamur ad sanandam legis lacunam et ad defendendum Sabbatum oppressum. Ille homo peccati, qui se super Deum extulit et putavit se posse mutare tempora et leges, mutationem Sabbati a septimo in primum diem hebdomadis effecit. Hoc faciens, lacunam in lege Dei fecit.

GSAM 256.2Mox ante diem magnum Dei, nuntius mittitur ad monendum populum ut revertatur ad obsequium legis Dei, quam antichristus fregit. Ad violationem legis per doctrinam et exemplum animus advertendus est. Ei quoque monstratum est tertium angelum Apocalypsis XIV, praecepta Dei et fidem Iesu praedicantem, populum significare qui hoc nuntium accipit, et vocem monitionis ad orbem terrarum tollit ut praecepta Dei et legem eius sicut pupillam oculi custodiant, et in responsum ad hanc monitionem multos Sabbatum Domini amplexuros esse.6

GSAM 256.3Haec experientia Dominae Harmon et Pastoris Bates cum modo agendi Domini congruebat. Pastor Bates attentionem et Dominae Harmon et Pastoris White ad quaestionem de Sabbato convertit, qui eis ex Scripturis postulationes legis Dei immutabilis exposuit. Quamquam Domina Harmon per duodeviginti fere menses specialibus a Domino manifestationibus beata erat, nihil de hac re ei antea monstratum erat. Nunc venerat tempus Domini, cum fideles suscitabantur ad servandum legem eius, ut eis per donum prophetiae lucem impertiret, et sic, suo ipsius operandi modo, nuntius tertii angeli, "mandata Dei et testimonium Iesu," coniuncta sunt.

GSAM 257Initium Nuntii Angeli Tertii

GSAM 257.1Ex illo tempore nuntius tertii angeli, cum duobus aliis coniunctus, praedicari coepit. Veritas Sabbati, cum arca Dei et luce de sanctuario revelante coniuncta, confirmavit quae antea monstrata erant,—motum adventus praeteriti rectum fuisse et in ordine Domini. Nunc significationem "trinorum graduum in semitam ad urbem Dei" clarius quam umquam antea intellegere poterant.

GSAM 257Pastor Bates Visiones ut a Deo Datas Accipit

GSAM 257.2Mense Novembri, anno MDCCCXLVI, Topshamiae in Cenomannia conventus habitus est, cui Pastor Bates adfuit. In illo conventu Domina White (de nuptiis Dominae Harmon cum Pastore Iacobo White antea dictum est) visionem habuit, quae causa fuit cur Pastor Bates de eorum origine divina plene convictus est. Hic vir erat qui mare quinquaginta annos secutus erat, omnes gradus tenens a puero nautico usque ad magistrum et navium dominum. Erat enim tam peritus astronomiae ut, ut ipse mihi narravit, ex observatione corporum caelestium fere scire posset ubi in mari esset, quod ad latitudinem longitudinemque attinet. Talis vir itaque naturaliter de astronomia loqui studebat.

GSAM 257.3In colloquio cum eo, narravit mihi quomodo de divina origine visionum certior factus esset. Dixit se quodam die cum Domina White de stellis loqui conatum esse, sed mox comperisse eam nihil de astronomia scire; immo, ut illa ei dixisset, se nescire an umquam librum de ea re tractantem inspexisset. Nullam inclinationem habebat ad de ea re colloquendum, et sermonem convertit de novo terrarum orbe loquendo, et de iis quae ei in visione de eo monstrata erant.

GSAM 258Caeli Aperti

GSAM 258.1Anno priore, die undevicesimo Aprilis, anno MDCCCXLV, actis diurnis "Illustrated London News" nuncupatis, aliquid a Domino Rosse ediderat quod astronomis maximi momenti erat, de mirabilibus inventis quae per telescopium suum immane fecerat, praesertim de conspectu eius quod astronomi "hiatum caelestem" appellant. Quodam vespere, in conventu supra memorato, domi Domini Curtiss et praesente Pastore Bates, qui de his manifestationibus adhuc haesitabat, Domina White, dum in visione erat, de stellis loqui coepit, describens magnifice zonas roseas quas trans superficiem cuiusdam planetae videbat, et addidit, "Quattuor lunas video." "O," inquit Pastor Bates, "Iovem spectat!" Deinde, motibus factis quasi per aethera iter faciens, descriptiones zonarum anularumque in eorum decore semper mutabili dare coepit, et dixit, "Septem lunas video."7 Pastor Bates exclamavit, "Saturnum describit." Deinde dixit, "Sex lunas video," et statim descriptionem coepit "caelorum aperientium," cum gloria sua, appellans eam aperturam in regionem magis illustratam. Pastor Bates dixit descriptionem eius longe superavisse omnem narrationem de caelis aperientibus quam umquam ab ullo auctore legerat.

GSAM 258.2Dum illa loquebatur et adhuc in visione erat, ille surrexit et exclamavit: "O quam utinam Dominus Ioannes Rosse hac nocte adesset!" Pastor White inquirit: "Quis est Dominus Ioannes Rosse?" "O," inquit Pastor Bates, "ille est magnus astronomus Anglicus. Utinam hic adesset ut illam mulierem de astronomia loquentem audiret, et illam descriptionem 'caelorum aperientium' audiret. Praestat omnibus quae umquam de hac re legi." Ex illa nocte, Pastor Bates plene persuasus est visiones Dominae White supra scientiam et potestatem eius fuisse. Hoc, et natura reprehensionis et instructionis datae, eum persuaserunt eas a Deo esse.

GSAM 259.1Hoc phaenomenon in caelis, sic a Domina White in illa visione descriptum, res est raro a scriptoribus astronomicis commemorata. Huygens, qui id primus invenit, descriptionem sequentem praebet:—

GSAM 259Lux Gloriosa in Gladio Orionis

GSAM 259.2"Astronomi tres stellas arte iunctas in gladio Orionis ponunt; cum mediam per telescopium spectarem, anno MDCLVI, duodecim aliae stellae in loco illius unius apparuerunt; inter quas tres paene se tangentes, et quattuor praeterea stellae apparuerunt, micantes quasi per nubem, ita ut spatium circa eas multo clarius videretur quam caelum reliquum, quod, cum omnino fusce videretur propter serenum tempus, quasi per velum apertum spectabatur, per quod liber aspectus in aliam regionem, quae clarior erat, patebat."

GSAM 259.3Guilielmus Herschel de hoc caeli ostio ait:—

GSAM 259.4"Si diameter eius in hac distantia angulum decem graduum subtendat, quod fere facit, magnitudo eius omnino est incredibilis. Calculatum est eam debere esse duo trilliones vicibus maiorem quam sol."

GSAM 259Lucidior Sole

GSAM 259.5Thomas Dick, philosophus, sic de hac nebula lucida loquitur:—

GSAM 259.6"Si nos ad eam tam prope collocaremus quam ad dimidiam distantiam stellae proximae—quam magna est illa distantia—ex tali loco effulgurationem solis aemulam praeberet; et entibus multo propius distantibus magnam caeli partem compleret, et cum splendore inexpressibili appareret. Sed consilium ultimum talis rei, in omnibus suis rationibus et necessitudinibus, fortasse per futura aetatem interminabilis exsistentiae evolvendum manebit; et, sicut multae aliae res in remotis spatiis creationis, desiderium magnum in animo excitat spectandi magnificas et arcanas scaenas universi paulo magis revelatas."8

GSAM 260.1Bates Pastor, concludens commentationem de hac re, dixit:—

GSAM 260.2"Itaque ex omnibus testimoniis prolatis (et multo plura proferre possemus, si opus esset) videmus hic in caelis phaenomenon esse mirabilissimum et inexplicabilissimum; hiatum in caelo plus quam undecim miliardis et trecentis quattuordecim [11,000,000,314] milibus passuum in circuitu. Dicit clarus Huygens: 'Numquam tale quidquam inter cetera sidera fixa vidi—aspectum liberum in aliam regionem illustriorem.'"

GSAM 260Aliud Testimonium de Visione Planetae

GSAM 260.3Iterum ex Domina Truesdail citamus, quae adfuit cum visio memorata daretur. Haec ait:—

GSAM 260.4Soror White valetudine valde infirma erat, et dum preces pro ea offerebantur, Spiritus Dei super nos requievit. Mox animadvertimus eam rebus terrenis non sentire. Haec fuit eius prima visio mundi planetarii. Postquam lunas Iovis clara voce dinumeravit, moxque Saturni, pulchram descriptionem anulorum huius posterioris dedit. Deinde dixit: 'Incolae sunt proceri, magnifici, tam dissimiles incolis terrae. Peccatum numquam huc intravit.' Ex vultu ridente Fratris Bates patuit dubitationes eius praeteritas de fonte visionum eius cito evanescere. Omnes sciebamus Praefectum Bates magnum astronomiae amatorem esse, cum saepe multa caelestia corpora ad instructionem nostram monstraret. Cum Soror White, post visionem, interrogationibus eius respondit, dicens se numquam in hac re studuisse aut aliter scientiam accepisse, ille gaudio et laetitia repletus est. Deum laudavit, et fidem suam expressit hanc visionem de planetis datam esse ut numquam iterum dubitaret.9

GSAM 261Equus Ferox Subito Mansuescens

GSAM 261.1Paulo post hoc conventum Topshamiae, aliud factum insigne, quod ad visiones pertinebat, accidit, quod, ut mihi a Pastore Bates narratum est, sic referam:—

GSAM 261.2Pastor White utebatur pullo aliquantum docto et plaustro mercatorio duorum sedium, quod sine tabula prae se, sed cum gradu trans frontem eius et gradu ferreo e temonibus instructum erat. Summa cum diligentia in eo agendo utendum erat, nam si lora aut quidquam latera eius attingeret, statim vehementer calcitraret, et continenter freno tenso retinendus erat, ne curreret. Hic pullus pertinebat ad gregem ad cuius locum ire volebant, et cum Pastor White solitus esset pullos indomitos regere, putavit se cum hoc uno nullam magnam difficultatem habiturum esse. Si autem scivissent pullum, inter furentes motus suos, duos iam viros interfecisse, quorum alterum contra saxa iuxta viam oppressisset, fortasse minus confidens fuisset.

GSAM 261.3Hoc tempore quattuor homines in raeda erant: Pastor White et uxor eius in sede anteriori, et Pastor Bates et Israel Damon in sede posteriore. Dum Pastor White summam operam dabat ut equum coerceret, Domina White de veritate loquebatur, cum virtus Dei super catervam descendit, et illa in visione rapta est, in raeda sedens. Eodem momento quo "Gloria!" exclamavit, in visionem rapta, pullus subito omnino stetit et caput demisit. Eodem tempore Domina White, in hoc statu, surrexit et, oculis sursum conversis, super anteriorem partem plaustri transiit et in temones descendit, manibus in coxas pulli positis. Pastor Bates ad Pastorem White exclamavit: "Pullus mulierem illam ad mortem calcitrabit." Pastor White respondit: "Dominus nunc pullum regit; nolo me immiscere." Pullus tam mansuetus stetit quam equus senex. Iuxta viam agger se sex fere pedes erigebat, et prope saepem locus gramineus erat. Domina White, oculis adhuc sursum conversis, ne semel quidem deorsum inspiciens, aggerem ascendit in locum gramineum; deinde paulisper huc illuc ambulavit, de novae terrae pulchritudinibus loquens et describens. Deinde, capite eodem modo inclinato, de clivo descendit, ad plaustrum accessit, gradus ascendit, manu in nates pulli posita, et sic in temones, atque in plaustrum iterum conscendit. Simulac in sellam consedit, visio ei evanuit, et eodem momento equus, sine ullo signo aurigae, se movit et iter suum prosecutus est.

GSAM 262.2Dum Domina White e raeda exstiterat, Pastor White equum probare constituit, ut videret an re vera mansuetus esset necne. Primo eum flagello modo tetigit; alias quidem equus calce respondisset, sed nunc nullus motus fuit. Deinde eum satis valide percussit, tum vehementius, ac vehementissime. Pullus verberibus omnino non attendit, sed tam innoxius videbatur quam leones illi quorum ora angeli obseraverunt nocte qua Daniel in lacuna eorum pernoctavit. "Locus erat," inquit Pastor Bates, "sollemnis, et manifestum erat eandem Vim quae visiones fecerat pro tempore naturam feram pulli subigere."

GSAM 262.3Si haec visio simpliciter ex quibusdam eius infirmitatibus corporalibus orta est, quaestio naturaliter oritur: An equus similiter afflictatus est?

GSAM 262Testimonium Israelis Damon

GSAM 262.4Hic, ut testimonium corroborans narrationi mihi ab Pastore Bates datae, sequentem sententiam proferam:—

GSAM 262.5"Circiter viginti annos abhinc, mox postquam Sabbatum observare coeperam, Israel Damon mihi narravit de adiunctis quibus Soror White visionem accepit, dum ipse, Pastor Bates, et Pastor White uxorque eius in curru levi post equum contumacem vehebantur. Hodie legi supra scriptam narrationem eventus, ab Pastore Loughborough exaratae, et ea prorsus congruit cum iis quae mihi ab Pastore Damon narrata sunt." Subscriptum: "R. S. Webber, ex Battle Creek, Mich., die 9 Februarii, 1891."

GSAM 263Testimonium Pastoris Bates de Visionibus

GSAM 263.1Pastor Bates suam experientiam sic narrat:—

GSAM 263.2Quamquam in eis nihil videre poteram quod verbo adversaretur, tamen perturbatus et maxime sollicitus eram, et diu credere nolui id aliud esse quam quod ex diuturno et debilitato corporis eius statu oreretur.
GSAM 263.3Itaque occasiones quaesivi coram aliis, cum mens eius (extra conventum) a commotione libera videretur, ut eam et comites eius, praesertim sororem maiorem, interrogarem et perscrutarer, ut, si fieri posset, ad veritatem pervenirem. Inter crebras visitationes quas postea ad Novum Bedfordium et Fairhaven fecit, dum in conventibus nostris aderam, eam in visione aliquoties vidi, necnon in Topsham, Cenomanniae; et qui in quibusdam illis scaenis commoventibus aderant, bene sciunt quanta cura et intentione omne verbum auscultaverim, omnem motum observaverim, ut deceptionem aut vim magneticam detegam. Gratias autem ago Deo pro opportunitate mihi cum aliis data ad haec testanda. Nunc pro me ipso confidenter loqui possum. Credo opus a Deo esse, et datum ad solandum et roborandum populum eius 'dispersum', 'laceratum', et 'spoliatum', ex quo opus nostrum ... mense Octobri, anno MDCCCXLIV, conclusum est. Status ille perturbatus "Ecce, hic!" et "Ecce, illic!" ex eo tempore populum Dei sincerum et paratum maxime perplexit, et difficillimum reddidit iis qui non poterant multa et contraria testimonia, quae eorum conspectui proposita sunt, exponere. Confiteor me lucem et doctrinam accepisse de multis locis quae antea clare intellegere non poteram. Eam esse credo filiam Dei se ipsam devoventem, sinceram, voluntariam.10
GSAM 263.4"Auctor non 'sententias' visionum suarum 'ex praeceptis aut studio priore' obtinet. Cum primam visionem accepisset, mense Decembri, anno MDCCCXLIV, illa et omnis caterva Portlandiae in Cenomannia (ubi parentes eius tunc habitabant) 'clamorem medii noctis' praeteritum esse deseruerant. Tunc Dominus ei in visione errorem ostendit in quem et illa et caterva Portlandiae inciderant. Deinde visionem suam catervae narravit, et illi experientiam suam mensis septimi opus Dei esse confessi sunt."11

GSAM 264Quomodo Tres Nuntii Anno MDCCCXLVII Habiti Sint

GSAM 264.1Quod sequitur ab Pastore Iacobo White, mense Aprili, anno MDCCCXLVII scriptum, monstrabit quomodo tres nuntii tunc existimati essent:—

GSAM 264.2"Omnes ordines credentium secundi adventus consentiunt angelum, qui in sexto et septimo versu huius capituli (Apocalypsis 14) ostenditur, nuntium adventus ecclesiae et mundo repraesentare.... Opus secundi angeli fuit ostendere exercitui adventus Babylonem cecidisse. Et cum magna pars eorum hanc rem non didicisset, donec vis 'clamoris medii noctis' eos excitaret tempore opportuno ut e ecclesiis effugerent antequam decimus dies adveniret, sequitur ut, a mense septimo anni MDCCCXLIV, nuntius tertii angeli monitum sanctis esset et adhuc sit ut 'tenerent firmiter,' et non redire, et 'accipere' notas quas caterva virginalis per clamorem secundi angeli depulit.
GSAM 264.3"Num non nuntius verus populo Dei, ex mense septimo anni MDCCCXLIV, talis monitus fuit?—Certe fuit.... Versus duodecimus sic se habet: 'Hic est patientia sanctorum: hic qui servant mandata Dei et fidem Iesu.' Ubi eos vidisti, Ioannes?—Nempe, 'hic,' per nuntium tertii angeli. Cum tempus patientiae et exspectationis a mense septimo anni MDCCCXLIV duraverit, et cum classis quae Sabbatum servat, etc., ex eo tempore apparuerit, manifestum est nos in tempore nuntii angeli tertii vivere."12

Notes

  1. Apocalypsis 14:9-12. ↩
  2. Facta de Romanismo, pagina 112. ↩
  3. Tres Angeli Apocalypsis 14:6-12. pp. 131, 132. ↩
  4. Rachel Preston Vernoniae in Vt., Kalendis Februariis, anno MDCCCLXVIII, annos nata LIX, obiit. ↩
  5. Historia Sabbati Andrews, p. 506, editio anni MDCCCLXXXVII. ↩
  6. Vitae Descriptiones Ellen G. White, pp. 95, 96. ↩
  7. In libro "Rise and Progress" dicitur eam octo lunas Saturno vidisse. Haec mutatio facta est postquam exemplaria ex manibus meis exierunt. Plures lunae et Iovi et Saturno postea inventae sunt. ↩
  8. Caeli Siderei Dickii, p. 96. ↩
  9. Epistula Dominae Truesdail, die 27 Ianuarii 1891. ↩
  10. Verbum ad Gregem Parvum, p. 21. ↩
  11. Ibid., 22. ↩
  12. Ibid., 10, 11, Brunswick, Cenomannia, Maii 1847. ↩

Note

Back