Capitulum XXVIII — Porta quam nemo claudere potest
GSAM 462.1"Ecce, posui ante te ianuam apertam, quam nemo claudere potest; quia habes virtutem exiguam, et servavisti verbum meum, et non negavisti nomen meum."1
GSAM 462.2Talis est sermo ad eos qui in statu Philadelphiae ecclesiae evangelii sunt habitus. Haec ecclesia erat quae per praeconium adventus Christi propinqui aucta erat, vel qui tenuerant firmiter quae de ea re audiverant; nam de ecclesia Sardis (quae Philadelphiae proxime praecesserat) dicit: "Memento ergo quomodo et acceperis et audieris, et serva, et paenitentiam age. Si ergo non vigilaveris, veniam super te sicut fur, et nescies qua hora veniam super te."2
GSAM 462.3Ecclesia Sardis igitur doctrinam Domini de adventu brevi accepit. Qui autem, quae audiverant, tenuerunt, in veritate processerunt, "candelabro" translato, et ecclesiam Philadelphiam constituerunt, cui dixit: "Quoniam servasti verbum patientiae meae, ego te servabo ex hora tentationis, quae ventura est super universum orbem, ut tententur qui habitant in terra. Ecce, venio cito: tene quod habes, ut nemo accipiat coronam tuam."3 Huic igitur ecclesiae Philadelphiae dicit, "Ecce, posui ante te ostium apertum, et nemo potest claudere illud."
GSAM 462.4Hic est igitur declaratio expressa Sacrarum Scripturarum, eos qui, divina providentia, mittuntur ut mundum de adventu Domini moneant et ut populum obsecrent ut se ad Deum excipiendum parent, gratiam Dei specialem in opere suo habere. Homines quidem conari possunt impedire, irritare motus eorum, claudere "ostium verbi," sed tamen vox Dei super omnem clamorem sonat: "Ecce, posui ante te ostium apertum."
GSAM 463Progressus Septuaginta Quattuor Annorum
GSAM 463.1In superioribus huius libri paginis, spatium septuaginta quattuor annorum, ab anno MDCCCXXXI usque ad annum MCMV, breviter percurrimus, ortum et progressum nuntiorum adventus, et praesertim nuntii angeli tertii, vestigantes. Ostendimus quomodo hic nuntius, ex obscuritate et paupertate profectus, anno in annum cum vi et potestate accelerata processerit, donec missionibus terram circumdantibus abundet. Profecto non ideo tam prospere processit, quod nuntius ille cordibus carnalibus placeat; nam in fronte sua Sabbatum Domini gerit, cuius observantia crucem gravem affert, postulans separationem a negotiis mundanis in die hebdomadis saeculari maxime negotiis pleno. Neque propter inopiam adversariorum progressa est; nam adversationem ab initio passus est, et quidem acerrimam, tamque ab externis quam ex difficultatibus ab hominibus non sanctis, qui ad tempus in ordines irrepserunt, effectis. Quod ad condicionem attinet ab inceptis et conatibus hostium externorum ortam, bene possumus dicere verbis Davidis Psalmistae, "Nisi Dominus nobiscum fuisset, nunc dicat Israel: nisi Dominus nobiscum fuisset, cum homines in nos surrexissent: tunc vivos nos deglutivissent, cum super nos ardor eorum inflammatus esset: tunc aquae nos obruissent, torrens animam nostram pertransisset: tunc aquae superbae animam nostram pertransissent. Benedictus Dominus, qui non dedit nos in praedam dentibus eorum. Anima nostra sicut avis elapsa est de laqueo venatorum: fractus est laqueus, et nos elapsi sumus. Auxilium nostrum in nomine Domini, qui fecit caelum et terram.4
GSAM 464Auxilium in Domino
GSAM 464.1Dominus declarat se posuisse populo suo "ianuam apertam, quam nemo claudere potest." Non mirum igitur, quod nuntius constanter processit. Nuntius est Dei ad populum, et res bene geretur. In Apocalypsi 7:2 opus parandi populum ad statum in die magna irae Dei significatur per angelum "ascendentem ab oriente," vel, ut quidam interpretantur, "sicut solis ortus." Ecce aurora diei—primum radii lucis in oriente apparent; hi in maiorem claritatem coalescunt, donec latus et distinctum solis discum cerni fit. Dum "Rex Diei" ad zenithum ascendit, lux eius, calor, et vis magis magisque vividi fiunt.
GSAM 464.2Talis quidem fuit progressus nuntii angeli tertii ab anno MDCCCXLVIII, cum veritates eius componentes in formam distinctam redactae sunt, et ex quo tempore incrementum insigne et continuum, quod est mirabile, demonstravimus. Hoc explicare possumus nulla alia ratione quam quod Dominus verbum suum comprobat iis qui hoc tempore, cum salus eius adventura sit, "Sabbatum custodiunt ne polluant,"5 et pedem suum avertunt ne faciant voluntatem suam in die sancto Dei, ita per "fidem Iesu," sicut in nuntio tertii angeli Apocalypsis 14 declaratur, omnia "mandata Dei" servantes. De talibus Dominus per prophetam Isaiam dixit: "Tunc orientur sicut aurora lumen tuum, et sanitas tua cito germinabit: et iustitia tua ["Dominus iustitia nostra." Ieremias 23:6] praecedet te, et gloria Domini post te erit."6 Cum talibus praesidiis, quid aliud quam prosperum exitum operis exspectare possemus? "Si Deus nobiscum, quis contra nos?"
GSAM 464Quomodo Haec Prosperari Possunt?
GSAM 464.3Considerantes rerum statum cum, anno MDCCCXLVI, Pastor Iosephus Bates primum illum librum scribere coepit, primum umquam a Seventh-day Adventists de quaestione Sabbati editum, cum duodecim et dimidio centesimis unicum in orbe terrarum subsidium quod haberet, et cum ei iussum esset illud impendere antequam primus dies scribendi eius exiret; et iterum spectans Pastorem Iacobum White primam suam schedulam, "Present Truth," imprimere pecunia in agro gramineo falcibus quaesita, et libellum gratis emittere omnibus qui legerent, et id nuntium esse dicere quod ad fines orbis terrarum perventurum erat,—haec parva initia spectans, quisquam, verbis populi in diebus Amos, quaerere posset, "Per quem surget Iacob? Nam parvus est."7 Hoc cum statu anni MCMV comparantes, cum editio veritatum nuntii in viginti domibus editoris, per varias orbis terrarum partes sitis, perficiatur, saepe ad summam facultatem suam pressis ut postulationi materiae legendis satisfaciant, vere dicere possumus: Ecce, "ianua aperta" quam nemo adhuc clausit.
GSAM 465.1De iis qui antiquitus putaverunt opus numquam successurum esse, possumus dicere, verbis quibus propheta Zacharias reprehendit eos qui opus Dei in reaedificatione Hierosolymitana impedire putabant: "Quis sprevit diem parvarum rerum?"8 De rebus quae sicut montes difficultatum in via sua videbantur, Dominus per prophetam dixit,—
GSAM 465Mons in Planitiem Redactus
GSAM 465.2"Tu quis es, mons magnus? coram Zorobabel in planitiem fies; et ipse mittet lapidem capitis eius clamantibus: Gratia, gratia super eum."9 Sic fuit in opere nuntii angeli tertii, et sic erit donec "lapis capitis" proferatur, vel, aliis verbis, donec opus perficiatur.
GSAM 465.3Aspice paucos anno MDCCCXLVI, inopes opibus, inopes omni re praeter fidem in Deum et in thesaurum veritatis, et vide quanta sit facta magnitudo operis eorum. Cogita de facultatibus nunc in manibus, libris omnibus paratis, conversis, et impressis variis terrarum linguis, et de centenis librorum venditoribus qui hos libros in domos hominum inferunt pretio annuo quadringentorum milium dollarorum. Benedictione Dei super opus permanente, prosperitatem exspectare possumus. His facultatibus et instrumentis, quae a mense in mensem augentur, fide in Christo, nihil aliud exspectare debemus quam illud quod Salomon de ecclesia Dei cantavit, cum e statu suo desertico procederet, "nitens in bracchio Dilecti sui," cum eam repraesentat prospicientem, "formosam sicut luna, claram sicut sol, et terribilem sicut exercitus cum vexillis."10
GSAM 466Auxilio Doni Prophetiae
GSAM 466.1Non solum vidimus providentiam Domini viam veritati diffundendae aperuisse, et insignem benedictionem eius conatibus in viis providentiae suae progrediendi adfuisse, sed etiam in ortu et progressu nuntii tertii angeli cum populo suo per donum prophetiae communicavit. Hoc non fuit forma novae revelationis quae Bibliis succederet, neque modo quo doctrinae Scripturae perverterentur, sed ut ostenderet ubi, hoc aevo, periculum esset declinandi a simplicitate evangelii Christi, ubi populus in periculo esset cadendi sub inclinatione saeculi, forma pietatis sine virtute contentus.
GSAM 466.2Hanc rem considerans ex exempl11o prophetarum antiquorum, quod Dominus nobis dedit ut unum ex regulis quibus tales manifestationes probandae sint, eadem inveniuntur rationes cur tales manifestationes nunc sicut tunc necessariae sint; scilicet, periculum in omni aetate depravationis a linea veritatis per praevalentes et proprias illius aetatis doctrinas et consuetudines. Apostolus Paulus, cum de manifestatione donorum quae Dominus in ecclesia posuit loquatur, dicit ea esse "ad perfectiones sanctorum, ad opus ministerii, ad aedificationem corporis Christi; donec omnes veniamus in unitatem fidei, et agnitionis Filii Dei, in virum perfectum, in mensuram aetatis plenitudinis Christi; ut iam non simus infantes, fluctuantes et circumlati omni vento doctrinae, in versutia hominum, et calliditate ad decipiendum insidiantium; sed veritatem in caritate loquentes, in eum omnia crescamus, qui est caput, Christum: ex quo totum corpus bene connexum et compactum, per omnem iuncturam, quae dat nutrimentum, secundum operationem in mensura uniuscuiusque partis, incrementum corporis facit ad aedificationem sui in caritate."12
GSAM 467.1Eadem argumenta quae hodie contra manifestationes doni prophetiae afferuntur, eadem vi in antiquis temporibus potuerunt urgere; scilicet, nos Scripturas habere, et ideo talium donorum non indigere. Istae ipsae Scripturae nobis tamen dicunt Christum haec dona in ecclesia posuisse, ut suum opus faciant donec "veniat quod perfectum est [perfecta illa status condicio]," et ecclesiam "in nullo dono deficere debere, exspectantem adventum Domini nostri Iesu Christi."13
GSAM 467Quid Nobis Prophetis Opus Est?
GSAM 467.2Populus antiquitus ratiocinari potuit se legem moralem Dei habere, quae digito eius proprio in tabulis lapideis scripta erat; se praecepta, iudicia, et instituta habere quae Mosi ex ore Dei prolata et diligenter descripta erant; et quid ultra opus erat? Sed non obstante omnibus illis veritatibus praestantissimis quas possidebant, Deus placuit ad eos loqui "variis temporibus et variis modis per sanctos prophetas suos."
GSAM 467.3Comperimus testimonia a variis prophetis, sicut Isaia, Ieremia, Ezechiele, Daniele, Osea, et aliis prolata, in singulis casibus idem magnum principium de obedientia erga Deum docuisse; tamen unicuique prophetae suas reprehensiones proprias erant populo sui temporis, propter inclinationem eorum ad avellendum a sacris et sanctis principiis recti, per praevalentes mores aetatis in qua prophetia data est.
GSAM 468Necessitas Donorum
GSAM 468.1Etsi arguatur nos non solum praeclaram institutionem Veteris Testamenti Scripturarum, sed praeterea verba ipsius Salvatoris et apostolorum habere, quaenam est nobis ulterius luce opus? Manet autem quod hi ipsi sancti apostoli ultima tempora praenuntiaverunt, cum "tempora periculosa ventura sint," et cum homines "formam quidem pietatis habebunt, virtutem autem eius negabunt," nobis etiam dicentes quod "quidam a fide deficient, animum adhibentes spiritibus seductoribus et doctrinis daemonum."
GSAM 468.2His omnibus consideratis, populus ille, de quo Paulus ad Thessalonicenses scribens loquitur, qui non in tenebris erunt ut dies Christi sicut fur superveniat eis, sed qui filii lucis erunt, admonetur ut "omnia probent" quod ad "prophetias" attinet, et ut "id quod bonum est teneant."14 Hoc idem est ac si eis dicatur populum, qui adventum Domini Iesu Christi exspectabit et qui tandem ad illum diem paratus invenietur, bonas et veras manifestationes doni prophetiae inter se habiturum esse.
GSAM 468Signa Finis
GSAM 468.3Vivimus tempore quo signa ubique abundant diem Domini prope adesse. In ipso sumus tempore quo populus oriturus erat qui omnia mandata servaret, et qui etiam "testimonium Iesu"15 —id est, "spiritum prophetiae"—haberet.16 Quid invenimus? Populum talem, nuntio tali utens, his sexaginta annis exortum esse, in quo donum prophetiae manifestatum sit. Hoc donum, per Dominam E. G. White manifestatum, regulis Bibliorum probantes, vidimus id in omni parte probationem sustinere. In omnibus scriptis Dominae White, a principio usque ad finem, ne una quidem sententia inventa est quae vel minimam licentiam peccandi det, aut quae vel minime ullam deviationem a verbo Dei toleret. Haec scripta se numquam supra Biblia posuerunt, sed constanter ad diligentissimam studii curam verbi Dei hortantur, id monstrantia tamquam magnum criterium quo causae nostrae in iudicio finali examinabuntur. In scriptis eius Christus nobis exaltatur tamquam unicum exemplar quod sequamur. Ille vividissime declaratur esse spes nostra unica victoriae hic, refugium nostrum unicum a veniente ira, unicum nomen et medium per quod salvi fieri possumus.
GSAM 469Tributum Personale
GSAM 469.1De Domina White et natura operis eius, sequitur quod scriptum est anno MDCCCLXXVII ab eo qui eam noverat et opus eius per multos annos studuerat; et post circiter quinquaginta trium annorum probationem, annos diligentis observationis, omnem sententiam ibi expressam sine ulla exceptione approbo:—
GSAM 469.2"Quod ad Christianam indolem Sororis White attinet, audeo dicere me aliquid de ea scire. Eam per duodeviginti annos novi,—plus quam dimidium historiae populi nostri. Saepe in familia eorum fui, interdum per aliquot hebdomades continuas. Ii saepe in domo et familia nostra fuerunt. Cum eis fere ubique iter feci; cum eis fui privatim et publice, in conventu et extra conventum, et optimas occasiones habui aliquid cognoscendi de vita, moribus, et spiritu Fratris et Sororis White. Ut minister, cum omni genere hominum et omni genere morum agere mihi necesse fuit, donec, ut puto, aliquid iudicare possim de indole hominis, saltem post annos intimae notitiae.
GSAM 470.1"Scio Sororem White esse mulierem simplicem, modestam, benignam, nobilem. Haec in indole eius non modo affectata et culta sunt, sed ex ingenio eius naturali grate et facile emanant. Non est sibi placens, non sibi iusta, non sibi magna, sicut fanatici semper sunt. Saepe cum hominibus fanaticis congressus sum, et semper eos inveni plenos affectationis, plenos superbiae, paratos sententiam suam proferre, sanctitate sua iactantes, et cetera; sed Sororem White semper huius omnis rei contrariam inveni.
GSAM 470Amica Pauperum
GSAM 470.2"Quisquis, pauperrimus et humillimus, ad eam libere pro consilio et solatio ire potest, nullo modo reicitur. Semper curat inopum, destitutorum, et laborantium, eis providens et causam eorum agens.
GSAM 470.3"Numquam notitiam cuiusquam hominis habui qui tam constanter timorem Dei prae se habeat. Nihil suscipitur sine ardenti ad Deum precatione. Verbum Dei diligenter et constanter studet. Sororem White aliquot centenis vicibus loquentem audivi, omnia testimonia eius per et per legi, pleraque eorum multoties, et numquam in omnibus unam sententiam impiam invenire potui, aut quidquam quod non sit plane purum et Christianum; nihil quod a Sacris Scripturis a Christoque avertat; sed ibi invenio vehementissimas exhortationes ad Deum oboediendum, Iesum amandum, Scripturas credendas, easque constanter perscrutandas. Magnum beneficium spirituale, innumeris vicibus, ex testimoniis accepi. Immo, numquam ea legi quin me reprehensum sentirer propter incredulitatem meam in Deum, inopiam devotionis, et inopiam studii in animas servandas. Si quid iudicii, si quid spiritualis discernimenti habeo, pronuntio testimonia eodem spiritu et eodem tenore esse ac Scripta Sacra.
GSAM 470.4"Triginta annos [nunc dicere possumus sexaginta annos] haec testimonia inter nostros credita et lecta sunt. Quomodo eos affecerunt? Num eos a lege Dei averterunt? Num eos ad fidem in Christo deponendam impulerunt? Num eos ad Biblia abicienda adduxerunt? Num eos populum corruptum et immoralem reddiderunt? Scio eos cum quolibet alio grege Christiano favorabiliter comparandos esse.
GSAM 471.1"Unum autem animadverti, quod ii qui visiones Sororis White acerrime oppugnant, eam Christianam esse fatentur. Quomodo hoc fateantur, mihi quidem inexplicabile est. Hoc excusare conantur, dicentes eam falli. Neque enim possunt unam quidem maculam in omni vita eius, neque unam sententiam impudicam in omnibus scriptis eius ostendere. Oportet eos confiteri multos ex eius scriptis optimos esse, et quemcumque omnia quae dicit observaret, eum Christianum bonum, caelo certum, fore. Hoc sane mirum est, si illa instrumentum diaboli, a Satana inspirata, est, aut si scripta eius impia sunt aut commenticia mentis suae."
GSAM 471Testimonia Extraneorum de Scriptis
GSAM 471.2Periodica nostra, quae scripta Dominae White continent, cum mittuntur, a humillimis, Deum timentibus, et devotis quaeruntur. De iis quae legunt referentes, dicunt: "Maxime studemus scriptis Dominae White. Sunt tam utilia, tam plena praeceptorum quae hominem Domino propius ducere, eumque humiliorem, Deum timentem, et devotum reddere possunt. Haec scripta tam secundum modum Scripturae sunt ut, dum legimus, videatur Dominae White divinitus inspirari ad scribendum eo modo quo scribit." Talis est testimonium in multis casibus eorum qui cum operariis nostris missionariis epistulas commutant, atque etiam eorum qui ne minimam quidem notionem habent sententias Dominae White per visionem sanctam acceptas esse.
GSAM 471Fons Oppugnationis
GSAM 471.3Habita coram nobis impressione quam hoc donum fecit, quaeritur, Unde et cur adversatio contra manifestationem huius doni orta sit? et qui exitus fuerit iis qui adversati sunt? Cum hanc rem diligenter ab anno MDCCCLII observavissem, comperi plerumque adversationem contra hanc manifestationem ortam esse ab iis qui reprehensi erant propter vitia morum, propter consuetudines pravas, aut propter aliquam pravam viam in modo vivendi. Multi eorum qui reprehensi erant protestarentur se non tam malos esse quam testimonium eos depingebat, et demonstrarent se veritatem tenere posse, etiamsi reprehensioni sibi factae adversarentur. Tempus demonstravit maximam partem talium fidem suam abnegare et ex ordine omnino discedere. Nonnulli errorem suum viderunt, et veritatem firmius receperunt. Quaeritur igitur, si ii qui huic dono adversantur a Domino ducuntur, cur spiritualitatem suam amittant et a Deo recedant? Regula Salvatoris nostri est ut arbor ex fructu suo cognoscatur. Ille vehementer affirmat "arborem corruptam non posse fructum bonum facere."
GSAM 472De Oppugnationis Irrito Exitu
GSAM 472.1Meminimus exemplorum ubi adversatio ordinata contra testimonia Dominae White excitata est, cum declaratione successum magnum operi suo comitaturum esse, simulac testimonia illa abicerent. Attamen in spe sua exspectata omnino defecerunt. Post annos pugnae, non magis quam illi sui generis quadraginta novem annis ante testimonium veritatis Sabbati coram mundo spargendi praebuerunt. Si eorum opus Domini speciale fuit, cur nuntius eorum non magis prosperitate est affectus?
GSAM 472Ubi est Successus?
GSAM 472.2Ex altera parte, cum illam nuntiationem spectamus, per quam mandata Dei et fides Iesu in orbem terrarum praedicantur,—nuntiationem cum qua coniuncta est haec manifestatio doni prophetiae, cum consiliis, praeceptis, et reprehensionibus suis,—videmus eam progressum certum et constantem a suo ipsius initio usque ad hunc diem fecisse. Illo dono Domini consilia audiens, viribus eius progrediens, nuntius, ut demonstravimus, orbem terrarum circumiit, et celeriter ad "omnem gentem, et familiam, et linguam, et populum" iter facit.
GSAM 473.1De eius progressu praeterito dicere possumus verbum Dei comprobatum esse, cum dixerit: "Nullum telum contra te formatum prosperabitur." Profecto, manus Dei manifesta fuit in successu qui usque adhuc comitatus est ortum et progressum huius magni motus adventus, et in futurum confidimus certae impletioni verbi eius: "Portam apertam posui ante te, et nemo eam claudere potest." Hac fiducia cum omni certitudine canere possumus:—
Notes
- Apocalypsis 3:8. ↩
- Apocalypsis 3:3. ↩
- Apocalypsis 3:10, 11. ↩
- Psalmus 124:1-8. ↩
- Isaiae 56:1, 2. ↩
- Isaiae 58:8, 13. ↩
- Amos 7:2. ↩
- Zacharias 4:10. ↩
- Zachariae 4:7. ↩
- Canticum Canticorum 6:10. ↩
- Iacobus 5:10. ↩
- Ephesii 4:12-16. ↩
- 1 Corinthios 1:6, 7. ↩
- 1 Thessalonicenses 5:5, 20, 21. ↩
- Apocalypsis 12:17. ↩
- Apocalypsis 19:10. ↩