Capitulum XIII — Signa Divini Ductus
GSAM 198.1"Num Deus conatus est gentem sibi de media alia gente tollere, temptationibus, signis, et mirabilibus, et bello, et manu valida, et bracchio extentō, et terroribus magnis, secundum omnia quae Dominus Deus tuus vobis in Aegypto coram oculis vestris fecit? Tibi autem ostensum est, ut scias quia Dominus ipse est Deus; et non est praeter eum."1
GSAM 198.2Sic Dominus operatus est, populum de media natione gentilium tollens, ut eos duceret in locum ubi legem suam eis loqui, et eam eis in tabulis lapideis sculptam tradere posset. Haec miracula non facta sunt ut eorum curiositatem delectarent, sed ut pro certo scirent eum qui "magna in Aegypto, mirabilia in terra Ham, et terribilia ad Mare Rubrum"2 fecerat, et qui ad eos ex medio igne et fumo cacuminis Sinai ardentis locutus erat, neminem alium esse quam Deum vivum et verum, factorem omnium rerum.
GSAM 198Vocatio Moysis ex Rubo Ardente
GSAM 198.3Moyses ipse non potuisset Israelitas ex Aegypto movere, si simpliciter eis dixisset: "Cum greges in deserto pascerem, de vobis in servitute vestra misertus sum, et nunc descendi ut vos ex Aegypto educam, sicut conatus sum facere cum Aegyptium interfeci paulo antequam in terram Madianensem fugerem."
GSAM 199.1Necesse fuit rubum ardentem, qui non comburebatur, et vocem audibilem e medio flammarum euntem, ut etiam Moysen persuaderent eum esse qui "iret et duceret populum e terra Aegypti." Hoc modo mirabili mandatum accepit, vocationem suam altam et sanctam, cuius revelatio simul animos fratrum suorum ad se converteret, et mentes eorum ad ea quae sequenda erant praepararet, atque ita eos duceret ut Moysen, sub Deo, ducem suum acciperent.
GSAM 199.2Si umquam post resurrectionem Salvatoris fuit tempus quo discipuli eius lugentes et frustrati praesentia eius et verbis laetis consolari egebant, id erat tempus quo nonnulli ex fidelibus tristibus et persecutis, post "vocem mediae noctis" anni MDCCCXLIV, fide firma tenebantur; et si Deus umquam misericorditer animis dolentibus directe communicavit, videatur id certe tali tempore et tali populo factum esse.
GSAM 199Praesentia Domini Promissa
GSAM 199.3Ille qui modis et instrumentis operandi non coartatur, et qui dona Spiritus in ecclesia sua collocavit "cum in altum ascendisset,"3 pollicitus est se cum suis in evangelio praedicando mansurum esse, "usque ad finem saeculi."
GSAM 199.4Per omnia tempora Dominus paratus fuit ostendere virtutem suam et dona sua cum iis qui eum plene quaerebant. Nonne dixit, evangelium mandans: "Haec signa sequentur credentes: In nomine meo daemonia eicient; linguis novis loquentur; serpentes suscipient; et si mortiferum quid biberint, non nocebit illis; super aegros manus imponent, et convalescent"?4
GSAM 199Donationes Spiritus Per Reformationem
GSAM 199.5Fuerunt mirabiles quaedam ostensiones potentiae Domini et manifestationes doni prophetiae per Reformationem saeculi sexti decimi et temporibus sequentibus. D'Aubigné de prophetia Ioannis Huss loquitur. Carolus Buck, in suis Anecdotis Religiosis, de prophetando Georgii Wishart anno MDXLVI narrat. Ioannes Wesley, in suis operibus, de prophetia Ionathae Pyrah et eius effectu narrat. Pastor J. B. Finley, in sua autobiographia, de visione insigni et sanatione in sua persona aestate anni MDCCCXLII narrat. Advocatus Christianus (Methodista) narrationem notabilem edidit de visione insigni et eventibus eius, quae Doctori Bond, illius ecclesiae, per ministerium suum data est. Haec erant signa iis qui Dominum humiliter quaerebant, eum non mutatum esse, et se per donum prophetiae adhuc ad populum suum locuturum esse.
GSAM 200Ecclesia Reliquiae Spiritum Prophetiae Habitura
GSAM 200.1Sunt in Scripturis declarationes apertae et certae Dominum specialiter manifestaturum esse dona Spiritus sui, et praesertim donum prophetiae, inter populum qui inventus erit exspectans adventum eius. Primum textum ad quod animum advertimus invenitur in epistula ad Corinthios, et sic se habet: "Gratias ago Deo meo semper pro vobis, propter gratiam Dei quae data est vobis in Christo Iesu, quod in omnibus locupletati estis per eum, in omni locutione et omni scientia; sicut testimonium Christi confirmatum est in vobis, ut in nullo donorum deficiatis, exspectantes revelationem Domini nostri Iesu Christi, qui et confirmabit vos in finem, ut sitis sine culpa in die Domini nostri Iesu Christi."5
GSAM 200.2In revelatione legimus de "reliquia"—ultima ecclesia evangelii: "Draco iratus est in mulierem [ecclesiam], et abiit facere bellum cum reliquiis seminis eius, qui custodiunt mandata Dei et habent testimonium Iesu Christi."6 Quid est "testimonium Iesu," quaerimus, quod ecclesia ultima habitura est, et quod in sua confirmatione viam parat manifestationi omnium donorum Spiritus? Ad hanc quaestionem responsum invenimus in testimonio angeli ad Ioannem in insula Patmos: "Cecidi ad pedes eius ut adorarem eum. Et dixit mihi, "Vide ne hoc facias: ego sum conservus tuus et fratrum tuorum qui habent testimonium Iesu: Deum adora. Testimonium enim Iesu est spiritus prophetiae."7
GSAM 201.1Haec definitio ab angelo data ostendit spiritum prophetiae, qui in ecclesia manifestus est quae Christum exspectat, viam omnibus donis praeparare, et bellum geri contra ecclesiam "reliquiae" quod hoc donum inter se habeat.
GSAM 201Paulī Testimonium dē Donīs
GSAM 201.2Epistula Pauli ad Thessalonicenses ostendit diem Domini—diem illum finalem iudicii exsecutivi—super turbas "velut fur in nocte" venturum esse; sed eum ita non oppressurum esse filios fideles Domini, quia sunt "filii lucis et filii diei." Inter admonitiones eius ad illum populum vigilantem dicit: "Nolite exstinguere Spiritum. Nolite spernere prophetias. Omnia probate; id quod bonum est tenete."8
GSAM 201.3De verbo Graeco propheteias, quod hic "prophētias" redditur, Greenfieldus, in suo Lexico Graeco, sic ait: "Exercitatio doni prophetiae, hoc sensu, 1 Thessalonicensium 5:20." Huic etiam consentiunt lexica Parkhurstii, Robinsonii, et Liddellii et Scottii. Hoc igitur est testimonium planum verumque donum prophetiae cum ecclesia mansurum esse, quae secundum adventum Christi exspectat. Monitus est non despiciendum esse donum, sed probandum; bona manifestatione reperta, ei "adhærendum" esse.9
GSAM 201Promissionis Implementum
GSAM 201.4Antea notavimus quomodo Dominus donum prophetiae manifestare coeperit per praedicationem nuntiorum primi et secundi angeli. Hoc donum plenius evolutum est post finem duorum milium trecentorum dierum. Dominus hoc in finem proprium instrumentum elegit, delegens procuratricem suam unam quae non solum omnia propter eum tradiderat, sed cuius vita in ancipiti pendebat, "infirmissimam ex infirmis."10 Intra duos menses post finitum tempus, Domina Ellen G. Harmon, Portlandiae in Cenomannia oriunda, tum tantum annos circiter septemdecim nata, revelationes a Domino accipere coepit.
GSAM 202.1Cum mihi facultas fuerit cum iis qui Portlandiae tempore primae visionis habitabant colloquendi, et cum etiam dominae Haines, apud quam domina Harmon primam visionem accepit, notus essem, facta sicut ab illis mihi tradita sunt narrabo.
GSAM 202.2Domnula Harmon eo tempore in valetudine admodum periculosa versabatur. Per aliquot hebdomades vix nisi susurrans loqui poterat. Unus medicus morbum eius consumptionem hydropticam esse decreverat. Dixit pulmonem dextrum eius putrescere, sinistrum autem valde laborare, et cor quoque affectum esse. Dixit se putare eam nonnisi brevissimo tempore ad summum victuram esse, et periculum esse ne quovis momento exanimaretur. Cum recumberet, aegre spirabat. Noctu autem quiescebat solum cum in lecto, pulvino suffulta, paene sedens sustinebatur. Crebrae tusses et haemorrhagiae pulmonum vires eius magnopere deminuerant.
GSAM 202Prima Visio Dominae Harmon
GSAM 202.3Cum primam visionem haberet, domi Dominae Haines manebat. Erat mane, et in precatione domestica versabantur. Quinque personae aderant, omnes sorores in fide. Alii oraverant, et Domina Harmon susurrans orabat, cum virtus Dei modo mirabilissimo descendit, omnes qui aderant manifesto afficiendo, et momento omnium quae circum se agerentur sensum amisit—in visione erat.
GSAM 202.4In conventu proximo, credentibus Portlandiae narravit quae ei ostensa erant. Qui plene confidebant id a Domino esse. Erant eo tempore Portlandiae circiter sexaginta qui id opus Domini esse comprobabant. Vis quaedam visionem et narrationem eius comitabatur, quae solum a Divino emanare poterat. Sollemnis sensus aeternorum commodorum eam continenter premebat, et videbatur plena esse inenarrabili reverentia quod una tam iuvenis et infirma eligeretur in instrumentum per quod Dominus lucem populo suo communicaret. Declaravit se, dum in visione esset, quasi cinctam esse angelis radiantibus in gloriosis aulis caeli, ubi omnis laetitia et pax est, et tristem fuisse transitionem ad experiendas hujus vitae mortalis res frustrantes.
GSAM 203SYNOPSIS PRIMAE VISIONIS
GSAM 203.1Brevis synopsis sequens primae visionis eius, ut eam credentibus Portlandiae narravit, aliquam notionem de indole omnium earum praebebit:—
GSAM 203.2"Orante me, virtus Dei super me venit, qualem numquam antea senseram. Luce circumdata, et altius et altius a terra sublevabar. Conversa sum ut populum adventus in mundo quaererem, sed eum invenire non potui, cum vox mihi diceret, 'Aspice iterum, et paulo altius specta.' Quo audito, oculos sustuli, et vidi semitam rectam et angustam, alte super mundum exstructam. In hac via populus Adventus ad urbem iter faciebat, quae in longinquiore parte viae posita erat. Habebant post se lucem claram positam in primo fine viae, quam angelus mihi dixit esse 'vocem mediae noctis.' Haec per totam viam lucebat et pedes eorum illuminabat, ne offenderent. Et si oculos in Iesum fixos tenebant, qui paulo ante eos erat, eosque in urbem ducebat, salvi erant. Sed mox quidam defatigati sunt; dicebant urbem procul esse, et se eam antea intrasse speravisse. Tunc Iesus eos cohortabatur, dextra sua gloriosa sursum sublata; et de bracchio eius lux clara processit, quae super populum adventus fluctuabat, et illi clamabant, Alleluia! Alii temere lucem post se negaverunt, dicentes non Deum fuisse qui se tam longe duxisset. Lux horum exstincta est, pedibus eorum in tenebris perfectis relictis; et offenderunt, oculos a scopo avertentes, et Iesum de conspectu amiserunt, et de via ceciderunt in mundum tenebrosum et pravum infra. Mox audivimus vocem Dei sicut sonitum multarum aquarum, quae nobis diem et horam adventus Iesu nuntiavit. Sancti vivi vocem cognoverunt et intellexerunt, dum nequam putabant tonitrum et terrae motum. Cum Deus tempus designavisset, Spiritum Sanctum in nos effudit, et vultus nostri illuminari et splendore Dei fulgere coeperunt, sicut vultus Moysi cum de monte Sinai descenderet.11
GSAM 204Descriptio Status Dominae White Dum Videret
GSAM 204.1Priusquam narrationem hanc magnificam et animum moventem de mirabili manifestatione Spiritus Dei ulterius persequamur, nonnulla de visionibus proferam. Primum Dominam E. G. White (quae olim Domina Harmon erat) vidi mense Octobri, anno MDCCCLII. Illo die eam in visione vidi, quae plus quam unam horam duravit. Ex eo tempore, eam in visione circiter quinquaginta vicibus videre mihi contigit. Praesens fui cum medici eam in hoc statu examinarent, et mihi gratum est testimonium perhibere de iis quae vidi et scio. Spero narrationem rerum gestarum non temere reici pro coniecturis aleatoriis eorum qui eam numquam in hoc statu viderunt.
GSAM 204.2In transeundo in visionem, tres clamores rapientes "Gloria!" edit, qui resonant et re-resonant, secundus et praesertim tertius, tenuius, sed vehementiores primo; vox similis illius qui procul abest et mox auditu excedit. Per circiter quattuor vel quinque secunda, videtur delabi quasi in deliquium, vel sicut homo qui vires amisit; deinde statim videtur viribus superhumanis impleri, interdum protinus surgens et per conclave deambulans. Sunt crebrae manuum et bracchiorum motiones, quae dextrorsum sinistrorsumque spectant, prout caput vertitur. Omnes hae motiones modo maxime venusto fiunt. In quocumque loco manus aut bracchium ponatur, nemo id movere potest. Oculi eius semper patent, sed non nictat; caput erectum tenet, et sursum spectat, non obtuso intuitu, sed vultu iucundo, qui a solito tantum differt, quod in rem quandam procul positam intente intueri videtur. Non spirat, tamen pulsus eius regulariter palpitat. Vultus eius est venustus, et color faciei tam floridus quam in statu suo naturali.
GSAM 205Comparata cum Daniele
GSAM 205.1Condicio eius quod ad spiritum, amissionem virium, et vires angelo Dei eam tangente restitutas attinet, omnino congruit cum descriptione a Daniele propheta data experientiae suae in visione, cum dicit: "Itaque relictus sum solus, et vidi magnam visionem hanc, et non remanserunt in me vires; quoniam species mea versa est in corruptionem, et non retinui vires." "Quomodo poterit servus domini mei loqui cum domino meo? Quoniam ego, ecce, statim non remanserunt in me vires, nec spiritus in me superfuit. Tum iterum accessit et tetigit me quasi similis aspectui hominis, et confortavit me, et dixit: "O homo magnopere dilecte, noli timere: pax tibi; confortare, immo confortare." Et cum locutus esset ad me, confortatus sum, et dixi: "Loquatur Dominus meus, quia confortasti me."12
GSAM 205TESTIMONIA TESTIUM OCULATORUM
GSAM 205M. G. Kellogg, M.D.
GSAM 205.2De condicione Dominae White dum in visione erat, pauca testimonia oculorum testium apta videbuntur. Primum est a M. G. Kellogg, M.D., qui primam visionem datam in Michigania, die 29 Maii, anno 1853, in conventu Tyrone in Comitatu Livingstonio habito commemorat. Is ait:—
GSAM 206.1Soror White in visione fuit circiter viginti minuta vel dimidiam horam. Cum in visionem intraret, unusquisque praesens videretur vim et praesentiam Dei sentire, et nonnulli ex nobis re vera Spiritum Dei magnopere super nos quiescentem sentiebamus. Orationi et conventui sociali die Sabbati mane circa horam nonam incumbebamus. Frater White, pater meus, et Soror White oraverant, et ego tunc orabam. Nulla commotio, nullae demonstrationes fuerant. Nos tamen vehementer apud Deum precabamur ut conventui sua praesentia benediceret, et ut operi in Michigania benediceret. Cum Soror White illum clamorem triumphalem edidisset, 'Gloria! g-l-o-r-i-a! g-l-o-r-i-a!' quem saepissime eam edere audivistis cum in visionem rapitur, Frater White surrexit et populo nuntiavit uxorem suam in visione esse. Ratione visionum eius exposita, et quod, dum in visione esset, non spiraret, omnes qui vellent invitavit ut accederent et eam inspicerent. Doctor Drummond, medicus, qui etiam praeco Adventistarum Primi Diei erat, qui (antequam eam in visione vidisset) visiones eius originis magneticae esse et se ei visionem dare posse declaraverat, processit, et post diligentem inspectionem, pallidus factus, inquit, 'Non spirat!'
GSAM 206.2"Certe scio eam illo tempore, dum in visione erat, non spiravisse, neque in ullis aliis compluribus, quas habuit cum adessem. Exitus ex visione tam insignis fuit quam ingressus in eam. Primum indicium quod habuimus visionem finitam esse fuit quod iterum spirare coepit. Primum spiritum penitus, longum, et plenum duxit, ita ut ostenderet pulmones eius omnino aere vacuos fuisse. Post primum spiritum, aliquot minuta praeterierunt antequam secundum duceret, quod pulmones eodem modo ac primum implevit; deinde pausam duorum minutorum, et tertiam inspirationem, post quam spiritus naturalis factus est." Subscriptum: "M. G. Kellogg, M.D., Battle Creek, Mich., die 28 Dec. 1890."
GSAM 207F. C. Castle
GSAM 207.1Hanc relationem afferimus ab homine qui examinationi medicae Dominae White, dum in visione erat apud Stowe in Viridimontio aestate anni MDCCCLIII, interfuit. Is ait:—
GSAM 207.2"Medicus aderat, et eam ita examinavit ut prudentia et doctrina eius praeceperunt, ut causam manifestationis inveniret. Candela accensa prope oculos eius tenebatur, qui late patent; nullus musculus oculi motus est. Deinde pulsum eius et spiritum examinavit, et nullum spiritum duceret. Itaque persuasum est ei id naturalibus aut scientificis principiis explicari non posse." Subscriptum: "F. C. Castle."
GSAM 207D. H. Lamson
GSAM 207.3Testimonia sequentia pertinent ad examen factum dum Domina White in visione erat, in conventu habito in domo Pastoris Iacobi White, in Via Monroe, Roffae, N.E., die XXVI Iunii, anno MDCCCLIV:—
GSAM 207.4"Tum septemdecim annos natus eram. Mihi videtur quasi illos clamores animum commoventes 'G-l-o-r-i-a!' quos illa edidit, audiam. Deinde in pavimentum recubuit, non cadens, sed leniter demittens, et in bracchiis comitis suffulta est. Duo medici intraverunt, senex et adulescens. Frater White cupiebat ut Sororem White diligenter inspicerent, quod et fecerunt. Speculum adlatum est, et alter eorum id super os eius tenuit dum loquebatur; sed mox hoc omiserunt, et dixerunt, 'Non spirat.' Deinde, dum loquebatur, latera eius diligenter inspexerunt, ut aliquod signum anhelitus profundi invenirent, sed nihil tale invenerunt. Cum hanc partem inspectionis finivissent, ad pedes surrexit, adhuc in visione, librum Sacrosanctum alte tenens, a loco ad locum convertens, recte citans, quamquam oculi sursum et a libro aversi spectabant.
GSAM 208.1"Visionem septem ultimarum plagarum habuit. Deinde triumphum sanctorum vidit, et eius clamores triumphales etiam nunc audire mihi videor. His factis libere testor." Subscriptum: "Pastor D. H. Lamson, Hillsdale, Michiganiae, die VIII Februarii, MDCCCXCIII."
GSAM 208Domina Drusilla Lamson
GSAM 208.2Aliud testimonium de eadem examinatione medica datur a Domina Drusilla Lamson, vidua consobrini Pastoris Lamson et matronā ex Sanitario Clifton Springs, N.E. De conventu die XXVI Iunii, anno MDCCCLIV, loquens, haec ait:—
GSAM 208.3"Memini conventus quo experimentum factum est, scilicet ut probaretur quod Frater White saepe dixerat, Sororem White non spirare dum in visione est, sed nomen medici qui aderat in mentem mihi venire non potest.... Debuit esse Doctor Fleming, quippe qui medicus esset qui interdum ad consilium vocabatur. Is tamen nunc mortuus est. Hoc tantum dicere possum, experimentum factum esse, et nullum signum halitus in speculo visum esse." Subscripta, "Drusilla Lamson, ex Clifton Springs, N.E., die IX Martii, MDCCCXCIII."
GSAM 208.4Aliud quoque testimonium ab eo qui praesens erat in praedicta occasione:—
GSAM 208David Seeley
GSAM 208.5"Hoc testor me legisse supradicta testimonia Davidis Lamson et Dominae Drusillae Lamson, de sententia medici cum Dominam E. G. White inspiceret, dum in visione erat, die XXVI Iunii, anno MDCCCLIV. Praesens eram illi conventui, et examinationi interfui. Assentior iis quae a Fratre et Sorore Lamson affirmata sunt, et praeterea dicam Doctorem Fleming et alium medicum iuniorem fuisse qui examen fecerunt. Postquam Domina White, ut dixerunt, surrexit, textus Sacrarum Scripturarum citans, Doctor Fleming candelam accensam poposcit. Hanc candelam quam proxime labellis eius sine adurendo tenuit, et in linea recta cum halitu eius, si spiraret. Ne minima quidem flammae micatio fuit. Tum medicus, magna voce, dixit: 'Hoc rem in aeternum conficit; nullus spiritus in corpore eius est.' Scripta, 'David Seeley, Fayette, in Iova, die 20 Augusti, 1897.'
GSAM 209Dominus et Domina A. F. Fowler
GSAM 209.1Sequentia testimonia pertinent ad inspectionem factam dum Domina White in visione erat in Aula Waldroniana, Hillsdale, Michiganiae, mense Februario, anno MDCCCLVII. Doctor Lord, medicus Hillsdalensis quinquaginta annorum usus, inspectionem diligentissimam fecit, de qua sequentia testimonia profero:—
GSAM 209.2"Praesentes eramus cum (mense Februario, anno MDCCCLVII) Soror E. G. White visionem in Aula Waldroniana, Hillsdale, habuit. Doctor Lord examinationem fecit, et dixit, 'Cor eius palpitat, sed spiritus nullus est. Vita est, sed nulla actio pulmonum; hanc condicionem explicare non possum.'" Subscripta, "A. F. Fowler, Domina A. F. Fowler, Hillsdale, Mich., Kalendis Ianuariis, MDCCCXCI."
GSAM 209C. S. Glover
GSAM 209.3Hic alia relatio de eadem visione datur:—
GSAM 209.4"Adfui cum Soror White visionem supra dictam in Aula Waldroniana, Hillsdale, habuit. Praeter declarationem supra dictam, audivi medicum dicentem condicionem Sororis White in visione 'supra scientiam suam' esse. Dixit quoque, 'Quaedam est res supernaturalis in ea.'" Subscriptum, "C. S. Glover, Battle Creek, Mich., die 19 Ianuarii, 1891."
GSAM 209Dominus et Domina Carpenter
GSAM 209.5Ecce tertium testimonium de eadem re:—
GSAM 209.6Hoc testamur nos praesentes fuisse in Aula Waldroniana, in oppido Hillsdale Michiganiae, mense Februario, anno MDCCCLVII, cum Domina E. G. White visionem haberet, et dum in eo statu erat a Doctore Lord examinata sit, et nos eius sententiam publicam de hac re audivisse, sicut a Fratre et Sorore Fowler supra relatum est. Subscripta, "W. R. Carpenter, Eliza Carpenter, Noblesvillā, Ind., die 30 Augusti, 1891."
GSAM 210D. T. Bourdeau
GSAM 210.1Proximum animum vestrum advertimus ad probationem factam dum Domina White in visione erat apud Pontem Buck, in Comitatu Sancti Laurentii, N.E.:—
GSAM 210.2"Die XXVIII Iunii, anno MDCCCLVII, Sororem Ellenam G. White in visione primum vidi. Ego visionibus non credebam; sed una res inter alias quas commemorare possem me convicit visiones eius divinas esse. Ut animum meum certiorem facerem num spiraret an non, primum manum meam in pectus eius posui satis diu ut scirem nullum esse motum pulmonum maiorem quam fuisset si cadaver esset. Deinde manum meam sustuli et super os eius posui, naribus eius inter pollicem et indicem prehensis, ita ut ei impossibile esset aerem exhalare aut inhalare, etiamsi id facere voluisset. Ita eam manu tenui circiter decem minuta, satis diu ut sub adiunctis communibus suffocaretur; hac probatione ne minimē affecta est. Ex quo hoc mirabile phaenomenon vidi, numquam mihi in dubium venit quin visiones eius divinam originem haberent." Subscriptum: "D. T. Bourdeau, ex Battle Creek, Michigania, die IV Februarii, MDCCCXCI."
GSAM 210Medicus, Medium Spiritus, Visionem Probans
GSAM 210.3Aliud examen medicum memorabo cui interfui Parkvillii, in Comitatu Sancti Iosephi, Michiganiae, die XII Ianuarii, anno MDCCCLXI.
GSAM 210.4Expleta exhortatione a Domina White data magno conventui qui in aedibus conventualibus Adventistarum convenerat, benedictio Dei in eam modo insigni descendit, et in visione rapta est dum in sella sua sedebat. Adfuit Doctor Brown, vir corpore valido et robusto, qui erat medium spiritale. Is dixerat visiones eius idem esse quod mediumnitatem spiritualem, et se, si una ei adesset ubi ipse esset, eam intra unum minutum ex ea educere posse. Invitatio data est ut qui vellent procederent, et inspectione sibi certiores fierent de statu eius dum visione caperetur. Medicus accessit, sed priusquam dimidiam partem inspectionis suae perfecisset, pallore mortifero suffusus est et sicut folium populeum tremuit. Pastor White inquit, "Num medicus de statu eius renuntiabit?" Ille respondit, "Non spirat," et celeriter ad ianuam se contulit. Qui ad ianuam stabant, quique eius iactantiam noverant, dixerunt, "Redi, et fac quod te facturum esse dixisti; educ illam mulierem ex visione." Magna commotione anulum ianuae prehendit, sed ei aperire non permissum est, donec ii qui prope ianuam stabant rogaverunt: "Medice, quid est?" Respondit: "Deus solus scit; sinite me ex hac domo exire"; et exiit.
GSAM 211.1Manifestum erat spiritum, qui eum tamquam instrumentum agitabat, non magis in praesentia virtutis quae Dominam White in visione regebat quiescere quam daemoniaci in diebus Salvatoris, qui quaesiverunt: "Venistine huc ante tempus nos torquere?"13
GSAM 211.2Similitudo in hac re videtur cum ea quae in experientia Danielis prophetae narratur. Cum per Spiritum Domini in visionem intraret, Chaldaei qui aderant—gentiles qui illum Spiritum nesciebant—valde perterriti sunt, et "fugerunt ut se absconderent."14
GSAM 211Domina Harmon Iussa Visiones Suas Narrare
GSAM 211.3Circa hebdomadem post primam visionem, in conventu in domo patris eius habito, Domina Harmon secundam visionem habuit, in qua iussa est aliis nuntiare quae sibi revelata erant. Magna in perplexitate erat quomodo iussum Domini implere posset. Valetudo eius tam infirma erat ut re vera corporis cruciatu laboraret, et, ut videbatur, breve tempus vivendi haberet. Etenim septemdecim tantum annos nata, parva et fragilis, societati hominum imperita, et natura tam timida et secessus amans ut congressus cum ignotis ei molesti essent. Per aliquot dies et usque in multam noctem magnopere oravit ut hoc onus amoveretur et alii, qui id melius ferre posset, imponeretur. Sed lux officii numquam mutata est, et verba angeli continenter sonabant: "Nuntiā aliis quae tibi revelavi."
GSAM 212.1Hac animi perplexitate versata, Domnula Harmon alteri conventui, qui in domo patris eius habebatur, interfuit. In hoc conventu, omnes una pro ea fervide oraverunt, et illa iterum se Domino consecravit, parata ut ad gloriam eius adhiberetur. Dum orat, caligo densa quae eam involverat, dissipata est; et, ut postea dixit, lux clara, quasi globus ignis, ad eam venit, et cum in eam incidisset, vis eius dempta est, et se in conspectu Iesu et angelorum esse sentiebat. Iterum repetitum est, "Nuntiate aliis quae vobis revelavi." Dixit se vehementer rogavisse ut, si ire deberet ad narranda quae Dominus ei ostendisset, a superbia custodiretur. Deinde angelus ei nuntiavit orationem eius exauditam esse, et si periclitaretur superbia, morbo afflictum iri. Angelus ei dixit: "Si nuntium fideliter tradetis et usque in finem patienter manebitis, edetis de fructu arboris vitae et bibetis de flumine aquae vitae."
GSAM 212Visitatio Dominae Harmon in Poloniam, Cenomannicam
GSAM 212.2Dominae Harmon monstratum erat se in Poloniam, oppidum in Cenomannia, ire debere et visionem suam narrare. Postero die post hanc tertiam visionem, omnibus inopinantibus, sororius eius ad ianuam domus patris eius curru advenit et se eam in Poloniam ducturum esse proposuit. Dum ibi erat, conventum habuit in quo visionem narravit. Hazen Foss,15 desperans, ad sacrum adire non potuit persuaderi, sed aure foris ad ostium adpressa, eam visionem suam narrantem audivit, et dixit, "Visio quam narravit tam similis est ei quae mihi ostensa est quam duae personae eandem rem describere possent." Postero die mane inopinate Dominam Harmon convenit, eique dixit: "Fidelis esto in onere portando, et in testimoniis quae Dominus tibi dederit narrandis, et non derelinquet te Deus." Aliis dixit: "Haec est instrumentum in quod Dominus hoc onus imposuit." Ille certe scire debebat, cum hominem in visione vidisset in qua sibi dictum est onus ab eo "remotum" esse.
GSAM 213.1Opus Dominae Harmon ex eo tempore fuit per loca in Civitatibus Novae Angliae iter facere, narrans quae ei ostensa erant. Quibusdam in casibus, in visione, ei dictum est quo iret, atque etiam quae difficultates obventurae essent. Nuntii eius praecipue erant reprehensiones iis qui in doctrinam adventus spiritualis Christi devertebantur, et hortationes omnibus ut experientiae praeteritae adhaererent.
GSAM 213.2De experientia sua sic ait: "Quidam omnino a labore se abstinebant, et omnes qui sententias suas de hac re non acciperent, a communione excludebant.... Deus haec errata mihi in visione revelavit, et me ad filios suos errantes misit ut ea denuntiarem; sed multi ex eis nuntium omnino reiecere, et me accusaverunt quod saeculo me conformarem. Ex altera parte, Adventistae nominales me fanaticismī accusaverunt, et ego falso, et a quibusdam sceleste, depicta sum ut dux illius fanaticismī essem quem re vera tollere laborabam."16 De hoc plenius in capitulo sequenti cognoscemus.
Notes
- Deuteronomium 4:34, 35. ↩
- Psalmus 106:21, 22. ↩
- Ephesii 4:8-15. ↩
- Marcus 16:17, 18. ↩
- 1 Corinthios 1:4-8. ↩
- Apocalypsis 12:17. ↩
- Apocalypsis 19:10. ↩
- 1 Thessalonicenses 5:5, 19-21. ↩
- Ad plenam recognitionem testimonii Biblicorum de perpetuitate donorum spiritualium, vide "Donum Propheticum in Ecclesia Evangelii," libellum centum viginti paginarum, qui a quolibet ex nostris typographiis obtineri potest. ↩
- Sicut Hazen Foss ostensum est. Vide Caput XI. ↩
- Scripta Prima, pp. 14, 15. ↩
- Danielis 10:8, 17-19. ↩
- Matthaeus 8:29. ↩
- Danielis 10:7. ↩
- Vide Capitulum XI. ↩
- Scripta Prima, p. 22. ↩