Capitulum IV — Tempus Finis
GSAM 77.1"TUM dixi, Domine mi, quid erit finis horum? Et dixit, Vade, Daniel: quia verba clausa et obsignata sunt usque ad tempus finis. ... Impii impie agent: et nullus impiorum intelleget; intelleget autem doctus."1
GSAM 77.1Dixitque ad me: "Intellige, o fili hominis: quia in tempore finis erit visio."2
GSAM 77.1"Tu autem, Daniel, claude verba et signa librum usque ad tempus finis; multi enim currebunt huc illuc, et scientia multiplicabitur."3
GSAM 77.1Quid hic per "tempus finis" significatur? Non potest esse ipse finis, nam alioquin pars prophetiae Danielis quae "obsignata" est hominibus nihil profuisset. Cum "revelata nobis sint,"4 haec pars aliquo tempore prodesse debet. Itaque locutio, "tempus finis," ad tempus ipsum ante finem referendum est, in quo ea quae Danieli dicta sunt intellegentur.
GSAM 77Dies Praeparationis Eius
GSAM 77.2Sine dubio ad illud tempus refert quod propheta Nahum "diem praeparationis eius" appellat. Hic propheta de deleto Ninive loquebatur cum "sonitu flagelli, et sonitu rotarum crepitantium, et equorum salientium, et curruum salientium."5 Prophetae animum primum advertitur ad maiorem calamitatem quae totum orbem terrarum invasura est, cum "montes coram eo tremunt, et colles liquescunt, et terra coram eo concrematur; immo, orbis terrarum, et omnes qui in eo habitant. Quis stat ante iram eius? et quis firmabitur in fervore irae eius? Effusa est sicut ignis furor eius, et petrae deiciuntur ab eo.... Finem imponet; non surget secundo afflictio."6
GSAM 78Currus Cum Facibus Flammantibus
GSAM 78.1Amplius etiam propheta de hoc die praeparationis loquitur: "Chariotae cum facibus ardentibus in die praeparationis eius, et abietes vehementer concutientur. Chariota in viis frement, in latis plateis inter se collidentur; videbuntur sicut faculae, currebunt sicut fulgura. Recensebit fortes suos; titubabunt in ambulatione sua; festinabunt ad murum eius, et praesidium paratum erit."7
GSAM 78.2Quam accurata descriptio hodierni fulminei currus, cum conductor constanter numerans et denuo numerans vectores suos, a statione ad stationem, et illi offendentes dum ambulant cum currus movetur. Deinde est immensus usus abietum ad basimenta viarum ferratarum, pontes, tegimenta nivalium, et cetera. Fertur unam viam trans Montes Nivosos quadraginta septem milia passuum longum tegimentum nivalium ex abietibus habere. Et hoc propheta dixit futurum esse in "die praeparationis eius."
GSAM 78.3De hoc tempore finis etiam per prophetam Ioel loquitur, cum praecipitur servis Domini: "Canite tuba in Sion, vociferamini in monte meo sancto: tremant omnes habitatores terrae; quia venit dies Domini, quia prope est."8
GSAM 78.4Et iterum a propheta Sophonias dicitur: "Congregamini, immo, congregamini, o gens non desiderata; antequam edictum proferatur, antequam dies sicut palea praetereat, antequam ira furens Domini super vos veniat, antequam dies furoris Domini super vos veniat." Quaerite Dominum, omnes mansueti terrae, qui iudicium eius operati sunt; quaerite iustitiam, quaerite mansuetudinem: fortasse occultabimini in die irae Domini."9
GSAM 79.1Ut plenius cognoscamus quid per locutionem "tempus finis" significetur, et quando incipiat, aliam notam observabimus, ubi idem vocabulum adhibetur. In undecimo Daniele capitulo, potestas persequens inducitur, quae dominatum suum usque ad tempus finis habitura erat. Dominus de illa potestate persecutrice dixit: "Quidam de sapientibus cadent, ut probentur et purgentur et dealbentur, usque ad tempus finis; quia [tempus finis] adhuc tempus est praestitutum."10
GSAM 79Opus Cornus Parvi
GSAM 79.2Commentatores Protestantes plerumque consentiunt hanc potestatem et "cornu parvo" Danielis capituli septimi ad Ecclesiam Romanam referre, quae potestatem civilem per "tempus designatum" in manibus habuit. Illud tempus designatum erat "tempus, tempora, et dimidium tempus."11 Hoc fuit tempus propheticum 1260 dierum—id est, 1260 annorum—imperii civilis cornus parvi, quod a 538 ad 1798 post Christum natum extenditur. Hoc posteriore anno potestas civilis cornus parvi sublata est, "tempore designato." Itaque eo tempore populus cessaverat "cadere" in manu illius potestatis, sicut antea caderat. Hic annus, igitur,—MDCCXCVIII,—initium illius temporis periodi in hac prophetia "tempus finis" appellatae designat.
GSAM 79.3Annus MDCCXCVIII conclusit "mille ducentos sexaginta dies"—id est, annos MCCLX—per quos Domini "Duo Testes" (Vetus et Novum Testamentum) "vestiti sacco" "prophetizaturi" erant.12 Per tenebrosa saecula persecutionis, Scripturae Graeco et Latino sermone servabantur, quos sermones populus communis non intellegebat. Hoc retentum Scripturarum comparatur cum vestitu earum "sacco."
GSAM 80Duo Testes Caesi
GSAM 80.1"Cum finierint testimonium suum [in statu cilicii], bestia de abysso ascendens bellum adducet contra eos [Satanus per homines saeculares incitans et operans], et vincet eos et interficiet eos. Et corpora eorum iacebunt in via magnae urbis illius, quae spiritualiter vocatur Sodoma et Aegyptus, ubi et Dominus noster crucifixus est ["crucifigitur," Danica et Versio Recognita]. Et de populo et de tribubus et de linguis et de gentibus videbunt corpora eorum per triduum et dimidium, et non sinent corpora eorum poni in sepulcris.13
GSAM 80Regnum Terroris
GSAM 80.2Caedes horum Testium peracta est per "regnum terroris" in Gallia, ab anno MDCCXCII usque ad annum MDCCXCV—tribus annis et dimidio. Quamquam Res Nova Gallica per sex aut septem annos continuavit, per primos tres annos et dimidium maximam operam dederunt ad delendam Bibliothecam Sacram, religionem, et omnes qui pro utroque loqui audebant. Cum Res Nova Gallica se contra monarchiam et sacerdotium pugnare profiteretur, re vera bellum in exitium Dei et Bibliorum evasit. De temporibus paulo ante Res Novas legimus,
GSAM 80.2"Numquam oblivioni detur ante Revolutionem anni MDCCXCII, auctores impietatis in Gallia dicuntur inter se collegisse et impendisse £900,000 [$4,500,000] uno anno, immo saepius, ad libros emendos, imprimendos, et disseminandos, quibus animos populi corrumperent et ad consilia desperata pararent."14
GSAM 80Scriptores Infideles
GSAM 80.3"Via ad talem Rerum Novarum conversionem parata est scriptis Voltairii, Mirabeau, Dideroti, Helvetii, D'Alemberti, Condorcetii, Roussonis, aliorumque eiusdem generis, quibus principia et religionis naturalis et revelatae subversiva disseminare studuerunt. Revelatio non solum impugnata est, sed etiam omnino ablata; Divinitas e mundo eiecta est, et phantasma quoddam fictum nomine Deae Rationis pro ea substitutum est."15
GSAM 81.1Anno MDCCXCIII, talis erat sententia populi ut histriones ob blasphemam suam in Deum et Biblia contumeliam magna cum acclamatione laudati essent. Exempli gratia, haec citamus:
GSAM 81.1"Comicus Monert, in Ecclesia Sancti Rocchi [Lutetiae], impietatem ad summum egit. 'Deus,' inquit, 'si exsistis, ulciscere nomen tuum laesum! Te provoco. Tacitus manes. Tonitrua tua emittere non audes. Quis post haec exsistentiam tuam credet?'"16
GSAM 81Opus Blasphemicum Lugduni, in Gallia
GSAM 81.2Quomodo ii qui Testes occiderunt, "Filium Dei denuo crucificant et in dedecus manifestum ponunt" (Hebraeorum 6:6), apparebit in actis festi quod Fouché Lugduni celebravit in honorem Chalier, Praefecti Lugduni, qui necatus erat. Antequam Lugdunum adveniret, Fouché iussit ut
GSAM 81.2"omnia insignia religiosa delenda esse; et super portas coemeteriorum scribi debere: Mors est somnus aeternus.... Bustum Chalier per vias gestum est, comitante turba ingenti sicariorum et meretricum. Post eos asinus processit, evangelium, crucem, et vasa communionis ferens, quae mox flammis tradita sunt, dum asinus ex calice sacro vinum consecratum bibere cogebatur."17
GSAM 81.3Festum Rationis Lutetiae habitum sic describitur:
GSAM 81.3"Processione ad conventum ierunt, et turba ... caerimonias religionis ludicris modis mimice egit.... Viri, superpelliceis et amictibus induti, hallelujah canentes et Carmagnolam saltantes, ad tribunal conventus venerunt. Ibi deposuerunt hostiam, thecas in quibus servabatur, et statuas aureas et argenteas. Orationes scurriles fecerunt.... 'O vos,' exclamavit legatio a Sancto Dionysio, 'o vos, instrumenta furoris, beati sancti omnis generis, tandem patriae amantes estote, omnes simul surgite, et patriae servite, eundo ad officinam nummariam ut liquefiatis.'"18
GSAM 82Verbum Dei ex Obscuro Prodit
GSAM 82.1"Post dies tres et dimidium, Spiritus vitae ex Deo in eos intravit" (Testes), et "caelum ascenderunt in nube."19 Venerat tempus Dei ut verbum eius ex obscuro proderet et coram mundo poneretur. Venerat tempus (anno MDCCXCVIII) ut opus missionarium per totum orbem terrarum fieret. Anno MDCCCIV Societas Biblica Britannica condita est. Hanc secutae sunt multae aliae societates Biblicae, et nunc Biblia in omnes linguas praecipuas orbis terrarum convertuntur. Itaque Scripturae, Duo Testes, innotescendo ubi omnes eas videre et legere possunt, comparantur ascensui earum in caelum in nube.
GSAM 82.2Tempore Rerum Novarum Francicarum, Voltaerius affirmavit Bibliam intra centum annos obsoletam fore. Centesimo autem anno ab illo tempore, plures Bibliae solis Galliis distributae sunt quam exstare notum erat cum Voltaerius hanc vanam spem proferret. Et domus ipsa, in qua hoc dixit, nunc pro domo Bibliorum adhiberi dicitur.
GSAM 82Lapis Rosettanus Inventus
GSAM 82.3Duo sunt puncta ad annum MDCCXCVIII et populum Gallicum pertinentia, quae nobis notanda sunt: Primum, eo anno exercitus Gallicus, duce Berthiero, regimen papale Romae subvertit, ita ut (sua nescientibus) prophetiae de hoc eventu, quae in ipso libro contra quem bellum gesserant contenta erat, impleretur; secundo, eodem anno, apud Castra Sancti Iuliani, in ramo Nili Rosettano, exercitus Gallicus, dum effodiebat, famosum Lapidem Rosettanum invenit, qui nunc in Museo Britannico asservatur. In hoc lapide inscriptio tribus modis scripta est: Hieroglyphica, scriptura qua sacerdotes utebantur; Demotica, scriptura qua populus communis utebatur; et Graeca. Haec est clavis quae scripta demotica et hieroglyphica, usque adhuc arcanum, reseravit. Nunc, ut ait alius, "pala et dolabra, haec scripta characteribus demoticis exhumando, plus testimonii de veritate antiquorum Bibliorum monumentorum praebent quam ex ullo alio fonte praeter ipsas Scripturas accipitur." Itaque ii ipsi qui Bibliorum libros delere putaverant, nescientes quidem, ad adimpletionem prophetiae adhibebantur, ut dominatio pontificia expleti mille ducentorum sexaginta annorum amoveretur, atque etiam clavem invenerunt ipsorum scripturarum quae veritatem illarum confirmant quas delere tam enixis viribus conati erant.
GSAM 83"In Sorte Tua Stabis"
GSAM 83.1Quidnam angelus Danieli tempore finis eventurum esse nuntiavit? Ex quo tempore sanctum audivit dicentem, "Usque ad duo milia trecentos dies, tunc sanctuarium purgabitur,"20 mens eius sollicitudine plena erat de "fine harum rerum," et "quamdiu" id futurum esset.21 Denique ei intellectum est scientiam temporis non esse sui temporis. Dictum est ei: "Tu vade usque ad finem; nam tu quiesces et stabis in sorte tua in finem dierum."22
GSAM 83.2Nonnulli hanc locutionem ad ultimum mundi finem pertinere putaverunt, et tunc Danielem, cum reliquis populi Domini, praemium suum accepturum et in sorte sua hereditaria staturum esse. Verbum Hebraicum pro sorte hereditaria, regione patriae, et ceteris, ut dicitur, est gheh-vel. Non est hoc verbum quod pro "sortem" in hac scriptura interpretatur; verbum hic est goh rahl. Hebraici docti nobis dicunt hoc verbum, goh rahl, septuagies sexies in Vetere Testamento inveniri, et idem esse verbum quo utuntur cum de purgatione typica sanctuarii loquuntur, ubi sortes iactabantur ut decerneretur uter ex duobus hircis occideretur. Summo sacerdote sanguine hirci Domini capiente et in sanctuarium intrante ad opus purgationis perficiendum, omnis Israel foris stabant, animas suas affligentes et peccata sua confitentes, ut mundi starent et benedictionem a summo sacerdote acciperent, cum ex sanctuario exiret. Itaque, illo die, Israel in sorte sua stetit.
GSAM 84.1Cum finalis sanctuarii purgatio ad finem duorum milium trecentorum dierum ventura esset, causa Danielis, una cum causis omnium justorum defunctorum, coram Deo recognoscenda erat. Itaque Daniel in sua parte stat.
GSAM 84Verba Signata usque ad 1798
GSAM 84.2Ad interrogationem Danielis, "Domine mi, quis erit finis horum?"23 respondetur ei, "Verba clausa et signata sunt usque ad tempus finis."24 Quod animum Danielis maxime exercuit, erat "quando?" "quamdiu?" et "quid erit finis?" Haec erant puncta quae prophetam perplexum et perturbatum fecerunt, et haec solum occulta et obsignata erant usque ad "tempus finis," non autem totus liber Danielis, ut quidam putaverunt. Ante hoc tempus anni MDCCXCVIII, qui prophetiae studebant, lucem de septuaginta hebdomadibus habebant, et intellegebant eas anno CDLVII a.C.n. incepisse, ministerium publicum Christi, mortem eius, et cetera, exacte congruentia cum computatione sexaginta novem et septuaginta hebdomadum ab illo tempore. Haec exactissima missionis Salvatoris exsecutio, cum hac ratione congruens, eis magnum testimonium praebuerat eum esse vere Messiam verum, et initium septuaginta hebdomadum ita immutabiliter constitutum esse. Quod autem non intellexerunt septuaginta hebdomades primam partem esse duo milia trecentorum dierum, rem usque post annum MDCCXCVIII obsignatam reliquit, sicut praedictum erat.
GSAM 84Clavis Dierum MMCCC
GSAM 84.3Nunc autem res ipsas inspiciamus. Usque ad annum MDCCXCVIII, qui prophetiae interpretes erant, nullum lumen habebant quando dies duo milia trecenti finirentur. Symbola, imaginem, et bestias libri Danielis intellegere poterant, sed dicere non poterant ubi dies duo milia trecenti finirentur, quia adhuc non intellegebant quando dies illi coepissent. Probatio huius rei legitur in "Midnight Cry," ephemeride Adventistarum tunc Novo Eboraco edita, die 15 Iunii 1842, quae sic ait: "Reapse mirum est videre varios scriptores sui iuris qui post annum 1798 viderunt quod antea omnino non percipiebatur—scilicet septuaginta hebdomades clavem esse ad duo milia trecentosque dies."
GSAM 85Multi Lucem Invenientes
GSAM 85.1Sicut haec scientia "obsignata" erat donec tempus a Domino praestitutum ad eam populo suo aperiendam adveniret, ita vero, cum "tempus finis" advenisset, multi per Scripturas "huc illuc cursuri" erant, haec investigantes. Paucis interpretationibus huius loci collatis, haec sententia plane patebit.
GSAM 85.2Doctor Adamus Clarke ait: "Multi sensum perscrutari conabuntur; et scientia per hoc augebitur."
GSAM 85.3In Biblia Germanica Lutheri, recognita, legimus: "Ita multi super id venient, et intellectum magnum invenient."
GSAM 85.4Biblia Germanica Parallelia sic legunt: "Multi per ea current, et sic scientia augebitur."
GSAM 85.5Biblia Germanica L. Van Ess, quae et a papa lectoribus Catholicis admissa sunt, sic vertunt: "Multi per ea scrutabuntur, et scientia magna erit."
GSAM 85.6Biblia Suecica legunt: "Multi in ea quaerent, et scientia ampla fiet."
GSAM 85.7Versio Danico-Norvegica recognita legit: "Multi sedulo quaesituri sunt, et scientia multo fiet."
GSAM 85.8In "Clamore Medii Noctis" diei 15 Iunii 1842, de hac investigatione et obtentione scientiae de iis quae ante annum MDCCXCVIII obsignata erant, legimus: "Num non est mirabile concursum quod tot scriptores, nulla mutua cognitione, ad eandem sententiam circiter eodem tempore pervenerint?"
GSAM 86.1Hic praebemus indicem viginti partium diversarum quae veritatem de fine duorum milium et trecentorum dierum invenerunt, non per communicationem inter se, sed per diligentem Scripturarum investigationem, Spiritu Dei duce. Huic indici praefecimus Gulielmum Miller ex Civitate Novo Eboraco; deinde sequuntur A. J. Krupp, Philadelphiensis, Pa.; David McGregor, ex Falmouth in Cenomannia; Eduardus Irving, ex Anglia; Archibaldus Mason, ex Scotia; W. E. Davis, ex Carolina Meridiana; Iosephus Wolff, qui in variis Asiae partibus laboravit; Alexander Campbell, in disputatione sua cum Roberto Owen anno MDCCCXXIX; Praefectus A. Landers, ex Liverpolii in Anglia; Leonardus Heinrich Kelber, ex Stuttgartia in Germania; Lacunza, Hispanus; Hentzepeter, Hagae Batavorum; Doctor Capadose, Amstelodami Batavorum; Rau, Bavarus; sacerdotes Tartariae, anno MDCCCXXI; studiosi Bibliorum Iemenes, in libro suo qui "Seera" inscribitur; Hengstenberg, in alia parte Germaniae; Russi ad Mare Caspium; Molocani in oris Maris Baltici, et cetera.
GSAM 86.2Quomodo haec materia discipulis prophetiae subinde patefacta sit, et quidem sine cognitione mutua, sequentia demonstrabunt:—
GSAM 86.3In "Vocem Mediam Noctem" die XV Iunii, anno MDCCCXLII, edita, haec verba leguntur: "Modo acceptum, liber, cui titulus sequens: 'Duo Commentarii de Numeris Propheticis Danielis Dierum MMCCC, et de Officio Christiani ad Inquirendum de Redemptione Ecclesiae,' auctore Archibaldo Mason, ministro evangelii, ex Wishawtown, Scotia, Novumburgum. Ex editione Glasguensi impressum, a Ward M. Gazeley, 1820.' In hoc libro Mason ait, 'Nuper vidi libellum parvum, qui primum in America editus est, a Reverendo Wm. E. Davis, ex Carolina Meridiana, et denuo editus anno MDCCCXVIII Warkingtoniae, in Anglia meridiana. Hic auctor asserit duo milia et trecentos dies cum septuaginta hebdomadibus coepisse (cap. 9:24). In hoc sentiendi, assentiri cogor."
GSAM 87Davis, ex Carolina Meridiana
GSAM 87.1In eodem numero *Midnight Cry*, editor dixit, "Liber Davis circiter annum MDCCCX scriptus esse debet." De ratione in libro exposita loquens, affirmat, "Lector re vera sibi fingere posset se scripta Milleri, Litch, Stores, aut Hale legere, sed credimus neminem hodiernorum scriptorum de secundo adventu huius libri exsistentiam usque ad hebdomadem praeteritam cognovisse. Editor huius ephemeridis [Clamosis] numquam antea de ea audiverat. Sententia Davis de tempore, a Mason probata, haec erat: duo milia trecentos dies cum anno Iudaico MDCCCXLIII finitum iri—nostro anno MDCCCXLIV.
GSAM 87Iosephus Wolff et Viginti Alii
GSAM 87.2In "Midnight Cry" die 31 Augusti 1843, legimus "anno 1822 Iosephum Wolff (Anglum) librum edidisse cui titulus 'Veniet Iterum Filius Hominis in Nubibus Caelorum.'" Et praeterea, "anno 1826 viginti homines, ex omnibus orthodoxis persuasionibus, Londinii cum Domino Wolff convenerunt, ut Biblia studerent. Unanimi consilio ad eandem sententiam pervenerunt. Annos XLV annis MCCLX addiderunt." Additis igitur annis XLV annis MCCLX, qui anno MDCCXCVIII exeunt, ad finem anni MDCCCXLIII Iudaici pervenitur, qui re vera est annus noster MDCCCXLIV.
GSAM 87Positio Alexandri Campbell
GSAM 87.3In eodem numero periodici de Alexandro Campbell affirmatur eum "anno MDCCCXXIX celebrem disputationem cum Roberto Owen, infideli, habuisse, in qua contenderit visiones Danielis ad finem temporis pertingere, duo milia trecentos dies annos esse, et circiter annum MDCCCXLVII post nativitatem Christi finitum iri, quae, secundum eiusdem demonstrationem, quattuor annis ante vulgare computum fuit." Itaque eius ratio dies duo milia trecentos reapse finiebat exeunte anno MDCCCXLIII, qui annus erat annorum Iudaicorum complentium a nostra aera—id est, anno MDCCCXLIV.
GSAM 88.1In "Clamore Medianoctino" die XXI Septembris MDCCCXLIII, est declaratio de libro accepto hoc titulo, "Vox ad Britanniam et Americam, in declaratione scripturali secundi adventus Domini et Salvatoris nostri, quem cottidie oramus, dicentes, 'Veniat regnum tuum, fiat voluntas tua in terra sicut in caelo,'25 , a Praefecto A. Landers, Liverpoliensi, editum, S. Kent et Soc. 1839."
GSAM 88.2"Ille, sicut ceteri, rationem temporis ponit, finemque duorum milium trecentorumque dierum in annum MDCCCXLVII post veram Christi nativitatem ponit." Quod esset annus noster MDCCCXLIV, cum ipse quattuor annis ante communem rationem natus esset.26
GSAM 88Leonardus Heinrich Kelber
GSAM 88.3In ephemeride "Review and Herald", die 17 Maii 1892, est commentatio a Pastore L. R. Conradi, Hamburgense in Germania, in qua is ait:—
GSAM 88.4"Plurimi fortasse lectorum nostrorum audiverunt de notissimo prelato Lutherano Bengelio, qui saeculo superiore [secundum Schaff, Bengelius anno MDCCLI mortuus est], tempus adventus Domini nostri in annum MDCCCXXXVI constituit, calculis suis in numero 666 Apocalypsis fundatis. Sed multo antequam hic tempus exiret, alius vir scribere coepit, praefectus ludi litterarii, nomine Leonardus Heinrich Kelber. Primum eius libellum anno MDCCCXXIV editum est, cui titulus 'Finis Prope,' continens expositionem Matthaei capitum XXIV et XXV. In Bavaria impressum est. Sed anno MDCCCXXXV libellus amplior, eodem titulo, Stuttgartiae editus est, qui centum viginti sex paginas continebat. Hic libellus maximi momenti erit, et ut lectoribus nostris rem clarius demonstrem, interpretationem tituli paginae primae addo: 'Finis Venit, ex verbo Dei et eventis recentissimis modo pleno et persuasivo demonstratus; omni praeiudicio de exspectatione adventus Domini nostri, vel de temporis computatione, omnino sublato; aperte demonstrans quomodo praelatus Bengelius septem annis de magno anno decisivo errasse; nam non annus MDCCCXXXVI, sed annus MDCCCXLIII, est terminus, quo magna contentio inter lucem et tenebras finietur, et diu exspectatum regnum pacis Domini nostri Iesu in terris incipiet.'
GSAM 89.1Altera editio anno MDCCCXLI, etiam Stuttgartiae, prodiit, et, quod sciam, alia in Saxonia. Ut prima pagina indicat, libellus, postquam praeiudicia communia tractat, conexum qui exsistit inter duo milia trecentosque dies Danielis VIII et septuaginta hebdomades Danielis IX modo claro et explicito ostendit, atque ea ad annum MDCCCXLIII (Iudaeorum MDCCCXLIII—nostri MDCCCXLIV) reducit. Deinde in reliqua parte libri ostendit ex signis temporum hunc eventum prope esse.
GSAM 89.2Quod plures editiones prodiere, per se testimonium perhibet studii quod excitavit. Frater Schäche, qui nunc in Australia habitat, praeconium eius, etiam in remota provincia Silesiae, vidit et, postquam id imperavit, ianuis clausis cum maximo studio legit. In libro nullum vestigium invenitur quod auctor ullam notitiam ullorum similium motuum in orbe terrarum habuerit, et tamen, Spiritu Dei, ad easdem sententias pervenit.
GSAM 89.3Anno MDCCCXLII libellum etiam ampliorem, ducentarum octoginta sex paginarum, etiam Stuttgartiae, scripsit, cui titulus: 'Cogitationes Cardinalis et Scripturales de Creatione et Duratione Mundi; sive responsum plenum ad quaestionem: Cur Deus mundum sex diebus continuis creaverit—propinquitas Domini nostri ad iudicandum antichristum—magna et laeta eventa anni MDCCCXLIII.'"
GSAM 89"Ben Ezra" (Lacunza)
GSAM 89.4Circa annum MDCCCXII, Lacunza in Hispania librum edidit cui titulus est, De Adventu Messiae in Maiestate et Gloria. Auctor titulum anonymum "Ben Ezra" sibi sumpsit, et Iudaeus conversus fuisse creditur. Eduardus Irving, Anglus, postquam opus suum de secundo adventu incepit, librum praedictum in linguam Anglicam convertit. Ita fabulam suam saltem duabus linguis narravit.
GSAM 89.5Reapse mirum est, post annorum decursum, colligere sententias variorum studiosorum qui, a principio saeculi superioris usque ad annum MDCCCXL, spatium duorum milium trecentorum dierum computaverunt, septuaginta hebdomades tamquam primam partem illius spatii statuerunt, et deinde omnes convenire invenire de fine spatii in anno MDCCCXLIV.
GSAM 90MDCCCXLIV Verus Terminus Dierum MMCCC
GSAM 90.1Quaestio oriri potest: possumusne pro certo habere annum MDCCCXLIV verum esse terminum finis duorum milium trecentorum dierum? Ita vero! Nam sicut falsum prophetiae adimplementum non potest in tempore proprio verae adimplementi esse, ita pro certo habendum est annum MDCCCXLIV verum esse terminum duorum milium trecentorum dierum. Deus, qui scientiam illam usque ad annum MDCCXCVIII obsignavit, et promisit tunc lucem illustraturam esse, per Spiritum suum infallibilem eos direxit qui eum diligenter quaerebant ad rectam temporis intelligentiam. Eius tempus advenerat ut "scientia" de ea re "cresceret", et veram lucem dedit.
GSAM 90.2Termino temporis, qui in "tempore finis" populo intellectus est, invento, bene est de significatione illius inventionis quaerere. Invenimus enim in illo tempore, in consummatione operis evangelii, tempus certum sessionis iudicii nuntiandum esse. "Et vidi," inquit Ioannes, "alium angelum volare per medium caelum, habentem evangelium aeternum, ut evangelizaret iis qui habitant terram, et omni genti et tribus et linguae et populo, dicens magna voce: Timete Deum et date ei gloriam, quia venit hora iudicii eius: et adorate eum qui fecit caelum et terram et mare et fontes aquarum."27 Angeli litterales evangelium hominibus non praedicant. Homo est minister a Domino ipso electus ad evangelium suum usque ad finem mundi praedicandum.28 Hic angelus igitur est symbolum nuntii evangelici qui tempus ad iudicium venisse nuntiat, ut "incipiat a domo Dei."29 Tale nuntium ex Scripturis dari non potuit, donec tempus ad iudicium ducens in Scripturis repertum est. Periodus duorum milium trecentorum dierum, ut iam dictum est, ad iudicium investigatorium populi Dei pertinet.
GSAM 91Dies Expiationis Tempus Iudicii
GSAM 91.1Dies propitiationis, purgatio sanctuarii terreni, a Iudaeis dies iudicii et tunc et nunc intellegitur. Et etiam nunc, in sua dispersione, quamquam non possunt habere omnia caerimonias antiquas quae cum illo die sollemni coniunctae erant, hic dies tamquam dies iudicii colitur. Huius rei testimonio primum afferemus ex diario Iudaico quod Franciscopoli in California editur, nomine "The Jewish Exponent", organum Iudaeorum orthodoxorum qui ad occidentem Montium Saxosorum habitant. In editione Septembris mensis, anno MDCCCXCII, nuntiatum est antequam proximus numerus ederetur, septimum mensem diemque expiationis adventuros esse. Nomen mensis septimi est Tishree, mensis autem sexti Ellul; sicut in diario illo scriptum est, "Mensis Ellul adest, et sonitus monitores Shofar [tubae quae a primo usque ad decimum diem septimi mensis canenda erat, Psalmus 81:3, 4] in synagogis orthodoxis omni mane audiendi sunt, qui ad diem memorialem et iudicium finale Yom Kippur praeparationem suadent." Cum in fine mensis Ellul, mensis sexti, essent, et Tishree, mensis septimus, ad initium instaret, decem dies continuos, omni mane, tubam audiebant quae iudicium finale anni in illo systemate typico nuntiabat.
GSAM 91Testimonium Rabbi Iudaei
GSAM 91.2Iterum, anno MCMII, Rabbi Isidorus Myers, ex magna congregatione Iudaeorum Franciscopoli in California, die expiationis nuntiando, dixit: "Transiens limen temporis ab uno anno in alterum, Israelitae vi admonentur creationis et universae dominationis Creatoris, et vocantur ut, tuba canente, celebrent, ut ita dicam, diem natalem temporis et coronationem magni Regis. Vocatur etiam voce eiusdem tubae, sive Shofar, ut acta sui anni praeteriti recenseat, dum trepidans stat coram oculo omnividente Aeternae Iustitiae in throno iudicii sedentis."
GSAM 92.1Sicut in cultu templi Iudaici sanctuarium semel in anno purgabatur, Danieli manifestum esse debuit hanc purgationem sanctuarii in fine duorum milium trecentorum dierum ad aliquid praeter annuum ministerium typicum pertinere. Dominus iam populum suum docuerat, cum in prophetia symbolis uterentur, tempus datum sic computandum esse: "pro die uno, annum unum."30 Itaque hic periodus duorum milium trecentorum dierum, ut vidimus, ad finem operis Christi ut summi sacerdotis in sanctuario caelesti redigitur—ad iudicium investigatorium eorum quorum causae, per confessionem, in sanctuarium caeleste adductae sunt.
GSAM 92Nuntius Iudicii Debitus Anno MDCCCXLIV
GSAM 92.2Tempore comperto quo iudicium sanctorum incipere deberet, via aperta est ut, secundum ordinem rerum a Domino in prophetia designatum, nuntius daretur: "Venit hora iudicii eius." Nota, non dicitur nuntium statim post illud tempus compertum proclamatum iri, sed lucem antea "obsignatam" manifestam fieri. Manifesto videmus hoc perfectum esse. In capitulis sequentibus apparebit Dominum aeque certum tempus designavisse quo nuntius adventus proclamaretur, et aeque ad litteram proclamationem mundo datam esse.
Notes
- Danielis 12:8-10. ↩
- Daniel 8:17. ↩
- Daniel 12:4. ↩
- Deuteronomium 29:29. ↩
- Nahum 3:2. ↩
- Nahum 1:5-9. ↩
- Nahum 2:3-5. ↩
- Ioel 2:1. ↩
- Sophonias 2:1-3. ↩
- Daniel 11:35. ↩
- Daniel 12:7. ↩
- Apocalypsis 11:3. ↩
- Apocalypsis 11:7-9. ↩
- Andersoni Annales Bibliorum Anglicorum, p. 494. ↩
- Thomas Dick de Societate Melioranda, pagina 154. ↩
- Thierii de Revolutionibus Gallicis, vol. II, pagina 371. ↩
- Ibid., p. 338. ↩
- Ibid., p. 365. ↩
- Apocalypsis 11:11, 12. ↩
- Daniel 8:14. ↩
- Danielis 12:6-8. ↩
- Daniel 12:13. ↩
- Daniel 12:8. ↩
- Daniel 12:9. ↩
- Matthaeus 6:10. ↩
- Datum marginale Matthaei 2:1. ↩
- Apocalypsis 14:6, 7. ↩
- Matthaeus 28:19, 20. ↩
- 1 Petri 4:17. ↩
- Numeri 14:34; Ezechiel 4:6. ↩