Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
03 / 29

Capitulum II — Consilium Salutis Expansum

John Norton Loughborough

GSAM 38.1"Spes quae differtur, cruciat animum; desiderium autem veniens, est arbor vitae."1 "Dicit enim Dominus exercituum: Adhuc semel, et non diu, et commovebo caelum et terram et mare et aridam; et commovebo omnes gentes, et veniet Desideratus omnium gentium; et implebo domum hanc gloria, dicit Dominus exercituum."2

GSAM 38.2Ex quo tempore Adamus e paradiso Eden et arbore vitae eiectus est, verba ad Satanam de semine mulieris dicta—"Caput tuum conteret"—spem dederunt cladis finalis diaboli, subversionis callidorum consiliorum eius, et restitutionis ad arborem vitae. Ita Exspectatus—Semen promissum—factus est "Desiderium omnium gentium."

GSAM 38.3In praedicto ex Aggaeo citato videtur adventus Huius Optati coniungi cum tempore quo Dominus et caelum et terram commovebit. Paulus, ad Hebraeos scribens, illud commotum in futurum posuit, dicens: "Iterum non solum terram, sed etiam caelum commovebo." Et hoc verbum, "Adhuc semel," significat amotionem eorum quae concutuntur, tamquam rerum factarum, ut maneant ea quae concuti non possunt. Quam ob rem, accepto regno quod concuti non potest, gratiam habeamus, per quam Deo acceptabiliter serviamus cum reverentia et pio timore."3 Haec locutio de uno concussu, qui adhuc venturus est, videtur eum in artam coniunctionem ponere cum ultima constitutione regni Dei sub Christo, Semine promisso, "Desiderio omnium gentium."

GSAM 39.1Restitutio per Christum perficienda his diebus ultimis clare cerni potest ab omnibus qui totam Bibliothecam Sacram sibi patentem habent. Non ita erat apud antiquos. Verbum Domini ad eos venit, "praeceptum super praeceptum, praeceptum super praeceptum: lineam super lineam, lineam super lineam; hic paululum, et illic paululum."4 Itaque in revelatione consilii salutis eis facta, id fuit sicut via iustorum, "sicut lux lucens, magis magisque lucens usque ad perfectum diem."5 Quapropter magni momenti fit consilium illud gradatim ad populum suum antiquum evolutum breviter persequi.

GSAM 39Mora Primo Non Revelata

GSAM 39.2Dominus spem eorum non statim distulit, cor eorum aegrum faciens, revelando eis aliquot centenos annos futuros esse antequam ad perfectionem spei suae in Semine promisso pervenirent. Ex factis relatis inferimus eis permissum esse putare primum natum illud Semen fore: et mox, quodam modo, Eden restitutum iri, et se iterum ad arborem vitae aditum habituros esse. Cum Cain natus esset, Eva exclamavit: "Accepi virum a Domino."6 Nonnulli Hebraici docti testantur textum, si ad litteram et plene interpretetur, sic se habere: "Accepi virum, Dominum." Id est, Ecce Semen quod hoc dominicum opus Satanae superandi facturum est. Nihil memoriae proditum est ullam talem locutionem ab Eva factam esse cum Abel nasceretur. Illa poterat putare, et naturale erat ut putaret, primogenitum esse illum qui promissum impleret. Quam vehementer spes eius defecisse, immo mortuae esse, debent, cum indoles Cain se ostenderet, et illa cursum eius pravum spectaret, qui tandem ad necem fratris adduxit. Antequam Abel occideretur, necesse est eos aliquam lucem et scientiam accepisse de futuro sacrificio pro se faciendo; nam Abel, divina instructione, agnum suum in holocaustum adduxit, cum Cain, qui eadem ac frater doctus erat, oblationem fructuum terrae attulisset, et hoc spiritu irae et invidiae mixtum. Hostia Abel gratior fuit quam Cain, quia fide oblata est, et de ea Paulus scribit: "Mortuus adhuc loquitur."7

GSAM 40Estne Seth Semen?

GSAM 40.1Post mortem Abelis, Seth natus est, cum spes revixit; "nam Deus," inquit Eva, "semen aliud mihi posuit pro Abel, quem Cain occidit."8 Postea Seth in genere Adamis numeratus est. (Vide Genesis 5:3.) Cain, primogenitus verus, in genealogia non numeratur. Verisimile est Evam putavisse Seth nunc esse Semen promissum. Ex monumentis apparet post Seth natum homines coepisse se nomine Domini vocare. (Vide marginem Genesis 4:26.) Fortasse hoc fecerunt ea opinione, quod Seth erat qui ultimus dominator, Dominus, futurus erat, quique Satanae dominatum usurpatum deiceret.

GSAM 40Spes in Noe Collocata

GSAM 40.2In brevi narratione rerum a tempore Adae usque ad Noe nativitatem, paulo plus quam genealogia generis traditur. In Noe nativitate ("recti," in margine) spes iterum orta est, et populus dixit: "Hic nos consolabitur de opere nostro et de laboribus manuum nostrarum, propter humum quam maledixit Dominus."9 Verbum divinum tacet quomodo, aut qua via, solacium sperarent; sed spes habebatur maledictionem super terram aliquo modo mitigandam esse. Scientia malitiae quae in diebus Noe fuit, cum homines mundum peccato et vi ita implere deberent ut genus humanum diluvio de terra deleretur, et solus Noe cum familia sua a perditione evaderet; et quod per centum viginti annos mundum de perditione imminenti moniturus esset, omnia haec ab eis celata sunt.

GSAM 41Babel Aedificata

GSAM 41.1Post diluvium, populus per Noe iussus est terram repletare; sed cum multiplicari inciperent, consilium Domini de se regendis repudiaverunt. Nimrod regnum Babel (postea Babylonem vocatum) constituit, primum omnium regnorum terrestrium.10 Paulo post populus turrim Babelis aedificare coepit, ut sibi nomen facerent et ne dispersi fierent, prorsus contra id quod Dominus per Noe eis praeceperat. Pro patienter exspectando ut Dominus proposita sua perficeret, rem in manus suas ceperunt; cum Deus linguas eorum confudisset, itaque dispersi sunt.

GSAM 41Abraham Heres Mundi

GSAM 41.2Hanc brevem narrationem usque ad decimum a Noe per gradus repetentes, vocationem Abrahae invenimus, cui Dominus dixit: "Omnem terram quam vides, tibi dabo, et semini tuo in aeternum. Et ponam semen tuum sicut pulverem terrae; ita ut, si potest quis numerare pulverem terrae, tunc et semen tuum numerabitur. "Surge, ambula per terram in longitudinem eius et in latitudinem eius; quia tibi dabo eam."11 Non obstante hoc promisso Abrahae se terram possessurum esse, Dominus ei confirmavit eum moriturum esse. Paulus dicit eum exiisse in "locum quem postea hereditate accepturus erat."12 Haec quaestio de promissi impletione sine dubio Abrahae in visione a Deo manifesta facta est, nam "exspectabat urbem fundamentis firmatis, cuius artifex et factor Deus est."13 In Epistula ad Romanos 4:13 dicitur promissum fuisse "ut heres mundi esset;" non in statu eius praesenti, sed aliquando, postquam rursus viveret.

GSAM 42.1Ex prospectu humano, Abrahamus non intellexit quomodo semen promissum proles sua esse posset. Itaque Eliezerum, procuratorem suum, pro semine proposuit. Dominus autem dixit: "Non ita; sed qui ex tuis visceribus exibit." Nunc Dominus ei revelare incipit ultimum opus seminis Abrahae non statim perficiendum esse. Dixit ad Abraham: "Semen tuum erit advena in terra aliena, et serviet eis; et affligent eum quadringentos annos.... Tu autem ibis ad patres tuos in pace; sepelieris in senectute bona."14

GSAM 42.2Uxor Abrahae consilium imprudens proposuit ad accelerandum promissi eventum; sed postquam Isaac natus est, verus filius Abrahae et Sarae uxoris legitimae, Dominus dixit de Ismaele et Agar matre eius: "Eice ancillam hanc et filium eius."

GSAM 42.3In probatione fidei Abrahae in oblatione Isaac super altare, doctrinam de resurrectione mortuorum accepit. De eo dicitur: "Ratiocinans Deum posse resuscitare eum [Isaac] etiam a mortuis; unde eum et in figura accepit."15

GSAM 42Verum Semen

GSAM 42.4Abrahae olim nuntiatum est Verum Semen, per quod omnes gentes benedicerentur, quamquam ex stirpe eius secundum carnem futurum erat, re vera Christum Dei fore; nam Dominus ei non dixit, "Semina, sicut multa; sed sicut unius, Et semini tuo, quod est Christus."16 De hoc apostolus Paulus dixit: "Scriptura autem, praenoscens Deum justificaturum esse gentes per fidem, praedicavit ante evangelium Abrahae, dicens: 'In te benedicentur omnes gentes.'"17 Promissio data Abrahae renovata est Isaac et semini eius,18 et Iacobo quoque.

GSAM 42.5Cum Iacob duodecim filios haberet, quaestio nunc naturaliter oreretur: Per quem genealogia veri Seminis investiganda est? In testimonio inspirato a Iacobe de filiis suis prolato, res definita est: "Non auferetur sceptrum de Iuda, nec legifer de medio pedum eius, donec veniat Silo; et ei erit congregatio gentium."19 Ad hoc implendum, notatu dignum est hic Israelitas, quamquam variis gentibus subiectos, sibi Sanhedrin habere permissum esse. Itaque Iuda—tribus Iudaeorum ex Iuda sic nominata—aliquam vocem in re publica sua habuit, donec Silo (Christus) re vera venit.

GSAM 43Tempus Occultum

GSAM 43.1Patriarchae aliquam cognitionem de restitutione et Semine promisso possidebant; sed quando an quamdiu antea venturus esset, eis adhuc occultum erat. Cum posteritas Iacob in Aegypto augeretur, et Assyrius—Pharao (Isaiae 52:4)—qui "Iosephum non cognovit,"20 , eos opprimeret, mentes eorum naturaliter ad quadringentos (re vera quadringentos et triginta) annos, Abrahae memoratos, se converterunt, qui tempus aerumnarum et peregrinationis eorum complectebantur, sperantes liberationem ab his promissam hereditatem inituram esse.

GSAM 43.2Cum Moyses natus esset, parentes eius viderunt eum "puerum pulchrum esse."21 Lumen eis profecto datum est eum, sub Deo, fore Israelis liberatorem a servitute crudeli. Haec scientia sine dubio Moysi tradita est; nam cum quadraginta annorum esset, plene constituit se cum Israelitis oppressis ire et afflictationem cum eis pati, potius quam filius filiae Pharaonis et heres throni Aegyptii vocari,22 et cum causam populi sui agere coepisset, et in eorum defensione Aegyptium occidisset, magnopere miratus est quod opera eius non agnoscerent; "putabat enim fratres suos intellexisse quomodo Deus per manum suam eos liberaturus esset."23

GSAM 44.1Cum venisset tempus Domini ut filii Israel exirent de Aegypto, exierunt, et ex praedictione, ad diem unum. Exod. 12:40, 41. Non potuerunt Moysen habere pro ultimo duce et semine cui promissum est, nam ex tribu Levi erat, et nonne Iacob in sua prophetia inspirata declaraverat Iudam fore ducem eorum usque ad adventum Silonis?

GSAM 44"Videbo eum, sed non nunc."

GSAM 44.2Cum Israelitae in via ad Cananum essent, Balac, rex Moab (Lotis progenies), Balaam vocavit ut Israelem malediceret. Dominus maledictionem eius in benedictionem convertit, per quam lucem additam acceperunt, quae ad eam opinionem pellendam destinata erat, scilicet liberationem finalem ab usurpatione Satanae statim post introitum suum in Cananum futuram esse. Scriptura de eo sic narrat: Balaam, in visione a Deo, dixit, "Videbo eum, sed non nunc; aspiciam eum, sed non prope: ex Iacob exiet stella, et surget de Israel virga, et percutiet vertices Moab, et dissipabit omnes filios Seth."24

GSAM 44.3De hoc semine multitudine, quod ex Abrahamo ortum est, sic ait Paulus: "Itaque ex uno, et ex eo qui iam paene mortuus erat, tam multi nati sunt, sicut stellae caeli in multitudine, et sicut arena quae est ad litus maris, innumerabilis." Hi omnes in fide mortui sunt, promissa non adepti, sed procul videntes, et persuasi, et amplectentes, et confitentes quia hospites et peregrini sunt in terra."25

GSAM 44.4Cor Israel non debuit deficere aut animo frangi quod propheta Balaam praedixisset consummationem spei suae "nunc non esse," nec "prope;" nam Dominus, non multo ante hanc prophetiam, vita sua obsignaverat statum illum gloriosum tandem venturum esse. Per Moysen dixit: "Sed tamquam vivo ego, omnis terra implebitur gloria Domini."26 Diebus prophetae Habacuc, post annos DCCCLXIII, eadem veritas iterata est, sed ut res adhuc futura nuntiata: "nam terra implebitur cognitione gloriae Domini, sicut aquae mare operiunt."27

GSAM 45Ministerium Sanctuarii Typus Veri

GSAM 45.1Cum Dominus Israelem ex Aegypto eduxisset, in conspectu omnium castrorum legem suam praeceptorum morum promulgavit, et eis exemplar eiusdem in lapide dedit, digito suo inscriptum, ut continenter ad Salvatorem illum dirigerentur qui tandem pro eis sacrificium se offerret; et ut virtute sanguinis eius pretiosi peccata eorum absolverentur, sanctuarium in deserto erexit. Hoc tabernaculum, sive sanctuarium, in omni structura sua, Moysi praeceptum est ut faceret prorsus secundum exemplar quod Dominus ei in monte ostendit.28 Ministerium in hoc sanctuario umbra erat veri ministerii Christi in sanctuario caelesti.29 Dum propositum Dei in oblationibus et sacrificiis sanctuarii erat ut hominibus umbram "bonorum futurorum" prae oculis haberet,30 conatus Satanae erat ut populum adduceret ut oblationem ipsam, potius quam Christum et eius verum ministerium, cuius haec erat tantum exemplum, spectaret. Itaque eos adduxisse studuit ut suis operibus ad salutem confiderent.

GSAM 45.2Propositum Domini erat ut rex populi sui—Israelitarum—esset, qui pro eis pugnat et gentes subigit. Habebat modum suum regendi, ut sequens textus ostendit: "Cum septem gentes in terra Chanaan delevisset, terram earum eis sortibus divisit. Et post haec, iudices eis dedit per spatium circiter quadringentorum quinquaginta annorum, usque ad Samuelem prophetam."31

GSAM 45Israel Regem Poscit

GSAM 45.3Israelitis plane displicuit modus quo Dominus eos regebat. Propositum autem et voluntas eius erat ut essent populus peculiaris, ab omnibus gentibus circumiacentibus distinctus. Si praecepta eius diligenter secuti essent, etiam gentes de eis dicerent: "Certe magna haec natio populus sapiens et intellegens est. Nam quae est tanta natio, quae habeat Deum tam propinquum sibi, sicut Dominus Deus noster in omnibus, in quibus invocamus eum?"32

GSAM 46.1In sua indignatione Samuelem rogaverunt ut rex eis constitueretur, et Dominus dixit ad Samuelem: "Me reiecerunt ne regnem super eos."33 Iterum dixerunt ad Samuelem, et paulo imperantius: "Nunc constitue nobis regem ut iudicet nos sicut omnes gentes."34 Samuel diligenter eis exposuit oppressionem quae super eos venitura esset, si regem haberent, sed "tamen populus recusavit oboedire voci Samuelis; et dixerunt, Minime; sed erit nobis rex; ut et nos similes simus omnibus gentibus; et ut rex noster iudicet nos, et exeat ante nos, et pugnet pro nobis."35

GSAM 46.2Itaque reges habuerunt qui eos circiter quingentos annos rexerunt, primum, ut unum regnum sub Saule, David, et Salomone; deinde, cum in duo regna, Israel et Iuda, dividerentur. Paucissimi eorum regum boni et iusti fuerunt, sed plerique mali, qui populum in idololatriam et scelera gravia duxerunt. Itaque populus non solum similis gentibus circum se erat in rege habendo, sed etiam in malitia, in Deo patrum suorum derelicto, et in idolorum ac copiarum caelestium cultu.

GSAM 46.3De hoc regimine Dominus per os prophetae Osee dixit: "O Israel, perdidisti te; sed in me auxilium tuum est. Ego ero rex tuus; ubi est alius, qui salvet te in omnibus urbibus tuis? Et iudices tui, de quibus dixisti: 'Da mihi regem et principes?' Dedi tibi regem in furore meo, et in ira mea sustuli eum."36

GSAM 47Regnum Eversum

GSAM 47.1Hoc regnum monarchicum continuavit donec Chaldaei Hierosolymam incenderunt, vasa templi ceperunt, et Iudam in captivitatem Babylonem duxerunt, ubi septuaginta annos manserunt, sicut contra eos praedictum erat. Cessante hoc imperio monarchico, Dominus per prophetam Ezechielem ad Sedechiam, regem eorum ultimum, dixit, "Tu princeps Israel impie et sceleste, cuius advenit dies, quando finis iniquitati imponetur, haec dicit Dominus Deus: Depone diadema, et tolle coronam: non iam erit idipsum: exalta humilem [regem Babylonis], et humilia altum [hunc regem tribui Iudae valde se exaltantem]. Subvertam, subvertam, subvertam id: et non erit amplius, donec veniat cuius est; et dabo ei."37

GSAM 47.2Hic rex iustus, Verum Semen, est Christus. De quo propheta Micha scripsit: "Tu, o turris gregis, arx filiae Sion, ad te veniet, et dominatus prior [dominatus super terram, in Christo restitutus]: regnum filiae Ierusalem veniet."38

GSAM 47.3Cum Israel sceptrum amisisset, id in manus regis Babylonis transiit. Cum populi successive sub imperio Medo-Persarum, Graeciae, et Romae fuissent, regnum ter eversum est. Regno Caesaris Augusti, imperatoris Romani, Christus, legitimus heres throni Davidis,—verum Semen mulieris, Abrahae, et Davidis,—natus est, et eo modo quo praedictum erat.

GSAM 47.4Ut populus sciret Dominum iustum, Verum Semen, plus esse quam hominem vulgarem mortalem et regnum breve habentem, Dominus psalmistam ita scribere movit: "Faciam eum primogenitum meum, excelsiorem regibus terrae. Misericordiam meam ei servabo in aeternum, et foedus meum firmum erit cum eo. Semen quoque eius faciam permanere in aeternum, et thronum eius sicut dies caeli." "Semen eius permanebit in aeternum, et thronus eius sicut sol coram me. Statuetur in aeternum sicut luna, et sicut testis fidelis in caelo."39

GSAM 48.1In prophetia Isaiae de hoc Rectore ulterius sic legimus: "Puer natus est nobis, filius datus est nobis: et erit principatus super umerum eius; et vocabitur nomen eius Mirabilis, Consiliarius, Fortis Deus, Pater aeternus, Princeps pacis. De multiplicatione regiminis eius et pacis non erit finis, super solium Davidis et super regnum eius, ut ordinet id et firmet id in iudicio et iustitia, ab hodie et usque in sempiternum. Zelus Domini exercituum faciet hoc.40

GSAM 48Translatio Henoch et Eliae

GSAM 48.2Exempla traduntur hominum antiquitus in caelum translatorum, mortem non gustantium. De Henoch, septimo ab Adam, dicitur: "Ambulavit Henoch cum Deo, et non erat; quia tulit eum Deus."41 "Per fidem Henoch translatus est ut non videret mortem; et non inveniebatur, quia transtulit eum Deus: ante translationem enim testimonium habuit quod placuit Deo."42

GSAM 48.3Iterum, dum Elias et Elisaeus una ambulabant, "ecce, dum adhuc ambulabant et loquebantur, apparuit currus igneus et equi ignei, et separaverunt ambos; et Elias turbine in caelum ascendit. Et Elisaeus vidit, et exclamavit: "Pater mi, pater mi, currus Israel et equites eius!" Et ex eo tempore eum non vidit."43

GSAM 48.4Henoch de adventu Christi tamquam iudicis totius orbis terrarum haec praedixit: "Ecce, Dominus venit cum myriadibus sanctorum suorum, iudicium exercere super omnes, et arguere omnes impios in eis de omnibus operibus suis impietatis quae impie commiserunt, et de omnibus verbis duris quae peccatores impii contra eum locuti sunt."44

GSAM 49Iob de Adventu Domini Docuit

GSAM 49.1Iob, qui tempore Moysis vixisse fertur, aliquam cognitionem de adventu Christi et resurrectione habuit; nam dixit: "O ut scriberentur nunc verba mea! O ut scriberentur in libro! ut sculperentur in petra stilo ferreo et plumbo in aeternum! Scio enim quod Redemptor meus vivit, et in novissimo die in terra stabit; et etsi post cutem meam vermes destruxerint hoc corpus, tamen in carne mea videbo Deum: quem ego ipse videbo, et oculi mei aspicient, non alius."45

GSAM 49Thronus Davidis Thronus Domini

GSAM 49.2Thronus Davidis thronus Domini appellabatur. "Salomon sedit in sede Domini ut rex pro David patre suo."46 Dominus autem "iuraverat ei [David], quod de fructu renum eius, secundum carnem, suscitaturus erat Christum ut sederet in sede eius: qui praevidens haec, de resurrectione Christi locutus est, quod non relinqueretur anima eius in inferno, nec caro eius corruptionem vidit."47 Et de regno eius futuro praeterea dicitur: "In throno Davidis sedebit." (Vide Isaiam 9:7.) Iterum, "Reges terrae se constituerunt, et principes consilium ceperunt in unum, adversus Dominum, et adversus Christum eius.... Ego autem constitui regem meum super montem sanctum meum Sion. Decretum annuntiabo: Dominus dixit ad me: 'Filius meus es tu; ego hodie genui te.'48 Iterum, "Dixit Dominus Domino meo: Sede ad dextram meam, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum."49

GSAM 49Iudaei Perplexi

GSAM 49.3Hi textus Iudaeos perplexos fecerunt. Hic erat quaestio quam solvere non poterant: si David eum Dominum vocavit, quomodo ergo filius eius erat? Quomodo poterat esse infans ex semine David natus, et tamen esse Emmanuel—Deus nobiscum? Tamen Isaias, propheta eorum, declaravit: "Virgo concipiet, et pariet filium, et vocabit nomen eius Emmanuel."50

GSAM 50.1Christus bene noverat quaestionem quae repugnantes Pharisaeos ad silentium cogeret, quare eos interrogavit: "Quid cogitatis de Christo? Cuius filius est? Dicunt ei: Davidis filius. Dicit illis: Quomodo ergo David in spiritu vocat eum Dominum, dicens: Dixit Dominus Domino meo, Sede ad dextram meam, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum? Si ergo David eum Dominum vocat, quomodo est filius eius?"51

GSAM 50.2Hoc argumentum iterum tangitur in Psalmo XLV, versibus 6 et 7: "Sedes tua, o Deus, in perpetuum: virga regni tui virga aequitatis est. Diligis iustitiam, et odisti malitiam: ideo Deus, Deus tuus, unxit te oleo laetitiae prae participibus tuis."52 His Scripturis in animo versantibus, populus Iudaicus altam de indole futuri Rectoris et Restauratoris notionem habuisse debuit. Aliter fieri non potuit.

GSAM 50Semen Divinae Originis

GSAM 50.3Praecepta subtilia de Christo eiusque nativitate data sunt, quia Dominus per Micham prophetam originem eius divinam, atque etiam parvum oppidum ubi nasceretur, designavit: "Tu autem, Bethlehem Ephratha, etsi minima es in milibus Iudae, ex te exiet mihi qui sit dominator in Israel; cuius exitus ab antiquo, a sempiternitate sunt" (in margine Hebraice, ex "diebus aeternitatis").53

GSAM 50Praesentia Dei Manifestata in Shekinah et Nube

GSAM 50.4Postea in historia Israelitarum, cum Salomon aedificationem templi, quod esse "magnificum" maxime dixit, perfecisset, shekinah gloriae Dei locum suum inter cherubim super propitiatorium tenuit. Scriptura testatur quod in dedicatione templi, cum sacerdotes exirent e loco sancto, "nube impleta est domus Domini, ita ut sacerdotes stare non possent ad ministrandum propter nubem: quia gloria Domini impleverat domum Domini."54 Praesentia Domini in hoc templo oculis populi in nube gloriae manifesta erat. Dominus orationi Salomonis hac occasione respondit, et ad eum dixit: "Exaudivi orationem tuam, et elegi locum hunc mihi in domum sacrificii."55

GSAM 51.1Populus peccavit, idololatriam fecit, et ideo urbs et sanctuarium eorum septuaginta annis in ruinis iacebant. Post captivitatem, templum sub manu Zorobabelis reaedificatum est. Quamquam splendore inferior erat illi a Salomone aedificato, tamen Dominus per prophetam suum de eo dixit: "Gloria huius posterioris domus maior erit quam prioris."56 Haec domus a Herode exornata est, et in atrio eius Salvator docuit. Prior domus nubem gloriae habebat Dominum significantem, sed in secundam Salvator ipse, factor omnium, intravit.

GSAM 51Gloriosum Regnum Stirpis Iesseae

GSAM 51.2Exspectantibus et vigilantibus temporibus Isaiae, descriptiones per eius prophetiam rerum gloriosarum ad redemptionem finalem pertinentium fons virium et cohortationis fuisse debent. Hae prophetiae iterum maxime clare delineant stirpem unde hic Salvator exspectatus venturus esset, sic: "Et egredietur virga de stirpe Iesse, et germen de radice eius orietur: et spiritus Domini super eum requiescet, spiritus sapientiae et intellectus, spiritus consilii et virtutis, spiritus scientiae et timoris Domini; et faciet eum celerem ad intellegendum in timore Domini; et non iudicabit secundum conspectum oculorum suorum, neque arguet secundum auditionem aurium suarum: sed iudicabit pauperes in iustitia, et arguet in aequitate pro mansuetis terrae: et percutiet terram virga oris sui, et spiritu labiorum suorum interficiet impios."57

GSAM 52Resurrectio a Prophetis Docta

GSAM 52.1Propheta Isaias etiam doctrinam resurrectionis mortuorum docuit, his verbis solantibus: "In monte hoc Dominus exercituum faciet omnibus populis festum pinguium, festum vinorum in faecibus, pinguium medullatorum, vinorum in faecibus bene purgatorum. Et in monte hoc perdet faciem velaminis operientis omnes populos, et tegminis quod tegitur super omnes gentes. Devorabit mortem in victoria; et Dominus Deus deterget lacrimas ab omnibus faciebus; et opprobrium populi sui tollet de universa terra; quia Dominus locutus est. Et dicetur in die illo: "Ecce, hic est Deus noster; exspectavimus eum, et salvabit nos: hic est Dominus; exspectavimus eum, laetabimur et gaudebimus in salute eius."58

GSAM 52Regnum Terrae Renovatae

GSAM 52.2Idem propheta dicit terram novam fore in qua ultimum regnum stabiliatur: "Ecce, ego creo caelos novos [caelos aëris] et terram novam; et priora non erunt in memoria, neque venient in cor [in margine, Hebraice, "in cor venient," id est, ut iterum desiderentur]. Vos autem gaudete et laetamini in perpetuum in eo quod ego creo: ecce enim creo Hierosolyma in exsultationem, et populum eius in laetitiam. Et laetabor in Hierosolymis, et gaudebo in populo meo: et vox fletus non audietur in ea ultra, nec vox clamoris. Nec erit amplius inde [a tempore quo nova terra creabitur] infans dierum [puer brevis vitae], nec senex qui non impleverit dies suos [senectus praematura]: quia puer centum annorum morietur [temporibus quibus homines ad vitam nongentorum annorum perveniebant, pueri centum annorum esse poterant]; sed peccator centenarius [in annis posterioribus vitae centenariae] maledictus erit. [Qui eo tempore morientur quo nova terra instituitur, sunt qui in "perditione hominum impiorum" pereunt. 2 Petri 3:7.] Et aedificabunt domos, et habitabunt in eis; et plantabunt vineas, et edent fructus earum. Non aedificabunt, et alter habitabit; non plantabunt, et alter comedet. Quia sicut dies arboris [arboris vitae, Septuaginta] sunt dies populi mei, et electi mei diu fruentur opere manuum suarum."59

GSAM 53.1Ezechiel per longam temporum seriem usque ad resurrectionem mortuorum prospicit. Per eum Dominus dicit: "Ecce, popule meus, aperiam sepulcra vestra, et exsuscitabo vos e sepulcris vestris, et reducam vos in terram Israel."60

GSAM 53"Luctus Nostros Ipse Portavit"

GSAM 53.2Isaiae, prophetae evangelico, plenius revelata sunt probatio, passiones, et mors Salvatoris pro hominibus. "Quis," inquit propheta, "credidit famae nostrae? et cui bracchium Domini revelatum est? Nam sicut surculus coram eo orietur, et sicut radix ex terra arida: non est species neque decor; et cum videamus eum, non est species ut eum desideremus. Despectus est et reiectus ab hominibus; vir dolorum et novit luctum: et quasi facies nostras ab eo abscondimus; despectus est, et non existimavimus eum. Profecto ipse languores nostros sustinuit et dolores nostros tulit; nos autem putavimus eum percussum, a Deo plagiatum et humiliatum. Sed vulneratus est propter scelera nostra, attritus est propter iniquitates nostras; disciplina pacis nostrae super eum fuit, et livore eius sanati sumus.61

GSAM 53.3Num haec tam mirabilia in meis diebus evenient? populus, sicut propheta, rogavisset. Responsum fuisset: "Nunc non evenient; nondum advenit tempus huius magni Liberatoris." Sed propheta dicit: "Oculi tui videbunt Regem in decore suo; terram procul remotam oculi tui inspicient."62

GSAM 54Prophetiae Danielis Futura Revelant

GSAM 54.1Per prophetam autem Danielem Dominus populum suum docere coepit de regnis continuis quae surrectura erant et dominatura usque ad constitutionem regni eius aeterni; et de tempore quodam singulari revelando, ab eventu tunc futuro, usque ad ipsum adventum et praecisionem Messiae. Interpretatio somnii Nabuchodonosoris revelavit quattuor regna, quae orbem terrarum imperatura erant, vi et magnitudine decrescere pro ratione decrescentis pretii auri, argenti, aeris, et ferri; et tandem fractam et dissociatam condicionem regnorum comparandam esse fragilitati ferri luto commixti. Deinde regnum caeleste venturum erat, quod redactionem illorum regnorum sequi debebat, quae sicut paleae areae aestivae futurae erant, ut nullus eis locus inveniretur, dum regnum Dei totam terram impleret.

GSAM 54.2Deinde, in visione capituli septimi, sub symbolis quattuor bestiarum magnarum, idem argumentum iterum tractatur, et aliae rationes horum regnorum exhibentur. In hoc capitulo describitur cursus et opus potestatis "cornu parvi" quae, post divisionem regni quarti in decem partes, surrectura erat, tres ex eis subvertens vel subigens, ut se ut principem spiritualem super omnia constitueret. Haec potestas pontificia in statu diviso et fragili regni quarti per mille ducentos sexaginta annos continuabitur. Ita revelata sunt eventa usque ad tempus quo Christus regnum a Patre accipit, et id sanctis Altissimi dat; regnum quod tandem omnem terram regnabit, et in aeternum manebit.

GSAM 55Dierum Duo Milia Trecenta

GSAM 55.1In octavo Danielis capite, sub visione arietis, capri, et "cornu parvi quod admodum magnum factum est," propheta iterum usque ad finem temporis ducitur. In versibus 13 et 14 eius animus ad tempus quoddam—duo milia trecentos dies—usque ad iudicium pertinens convertitur. Longum hoc temporis spatium erat, et ita propheta intellexit; nam angelus ei nuntiavit visionem adhuc multorum dierum esse. Adhuc nullum tempus initii dierum datum erat, et ita capitulum concludit his verbis: "Visione attonitus sum; sed nemo eam intellexit."

GSAM 55Septuaginta Hebdomades ad Messiam

GSAM 55.2Capitulum nonum narrat angelum ad Danielem venisse, petitioni eius respondentem, ut ei peritiam et intellectum daret. Is eum de spatio septuaginta hebdomadum certiorem fecit. Ex his hebdomadibus annorum sexaginta novem [quod, ut dicitur, est sensus verbi Hebraici shevooim, quod "hebdomades" redditur] usque ad Messiam pertinerent. Initium autem temporis, "praeceptum ad restituendam et aedificandam Hierosolyma," nondum datum erat. Quaeritur, quomodo Daniel scire potuerit ubi sexaginta novem hebdomades finem habiturae essent? In duodecimo capite quaestio de tempore iterum tractatur, et ad interrogationem eius, "Quis erit finis harum rerum?" ei dicitur ut abeat, quia verba "obsignata et clausa sunt usque ad tempus finis," quando "prudentes intellegent."

GSAM 55.3Sine dubio haec quaestio de tempore est unum ex exemplis ad quae apostolus Petrus alludit, cum dicit: "De qua salute prophetae quaesiverunt et investigaverunt diligenter, qui de gratia quae ad vos futura erat prophetaverunt, investigantes quod aut quale tempus Spiritus Christi, qui in eis erat, significaret, cum praenuntiaret passiones Christi et gloriam quae secutura erat."63

GSAM 56Sors Impiorum

GSAM 56.1Malachias, ultimus prophetarum Veteris Testamenti, descriptionem magnificam finalis perditionis impiorum relinquit: "Ecce dies venit, ardens sicut furnus; et omnes superbi, immo vero omnes qui faciunt iniquitatem, erunt stipula; et exuret eos dies qui venit, dicit Dominus exercituum, ita ut non relinquat eis radicem neque surculum. Vobis autem qui timetis nomen meum, orietur Sol iustitiae, et sanitas in pennis eius: et egrediemini et crescetis sicut vituli de saeptis. Et conculcabitis impios; quia cinis erunt sub plantis pedum vestrorum in die qua ego faciam hoc, dicit Dominus exercituum."64

GSAM 56.2Cum haec omnia, in Vetere Testamento ab Israelitis possessa, tot rationes consilii salutis eis evolverent, quam magnum studium fuisse oportuit diligentium verbi discipulorum, cum viderent et intellegerent se tempori appropinquare quo hoc promissum Semen venturum esset. Cum turbae, atque etiam qui in synagogis omni Sabbato Scripturas legebant, verbum non intellegerent (Act. Apost. 13:27), pii et studiosi, qui sub ductu Spiritus fideliter Scripturas scrutarentur, sine dubio ardenter orabant, sicut apostolus Ioannes in hoc tempore oravit: "Veni, Domine Iesu, veni cito."

Notes

  1. Proverbia 13:12. ↩
  2. Haggaei 2:6, 7. ↩
  3. Hebraeis 12:26-28. ↩
  4. Isaiae 28:13. ↩
  5. Proverbia 4:18. ↩
  6. Genesis 4:1. ↩
  7. Hebraeis 11:4. ↩
  8. Genesis 4:25. ↩
  9. Genesis 5:29. ↩
  10. Genesis 9:1; 10:9, 10. ↩
  11. Genesis 13:15-17. ↩
  12. Hebraeorum 11:8. ↩
  13. Hebraeorum 11:10. ↩
  14. Genesis 15:13-15. ↩
  15. Hebraeorum 11:19. ↩
  16. Galatae 3:16. ↩
  17. Galatae 3:8. ↩
  18. Genesis 28:13. ↩
  19. Genesis 49:10. ↩
  20. Exodus 1:8; Actus Apostolorum 7:18. ↩
  21. Hebraeorum 11:23. ↩
  22. Vide Iosephi Antiquitates Iudaeorum, Liber II, caput IX, par. 7; Spiritum Prophetiae, vol. I, pp. 165, 166. ↩
  23. Actus 7:25. ↩
  24. Numeri 24:17. ↩
  25. Hebraeorum 11:12, 13. ↩
  26. Numeri 14:21. ↩
  27. Habacuc 2:14. ↩
  28. Exodus 25:40; 26:30; 27:8; Actus 7:44. ↩
  29. Hebraeis 8:3-5; 9:8-12. ↩
  30. Hebraeis 10:1. ↩
  31. Actus 13:19, 20. ↩
  32. Deuteronomium 4:6, 7. ↩
  33. 1 Samuelis 8:7. ↩
  34. 1 Samuelis 8:5. ↩
  35. 1 Samuelis 8:19, 20. ↩
  36. Osee 13:9-11. ↩
  37. Ezechiel 21:25-27. ↩
  38. Michæas 4:8. ↩
  39. Psalmus 89:27-29, 36, 37. ↩
  40. Isaiae 9:6, 7. ↩
  41. Genesis 5:24. ↩
  42. Hebraeorum 11:5. ↩
  43. Regum II 2:11, 12. ↩
  44. Iudas 14, 15. ↩
  45. Iob 19:23-27. ↩
  46. 1 Paralipomenon 29:23. ↩
  47. Actus Apostolorum 2:30, 31. ↩
  48. Psalmus 2:2-7. ↩
  49. Psalmus 110:1. ↩
  50. Isaiae 7:14. ↩
  51. Matthaeus 22:42-45; Psalmus 110:1. ↩
  52. Hebraeis 1:8, 9. ↩
  53. Michæas 5:2. ↩
  54. 1 Regum 8:10, 11. ↩
  55. 2 Paralipomenon 7:12. ↩
  56. Haggaeus 2:9. ↩
  57. Isaiae 11:1-4. ↩
  58. Isaiae 25:6-9. ↩
  59. Isaiae 65:17-22. ↩
  60. Ezechiel 37:12. ↩
  61. Isaiae 53:1-5. ↩
  62. Isaiae 33:17. ↩
  63. 1 Petri 1:10, 11. ↩
  64. Malachias 4:1-3. ↩

Note

Back