Capitulum XV — Lux Crescens et Maiora Miracula
GSAM 235.1"Recordamini dierum priorum, in quibus, postquam illuminati estis, certamen magnum aerumnarum sustinuistis; ex parte, cum et contumeliis et aerumnis spectaculum facti essetis; et ex parte, cum facti essetis participes eorum qui sic tractabantur."1
GSAM 235.2Tempus quod fuit a deceptione anni MDCCCXLIV usque ad lucem claram de sanctuario et nuntio tertii angeli prolatam, tempus fuit singularis probationis. Adventistae, qui adhuc in motu praeterito se recte egisse contendebant, vere erant "spectaculum" iis qui nuntium omnino irritum esse putabant; et hac de causa magnarum contumeliarum obiecti erant. Hoc laeti ferre poterant, dum Domino per fidem adhaerebant et praesentiam Spiritus eius Sancti participabant.
GSAM 235Duo Puncta Oppugnationis Praecipua
GSAM 235.3Satanas duas praecipuas tentationes contra Adventistas adhibuit. Prima erat efficere ut qui firmiter credebant tempus propheticum expletum esse, secundo adventui Christi crederent esse adventum spiritualem, et eum quodam modo hunc adventum in fine duorum milium et trecentorum dierum fecisse. Secundum erat efficere ut ii, qui de experientia sua praeterita vacillarent, eam omnino desererent. Itaque dum veritas de sanctuario et nuntio tertii angeli ex Scripturis paulatim revelabatur, Nuntii Spiritus Dei, per donum prophetiae, motum praeteritum confirmaverunt, eum appellantes "lucem claram" quam Deus in capite viae posuit ut usque ad urbem luceret, et testimonia scripturae monstraverunt secundum quae secundus adventus Christi litteralis et personalis esse debet, et ideo non potest esse eventus in fine "dierum."
GSAM 236Manifestationes Mirabiles
GSAM 236.1Si Dominus his diebus ultimis per visiones ad populum suum loquatur, nonne exspectaremus in ipsa manifestatione signa divina manifesta esse? Haec signa in visionibus Dominae E. G. White apparent. Phaenomenon ipsarum visionum, ut in Capite XIII monstratum est, simpliciter mirabile est; sed sunt multae res mirabiles cum eius prioribus visionibus coniunctae, quas animadvertes dum hoc opus ulterius perlegis; et numne exspectare possemus aliter futurum esse in dono huius generis, a Deo instituto ut animum populi alliciat et eos impellat ut dicant, sicut Moyses, "Recedam, et videbo hanc rem magnam"? Simplicis narrationis puellae pauperis, aegrotantis, invalidae, quae in ipso mortis limine visa est, Dominum sibi visionem dedisse, hoc efficere non satis fuisset. Mirabiles autem manifestationes cum visionibus coniunctae studium earum excitaverunt, et puella rogata est ut de loco in locum iret et narraret quae Dominus sibi mandaverat ut aliis nuntiaret.
GSAM 236Demonstrationes Insignes in Visione Tertia
GSAM 236.2Hic nonnulla facta de tertia eius visione, ea quae in domo patris data est et in Capite XIII commemorata est, proferam, prout ea mihi narrata sunt a patre et matre Dominae White, a sorore eius, Domina Sara Belden, et ab aliis.
GSAM 236.3In cubiculo ubi visio data est, in mensa scriptoria iacebat Biblia familiae maxima. Erat exemplar editionis Bostoniae a Iosepho Teale anno MDCCCXXII impressae. Liber est duodeviginti pollicum in undecim, quattuor pollicum crassitudine, et paulo plus quam duodeviginti libras pendit. Dum in visione erat, surrexit et hanc gravem Bibliam in bracchio sinistro suscepit, libro aperto, et eam perpendiculariter a corpore suo protulit; deinde plus quam dimidiam horam dextra manu paginas verteret et varios locos Scripturae monstraret, quos repeteret dum oculi eius sursum spectarent, et in partem a libro contrariam. Soror eius Sara (postea uxor Stephani Belden), aut, interdum, alius aliquis praesens, omnem locum quem digitus eius monstrabat inspexit, et clare vidit eam in omni casu scripturam repetere in qua digitus eius quiescebat. Mater Harmon dixit filiam suam Ellenam, in statu suo naturali, "propter infirmitatem virium non potuisse illud grave Biblia Sacra de mensa tollere; sed in visione ea id tam facile, ut videbatur, tenuisse, quasi esset tantum Testamentum pocketarium."
GSAM 237.1Ecce, mirum quidem!—puella delicata, septuaginta tantum libris pendens, librum Sacrum gravem plus quam dimidiam horam tenens, eo modo ut vir robustus eum duabus minutis tenere non posset; praeterea, a loco ad locum ad verba Sacrarum Scripturarum folia vertens, quae in omni casu ea esse demonstrabantur quae illa repetebat, dum oculi eius sursum et in partem contrariam a libro spectabant; et denique, vox ex persona procedens sine ullo motu pulmonum aut spiritus in corpore, et textus designatos Scripturarum recte repetens,—haec omnia certe supra suspicionem sunt effectum esse aut arte humana productum aut morbi. Qui ea viderunt, haec clarissime habuerunt manifestationem Spiritus Eius qui ex rubo ardenti locutus est. Tales manifestationes in tertia visione Dominae Harmon, ubi notae sunt, persuasivum argumentum praebuerunt vim in his visionibus plus quam finitam fuisse.
GSAM 237Visio Topshamensis
GSAM 237.2Mox post hoc eventum, congregatio Adventistarum Topshamiae, quae est circiter triginta milia passuum ad boreorientem Portlandiae in Cenomannia, de beneficiis Domini erga Dominulam Ellenam G. Harmon audiens, eam ad se invitavit. Invitatio accepta est, et sic primum Topsham adita est. Conventus Adventistarum illo tempore in domo Domini Curtiss habebantur. Domina Francisca Lunt (quae olim Dominula Francisca Howland fuerat), ex Oaklandia in California, mihi testimonium sequens dedit, datum die XIX Ianuarii, anno MDCCCXC:—
GSAM 238.1"Ego, cum familia patris mei, conventibus Sororis Harmon Topshami anno MDCCCXLV interfui, et inter hos conventus, visione affecta est. Primum erat quod eam in visione videramus. Unum ex illis Bibliis veteris formae [Biblium Familiae Teale, duodeviginti librarum pendens] a Fratre Curtiss possidebatur. Hoc magnum Biblium a Sorore Harmon e mensa, dum in visione erat, sumptum est, et loca Sacrorum Scripturarum ab ea monstrabantur dum folia verteret, oculis sursum et a libro avertentibus. Loca quae repetebat erant aut verba instructionis, aut cohortationis, aut reprehensionis. Alia proprietas manifestationis illius temporis erat positio libri. In manu eius aperta tenebatur ad angulum quadraginta quinque graduum, neque quisquam alius ullum librum simili angulo tenere poterat quin statim ex manibus elaberetur; sed Soror Harmon hunc librum illo angulo per aliquot minuta tenuit, tam firmiter quasi manu eius adhaereret, ea interim ex uno in alterum in conclavi transeunte.
GSAM 238Testimonium Dominae Truesdail
GSAM 238.2Aliud testimonium de eadem visione est a Domina M. C. Truesdail, ex Trenton, Missuria, datum die 27 Ianuarii, anno 1891. Haec ait:—
GSAM 238.3"Quindecim annos nata eram anno MDCCCXLV, et adfui tempore primae Sororis Harmon visitationis Topshamensis, cum visionem habuit in domo Fratris Curtiss, ubi magnum Biblia familiae suscepit et ita tenuit ut nullus alius librum in manibus tenere posset quin statim de manibus elaberetur.
GSAM 238.4Soror Harmon plus quam duas horas in visione fuit. Fuit mirabilissima manifestatio potentiae Dei quam umquam vidi, et eam in visione plus quam duodecies vidi. Hae occasiones semper erant magnae gravitatis et sui examinationis, sed haec omnibus praestitit. O! quam trepidavimus dum Maiestas caelestis per infirmum instrumentum suum nos instruebat; dum nobis legebat loca tam consolantia et ad difficultates nostras apta; qualia sunt Hebraeorum 2:2, 3; Iacobi 5:7, 8; Hebraeorum 10:35, 39; 1 Petri 1:7; Lucae 12:32-37, praeter multos alios, magnam Bibliam familiarem tam alte tenens ut mihi in sella stare necesse esset ut legerem ubi digito monstrabat. Non puto Sororem Harmon plus quam duos pollices proceriorem fuisse."
GSAM 239.1Tales manifestationes candidis persuaserunt aliquam vim maiorem quam humanam humile instrumentum regere, et ex variis partibus Novae Angliae vocationes venerunt ut testimonium suum perferret.
GSAM 239Labor Manualis Peccatum
GSAM 239.2Mox post haec, Domina Harmon in visione iussa est Parisiam, oppidum in Cenomannia, visitare, ubi erant qui laborem manualem peccatum esse crederent. Pastor Stephens, ex Woodstockia Cenomanniae, huius erroris dux erat, et magnam vim in ceteros habebat. Antea praedicator Methodista fuerat, et Christianus humilis et fidelis habitus est. Fiduciam multorum meruerat studio veritatis et vitae sanctae specie, quae effecit ut nonnulli eum a Deo praecipue directum esse crederent. Dominus Dominae Harmon reprehensionem illi destinatam dedit. Illa affirmavit eum contra verbum Dei agere, cum a labore abstineret, errores suos aliis imponeret, et omnes qui eos non acciperent damnaret. Omnia argumenta reiecit quae Dominus dedit ut eum de errore suo convinceret, et errata sua agnoscere noluit. Impressionibus animi se dabat, itineraque laboriosa suscipiebat, longas peragrans distantias, ubi contumelias modo accepturus erat, et putabat se in omnibus his pro nomine Christi pati. Ratio et iudicium eius demissa sunt.
GSAM 239.3De testimonio Sororis Harmon et exitu rei, ex epistula a Domina M. C. Truesdail accepta citabo, quae tunc Parisii in Cenomannia habitabat. Postquam nonnulla supra dictis congruentia narravit, sic ait:—
GSAM 240.1"Confessiones a cunctis factae sunt praeter ducem eorum, Iesse Stephens. Soror Harmon eum monuit, nisi se humiliando errores suos confiteretur, mox cursum suum finiturum esse. Omnes hoc praedictionem esse intellexerunt, eum aliquo modo sibi mortem consciturum esse."
GSAM 240.2Sequitur exitus rei eius:—
GSAM 240.3"Postquam parvus grex eius eum reliquit, melancholicus factus est, et mox mentem amisit, recusans edere quidquam ab impiis coctum. Nondum de reditu meo ex Massachusetta audiverat, cum prandium eius attulissem. Interrogavit, manum osseam per parvum fenestrae foramen porrigens, 'Num te Deus cum hoc misit, Soror Mariana?' Responsum meum haesitantem animadvertens, gustare id recusavit. Condicio eius miserabilis, in parvo conclavi apud fratrem suum (qui non credebat) inclusus, me admonuit monitus illius qui tam benigne ei e caelo missus erat, et quem ille tam obstinate reiecit. Post hanc tristem visitationem, duobus diebus post, ad familiam suam ductus est, ubi mox vitam suam sibi ademit, lorum ex stragulis suis faciens.2
GSAM 240Praedictio Impleta
GSAM 240.4Aestate anni MDCCCXLV, Otis Nichols invitante, Domina Harmon Massachusettam visitavit, comitante ea sorore Sara. Apud familiam Domini Nichols habitabant. Ille et uxor eius curru suo eas ducebant ad varios locos ad conventus habendos, ubi Domina Harmon testimonia sua praedicabat. Itaque Bostoniam, Roxburiam, et Carveriam visitare potuit. Tempore secundae visitationis eorum Bostoniam in Massachusetta, res notabilis accidit.
GSAM 240.5In Bostonia et vicinia erat coetus hominum fanaticorum qui etiam laborare peccatum esse censebant, cuius nuntius praecipuus erat: "Vendite quae habetis, et date elemosinam." Dicebant se in iubilaeo esse, terram quiescere debere, et pauperes sine labore alendos esse. Sargentus, Robbins, et nonnulli alii duces erant. Visiones diabolicas esse denuntiabant, quia errores sui ostensi erant. Severi erant in omnes qui non credebant sicut illi.
GSAM 241.1Dum Domina Harmon et soror eius domi Domini Nichols hospitio excipiebantur, Sargentus et Robbins Bostonia venerunt ut beneficium ab eo peterent, et dixerunt se venisse ut visitarent et per noctem apud eum manerent. Dominus Nichols respondit se gavisum esse quod venissent, quia Dominae Sara et Ellen Harmon domi essent, et voluit ut eas cognoscerent. Statim consilium mutaverunt, nec persuaderi potuerunt ut domum intrarent. Dominus Nichols rogavit num Ellen nuntium suum Bostoniae narrare posset, et num audire vellent, deinde iudicare. "Ita," inquiunt, "venite Bostoniam proximo Sabbato [id est, die Solis, cum Sabbatum nondum observarent]; nobis gratum erit eam audire."
GSAM 241.2Hanc rem mihi narravit Dominus Nichols domi suae Dorcestriae anno MDCCCLVIII. Dixit se omnia paravisse ut die Solis mane curru suo Bostoniam iret, ut Dominam Harmon ad conventum propositum duceret. Illa vespera, inter preces familiares, in visione rapta est. Postquam ex ea evigilavit, inquit, "Frater Nichols, cras Bostoniam non ibo; Dominus mihi ostendit me ad Randolphiam ire debere. Opus mihi ibi faciendum est." Dominus Nichols verbum suum magni faciebat. Promiserat se eam Bostoniam postridie ducturum esse, et anxie quaesivit, "Quid faciam de verbo meo datum Sargentio et Robbins?" "Noli de eo sollicitari," inquit Domina Harmon, "Dominus mihi iussit ut aliam viam ineam." "Bene," inquit Dominus Nichols, "hoc non intellego." "Dominus mihi ostendit nos id intellecturos esse cum illuc pervenerimus," inquit Domina Harmon. "Bene," inquit Dominus Nichols, "nulla tibi via est illuc perveniendi nisi nos eamus et te ducamus, sed nescio quomodo res fratribus Bostoniensibus explicabo."
GSAM 241.2Dominus Nichols mihi praeterea dixit Sororem Harmon in visione eorum simulationem vidisse, nullum conventum Bostoniae die Sabbati fore, Sargentum, Robbins, et alios adversantes cum magna multitudine Randolphi (tredecim milia passuum a Bostonia) die Sabbati conventuros esse; et nos adversarios Randolphiae in conventu eorum Sabbato convenire debere, et ibi nuntium ei pro illis datum iri, qui honestos et sine praeiudicio convinceret, utrum visiones eius a Domino an a Satana essent." Pro itinere Bostoniam et deinde Randolphiam, quod viginti duarum milium passuum spatium est, directe Randolphiam petiverunt, eo circa tempus conventus pervenientes. Ibi invenerunt eosdem qui Bostoniae se conventuros cum eis constituerant. Dominus Nichols deinde inquit, "Nunc intellego."
GSAM 242.1Hoc conatus Sargenti et Robbins ad testimonium Dominae Harmon vitandum, et modus quo ea instructa est ut eos conveniret, magnum momentum in animis nonnullorum qui aderant habuit. De ipso conventu, relationem a Domino Nichols factam afferam:—
GSAM 242Demonstrationes Insignes
GSAM 242.2Soror Ellen in visione cum manifestationibus extraordinariis rapta est, et in visione voce clara loqui perrexit, quae ab omnibus praesentibus clare intellegi poterat, usque ad solis occasum fere. Sargentus, Robbins, et French vehementer exacerbati sunt, necnon commoti, cum audirent Sororem Ellen in visione loquentem, quod a diabolo esse affirmabant; omnem suam auctoritatem et vires corporis consumpserunt ut effectum visionis delerent. Una cantabant maxime clare, deinde alternis locuti sunt et ex Sacris Scripturis magna voce legerunt, ne Ellen audiretur, donec vires eorum defecissent et manus tremerent ut legere non possent; sed in medio omni hoc tumultu et strepitu, vox clara et acuta Ellenis, dum in visione loquebatur, ab omnibus qui aderant distincte audiebatur. Adversatio horum virorum continuavit quamdiu loqui et cantare potuerunt, quamquam nonnulli ex suis amicis eos increpabant et rogabant ut desisterent. Sed Robbins inquit, 'Idolo inclinatis: vitulum aureum adoratis.'
GSAM 243.1Dominus Thayer, domus dominus, non plene persuasus erat visionem eius a diabolo esse, sicut Robbins affirmabat. Eam aliquo modo probari volebat. Audiverat enim visiones potentiae diabolicae impediri aperiendo Biblia et ea in persona videntis ponendo, et Sargentum rogavit num hoc modo id experiretur, quod ille facere recusavit. Deinde Dominus Thayer Bibliam domesticam in quarto, magnam et gravem, quae in mensa iacebat et raro adhibebatur, suscepit, aperuit, et apertam in pectus Ellen in visione posuit, dum ea tunc retrorsum in angulo cubiculi parieti inclinabatur. Statim postquam Biblia super eam posita sunt, surrexit et in medium conclave ambulavit, Biblia in una manu aperta et quam altissime attollens, oculisque constanter sursum spectantibus, sollemniter declaravit: 'Testimonium Dei inspiratum,' aut verba eiusdem significationis. Deinde, dum Biblia manu una extendebantur, oculisque sursum conversis, non in librum ipsas spectantibus, diu pergens altera manu folia vertere, digitum in certas locos ponere, eorumque verba voce sollemni recte proferre. Multi qui aderant, locos ubi digitus eius monstrabatur spectabant, ut viderent num recte ea diceret, cum oculi eius eodem tempore sursum spectarent. Nonnulla ex locis memoratis erant iudicia contra impios et blasphemos; alia autem erant monita et praecepta de praesenti nostro statu.
GSAM 243Visio Longissima, plus quam sex horarum
GSAM 243.2In hoc statu mansit per totum postmeridianum usque ad solis occasum fere, cum e visione exiit. Cum autem Ellen in visione surrexit in pedes suos, Biblia Sacra gravia et aperta in manu tenens, et per cubiculum ambulavit, loca Scripturae proferens, Sargentus, Robbins, et French tacuerunt. Reliquum tempus, cum multis aliis, perturbati sunt; sed oculos clauserunt et perferentes, sensus suos nullo modo confitentes.3
GSAM 244Nuptiae Dominae Harmon
GSAM 244.1Die trigesimo Augusti, anno MDCCCXLVI, Domina E. G. Harmon et Pastor Iacobus White matrimonio coniuncti sunt, et una pro nuntii progressu laboraverunt. Anno MDCCCXLVII, labores eorum plerumque ad Cenomanniam et Massachusettam cohibiti sunt.
GSAM 244.2Primo Sabbato Aprilis, Dominae White visio maxime animum movens data est, in domo Stockbridge Howland Topsham, ubi conventus tunc plerumque habebantur. Haec est visio illa quae in "Scriptis Primis" commemoratur, in qua conspectum habuit sanctuarii et supellectilis eius, temporis tribulationis, sanctorum ex urbibus fugientium, impiorum eos circumdantium, liberationis eorum voce Dei, iubilaei, adventus Domini in curru nubilo, et cetera. Bene erit nonnullos motus eius in hac visione animadvertere.
GSAM 244Multa Biblia in Visione Adhibita
GSAM 244.3Domina Francisca Lunt (filia S. Howland), die undevicesimo Ianuarii, anno MDCCCXC, mihi dixit:
GSAM 244.3"In latere conclavis ubi conventus habebantur, mensa erat, in qua complures libri variorum generum, inter quos aliquot Biblia magnitudinis communis." Dum in visione erat, Domina White surrexit, ad mensam iit, unum Biblia sacra sustulit, nec alium librum tetigit; et eam apertam super caput manu sinistra tenens, digito indicis dextrae textum Scripturae, quem repetebat, monstrabat, stans ante hominem cui destinabatur; deinde librum apertum in pectus hominis, cui scripturam repetebat, posuit. Ad mensam rediens, aliam Bibliam cepit, et eodem modo alium textum Scripturae recitavit, librumque apertum in pectus hominis cui loquebatur posuit. Hoc factum est ad circiter sex homines; post quae, modo venusto, in sella consedit, oculis interim semper sursum et a libro avertentibus.
GSAM 245.1De hoc Domina Truesdail ait:
GSAM 245.1"Praesens eram [mense Aprili, anno MDCCCXLVII] cum Soror White ad mensam iit et unum post alterum Biblia ex libris in mensa positis sustulit, eaque in pectus eius ponebat, cui textum Scripturae habebat. Hoc faciebat oculis ad caelum sublatis. Hac occasione, dum mecum loquebatur, Librum Sacrum super caput tenuit; deinde eum in pectus meum posuit. Versus mihi dati erant ex secunda Epistula ad Corinthios, capitulo sexto, versu septimo decimo."4
GSAM 245.2In epistula a Francisca Lunt uxore scripta, nomina trium personarum memorat quae hoc in casu aderant, et quibus Bibliorum libri imponebantur dum White uxor eis de singulorum textu loquebatur; et inter nomina erat nomen Truesdail uxoris.
GSAM 245Primum Opus inter Fideles Adventus fuit
GSAM 245.3Opus Dominae Harmon, dono prophetico duce, a mense Ianuario anni MDCCCXLV usque ad ver anni MDCCCXLVI, fere duodeviginti menses, cum "credentibus" in adventu proximo Christi fuit, quibuscum antea consociata erat. Post finem duorum milium et trecentorum dierum (die XXII Octobris, MDCCCXLIV), donec causa deceptionis eorum et natura eventus qui tunc accidit intellegerentur, periculum esset ne credentes in opiniones falsas deicerentur, aut ne omnino experientiam suam praeteritam abicerent. Nuntius eius talibus erat: "Motus ille praeteritus a Deo fuit. Fidem vestram firmiter tenete. Dominus adhuc opus habet pro populo suo. Studete Bibliis. Quaerite verbum, et invenietis lucem."
GSAM 245.4Haec praeceptio cum consilio Domini congruit. Propositum eius semper fuit ut nuntii eius speciales ad populum suum, suo tempore, ex verbo eius proferrentur, et deinde donum prophetiae "secundario" veniat, ad confirmandos et roborandos credentes.
GSAM 246.1Exemplum huius rei notabile invenitur in Cornelio, sicut in Actibus Apostolorum narratur. Angelus Dei ei apparuit et in domo Cornelii visionem ei dedit. Ille angelus veritates evangelicas bene noverat, et eas Cornelio docere potuisset, sed missus est ut ministraret ei qui heres salutis erat, visionem Cornelio dando. Ei confirmavit orationes et consecrationem eius in conspectu Domini acceptas esse. Non ei evangelium praedicavit, sed simpliciter iussit eum Petrum vocare, qui Ioppe apud Simonem coriarium hospitabatur. Petrus venit, et ex Scripturis Cornelio evangelium Christi nuntiavit.
GSAM 246De Loco Muneris Prophetici
GSAM 246.2Hoc loco bene est ordinem incrementi donorum notare, sicut Dominus in verbo suo designavit. Paulus ad hoc refert in epistula sua ad Corinthios, ubi ait: "Deo in ecclesia posuit, primum apostolos, deinde prophetas."5
GSAM 246.3Cum apostoli dictum de ratione horum donorum in opere evangelico spectamus, statim intellegimus cur hic ordo servetur. Haec dona comparans, Paulus ait: "Sermo enim linguarum signum est, non credentibus, sed infidelibus; prophetia autem non infidelibus, sed credentibus."6 Domini ordo est ut nuntia eius propria ad orbem terrarum ex verbo eius proferantur; et proinde homines movet ut Scripturas perscrutentur, et tamquam apostoli procedant, onerati nuntiis Domini, eaque ex Sacris Scripturis praedicent, quae aetatum experimentum sustinuerunt. Suscitatis fidelibus, donum prophetiae secundario advenit, partem suam explens "ad perfectionem sanctorum, ad opus ministerii, ad aedificationem corporis Christi."7