Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
15 / 29

Capitulum XIV — Ianua Clausa

John Norton Loughborough

GSAM 214.1"Euntibus illis emere, venit sponsus; et quae paratae erant, intraverunt cum illo ad nuptias, et ianua clausa est."1

GSAM 214.2Adventus Sponsi in hac parabola introductus non est adventus Christi in terram, sed ad nuptias. Nuptiae sunt eventus qui ante Domini adventum fit. Hoc in Evangelio a Luca conscripto ita exprimitur: "Lumbi vestri praecincti sint, et lucernae vestrae ardentes; et vos similes hominibus exspectantibus dominum suum, quando revertatur a nuptiis; ut, cum veniat et pulset, statim ei aperiant."2

GSAM 214De Regno Accipiendo, Quod Nuptiae Vocatur

GSAM 214.3Adventus Sponsi ad nuptias describitur in Daniele 7:13, 14, ubi Christus ad Patrem venit ut regnum suum accipiat. Olim adventus regis ad urbem suam capitalem, ut solium et regnum suum acciperet, matrimonium appellabatur. Hic eventus—acceptio urbis capitalis tamquam sponsae—pompa et apparatu veri matrimonii celebrabatur. Itaque cum Christus a Patre caelesti regnum suum accipit, dicitur se matrimonio iunxisse sponsae suae—Ierusalem Novae (Apocalypsis 21:9); et hoc in parabola "matrimonium" appellatur.

GSAM 214.4Post finem duorum milium trecentorumque dierum, die XXII Octobris, anno MDCCCXLIV, populus Adventus, qui eventa in experientia sua cum rebus ad matrimonium orientale pertinentibus comparabat, dixit: "Christus ad nuptias intravit." Cum clariorem lucem de natura eventus in fine duorum milium et trecentorum dierum accepissent, fides eorum Christum in opus, in quod ingressus erat, secuta est; itaque per fidem, "cum eo ad nuptias intraverunt."

GSAM 215"Redibo"

GSAM 215.1In visione Dominae Harmon data, anno MDCCCXLV, de Christo ex prima in secundam partem sanctuarii caelestis transeunte, haec verba invenimus: "Hic exspecta; ad Patrem meum vado ut regnum accipiam; vestimenta tua immaculata serva, et post paulisper a nuptiis redibo et te ad me accipiam." Tum currus nubilosus, rotis quasi igne flagrantibus, angelis stipatus, venit ubi Iesus erat. Ascendit in currum, et vectus est ad sancta sanctorum, ubi Pater sedebat.3

GSAM 215Misericordia Post Ianuam Clausam

GSAM 215.2Ostium clausum huius parabolae videtur referre ad eventum qui accidit ante verum adventum Filii hominis in nubibus caeli; nam postquam ostium clausum est, aliae virgines veniunt et pulsant, et dicitur eis ut "vigilent" quia nesciunt diem nec horam adventus eius. Iterum, hoc ostium clausum est postquam virgines prudentes cum Sponso ad nuptias intrant.

GSAM 215.3Ex verbis huius parabolae de virginibus videtur post introitum ad nuptias etiam virginibus "insipientibus" opportunitatem adhuc dari ut se ad Sponsum excipiendum rite praeparent. Iis iubetur "vigilare." Vigilantia et exspectatio sunt elementa cum vera praeparatione ad Dominum excipiendum coniuncta. Videtur igitur misericordiam non recedi cum ianua in hac parabola clauditur.

GSAM 215Non Ostium Lucae 13:25-28

GSAM 215.4Olim factae sunt errata in confundendo ianuam huius parabolae cum ianua illa in Luca 13:25-28 memorata, quae sic legitur: "Cum filius hominis venerit in maiestate sua, et omnes angeli cum eo, tunc sedebit super sedem maiestatis suae: et congregabuntur ante eum omnes gentes, et separabit eos ab invicem, sicut pastor segregat oves ab haedis: et ponet oves sub dextra sua, haedos autem ad sinistram. Et respondens rex dicet illis: Ite, maledicti, in ignem aeternum, qui paratus est diabolo et angelis eius. Amen dico vobis, nescio vos, unde sitis.... Recedite a me, omnes operarii iniquitatis. Erit fletus et stridor dentium, cum videbitis Abraham et Isaac et Iacob et omnes prophetas in regno Dei, vos autem eiectos." Ex his verbis plane patet, cum ostium hoc clauditur, sortem eorum qui excluduntur statui. Regnum Dei tunc advenit; nam videbunt salvatos in regno. Contra, in parabola virginum Dominus nondum in regnum suum venit, sed ad Patrem suum abivit ut regnum acciperet.

GSAM 216Ianua Clausa in Ministerio Typico

GSAM 216.1Qui per fidem Christum in opere eius secuti sunt, post finem temporis duorum milium et trecentorum dierum—die XXII Octobris, anno MDCCCXLIV—viderunt quod, cum dies propitiationis in ministerio typico adveniret, summus sacerdos ianuam cellae exterioris clauderet et ianuam in sancta sanctorum aperiret, ut ibi opus suum delendi peccatorum in sanctuario confessorum perficeret; et sic etiam Christum, summum sacerdotem nostrum, clausisse ianuam exedrae exterioris templi caelestis, et aperuisse illam exedram in qua videbatur "arca testamenti eius."4

GSAM 216Qui in Errore Erant?

GSAM 216.2Hoc tempore erant quidam inter credentes Adventistas qui nondum claram lucem de ministerio Christi in sanctuario acceperant, cum animus eorum nondum ad nuntium tertii angeli vocatus esset. Hi erraverunt confundentes hanc foris ianuam sanctuarii cum ianua clausa in Luca 13:25-28. Hi autem non erant Adventistae Septimi Diei. Sed qui illi essent, et quomodo illa doctrina orta sit, et quae res ad tales sententias duxerint, ostendere conabimur.

GSAM 217.1Populus qui se a ecclesiis nominis tantum sub praeconio nuntii adventus seiunxerat, necnon ii a quibus ita seiuncti erant, in testimonio ad quintam et sextam ex septem ecclesiis Apocalypsis appellantur. Monitus ad quintam, ecclesiam Sardis, sic se habet: "Memento itaque quomodo et acceperis et audiveris, et tenes, et paenitentiam agas. Si ergo non vigilaveris, veniam super te sicut fur, et nescies qua hora veniam super te."5 Ex his verbis liquet eos qui sic appellantur nuntium adventus Domini audivisse. Eum professi erant accepisse, sed nunc idem renuntiare in animo habebant.

GSAM 217Ecclesia Philadelphiensis

GSAM 217.2Ecclesia Philadelphiensis, sexta condicio ecclesiae evangelicae, deinde commemoratur. Haec ecclesia repraesentat populum qui sub praeconio primi et secundi nuntiorum Apocalypsis 14 eductus erat. Huic ecclesiae Dominus dicit: "Ecce, venio cito: tene quod habes, ut nemo tollat coronam tuam."6 Sequentibus etiam verbis ulterius loquitur: "Haec dicit qui sanctus est, qui verus est, qui habet clavem Davidis, qui aperit, et nemo claudit; et claudit, et nemo aperit: Scio opera tua: ecce, dedi tibi ianuam apertam, quam nemo claudere potest; quia habes virtutem exiguam, et servavisti verbum meum, et non negavisti nomen meum."7

GSAM 217Quid est Ianua Clausa huius Parabolae?

GSAM 217.3Quid per ostium apertum et clausum in scriptura modo citata intellegendum est? Censemus responsum idoneum huic quaestioni inveniri posse in explicatione adiuncta: Dum essent qui inter Adventistas lucem provectam acceperant, et docerent Salvatorem ministerium suum ex primo in secundum conclave sanctuarii caelestis transtulisse, et quaestionem de ianua aperta et clausa iis qui audire vellent recte proponerent, alia pars huic veritati adversabatur, et fidem in doctrinam confirmare conabatur ianuam apertam clausam esse, et clausam apertam esse. Hoc facientes, viam obstruebant, vel opus servorum Domini hic in terris impediebant. Ianuae sanctuarii caelestis potestate Christi aperiuntur et clauduntur—"Qui aperit, et nemo claudit." In epistula ad ecclesiam Philadelphiensem, qui firmiter tenent, verbum custodiunt, et nomen eius non negant, victoriam consequuntur quae ostium aperit quod nemo claudere potest. Hoc sine dubio ad ostium aditum ad populum spectat, quod ostium homines, ut videtur (ut mox videbimus), reapse clauserant; sed in agnitionem constantiae eorum, Dominus fidelibus "ostium apertum" proponit quod nemo claudere potest.

GSAM 218Ostium Loquendi

GSAM 218.1Multi in Scripturis loci afferuntur in quibus ianua hoc sensu adhibetur. Paulus, ad Corinthios scribens, dicit: "Ostium mihi apertum est magnum et efficax, et multi adversarii sunt."8 Iterum, in secunda epistula ad Corinthios, dicit: "Cum venissem Troadem ad evangelizandum Christum, et ostium mihi apertum esset in Domino, non habui requiem in spiritu meo, quia non inveni Titum fratrem meum."9 Colossensibus quoque sic rogavit: "Perseverate in precibus, et vigilate in eis cum gratiarum actione; orantes simul pro nobis, ut Deus ostiat nobis ianuam sermonis, ad loquendum mysterium Christi, pro quo et in vinculis sum."10

GSAM 218.2Ex his scripturis apparet aperturas ad veritatem praedicandam "ianuas apertas" vocari; et ex verbis ad ecclesiam Philadelphiae dictis, videtur eo tempore quo hoc populum vocatum est, homines magnopere nitebantur ut ianuam verbi contra eos clauderent. Ecclesia Philadelphiensis, dum per probationem transibat, verbo eius et nomini eius adhaerens, verbum Domini ad eam fuit, quod poneret ante eam ostium apertum, quod nemo claudere posset.

GSAM 219Condicio post diem XXII Octobris MDCCCXLIV

GSAM 219.1Cum causam nobis propositam habeamus, sicut in verbis prophetiae narratur, respiciamus ad res gestas, quomodo eventa processerint. Ut iam expositum est, usque ad mensem Aprilem, anno MDCCCXLIV, ecclesiae ad nuntium adventus praedicandum apertae sunt, et vocationes ad operarios plurimae erant quam ut a praedicatoribus viventibus suppleri possent. Post deceptionem, vere anni MDCCCXLIV, qui doctrinam non sincere amplexi erant, eam oppugnare coeperunt. Cum aestate anni MDCCCXLIV nuntius secundi angeli (Apocalypsis 14) et "vocatus medii noctis" (Matthaeus 25) ederentur, acerrima persecutio illorum orta est qui adhuc fidem suam in adventum Domini imminentem profiteri audebant. Hi adversarii variis modis rem comprimere, et omnibus viribus opus eorum impedire studebant, qui adhuc praedicabant "venit hora iudicii eius." De hac adversatione, Gulielmus Miller dixit: "Est maxime contra naturam et inexplicabile." Tam pertinacis erat adversatio paene ad finem duorum milium et trecentorum dierum ut Georgius Storrs de ea diceret: "Nihil nobis est cum ecclesiis nominis et omnibus impiis, nisi quatenus hic clamor eos afficere potest."

GSAM 219.2Post finem periodi, cum oppugnatio et derisio ab impiis dupliciter et tripliciter vehementiores fierent, Gulielmus Miller de re illa dixit: "Nostrum opus in peccatoribus monendis et in conatibus ad ecclesiam formalem excitandam perfecimus. Deus in sua providentia ianuam clausit."11

GSAM 219Generalis Duritia Peccatorum

GSAM 219.3Hic cursus mundi irridentis non solum peccatores contra doctrinam adventus induravit, sed testimonium eorum qui in ecclesiis nominis erant hoc erat: "Cum recordamur quam 'pauci et rari' casus verae conversionis sint, et impudentiam et duritiam peccatorum paene sine exemplo, paene inviti exclamamus, 'Num Deus oblitus est misereri? An ianua misericordiae clausa est?'"12

GSAM 220.1Ab alio operario de statu post finem periodi propheticae etiam plura legimus: "Tum paene impossibile erat ad incredulos accedere, quod deceptio anni MDCCCXLIV mentes multorum ita confuderat, et ullam de re explicationem audire nolebant."13

GSAM 220Omnia Ostia Ad Infideles Clausa

GSAM 220.2Talis condicio, pro tempore, ostium aditus claudere videbatur omnibus praeter eos qui fidem et spem in Christo mox veniendo firmiter tenebant. Cum ostium loquendi tam omnino clausum videretur, et populus Adventistae videret ostium clausum in parabola ad experientiam suam pertinere, facile intellegi potest quomodo ad conclusionem pervenerint nullam iam misericordiam esse peccatoribus: vel, ut quidam expresserunt, "ostium misericordiae clausum esse," praesertim si putabant ostium clausum in hac parabola et ostium clausum in Luca XIII idem esse. Si populus omnino audire recusaret, ita cor indurans, quomodo converti posset?

GSAM 220Quis Primus Falsam Portam Clausam Docuit?

GSAM 220.3Nunc quaestio oritur: Quis doctrinam "nullam misericordiam peccatoribus" docere coepit? Quis eam credidit? Et quis eam reiecit? Ad primam quaestionem respondentes, relationem visitationis a I. V. Himes factae in veris anni MDCCCXLV in Civitatem Cenomannicam animum advertemus. Is ait:—

GSAM 220.4"Frater Iosephus Turner et alii hoc sentiebant, nos in magno Sabbato esse—sex milia annorum confecta esse—itaque neminem Adventistarum ultra laborem manualem facere debere. Hoc facere, pro certo iis videbatur, in eorum perditionem finalem eventurum esse.
GSAM 220.5"Dum in hoc otio erant, quod ad laborem manualem mundanum attinet, nova lux, ut putabatur, in animum Fratris Turneri illuxit, scilicet, Sponsum VENISSE—eum venisse decimo die septimi mensis anni Iudaici praeteriti—tunc nuptias celebrari—tunc omnes virgines, quodam modo, cum eo ad nuptias intrasse, et ianuam clausam esse!—neminem horum perire posse, et neminem foris esse posse salvari. Sic omnia spiritualia huius orbis terrarum potentis perfecta sunt."14

GSAM 221Quis Falsae Theoriae Vehementer Obstitit?

GSAM 221.1Pastor Turner doctrinam suam "nullae iam misericordiae" Parisii in Cenomannia docere coepit, et paulisper satis multos sectatores in illa regione habuit. Cum enim aditus ad populum extra Adventistas, sive professores sive non professores, tam prorsus clausus esset, multi naturaliter ad sententiam Turner de hac re se converterunt.

GSAM 221.2Ne forte vocabulum Adventistarum male intellegatur, deinceps de his hominibus ut de Adventistis Primi Diei loquemur; et multi ex hoc numero sententias Turneri accipiebant. Nondum enim veritatem Sabbati viderant aut audiverant, neque nuntium tertii angeli audiverant. De his quidem Domina White ita in una ex scriptis suis loquitur:—

GSAM 221.3"Praeteracto tempore exspectationis anno MDCCCXLIV, Adventistae adhuc crediderunt Salvatoris adventum prope esse; tenebant se ad discrimen magnum pervenisse, et opus Christi tamquam intercessoris hominum apud Deum cessavisse. Praemonito iudicio imminenti, sentiebant opus suum pro mundo perfectum esse, et onus animi pro salute peccatorum amiserunt, dum audax et blasphema irrisio impiorum eis alterum argumentum videbatur Spiritum Dei a spretoribus misericordiae suae recessisse. Haec omnia eos in sententia confirmaverunt probationem finitam esse, vel, ut ipsi expresserunt, 'ianuam misericordiae clausam esse.' Ut supra dictum est, Adventistae paulisper in sententia coniuncti erant ianuam misericordiae clausam esse.15

GSAM 222.1In hoc loco citato, Domina White sententiam a Primorum Diei Adventistis acceptam exponit. Ne quidem significat se id credidisse. Ut supra monstratum est, haec doctrina primum a Iosepho Turner Parisiis in Cenomannia docta est. Domina White (tunc Domina Harmon), Iosephum Turner in loco supra memorato primo vere anni MDCCCXLV convenit, eumque audivit docentem doctrinam suam de "nullo iam labore manuali Adventistis, et nulla misericordia peccatoribus," et ei aperte dixit eum "falsam doctrinam docere; adhuc esse misericordiam et peccatoribus et iis qui non intellegentes veritatem reiecissent."

GSAM 222Contra Doctrinam "Nullae Misericordiae"

GSAM 222.2I. N. Andrews, qui Parisiis in Cenomannia anno MDCCCXLIV et MDCCCXLV habitabat, et qui et mores populi illic et Iosephi Turner, qui nullam iam misericordiam peccatoribus esse docebat, penitus noverat, de sententia Dominae Harmon de hac re illo tempore sic ait: "Longe ab eo ut visiones eos ad hanc sententiam ducerent, eam potius in iis qui eam tenebant correxerunt.""16

GSAM 222.3Domina Harmon iterum Parisios in Cenomannia aestate anni MDCCCXLV visitavit. De hoc itinere verba Dominae Truesdail, quae tunc Parisiis habitabat, afferam. Haec sic ait:—

GSAM 222.4"Per visitationem Dominae Harmon Parisium, in Cenomannia, aestate anni MDCCCXLV, eam certiorem feci de rebus singulis amicae meae carissimae, cuius pater eam conventibus nostris interesse prohibuerat; itaque lucem non recusaverat. Illa subridens respondit, 'Deus mihi numquam ostendit nullam salutem talibus esse. Sunt illi soli qui lucem veritatis sibi propositam scienter recusaverunt.'"17

GSAM 222.5De tertia quoque Dominae Harmon Parisiis adventu anno MDCCCXLVI sic loquitur:—

GSAM 222Alia Reprehensio Theoriae Falsae

GSAM 222.6Alia occasio memoranda fuit visio data anno MDCCCXLVI, Parisii in Cenomannia. Sorori Harmon ostensum est, cum Satanas honestos impedire non posset quominus officium suum totum implerent, eum artem suam adhibiturum esse ut eos ultra officium impelleret. Una soror bona ecclesiis nuntiaverat Deum se ab eis avertisse, quia nuntium e caelo missum ad se salvandos reiecissent. Sorori Harmon ostensum est nullam veritatem in eius nuntio esse, cum multi in ecclesiis essent qui veritatem adhuc amplexuri essent; bonos angelos adhuc pro animis in illis ecclesiis operam daturos esse, et cum ita facerent, eos [angelos] hanc sororem, cum eius nuntio [id est nuntio "sine misericordia"], foris ianuam relicturos esse.18

GSAM 223Nulla Contradictio

GSAM 223.1Cum sint qui vehementer contendant Dominae White olim doctrinam "nullam iam misericordiam peccatoribus" docuisse, nunc autem contrarium, testimonia proferam ab iis qui opera eius ab anno MDCCCXLV noverant, de laboribus eius pro conversione peccatorum. Sequitur testimonium Irae Abbey, ex Brookfield, Comitatu Madison, Civitate Novo Eboraco:—

GSAM 223.2"Inter annos MDCCCXLVI et MDCCCL, Frater et Soror White domum nostram venerunt, et valde studiosi erant pro liberis et iis qui veritatem non reiecissent. Pro animabus non conversis laboraverunt, et numquam memini me audivisse Sororem White dicentem nullam spem esse lapsis et iis qui veritatem non reiecissent."19

GSAM 223Testimonium Adventistarum Primi Diei

GSAM 223.3Quod ad id attinet quod Adventistae Primi Diei Novae Angliae de doctrina extrema ianuae clausae sciunt, testimonium perhibeat epistula sequens:—

GSAM 223.4"A die V ad diem IX Augusti, anno MDCCCXCI, disputationem cum Pastore Miles Grant habui Brookstoniae, in urbe quae circiter triginta milia incolarum habet. Disputatio in magna tentoria habita est, et praesidebat Dominus Ioannes Barbour, quondam praeses consilii urbani. Haec urbs circiter viginti milia passuum a Bostonia distat. Disputatio de quaestione Sabbati fuit, sed Dominus Grant rem de experientia Sororis White in hoc opere in disputationem trahere conatus est. Affirmavit 'ei, iam anno MDCCCXLIV, ostensum esse probationem praeteriisse et nullam iam misericordiam peccatoribus esse.'"
GSAM 224.1Respondens, ei dixi Adventistas Primi Diei, fere omnes, olim eam sententiam tenuisse, antequam ab eis nos seiunxissemus, et potius quam ut Domina White eam sententiam ullo modo faveret, unum ex primis quae ei ostensa sunt fuisse illam sententiam 'falsam' esse, et misericordiam peccatoribus adhuc esse. Dixi, 'Hoc ita est, et Pastor Grant hoc scit.' His dictis, complures ex Adventistis Primi Diei coram me [quae classis satis magnam partem tabernaculi amplifici hominibus pleni constituebat] capita ad assensum firmum et apertum nutaverunt. Satis sit dicere Pastorem Grant illam rem in disputatione non iterum commemoravisse. Subscriptum: "Geo. E. Fifield, Lancastriae Australis, Massachusettae, die VI Decembris, MDCCCXCV."

GSAM 224Domina White Semper Salutem Peccatorum Quaerens

GSAM 224.3Quod Domina White pro conversione peccatorum ab anno MDCCCXLIV usque ad hunc diem laboraverit, his factis ulterius probatur: Ea et Pastor White conventum in domo Alberti Belden, in colle Rocko (Rocky Hill) Connecticutensi, habuerunt, qui conventus die XX Aprilis MDCCCXLVIII coepit. In hoc conventu pro quibusdam ex mundo laboratum est. Pastor White et uxor eius studium speciale erga tales animas praebuerunt. De hac re testimonium afferemus unius ex his qui baptismum a Pastore White accepit. Ioannes Y. Wilcox, scribens ex Kensington, Connecticut, die XXII Februarii MDCCCXCI, sic ait:—

GSAM 224.4"In veritatem inductus sum eo tempore quo conventus in conclavi imperfecto domus Fratris A. Belden, in colle Rocko Connecticutensium, habebantur. Meam receptionem lucis veritatis praesentis sub laboribus Fratris et Sororis White fuit. Mox a Fratre White baptizatus sum. Nisi hortationem et robur ab eis accepissem, nescio an umquam ausus essem putare aut sentire me a Domino acceptum esse. Mihi magnopere studebant et laborabant ut me iuvarent."

GSAM 225.1Pastor White de illo conventu in epistula ad Stockbridge Howland, Topsham in Cenomannia, missa, dixit: "Frater Bates mandata in luce clarissima proposuit, et eorum momentum testimoniis potentissimis confirmatum est. Verbum effecit ut et qui iam in veritate erant roborarentur, et qui nondum plene decreverant excitarentur."

GSAM 225Labor pro Peccatoribus Oswegoni, N.E.

GSAM 225.2Anno MDCCCXLIX, Pastor Iacobus White et uxor eius in Oswego, Novae Eboracī, laboraverunt. In illis conventibus, Hiram Patch et Domnula Benson, qui matrimonio iuncturi erant, ad Deum et veritatem praesentem conversi sunt.

GSAM 225.3Mense Martio, anno MDCCCL, conventus iterum Oswegi habiti sunt. In libello "Veritas Praesens" mense Aprili edito, Pastor White, de illis conventibus loquens, dixit:

GSAM 225.3"Opus valde notabile nunc inter liberos reliquiae in hac urbe agitur. Salus eorum praecipuum argumentum in conventibus nostris per duos ultimos Sabbatos fuit, et Deus nos mirabiliter benedixit. Veritas bonum effectum habuit in nos sicut et in liberos nostros. Vespere post ultimum diem primum, conventum habuimus pro eorum speciali beneficio, et Spiritus Domini effusus est in medio nostri. Omnes liberi se ante Dominum inclinaverunt, et viderentur sentire momentum mandata servandi, praesertim quintum, et salutem per Iesum Christum quaerendi. Hic fuit unus ex iis conventibus qui maxime animum movent quos umquam spectavi."

GSAM 225.4In "Veritate Praesenti" Novembris, anno MDCCCXLIX, Pastor White relationem edidit de compluribus qui conversi et baptizati sunt; et in ultimo fasciculo huius periodici anno MDCCCL annotata est relatio de conventu Waitsfieldi in Monte Viridi habito, et de praesentia Hemanis Churchill, qui modo a mundo conversus erat. In articulo ille "frater" appellatur. Quomodo hoc fieri posset, si nullum ultra misericordiae peccatoribus esset?

GSAM 226Testimonium Viginti Unorum Testium

GSAM 226.1Hac de re testimonium damus, anno MDCCCLXXXVIII subscriptum, a viginti et uno hominibus, quorum quisque motu adventus anno MDCCCXLIV versatus est, et de ortu nuntii angeli tertii certus erat. Omnes in nuntio erant ante annum MDCCCLI, plerique eorum cum Adventistis Septimi Diei fere ab ipso nuntii initio consociati:—

GSAM 226.2"Nos, infrascripti, cum motu adventus anno MDCCCXLIV tempore praeterito bene gnarī fuissemus, et veritatem nuntii angeli tertii iam ab anno MDCCCL amplexi essemus, laeti nomina nostra subscribimus declarationi sequenti de doctrina ianuae clausae, quam credentes in nuntiō angeli tertii a tempore eius exortus usque ad diem praedictum, et postea, tenuerunt.
GSAM 226.3"Crediderunt, secundum Apocalypsim 3:7, 8 et alias scripturas, Christum, expletis duobus milibus trecentis diebus Danielis 8:14, opus suum in primo conclavi sanctuarii caelestis clausisse, ministerium suum ad sancta sanctorum mutavisse, et opus iudicii incepisse, mutata hac in re relatione sua ad consilium salutis. Hic ostium apertum et ostium clausum fuit.
GSAM 226.4"Crediderunt eos qui claram lucem de nuntio primi angeli habuerant et contra eum se converterant, eum acriter adversantes, a Deo reiectos esse. Sed non credebant eos qui lucem non habuerant aut qui ante annum MDCCCXLIV ad aetatem rationis non pervenerant, si Deum cordibus sinceris quaererent, reiciendos esse.
GSAM 226.5"Etsi cum Gulielmo Miller et maxima parte Adventistarum statim post praeteritum tempus credebant opus suum pro mundo perfectum esse et Dominum mox adfuturum, tamen, postquam lux de sanctuario et tertia nuntiatio deceptionem eorum exposuerunt, non credebant misericordiam praeteriisse, nisi iis qui lucem reiecissent."
GSAM 227.1Subscripti, "I. B. Sweet, Saginaw Meridionalis, Mich.; Samuel Martin, West Rindge, N.H.; Ira Abbey, North Brookfield, N.Y.; Domina R. B. Abbey, North Brookfield, N.Y.; Domina Diana Abbey, North Brookfield, N.Y.; Domina L. B. Abbey, North Brookfield, N.Y.; Heman S. Gurney, Memphis, Mich.; Anna E. Gurney, Memphis, Mich.; Guillelmus Gifford, Memphi, Mich.; Domina Maria S. Chase, in Battle Creek, Mich.; S. M. Howland, in Battle Creek, Mich.; Domina F. H. Lunt, in Battle Creek, Mich.; Domina Melora A. Ashley, in Battle Creek, Mich.; Domina Carolina A. Dodge, in Battle Creek, Mich.; Domina Sara B. Whipple, in Battle Creek, Mich.; Domina Uriae Smith, ex Battle Creek, Mich.; Domina Paulina R. Heligass, ex Moline, Kan.; R. G. Lockwood, ex St. Helena, Cal.; Domina R. G. Lockwood, ex St. Helena, Cal.; Ruben Loveland, ex North Hyde Park, Vt.; Domina Belinda Loveland, ex North Hyde Park, Vt."

GSAM 227Visio Falsē Interpretāta

GSAM 227.2Conati sunt visionem, Dominae White Topsham in Cenomannia die XXIV Martii MDCCCXLIX datam, ita interpretari, ut hanc doctrinam falsam doceret: nullam iam misericordiam peccatoribus. Haec visio data est eodem fere tempore quo "Pulsationes Rochesterienses" (Spiritualismus) introducebantur. Domina White vidit signa et prodigia arcana et falsas reformationes aucturas et diffusuras esse. Hae reformationes non erant reformationes ab errore ad veritatem (non dixit numquam tales reformationes futuras esse, sed quod talis esset genus quod ei monstratum est, ubi hominum gratia adhibebatur), sed a malo ad peius; nam qui mutationem cordis profitebantur, tantum vestem religiosam sibi circumdederant, quae iniquitatem cordis nequam tegebat. Alii vere conversi esse videbantur, ita ut populum Dei decipere possent; sed si corda eorum videri potuissent, nigra ut umquam apparuissent.

GSAM 227.3Deinde dixit: "Angelus qui me comitatur iussit me laborem animae pro peccatoribus exspectare, qualis solebat esse. Spectavi, sed videre non potui; nam tempus salutis eorum praeteriit."20

GSAM 228.1Affirmatum est hanc visionem docuisse nullam iam misericordiam peccatoribus esse, sed nos rogamus, Quomodo hoc fieri potuit, cum illa illi doctrinae adversata esset ab ipso tempore quo Iosephus Turner eam primum vere anni MDCCCXLV docuit, et per totum tempus strenue pro conversione et salute peccatorum laboravisset?

GSAM 228.2In Supplemento ad "Experientiam et Sententias," anno MDCCCLIV edito, Domina White ait: "Illae 'falsae reformationes' de quibus fit mentio, plenius adhuc videbuntur. Hoc conspectus praecipue pertinet ad eos qui lucem doctrinae adventus audiverunt et reiecērunt. Illi fortibus illusionibus traduntur. Talis non habebunt 'dolorem animi pro peccatoribus' sicut prius."21

GSAM 228.3Adversarii se plus scire praedicant de iis quae Domina White in hac visione spectabat quam ipsa sciebat. Examinemus hoc paulisper secundum interpretationem eorum; scilicet, eam condicionem peccatorum spectavisse potius quam revivificatorum. Itaque peccatores spectavit ut "laborem animae pro peccatoribus" inveniret, sed eum videre non potuit. Quis umquam laborem animi pro peccatoribus merum aspectu peccatorum invenit? Sed, quaerimus, quid de iis personis in testimonio supra memorato, quae merum humanum momentum et mesmerismum ad proselytos faciendos adhibebant, et id opus Spiritus Dei appellabant? Suntne hi adversarii, qui tam cupidi erant demonstrandi Dominam White doctrinam extremam de "ostio clauso" docuisse, parati ad fatendum hos revivificatores sanctos fuisse et proselytos veros facere?

GSAM 228.4Omni animo candido manifestum est eos, ad quos hic sermo pertinet, fuisse qui se hanc animi cruciatum habere profitebantur, cum lucem veritatemque reiecissent et mesmerismo ad proselytos faciendos uterentur. Talis non poterat verum animi cruciatum pro peccatoribus habere, cum ipsi damnationi obnoxii essent; nam "praeteriit tempus salutis eorum [proprium]."

GSAM 229.1Ex visione Dominae White die XXIV Martii MDCCCXLIX, nonnulli conati sunt colligere eam docuisse nullam iam misericordiam esse peccatoribus; sed nos iam demonstravimus eam anno MDCCCXLV, Parisiis in Cenomannia, docuisse misericordiam esse omnibus qui non scienter et intellegenter lucem veritatemque reiecissent. In visione in eodem loco anno MDCCCXLVI data, ostensum est Dominum habere "populum in ecclesiis qui veritatem non reiecisset." Illis autem qui aliter sentiebant, reprehensio data est, dicens angelos Dei pro talibus adhuc laboraturos esse, et cum laborarent, eos qui eos vituperabant foris relicturos esse.

GSAM 229.2Iterum, mense Aprili, anno MDCCCXLVIII, Pastor White et uxor eius in colle Rocko, in Connecticutensi, pro conversione peccatorum laborabant. Quae omnia demonstrant visionem die XXIV Martii, anno MDCCCXLIX, concordare cum illa quae Parisiis in Cenomannia anno MDCCCXLVI data est, et cum cursu quem hi servi Dei mense Aprili, anno MDCCCXLVIII, secuti sunt.

GSAM 229Falsus Revivalista Superatus

GSAM 229.3Haec visio primum in Connecticutensi anno MDCCCXLIX edita est. Minister quidam ibi sedulo operabatur ut conversos sibi conciliaret, affirmans etiam se donum linguarum habere. Is conabatur auctoritatem sibi conciliare apud parvum gregem observantium Sabbati in colle Rocko. Unam ex his "caram sanctam Domini" appellavit. Praesente eo, Domina White visionem accepit, quae fallacem naturam operis eius ostendebat, et "sanctam" eius carissimam cursum agere non congruentem cum septimo mandato. Haec domina "sancta" accusationem negavit, et minister vehementer disseruit, quaerens ut favorem conciliaret "pauperi sanctae Domini," ut eam appellabat. Nocte sequenti, haec adulescentula cholera morbo correpta est, et se morituram esse putavit. Ea Dominam White arcessivit, et confessa est ea quae de se visa erant vera esse; se ream esse eorum ipsorum quae Domina White affirmaverat. Itaque hic falsus operarius illam societatem decipere non potuit, et natura operis eius patefacta est, quae subito eius conatus in illo loco finivit.

GSAM 230Alius Falsus Reformator in Oswego, N.E.

GSAM 230.1Ut praeterea principium in testimonio supra exposito illustremus, et ostendamus quomodo Pastor White et uxor eius pro conversione peccatorum annis MDCCCXLIX-L adhuc laborarent, sequentia facta proferimus, quae mihi narrata sunt ab Elia Goodwin aliisque ex primis ecclesiae Oswegonensis in Civitate Novi Eboraci sodalibus:—

GSAM 230.2Tum (anno MDCCCXLIX) in loco habitabat iuvenis quidam nomine Hiram Patch. Is desponsus erat puellae cui mox postea matrimonio iunctus est. Erant hi homines non conversi, sed conventibus a Pastore White et uxore eius habitis intererant, et paene persuasi erant ut Christiani fierent. Hoc tempore renascentia quaedam in una ex ecclesiis Oswegonensibus coepta est, non a ministerio, sed a laico quodam insigni, qui aerarii comitatus thesaurarius erat. Hic vir valde zelōsus videbatur, et se magnum onus pro peccatoribus sentire profitebatur. Manūs suās premēbat dum pro non conversis orabat, quasi maximā sollicitudinē affectus propter eorum statum perditum.

GSAM 230.3Dominus Patch et sponsa eius ad haec conventicula reanimationis ibant, et dubitabant quid consilii caperent. Intererant aliquando cum Domina White visionem haberet in qua ei monstrata sunt verba ex Osea 5:6, 7, quae sic se habent: "Et ibunt cum gregibus suis et cum armentis suis ut quaerant Dominum; sed non invenient eum: recessit enim a eis." Inimico autem egerunt contra Dominum; quia filios alienos pepererunt: nunc mensis devorabit eos cum portionibus suis." Ei ostensum est eos qui hanc renovationem gerebant non esse rectos coram Deo, neque verum in animis suis onus pro peccatoribus sentire.

GSAM 231Praedictio Ruinae

GSAM 231.1Tunc illa Domino Patch inquit, "Mihi praeceptum est ut tibi dicam in hoc casu verba textus ad litteram impletum iri. Exspecta mensem, et ipse cognosces qualitatem hominum qui huic renovationi student, et qui se tantum onus pro peccatoribus sentire profitentur." Dominus Patch inquit, "Exspectabo."

GSAM 231.2Intra quattuordecim dies postquam haec visio data est, dictus thesaurarius, qui tantam animi angorem pro peccatoribus se habere praedicabat, in sua simulata agonia vas sanguinis in ventre suo rupit, et propter sanguinis amissionem in lectum suum reportandus erat. Negotia aerarii a vicecomite comitatus suscipienda erant, qui cum uno ex constabularis summam in libro aerarii debitam inspexit, et deinde pecuniam numeravit, ut negotio praeesset, cum ecce, defectus pecuniae erat ad summam exactam mille dollarorum.

GSAM 231.3Praefecto et constabili impossibile videbatur ut vir in resuscitatione tam studiosus pecuniam surripuisset. Putaverunt eum aut solvisse et in libro debitum apte notare oblitus esse, aut fortasse in argentariam deposuisse, quod in ratione in arcario non appareret. Utcumque, rationem idoneam ab eo petere debebant, sed id caute faciendum erat; nam si pecuniam haberet, procul dubio eam celare conaturus esset. Itaque constitutum est ut alter eorum praeiret et se in tugurio post domum celaret, ut ianuam posticam custodiret si quid ageretur, dum praefectus per ostium anterius intraret. Cum praefectus ad domum accessisset et per ianuam anteriorem intravisset, vestem feminae invenit quae e ianua posteriore modo exierat. Vir in tugurio vidit feminam celeriter ad acervum nivis ire, in nive foveam effodere, et aliquid ibi deponere, quod nive operuit, ac deinde domum redire.

GSAM 232.1Praefectus ad lectum aerarii accessit, et, postquam de valetudine eius quaesivisset, perplexitates in officio significavit, eumque difficultatem fortasse explicare posse dixit. Vir ille, magnopere commotus, manum ad caelum sustulit et, Deum testem invocans, se de pecunia nihil scire dixit. Eodem tempore uxor intravit et scire voluit quid ageretur et cur vir suus tam commotus esset. Vir respondit, "Putant nos pecuniam eorum habere." Mulier deinde similiter manus suas sustulit, et Deum testem vocavit se et maritum pecuniam non habere, et praeterea de ea nihil scire. Cum haec dixisset, apparitor, qui, ea in domum intrante, e latibulo ad acervum nivis festinaverat, intervenit his verbis: "Domina, quid hoc est? Te vidi e domo erumpentem et hoc in acervo nivis deponentem; ecce est, saccus ille pecuniae desideratus, in quo 'M' inscriptum est."

GSAM 232.2Ut fieri solet, illa conversio subito collapsa est. Dominus Patch et sponsa eius, cum indolem eius qui conversionem ducebat cognoverunt, pro veritate stetērunt et se Adventistis Septimi Diei coniunxerunt, quorum ecclesiae sodales digni usque ad diem mortis suae manserunt.

GSAM 232.3Haec visio, ut plane videtur, data est in utilitatem et pro speciali beneficio non conversorum, et in conversionem peccatorum evenit, dum eius immediata actio pertinebat ad eos qui ipsi peccatores erant et a Domino propter simulationem suam reiecti. "Domino perfidi fuerant;" profitentes se magnum animi laborem pro peccatoribus pati, nihil aliud quam "filios alienos" genuissent.

GSAM 232Operarius Hypocrita Camdeniae, N.E.

GSAM 232.4Inter alia loca quae Pastor et Domina White hieme anni MDCCCXLIX-L visitaverunt, fuit oppidum Camden, in Nova Eboraco, circiter quadraginta milia passuum ab Oswego, ubi adhuc habitabant. De hoc conventu, Domina White sic ait:

GSAM 232.4"Antequam irem, mihi ostensa est parva turba quae ibi veritatem profitebatur, et in ea vidi mulierem quae magnam pietatem profitebatur, sed quae simulatrix erat et populum Dei decipiebat."22

GSAM 233.1Mense Ianuario, anno MDCCCLXXXIV, dum in Civitate Novo Eboraco laborabam, haec singularia a Domino Preston accepi, qui Camdeniae habitabat tempore supradictae contionis, et apud quem Pastor White et uxor eius per contionem manserunt:—

GSAM 233.2"Haec mulier opiniones extremas de sanctificatione docebat, dicens statum perfectionis esse attingendum, in quo homo omnino supra legem Dei esset; et se hunc perfectum statum attigisse affirmabat. Hac doctrina sanctitatis mentes nonnullorum ex nostris Camdeni perturbabat. Sorori White ostensum est quod, cum omni hac mulieris simulata sanctitate, cor eius peccato nigrum esset, et in vita corrupta esset.

GSAM 233.3"Cum in hoc loco esset, Sorori White alia visio data est, praesente hac muliere, quae magnum onus animi pro non conversis habere videbatur; sed Soror White ei dixit non esse verum angorem animi pro peccatoribus, quia cursus vitae suae talis erat ut ipsa non staret recta in conspectu Dei. 'Itaque,' inquit Dominus Preston, 'quod visio Camdeniensis appellatur, ad casum illius mulieris certissime et praecipue pertinebat, non ad statum peccatorum in communi, et nos ita tunc intelleximus.'"

GSAM 233.4Postquam Domina White visionem suam narravisset, mulier surrexit et dixit, "Deus novit cor meum, et si id videre possetis, videretis id purum et mundum esse." Ita conventus finitus est. Non multo post autem, mulier graviter aegrotavit, et se morituram esse putavit. Dixit, "Sororem White videre debeo; confessionem ei facere habeo. Ei dixi me mulierem bonam esse, me puram esse. Non ita est. Mulier nequam sum. Hic vir, cum quo vivo, non est maritus meus. Bonum maritum in Anglia reliqui, et unum parvulum infantem, et cum hoc viro fugi. Numquam matrimonio iuncti sumus. Simulavi me medicam esse, et medicamenta vendidi quae in iudicio iuravi mihi uno dollaro per lagenam constare, cum re vera mihi duodecim centesimae tantum per lagenam constarent. Iuravi quoque vaccam, quam viro pauperi vendidimus, triginta dollaris nobis constasse, cum re vera viginti tantum constavisset."23

GSAM 234.1Ad tales simulatores hypocritas pertinent verba Dominae White de "doloribus animi pro peccatoribus," non ad peccatores in universum. Consideratis factis supra propositis, quae demonstrant doctrinam "nullae iam misericordiae" pro peccatoribus plene damnatam esse ab ipso tempore quo praedicari coepta est vere anni MDCCCXLV; et quod Domina White pro conversione peccatorum ab illo tempore usque adhuc strenue laboraverit, quis credat eam anno MDCCCLI, cum opus suum "Experientia et Sententiae" inscriptum ederet, docere voluisse "nullam iam salutem esse peccatoribus"?

GSAM 234Homo Sine Misericordia

GSAM 234.2Etiam tam sero quam anno MDCCCXLVIII, hic illic aliqui singulares manebant qui nullam iam misericordiam peccatoribus esse affirmabant. Hi autem non erant Adventistae Septimi Diei. Unus ex hoc genere, nomine Sweet, in urbe Rochesteria, N.E., habitabat. Statim postquam fidem publice professus et inter Adventistas Primi Diei baptizatus eram, conventui sub tentorio Canandaiguae, N.E., intereram, quem Pastores J. C. Bywater et Georgius W. Burnham moderabantur. Hic vir Sweet aderat, et gravissimos dubitationes de sinceritate experientiae meae religiosae expressit, quia "putabat non iam fieri posse ut peccatores converterentur."

Notes

  1. Matthaeus 25:10. ↩
  2. Lucas 12:35, 36. ↩
  3. Scripta Prima, p. 55. ↩
  4. Apocalypsis 11:19. ↩
  5. Apocalypsis 3:3. ↩
  6. Apocalypsis 3:11. ↩
  7. Apocalypsis 3:7, 8. ↩
  8. 1 Corinthios 16:9. ↩
  9. 2 Corinthios 2:12, 13. ↩
  10. Colossenses 4:2, 3. ↩
  11. Praeco Adventus, 11 Decembris, 1844. ↩
  12. Circleville, Ohio, Religious Telescope, 1844. ↩
  13. Domina E. G. White, in Advent Review, die 20 Novembris, 1883. ↩
  14. Relatio Senioris Himes de laboribus in Cenomannia, in "Morning Watch", Urbe Novo Eboraco, die VI Iunii, MDCCCXLV. ↩
  15. Spiritus Prophetiae, vol. IV, pp. 268, 271. ↩
  16. Epistula I. N. Andrews, Septembri, MDCCCLXXIV. ↩
  17. Epistula Dominae Truesdail data 17 Augusti 1875. ↩
  18. Epistula Dominae Truesdail die 27 Ianuarii 1891. ↩
  19. Epistula Irae Abbey, Martio, 1885, in "Review and Herald," die 7 Aprilis, 1885, citata. ↩
  20. Scripta Prima, p. 45. ↩
  21. Vide explanationem in Scriptis Primis, p. 45. ↩
  22. Vitae Descriptiones Ellen G. White, p. 129. ↩
  23. Narratio a Domino Preston de conventu Camdeniensi data confirmat affirmationem in libro "Vitae Descriptiones Ellen G. White" paginis 129-130 factam, dum etiam singularia supradicta, ibi non commemorata, praebet. ↩

Note

Back