अध्याय १६ — तिसऱ्या देवदूताचा संदेश

GSAM 247.1“तिसरा देवदूत दुसऱ्या दोन देवदूतांच्या मागोमाग आला आणि म्हणाला, जर कोणी त्या पशूला किंवा त्याच्या मूर्तीला नमन करील आणि आपल्या कपाळावर किंवा हातावर त्याची खूण करून घेईल तोसुध्दा देवाच्या क्रोधाचा प्याल्यात निरा घातलेला, त्याचा क्रोधरुपी द्राक्षरस पिईल आणि पवित्र दूतांसमोर आणि कोकऱ्यासमोर त्यास अग्नी आणि गंधक ह्यापासून पीडला जाईल. त्यांच्या पीडेचा धूर युगानुयुग वर चढत राहतो; त्या पशूला आणि त्याच्या मूर्तीला नमन करणाऱ्यांना आणि त्याच्या नावाचे चिन्ह करून घेणाऱ्या कोणालाही रात्रंदिवस विसावा मिळणार नाही. जे देवाच्या आज्ञा व येशूचा विश्वास धीराने पालन करतात त्या पवित्र जनांची सहनशीलता येथे आहे.”¹

GSAM 247बायबलमधील सर्वात गंभीर चेतावणी

GSAM 247.2बायबलमधील हा सर्वात गंभीर इशारा आहे, आणि हे निश्चित आहे की आपल्या जगाच्या इतिहासाच्या नोंदींमध्ये असा कोणताही पुरावा नाही की हा संदेश पूर्वी ऐकला गेला आहे. या मालिकेतील पहिला आणि दुसरा देवदूत सध्याच्या पिढीचे आहेत, हे सिद्ध झाल्यामुळे हे स्पष्ट होते की हा संदेश भूतकाळातील नाही.

GSAM 247.3१८४७ मध्ये पास्टर जे. व्ही. हाइम्स यांनी म्हटले:—

GSAM 247.4“[प्रकटीकरणाच्या] चौदाव्या अध्यायात त्या प्रबळ प्रलोभनाच्या काळात मानवजातीला इशारा देण्यासाठी अद्याप होणारा एक आश्चर्यकारक आक्रोश मांडला आहे. श्लोक ९–११. याशिवाय देवाच्या ग्रंथात इतक्या भयंकर क्रोधाची घोषणा आढळत नाही. इतक्या भयानक इशाऱ्याची गरज भासणे हे प्रबळ प्रलोभन असल्याचे सूचित करत नाही का?”²

GSAM 248मंदिर उघडले—पेटिका दिसली

GSAM 248.1जे. एन. अँड्र्यूज यांनी या संदेशाबद्दल म्हटले, “स्वर्गाच्या मंदिरातील सर्वात पवित्र भागाचे उघडणे, ज्याद्वारे करारपेटी दिसते, हा सातव्या देवदूताची तुतारी वाजत असताना घडणारा एक प्रसंग आहे. आणि जेव्हा आमच्या महान महापुरोहिताची सेवा दोन हजार तीनशे दिवसांच्या समाप्तीला त्या कक्षात स्थानांतरित होते, तेव्हा आम्ही समजतो की मंदिराचे उघडणे पहिल्या देवदूताच्या घोषणेद्वारे दर्शविलेल्या त्या कालावधीच्या समाप्तीने चिन्हांकित होते. महापवित्रस्थानात देवाच्या पेटीसमोर सेवा करण्यासाठी आमच्या महायाजकांचा प्रवेश चर्चचे लक्ष त्या पेटीत असलेल्या देवाच्या आज्ञांकडे वेधतो. त्या वेळेपासून देवाच्या आज्ञा स्वर्गीय पवित्रस्थानातून प्रकाशमान होत आहेत.

GSAM 248शब्बाथाचा बदल

GSAM 248.2“हे निर्विवाद सत्य आहे की काही युगांपूर्वी चौथी आज्ञा प्रभूचा विश्रांतीचा दिवस म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या सातव्या दिवसाऐवजी पगन सण असलेल्या रविवारात बदलण्यात आली. हा बदल पवित्र शास्त्रांच्या स्पष्ट विरोधात करण्यात आला, कारण शास्त्र सर्वत्र सातव्या दिवसाला प्रभूचा एकमेव साप्ताहिक शब्बाथ म्हणून मान्यता देते. हा बदल महान धर्मत्यागीने घडवून आणला, ज्याबद्दल दानीएलने भाकीत केले होते की ‘नेमलेले सण आणि नियम बदलण्याचा तो प्रयत्न करील.’ ही शक्ती मूळतः त्याच पशूसारखी आहे ज्याची संपूर्ण जगाने पूजा करायची होती. आणि हे खूपच मनोरंजक आहे की हा आज्ञा, जो इतक्या काळापासून पायखाली दडपला गेला होता, तो आता सिद्ध होत आहे आणि देवाचे लोक इतर नऊ आज्ञांसह त्याचे पालन सुरू करत आहेत. देवाचे आभार की तो अवशिष्टांना अजगराबरोबरच्या त्यांच्या अंतिम संघर्षासाठी आणि पवित्र नगरात प्रवेशद्वारातून प्रवेश मिळवण्यासाठी तयार करत आहे. प्रकटीकरण १२:१७; २२:१४. धर्मत्यागाच्या शब्बाथाच्या विरोधात चौथ्या आज्ञेचे समर्थन आणि देवाच्या सर्व आज्ञांचा प्रचार हे पवित्र जनांच्या सहनशीलतेचा आणि तिसऱ्या देवदूताच्या चेतावणीचा काळ सध्या सुरू आहे, याचे ठळक साक्ष्य आहे.”³

GSAM 249.1मागील प्रकरणांमध्ये या संदेशांपैकी पहिल्या आणि दुसऱ्या संदेशांकडे लक्ष वेधण्यात आले आहे, जे महान दुसऱ्या आगमनाच्या घोषणेद्वारे ऑक्टोबर २२, १८४४ पर्यंत पूर्ण झाले. या प्रकरणाच्या सुरुवातीला असलेले शास्त्र म्हणते, “तिसरा देवदूत दुसऱ्या दोन देवदूतांच्या मागोमाग आला,” म्हणजेच पहिल्या आणि दुसऱ्या देवदूतांच्या मागे. या संदर्भात तिसऱ्या संदेशाच्या उदयाकडे लक्ष वेधणे कदाचित मनोरंजक ठरेल.

GSAM 249प्रथम अॅडव्हेंटिस्ट शब्बाथ-पालक

GSAM 249.2१८४४ मध्ये “मध्यरात्रीची घोषणा” दरम्यान, प्रभूने आपल्या लोकांच्या मनाला सातव्या दिवसाच्या शब्बाथाचे पालन करण्याकडे वळवले. अॅडव्हेंटिस्टांमध्ये हा सिद्धांत पुढीलप्रमाणे उदयास आला: राचेल प्रेस्टन, एक सप्तम-दिवस बॅप्टिस्ट, वॉशिंग्टन, न्यू हैम्पशायर येथे स्थलांतरित झाली, जिथे अॅडव्हेंटिस्टांचे एक चर्च होते.⁴ तिने आगमनाचा सिद्धांत स्वीकारला, आणि सुमारे चाळीस सदस्यांच्या त्या चर्चने तिच्या मिशनरी कार्याद्वारे चौथ्या आज्ञेनुसार शब्बाथ स्वीकारला. यामुळे त्या विषयावर चौकशी सुरू झाली. ५ सप्टेंबर १८४४ च्या Cry-मध्ये आम्ही वाचतो, “अनेक लोकांच्या मनात सातव्या दिवसाचे पालन करण्याच्या कथित बंधनाबद्दल तीव्र विचारप्रक्रिया सुरू आहे.” हे विधान एका संपादकीयात होते, ज्यात रविवारपालनाच्या दाव्यांना पुढे मांडण्यासाठी एक सौम्य प्रयत्न करण्यात आला होता. हा विषय १२ सप्टेंबरच्या अंकात पुढे चालू ठेवण्यात आला, जिथे आम्हाला पुढील महत्त्वपूर्ण विधान आढळते, ज्यामुळे अनेकांनी गंभीर आणि सखोल अभ्यास केला:—

GSAM 249सातवा दिवस हा कायद्याने ठरवलेला एकमेव दिवस

GSAM 249.3“गेल्या आठवड्यात आम्ही या निष्कर्षावर पोहोचलो: ख्रिश्चनांना कायद्याने कोणताही विशिष्ट काळ पवित्र म्हणून राखून ठेवण्याची आवश्यकता नाही. जर हा निष्कर्ष चुकीचा असेल, तर आमच्या मते सातवा दिवस हा एकमेव दिवस आहे ज्याच्या पालनासाठी कोणताही कायदा आहे.”

GSAM 250टी. एम. प्रेबल यांचा निबंध

GSAM 250.1अॅडव्हेंटिस्ट समुदायाचे लक्ष शब्बाथ प्रश्नाकडे टी. एम. प्रेबल यांच्या १३ फेब्रुवारी १८४५ रोजीच्या निबंधामुळे वेधले गेले, जो २८ फेब्रुवारी १८४५ रोजी पोर्टलँड, मेन येथील Hope of Israel या प्रकाशनात प्रसिद्ध झाला. बायबलमधील सप्तम दिवसाच्या शब्बाथाचा दावा आणि महान धर्मत्यागामुळे तो रविवारात बदलला गेला हे दाखविल्यानंतर, तो म्हणतो: “अशाप्रकारे आपण दानीएल ७:२५ पूर्ण झालेले पाहतो, ज्यात ‘नेमलेले सण आणि नियम’ बदलणारे लहान शिंग दिसते. म्हणून मला असे वाटते की जे सर्वजण पहिल्या दिवसाला शब्बाथ म्हणून पाळतात ते पोपाचे रविवार-पालक आणि देवाचे शब्बाथ-भंग करणारे आहेत.”⁵

GSAM 250जे. बी. कूक: शब्बाथ प्रश्नावर

GSAM 250.2या नंतर लगेचच जे. बी. कूक यांचा एक लेख छापून आला, ज्यात त्यांनी दाखवले की रविवाराला शब्बाथ म्हणून पाळण्याचे बायबलमधील कोणतेही पुरावे नाहीत, आणि त्यांनी हा संक्षिप्त उल्लेख केला: “अशाप्रकारे, पोपाच्या शब्बाथिक ध्वजाखाली, कदाचित अनवधानाने, प्रवास करणाऱ्यांच्या पालांमधील सर्व वारा सहजपणे निघून जातो.”

GSAM 250.3जरी या दोघांनीही शब्बाथ पाळणे अल्पकाळासाठीच केले, तरी त्यांनी अशी प्रक्रिया सुरू केली की ती सहज थांबवता येणार नव्हती. “पोपाचे रविवार-पालक,” “देवाचे आज्ञा-भंग करणारे,” आणि “पोपाच्या शब्बाथिक ध्वजाखाली नौका चालवणे” हे वाक्प्रचार त्या शेकडो लोकांच्या तोंडावर होते, जे या प्रकरणातील सत्य जाणून घेण्यास उत्सुक होते. फेअरहेवन, मॅसॅच्युसेट्स येथील पास्टर जोसेफ बेट्स यांचे लक्ष अशा प्रकारे वेधले गेले आणि त्यांनी १८४५ मध्ये शब्बाथ स्वीकारला.

GSAM 250जोसेफ बेट्स यांनी शब्बाथ स्वीकारला

GSAM 250.4त्याचा अनुभव पुढीलप्रमाणे होता: वॉशिंग्टन, न्यू हैम्पशायर येथे एक गट शब्बाथ पाळत आहे, अशी बातमी ऐकून, त्याने त्या चर्चला भेट देण्याचा आणि हे काय आहे ते पाहण्याचा निर्णय घेतला. त्यानुसार त्याने तसे केले, आणि त्यांच्यासोबत या विषयाचा अभ्यास करताना त्याला आढळले की ते बरोबर आहेत, आणि त्याने शब्बाथाच्या प्रश्नावरील हे नवीन ज्ञान तत्काळ स्वीकारले. न्यू बेडफोर्ड, मॅसॅच्युसेट्स येथे परत येताच, न्यू बेडफोर्ड आणि फेअरहेवन दरम्यानच्या पुलावर त्यांची एका प्रतिष्ठित भावाशी भेट झाली, ज्याने त्यांना असे संबोधले, “कॅप्टन बेट्स, काय बातमी आहे?” पास्टर बेट्स म्हणाले, “बातमी अशी आहे की सातवा दिवस आमचा देव प्रभू याचा शब्बाथ आहे.” “ठीक आहे,” त्या माणसाने म्हटले, “मी घरी जाईन, माझे बायबल वाचेन आणि त्याबद्दल पाहीन.” त्याने तसे केले, आणि पुढच्या भेटीत त्या भावाने शब्बाथाचे सत्य स्वीकारले होते आणि त्याचे पालन करत होता.

GSAM 251शब्बाथावरील पहिले पुस्तक

GSAM 251.2पास्टर बेट्स यांनी तत्काळ एका राज्यातून दुसऱ्या राज्यात जाऊन या सत्याचा प्रचार करण्यास सुरुवात केली. त्यांना लवकरच जाणवले की शब्बाथ प्रश्नावर एक पुस्तक, किंवा अगदी एक पत्रकही, त्यांच्या कार्यात मोठी मदत ठरेल, आणि देवाच्या आत्म्याने त्यांच्या अंत:करणाला या विषयावर काहीतरी लिहून प्रकाशित करण्यासाठी प्रेरित केले. पण पैसे नसताना हे कसे करता येईल, हा प्रश्न होता, कारण त्यांच्याकडे फक्त एक यॉर्क शिलिंग (साडेबारा सेंट) होते. वाचकांना या प्रकरणातील त्यांचा अनुभव जसा त्यांनी मला १८५५ मध्ये सांगितला तसाच मांडणे रोचक ठरेल.

GSAM 251चार पाउंड पीठ

GSAM 251.3त्यांनी सांगितले की देवापुढे प्रार्थना करताना त्यांनी पुस्तक लिहिण्याचा निर्णय घेतला आणि ते प्रकाशित करण्याचा मार्ग उघडेल याची त्यांना खात्री वाटली. म्हणून ते आपले काम सुरू करण्यासाठी बायबल आणि बायबलची शब्दसूची घेऊन आपल्या लेखनमेजापाशी बसले. एका तासाच्या आत, श्रीमती बेट्स खोलीत आल्या आणि म्हणाल्या, “जोसेफ, बेकिंगसाठी माझ्याकडे पुरेसे पीठ नाही,” आणि त्याच वेळी त्यांना लागणाऱ्या काही इतर लहान वस्तूंबद्दलही त्या बोलल्या. “तुला आणखी किती पिठाची गरज आहे?” कॅप्टन बेट्सने विचारले. “सुमारे चार पाउंड,” तिने उत्तर दिले. “ठीक आहे,” त्याने उत्तर दिले. ती खोली सोडून गेल्यानंतर, तो जवळच्या दुकानात गेला, चार पाउंड पीठ आणि इतर वस्तू विकत घेतल्या, त्या घरी आणल्या आणि पुन्हा आपल्या लेखणीच्या मेजावर बसला. काही वेळाने श्रीमती बेट्स खोलीत आल्या, टेबलावरच्या वस्तू पाहून त्या म्हणाल्या, “हे पीठ कुठून आलं?” “अहो,” कप्तान म्हणाले, “पुरेसे नाही का? तुम्ही म्हटले होते की तुम्हाला चार पाउंड हवेत.” “हो,” ती म्हणाली, “पण तुम्ही ते कुठून आणले?” “मी घेतले,” तो म्हणाला; “हीच ती मात्रा नाही का जी तुम्हाला बेकिंग पूर्ण करण्यासाठी हवी होती?” “हो,” श्रीमती बेट्स पुढे म्हणाली, “पण तुम्ही, कॅप्टन बेट्स, ज्यांनी न्यू बेडफोर्डहून जहाजे घेऊन जगभर प्रवास केला आहे, बाहेर जाऊन चार पाउंड पीठ विकत घेतले?” “हो, बेकिंग पूर्ण करण्यासाठी तुम्हाला तेवढेच हवे नव्हते का?” “हो,” श्रीमती बेट्स म्हणाली, “पण तुम्ही चार पाउंड(!) पीठ विकत घेतले?”

GSAM 252सत्यासाठी अकरा हजार डॉलर्स खर्च

GSAM 252.1लवकरच आणखी एक चाचणी आली. जेव्हा कॅप्टन बेट्सने समुद्र सोडला, तेव्हा त्याने एका जहाजातील आपला हिस्सा $११,००० मध्ये विकला होता, पण आता त्याने सत्याच्या कार्याला पुढे नेण्यासाठी आपले सर्व काही खर्च केले होते. तोपर्यंत श्रीमती बेट्सला त्याच्या खऱ्या आर्थिक स्थितीची माहिती नव्हती, पण त्याला वाटले की आता त्याने तिला याबद्दल सांगणे आवश्यक आहे, म्हणून त्याने शांतपणे म्हटले, “बायको, मी त्या वस्तूंवर पृथ्वीवर माझ्याकडे असलेली शेवटची रक्कम खर्च केली आहे.” दुःखाने हुंदके देत श्रीमती बेट्सने विचारले, “आता आपण काय करणार?” कप्तान उठले आणि जहाज चालवणाऱ्या कप्तानाच्या सर्व प्रतिष्ठेने म्हणाले, “मी एक पुस्तक लिहिणार आहे; ते मी सर्वत्र पोहोचवणार आहे आणि हे शब्बाथाचे सत्य जगासमोर मांडणार आहे.” “बरं,” डोळे भरून येत असताना श्रीमती बेट्स म्हणाली, “आता आपण कशावर जगणार?” “प्रभू मार्ग उघडणार आहे,” कॅप्टन बेट्सने हसत उत्तर दिले. “हो,” श्रीमती बेट्स म्हणाली, “प्रभू मार्ग उघडणार आहे! तुम्ही नेहमीच हेच म्हणता,” आणि रडत ती खोली सोडून गेली.

GSAM 252अप्रत्याशित पुरवठा

GSAM 252.2कॅप्टन बेट्स यांनी अर्धा तास काम केल्यानंतर त्यांना पोस्ट ऑफिसला जाण्याची प्रेरणा झाली, कारण तिथे त्यांच्यासाठी एक पत्र आलेले होते. ते गेले आणि खरंच तिथे एक पत्र होते. त्या काळात पत्रांवरील टपाल शुल्क पाच सेंट होते आणि पूर्वभुगतान ऐच्छिक होते. या पत्राचा लेखक काही कारणास्तव टपालखर्च भरण्यात अपयशी ठरला होता. आणि पुन्हा एकदा कॅप्टन बेट्सला नम्र व्हावे लागले, कारण त्याला पोस्टमास्टर श्री. ड्र्यू यांना—ज्यांच्याशी त्याची चांगली ओळख होती—सांगायचे होते की तो टपालखर्च भरू शकत नाही कारण त्याच्याकडे पैसे नव्हते; परंतु त्याने विचारले, “हे कुठून आले आहे ते मला पाहू द्याल का?” “घेऊन जा,” पोस्टमास्टर म्हणाले, “आणि कधी तरी पैसे भरून टाका.” “नाही,” कप्तानाने म्हटले, “तोपर्यंत मी हे पत्र कार्यालयातून बाहेर काढणार नाही जोपर्यंत त्याचे टपाल शुल्क भरले जात नाही.” पत्र हातात असतानाच त्याने म्हटले, “माझ्या मते या पत्रात पैसे आहेत,” आणि पोस्टमास्टराकडे वळून त्याने विचारले, “कृपया तुम्ही ते उघडू शकाल का? जर त्यात पैसे असतील, तर तुम्ही टपाल शुल्क वजा करू शकता; जर नसेल, तर मी ते वाचणार नाही.” पोस्टमास्टरने त्याची विनंती मान्य केली, आणि काय आश्चर्य! त्यात दहा डॉलर्सची एक नोट होती. वाचल्यावर त्याला कळले की पत्र एका व्यक्तीकडून आले होते ज्याने म्हटले होते की प्रभूने त्याच्या मनावर इतका ठसा उमटवला की पास्टर बेट्सला पैशांची गरज आहे, म्हणून त्याने हे पत्र ताबडतोब त्याच्याकडे पाठवले; आणि घाईघाईत कदाचित तो टपालखर्च भरण्यास विसरला.

GSAM 253.1पोस्टेज भरल्यानंतर तो किराणा दुकानात गेला आणि ४ डॉलर्समध्ये पिठाचे एक पिंप, तसेच बटाटे, साखर आणि इतर आवश्यक वस्तू खरेदी केल्या. वस्तू कुठे वितरित करायच्या याचे आदेश देताना त्याने सांगितले, “कदाचित ती महिला म्हणेल की त्या वस्तू इथल्या नाहीत, पण ती काय म्हणते त्याकडे लक्ष देऊ नका; वस्तू समोरच्या पोर्चवर उतरवा.”

GSAM 253.2नंतर तो मुद्रणालयात गेला आणि सुमारे शंभर पानांच्या एका पत्रकाच्या एक हजार प्रती छापण्याच्या व्यवस्था केल्या. करार असा होता की जशी प्रत पुरवली जाईल, तशी छापकांनी ती शक्य तितक्या लवकर टायप करून त्याला प्रूफ पाठवायचे. त्याने पैसे मिळताच कामाचे पैसे द्यायचे होते, आणि बिल पूर्ण भरले जाईपर्यंत पुस्तके कार्यालयातून बाहेर काढता येणार नव्हती.

GSAM 253.3कॅप्टन बेट्स यांना चांगले माहीत होते की त्यांना पैसे देय नाहीत, परंतु त्यांना हे पुस्तक लिहिणे आपले कर्तव्य वाटले, असा विश्वास ठेवून की जेव्हा पैसे आवश्यक असतील तेव्हा ते पाठवण्यासाठी प्रभू लोकांच्या हृदयावर प्रभाव टाकतील. कागद, पेन इत्यादी खरेदी केल्यानंतर, ज्यामुळे घरगुती साहित्य त्याच्या आधी पोहोचण्यास वेळ मिळाला, तो आपल्या घराकडे जाणाऱ्या रस्त्याच्या टोकावर गेला. वस्तू तिथे पाहून तो घराच्या मागील प्रवेशद्वारातून आत गेला आणि पुन्हा आपल्या मेजावर बसला. श्रीमती बेट्स आत आल्या आणि उत्साहाने म्हणाल्या, “जोसेफ, फक्त समोरच्या बरामद्याकडे पाहशील का! हे सामान कुठून आलं? एक मालवाहू गाडीवान इथे आला आणि ते उतरवणार होता. मी त्याला सांगितलं की हे इथलं नाहीये, पण तो उतरवणारच होता.” “बरं,” कॅप्टन बेट्स म्हणाले, “मला वाटतं ठीक आहे.” “पण,” श्रीमती बेट्स म्हणाल्या, “हे कुठून आलं?” “बरं,” कॅप्टन म्हणाले, “हे प्रभूंनी पाठवलं.” “हो,” श्रीमती बेट्स म्हणाली, “प्रभूनेच पाठवलंय; तुम्ही नेहमीच असं म्हणता.” मग त्याने पत्र आपल्या पत्नीकडे देत म्हटले, “हे वाच, मग तुला कळेल ते कुठून आले आहे.” तिने ते वाचले, आणि पुन्हा एकदा रडायला गेली, पण हे पहिल्यांदापेक्षा वेगळ्या स्वरूपाचं होतं; आणि परत येताच तिने आपल्या अविश्वासाबद्दल नम्रपणे क्षमा मागितली.

GSAM 254पुस्तकासाठी येणारे पैसे

GSAM 254.1लेखन आणि मुद्रणाचे काम पुढे जात असताना, कॅप्टन बेट्सना वेळोवेळी टपालाद्वारे आणि इतर मार्गांनी पैसे मिळत होते, कधी कधी अशा लोकांकडूनही जे त्याला कधीच भेटले नव्हते. पैसे मिळताच ते मुद्रकांकडे दिले जात आणि पुस्तकांच्या खात्यावर जमा केले जात. अखेरीस तो दिवस आला जेव्हा सर्व पुस्तके छापून तयार झाली, आणि भाऊ बेट्सच्या अपेक्षेपेक्षा वेगळ्या स्त्रोताकडून खात्याची उरलेली रक्कम भरली गेली; त्यामुळे पुस्तकांच्या वितरणात एकही दिवस उशीर झाला नाही.

GSAM 254शेवटचे बिल भरले

GSAM 254.2मेम्फिस, मिशिगन येथील एच. एस. गर्नी यांनी मला मार्च १८८४ मध्ये सांगितले की, ज्या सकाळी पास्टर बेट्स यांचे पुस्तक पूर्ण झाले, त्याच सकाळी त्यांना एका माणसाकडून मुदतबाह्य कर्जरोख्यावर १०० डॉलर मिळाले, ज्याने जाहीर केले होते की तो त्यांना कधीच पैसे देणार नाही. हे पैसे मिळाल्यावर, त्यांनी पास्टर बेट्स यांच्या शब्बाथ पत्रकावरील शेवटचे बिल भरण्यात त्या पैशांचा एक भाग खर्च करण्याला आनंद मानला. “पण,” श्री. गर्नी म्हणाले, “भाऊ बेट्स यांना त्यांच्या मृत्यूच्या दिवसापर्यंत हे कळलेच नाही की पुस्तकाच्या बिलाची उरलेली रक्कम कोणी भरली.” शब्बाथ सत्य छापण्याच्या बाबतीत पास्टर बेट्स यांचा हा अनुभव, शब्बाथ प्रश्नावर सत्य प्रकाशित करण्याच्या सुरुवातीपासूनच आपल्या लोकांना असे सांगत होता, “या कामाच्या मार्गावर पुढे चला, आणि तुम्ही पुढे जात राहिल्यावर देव आपली कृपा करून मार्ग मोकळा करेल अशी अपेक्षा ठेवा.”

GSAM 255पास्टर बेट्स यांना दृष्टांतांबद्दल शंका

GSAM 255.1Life Sketches-मधील संक्षिप्त केलेले पुढील विधान भविष्यवाणीची देणगी आणि शब्बाथ सुधारणा कशा प्रकारे एकत्र आल्या हे दाखवेल:—

GSAM 255.2१८४६ मध्ये न्यू बेडफोर्ड, मॅसॅच्युसेट्स येथे असताना, मिस हार्मोन यांची पास्टर जोसेफ बेट्स यांच्याशी ओळख झाली. त्यांनी लवकरच आगमन विश्वासाचा स्वीकार केला होता आणि ते या कार्यात एक सक्रिय कार्यकर्ते होते. ते एक खरे ख्रिश्चन सज्जन, नम्र आणि दयाळू होते. त्यांनी मिस हार्मोन यांना आपल्या स्वतःच्या मुलीप्रमाणेच प्रेमाने वागवले. जेव्हा त्याने तिला प्रथम बोलताना ऐकले, तेव्हा त्याने खोल स्वारस्य दाखवले, आणि ती बोलून थांबल्यावर तो उठला आणि म्हणाला, “मी शंका करणारा थोमा आहे. मला दृष्टांतांवर विश्वास नाही. पण जर मला विश्वास ठेवता आला की आज रात्री बहिणीने सांगितलेली साक्ष खरोखरच आपल्यासाठी देवाचा आवाज आहे, तर मी जगातील सर्वात आनंदी माणूस असेन. माझं हृदय खूपच भावूक झालं आहे. मला वाटतं की बोलणारी प्रामाणिक आहे, पण तिने आपल्याला सांगितलेल्या अद्भुत गोष्टी तिला दाखवल्या गेल्या, याबद्दल मी स्पष्टीकरण देऊ शकत नाही.”

GSAM 255मिस हार्मोनने शब्बाथ स्वीकारला

GSAM 255.3पास्टर बेट्स शब्बाथ पाळत होते आणि त्याच्या महत्त्वावर भर देत होते. त्या वेळी मिस हार्मोनला त्याचे महत्त्व जाणवले नाही आणि तिला वाटले की पास्टर बेट्स इतर नऊ आज्ञांपेक्षा चौथ्या आज्ञेवर जास्त भर देऊन चूक करत आहेत. परंतु प्रभूने तिला स्वर्गीय पवित्रस्थान दाखवले. देवाचे स्वर्गातील भवन उघडले आणि तिला दया-आसनाने झाकलेली देवाची पेटी दाखवली गेली. दोन देवदूत, एक प्रत्येकी टोकाला, दया-आसनावर आपले पंख पसरून आणि त्या दिशेने आपले चेहरे वळवून उभे होते. तिच्यासोबत असलेल्या देवदूताने तिला सांगितले की हे सर्व स्वर्गीय सैन्य दर्शवते जे देवाच्या बोटाने लिहिलेल्या देवाच्या कायद्याकडे भक्तिपूर्ण भयानं पाहत आहे. येशूने पेटीचे झाकण उचलले, आणि तिने दगडी पट्ट्या पाहिल्या ज्यावर दहा आज्ञा लिहिलेल्या होत्या. दहा आज्ञांच्या अगदी मध्यभागी चौथी आज्ञा पाहून ती आश्चर्यचकित झाली, कारण तिच्या भोवती मृदू प्रकाशाचे वलय होते. देवदूताने सांगितले, “ही दहा आज्ञांपैकी एकमेव आज्ञा आहे जी त्या जिवंत देवाची व्याख्या करते ज्याने आकाश, पृथ्वी आणि त्यातल्या सर्व गोष्टींची निर्मिती केली. जेव्हा पृथ्वीची पायाभरणी झाली, तेव्हाच शब्बाथाचीही पायाभरणी झाली.” तिला दाखवण्यात आले की जर खऱ्या शब्बाथाचे पालन केले गेले असते, तर कधीच कोणीही नास्तिक किंवा अविश्वासी झाला नसता. शब्बाथाचे पालन केल्याने जग मूर्तिपूजेपासून वाचले असते.

GSAM 256.1चौथी आज्ञा पायाखाली तुडवण्यात आली आहे, म्हणून कायद्यातील हा भंग दुरुस्त करण्यासाठी आणि दडपलेल्या शब्बाथासाठी विनवणी करण्यासाठी आपल्याला बोलावले गेले आहे. पापाचा माणूस, ज्याने स्वतःला देवापेक्षा वर उचलले आणि काळ व कायदे बदलण्याचा विचार केला, त्याने शब्बाथ सातव्या दिवसापासून पहिल्या दिवसात बदलला. असे करताना त्याने देवाच्या कायद्यात भंग केला.

GSAM 256.2देवाच्या महान दिवसाच्या अगोदरच एक संदेश लोकांना पाठवला जातो, ज्याद्वारे त्यांना अँटी-क्रिस्टने मोडलेल्या देवाच्या कायद्याप्रती त्यांच्या निष्ठा परत मिळवण्याचे आवाहन केले जाते. शिक्षण आणि उदाहरणाद्वारे कायद्यातील भंगाकडे लक्ष वेधणे आवश्यक आहे. तिला हेही दाखवण्यात आले की प्रकटीकरण १४ मधील तिसरा देवदूत, जो देवाच्या आज्ञा व येशूचा विश्वास घोषित करतो, तो या संदेशाला स्वीकारणाऱ्या आणि जगाला देवाच्या आज्ञा व त्याचे नियमशास्त्र डोळ्यातील बाहुलीप्रमाणे जपण्याचा इशारा देणाऱ्या लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि या इशाऱ्याला प्रतिसाद म्हणून अनेकजण प्रभूचा शब्बाथ स्वीकारतील.⁶

GSAM 256.3मिस हार्मोन आणि पास्टर बेट्स यांचा हा अनुभव प्रभूच्या कार्यपद्धतीशी सुसंगत होता. पास्टर बेट्स यांनी मिस हार्मोन आणि पास्टर व्हाईट यांचे लक्ष शब्बाथ प्रश्नाकडे वेधले आणि शास्त्रातून त्यांना देवाच्या अपरिवर्तनीय कायद्याच्या दाव्यांची मांडणी केली. जरी मिस हार्मोन यांना सुमारे अठरा महिन्यांपासून प्रभूंकडून विशेष प्रकटीकरणांचा आशीर्वाद मिळाला होता, तरी या विषयावर त्यांना यापूर्वी काहीही दाखवले गेले नव्हते. आता प्रभूचा काळ आला होता, कारण विश्वासू लोक त्याचा कायदा पाळण्यासाठी उभे केले जात होते, त्यांना भविष्यवाणीच्या देणगीद्वारे प्रकाश देण्यासाठी, आणि अशा प्रकारे, त्याच्या स्वतःच्या कार्यपद्धतीने, तिसऱ्या देवदूताचा संदेश, “देवाच्या आज्ञा आणि येशूची साक्ष,” एकत्र आणला गेला.

GSAM 257तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाची सुरुवात

GSAM 257.1त्या वेळेपासून तिसऱ्या देवदूताचा संदेश, इतर दोन देवदूतांच्या संदेशांशी संबंधित, जाहीर होऊ लागला. देवाच्या संदूकाशी आणि पवित्रस्थानाविषयी उजळत चाललेल्या प्रकाशाशी संबंधित शब्बाथ सत्याने पूर्वी दाखवलेल्या गोष्टींची पुष्टी केली—की भूतकाळातील आगमन चळवळ बरोबर होती आणि ती प्रभूच्या क्रमाप्रमाणेच होती. ते आता “देवाच्या नगराकडे जाणाऱ्या मार्गावर चढण्यासाठीच्या तीन पायऱ्या” याचा अर्थ पूर्वीपेक्षा अधिक चांगल्या प्रकारे समजू शकले.

GSAM 257पास्टर बेट्स यांनी दृष्टांत देवाकडून आलेले असल्याचे मान्य केले

GSAM 257.2नोव्हेंबर १८४६ मध्ये, मेनमधील टॉपशॅम येथे एक कॉन्फरन्स पार पडली, ज्यात पास्टर बेट्स उपस्थित होते. त्या बैठकीत श्रीमती व्हाईट (मिस हार्मोनचा पास्टर जेम्स व्हाईट यांच्याशी झालेला विवाह पूर्वी नमूद केला गेला आहे) यांना एक दृष्टांत झाला, ज्यामुळे पास्टर बेट्स यांना त्यांच्या दैवी उत्पत्तीबद्दल पूर्णपणे समाधान झाले. तो पन्नास वर्षे समुद्रावर काम करणारा माणूस होता, ज्याने कॅबिन-बॉयपासून ते जहाजाचा मास्टर आणि मालकापर्यंत सर्व पदांवर काम केले होते. खगोलशास्त्राची त्याची समज इतकी होती की, त्याने मला सांगितले की तो खगोलीय वस्तूंचे निरीक्षण करून समुद्रावर अक्षांश आणि रेखांशानुसार तो जवळजवळ कुठे आहे हे सांगू शकत असे. असा माणूस नैसर्गिकरित्या खगोलशास्त्राबद्दल बोलण्यात रस घेत असे.

GSAM 257.3त्याच्याशी बोलताना त्याने मला सांगितले की त्याला त्या दृष्टांतांच्या दैवी उत्पत्तीबद्दल कसा विश्वास बसला. त्याने सांगितले की एकदा त्याने श्रीमती व्हाईट यांच्याशी ताऱ्यांबद्दल बोलायचा प्रयत्न केला, परंतु त्याला लवकरच आढळले की तिला खगोलशास्त्राबद्दल काहीच माहिती नाही; प्रत्यक्षात, तिने त्याला सांगितले की त्या विषयावरील एखादे पुस्तक आपण कधी पाहिले होते की नाही हे तिला आठवत नव्हते. तिला त्या विषयावर बोलण्याची इच्छा नव्हती, आणि तिने नवीन पृथ्वीबद्दल आणि तिच्याविषयी तिला दृष्टांतामध्ये काय दाखवले गेले होते याबद्दल बोलून संभाषणाचा विषय बदलला.

GSAM 258“उघडणारे स्वर्ग”

GSAM 258.1मागील वर्षी, १९ एप्रिल १८४५ रोजी, Illustrated London News-ने खगोलशास्त्रज्ञांसाठी अत्यंत मनोरंजक असे काहीतरी प्रकाशित केले होते, जे लॉर्ड रॉस यांनी त्यांच्या विशाल दूरदर्शकाद्वारे केलेल्या अद्भुत शोधांविषयी होते, विशेषतः त्या दृश्याविषयी ज्याला खगोलशास्त्रज्ञ “आकाशातील फट” म्हणतात. एका संध्याकाळी, वरील नमूद कॉन्फरन्समध्ये, श्री कर्टिस यांच्या घरी आणि पास्टर बेट्स यांच्या उपस्थितीत, जे अद्याप या प्रकटीकरणांबद्दल अनिश्चित होते, त्यावेळी श्रीमती व्हाईट यांनी दृष्टांत अवस्थेत तार्‍यांबद्दल बोलणे सुरू केले, त्यांनी एका ग्रहाच्या पृष्ठभागावर पाहिलेल्या गुलाबी छटा असलेल्या पट्ट्यांचे तेजस्वी वर्णन केले आणि पुढे म्हटले, “मला चार चंद्र दिसत आहेत.” “अहो,” पास्टर बेट्स म्हणाले, “ती बृहस्पती पाहत आहे!” मग अवकाशातून प्रवास करत असल्यासारखी हालचाल करून, तिने पट्ट्या आणि वर्तुळांच्या सदैव बदलत्या सौंदर्याचे वर्णन केले आणि म्हणाली, “मला सात चंद्र दिसत आहेत.”⁷ पास्टर बेट्स ओरडले, “ती शनीचे वर्णन करत आहे.” नंतर तिने म्हटले, “मला सहा चंद्र दिसत आहेत,” आणि तिने लगेचच “उघडणारे स्वर्ग” या महिमेचे वर्णन सुरू केले, ज्याला तिने अधिक प्रकाशाने परिपूर्ण प्रदेशात प्रवेशद्वार म्हटले. पास्टर बेट्स म्हणाले की तिचे वर्णन त्यांनी कधीही कोणत्याही लेखकाकडून वाचलेल्या स्वर्ग उघडण्याच्या वर्णनापेक्षा खूपच श्रेष्ठ होते.

GSAM 258.2ती बोलत असताना आणि अजूनही दृष्टांतावस्थेत असताना, तो उभा राहिला आणि ओरडला, “अहो, आज रात्री लॉर्ड जॉन रॉस इथे असते तर किती बरे झाले असते!” पास्टर व्हाईटने विचारले, “लॉर्ड जॉन रॉस कोण आहे?” “अहो,” पास्टर बेट्स म्हणाले, “तो महान इंग्रजी खगोलशास्त्रज्ञ आहे. तो इथे असता तर किती बरे झाले असते—त्या स्त्रीला खगोलशास्त्र बोलताना ऐकायला आणि ‘स्वर्ग उघडण्याचे’ वर्णन ऐकायला. या विषयावर मी जे काही वाचले आहे, त्यापेक्षा हे सर्व श्रेष्ठ आहे.” त्या संध्याकाळपासून पास्टर बेट्स यांना पूर्णपणे खात्री झाली की श्रीमती व्हाईट यांचे दृष्टांत त्यांच्या ज्ञानाच्या आणि नियंत्रणाच्या पलीकडे होते. यामुळे आणि दिलेल्या फटकाऱ्यांच्या व शिकवणीच्या स्वरूपामुळे त्यांना खात्री झाली की ते सर्व देवाकडूनच आहेत.

GSAM 259.1त्या दृष्टांतामध्ये श्रीमती व्हाईट यांनी वर्णन केलेली ही आकाशातील घटना खगोलशास्त्र लेखकांनी क्वचितच नमूद केलेली आहे. हुयगेन्स, ज्यांनी प्रथमच याचा शोध लावला, ते पुढीलप्रमाणे वर्णन करतात:—

GSAM 259ओरायनच्या तलवारीतील एक तेजस्वी प्रकाश

GSAM 259.2“खगोलशास्त्रज्ञ ऑरायनच्या तलवारीत तीन तारे एकमेकांच्या जवळ ठेवतात; जेव्हा मी १६५६ साली मध्यभागी असलेल्या तार्‍याला दूरदर्शकाने पाहिले, तेव्हा त्या तार्‍याच्या जागी बारा इतर तारे दिसले; यापैकी, तीन एकमेकांना जवळजवळ स्पर्श करत होते, आणि त्याशिवाय आणखी चार तारे दिसले, जे ढगातून झगमगतात तसले दिसत होते, त्यामुळे त्यांच्या भोवतालचा अवकाश आकाशाच्या इतर भागापेक्षा खूपच उजळ दिसत होता, जो चांगल्या हवामानामुळे पूर्णपणे काळसर दिसत होता, आणि तो एका पडद्याच्या फटीतून पाहिल्याप्रमाणे दिसत होता, ज्यातून एखाद्याला अधिक प्रकाशमान असलेल्या दुसऱ्या प्रदेशाचे मोकळे दर्शन होत होते.”

GSAM 259.3विल्यम हर्शेल यांनी आकाशातील या फटीबद्दल म्हटले आहे:—

GSAM 259.4“जर या अंतरावर त्याचा व्यास १०° कोन निर्माण करतो, जसा तो जवळपास करतो, तर त्याचे परिमाण अगदीच अकल्पनीय असावे. गणनेनुसार, ते सूर्याच्या परिमाणापेक्षा दोन ट्रिलियन पट मोठे असावे.”

GSAM 259सूर्यापेक्षा अधिक तेजस्वी

GSAM 259.5तत्त्वज्ञ थॉमस डिक यांनी या प्रकाशमान नेब्युलांबद्दल असे म्हटले आहे:—

GSAM 259.6“जर आपण त्याजवळ सर्वात जवळच्या ताऱ्याच्या अर्ध्या अंतरावर असतो, जरी ते अंतर खूपच मोठे आहे, तरीही अशा बिंदूवरून त्याचे तेज सूर्याच्या तेजाच्या जवळपास असेल; आणि खूपच जवळच्या प्राण्यांसाठी ते आकाशाचा मोठा भाग व्यापून अतुलनीय शोभिवंततेने दिसेल. परंतु अशा वस्तूचा अंतिम हेतू, त्याच्या सर्व पैलू आणि संबंधांमध्ये, कदाचित अनंत अस्तित्वाच्या भविष्यातील युगांमध्ये उलगडणे बाकी असेल; आणि निर्मितीच्या दूरच्या अवकाशातील इतर अनेक वस्तूंप्रमाणेच, ते मनात विश्वाच्या भव्य आणि रहस्यमय दृश्यांना आणखी थोडेसे उलगडलेले पाहण्याची तीव्र इच्छा निर्माण करते.”⁸

GSAM 260.1पास्टर बेट्स यांनी या विषयावरील लेखाच्या समारोपात म्हटले:—

GSAM 260.2“अशाप्रकारे, सादर केलेल्या सर्व पुराव्यांवरून (आवश्यकतेनुसार आणखी पुरावे देता येतील) आपण पाहतो की, येथे आकाशात एक अतिशय आश्चर्यकारक आणि अनाकलनीय घटना आहे; अकरा अब्ज तीनशे चौदा [११,०००,०००,३१४] मैलांपेक्षा जास्त परिघाचे आकाशातील एक भोक. प्रसिद्ध ह्युगेन्स म्हणतात, ‘इतर सर्व स्थिर तार्‍यांमध्ये मला असे काहीही कधीच दिसले नाही—अधिक प्रकाशमान असलेल्या दुसऱ्या प्रदेशाचे मोकळे दर्शन.’”

GSAM 260ग्रह दृष्टांतावरील आणखी एक साक्ष

GSAM 260.3पुन्हा आम्ही श्रीमती ट्रुस्डेल यांचे शब्द उद्धृत करतो, ज्या त्या दृष्टांताच्या प्रसंगी उपस्थित होत्या. त्या म्हणतात:—

GSAM 260.4“बहीण व्हाईट यांची तब्येत खूप नाजूक होती, आणि त्यांच्यासाठी प्रार्थना करताना देवाचा आत्मा आमच्यावर अवतरला. आम्हाला लवकरच लक्षात आले की तिला सांसारिक गोष्टींची जाणीव राहिली नव्हती. ग्रहजगताचा हा तिचा पहिला अनुभव होता. बृहस्पतीचे उपग्रह मोठ्याने मोजल्यानंतर, आणि लवकरच शनीचे उपग्रह मोजल्यानंतर, तिने शनीच्या वलयांचे सुंदर वर्णन केले. मग तिने म्हटले, ‘येथील रहिवासी उंच, भव्य लोक आहेत, पृथ्वीवरील रहिवाशांपेक्षा खूपच वेगळे. पाप येथे कधीच प्रवेशले नाही.’ भाऊ बेट्स यांच्या हसणाऱ्या चेहऱ्यावरून हे स्पष्ट झाले की तिच्या दृष्टांतांच्या स्त्रोताबद्दलचे पूर्वीचे संशय लवकरच दूर होत होते. आम्हाला सर्वांना माहीत होतं की कॅप्टन बेट्स खगोलशास्त्राचे मोठे शौकीन होते, कारण ते अनेकदा आमच्या शिक्षणासाठी अनेक खगोलीय वस्तू शोधून दाखवायचे. जेव्हा बहीण व्हाईट यांनी दृष्टांतानंतर त्यांच्या प्रश्नांना उत्तर देताना सांगितले की त्यांनी या क्षेत्रात कधीही अभ्यास केला नाही किंवा इतर कोणतीही माहिती घेतलेली नाही, तेव्हा ते आनंद आणि सुखाने भरले गेले. त्यांनी देवाची स्तुती केली आणि असे मत व्यक्त केले की ग्रहांविषयी हा दृष्टांत त्यांना पुन्हा कधीही शंका येऊ नये म्हणून देण्यात आला होता.”⁹

GSAM 261एक उन्मत्त घोडा अचानक वशामध्ये

GSAM 261.1टॉपशॅममधील या भेटीनंतर लगेचच, दृष्टांतांशी संबंधित आणखी एक लक्षवेधी घटना घडली, जी मला पास्टर बेट्स यांनी सांगितल्याप्रमाणे मी सांगणार आहे:—

GSAM 261.2पास्टर व्हाईट यांच्याकडे अंशतः प्रशिक्षित एक तरुण घोडा आणि बाजारात माल नेण्यासाठीची दोन आसनांची गाडी होती, जी डॅशबोर्डशिवाय बनवलेली होती, परंतु गाडीच्या पुढील भागात एक पाय ठेवण्याची जागा आणि गाडीच्या दांड्यांना जोडलेली एक लोखंडी पायरी होती. घोड्याच्या पिल्ल्याला चालवताना अत्यंत काळजी घेणे आवश्यक होते, कारण जर लगाम किंवा काहीही त्याच्या बाजूला लागले तर तो ताबडतोब जोरात लाथ मारत असे, आणि त्याला पळण्यापासून रोखण्यासाठी सतत घट्ट लगाम लावून धरून ठेवावे लागायचे. हा घोडा त्या व्यक्तीचा होता जिच्या घरी ते जाऊ इच्छित होते, आणि पास्टर व्हाईट यांना अनघड घोड्यांना हाताळण्याचा अनुभव असल्यामुळे, त्यांना वाटले की या घोड्याबरोबर त्यांना कोणतीही मोठी अडचण येणार नाही. मात्र, जर त्यांना हे माहीत असते की या घोड्याने त्याच्या आधीच्या उन्मत्त प्रदर्शनादरम्यान दोन माणसांना ठार मारले होते—एका माणसाला त्याने रस्त्याच्या कडेला असलेल्या खडकांवर चिरडून ठार मारले होते—तर कदाचित त्यांचा आत्मविश्वास कमी झाला असता.

GSAM 261.3या प्रसंगी गाडीत चार जण होते, पुढील आसनावर पास्टर व्हाईट आणि त्यांची पत्नी, आणि मागील आसनावर पास्टर बेट्स आणि इझ्रेल डेमन. पास्टर व्हाईट घोड्यावर नियंत्रण ठेवण्यासाठी सर्वतोपरी प्रयत्न करत असताना, श्रीमती व्हाईट सत्याबद्दल बोलत होत्या, तेव्हा देवाची शक्ती त्या गटावर अवतरली आणि त्या गाडीत बसलेल्या अवस्थेतच दृष्टांत अवस्थेत गेल्या. ती “महिमा!” असे ओरडताच, तो घोडा अचानक पूर्णपणे थांबला आणि त्याने आपले डोके खाली केले. त्याच वेळी श्रीमती व्हाईट त्या अवस्थेत उठल्या आणि वर पाहणाऱ्या त्यांच्या डोळ्यांनी, एकदाही खाली न पाहता, गाडीच्या पुढच्या भागावरून पाऊल टाकून, त्यांचे हात त्या घोड्याच्या नितंबांवर ठेवून शाफ्टवर उतरल्या. पास्टर बेट्सने पास्टर व्हाईटला ओरडून सांगितले, “तो घोडा त्या महिलेला लाथ मारून ठार करेल.” पास्टर व्हाईटने उत्तर दिले, “आता प्रभूच त्या घोड्याची काळजी घेत आहेत; मला हस्तक्षेप करायची इच्छा नाही.” तो घोडा जणू एखाद्या वृद्ध घोड्यासारखा शांत उभा होता. रस्त्याच्या कडेला सुमारे सहा फूट उंच काठ होता, आणि कुंपणाजवळ एक गवताळ जागा होती. श्रीमती व्हाईट, त्याच वर पाहणाऱ्या नजरेने, एकदाही खाली न पाहता, काठावर चढून त्या गवताळ जागेवर गेल्या. मग त्या काही मिनिटे पुढे-मागे चालत, नवीन पृथ्वीच्या सौंदर्याबद्दल बोलत आणि वर्णन करत राहिल्या. मग, तिने डोकं तसंच वर ठेवून, ती काठावरून खाली आली, गाडीजवळ गेली, घोड्याच्या नितंबांवर हात ठेवून पायऱ्यांवर चढली आणि शॅफ्टवरून पुन्हा गाडीत बसली. ती जशीच जागेवर बसली, ती दृष्टांतातून बाहेर आली, आणि त्याच क्षणी, गाडीवाल्याने काहीच इशारा न देता, घोडा अचानक चालू लागला आणि पुढे निघाला.

GSAM 262.2श्रीमती व्हाईट गाडीबाहेर असताना, पास्टर व्हाईट यांनी घोड्याची परीक्षा घेण्याचा विचार केला, आणि तो खरोखरच पाळीव आहे की नाही हे पाहिले. सुरुवातीला त्यांनी फक्त चाबूक हलकेच लावला; इतर वेळी घोडा लात मारून प्रतिक्रिया देत असे, पण आता काहीच हालचाल झाली नाही. मग त्यांनी त्याला जोरदार मार दिला, नंतर आणखी जोरदार, आणि त्याहूनही जोरदार. त्या तरुण घोड्याने मारहाणीकडे अजिबात लक्ष दिले नाही, परंतु तो त्या सिंहांइतकाच निरुपद्रवी दिसत होता ज्यांची तोंडे देवदूतांनी दानीएलने त्यांच्या गुहेत घालवलेल्या रात्री बंद केली होती. “ते एक गंभीर ठिकाण होते,” पास्टर बेट्स म्हणाले, “आणि हे स्पष्ट होते की ज्या शक्तीने ते दृष्टांत निर्माण केले होते, त्याच शक्तीने तात्पुरते त्या तरुण घोड्याच्या जंगली स्वभावाला वश केले होते.”

GSAM 262.3जर हा दृष्टांत फक्त तिच्या काही शारीरिक दुर्बलतेमुळे झालेला असता, तर स्वाभाविकपणे प्रश्न उपस्थित होतो, की घोडाही तशाच प्रकारे त्रस्त होता का?

GSAM 262इझ्रेल डेमन यांचे साक्ष्य

GSAM 262.4पास्टर बेट्स यांनी मला दिलेल्या वर्णनाला पुष्टी देण्यासाठी, मी येथे पुढील विधान देतो:—

GSAM 262.5“सुमारे वीस वर्षांपूर्वी, मी जेंव्हा नुकतीच शब्बाथ पाळायला सुरुवात केली होती, तेव्हा इझ्रेल डेमन यांनी मला बहीण व्हाईट यांना दृष्टांत आलेल्या प्रसंगाबद्दल सांगितले, तेव्हा तो, पास्टर बेट्स आणि पास्टर व्हाईट व त्यांची पत्नी त्या अवघड स्वभावाच्या घोड्याच्या मागे हलक्या रथात बसून जात होते. मी आज पास्टर लॉफबरो यांनी लिहिलेले वरील वर्णन वाचले आहे, आणि ते पास्टर डेमन यांनी मला सांगितलेल्या गोष्टींशी अगदी जुळते.” स्वाक्षरी: “आर. एस. वेबर, बॅटल क्रीक, मिशिगन, ९ फेब्रुवारी १८९१.”

GSAM 263दृष्टांतांबाबत पास्टर बेट्स यांचे साक्ष्य

GSAM 263.1पास्टर बेट्स यांनी त्यांचा स्वतःचा अनुभव पुढीलप्रमाणे सांगितला आहे:—

GSAM 263.2“जरी मला त्यांच्यात देवाच्या वचनाच्या विरोधात काहीच दिसत नव्हते, तरीही मला भिती वाटली आणि माझी फार कठीण परीक्षा झाली, आणि बराच काळ मला हे मान्य करायचे नव्हते की हे तिच्या शरीराच्या दीर्घकालीन दुर्बल अवस्थेमुळे निर्माण झालेल्या परिणामापेक्षा काहीतरी अधिक आहे.

GSAM 263.3“म्हणून मी इतरांच्या उपस्थितीत, जेव्हा तिचं मन (सभा सोडून) उत्तेजनेपासून मुक्त वाटत असे, तिला आणि तिच्या सोबत असलेल्या तिच्या मित्रांना, विशेषतः तिच्या मोठ्या बहिणीला, प्रश्न विचारण्याची आणि उलटतपासणी करण्याची संधी शोधत असे, शक्यतो सत्य उलगडून काढण्यासाठी. तिने त्यानंतर न्यू बेडफोर्ड आणि फेअरहेवनला केलेल्या अनेक भेटींदरम्यान, आमच्या सभांमध्ये असताना मी तिला अनेकदा दृष्टांत अवस्थेत पाहिले आहे, तसेच मेनमधील टॉपशॅममध्येही; आणि त्या रोमांचक प्रसंगांपैकी काही प्रसंगी उपस्थित असलेल्यांना चांगले माहीत आहे की मी फसवणूक किंवा सम्मोहनाचा प्रभाव शोधण्यासाठी प्रत्येक शब्द किती उत्सुकतेने आणि तीव्रतेने ऐकत होतो आणि प्रत्येक हालचालीवर किती बारकाईने लक्ष ठेवत होतो. आणि इतरांसोबत हे सर्व पाहण्याची संधी दिल्याबद्दल मी देवाचे आभार मानतो. आता मी आत्मविश्वासाने स्वतःच्या वतीने बोलू शकतो. मला वाटते की हे कार्य देवाचे आहे, आणि हे त्याच्या ‘विखुरलेल्या’, ‘फाटलेल्या’ आणि ‘लुबाडलेल्या लोकांना’ सांत्वन देण्यासाठी आणि बळकट करण्यासाठी दिले गेले आहे, ऑक्टोबर १८४४ मध्ये आपल्या कार्याच्या समाप्तीनंतरपासून. त्या वेळेपासून ‘अहो, इथे!’ आणि ‘अहो, तिथे!’ या गोंधळलेल्या अवस्थेमुळे देवाच्या प्रामाणिक, इच्छुक लोकांना अत्यंत गोंधळ निर्माण झाला आहे, आणि ज्यांना त्यांच्या दृष्टीसमोर मांडलेल्या अनेक विरोधाभासी उताऱ्यांचे स्पष्टीकरण देता आले नाही, त्यांच्यासाठी हे अत्यंत कठीण झाले आहे. मी कबूल करतो की मला अनेक अशा उताऱ्यांवर प्रकाश आणि मार्गदर्शन प्राप्त झाले आहे जे मी पूर्वी स्पष्टपणे समजू शकत नव्हतो. मला वाटते की ती एक स्वतःला अर्पण करणारी, प्रामाणिक आणि इच्छुक देवाची मुलगी आहे.”¹⁰

GSAM 263.4“लेखिका तिच्या दृष्टांतांतील विचार ‘पूर्वीच्या शिकवणी किंवा अभ्यासातून’ मिळवत नाही. जेव्हा तिला डिसेंबर १८४४ मध्ये तिचा पहिला दृष्टांत झाला, तेव्हा तिने आणि मेनमधील पोर्टलँडमधील (जिथे तिचे पालक तेव्हा राहत होते) सर्व मंडळींनी ‘मध्यरात्रीची घोषणा’ भूतकाळात गेली आहे असे मानून ती सोडून दिली होती. तेव्हा प्रभूने तिला दृष्टांतात ती आणि पोर्टलँडमधील मंडळी ज्या चुकीत पडल्या होत्या ती दाखवली. तिने नंतर आपला दृष्टांत मंडळींना सांगितला, आणि त्यांनी त्यांचा सातव्या महिन्यातील अनुभव देवाचे कार्य असल्याचे मान्य केले.”¹¹

GSAM 264१८४७ मध्ये तीन संदेशांना कसे मानले गेले

GSAM 264.1एप्रिल १८४७ मध्ये लिहिलेले पास्टर जेम्स व्हाईट यांचे पुढील लिखाण त्या काळी तीन संदेशांना कसे पाहिले जात होते हे दाखवते:—

GSAM 264.2“सर्व वर्गांचे दुसऱ्या आगमनाचे विश्वासू यावर सहमत आहेत की या प्रकरणाच्या सहाव्या आणि सातव्या श्लोकात (प्रकटीकरण १४) दाखवलेला देवदूत चर्च आणि जगासाठी आगमनाचा संदेश दर्शवतो.... दुसऱ्या देवदूताचे कार्य आगमनाच्या सैन्याला बाबेल पडल्याचे दाखवणे होते. आणि त्यापैकी मोठ्या भागाला ही गोष्ट तेव्हाच कळली जेव्हा ‘मध्यरात्रीच्या घोषणेची’ शक्ती त्यांना अगदी वेळेवर जागृत करून गेली आणि त्यांना दहावा दिवस येण्यापूर्वी चर्चांमधून पलायन करण्यासाठी वेळ मिळाला, त्यामुळे १८४४ च्या सातव्या महिन्यापासून तिसऱ्या देवदूताचा संदेश संत लोकांना ‘मजबूतीने धरून ठेवा’ अशी चेतावणी देत होता, आणि अजूनही देत आहे, आणि मागे परत जाऊ नका, आणि ‘त्या चिन्हांना स्वीकारू नका’ ज्यापासून कुमारिकांच्या समूहाने दुसऱ्या देवदूताच्या घोषणेदरम्यान मुक्तता मिळवली होती.

GSAM 264.3“आणि १८४४ च्या सातव्या महिन्यापासून देवाच्या लोकांसाठीचा खरा संदेश असाच इशारा नव्हता का?—नक्कीच होता.... बाराव्या श्लोकात असे लिहिले आहे, ‘जे देवाच्या आज्ञा व येशूचा विश्वास धीराने पालन करतात त्या पवित्र जनांची सहनशीलता येथे आहे.’ तू त्यांना कुठे पाहिलेस, योहाना?—अहो, ‘येथे,’ तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाच्या काळात. १८४४ च्या सातव्या महिन्यापासून संयमाने वाट पाहण्याचा काळ सुरू आहे, आणि शब्बाथ इत्यादी पाळणाऱ्यांचा वर्ग त्या काळापासूनच प्रकट झाला आहे, त्यामुळे हे स्पष्ट आहे की आपण तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाच्या काळात जगतो.”¹²