अध्याय २१ — कार्यातील मार्गदर्शक हात
GSAM 322.1“मी तुला बोध करीन आणि ज्या मार्गात, तू चालावे तो मी तुला शिकवीन.”1
GSAM 322.2ज्याने प्रभूला आपला आधार मानला, त्याच्यावर त्याची काळजी सदैव प्रकट होते. तथापि, असे प्रसंग येतात जेव्हा ही काळजी विशेषतः जाणवते, जसे की पाहता येणाऱ्या आणि न पाहता येणाऱ्या वाईटपणांपासून व धोक्यांपासून होणारे विशेष बचाव, आणि त्याच्या सत्याच्या प्रसारासाठी थेट दैवी मार्ग खुले होणे. या प्रकरणात या विषयांवरच चर्चा केली आहे.
GSAM 322मिशिगनमधील प्रथम दृष्टांत
GSAM 322.3मे १८५३ च्या महिन्यात, पास्टर व्हाईट आणि त्यांच्या पत्नी मिशिगनला भेट देण्यासाठी गेले. न्यूयॉर्कमधील बफेलोच्या पश्चिमेला ते पहिल्यांदाच गेले होते. मे महिन्याच्या शेवटच्या शब्बाथ दिवशी ते टायरोन येथे होते, आणि त्या ठिकाणी श्रीमती व्हाईट यांना राज्यातील शब्बाथ पाळणाऱ्या विविध गटांचे दर्शन झाले, तसेच त्यांच्या विरोधात काम करू शकणाऱ्या प्रभावांबद्दल इशारेही मिळाले. २ जून रोजी जॅक्सनमध्ये तिने फुल्सकॅपच्या आठ पानांवर काही गोष्टी लिहिल्या ज्या तिला दाखवण्यात आल्या होत्या. तिने मला त्या दृष्टांताची पेन्सिल प्रत दिली, या अटीवर की मी तिला पेन आणि शाईने लिहिलेली सुवाच्य प्रत पुरवीन.
GSAM 322पवित्रतेचा दावा करणारी एक स्त्री
GSAM 322.4इतर दाखवलेल्या गोष्टींमध्ये, आमच्या लोकांमध्ये घुसखोरी करण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या एका स्त्रीच्या प्रकरणाचे वर्णन केले होते. तिने सांगितले की ही स्त्री महान पवित्रतेचा दावा करत होती. श्रीमती व्हाईट कधीही तिला भेटल्या नव्हत्या, आणि या दृष्टांताद्वारे मिळालेल्या माहितीव्यतिरिक्त त्यांना तिच्याबद्दल काहीच माहिती नव्हती. तिने त्या महिलेच्या कार्यपद्धतीबद्दल केवळ सांगितलेच नाही, तर असेही सांगितले की जेव्हा तिला फटकारले जाईल तेव्हा ती पाखंडी भाव धारण करून म्हणेल, “प्रभू—माझ्या—हृदयाला—ओळखतो.” तिने सांगितले की ही स्त्री एका तरुणासोबत देशभर फिरत होती, तर तिचा नवरा, एक वृद्ध माणूस, घरी राहून त्यांच्या या दुष्ट मार्गात त्यांना आधार देण्यासाठी काम करत होता. श्रीमती व्हाईटने सांगितले की प्रभूने तिला दाखवले होते की “त्या स्त्रीचे पवित्रतेचे दावे असूनही, ती आणि तो तरुण सातव्या आज्ञेचे उल्लंघन करण्यात दोषी होते.” या प्रकरणाचे लेखी वर्णन माझ्या खिशात असताना, परिस्थिती कशी वळेल हे पाहण्यासाठी मी काहीसा चिंताग्रस्त होऊन वाट पाहत होतो.
GSAM 323व्हर्जेंस, मिशिगन येथील सभा
GSAM 323.1आम्ही जॅक्सन, बॅटल क्रीक, बेडफोर्ड आणि हेस्टिंग्ज येथे सभा घेतल्या, आणि नंतर व्हेर्जेन्स, केंट काउंटी येथे पोहोचलो, जिथे ती स्त्री राहत होती. आम्ही ११ जून रोजी, शब्बाथ सुरू होण्याच्या थोड्या वेळ आधी, ज्या ठिकाणी आम्हाला रात्री मुक्काम करायचा होता, तेथे पोहोचलो. आमचे मुक्कामाचे ठिकाण व्हाईट नावाच्या एका पास्टरांचे घर होते, जे पूर्वी ख्रिश्चन संप्रदायाचे पादरी होते. हा नव्याने वसलेला प्रदेश असल्यामुळे, पुढे तीन मैल अंतरावर असलेल्या एका मोठ्या, नव्याने बांधलेल्या गोदामात आमच्या सभांसाठी व्यवस्था करण्यात आली होती, आणि ज्या स्त्रीला दृष्टांतामध्ये पाहिले गेले होते, ती प्रत्यक्षात त्या सभास्थळापासून आणखी दोन मैल पुढे राहत होती.
GSAM 323धर्मवेड्या व्यक्तीला दिलेली साक्ष
GSAM 323.2१२ जून रोजी सकाळी १०:३० वाजता, आम्ही बैठकीसाठी गोदामात जमलो. श्रीमती व्हाईट व्यासपीठाच्या डाव्या टोकाला बसल्या, मी त्यांच्या शेजारी बसलो, पास्टर कॉर्नेल माझ्या शेजारी आणि पास्टर व्हाईट व्यासपीठाच्या उजव्या बाजूला बोलत होते. ते सुमारे पंधरा मिनिटे बोलत होते, तेवढ्यात एक वृद्ध माणूस आणि एक तरुण माणूस एकत्र आले आणि व्यासपीठाजवळील पुढील बाकावर बसले. त्यांच्यासोबत एक उंच, बारीक, काळेपणाच्या रंगाची स्त्री होती, जी दाराजवळ बसली. पास्टर व्हाईट यांच्या थोडक्या प्रवचनानंतर, श्रीमती व्हाईट उठल्या आणि त्या म्हणाल्या की पादऱ्यांनी त्यांच्यावर सोपवलेले कार्य बिघडू नये याची काळजी घ्यावी, यासाठी त्या “जे तुम्ही परमेश्वराची पात्रे वाहता ते तुम्ही आपणाला शुद्ध करा” हा श्लोक वापरून बोलल्या. त्या म्हणाल्या की देवाचा आदेश नाही की स्त्रीने आपल्या पतीव्यतिरिक्त इतर कुठल्याही पुरुषासोबत देशभर प्रवास करावा. शेवटी त्या स्पष्टपणे म्हणाल्या,
GSAM 323.2“ती स्त्री जी काही वेळापूर्वी दाराजवळ बसली होती, ती दावा करते की देवाने तिला प्रवचन देण्यासाठी बोलावले आहे. ती त्या तरुणासोबत प्रवास करत आहे जो नुकताच समोरच्या मेजाजवळ बसला, तर हा वृद्ध माणूस, तिचा नवरा—देवा त्याची दया करा!—तो घरी मेहनत करून उपजीविकेचे साधन कमावतो, ज्याचा वापर ते त्यांच्या अधर्माचे कार्य चालू ठेवण्यासाठी करतात. ती खूप पवित्र असल्याचा, पवित्र झाली असल्याचा दावा करते, परंतु तिच्या पवित्रतेच्या सर्व ढोंगांनंतरही, देवाने मला दाखवले आहे की ती आणि हा तरुण सातव्या आज्ञेचे उल्लंघन केल्याच्या अपराधात दोषी आहेत.”
GSAM 324.1सर्व उपस्थितांना माहीत होते की श्रीमती व्हाईट यांनी या व्यक्तींना गोदामात येईपर्यंत कधीही पाहिले नव्हते. तिने त्यांना ओळखून त्यांच्या स्वभावाचे वर्णन केल्यामुळे उपस्थित लोकांच्या मनावर त्याचा प्रभाव पडला, त्यांचा भरवसा वाढला आणि दृष्टांतांवरील त्यांचा विश्वास अधिक दृढ झाला.
GSAM 324जसे सांगितले तसे शब्द
GSAM 324.2श्रीमती व्हाईट आपली साक्ष देत असताना, त्या ठिकाणी उपस्थित असलेले लोक उत्कंठेने श्रीमती अल्कोटकडे पाहत होते, ज्यांना फटकारण्यात आले होते, हे पाहण्यासाठी की ती सांगितलेले कसे स्वीकारते आणि ती काय करणार आहे आणि काय म्हणणार आहे. जर ती तिच्यावर करण्यात आलेल्या आरोपाबद्दल निर्दोष असती, तर तिच्याकडून उभे राहून संपूर्ण आरोप नाकारण्याची अपेक्षा नैसर्गिकरित्या केली गेली असती. जर ती दोषी आणि अत्यंत भ्रष्ट असती, तर तिने ते खरे आहे हे माहीत असूनही ते सर्व नाकारण्यास मागेपुढे पाहिले नसते. याऐवजी, तिने अगदी तसेच केले जे साक्ष्याने म्हटले होते की तिला फटकारल्यावर ती करेल. ती हळूहळू उभी राहिली, तेव्हा सगळ्यांची नजर तिच्यावरच होती, आणि एक पुण्यसज्जनाचा भाव आणून, हळूहळू म्हणाली, “प्रभू—माझ्या—हृदयाला—ओळखतो,” आणि एकही शब्द न बोलता बसली. तिने अगदी तसेच म्हटले जे साक्ष्याने म्हटले होते की ती म्हणेल, आणि तेही अगदी त्याच पद्धतीने.
GSAM 325दोषीपणाची कबुली
GSAM 325.1हे खरे होते, देवाला त्यांची अंतःकरणे माहीत होती, आणि त्यांना स्वतःला त्या आरोपात दोषी असल्याचे माहीत होते; कारण नंतर त्या तरुणाने त्याच ठिकाणच्या रहिवासी श्री. गार्डनर यांना, ज्यांनी या प्रकरणाबद्दल त्याची बारकाईने चौकशी केली होती, असे सांगितले, “श्री. गार्डनर, श्रीमती व्हाईट यांनी आमच्याबद्दल जे म्हटले ते खूपच खरे होते;” आणि त्या महिलेने, १८६२ मध्ये ग्रीनव्हिल येथे श्रीमती विल्सन यांना सांगितले की ती “बहीण व्हाईट यांच्याविरुद्ध एकही शब्द बोलण्याचे धाडस करणार नाही, कारण ती देवाविरुद्ध लढत असल्याचे आढळू शकते,” आणि नंतर तिने कबूल केले की तिच्याबद्दल आणि त्या तरुणाबद्दल जे दाखवले गेले ते खरे होते.
GSAM 325संदेशवाहक पक्ष
GSAM 325.2१८५३ च्या शरद ऋतूत मिशिगनमधील काही असंतुष्ट व्यक्तींनी एकत्र येऊन Messenger of Truth नावाचे एक नियतकालिक प्रकाशित करायला सुरुवात केली. या नियतकालिकाचे आणि त्याच्या चालकांचे ध्येय उभारण्याऐवजी विध्वंस करणे आणि बदनामी करणे असेच दिसत होते. त्याच्या पानांवर अनेक खोट्या गोष्टी छापण्यात आल्या, ज्यामुळे संदेशाच्या कामात आम्हाला त्रास झाला; आणि अशा खुल्या हल्ल्याचा हा आमचा पहिला अनुभव असल्याने, आम्ही त्यांचे बदनामीकारक विधान खंडित करणे आमचे कर्तव्य समजले. हे करताना आम्ही आमच्या विश्वासात सोपविलेल्या सत्याच्या प्रसारासाठी खर्च करायला हवा होता तो वेळ वाया गेला, आणि हे सैतानाच्या हेतूंना अनुकूल होते, जो निःसंशयपणे या विरोधाचा प्रेरक होता. आणि अशाप्रकारे परिस्थिती २० जून, १८५५ च्या संध्याकाळपर्यंत सुरूच होती, जेव्हा पास्टर व्हाईट आणि त्यांची पत्नी, पास्टर कॉट्रेल, आणि मी न्यूयॉर्कमधील ओस्वेगो येथे एक सभा नुकतीच संपवली होती. आमच्या सभेत लिलिस नावाच्या एका व्यक्तीने येऊन लोकांमध्ये त्या बदनामीच्या कागदपत्रांचे वितरण केले, ज्यामुळे आम्हाला त्रास झाला. या प्रकरणात आमचे कर्तव्य काय याचा प्रश्न पुन्हा एकदा समोर आला. त्यांच्या खोट्या आरोपांना उत्तर देण्याचे सर्व मागील प्रयत्न फक्त त्यांच्याकडून आणखी खोट्या आरोपांची निर्मिती करण्यात यशस्वी ठरले.
GSAM 325सल्ला आणि भविष्यवाणी
GSAM 325.3त्या संध्याकाळी ओस्वेगो शहरातील जॉन प्लेस यांच्या घरी झालेल्या एका प्रार्थना सभेत, श्रीमती व्हाईट यांना एक दृष्टांत झाला ज्यात त्यांना दाखवण्यात आले की जर आपण “संदेशवाहक पक्ष” सारख्या लोकांची पर्वा न करता सत्य उपदेश करण्याचे आपले कार्य करत राहिलो, तर ते स्वतःमध्येच भांडतील आणि त्यांचे नियतकालिक बंद पडेल, आणि जेव्हा तसे होईल तेव्हा आपल्याला आढळेल की आपल्या श्रद्धाळूंची संख्या दुप्पटीने वाढली आहे. ही साक्ष प्रभूकडून आहे असे मानून, आम्ही त्वरितच त्यानुसार कार्य करायला सुरुवात केली.
GSAM 326संदेशवाहक पक्ष आणि नियतकालिक यांचे पतन
GSAM 326.1सत्याचा प्रसार झपाट्याने झाला, तर “संदेशवाहक पक्ष” स्वतःमध्येच अडचणीत सापडला. थोड्याच कालावधीत पक्ष विखुरला, त्यांच्या अनेक नेत्यांनी शब्बाथ पाळणे सोडले. त्यांच्या नियतकालिकाला पाठबळ नसल्यामुळे ते लवकरच बंद पडले, आणि ज्याने काही काळ संपादक म्हणून काम केले होते, त्याने आपले लक्ष शाळेत शिकवण्याकडे वळवले; परंतु प्रथम स्वतःवर नियंत्रण मिळवणे न शिकल्यामुळे तो आपल्या विद्यार्थ्यांवर नियंत्रण ठेवण्यात पूर्णपणे अपयशी ठरला. त्याच्या शाळेतील एका मुलाला सुधारण्याचा प्रयत्न करताना त्याने रिव्हॉल्व्हर काढला, तो क्लिक झाला पण गोळीबार झाला नाही. लिंचिंगपासून वाचण्यासाठी त्याला रात्री कॅनडाला पळून जावे लागले.
GSAM 326आगमन चळवळीवर परिणाम
GSAM 326.2त्या वेळी आपल्या लोकांमध्ये पूर्वीपेक्षा अधिक सामंजस्य आणि ऐक्य होते; आणि संदेश पसरवण्याचे प्रयत्न केल्यामुळे प्रत्येक दिशेने मार्ग मोकळा झाला.
GSAM 326.3१४ जानेवारी १८५८ रोजी प्रकाशित Review-च्या खंड ११ च्या अंक क्र. १० मध्ये, संपादकाने संदेशवाहक पक्षाच्या कार्याच्या परिणामाबद्दल बोलताना म्हटले: “विरोध निर्माण झाल्याच्या वेळी, जेव्हा ‘Review’ मोडविण्याचा प्रयत्न झाला, तेव्हा कार्यालयातील चर्चची मालमत्ता फक्त $७०० इतकीच मूल्यवान होती. तेव्हापासून ती वाढून $५,००० झाली आहे. तेव्हा सुमारे एक हजार पैसे देणारे सदस्य होते, आता दोन हजार आहेत, त्याशिवाय मोफत सदस्य यादीही मोठी आहे.”
GSAM 326.4आता आपण त्या काळात (१८५८) पोहोचलो होतो जेव्हा “संदेशवाहक पक्ष” फुटून विखुरला आणि Messenger अस्तित्वात राहणे थांबले, तेव्हा वरील आकडे लक्षणीय आहेत. जसे Review-चे पैसे देणारे सदस्य अचूकपणे दुप्पटीत झाले, तसे श्रद्धाळूंची संख्याही दुप्पटीपेक्षा जास्त झाली. अशाप्रकारे जून १८५५ मध्ये श्रीमती व्हाईट यांच्याद्वारे वर्तवलेली भविष्यवाणी पूर्ण झाली.
GSAM 327तंबू-सभा प्रथम सुचवल्या गेल्या
GSAM 327.1संदेशाच्या सुरुवातीच्या काळात, जेव्हा चांगले ठिकाण उपलब्ध नसे, तेव्हा शाळेच्या घरात सभा घेणे आमची प्रथा होती. अशा प्रकारच्या एका इमारतीत, एकदा इतकी मोठी गर्दी जमली की त्या आकाराच्या दोन शाळांचीही जागा पुरली नसती. सर्वांना ऐकू यावे म्हणून, वक्ते खुल्या खिडकीत उभे राहिले आणि घरातील लोकांना तसेच त्यांच्या गाड्यांमध्ये आणि गवतावर बसलेल्या त्याहून अधिक प्रेक्षकांना बोलले. या मोठ्या जमावाचे दृश्य पाहूनच तंबू-सभा घेण्याचा विचार सुचला.
GSAM 327बॅटल क्रीक, मिशिगन येथील पहिली तंबू-सभा
GSAM 327.2म्हणून २२ मे १८५४ रोजी पास्टर जेम्स व्हाईट आणि परिषदेतील इतरांनी बैठकींसाठी तंबूंचा वापर करणे व्यवहार्य योजना ठरेल असा निर्णय घेतला. त्या काळी मोठ्या तंबूंचा वापर सर्कस, प्राणीप्रदर्शन आणि विविध प्रकारच्या शो वगळता इतर कोणत्याही उद्देशासाठी फारच कमी केला जात असे. मिशिगन हे पहिले राज्य होते जिथे सप्तम-दिवस अॅडव्हेंटिस्टांनी या प्रकारच्या कार्यात हा उपक्रम सुरू केला. पहिली तंबू-सभा बॅटल क्रीक येथे १० जून १८५४ रोजी सुरू झाली. सध्या उन्हाळ्याच्या हंगामात सभा घेण्याच्या या पद्धतीची मोठ्या प्रमाणावर वाढ झाली आहे.
GSAM 327शिबिर-सभा सुचविल्या
GSAM 327.3१८६८ साली आणखी एक धाडसी पाऊल उचलण्यात आले. शिबिर-सभा घेण्याच्या योग्यतेचा योग्य विचार करण्यात आला, आणि असा निर्णय घेण्यात आला की आमच्या लोकांच्या मोठ्या जमावाला सामान्य सभांमध्ये बसवण्यासाठी हा एक उत्कृष्ट मार्ग ठरेल. सार्वजनिक उपासनेसाठी एक मोठा तंबू आणि लहान कौटुंबिक तंबू असल्याने, लोकांना आरामात बसवता येईल, आणि अशा प्रकारे काही दिवस सल्लामसलत आणि उपासनेत लाभदायकपणे घालवता येतील.
GSAM 328राइट, मिशिगन येथील पहिली शिबिर-सभा
GSAM 328.1पहिली शिबिर-सभा राइट, मिशिगन येथे १ ते ७ सप्टेंबर १८६८ दरम्यान पार पडली. आपल्या लोकांच्या या महत्त्वाच्या सर्वसाधारण मेळाव्यांची वाढ इतकी झाली आहे की क्षेत्राच्या विविध भागात दरवर्षी अर्ध्या शताहून अधिक शिबिर-सभा आयोजित केल्या जातात. या शिबिर-सभा फक्त अमेरिकेतच नव्हे तर युरोप, ऑस्ट्रेलिया, न्यूझीलंड आणि दक्षिण आफ्रिकेतही घेतल्या जातात.
GSAM 328.2या प्रकारची सर्वात मोठी सभा आपल्या लोकांनी कधीही घेतलेली १८९३ साली मिशिगनमधील लॅन्सिंग येथे झाली. त्या मोठ्या सभेत ५०० पेक्षा जास्त कौटुंबिक तंबूंत ३,४०० लोक राहत होते. शिबिरातील विविध तंबूंच्या बांधकामात १,५०,००० यार्डपेक्षा जास्त कॅनव्हासचा वापर झाला.
GSAM 328रेल्वे आपत्तीतून सुटका
GSAM 328.3आमचा पहिला ६० फूट तंबू खरेदी करण्याचा निर्णय झाल्याच्या दुसऱ्या दिवशी (२३ मे, १८५४), त्या वेळी जॅक्सन, मिशिगनमध्ये असलेले पास्टर व्हाईट आणि त्यांची पत्नी विस्कॉन्सिनकडे त्यांच्या प्रवासाला निघणार होते, जिथे ते काही काळ सेवा करणार होते. आम्ही दुपार डी. आर. पाल्मर यांच्या घरी घालवली, जे स्थानकापासून फारच थोड्या अंतरावर होते. दुपारी अनेकदा पास्टर व्हाईट बोलले, “या प्रवासाला निघण्याबद्दल मला विचित्र वाटत आहे; पण, एलेन, आपली एक भेट ठरलेली आहे, आणि आपल्याला जावेच लागेल. जर माझी भेट ठरलेली नसती, तर मी आज रात्री निघालो नसतो.”
GSAM 328.4रात्र झाली आणि ट्रेन येण्याच्या वेळेजवळ आम्ही प्रार्थनेचा एक काळ घेतला. सर्वांना या प्रवासात पास्टर व्हाईट आणि त्यांच्या पत्नीच्या सुरक्षिततेसाठी प्रार्थना करण्याची प्रेरणा मिळाली. आम्ही उठलो तेव्हा पास्टर व्हाईट यांनी आपला विश्वास व्यक्त केला की प्रभू त्यांची काळजी घेतील आणि त्यांना सुरक्षित ठेवतील.
GSAM 328.5रात्री आठ वाजता मी त्यांच्यासोबत रेल्वेगाडीत जागा आरक्षित करण्यास आणि त्यांचे सामान व्यवस्थित ठेवण्यास मदत करण्यासाठी गेलो. आम्ही उंच पाठीची आसने असलेल्या एका डब्यात गेलो, ज्याला त्या काळात “स्लीपिंग कार” म्हणायचे. श्रीमती व्हाईट म्हणाली, “जेम्स, मी या गाडीत राहू शकत नाही, मला इथून बाहेर पडायचं आहे.” मी त्यांना पुढच्या डब्याच्या मधोमध जागा मिळविण्यात मदत केली. श्रीमती व्हाईट त्यांच्या मांडीवर सामान घेऊन बसल्या, पण त्या म्हणाल्या, “मला या ट्रेनमध्ये घरचे वाटत नाही.” घंटी वाजली, आणि त्यांना घाईघाईने “येतो” म्हणून मी लवकरच सायरेनियस स्मिथ यांच्याकडे रात्रीसाठी थांबण्यासाठी निघालो.
GSAM 329.1सुमारे दहा वाजता, जेव्हा आम्हाला वाटत होते की पास्टर व्हाईट शिकागोच्या दिशेने बरेच पुढे गेले आहेत, तेव्हा त्यांना दार ठोकताना ऐकून आम्ही सर्वजण खूप आश्चर्यचकित झालो. त्यांनी सांगितले की जॅक्सनच्या तीन मैल पश्चिमेला रेल्वेगाडी रुळावरून घसरली होती; रेल्वेगाडीचा बहुतेक भाग, इंजिनसह, पूर्णपणे नष्ट झाला होता; परंतु जरी काही जण ठार झाले असले तरी, तो आणि श्रीमती व्हाईट सुखरूप बचावले होते. त्याने लवकरच एक घोडा आणि रथाची व्यवस्था केली आणि अब्राम डॉज यांच्या सोबत श्रीमती व्हाईट यांना आणायला निघाला, ज्यांना पास्टरने ओल्या, दलदलीच्या जमिनीवरून आणि एका लहानशा ओढ्यावरून आपल्या बाहूंवर उचलून आपत्तीच्या ठिकाणापासून दूर सुरक्षित स्थळी नेले होते.
GSAM 329.2दुसऱ्या दिवशी सकाळी लवकर मी श्री. डॉज यांच्यासोबत अपघातस्थळी जाऊन अवशेष पाहिले. जिथे रस्ता ट्रॅकला तिरक्या कोनातून ओलांडतो, तिथे एक बैल थेट ट्रॅकवरच विश्रांतीसाठी पडला होता. इंजिनला गोरू अडवणारा नव्हता, त्यामुळे प्राण्याला धडकताच इंजिन रुळावरून डावीकडे फेकले गेले. इंजिन जमिनीवर आदळल्याच्या पहिल्या धक्क्यात, पास्टर व्हाईट यांच्या पुस्तकांच्या पेटीचा समावेश असलेली सामान गाडी पूर्णपणे रुळावरून उडी मारून सुरक्षित राहिली; त्याच वेळी, ट्रेनच्या मागची प्रवासी गाडी मानवी मदत न लागता इतर गाड्यांपासून वेगळी झाली आणि ती शांतपणे रुळावर थांबली. इंजिन आणि टेंडर रुळाबाहेरील जमिनीवर सुमारे सहा ते आठ रॉडपर्यंत धावत गेले, तेव्हा इंजिन सुमारे तीन फूट व्यासाच्या ओकाच्या खोडाला धडकले. गाडीचा जोर इतका होता की इंजिन उलटे पडून तळभाग वर आला आणि टेंडरचा मागील भाग फिरून रुळांवर आडवा आला. पूर्ण वेगाने जाणाऱ्या रेल्वेगाडीच्या मुख्य भागाने इंजिनच्या या अवशेषांना धडक दिली, ज्यामुळे दुसरा धक्का बसला. इंजिनला धडकणारी पहिली गाडी एक्स्प्रेस कार होती, जी सरपणासारखी चिरडून गेली. ती आणि तिच्यातील सर्व सामान टेंडरवर आणि त्याच्या भोवती कचऱ्याच्या ढिगाऱ्यासारखे साचले. त्यानंतरचा डबा दुसऱ्या वर्गाचा होता, ज्यात अठरा प्रवासी होते, त्यापैकी एक ठार झाला आणि उर्वरित सर्व जण जास्त-कमी जखमी झाले. हा डबा त्यातून धावत गेलेल्या स्लीपिंग कारमुळे दोन भागांत फुटला. स्लीपिंग कारचा पुढचा भाग तुटून तुकडे झाले आणि ज्या खुर्चीवर श्रीमती व्हाईट यांना बसून राहावेसे वाटले नाही, ती पूर्णपणे चिरडून गेली.
GSAM 330दैवी सुटकेचे पुरावे
GSAM 330.1जेव्हा आम्ही ते अवशेष पाहिले आणि नंतर पास्टर व्हाईट आणि त्यांची पत्नी अपघाताच्या वेळी ज्या गाडीत बसले होते, ती गाडी अपघातस्थळापासून सुमारे पंधरा रॉड दूर एकटीच शांतपणे उभी होती, ते पाहिले, तेव्हा आमच्या हृदयात आम्हाला असे वाटले की देवाने प्रार्थना ऐकली, आणि कोण जाणे कदाचित त्यानेच आपला देवदूत पाठवून ती गाडी वेगळी केली, जेणेकरून त्याचे सेवक सुखरूप वाचू शकले? जेव्हा ब्रेकमनने सांगितले की त्याने ती गाडी डि-कपल केली नव्हती, आणि त्या घटनेच्या वेळी प्लॅटफॉर्मवर कोणीही नव्हते, आणि हे सर्व रेल्वे कर्मचाऱ्यांसाठीच नव्हे तर त्याच्यासाठीही एक गूढ होते की हे कसे घडले; तेव्हा हा विचार आमच्या मनावर अधिकच ठसला. आणि त्यांच्यासाठी आणखी गूढ म्हणजे, लिंक आणि बोल्ट दोन्ही तुटलेले नव्हते, आणि बोल्ट त्याच्या साखळीसहित जणू काळजीपूर्वक हाताने ठेवलेला असा, तो ध्वस्त गाडीच्या प्लॅटफॉर्मवर पडलेला होता.
GSAM 330.2२४ तारखेच्या संध्याकाळपर्यंत कचरा इतका दूर झाला होता की गाड्या नेहमीप्रमाणेच चालू लागल्या, आणि पास्टर व श्रीमती व्हाईट पुन्हा गाडीत बसून विस्कॉन्सिनमधील त्यांच्या भेटीसाठी सुरक्षितपणे पोहोचले.
GSAM 330विरोधकांना तंबी
GSAM 330.3प्राचीन इस्राएलसाठी सर्वकाही “सुखद प्रवास” नव्हते. त्यांच्या बाहेर असे शत्रू होते जे त्यांच्या प्रगतीत प्रत्येक टप्प्यावर अडथळे आणण्याचा प्रयत्न करत होते. शिबिरातील “मिश्रित जनसमूह” आणि देवाला समर्पित नसलेले लोक ही तयार साधने होती, ज्यांच्या माध्यमातून सैतानानं असंतोष, कलह, तक्रार आणि बंडखोरी निर्माण करण्याचा प्रयत्न केला. विश्वास ठेवणाऱ्या लोकांवर देवाचा आशीर्वाद होता आणि त्यांच्या प्रयत्नांना विजय लाभला, हा याचा पुरावा होता की या लोकांना त्याच्या दृष्टीने कृपा प्राप्त झाली होती—की प्रभूचा हात त्यांना मार्गदर्शन करत होता.
GSAM 331.1त्याचप्रमाणे तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाच्या उदयात आणि प्रगतीतही; या संदेशाची प्रगती त्यात मांडलेली सत्ये मनुष्याच्या नैसर्गिक हृदयाला अनुकूल होती म्हणून झालेली नाही. उलट, संदेशातील सर्वात केंद्रीय सत्य—प्रभूचा शब्बाथ—स्वार्थी, सांसारिक हितांशी संघर्ष करतो, आणि आठवड्यात दोन दिवस त्याचे पालन करणाऱ्यांना जगाच्या व्यवहारापासून वेगळे करतो. वर्तमान सत्याच्या कार्याला बाह्य शत्रूही आहेत, जे हे कार्य उखडून टाकण्यासाठी ठाम आणि सातत्यपूर्ण प्रयत्न करीत आहेत. त्यांच्याबद्दल भजनरचयित्याच्या शब्दांत म्हणता येईल, “आता इस्राएलाने म्हणावे, जर परमेश्वर आमच्या बाजूला नसता, जेव्हा लोक आमच्याविरूद्ध उठले, तेव्हा जर परमेश्वर आमच्या बाजूला नसता तर आमच्या बाजूला कोण असते, जेव्हा त्यांचा क्रोध आमच्याविरूद्ध पेटला, त्यावेळी त्यांनी आम्हास जिवंत गिळून टाकले असते.”2
GSAM 331.2आमच्या पंक्तीत स्वार्थी आणि असंतुष्ट लोक वेळोवेळी उठले आहेत, जे सांगत होते की त्यांचे हेतू पूर्ण झाल्यावर किती महान गोष्टी होतील; परंतु भ्रामक दिवट्याप्रमाणे त्यांची ज्योत खूप आधीच विझली आहे. दरम्यान, वर्तमान सत्याचा प्रसार निश्चित आणि सातत्याने जगभर पसरत होता, प्रत्येक प्रगतीच्या चरणासोबत त्याची स्थिरता आणि ताकद वाढत होती.
GSAM 331पास्टर स्टीफेंसन आणि हॉल
GSAM 331.3१८५५ च्या उन्हाळ्यात पास्टर स्टीफेंसन आणि हॉल यांनी विस्कॉन्सिन राज्यात बंडखोरी निर्माण करण्याचा प्रयत्न केला. प्रमुख भावांना हे चांगले माहीत होते की त्यांनी त्यांच्या “येणाऱ्या युगाच्या” सिद्धांताद्वारे आपल्या विश्वासाच्या इतर सर्व बाबींची चाचणी घेण्याची इच्छा व्यक्त केली होती, आणि ते खूपच उत्सुक होते की सप्तम-दिवस अॅडव्हेंटिस्ट ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनानंतरच्या कृपेच्या काळाच्या सिद्धांताचे शिक्षण घेतील.
GSAM 331त्यांच्याबद्दलचे भाकीत
GSAM 331.4नोव्हेंबर २०, १८५५ रोजी, श्रीमती व्हाईट यांना त्यांच्या वर्तनाविषयी एक दृष्टांत देण्यात आला, ज्यात त्याच्या अंतिम परिणामाबाबत पुढील भाकीत होते: “कमकुवत मनुष्या, तुला वाटते का की तू देवाचे कार्य थांबवू शकतोस? कमकुवत मनुष्या, त्याच्या बोटाच्या एका स्पर्शाने तुला जमिनीवर कोसळवू शकतो. तो तुला फक्त थोड्याच काळासाठी सहन करेल.”
GSAM 332.1आमच्या विरोधकांनी असे म्हटले आहे की हा एक दृष्टांत होता ज्यात सांगितले होते की हे लोक लवकरच मरतील, आणि ते अनेक वर्षे जगत असल्यामुळे तो दृष्टांत पूर्ण झाला नाही. त्या दृष्टांतात त्यांच्या मरणाबद्दल काहीच नाही. त्यांना तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाच्या कार्याला अडथळा आणण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या माणसांच्या भूमिकेत दाखवले गेले होते. जरी त्यांना हे सांगितले गेले होते की देवासाठी त्यांना थांबवणे किती सोपे असेल, तरी पुढे असे जोडले आहे, “तो तुला फक्त थोड्याच काळासाठी सहन करील.” त्यांनी काय केले?—जसे त्यांनी अपेक्षित केले होते तसे त्यांच्या लढाईत यश मिळण्याऐवजी, त्यांना अंधारात चाचपडत वाट शोधण्यास सोडून दिले गेले होते असे दिसले. काही आठवड्यांतच त्यांनी शब्बाथ पूर्णपणे सोडून दिला आणि त्याचा विरोध करण्यास लागले. त्यांनी स्वतःला नेते म्हणून घेऊन “येणाऱ्या युगाचा” पक्ष तयार करण्याची आशा बाळगली होती. यात यश मिळवण्याऐवजी, शब्बाथ सोडून देऊन त्यांनी आमच्या लोकांवरचा आपला प्रभाव पूर्णपणे गमावला. अशाप्रकारे, त्यांच्या स्वतःच्याच मार्गाने त्यांनी जे प्रथम करण्याचा मानस ठेवला होता ते पूर्णपणे अपयशी केले. आपल्या लोकांनी म्हटले, “खरंच, देवाने त्यांना ‘थोड्याच काळासाठी सहन केले आहे.’”
GSAM 332जीवनाचा दुःखद शेवट
GSAM 332.2या दोघांच्या शेवटाबद्दल, त्यांच्या दु:खद नियतीविषयी काही विधाने देणे योग्य ठरेल, जी त्यांच्या स्वतःच्या भावांनी, “येणाऱ्या युगाचे” श्रद्धाळूंनी केली होती, ज्यांच्यासोबत ते शब्बाथ सोडल्यानंतर जोडले गेले होते. सदतीस वर्षांपूर्वी श्री. हॉल काहीसे वेडे झाले (मेंदू मऊ होण्यामुळे), या स्थितीचे कारण इतरांच्या फसवणुकीमुळे मोठ्या प्रमाणात मालमत्ता गमावणे होते. त्याला असा भ्रम होता की जर तो घराबाहेर गेला तर तो सपाट होऊन जमिनीवर पडेल. तो निरुपद्रवी आहे, परंतु अर्थातच इतक्या वर्षांपासून कोणत्याही प्रकारच्या सेवाकार्यासाठी पूर्णपणे अयोग्य आहे.3
GSAM 332.3पास्टर स्टीफेंसन यांचे निधन सुमारे सोळा वर्षांपूर्वी झाले. त्यांच्या मृत्यूपूर्वी काही वर्षे ते मानसिकदृष्ट्या अस्थिर (पागल) होते, तरीही इतरांसाठी धोकादायक नव्हते. अशा स्थितीत येण्यापूर्वी, आपण स्वीकारलेल्या नियमशास्त्र बंधनकारक नसल्याच्या सिद्धांतामुळे आपल्याला मिळाले आहे असे त्याला वाटणाऱ्या स्वातंत्र्याचा आधार घेऊन, त्याने आपली पत्नी सोडली, जिच्यावर सदाचाराचा कोणताही कलंक नव्हता (त्याला फक्त एक बेईमान वकील वापरूनच घटस्फोट मिळवता आला), आणि त्याने आपल्या माजी पत्नीपेक्षा खूपच लहान वयाच्या दुसऱ्या स्त्रीशी विवाह केला. हे कृत्य नैतिकतेचा इतका भयंकर भंग होता की त्याच्या स्वतःच्या “येणाऱ्या युगाचे” बंधूंनी त्याच्या वर्तनाला विरोध केला आणि त्याला पुढे त्यांच्यासाठी प्रवचन देण्यास परवानगी दिली नाही.
GSAM 333.1या पुरुषांच्या अंतिम दिवसांविषयी त्यांच्या स्वतःच्या बंधूंनी केलेली विधाने गहन करुणा व्यक्त करतात; तरीही ती द्वेष किंवा पूर्वग्रह विरहित दिलेली निखळ तथ्ये आहेत. यासह आम्ही साक्षीच्या शारीरिक अनुप्रयोगाबाबत स्वतःचा निष्कर्ष काढणे वाचकांवर सोपवतो.
GSAM 333पास्टर जे. एच. वॅगोनर यांनी संदेश स्वीकारला
GSAM 333.2वर्ष १८५२ मध्ये पास्टर जे. एच. वॅगोनर, जे विस्कॉन्सिनमध्ये काउंटी नियतकालिक चालवत होते, यांनी वर्तमान सत्य स्वीकारले आणि पुढील वर्षी त्यांनी स्वतःला सेवाकार्यासाठी पूर्णपणे समर्पित केले. १८५७ मध्ये त्यांनी प्रत्येकी सुमारे दोनशे पानांच्या दोन अत्यंत महत्त्वाच्या पुस्तिका लिहिल्या. त्यापैकी पहिल्याचे शीर्षक होते, The Nature and Tendency of Modern Spiritualism, आणि दुसऱ्याचे A Refutation of the Age-to-Come. पहिल्या पुस्तिकेमुळे अनेकांना सैतानाच्या त्या जाळ्यात अडकण्यापासून वाचवण्यास मदत झाली, तसेच देवाच्या आशीर्वादाने, या आधुनिक प्रकटीकरणांचा अर्थ काय घ्यावा हे न समजणाऱ्या अनेकांचे डोळे उघडले.
GSAM 333.3त्यांचे Refutation of the Age-to-Come हे आपल्या प्रभूच्या दुसऱ्या आगमनानंतर पाप्यांसाठी असणाऱ्या कृपेच्या काळाच्या खोट्या सिद्धांतांचे अत्यंत परिपूर्ण खंडन आहे. हा त्या शिकवणीचा इतका परिपूर्ण प्रतिवाद आहे की त्याला उत्तर दिले गेले नाही इतकेच नव्हे, तर त्याला उत्तर देण्याचा कोणताही प्रयत्नही आमच्या दृष्टीस कधीच आला नाही. हे पुस्तक सध्याच्या युगात पित्याच्या सिंहासनावर पुरोहित म्हणून ख्रिस्ताची भूमिका (त्याचे मलकीसदेक पुरोहितत्व) आणि भविष्यातील शाश्वत राज्यात त्याच्या स्वतःच्या सिंहासनावर तो जे स्थान धारण करेल—अशा सिंहासनाशी कोणत्याही मध्यस्थ पुरोहितत्वाचा संबंध नसणार आहे—अत्यंत स्पष्ट आणि संक्षिप्त पद्धतीने मांडते.
GSAM 334.1त्यानंतर पास्टर वॅगोनर यांनी सुमारे त्याच आकाराची तिसरी पुस्तिका लिहिली, जिचे शीर्षक होते The Atonement in the Light of Reason and Revelation. सुमारे १८८४ साली ही पुस्तिका सुधारित करून सुमारे ४०० पानांच्या खंडापर्यंत वाढवली गेली. हा त्याच्या शीर्षकात सूचित केलेल्या विषयावरील एक स्पष्ट आणि संक्षिप्त प्रबंध आहे.
GSAM 334.2या काळापासून ते लेखक आणि संपादक या दोन्ही नात्यांनी प्रकाशन कार्याशी घनिष्ठपणे जोडले गेले. त्यांनी आपले सेवाकार्यही सुरूच ठेवले, आणि त्यांनी आपली शेवटची वर्षे युरोपमध्ये घालवली.
GSAM 334.3१७ एप्रिल १८८९ रोजी, त्यांचे शेवटचे पुस्तक From Eden to Eden पूर्ण केल्यानंतर लगेचच, स्वित्झर्लंडमधील बासेल येथे त्यांचे अचानक निधन झाले. १६ तारखेला त्यांनी संपूर्ण दिवस लेखनाचे काम केले आणि त्यांच्या डायरीमध्ये अशी नोंद केली, “दिवसभर कष्ट करून काम केले.” युरोपियन बंधूंनी त्यांच्या प्रकरणावर केलेल्या अहवालातून पुढील तपशील मिळतात:—
GSAM 334.4“१७ तारखेच्या सकाळी, सुमारे साडेपाच वाजता, तो त्याच्या स्वयंपाकघरात, हृदयाच्या पक्षाघाताने, क्षणभरात कोणतीही पूर्वसूचना न देता मृत्यू पावला. तो आपल्या नवीन पुस्तकाच्या इंग्रजी आवृत्तीचे काम पूर्ण करण्यासाठी खूप मेहनत करत होता, आणि येत्या उन्हाळ्यात अमेरिकेत परतण्यापूर्वी, तेथील कामात मदत करण्यासाठी पुढील रविवारी लंडनला निघण्याची त्याची अपेक्षा होती.”
GSAM 334.5१८५४ पासून पास्टर वॅगोनर सत्यरक्षणासाठी प्रवचनमंचावर आणि पत्रकारितेत सातत्याने व ठळकपणे जनतेसमोर होते. त्यांच्या मृत्यूच्या वेळी त्यांचे वय सुमारे एकोणसत्तर वर्षे होते. त्यांना २० एप्रिल रोजी बासेल येथे दफन करण्यात आले. अशाप्रकारे या कार्यातील आणखी एक प्रारंभीचा कार्यकर्ता आपल्या कर्तव्याच्या ठिकाणीच कामी आला.
GSAM 334विश्वास उपचार
GSAM 334.6१८५८ च्या सुरुवातीच्या वसंत ऋतूत, काही दिवस श्रीमती व्हाईट यांना खूप त्रास झाला होता, आणि त्या जवळजवळ असहाय्य अवस्थेत पलंगाशीच मर्यादित होत्या. एखाद्या संध्याकाळी, मध्यरात्रीच्या सुमारास, त्या बेशुद्ध झाल्या; कुटुंबाने त्यांना शुद्धीवर आणण्यासाठी त्यांच्या ज्ञानात असलेले सर्व उपाय करून पाहिले, परंतु ते अयशस्वी ठरले. त्या अर्ध्या तासाहून अधिक काळ या अवस्थेत होत्या, तेव्हा पास्टर अँड्र्यूज आणि मला पास्टर व्हाईट यांनी प्रार्थनेच्या वेळी सामील होण्यासाठी ताबडतोब बोलावले. तिच्या पलंगाजवळ करण्यात आलेल्या प्रामाणिक मागण्यांना उत्तर म्हणून, प्रभूने दयाळूपणे तिला शुद्धीवर आणले आणि तिला पूर्वीसारखे आरोग्य परत दिले. देवाची स्तुती करत असताना ती अजूनही पलंगावरच असतानाच एका दृष्टांतात गेली. या दृष्टांतात तिला जे काही दाखवले गेले त्यापैकी काही गोष्टी “Testimony for the Church,” No. 5-मध्ये वाचू शकता.
GSAM 335असामान्य शारीरिक प्रकटीकरण
GSAM 335.1या दृष्टांतासोबत एक विचित्र शारीरिक प्रकटीकरणही घडले, ज्याकडे आम्ही विशेष लक्ष वेधतो. पास्टर व्हाईट आणि मी पलंगाच्या एका बाजूला बसलो होतो, तर पास्टर अँड्र्यूज दुसऱ्या बाजूला. तिचे हात कधी छातीवर गुंडाळलेले, तर कधी पाहत असलेल्या विविध दृश्यांकडे तिच्या नेहमीच्या मोकळ्या आणि सुंदर शैलीत हालवलेले होते. तिच्या शरीराचा वरचा भाग पलंगावरून उंचावलेला होता, ज्यामुळे तिच्या खांद्यांपासून उशापर्यंत सुमारे आठ ते नऊ इंचांची जागा होती. दुसऱ्या शब्दांत, कंबरेपासून वरचे शरीर सुमारे तीस अंशांच्या कोनात वाकलेले होते. आणि त्या स्थितीत ती दृष्टांताच्या संपूर्ण कालावधीत, म्हणजे तीस मिनिटे, तशीच राहिली. हात आणि बाहूंच्या आधाराशिवाय कोणीही नैसर्गिकरित्या ते आसन स्वीकारू शकत नाही, आणि इतक्या दीर्घकाळ त्या स्थितीत टिकून राहणे तर दूरच. येथे पुन्हा एकदा हे सिद्ध झाले की त्या दृष्टांतामागे काही अशी शक्ती होती ज्यावर तिचे नियंत्रण नव्हते.
GSAM 335आणखी एक भविष्यवाणी
GSAM 335.2१८५८ च्या ऑक्टोबर महिन्याच्या पहिल्या दिवशी, रॉचेस्टर, न्यूयॉर्क येथे पास्टर आणि श्रीमती व्हाईट आणि लेखकांनी एक सर्वसाधारण बैठक घेतली. या बैठकीनंतर लेखक त्यांच्यासोबत न्यूयॉर्क राज्य आणि न्यू इंग्लंड राज्यांमधील दौऱ्यावर गेला. एका शब्बाथाच्या दिवशी श्रीमती व्हाईट यांना एक दृष्टांत झाला, ज्यात त्यांना इतर गोष्टींबरोबरच हेही दाखवण्यात आले की आमच्या नियोजित प्रवासातील कुठल्यातरी ठिकाणी सैतान त्यांच्यावर प्रचंड हल्ला करणार आहे, आणि पास्टर व्हाईट आणि मला त्यांच्यासाठी विश्वासाने टिकून रहावे लागेल, आणि प्रभू त्यांना वाचवेल.
GSAM 336श्रीमती व्हाईट यांचे दुःख
GSAM 336.1येथे पुन्हा एकदा काय घडणार आहे याची भविष्यवाणी होती. पुढील भाग दाखवेल की ती किती अचूकपणे पूर्ण झाली. रॉचेस्टर बैठकीनंतरच्या पहिल्या शब्बाथाला आम्ही रूझवेल्ट येथे होतो, आणि पुढील शब्बाथाला ब्रुकफील्ड, मॅडिसन काउंटी येथे होतो. पुढील आठवड्यात आम्ही जेफरसन काउंटीतील मॅन्सव्हिल येथील श्री. बॉलौ यांच्या प्रशस्त स्वयंपाकघरात सभा घेतल्या. ब्रुकफील्डहून मॅन्सव्हिलकडे रेल्वेने प्रवास करताना श्रीमती व्हाईट यांचे डोळ्यांच्या खालील भाग जळजळू लागले. हे इतके वेदनादायी होते की मॅन्सव्हिल पोहोचताच त्यांना पलंगावर विश्रांती घ्यावी लागली. जळजळ दोन दिवस वाढतच गेली, ज्यामुळे त्यांना झोपही झाली नाही आणि सभांमध्ये सहभागी होणेही शक्य झाले नाही. तिचे डोके इतके सुजले की दोन्ही डोळे बंद झाले होते, आणि तिचा चेहरा इतका विकृत झाला होता की तो मानवी चेहऱ्यासारखा दिसतही नव्हता. या सर्व असह्य वेदना आणि झोप न आल्यामुळे निर्माण झालेल्या तीव्र बेचैनीमध्ये, शत्रू तिला देवाविरुद्ध कुरकुर करण्यास प्रवृत्त करण्याचा सर्वतोपरी प्रयत्न करत होता. ठरलेल्या सभा संपेपर्यंत परिस्थिती अशीच सुरू राहिली.
GSAM 336.2सभा संपल्यानंतर पास्टर व्हाईट यांनी मला सांगितले,
GSAM 336.2“भाऊ जॉन, हाच तो सैतानाचा माझ्या पत्नीवरचा हल्ला आहे ज्याबद्दल आम्हाला रॉचेस्टरमध्ये इशारा देण्यात आला होता. तुला आठवतं ना, तिथे वचन देण्यात आले होते की जर आपण एकत्र येऊन विश्वासाने तिला आधार दिला आणि संघर्षाच्या वेळी एक क्षणही सोडले नाही, तर शत्रूची शक्ती तुटून जाईल आणि तिला सुटका मिळेल. चला, लगेच आत जाऊया आणि प्रार्थनेचा काळ करूया.”
GSAM 336भविष्यवाणीप्रमाणे सुटका
GSAM 336.3आम्ही लगेचच त्या खोलीत गेलो जिथे श्रीमती व्हाईट पलंगावर अडकून होत्या, आणि त्यांच्यासाठी मनापासून प्रार्थना करू लागलो, तर ज्या खोलीत आम्ही सभा घेत होतो त्या खोलीतील भावंडं मूक प्रार्थनेत रमली. आम्ही प्रार्थना सुरू केल्यानंतर सुमारे दहा मिनिटांत प्रभूची शक्ती खाली आली आणि खोलीत पसरली. श्रीमती व्हाईट यांना ताबडतोब सर्व वेदनांपासून आराम मिळाला, आणि त्यांनी लगेचच अन्न मागितले. हे दुपारी सुमारे पाच वाजता घडले. सात वाजेपर्यंत त्यांच्या चेहऱ्यावरील सूज पूर्णपणे गायब झाली होती, आणि त्या त्या संध्याकाळी झालेल्या बैठकीत सहभागी झाल्या, दिसण्यात त्या अगदी पूर्वीसारख्याच होत्या.
GSAM 337.1नागरिकांच्या विनंतीनुसार संध्याकाळी “संतांचा वारसा” या विषयावर एक प्रवचन देण्यात आले, ज्याच्या शेवटी श्रीमती व्हाईट यांनी उपदेश दिला. जेव्हा पास्टर व्हाईट त्यांच्या लहान मुलासोबत, डब्ल्यू. सी., बाहेर होते, तेव्हा ती त्या मोठ्या जमावाच्या समोरच एका दृष्टांतात गेली. त्या वेळी तिला दाखवलेल्या काही गोष्टी मॅन्सव्हिल, न्यू यॉर्क येथील २१ ऑक्टोबर १८५८ रोजीच्या Testimony Number 5-च्या शेवटच्या लेखात वाचता येतील.
GSAM 337.2वरील प्रसंगी श्रीमती व्हाईट यांना मिळालेली सूट, रॉचेस्टरमध्ये दाखवलेल्या दृष्टांतामध्ये सांगितल्याप्रमाणेच प्रभावी होती. त्या प्रवासात त्या प्रकारची कोणतीही अडचण पुन्हा उद्भवली नाही, आणि प्रत्येक ठिकाणी सत्यासाठी आम्हाला एक गौरवशाली विजय मिळाला.
GSAM 337अमेरिकन गृहयुद्धाचा अंदाज
GSAM 337.3शब्बाथ, १२ जानेवारी १८६१ रोजी, फोर्ट सम्टरवर पहिली तोफ फुटण्याच्या अगदी तीन महिने आधी (ज्यामुळे प्रत्यक्षात त्या युद्धाला सुरुवात झाली, ज्याच्या परिणामी अमेरिकेतील ४,०००,००० आफ्रिकन गुलामांची मुक्तता झाली), पार्कव्हिल, मिशिगन येथील सप्तम-दिवस अॅडव्हेंटिस्ट सभाघराचे समर्पण करण्यात आले. या सेवेत पास्टर व्हाईट आणि त्यांची पत्नी, पास्टर वॅगोनर, स्मिथ आणि लेखक उपस्थित होते. पास्टर व्हाईट यांच्या प्रवचनाच्या शेवटी, श्रीमती व्हाईट यांनी एक प्रेरणादायी उपदेश दिला, त्यानंतर त्या खुर्चीवर बसल्या. त्या स्थितीत त्यांना दृष्टांत प्राप्त झाला. घर लोकांनी भरलेले होते, आणि ते खरोखरच एक गंभीर ठिकाण होते. दृष्टांतामधून बाहेर आल्यावर त्या उठल्या, आणि सभागृहात नजर फिरवत म्हणाल्या:—
GSAM 338.1“या घरात असा एकही माणूस नाही ज्याने या भूमीवर येणाऱ्या संकटाचे स्वप्नातही दर्शन घेतले असेल. लोक साउथ कॅरोलिनाच्या फुटीरतेच्या अध्यादेशाचा उपहास करत आहेत, परंतु मला नुकतेच दाखवण्यात आले आहे की अनेक राज्ये त्या राज्याशी सामील होणार आहेत, आणि एक भयंकर युद्ध होणार आहे. या दृष्टांतामध्ये मी दोन्ही बाजूंच्या मोठ्या सैन्यांना रणभूमीवर एकत्र जमलेले पाहिले आहे. मी तोफांची गर्जना ऐकली, आणि सर्वत्र मृत व मरत चाललेल्या लोकांना पाहिले. मग मी त्यांना हातघाईच्या लढाईत [एकमेकांना संगिनीने भोसकत] धावत येताना पाहिले. मग मी लढाईनंतरचे मैदान पाहिले, ते सर्व मृत व मरत चाललेल्यांनी व्यापलेले होते. मग मला तुरुंगात नेण्यात आले, आणि गरिबीत असलेल्या, क्षीण होत चाललेल्या लोकांचे दुःख पाहिले. मग मला त्या युद्धात पती, मुलगा किंवा भाऊ गमावलेल्या लोकांच्या घरी नेण्यात आले. मी त्यांची वेदना आणि दुःख पाहिले.”
GSAM 338.2मग सभागृहात हळूहळू नजर फिरवत ती म्हणाली, “या घरात असे काही लोक आहेत जे त्या युद्धात आपले पुत्र गमावतील.”
GSAM 338दृष्टांतांबाबत श्रीमती एन्साइन यांचे साक्ष्य
GSAM 338.3वरील तथ्याच्या पुष्टीकरणासाठी, आणि सांगितलेल्या दिवशी ही भविष्यवाणी करण्यात आली होती याचा पुरावा म्हणून, तसेच मंडळीने ती कशी समजून घेतली आणि पसरवली याचे उदाहरण म्हणून, पुढील साक्ष दिली जाते:—
GSAM 338.4“याद्वारे प्रमाणित केले जाते की मी जानेवारी १८६१ मध्ये मिशिगनमधील सेंट जोसेफ काउंटीमध्ये, पार्कव्हिलपासून सुमारे सहा मैलांवर राहत होते. मी अॅडव्हेंटिस्ट नव्हते. त्या महिन्याच्या १२ तारखेला माझे अनेक शेजारी बैठकींना हजर राहण्यासाठी पार्कव्हिलला गेले. ते घरी परत आल्यावर त्यांनी मला सांगितले की त्या बैठकीत एक स्त्री ट्रान्समध्ये होती, आणि तिने सांगितले की अमेरिकेत एक भयंकर युद्ध येत आहे; की दोन्ही बाजूंनी, दक्षिणेकडून तसेच उत्तरेकडूनही, मोठ्या सैन्यांची भरती होणार आहे, आणि अनेकांना तुरुंगात यातना सहन कराव्या लागतील; आणि युद्धातील पती, मुले आणि भाऊ गमावल्यामुळे अनेक कुटुंबांमध्ये तीव्र गरिबी जाणवेल; आणि घरात असे पुरुषही होते ज्यांचे त्या युद्धात पुत्र हरवतील.” स्वाक्षरी: “मार्था व्ही. एन्साइन, वाइल्ड फ्लॉवर, फ्रेझनो काउंटी, कॅलिफोर्निया, ३० जानेवारी, १८९१.”
GSAM 339.1त्या भयानक युद्धाच्या भाकिताच्या संदर्भात, श्रीमती व्हाईट यांनी पुढे असेही सांगितले की सप्तम-दिवस अॅडव्हेंटिस्ट “युद्धाच्या परिणामी अडचणीच्या ठिकाणी आणले जातील, आणि सर्वांचे कर्तव्य आहे की त्यांनी मनापासून प्रार्थना करावी की त्यांना पुढील कठीण काळात काय करायचे हे जाणून घेण्यासाठी शहाणपण देण्यात यावे.”
GSAM 339गृहयुद्धाचे प्रमाण
GSAM 339.2दृष्टांत देताना उत्तरेकडील लोकांना येणाऱ्या युद्धाची फारच कमी, किंवा कदाचित काहीच कल्पना नव्हती. अगदी राष्ट्राध्यक्ष लिंकन यांनीही, तीन महिन्यांनी (१२ एप्रिल १८६१), जेव्हा अनेक राज्ये साउथ कॅरोलिनाच्या फुटीरतेच्या अध्यादेशात सामील झाली होती आणि फोर्ट सम्टरवर पहिला तोफगोळा डागला गेला होता, तेव्हा फक्त ७५,००० सैनिकांना आणि तेही तीन महिन्यांच्या अल्प काळासाठीच बोलावले.
GSAM 339.3युद्धात युनियन बाजूने नोंदणी केलेल्या सैनिकांची एकूण संख्या २,८५९,१३२ होती. Encyclopedia Britannica म्हणते की “१८६३ च्या सुरुवातीला कॉन्फेडरेट सैन्यात सुमारे ७,००,००० पुरुष होते,” परंतु एकूण किती जणांची नोंदणी झाली होती हे निश्चित करणे कठीण आहे. ती त्यांचा मृत्यू आकडा “सुमारे ३,००,००० पुरुष” इतका असल्याचा अंदाज लावते. काही अलीकडील विश्वकोशांमध्ये युनियन बाजूचे नुकसान (लढाईत ठार झालेल्या किंवा मैदानात किंवा तुरुंगात लागलेल्या जखमांमुळे किंवा आजारामुळे मरण पावलेल्या) ३५९,५२८ इतके दाखवले आहे. युनियन बाजूवरील कर्जाबद्दल Britannica म्हणते:—
GSAM 339.4“३१ ऑगस्ट १८६५ रोजी कर्ज आपल्या सर्वोच्च पातळीवर पोहोचले, ते $२,८४५,९०७,६२६.५६ इतके होते. सुमारे $८००,०००,००० महसूलही मुख्यतः युद्धासाठी खर्च झाला होता; राज्ये, शहरे, जिल्हे आणि गावांनी स्वतःच्या करांचा वापर करून युद्ध हेतूंकरिता स्वतःचे कर्जही जमा केले होते; निवृत्तीवेतनासाठी होणाऱ्या देयकांची अंतिम रक्कम कदाचित $१,५००,०००,००० इतकी असेल. कॉन्फेडरेसीचा खर्च कधीच कळू शकणार नाही, फेडरल आणि कॉन्फेडरेट सैन्यांनी नष्ट केलेल्या मालमत्तेचे अंदाज लावणेही अवघड आहे; आणि दक्षिणेकडील गुलामांच्या आर्थिक मूल्याची ($२,०००,०००,०००) रक्कम युद्धामुळे पूर्णपणे नष्ट झाली. एकूणच, जरी युद्धाचा अचूक खर्च मोजता येत नसला, तरी $८,०००,०००,००० हा एक मध्यम अंदाज आहे.”4
GSAM 340दृष्टांताचे आणखी एक पुष्टीकरण
GSAM 340.1पार्कव्हिलच्या सभाघरातील पुरुषांना युद्धात मुले गमावावी लागतील, या भाकीताबाबत मी इतकंच म्हणेन की, १८८३ च्या शरद ऋतूत मी पार्कव्हिल चर्चच्या वडीलांना भेटलो, जे जानेवारी १८६१ मध्ये, जेव्हा हा दृष्टांत देण्यात आला होता, तेव्हाही वडील होते; आणि मी त्यांना विचारले की युद्धविषयीचा दृष्टांत सांगताना श्रीमती व्हाईट यांनी केलेले वर्णन त्यांना आठवते का. “हो,” ते म्हणाले, “मला ते आठवते.” “मला सांगा, तुम्हाला त्या दिवशी घरात असलेल्या आणि ज्यांच्या मुलांचा युद्धात मृत्यू झाला, अशा किती लोकांची माहिती आहे?” त्याने लगेच पाच जणांची नावे सांगितली आणि म्हणाला, “मला ठाऊक आहे की हे लोक तिथे होते आणि त्यांच्या मुलांचा युद्धात मृत्यू झाला; आणि जर मी घरी असतो, जिथे मी माझ्या लोकांशी बोलू शकलो असतो, तर मी तुम्हाला आणखी नावे सांगू शकलो असतो. मला वाटते,” त्याने पुढे सांगितले, “मी ज्यांची नावे घेतली आहेत, त्या व्यतिरिक्त आणखी पाच जण होते.”
GSAM 340.2दक्षिणेकडून चार वर्षांहून अधिक काळ चाललेल्या सातत्यपूर्ण लढाया, ज्यात सर्व सैन्यदलांपैकी जवळपास अर्ध्या सैनिकांचा मृत्यू युद्धात किंवा आजारामुळे झाला, हे वरील भाकिताची ठळक पूर्ती दर्शवते.
GSAM 340गुलामगिरी आणि युद्ध
GSAM 340.3४ जानेवारी १८६२ रोजी तिला मिळालेल्या एका दृष्टांताचे वर्णन करताना, श्रीमती व्हाईट म्हणाल्या:—
GSAM 340.4“हजारो लोकांना या समजुतीने भरती होण्यासाठी प्रवृत्त केले गेले होते की हे युद्ध दासप्रथा नष्ट करण्यासाठी आहे; परंतु आता ते एकदा भरती झाल्यावर त्यांना आढळले की त्यांना फसवले गेले आहे, की या युद्धाचा उद्देश दासप्रथा रद्द करणे नाही, तर ती जशी आहे तशीच टिकवून ठेवणे हा आहे.”
GSAM 341.1वरील विधान त्या काळातले आहे जेव्हा सैनिकांना युनियनच्या रेषांमध्ये पळून गेलेल्या सर्व गुलामांना त्यांच्या मालकांकडे परत पाठविण्याच्या कामात मदत करण्यास सांगितले जात होते, आणि सैनिकांना असे म्हणताना दाखवले आहे, “जर आपण या बंडाला दडपण्यात यशस्वी झालो, तर काय मिळालं?” ते निराशपणे उत्तर देतात, “काहीच नाही. ज्यामुळे हे बंड झाले ते दूर केलेले नाही. गुलामगिरीची व्यवस्था, जिने आपल्या राष्ट्राचा नाश केला आहे, ती जिवंत राहू देण्यात आली आहे आणि ती आणखी एक बंड भडकवेल.” हे शब्द Testimony No. 7-मधील आहेत, जिथे “गुलामगिरी आणि युद्ध” या शीर्षकाखाली युद्धाचा रोमांचक वृत्तांत संपूर्णपणे दिला आहे. यात गुलामगिरी कधीच रद्द होणार नाही असे म्हटलेले नाही, तर ते सैनिक त्या वेळी परिस्थितीला कसे पाहत होते हे दर्शवते. त्याच साक्षीपत्रात थोडे पुढे पुढील भाकीत आहे:—
GSAM 341उत्तराच्या यशाची भविष्यवाणी
GSAM 341.2“तरीही राष्ट्रीय उपवास जाहीर केला गेला आहे! प्रभू म्हणतो, ‘या प्रकारचा उपवास मी निवडलेला नाही, दुष्टतेच्या बेड्या तोडणे, जोखडाचे बंद सोडणे व पीडितांना मोकळे करणे व तुम्ही प्रत्येक जोखड मोडावे हाच मी निवडलेला उपास नाही काय?’ जेव्हा आपले राष्ट्र देवाने निवडलेला उपवास पाळेल, तेव्हा तो युद्धसंबंधी त्यांच्या प्रार्थना स्वीकारेल; परंतु आता त्या त्याच्या कानावर पडत नाहीत.”
GSAM 341.3युद्धाच्या इतिहासाची माहिती असणाऱ्यांना गुलाममुक्तीची घोषणा—१ जानेवारी १८६३—होईपर्यंत उत्तराच्या दक्षिण सैन्यांवर विजय मिळवण्याच्या प्रयत्नांशी संबंधित पराभव, आपत्ती, विलंब इत्यादींची जाणीव आहे. मग त्या काळापासून युद्धाच्या समाप्तीपर्यंत विजय किती वेगाने मिळाले! कामाच्या प्रगतीवर लक्ष ठेवणाऱ्यांना ४ जानेवारी १८६२ रोजीच्या त्या भाकिताची पूर्तता किती स्पष्ट दिसली! जसा जसा ओझे हलके झाले, गुलामगिरीचे बंधन सैल झाले आणि गुलामाचे जोखड मोडले! किती स्पष्ट होते की देवाने आपल्या लोकांच्या प्रार्थना ऐकल्या आणि जेव्हा त्यांनी त्याला प्रिय असलेला उपवास निवडला, तेव्हा युद्ध समाप्त करण्याच्या प्रयत्नांना त्याने अनुकूलता दाखवली!
GSAM 342माजी राज्यपाल सेंट जॉन यांचे साक्ष्य
GSAM 342.1कॅन्ससचे माजी राज्यपाल जॉन पी. सेंट जॉन यांनी ओटावा, इलिनॉय येथे २९ जून १८९१ च्या दुपारी दिलेल्या भाषणात, जे मी ऐकले, त्यांनी पुढील विधान केले:—
GSAM 342.2“जेव्हा [कॉन्फेडरेट्स] यांनी बुल रनमध्ये आम्हाला पराभूत केले तेव्हा मी जितका निराश झालो होतो तितका कधीच नव्हतो. पण ते सर्व देवाच्या योजनेचा भाग होते. जर आम्ही [कॉन्फेडरेट्स] यांना पराभूत केले असते, तर राजकारण्यांनी तडजोड करून शांतता घडवून आणली असती, आणि युनियन गुलामगिरीसह सुरू राहिले असते, आणि आजही ती आमच्याकडे असती. दोन वर्षे [कॉन्फेडरेट्स] यांना फायदा होता; पण लिंकन यांनी प्रसिद्ध गुलाममुक्ती घोषणापत्र जारी केल्यानंतर आम्ही देवाच्या बाजूला वळलो आणि आम्ही हरू शकलो नाही.”