Adventist Pioneer
Library
aplib.orgग्रंथालय
अनुक्रमणिका
04 / 29
04 / 29

अध्याय ३ — प्रतिज्ञित बीजाचे आगमन

John Norton Loughborough

GSAM 57.1“काळाची पूर्णता झाली तेव्हा देवाने आपल्या पुत्राला पाठवले; ... नियमशास्त्राधीन असा जन्मास आला, ह्यात उद्देश हा होता की, नियमशास्त्राखाली असलेल्यांना त्याने खंडणी भरून सोडवावे; म्हणजे आपल्याला पुत्र होण्याचा हक्क मिळावा.”1

GSAM 57.2“आता माझ्या सुवार्तेप्रमाणे व येशू ख्रिस्ताच्या घोषणेप्रमाणे जे रहस्य मागील युगात गुप्त ठेवण्यात आले, पण आता प्रकट करण्यात आले आहे व संदेष्ट्यांच्या शास्त्रलेखावरून सनातन देवाच्या आज्ञेप्रमाणे विश्वासाच्या आज्ञापालनासाठी सर्व राष्ट्रांना कळवले आहे त्या रहस्याच्या प्रकटीकरणानुसार जो तुम्हास स्थिर करण्यास समर्थ आहे, त्या अनन्य ज्ञानी देवाला येशू ख्रिस्ताद्वारे युगानुयुग गौरव असो.”2

GSAM 57.3“जसे मला प्रगटीकरणाद्वारे सत्याचे गुपित कळवले गेले मी त्यावर कमी लिहीले आहे. ... ते रहस्य जसे आता आत्म्याच्याद्वारे त्याच्या पवित्र प्रेषितांना आणि संदेश देणाऱ्यांना प्रकट करण्यात आले आहे, तसे ते इतर पिढ्यांच्या मनुष्य संततीला सांगण्यात आले नव्हते.... जरी मी सर्व पवित्र जनांमध्ये अगदी लहानातील लहान आहे तरी मला हे ख्रिस्ताच्या गहन अशा संपत्तीची सुवार्ता परराष्ट्रीयांना सांगावी हे कृपेचे दान मला दिले गेले, आणि ज्याने सर्व निर्माण केले त्या देवाने युगादीकाळापासून जे रहस्य गुप्त ठेवले होते त्याची व्यवस्था काय आहे हे सर्व लोकांस मी प्रकट करावे.”3

GSAM 57.4असे म्हटले गेले आहे की जुन्या करारामध्ये सुसमाचार लपलेला आहे; नवीन करारामध्ये तो प्रकट होतो. जसे दुसऱ्याने व्यक्त केले आहे, “देवापासून बहकल्यावर बहुतेक यहूदी लोकांना त्यांच्या धार्मिक विधि संस्काराचा विसर पडला. हा विधिसंस्कार ख्रिस्ताने स्वतः प्रस्थापीत केला होता. त्यातील प्रत्येक अंग ख्रिस्तीविषयीचे चिन्ह होते; आणि ते चेतनात्मक असून त्यामध्ये जीवंतपणा होता आणि आध्यात्मिक सौंदर्याने ते नटले होते. परंतु या विधीतील आध्यात्मिक जीवनाला यहूदी लोक पारखे झाले आणि त्यातील मृत औपोचारीकतेला त्यांनी कवटाळले. हे विधिसंस्कार आणि अर्पणे ज्याचे दर्शक होते त्याच्यावर भरवसा ठेवण्याच्या ऐवजी स्वतःचेच हीत पाहाण्याचा त्यांनी विचार केला.

GSAM 58ऐहिक राज्याची अपेक्षा

GSAM 58.1“यहूदी लोकांनी मशीहाच्या आगमनाची अपेक्षा केली परंतु त्यांना त्याच्या कार्याविषयी खरी कल्पना नव्हती. पापापासून मुक्ती मिळण्याची त्यांनी याचना केली नाही तर रोमी साम्राज्यापासून सुटका करून घेण्यास ते फार आतूर होते. विजेता या नात्याने मशीहाने यावे, जुलमी सत्ता उधळून टाकावी, आणि इस्राएलाला सर्वव्यापक राज्यपद मिळवून द्यावे अशी त्यांची दाट इच्छा, अपेक्षा होती. अशा प्रकारे उद्धारकाला नाकार करण्याचा मार्ग त्यांना मोकळा झाला होता.
GSAM 58.2“अज्ञानात आणि जुलमाखाली असलेले लोक, आणि सत्तेसाठी हपापलेले अधिकारी, राजे येणाऱ्याची आतुरतेने अपेक्षा करीत होते. तो येऊन शत्रूचा विध्वंश करून इस्राएलांना त्यांचे राज्य त्यांना परत देईल, असे त्यांना वाटत असे. त्यांनी भाकीतांचा अभ्यास केला होता परंतु त्यांना आध्यात्मिक अर्थबोध झाला नव्हता. अशा प्रकारे त्यांनी ख्रिस्ताच्या पहिल्या आगमनाच्या विनम्रपणाचा उल्लेख केलेल्या शास्त्रवचनाकडे दुर्लक्ष करून त्याच्या द्वितियागमनाच्या गौरवाचा गैरअर्थ लावला. अहंकाराने त्यांची दूरदृष्टि मंदावली. आपमतलबी इच्छेनुसार त्यांनी भाकितांचा अर्थ लाविला.
GSAM 58.3“हजार वर्षापेक्षा अधिक दिवस उद्धारकाच्या आगमनाची यहूदी लोक मार्गप्रतीक्षा करीत होते. ह्या घटनेवर त्यांची उज्वल आशा केंद्रित झाली होती. गाणी, भाकीते, मंदिरातील विधि, आणि गृह उपासना यांच्यामध्ये त्याचे नाव नेहमी प्रेमाने स्मरले जात होतो. असे असताना त्याच्या आगमन समयी ते अजाण राहिले. ही स्वर्गीय दिव्य व्यक्ती ‘त्यांच्यापुढे रोप्यासारखी, रूक्ष भूमीतील अंकुरासारखी होती; त्याला रूप नव्हते, त्याला शोभा नव्हती; त्याजकडे पाहिले तर त्याजवर मन बसेल असे त्याच्याठायी सौंदर्य नव्हते.’ ‘तो स्वकीयाकडे आला तरी त्याच्या स्वकीयांनी त्याचा स्वीकार केला नाही.’”4

GSAM 58दावीदाच्या वंशपरंपरेतून

GSAM 58.4जेव्हा दानीएलने भाकीत केलेला काळ जवळ आला, जेव्हा “अभिषिक्त पुढारी”—अभिषिक्त व्यक्ती—प्रकट होणार होता, तेव्हा यहूदी लोक असे तर्क करू शकत होते, आणि निःसंशय त्यांनी तसे केलेही असेल, की: देहाने मसीहा दावीदाच्या घराण्याचा आणि वंशाचा असावा, म्हणून त्याचा जन्म त्याच वंशात होणे आवश्यक होते; आणि यहूदी कायद्याच्या व परंपरांच्या नियमांनुसार, त्याला सार्वजनिक सेवेसाठी तीस वर्षांच्या वयात अभिषिक्त केले जाणे आवश्यक होते; आणि जर तो त्या वयात अभिषिक्त म्हणून प्रकट होणार असेल, तर त्याचा जन्म मसीहाच्या आगमनापर्यंत विस्तारलेल्या वर्षांच्या एकोणसत्तर आठवड्यांच्या समाप्तीच्या तीस वर्षांपूर्वी झाला पाहिजे.

GSAM 59शिमोन आणि हन्ना यांच्या भविष्यवाण्या

GSAM 59.1या सुमारास संपूर्ण इस्राएल अपेक्षा करतं होतं. शास्त्रांचे उत्सुक, समर्पित विद्यार्थी त्यांचा राज्यकर्ता आणि शासक होणाऱ्या व्यक्तीच्या जन्माची वाट पाहत होते. वृद्ध आणि धार्मिक शिमोनाच्या बाबतीत, “प्रभूच्या ख्रिस्ताला पाहिल्याशिवाय तू मरणार नाही असे पवित्र आत्म्याने त्यास प्रकट केले होते.”5

GSAM 59.2जेव्हा बाल तारणहार मंदिरात आणला गेला, तेव्हा शिमोनाला ठाऊक झाले की हाच तो उल्लेखित बालक—ख्रिस्त आहे. “तेव्हा शिमोनाने येशूला आपल्या हातात घेतले आणि त्याने देवाचा धन्यवाद केला आणि म्हटले, हे प्रभू, आता तू आपल्या वचनाप्रमाणे आपल्या दासास शांतीने जाऊ देत आहेस. कारण माझ्या डोळ्यांनी तुझे तारण पाहिले आहे, ते तू सर्व राष्ट्रांतील लोकांच्या समक्ष तयार केले. ते परराष्ट्रीयांस प्रगटीकरण होण्यासाठी उजेड व तुझ्या इस्राएल लोकांचे वैभव असे आहे.....

GSAM 59.3“आणि शिमोनाने त्यांना [योसेफ आणि मरीया] आशीर्वाद दिला व त्याची आई मरीया हिला म्हटले, पाहा, इस्राएलातील अनेकांचे पडणे व पुन्हा उठणे यासाठी आणि ज्याविरूद्ध बोलतील अशा चिन्हासाठी ठेवलेला आहे. यासाठी की, पुष्कळ लोकांच्या अंतःकरणातील विचार उघडकीस यावे आणि तुझ्या स्वतःच्याही जिवांतून तलवार भोसकून जाईल.
GSAM 59.4“तेथे हन्ना नावाची एक संदेष्टी राहत होती. ती आशेर वंशातील फनूएलाची मुलगी असून.... तिने त्याचवेळी जवळ येऊन देवाचे आभार मानले. जे यरूशलेमेच्या सुटकेविषयी वाट पाहत होते त्या सर्वांना तिने त्याच्याविषयी सांगितले.”6

GSAM 59देवदूतांची मेंढपाळांना भेट

GSAM 59.5यापूर्वीच बेथलेहेमच्या मैदानांवरील मेंढपाळांना देवदूतांनी तारणहाराच्या जन्माची आनंदवार्ता जाहीर केली होती. मेंढपाळांच्या ऐकणाऱ्या कानावर देवदूतांनी हे सुरमय स्वर गायले:—

GSAM 60.1“परम उंचामध्ये देवाला गौरव
GSAM 60.1आणि पृथ्वीवर ज्या मनुष्यांसंबंधी तो संतुष्ट आहे त्यांच्यामध्ये शांती.”

GSAM 60ज्ञानी पुरुष बेथलेहेमला भेट देतात

GSAM 60.2मग पूर्वदेशातील ज्ञानी लोक आले, ज्यांनी बलामाच्या भाकितानुसार “तारा उगवताना” पाहिले होते. त्याच्या मार्गदर्शनानुसार ते यरुशलेमला पोहोचले, जिथे नवजात राजाविषयी चौकशी करणे आवश्यक झाले. इच्छित व्यक्तीचे जन्मस्थान बेथलेहेमच असल्याचे सांगितले गेले, तेव्हा ते पुढे निघाले; पुन्हा दिसलेल्या तार्‍याच्या मार्गदर्शनाने ते त्या साध्या जागेवर पोहोचले जिथे तारणहार झोपलेला होता. येथे त्यांनी पवित्र बालकाची उपासना केली, त्याला सोने, ऊद व गंधरस या भेटी अर्पण केल्या, आणि नंतर ते लांबचा प्रवास करून आपल्या घरी परतले.

GSAM 60बारा वर्षांच्या वयातील तारणहार

GSAM 60.3लहानपणापासून बारा वर्षांच्या वयापर्यंत, ख्रिस्त तारणहाराबद्दल फार कमी नोंद आहे, फक्त त्याचे शहाणपण आणि कद वाढले आणि तो आपल्या पालकांना आज्ञाधारक होता. परंतु बारा वर्षांच्या वयात, योसेफ आणि मरीया यांच्यासोबत वार्षिक सणासाठी यरुशलेमला गेल्यावर, त्याने तिथे आपल्या प्रश्नांमध्ये दाखवलेल्या ज्ञानाने आणि त्यांच्या गुंतागुंतीच्या प्रश्नांना दिलेल्या उत्तरांनी पुरोहितांना चकित केले. या काळापासून ते सार्वजनिक कार्यात उतरण्यापर्यंत, त्याने मरीयेचे पती योसेफ यांच्यासोबत काम करत सुतार म्हणून नम्र व्यवसाय सन्मानित केला.

GSAM 60बाप्तिस्मा करणाऱ्या योहानाचे कार्य

GSAM 60.4त्याच्या सार्वजनिक सेवाकार्यापूर्वी सहा महिने, बाप्तिस्मा देणारा योहान याने ख्रिस्ताच्या कार्याची घोषणा केली. लोक योहानला ऐकण्यासाठी आणि त्याच्याकडून बाप्तिस्मा घेण्यासाठी प्रचंड संख्येने आले. “लोक उत्सुकतेने वाट पाहत असता [मसीहा येणार याची वाट पाहत होते] प्रत्येकजण आपल्या अंतःकरणात हाच ख्रिस्त असेल काय म्हणून विचार करीत असत. [‘तर्क करीत किंवा वादविवाद करीत,’ मार्जिन] त्या सर्वांना योहानाने उत्तर दिले, ‘मी तुमचा बाप्तिस्मा पाण्याने करतो, पण एकजण जो माझ्यापेक्षाही सामर्थ्यशाली आहे तो येत आहे आणि त्याच्या वहाणांचे बंद सोडण्यासही मी पात्र नाही, तो तुमचा बाप्तिस्मा पवित्र आत्म्याने व अग्नीने करील. त्याचे खळे अगदी स्वच्छ करायला व गहू त्याच्या कोठारात साठवायला त्याचे सूप त्याच्या हातात आहे, पण तो भूस न विझणाऱ्या अग्नीत जाळून टाकील.’”7

GSAM 61येशूचा बाप्तिस्मा

GSAM 61.1योहान बाप्तिस्मा देत असताना, त्याने येशूला बाप्तिस्मा घेण्यासाठी येताना पाहिले आणि म्हणाला, “हा पाहा, जगाचे पाप हरण करणारा देवाचा कोकरा!.... योहानाने अशी साक्ष दिली की, ‘आत्मा कबुतरासारखा आकाशातून उतरत असतांना आणि त्याच्यावर स्थिर राहिलेला मी पाहिला. मी तर त्यास ओळखत नव्हतो, तरी मी पाण्याने बाप्तिस्मा करावा म्हणून ज्याने मला पाठवले त्याने मला सांगितले की, ‘तू ज्या कोणावर आत्मा उतरत असतांना आणि स्थिर राहिलेला पाहशील तोच पवित्र आत्म्याने बाप्तिस्मा करणारा आहे.’ मी स्वतः पाहिले आहे आणि साक्ष दिली आहे की, हा देवाचा पुत्र आहे.’”8

GSAM 61स्वर्गातून आलेला आवाज

GSAM 61.2केवळ कबुतरासारख्या शारीरिक रूपातील पवित्र आत्म्याच्या दृश्यमान अवतरणानेच ख्रिस्ताच्या मसीहत्वाची साक्ष पटली नाही, तर स्वर्गातून आलेल्या आवाजानेही ती पुष्टी झाली. मत्तयाच्या सुसमाचारात आपण वाचतो, “येशूंचा बाप्तिस्मा झाल्यावर, येशू पाण्यातून वर आले आणि पाहा, त्यांच्यासाठी आकाश उघडले; तेव्हा त्यांनी देवाच्या आत्म्याला कबुतरासारखे उतरताना व आपणावर येताना पाहीले, आणि आकाशातून वाणी झाली की, ‘हा माझा प्रिय ‘पुत्र’ आहे, याच्याविषयी मी फार संतुष्ट आहे.’”9

GSAM 61.3जरी “योहानाने काही चिन्ह केले नाही,” तरी लोकांनी जेव्हा ख्रिस्ताच्या सेवाकार्यात असलेले महान सामर्थ्य पाहिले, तेव्हा त्यांना म्हणायला भाग पाडले गेले, “योहानाने याच्याविषयी जे काही सांगितले ते सर्व खरे आहे.”10

GSAM 61कायद्यानुसार ख्रिस्ताचा अभिषेक

GSAM 61.4लूकच्या बाप्तिस्म्याच्या नोंदीशी आणि पवित्र आत्म्याने कबुतराच्या रूपात केलेल्या त्याच अभिषेकाशी संबंधित, आपण वाचतो, “जेव्हा येशूने त्याच्या कार्यास सुरुवात केली तेव्हा तो सुमारे तीस वर्षांचा होता.”11

GSAM 62.1आमच्या प्रभूंनी चाळीस दिवस लांब उपवास केल्यानंतर आणि त्यांचा बाप्तिस्मा झाल्यानंतर लगेचच वाळवंटात सैतानाने घातलेल्या तीव्र प्रलोभनांनंतर, “जेथे तो लहानाचा मोठा झाला होता त्या नासरेथांत तो आला आणि शब्बाथ दिवशी त्यांच्या प्रथेप्रमाणे सभास्थानात जाऊन ग्रंथ वाचण्यासाठी उभा राहिला.... 'प्रभूचा आत्मा मजवर आला आहे, कारण, गरिबांना सुवार्ता सांगण्यास त्याने मला अभिषेक केला आहे.... त्याने त्यांच्याशी बोलण्यास सुरुवात केली की, 'तुमच्या ऐकण्यामुळे आज हा शास्त्रलेख पूर्ण झाला आहे.'”12

GSAM 62काळ पूर्ण झाला आहे

GSAM 62.2मार्कने त्याच घटनेचे वर्णन करताना म्हटले आहे, “आता योग्य वेळ आली आहे, देवाचे राज्य जवळ आले आहे, पश्चात्ताप करा आणि सुवार्तेवर विश्वास ठेवा.”13 अभिषिक्त व्यक्तीच्या प्रकट होण्याची भाकीत केलेली वेळ आली होती. पवित्र आत्म्याने त्याचा अभिषेक त्याच्या बाप्तिस्म्यातच केला होता, आणि तो आता आपल्या सेवाकार्यात प्रवेश करत होता, अगदी प्राचीन पवित्र संदेष्ट्यांनी भाकीत केलेल्या वेळी आणि पद्धतीने.

GSAM 62ख्रिस्ताच्या मसीहत्वाचा दृश्यमान पुरावा

GSAM 62.3ख्रिस्ताच्या सेवाकार्यासोबत सातत्याने चमत्कार घडत होते, जे लोकांना, जरी ते त्याचे दाखले आणि शब्द पूर्णपणे समजू शकले नसले तरी, तो इम्मानुएल होता, म्हणजेच “देव त्याच्याबरोबर होता” याचा दृश्यमान पुरावा वाटत होते.14 या चमत्कारांद्वारे ख्रिस्त जगाला केवळ स्वतःमध्ये देवाची शक्ती असल्याचा पुरावा देत नव्हता, तर देवाच्या स्वभावाचे आणि त्याच्या प्रेमळ दयाळूपणाचे व्यावहारिक प्रदर्शनही करत होता. जेव्हा फिलिप्पाने ख्रिस्तासोबत तीन वर्षे सातत्याने राहून आणि त्याच्या महान चमत्कारांचा साक्षीदार होऊन म्हटले, “प्रभूजी, आम्हास पिता दाखवा, म्हणजे आम्हास तेवढे पुरे आहे,” तेव्हा येशूने त्याला उत्तर दिले, “फिलिप्पा, मी इतका काळ तुम्हाजवळ असूनही तू मला ओळखीत नाहीस काय? ज्याने मला पाहिले आहे त्याने पित्याला पाहिले आहे; तर 'आम्हास पिता दाखवा' असे तू कसे म्हणतोस? ... मी पित्यामध्ये व पिता माझ्यामध्ये आहे यावर तुम्ही विश्वास ठेवा; नाही तर माझ्या कृत्यांमुळे तरी माझ्यावर विश्वास ठेवा.”15

GSAM 63योहान गोंधळलेला

GSAM 63.1जरी ख्रिस्ताच्या बाप्तिस्म्याच्या वेळी योहानाने पवित्र आत्म्याचे दृश्यमान अवतरण पाहिले होते, आणि स्वर्गातून देवाचा पुत्र असे घोषित करणारा आवाज ऐकला होता, आणि स्वतःही “जगाचे पाप हरण करणारा देवाचा कोकरा” असे घोषित केले होते, तरीही घटना त्याच्या अपेक्षांप्रमाणे नव्हे तर अगदी वेगळ्या प्रकारे घडत होत्या, ज्यामुळे तो आपल्या उदास तुरुंगात अस्वस्थ झाला आणि गोंधळून गेला.

GSAM 63.2“येशूच्या शिष्याप्रमाणेच योहानालासुद्धा ख्रिस्ताच्या राज्याचे स्वरूप समजून आले नव्हते. येशूने दावीदाच्या राजासनावर विराजमान व्हावे अशी तो अपेक्षा बाळगत होता. जसा काळ मागे पडला, आणि तारणाऱ्याने वैभवी राज्यपदावर कोणताच अधिकार प्रस्थापित केला नव्हता तेव्हा मात्र योहान गोंधळून गेला होता आणि दुःखीही झाला होता.”16 “योहानाने आपल्या दोन शिष्यांना बोलावले आणि [त्याने] त्यांना प्रभूकडे हे विचारण्यासाठी पाठवले की, जो येणारा तो तूच आहेस की आम्ही दुसऱ्याची वाट पाहावी?” “त्याच घटकेस [येशूने] अनेक लोकांचे रोग, आजार बरे केले, पुष्कळांमधील दुष्ट आत्मे काढली, आंधळ्यांना दृष्टी दिली. येशूने त्यांना उत्तर दिले, 'जा आणि तुम्ही जे ऐकले व पाहिले आहे ते योहानाला सांगा.”17

GSAM 63.3उद्धारकाने उच्चारित केलेल्या अनेक सत्यांना यहूदी किंवा अगदी शिष्यांनाही स्पष्टपणे पाहणे कठीण होते, कारण ते या विश्वासात इतके घट्ट अडकले होते की मसीहा येताच रोमन दासत्व, जे त्यांना अतिशय त्रासदायक वाटत होते, ते तोडून टाकेल आणि तत्काळ दावीदाचे राज्य पुनर्स्थापित करून सांसारिक राजा म्हणून राज्य करेल.

GSAM 63.4येशूने आपले प्रवचन सुरू करताना म्हटले, “पश्चात्ताप करा, कारण स्वर्गाचे राज्य तुमच्या जवळ आले आहे.”18 जेव्हा त्याचे बारा प्रेषित पाठवले गेले, तेव्हा त्यांनीही तोच संदेश दिला, “स्वर्गाचे राज्य जवळ आले आहे.”19 नंतर आपल्या सेवाकार्यात, जेव्हा सत्तर जण पाठवले गेले, तेव्हा त्यांना हे शब्द देण्यात आले, “देवाचे राज्य तुमच्याजवळ आले आहे.”20

GSAM 64ख्रिस्ताच्या कार्याने लोक चकित झाले

GSAM 64.1ख्रिस्ताच्या अद्भुत शब्दांनी आणि शिकवणुकींनी लोकांना असे म्हणायला भाग पाडले, “कोणीही मनुष्य त्याच्यासारखा कधी बोलला नाही.”21 आणि जेव्हा त्याने अंध आणि मूक माणसाला बरे केले, तेव्हा “सर्व लोक चकित झाले, ते म्हणाले, 'हा दाविदाचा पुत्र असेल काय?'”22 किंवा इतर शब्दांत, हा दावीदाचा बीज, प्रतिज्ञित तारणहार नाही का? “स्वतःच्या गावी आल्यावर त्याने त्याच्या सभास्थानात त्यांना अशी शिकवण दिली की ते आश्चर्यचकित होऊन म्हणाले, हे ज्ञान व अद्भूत कृत्ये करण्याचे हे सामर्थ्य या मनुष्यास कोठून मिळते? हा सुताराचा पुत्र ना? याच्या आईला मरीया म्हणतात ना? याकोब, योसे, शिमोन व यहूदा, हे याचे भाऊ ना?”23

GSAM 64.2ख्रिस्ताच्या सेवाकार्याच्या सुमारे तिसऱ्या वर्षी, जेव्हा तो मंदिरामध्ये समर्पण सणासाठी उपस्थित होता, तेव्हा यहूद्यांनी त्याच्याभोवती येऊन त्याला विचारले, “आपण कोठवर आमची मने संशयात ठेवणार? तुम्ही ख्रिस्त असाल तर आम्हास उघडपणे सांगा.”24 मागील वर्षी, जेव्हा त्याने “पाच जवाच्या भाकरी आणि दोन मासळ्या” वापरून पाच हजार लोकांना अन्न पुरवण्याचा महान चमत्कार केला, तेव्हा “ते येऊन आपणास राजा करण्याकरिता बळजबरीने धरण्याच्या बेतात आहेत हे ओळखून [म्हणून] येशू पुन्हा डोंगरावर … निघून गेला.”25

GSAM 64ख्रिस्त आपल्या शिष्यांना आपल्या मृत्यूबद्दल शिकवणे

GSAM 64.3आपल्या शिष्यांना शिकवताना ख्रिस्ताने तात्काळ आरंभ होणाऱ्या सांसारिक राज्याची कल्पना दूर करण्यावर आणि त्यांना हे दाखवण्यावर भर दिला की त्याला मरण येणे आणि पुन्हा उठणे, दूर जाणे आणि परत येणे आवश्यक आहे. म्हणून त्याने त्यांना विचारले, “मनुष्याच्या पुत्राला तो आधी होता जेथे होता तेथे जर वर चढताना पाहाल तर?”26 त्यांना “मी ख्रिस्त आहे ते तुम्ही कोणालाही सांगू नका” असा आदेश दिल्यानंतर, आम्ही वाचतो: “तेव्हापासून येशू ख्रिस्त आपल्या शिष्यांना सांगू लागला की, आपण यरूशलेम शहराला जाऊन वडील, यहूदी नेते व मुख्य याजक लोक आणि नियमशास्त्राच्या शिक्षक यांच्याकडून पुष्कळ दुःखे सोसावी व जिवे मारले जावे व तिसऱ्या दिवशी पुन्हा उठवले जावे याचे अगत्य आहे. तेव्हा पेत्राने त्यास एकाबाजूला घेऊन निषेध करून म्हटले, 'प्रभू, तुझ्यापासून हे दूर असो. असे तुला कधीही होणारच नाही!'”27

GSAM 65.1त्याच वेळी त्याने त्यांना सांगितले की, तेथे काहीजण उभे आहेत जे मनुष्याचा पुत्र आपल्या राज्यात येताना पाहिल्याशिवाय मरणार नाहीत.28 सुमारे आठ दिवसांनी ही भविष्यवाणी पूर्ण झाली; आणि प्रेषित पेत्राने ख्रिस्ताच्या राज्यात येण्याच्या त्या “दृष्टांता”चा उल्लेख करून भविष्यात ख्रिस्ताच्या प्रत्यक्ष दुसऱ्या आगमनाचा पुरावा म्हणून दाखविला.29

GSAM 65.2एकदा जेव्हा ख्रिस्त आणि त्याचे शिष्य गालीलमध्ये होते, तेव्हा येशूने त्यांना सांगितले, “'मनुष्याचा पुत्र मनुष्यांच्या हाती धरून दिला जाणार आहे. ते त्यास जिवे मारतील आणि तिसऱ्या दिवशी तो पुन्हा उठविला जाईल.' तेव्हा शिष्य फार दुःखी झाले.”30 तरीही ते त्याचा अर्थ समजू शकले नाहीत, कारण जरी तो त्यांच्या मनावर आपल्या मृत्यू आणि पुनरुत्थानाच्या गंभीर सत्याचा ठसा उमटवण्याचा प्रयत्न करत होता, तरी ते स्वतःमध्ये स्वर्गाच्या राज्यात कोण सर्वात मोठा असेल यावर वादविवाद करत होते.31

GSAM 65.3दुसऱ्या प्रसंगी पेत्राने येशूला म्हटले, “'पाहा, आम्ही सर्वकाही सोडले आणि तुमच्यामागे आलो आहोत; मग आम्हास काय मिळेल?' येशू म्हणाला, 'मी तुम्हास खरे सांगतो, नव्या युगात जेव्हा मनुष्याचा पुत्र त्याच्या गौरवी राजासनावर बसेल तेव्हा तुम्ही जे सर्व माझ्यामागे आलात ते सर्व बारा राजासनावर बसाल आणि इस्राएलाच्या बारा वंशाचा न्याय कराल.”32 तरीही लवकरच स्थापन होणाऱ्या राज्याचा विचार त्यांच्या मनात सर्वोच्च होता, आणि ते, मानवीच असल्याने, राज्यात सर्वात उंच स्थान शोधू लागले.

GSAM 65.4मग झेबेदेचे पुत्र याकोब आणि योहान यांची महत्त्वाकांक्षी आई येते आणि ख्रिस्ताला विनंती करते की तिचे पुत्र उच्च पदांवर—एक त्याच्या सिंहासनाच्या उजव्या हाताला आणि दुसरा डाव्या हाताला—बसावेत; किंवा कदाचित एक सरकारचा प्रधानमंत्री आणि दुसरा परराष्ट्र सचिव. पण ख्रिस्ताने स्पष्टपणे सांगितले, “तू काय मागत आहेस ते तुला समजत नाही!”33

GSAM 66यरुशलेममध्ये विजयी प्रवेश

GSAM 66.1या काळापासून फार दूर नसलेल्या वेळी एक महान आणि आश्चर्यकारक घटना घडली. ती होती चार दिवस मृत्यूच्या घरात राहिलेला लाजर याला समाधीतून उठवण्याची घटना. अशा प्रचंड चमत्काराने लोकांना इतके उत्तेजित आणि आश्चर्यचकित केले की परूशी लोक घाबरले; त्यांनी पुजार्‍यांसह ताबडतोब एक परिषद बोलावली; आणि त्यांच्या चर्चेत त्यांनी विचारले, “आपण काय करीत आहो? कारण तो मनुष्य पुष्कळ चमत्कार करीत आहे.34 आपण त्यास असेच सोडले तर सर्व लोक त्याच्यावर विश्वास ठेवतील; आणि रोमी लोक येऊन आपले स्थान आणि राष्ट्रही हिरावून घेतील.” जसे खालील सैतानी शक्ती ख्रिस्ताचा नाश करण्याचा प्रयत्न करणाऱ्यांवर हावी होत होती, तशीच वरच्या शक्तीने जनतेला त्याचा गौरव करण्यास आणि त्याच्याबद्दल करण्यात आलेल्या भविष्यवाण्या पूर्ण करण्यास प्रेरित केले.

GSAM 66.2वरील प्रसंगी लोक मोठ्या संख्येने बाहेर पडले, फक्त येशूला पाहण्यासाठीच नव्हे, तर त्याने मृत्यूतून पुनरुत्थित केलेल्या लाजरालाही पाहण्यासाठी. त्यांना खात्री होती की येशू हा त्यांचा दीर्घकाळापासून अपेक्षित राजा आहे, आणि जेव्हा ते त्याला गाढवाच्या पिलावर बसून यरुशलेमकडे येताना भेटले, तेव्हा शास्त्रातील शब्द त्यांच्या मनात जोरदारपणे उमटले, “हे सियोनेच्या कन्ये, भिऊ नको, पाहा, तुझा राजा गाढवीच्या शिंगरावर बसून येत आहे.”35 त्या विशाल गर्दीतून एक प्रचंड जयजयकार उमटला, ज्याने थंड हृदयाचे, हिशेबी परूशी खूपच अस्वस्थ झाले. ते एकमेकांना म्हणाले, “तुमचे काहीच चालत नाही, हे तुम्ही पाहता; पाहा, जग त्याच्यामागे चालले आहे.”36 त्यांच्या विनंतीवर की ख्रिस्ताने हा जयजयकार थांबवावा, त्याने उत्तर दिले, “मी तुम्हास सांगतो, जर ते शांत बसतील तर हे धोंडे ओरडतील.”37 प्रभूने या प्रसंगाबद्दल “जयजयकार करा” असे सांगितले होते, आणि जर लोकांनी त्याचे वचन पूर्ण केले नाही, तर तो रस्त्यावरील दगडांना आवाज देईल आणि ते जयजयकार करतील; कारण त्याचे वचन नक्कीच पूर्ण होणार आहे.

GSAM 66ख्रिस्त दूर जाऊन पुन्हा परत येणार

GSAM 66.3आपल्या तारणहाराने केवळ शिष्यांच्या मनात हे तथ्य रुजवण्याचा प्रयत्न केला की त्याला मरावे लागेल आणि पुन्हा जिवंत व्हावे लागेल, तर त्याला हेही शिकवायचे होते की तो दूर गेला आणि परत येईपर्यंत राज्य येणार नाही. त्याच्या ख्रूसावर चढवण्याच्या संदर्भात त्याने म्हटले, “मला जर पृथ्वीपासून उंच केले तर मी सर्वांना माझ्याकडे आकर्षून घेईन.' तो तर आपण कोणत्या मरणाने मरणार पाहिजे हे सुचविण्याकरिता हे बोलला. लोकांनी त्यास विचारले, ख्रिस्त सर्वकाळ राहील असे आम्ही नियमशास्त्रांतून ऐकले आहे, तर 'मनुष्याच्या पुत्राला उंच केले पाहिजे' असे आपण कसे म्हणता? हा मनुष्याचा पुत्र आहे तरी कोण?”38

GSAM 67.1त्याच्या राज्याची स्थापना पृथ्वीवर होण्यापूर्वी तो दूर जाऊन परत येणार आहे, हे शिष्यांच्या मनावर अधिक ठसठशीतपणे बिंबवण्यासाठी त्याने म्हटले, “मुलांनो, मी अजून थोडा वेळ तुमच्याबरोबर आहे; तुम्ही माझा शोध कराल; आणि मी यहूदी अधिकाऱ्यांना सांगितले की, 'मी जाईन तिकडे तुम्हास येता येणार नाही.' तसे तुम्हासही आता सांगतो.... शिमोन पेत्र त्यास म्हणाला, 'प्रभूजी, आपण कोठे जाता?' येशूने त्यास उत्तर दिले, 'मी जाईन तिकडे, आता, तुला माझ्यामागे येता येणार नाही; पण नंतर तू येशील.'”39 मग त्याने त्यांच्या चिंतित आणि दुःखी हृदयाला या शब्दांनी प्रोत्साहित केले: “तुमचे अंतःकरण घाबरू देऊ नका; देवावर विश्वास ठेवा, माझ्यावरही विश्वास ठेवा. माझ्या पित्याच्या घरात राहण्याच्या जागा पुष्कळ आहेत. नसत्या तर मी तुम्हास तसे सांगितले असते; मी तुमच्यासाठी जागा तयार करावयास जातो आणि, मी जाऊन तुम्हासाठी जागा तयार केली म्हणजे पुन्हा येऊन तुम्हास आपल्याजवळ घेईन; यासाठी जेथे मी आहे तेथे तुम्हीही असावे.”40

GSAM 67कुलीन मनुष्याचा दाखला

GSAM 67.2पुन्हा एकदा, जेव्हा तो आणि त्याचे शिष्य यरुशलेमला जात होते, तेव्हा तारणहाराने पुढील दाखला सांगून राज्य तत्काळ प्रकट होणार आहे, ही चुकीची कल्पना दुरुस्त करण्याचा प्रयत्न केला: “कोणीएक उमराव, आपण राज्य मिळवून परत यावे या उद्देशाने दूरदेशी गेला. त्याने आपल्या दहा दासांना बोलावले व त्यांना दहा नाणी देऊन सांगितले, 'मी येईपर्यंत त्यावर व्यापार करा.'.... मग असे झाले कि, तो राज्य मिळवून पुन्हा परत आल्यावर ज्यांना त्याने व्यापाराकरिता पैसा दिला होता, त्यावर किती नफा झाला हे समजावे म्हणून दासांना आज्ञा देऊन त्यांना बोलावीले.”41 या दाखल्यात प्रभू स्वतःला त्या कुलीन मनुष्याच्या रूपात सादर करतो. त्याला एका दूरच्या देशात—त्याच्या पित्याकडे—जाऊन राज्य प्राप्त करायचे होते, आणि नंतर राज्य करण्यासाठी परत यायचे होते.

GSAM 68.1शिष्यांनी विचारले, “आपल्या येण्याचा आणि युगाचा शेवट होण्याचा समय जवळ आला आहे हे आम्ही कोणत्या चिन्हावरून ओळखावे?”42 या प्रश्नाला उत्तर देताना तारणहाराने चर्चवर येणाऱ्या महान संकटातून घडणाऱ्या घटनांची यादी दिली आणि निश्चित चिन्हे सांगितली. जेव्हा हे घडतील, तेव्हा त्यांना कळेल की त्याचे आगमन जवळ आले आहे, अगदी दारावर, आणि ज्या पिढीने हे पाहिले ती त्याचे आगमन होईपर्यंत कृतीच्या रंगमंचावरून निघून जाणार नाही.43

GSAM 68सर्व शिष्यांनी परित्यक्त

GSAM 68.2परंतु ख्रिस्ताने आपल्या मृत्यू आणि अपमानाबाबत प्रेषितांना दिलेल्या सर्व शिकवणीनंतरही, ते त्याच्या न्यायचौकशी आणि क्रूसारोहणाविषयी त्याने शिकवलेले सत्य पूर्णपणे समजू शकले नाहीत. त्यांना सत्याची इतकी अस्पष्ट कल्पना होती की जेव्हा कसोटी आली, तेव्हा त्यांची आशा मृत्यू पावली आणि ते सर्व “त्यास सोडून पळून गेले.”44 अगदी सदा उत्साही पेत्रही, ज्याने इतक्या आत्मविश्वासाने म्हटले होते की जरी सर्वजण त्याला सोडून गेले तरी तो कधीच सोडून देणार नाही, काही तासांनीच आपल्या प्रभूचा इन्कार करत शपथपूर्वक म्हणाला की तो त्या माणसाला ओळखत नाही. त्याच्या क्रूसारोहणानंतर तिसऱ्या दिवशी तो मृतांतून उठेल, या प्रभूंच्या वचनाबद्दल ते इतके मंदबुद्धीचे होते की त्यांनी एकमेकांमध्ये विचारणा केली आणि तर्कवितर्क केले की, “मरण पावलेल्यातून उठणे याचा अर्थ काय”.45 खरंच, ते इतके विश्वासशून्य होते की त्याचा मृत्यू झाल्यानंतर आणि त्याचे शरीर योसेफाच्या नव्या समाधीत ठेवल्यानंतर त्यांनी त्याच्या देहाला सुगंधी द्रव्ये लावण्याची तयारी केली. आशा हरपली—ख्रिस्तासोबत समाधीत दफन झाली—शिष्यांसाठी तो किती शोकाकुल शब्बाथ दिवस होता! दुःख आणि निराशेचे ओझे त्यांच्या हृदयांवर असताना, दयाळू आणि करुणामय कृतींनी परिपूर्ण जीवन जगणारा तारणहार त्यांना सांत्वन व बळ देण्यासाठी जवळ नसताना, त्यांची अवस्था किती उजाड आणि एकाकी होती!

GSAM 69पुनरुत्थानाच्या सकाळच्या उत्कंपास्पद घटना

GSAM 69.1आठवड्याच्या पहिल्या दिवशीची सकाळ उजाडते! स्वर्गात आणि पृथ्वीवर किती गडबड! एक सामर्थ्यवान देवदूत गौरवाच्या राज्यांतून योसेफाच्या समाधीकडे उतरतो, देवाच्या पुत्राला उठण्याचा आदेश घेऊन. “पाहा, तेथे मोठा भूकंप झाला. परमेश्वराचा दूत स्वर्गातून उतरून तेथे आला. त्याने कबरेच्या तोंडावरची धोंड बाजूला लोटली व तो तीवर बसला. त्याचे रूप चमकणाऱ्या विजेसारखे व त्याचे कपडे बर्फासारखे शुभ्र होते. पहारा करणारे शिपाई खूप घाबरले, ते थरथर कापू लागले आणि ते मरण पावलेल्या मनुष्यांसारखे झाले.”46 “जे पवित्रजन मरण पावले होते, ते उठवले गेले. ते लोक कबरींतून बाहेर पडले, येशूचे पुनरूत्थान झाल्यावर ते लोक पवित्र नगरीत गेले आणि अनेकांनी त्यांना पाहिले.”47 या यरुशलेममधील अशा आगंतुकांचा विचार करा, जे त्यांच्या मित्रांच्या दारावर येऊन सांगत होते की क्रूसावर चढवलेला ख्रिस्त मृतांतून पुनरुत्थित झाला आहे, आणि त्याने त्यांनाही आपल्या सामर्थ्याने पुन्हा जिवंत केले आहे, जेणेकरून ते त्याच्या पुनरुत्थानाचे साक्षीदार होऊ शकतील. शिष्यांमध्ये आणि पवित्र स्त्रियांमध्ये किती गजबज—ते आनंदाची बातमी सांगण्यासाठी इकडे-तिकडे धावत होते, “तो मृतांतून उठला आहे, कारण आम्ही त्याला पाहिले आणि त्याच्याशी बोललो!”

GSAM 69येशू ग्रामीण भागात चालत जातात

GSAM 69.2“त्याच दिवशी त्याच्यातील दोघे शिष्य यरूशलेम शहरापासून सुमारे अकरा किलोमीटर [साडेसात मैल] अंतरावर असलेल्या अम्माऊस नावाच्या गावाला चालले होते. ते एकमेकांशी या घडलेल्या सर्व गोष्टीविषयी बोलत होते. ते बोलत असताना आणि या गोष्टींची चर्चा करीत असताना येशू स्वतः आला आणि त्यांच्याबरोबर चालू लागला. पण त्यांचे डोळे त्यास ओळखण्यापासून बंद करण्यात आले होते. येशू त्यांना म्हणाला, 'चालत असताना तुम्ही एकमेकांबरोबर बोलत आहात त्या गोष्टी कोणत्या आहेत?' चालता चालता ते थांबले. ते अतिशय दुःखी दिसले. त्यांच्यातील एकजण ज्याचे नाव क्लयपा होते, तो त्यास म्हणाला, 'या दिवसांमध्ये घडलेल्या गोष्टी माहीत नसलेले असे यरूशलेम शहरात राहणारे तुम्ही एकटेच आहात काय?' येशू त्यांना म्हणाला, 'तुमच्या मते कोणत्या गोष्टी?' ते त्यास म्हणाले, 'नासरेथकर येशूविषयीच्या सर्व गोष्टी. हाच तो मनुष्य जो आपल्या कृत्यांनी आणि शब्दांनी देवासमोर आणि मनुष्यांसमोर एक महान संदेष्टा झाला. आणि आम्ही चर्चा करीत होतो की, कसे आमच्या मुख्य याजकांनी आणि अधिकाऱ्यांनी त्यास मरणदंड भोगण्यासाठी स्वाधीन केले आणि त्यांनी त्यास वधस्तंभी खिळले. आम्ही अशी आशा केली होती की, तोच एक आहे जो इस्राएलाची मुक्तता करील आणि या सगळ्याशिवाय हे सर्व घडून गेलेल्या गोष्टीला आज तीन दिवस झालेत. आणि आमच्या परिवारातील काही स्त्रियांनी आम्हास आश्चर्यचकित केले आहे. आज अगदी पहाटे त्या कबरेकडे गेल्या, परंतु त्यांना त्याचे शरीर सापडले नाही. त्यांनी येऊन आम्हास सांगितले की, त्यांना देवदूतांचे दर्शन झाले आणि देवदूतांनी सांगितले की, तो जिवंत आहे. तेव्हा आमच्यातील काही कबरेकडे गेले आणि स्त्रियांनी जसे सांगितले होते, तसेच त्यांना आढळले, पण त्यांनी त्यास पाहिले नाही.'
GSAM 70.1“मग येशू त्यांना म्हणाला, 'संदेष्ट्यांनी सांगितलेल्या सर्व गोष्टींवर विश्वास ठेवण्यास तुम्ही अति मूर्ख आणि मंद आहात. ख्रिस्तासाठी या सर्व गोष्टी सहन करणे आणि त्याच्या गौरवात जाणे आवश्यक नव्हते काय?' आणि म्हणून त्याने मोशेपासून सुरुवात करून आणि सर्व संदेष्टयापर्यंत सांगून, शास्त्रलेखात त्याच्याविषयी काय लिहिले आहे ते सर्व त्याने त्यांना स्पष्ट करून सांगितले.”48 तो त्यांच्याबरोबर जेवायला बसला असताना, त्याने ब्रेड तोडला आणि आभार मानले, “तेव्हा त्यांचे डोळे उघडले आणि त्यांनी त्यास ओळखले.... मग ते एकमेकांना म्हणू लागले, 'तो वाटेवर आपणाशी बोलत असताना व शास्त्रलेखाचा उलगडा करीत होता तेव्हा आपल्या अंतःकरणाला आतल्या आत उकळी येत नव्हती काय?'”49

GSAM 70.2आता, शेवटी, समस्या त्यांना पूर्णपणे समजावून सांगितल्यानंतर, शिष्य पाहू शकतात की उद्धारकर्त्याच्या कार्याशी संबंधित मृत्यू आणि पुनरुत्थान झाले होते. पण ते त्याच्या राज्याच्या प्रश्नाकडे कसे पाहतील?

GSAM 70.2“मरण सोसल्यानंतरही येशूने त्यांना पुष्कळ प्रमाणांनी आपण जिवंत आहोत. हे दाखवून चाळीस दिवसपर्यंत तो त्यांना दर्शन देत असे, व देवाच्या राज्याच्या गोष्टी सांगत असे. नंतर तो त्यांच्याशी एकत्र असता त्याने त्यांना आज्ञा केली की, यरूशलेम शहर सोडून जाऊ नका तर पित्याने देऊ केलेल्या, ज्या देणगी विषयी, तुम्ही माझ्याकडून ऐकले आहे त्याची वाट पाहा. कारण योहानाने पाण्याने तुमचा बाप्तिस्मा केला खरा; थोडया दिवसानी तुमचा बाप्तिस्मा पवित्र आत्म्याने होईल.

GSAM 71आता तू राज्य पुनर्स्थापित करशील का?

GSAM 71.1“मग सर्वजण एकत्र जमले असताना शिष्यांनी येशूला विचारले, 'प्रभूजी, याच काळात आपण इस्राएलाचे राज्य पुन्हा स्थापित करणार काय?' [याचा अर्थ असा की, आम्ही शिकलो आहोत की शास्त्रांनुसार तुला क्रूसावर चढवले जाणे आणि मृत्यूतून पुनरुत्थित होणे आवश्यक होते, पण आता तू राज्य परत आणणार नाहीस का?] तो त्यांना म्हणाला, 'पित्याने स्वतःच्या अधिकारात काळ व समय ठेवले आहेत ते जाणणे तुम्हाकडे नाही. परंतु पवित्र आत्मा तुम्हांवर येईल, तेव्हा तुम्ही सामर्थ्य प्राप्त कराल, आणि यरूशलेम शहरात सर्व यहूदीया आणि शोमरोन प्रांतात, व पृथ्वीच्या शेवटापर्यंत तुम्ही माझे साक्षी व्हाल.' असे सांगितल्यावर त्यांच्या डोळ्यासमोर तो वर घेतला गेला, आणि मेघांनी त्यास दृष्टीआड केले. नंतर तो जात असता ते आकाशाकडे निरखून पाहत होते, तेव्हा पाहा, शुभ्र वस्त्रे परिधान केलेले दोन पुरूष त्यांच्याजवळ उभे राहिले. आणि ते असे बोलले, 'अहो गालीलकारांनो, तुम्ही आकाशाकडे का पाहत उभे राहिले आहात? हा जो येशू तुम्हापासून वर आकाशात घेतला गेला आहे? तुम्ही त्यास जसे आकाशात जातांना पाहता तसाच तो परत येईल.'”50

GSAM 71पुनर्स्थापनापर्यंत येशू स्वर्गात राहणार

GSAM 71.2आता तारणहार त्यांना सोडून गेल्यानंतर, आणि त्यांनी खरोखरच त्याला “तो आधी होता जेथे होता तेथे” वर चढताना पाहिल्यानंतर, त्यांना खात्री होती की पवित्र आत्मा त्यांना राज्य कधी येईल याबद्दल शिकवेल. म्हणून, पवित्र आत्म्याचे ग्रहण झाल्यानंतर, पेत्राने लोकांना दिलेल्या आपल्या उपदेशात म्हटले, “तुमच्याकरिता पूर्वी नेमलेला, ख्रिस्त येशू याला त्याने पाठवावे. सर्व गोष्टींची सुस्थिती पुनःस्थापित होण्याच्या काळांपर्यंत स्वर्गात त्यास राहणे अवश्य आहे, त्या काळाविषयी युगाच्या आरंभापासून देवाने आपल्या पवित्र संदेष्ट्याच्या तोंडून सांगितले आहे.”51

GSAM 71.3पवित्र आत्म्याने प्रेषित पेत्राला तीन जगांविषयीची तथ्ये देखील दिली: प्रथम, प्रलयापूर्वीचे जग, जे जलप्रलयाने नष्ट झाले; द्वितीय, सध्याचे जग, जे अग्नीसाठी राखून ठेवलेले आहे—ज्या अग्नीने पृथ्वी भरलेली आहे, जसे Revised Version मध्ये म्हटले आहे—तो अग्नी जो अधर्मी मनुष्यांचा नाश, विध्वंस आणि विनाश करील; तृतीय नवीन पृथ्वी, “ज्यामध्ये नीतिमत्त्व राहते;” किंवा, जसे काही अनुवाद करतात, “ज्यामध्ये धार्मिक लोक वास करतील.”52

GSAM 72.1प्रेषित पौलाने देवाच्या लोकांच्या पुनरुत्थानाचे आणि त्याच्या सर्व संतांच्या नश्वरतेपासून अमरत्वात होणाऱ्या परिवर्तनाचे वर्णन केले, “डोळ्यांचे पाते लवते न लवते तोच, शेवटचा कर्णा वाजेल तेव्हा.” त्याने करिंथकरांना सांगितले की ख्रिस्त आता आपल्या पित्याच्या सिंहासनावर आहे, आणि तो तिथेच राहील जोपर्यंत त्याचे सर्व शत्रू त्याच्या अधीन येत नाहीत. म्हणजे, जोपर्यंत त्याला राज्य—त्याचे स्वतःचे राज्य—पित्याकडून त्याच्या हाती दिले जात नाही, जसे दानीएल ७:१३, १४ आणि स्तोत्र २:८, ९ मध्ये भविष्यवाणी केली आहे. थेस्सलनीकातील चर्चला त्याने ख्रिस्ताचे आगमन आणि पुनरुत्थान हे त्यांची एकमेव आशा म्हणून मांडले, आणि जेव्हा त्यांच्या प्रियजनांना मृत्यूच्या हातून वेगळे केले गेले तेव्हा त्यात खरे सांत्वन आहे असे सांगितले.53

GSAM 72स्वामीच्या परतीची वेळ अनिश्चित

GSAM 72.2अद्याप चर्चला प्रभू कधी परत येणार याची ठोस माहिती नव्हती. जेव्हा प्रेषिताने थेस्सलनीकाकरांना लिहिलेल्या पहिल्या पत्रात म्हटले, “आपण जे जिवंत आहोत व मागे राहू, ते … उचलले जाऊ,” तेव्हा भावंडांनी हे असे समजले की ख्रिस्त त्यांच्यापैकी काहींच्या जिवंत असतानाच येणार आहे. त्याच्या दुसऱ्या पत्रात तो आपल्या पत्राविषयीच्या त्यांच्या चुकीच्या समजुतीचे निराकरण करतो आणि त्यांना सांगतो की “त्या दिवसाच्या अगोदर विश्वासाचा त्याग होऊन तो अनीतिमान पुरूष, नाशाचा पुत्र प्रकट होईल; तो नाशाचा पुत्र, विरोधी व ज्याला देव किंवा उपासनीय म्हणून म्हणतात त्या सर्वापेक्षा स्वतःला उंच करणारा.”54

GSAM 72धर्मत्याग

GSAM 72.3आणि तरीही चर्चला ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाच्या वेळेबाबत अंधारात चाचपडत वाटचाल करावी लागते. भावंडांना हे कळले आहे की एक धर्मत्याग होणार आहे; परंतु तो किती काळ टिकेल, हा प्रश्न होता. नंतर योहानाला पात्म बेटावरच्या दृष्टांतामध्ये उत्तर देण्यात आले, जे प्रकटीकरणाच्या बाराव्या आणि तेराव्या प्रकरणातील प्रतीकांमध्ये आढळते—“एक काळ, दोन काळ आणि अर्धकाळ”, “बेचाळीस महिने”, “एक हजार दोनशे साठ दिवस” (वर्षे); परंतु अद्याप त्या दीर्घ कालावधीची सुरुवात चिन्हांकित करणारी घटना घडलेली नव्हती. म्हणून चर्च अजूनही ख्रिस्ताच्या आगमनाची आशा बाळगत आणि प्रतीक्षा करत होते, परंतु त्याच्या प्रकट होण्याच्या अचूक वेळेची त्यांना निश्चित माहिती नव्हती; कारण जेव्हा तो संकटाचा काळ संपेल, तेव्हा “अवशेष” चर्चसाठी संघर्ष आणि विजयाचा एक लहान काळ अजूनही उरला असेल.55

GSAM 73.1नवीन करारातील नोंदी संपल्यानंतर, ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाचा विषय आपल्यासमोर स्पष्टपणे मांडला गेला आहे. सुमारे प्रत्येक तीस श्लोकांपैकी एक श्लोक आपल्या प्रभू येशू ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाचा कोणत्या ना कोणत्या प्रकारे उल्लेख करतो. याबद्दल, आणि आधुनिक काळापर्यंतच्या युगांमध्ये त्या आशेच्या संदर्भात चर्चची स्थिती याबद्दल, रॉबर्ट पॅटरसन, D.D., यांनी Interior नावाच्या नियतकालिकात, “धन्य आशा” या शीर्षकाखाली, अशा प्रकारे सांगितले आहे:—

GSAM 73ऐहिक सहस्राब्दी—पॅटरसन

GSAM 73.2“जेव्हा आमचे प्रभू आपले चर्च पृथ्वीवर सोडून पित्याकडे गेले, तेव्हा ते दु:खी अवस्थेत होते. त्यांच्या पाचशे शिष्यांना त्यांच्या शत्रूंच्या संपूर्ण जगाने वेढले होते, जे ख्रिस्तविरोधी धर्म आणि सरकारांमध्ये संघटित होते, ज्यांच्या मागे एक अतिशय बुद्धिमान शक्ती होती, जी अत्यंत विषारी द्वेषाने प्रेरित होती आणि ज्यांना युगांच्या अनुभवातून मिळवलेल्या सर्वात प्रभावी विध्वंसक पद्धतींनी शिक्षित केले गेले होते. प्रभू आपल्या धोक्याबद्दल अनभिज्ञ नव्हता; त्याच्या शेवटच्या प्रवचनांमध्ये त्याने त्याचे स्वरूप कमी केले नाही, ना जगातील द्वेष आणि चर्चच्या क्लेशात कसलीही सवलत देण्याचे वचन दिले. परंतु त्याने वचन दिले की तो स्वतः परत येईल आणि आपल्या शत्रूंना पराभूत करेल, आणि तो त्या धन्य दिवसापर्यंत आपल्याला आधार देईल. ‘जग तुमचा द्वेष करते. जगात तुम्हास क्लेश होतील. तुम्ही रडाल आणि शोक कराल, तरी जग आनंद करील. तुम्हास दुःख होईल, पण तुमचे दुःखच तुमचा आनंद होईल.... म्हणून, आता तुम्हास दुःख झाले आहे; तरी मी तुम्हास पुन्हा भेटेन आणि तुमचे अंतःकरण आनंदित होईल आणि तुमच्यापासून तुमचा आनंद कोणीही हिरावून घेणार नाही. जर मी दूर गेलो, तर पुन्हा येऊन तुम्हास आपल्याजवळ घेईन; यासाठी जेथे मी आहे तेथे तुम्हीही असावे.’
GSAM 74.1“त्याच्या वैयक्तिक परतीची अशी धन्य आशा होती, जिच्याद्वारे त्याने आपल्या चर्चला त्याच्या निरोपाच्या वेळी सांत्वन दिले. त्याच्या अनुपस्थितीच्या संपूर्ण काळात त्याने सांगितले की आपल्याला संकटातून जावेच लागेल; आणि तसेच घडले. त्याच्या अनुपस्थितीत जर आपल्याला बाह्य शांततेचा काळ अनुभवता आला, जर त्याच्या चर्चला जगाच्या आक्रमणांपासून सुटका मिळाली, जर धान्यामध्ये तण वाढणार नाहीत असा शुद्धतेचा काळ आला, किंवा जर त्याच्या आगमनावर प्रभूच्या महिमेने भरलेल्या पृथ्वीवरील लोकांकडून त्याचे स्वागत झाले, किंवा खरं तर पृथ्वीवर विश्वास देखील सापडला, तर हे त्याच्यासाठी अत्यंत अनपेक्षित आश्चर्य ठरेल. येशूला या सहस्राब्दीची माहिती नव्हती. आम्ही असे म्हणतो की त्याला याची माहिती नव्हती, कारण त्याने आम्हाला याबद्दल सांगितले नाही; आणि तो म्हणतो, ‘मी तुम्हास मित्र म्हणले आहे, कारण मी ज्या गोष्टी पित्याकडून ऐकून घेतल्या त्या सर्व मी तुम्हास कळवल्या आहेत.’ परंतु त्याच्या सर्व प्रवचनांमध्ये आणि दाखल्यांमध्ये त्याच्या आगमनापूर्वी शांतता किंवा गौरवाच्या कोणत्याही काळाची अपेक्षा करण्याचा अगदी सूक्ष्मसाही संकेतही नाही. ख्रिस्तविहीन सहस्राब्दीबद्दलचे अज्ञान प्रेषितांनाही होते. आमचे प्रभू गेल्यानंतर तीनशे वर्षे चर्चची धन्य आशा म्हणजे त्याच्या पुनरागमनाची आशा होती.
GSAM 74.2“परंतु जेव्हा तिच्या भाकीत केलेल्या धर्मत्यागाच्या प्रवासात ख्रिस्ताची वधू पृथ्वीवरील राजांच्या मैत्रीने त्याच्या अनुपस्थितीत स्वतःला सांत्वन देऊ लागली, तेव्हा स्वाभाविकपणे तिने आपले डोळे पूर्वेकडील आकाशापासून आणि आपल्या प्रभूच्या परतीपासून दूर वळवले, कारण त्या परतीमुळे तिच्या सांसारिक वैभवाला अंत येणार होता. जेव्हा सुधारकांनी सुसमाचाराची तुतारी आपल्या तोंडाजवळ धरली ... तेव्हा ख्रिस्तरहित सहस्राब्दीचे स्वप्न क्षणातच धुऊन गेले ... आणि चर्च पुन्हा अँटीक्रिस्टचा नाश करण्यासाठी प्रभूच्या आगमनाची वाट पाहू लागले.... त्यांच्या पत्रांमध्ये, प्रवचनांमध्ये आणि विश्वास-स्वीकृतींमध्ये सुधारकांनी आपल्या पूर्वसहस्राब्दी आशा जाहीर केल्या.
GSAM 74.3“वेस्टमिन्स्टर असेंब्लीने त्यांच्या विश्वासोक्तीचा समारोप प्रभूच्या दुसऱ्या आगमनावरील त्यांच्या विश्वासाची घोषणा करणाऱ्या शब्दांनी केला, जे प्री-मिलिनीअरिअनांचा विश्वास पूर्णपणे व्यक्त करतात. ते या गंभीर शब्दांत जाहीर करतात: जसे ख्रिस्त आपल्याला निश्चितपणे पटवून देऊ इच्छितो की न्यायदिन येणार आहे, जेणेकरून सर्व मनुष्यांना पापापासून परावृत्त करता येईल आणि धर्मात्म्यांना त्यांच्या संकटात अधिक सांत्वन मिळेल, तसे तो तो दिवस मनुष्यांसाठी अज्ञात ठेवेल, जेणेकरून ते सर्व ऐहिक सुरक्षिततेचा भ्रम झटकून टाकू शकतील आणि नेहमीच जागरूक राहतील, कारण त्यांना माहीत नाही की प्रभू कोणत्या तासाला येईल: आणि नेहमीच तयार राहतील असे म्हणण्यासाठी, ‘प्रभू येशू, ये; आणि लवकर ये!’56
GSAM 75.1“आमच्या सुधारणा करणाऱ्या पूर्वजांनी प्रभूच्या आगमनाची अपेक्षा करून आपल्या हृदयाला बळ दिले, आणि ‘मैदान सोडू नका! कारण तो मदतीच्या लष्करांसह येत आहे,’ या घोषवाक्याने एकमेकांना प्रोत्साहित केले. हा विचार अलीकडे एका लोकप्रिय पुनरुज्जीवन स्तोत्रात मूर्त झाला आहे, परंतु तो जुन्या स्कॉटिश करारवाद्यांसाठी परिचित होता.
GSAM 75.2“परंतु लवकरच सुधारित चर्चांमध्ये विश्वासापासून दुसरी पतनप्रवृत्ती सुरू झाली. स्कॉटलंडमध्ये ती मॉडरेटिझम; इंग्लंडमध्ये एरियनवाद; अलीकडेच ब्रॉड चर्चिझम; अमेरिकेत युनिटेरियनवाद; आणि जर्मनीत रॅशनलवाद म्हणून ओळखली जात होती. मानवी बुद्धीला न्यायाधीश मानून, आपल्या अत्यंत मर्यादित आधुनिक निरीक्षणाला पुरावा मानून, आणि निरीक्षित नैसर्गिक नियमांच्या प्रवाहाशिवाय अन्य प्रकारे कोणतीही घटना घडू शकते हे नाकारून, त्यांनी येशूला यहूदी रब्बीच्या दर्जावर आणले, जो त्याच्या काळापेक्षा काहीसा पुढे होता, परंतु आधुनिक विज्ञानाशी पूर्णपणे अपरिचित होता. अर्थातच अशा व्यक्तीचा अदृश्य जगातून परत येऊन पृथ्वीवर राज्य करण्याचा विचार हिब्रू पुराणकथांमध्येच मर्यादित केला गेला.

GSAM 75डॅनियल व्हिटबी यांचे सहस्राब्दीविषयी विचार

GSAM 75.3“त्याच्या दुसऱ्या आगमनाच्या आणि पृथ्वीवर राज्य करण्याच्या वचनांचा अर्थ फक्त त्याच्या सुसमाचाराचा प्रसार आणि जगाच्या मोठ्या भागाने ख्रिश्चन धर्माला हजार, किंवा काहींच्या मते ३६०,००० वर्षांसाठी आत्मसमर्पण करणे असा लावण्यात आला; या काळात मानवजात नागरीकरणाच्या कलांमध्ये प्रगती करणार होती आणि अभूतपूर्व शांतता व समृद्धीचा आनंद घेणार होती. आणि त्या विस्तृत चक्राच्या शेवटी, जे सामान्य बुद्धीला ओलांडून पाहणे अशक्य होते, कदाचित काही मोठे नैसर्गिक संकट घडेल, आणि असे म्हणता येईल की प्रभू येईल, जग नष्ट करील आणि मानवजातीला न्यायासाठी बोलावेल. हा सिद्धांत व्हिटबी [डॅनियल व्हिटबी यांचे १७२६ मध्ये निधन झाले] नावाच्या एका इंग्रजी भाष्यकारामुळे विकसित आणि लोकप्रिय झाला, ज्याच्या प्रकाशित पत्रांमधून तो एक एरियन असल्याचे सिद्ध होते, परंतु त्याची भाष्ये त्याच्या स्वतःच्या वर्गात लोकप्रिय होती, आणि त्याच्या पौराणिक सहस्राब्दीला युरोपमधील राज्य चर्चांच्या अनेक रूढीवादी पेन्शनधारकांकडून आणि मित्रांकडून पसंती मिळाली, ज्यांना त्यातून दशमांश आणि सन्मानांची दीर्घकालीन हमी मिळण्याची आशा होती. त्यांच्या प्रभावामुळे हे अमेरिकेत आयात झाले, जिथे ते त्वरित व्यासपीठावरील साचेबद्ध उक्तींसाठी आणि समारोप भाषणांसाठी साहित्य म्हणून वापरले गेले.”

GSAM 76.1प्रभूने आपले आगमन अगदी “दारावर” असल्याची गंभीर चेतावणी दिली त्या काळाच्या समीप आपण येत असताना, पृथ्वीच्या विविध भागांमध्ये असे सिद्धांत प्रचलित होते.

तळटिपा

  1. गलतीकरांस ४:४, ५. ↩
  2. रोमकरांस १६:२५-२७. ↩
  3. इफिसकरांस ३:३-९. ↩
  4. युगानुयुगांची आशा, पृ. १५, १७, १८. ↩
  5. लूक २:२६. ↩
  6. लूक २:२८-३८. ↩
  7. लूक ३:१५-१७. ↩
  8. योहान १:२९-३४. ↩
  9. मत्तय ३:१६, १७. ↩
  10. योहान १०:४१. ↩
  11. लूक ३:२३. ↩
  12. लूक ४:१६-२१. ↩
  13. मार्क १:१५. ↩
  14. प्रेषितांची कृत्ये १०:३८; योहान ३:२. ↩
  15. योहान १४:८-११. ↩
  16. युगानुयुगांची आशा, पृ. १७४. ↩
  17. लूक ७:१९-२२; मत्तय ११:४. ↩
  18. मत्तय ४:१७. ↩
  19. मत्तय १०:७. ↩
  20. लूक १०:९. ↩
  21. योहान ७:४६. ↩
  22. मत्तय १२:२३. ↩
  23. मत्तय १३:५४, ५५. ↩
  24. योहान १०:२४. ↩
  25. योहान ६:१५. ↩
  26. योहान ६:६२. ↩
  27. मत्तय १६:२०-२२; मार्क ९:३१. ↩
  28. मत्तय १६:२८; लूक ९:२७. ↩
  29. २ पेत्र १:१६-१९. ↩
  30. मत्तय १७:२२, २३. ↩
  31. मत्तय १८:१; मार्क ९:३३, ३४. ↩
  32. मत्तय १९:२७, २८; लूक २२:२८-३०. ↩
  33. मत्तय २०:२०-२४. ↩
  34. योहान ११:४७, ४८. ↩
  35. योहान १२:१५. ↩
  36. योहान १२:१९. ↩
  37. लूक १९:४०. ↩
  38. योहान १२:३२-३४. ↩
  39. योहान १३:३३-३६. ↩
  40. योहान १४:१-३. ↩
  41. लूक १९:११-१५. ↩
  42. मत्तय २४:३. ↩
  43. मत्तय २४; लूक २१; मार्क १३. ↩
  44. मार्क १४:५०. ↩
  45. मार्क ९:१०. ↩
  46. मत्तय २८:२-४. ↩
  47. मत्तय २७:५२, ५३. ↩
  48. लूक २४:१३-२७. ↩
  49. लूक २४:३१, ३२. ↩
  50. प्रेषितांची कृत्ये १:६-११. ↩
  51. प्रेषितांची कृत्ये ३:२०, २१. ↩
  52. २ पेत्र ३:५-१३. ↩
  53. १ थेस्सलनीकाकरांस ४:१३-१८. ↩
  54. २ थेस्सलनीकाकरांस २:३, ४. ↩
  55. प्रकटीकरण १२:१७. ↩
  56. Confession of Faith, अध्याय ३३, कलम ३. ↩

तळटीप

मागे