अध्याय २० — प्रारंभिक कार्यातील बलिदान

GSAM 311.1“'माझ्या भक्तांनो माझ्याभोवती गोळा व्हा. ज्यांनी यज्ञाच्या व्दारे माझ्याशी करार केला आहे.' आकाश त्याच्या चांगुलपणाविषयी सांगत असते. कारण देव स्वतः न्यायधीश आहे.”¹

GSAM 311.2Review and Herald-मध्ये, ३ जून १९०२ रोजी, आपण वाचतो:

GSAM 311.2“सध्या कामात प्रवेश करणाऱ्यांना, ज्यांच्यावर प्रभूने त्याच्या कामाची जबाबदारी सुरुवातीला सोपवली होती, त्या लोकांच्या आत्मत्याग आणि स्वबलिदानाबद्दल तुलनेने फारच कमी माहिती आहे. भूतकाळातील अनुभव त्यांना वारंवार सांगितला पाहिजे; कारण त्यांनाही भूतकाळातील खऱ्या कार्यकर्त्यांमध्ये दिसणाऱ्या त्याच नम्रता आणि स्वबलिदानासह हे काम पुढे न्यायचे आहे.”

GSAM 311.3पुन्हा, Testimonies for the Church, खंड ७ मध्ये हे शब्द आढळतात:

GSAM 311.3“आपण या पृथ्वीच्या इतिहासाच्या शेवटाजवळ पोहोचत आहोत, आणि देवाच्या कार्याच्या विविध शाखा आतापर्यंत प्रकट झालेल्या त्यागापेक्षा खूप अधिक त्यागाने पुढे नेल्या पाहिजेत.”²

GSAM 311.4१८४६ साली पास्टर बेट्स यांना शब्बाथ प्रश्नावर त्यांचे पहिले पुस्तक लिहिण्यासाठी आणि प्रकाशित करण्यासाठी प्रेरित केलेल्या परिस्थितीचा आधीच उल्लेख केला गेला आहे. तसेच १८४९ साली पास्टर जेम्स व्हाईट यांनी The Present Truth नावाचे नियतकालिक प्रकाशित करायला सुरुवात केली तेव्हाच्या कठीण परिस्थितीचा देखील उल्लेख केला गेला आहे.

GSAM 311Opening Heavens-विषयी एक पुस्तिका

GSAM 311.5१८४६ च्या शरद ऋतूत मेनमधील टॉपशॅम येथे श्रीमती व्हाईट यांना झालेल्या दृष्टांतात काही ग्रह दाखवण्यात आल्यानंतर पास्टर बेट्स यांनी The Opening Heavens या पुस्तिकेसाठी पांडुलिपि तयार केली. परंतु तिचे प्रकाशन करण्यासाठी निधीची अत्यंत गरज होती. या मागणीची पूर्तता करण्यासाठी, मॅसाच्युसेट्समध्ये राहणाऱ्या एका भगिनीने नुकताच तयार करून अंथरलेला नवीन चिंध्यांचा गालिचा काढून विकला आणि त्यातून मिळालेली रक्कम पास्टर बेट्स यांना दिली, ज्यामुळे त्यांना त्यांचे दुसरे पुस्तक प्रकाशित करता आले.

GSAM 312सीलिंग कार्यावरील एक पुस्तिका

GSAM 312.1डॉर्चेस्टर, मॅसॅच्युसेट्स येथे १८ नोव्हेंबर १८४८ रोजी झालेल्या सीलिंग कार्याच्या दर्शनानंतर, पास्टर बेट्स यांनी A Seal of the Living God या शीर्षकाची तिसरी पुस्तिका लिहिली. येथेही त्यांना छपाईसाठी पैशाचा अभाव या समस्येचा सामना करावा लागला. या परिस्थितीची माहिती मिळाल्यावर, एका तरुण विधवेने गावाकडे असलेले आपले एक छोटेसे घर विकले आणि त्यातून मिळालेल्या रकमेचा अर्धा वाटा पास्टर बेट्स यांना दिला. अशाप्रकारे त्याला पुन्हा एकदा पुस्तकाच्या छपाईसाठी पैसे देणे शक्य झाले.

GSAM 312प्रकाशन कार्याच्या मागण्या

GSAM 312.2१८५१-५२ मध्ये Advent Review and Sabbath Herald हे न्यूयॉर्कमधील साराटोगा स्प्रिंग्ज येथे छापले गेले. येथे श्री थॉम्पसन यांनी पास्टर व्हाईट आणि त्यांच्या पत्नीला घर मोफत उपलब्ध करून दिले; आणि उधार घेतलेल्या फर्निचरसह त्यांना पुन्हा घरटं मांडण्याची संधी मिळाली.

GSAM 312.3त्या वेळी वर्तमान सत्यावरील विश्वास ठेवणारे वाढत होते, आणि या वाढीबरोबर पास्टर आणि श्रीमती व्हाईट यांच्या वैयक्तिक कार्यासाठी मागणी निर्माण झाली. संपादन कार्यासह, यामुळे कार्यालयीन मदतीची गरज भासली. त्याच वेळी इतरांनाही साहित्यिक कार्यात मदत करण्याची प्रेरणा झाली. प्रभू आपल्या लोकांच्या विश्वासाला प्रतिसाद देऊन कसा कार्य करतो आणि गरजेच्या वेळी कार्यकर्ते कसे उभे करतो, याचे उदाहरण म्हणून आम्ही वेस्ट विल्टन, न्यू हैम्पशायर येथील एका समर्पित भगिनी, श्रीमती रेबेका स्मिथ यांचा अनुभव देत आहोत:—

GSAM 312.4वेळ संपल्यानंतर, तिचा मुलगा उरियाह आणि मुलगी अॅनी आर. यांना शिकवण्यासाठी स्वतःला तयार करण्यासाठी शाळेत जाण्याची तीव्र इच्छा झाली. आईला भीती वाटत होती की मुले जगाकडे वळत आहेत, आणि प्रत्यक्षात, तिची भीती पूर्णपणे निराधार नव्हती. आईच्या पालकप्रेमाला मुलांनीही तितकेच प्रेम परत केले.

GSAM 313फिलिप्स अकादमीतील उरियाह स्मिथ

GSAM 313.1१८४८ ते १८५१ या काळात त्या मुलाने न्यू हैम्पशायरमधील एक्सेटर येथील फिलिप्स अकादमीमध्ये शिक्षण घेतले, जिथे विद्यार्थ्यांकडून महाविद्यालयाच्या अभ्यासक्रमाच्या पहिल्या वर्षाचा अभ्यास करून घेतला जायचा, ज्यामुळे महाविद्यालयात प्रवेश घेतल्यावर ते एक वर्ष पुढे असायचे. हा अभ्यासक्रम त्याने पूर्ण केला. १८५१ मध्ये त्याने महाविद्यालयात शिकण्यासाठी पैसे कमविण्यासाठी कष्ट केले, परंतु त्याचा नियोक्ता व्यवसायात अपयशी ठरल्यामुळे त्याचे पैसे गमावले गेले आणि परिणामी महाविद्यालयात शिकण्याच्या त्याच्या दीर्घकाळापासूनच्या आराखड्याला तिलांजली द्यावी लागली.

GSAM 313लेडीज सेमिनरीतील मिस स्मिथ

GSAM 313.2उरिया अकादमीमध्ये असताना, त्याची बहीण चार्ल्सटाउन, मॅसॅच्युसेट्स येथील तरुणींसाठीच्या सेमिनरीमध्ये शिकत होती. तिचा अभ्यासक्रम जवळजवळ पूर्ण झाला होता, आणि ती लवकरच शाळा सोडणार असल्यामुळे, तिला आणि तिच्या भावाला न्यू हैम्पशायरमधील माउंट व्हर्नन येथील एका अकादमीमध्ये तीन वर्षांसाठी, दरवर्षी $१,००० पगारावर, राहण्याची व जेवणाची सोय देऊन शिकवण्याची ऑफर मिळाली.

GSAM 313.3या सुमारास आईने “वर्तमान सत्य” स्वीकारले. तिच्या प्रार्थना आता, शक्यतो, तिच्या मुलांसाठी पूर्वीपेक्षा अधिक प्रामाणिक आणि उत्कट झाल्या. पास्टर बेट्स वेस्ट विल्टनला गेले, आणि त्यांच्या समोर श्रीमती स्मिथने आपल्या मुलांची परिस्थिती मांडली, आणि त्यांच्या धर्मांतरणासाठी प्रार्थना केली. पास्टर बेट्स काही दिवसांतच सोमरव्हिल, मॅसॅच्युसेट्स येथे पॉल फोल्सम यांच्या घरी सभा घेणार होते, आणि श्रीमती स्मिथने आपल्या मुलीला सभेत येण्याचे आमंत्रण देण्यासाठी पत्र लिहायचे होते. दरम्यान, पास्टर बेट्स आणि आई प्रार्थना करणार होते की देव तिच्या हृदयाला सभेकडे जाण्यासाठी प्रेरणा देईल.

GSAM 313दोन स्वप्ने पूर्ण

GSAM 313.4पास्टर बेट्स कधीच त्या खोलीत गेले नव्हते जिथे सभा होणार होती, त्यामुळे त्याला तिच्या स्थानाबद्दल काहीच माहिती नव्हती. सभा होण्याच्या आधीच्या रात्री, त्याला स्वप्न पडले की तो त्या खोलीत आहे, आणि दाराजवळील एक जागा सोडून इतर सर्व जागा भरलेल्या आहेत. त्याला असेही स्वप्न पडले की त्याने बोलण्याचा विषय बदलला आणि पवित्रस्थान प्रश्नावर बोलला; त्यांनी पहिले भजन गायले, प्रार्थना केली, आणि दुसरे भजन गायले, आणि त्याने नुकतेच आपले बायबल उघडले होते आणि वाचत होता, “दोन हजार तीनशे दिवसांपर्यंत; नंतर पवित्रस्थान शुद्ध केले जाईल” (KJV चे शब्दशः भाषांतर), असे चार्टवरील पवित्रस्थानाच्या आकृतीकडे बोट दाखवत असतानाच दरवाजा उघडला आणि एक तरुणी आत येऊन रिकाम्या खुर्चीवर बसली. त्याला असेही स्वप्न पडले की ती व्यक्ती अॅनी आर. स्मिथ होती, आणि तिने लगेचच रस दाखवला व सत्याला स्वीकारले.

GSAM 314.1पास्टर बेट्स यांची सभा शब्बाथाला (शनिवार) होती, आणि त्या दिवशी शाळा नव्हती, म्हणून अॅनी म्हणाली, “फक्त माझ्या आईला खुश करण्यासाठी, मी जाईन.” त्या शब्बाथाच्या (शनिवारच्या) आधीच्या रात्री तिला स्वप्न पडले की ती गेली, पण उशिरा पोहोचली; दरवाजावर पोहोचताच पहिले स्तोत्र गायले गेले होते, प्रार्थना केली गेली होती, आणि ते दुसरे स्तोत्र संपवत होते; ती आत येताच तिने पाहिले की दरवाजाजवळची एक खुर्ची सोडून इतर सर्व खुर्च्या भरलेल्या होत्या; एक उंच, प्रतिष्ठित, आकर्षक वक्ता तिने कधीही न पाहिलेल्या प्रकारचा चार्ट दाखवत होता आणि पुन्हा पुन्हा म्हणत होता, “दोन हजार तीनशे दिवसांपर्यंत; नंतर पवित्रस्थान शुद्ध केले जाईल” (KJV चे शब्दशः भाषांतर). तिला स्वप्नात असं दिसलं की त्याने जे सांगितलं ते तिला खूपच आवडले आणि ते खरे होते.

GSAM 314.2ती सभेसाठी बराच वेळ आधी निघाली होती, पण वाट चुकल्यामुळे दुसऱ्या स्तोत्राच्या शेवटच्या ओळी गायल्या जाईपर्यंत ती तेथे पोहोचू शकली नाही. ती आत येताच सर्व काही अगदी तशाच प्रकारे होते जसे तिने स्वप्नात पाहिले होते, आणि तिच्या स्वप्नातील तोच माणूस तशाच पद्धतीने दानीएल ८:१४ मधील वचन पुन्हा सांगत होता. हे पाहताच तिच्या हृदयाला तत्काळ खात्रीची भावना जाणवली.

GSAM 314.3ती दरवाजातून आत येऊन आपल्या जागेवर बसेपर्यंत पास्टर बेट्स यांना त्यांच्या स्वप्नाचा विचारही आला नव्हता. त्यांनी दुसऱ्या विषयावर बोलण्याची तयारी केली होती, परंतु त्यांचे मन पवित्रस्थान प्रश्नावरच अडकले होते. जेव्हा ते वचन पुन्हा सांगत होते, तेव्हा त्यांचे स्वप्न त्यांच्या मनात झळकले आणि त्यांनी गुपचूपपणे श्रोत्यांच्या हृदयाशी बोलण्यासाठी मदतीची प्रार्थना केली. वेळ संपल्याबद्दलचे स्पष्टीकरण देताना त्यांना मोकळेपणा वाटत होता, ज्याची अॅनीला परिचितता होती. मग त्याने तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाची आणि शब्बाथाची सत्यता मांडली.

GSAM 315अ‍ॅनी स्मिथ सत्य स्वीकारते

GSAM 315.1सभा संपल्यावर, तो अॅनीकडे गेला आणि म्हणाला, “मला वाटते ही वेस्ट विल्टनची बहीण स्मिथची मुलगी आहे. मी तुला यापूर्वी कधीही पाहिलेले नाही, पण तुझा चेहरा परिचित वाटतो. मला काल रात्री स्वप्नात तू दिसलीस.” मग अॅनीने आपले स्वप्न सांगितले. तिने त्याच क्षणी शब्बाथाच्या सत्याला स्वीकारून, सर्व भावना आणि आकांक्षा बदलून सभा सोडली.

GSAM 315.2ती सेमिनरीला परत गेली, तिची पेटी भरली आणि घरी निघाली. पास्टर व्हाईट यांना प्रकाशनाच्या कामात येणाऱ्या अडचणी आणि त्यांच्या प्रवचन कार्याबद्दल कळल्यावर तिला वाटले की देवाने तिला त्यांच्या कार्यालयीन कामात मदत करण्यासाठी बोलावले आहे. ऑगस्ट १८५१ मध्ये, जेव्हा हे नियतकालिक पॅरिसहून न्यूयॉर्कमधील साराटोगा स्प्रिंग्ज येथे हलवण्यात आले, तेव्हा मिस स्मिथ त्या ठिकाणी काम करणाऱ्यांपैकी एक म्हणून गेली.

GSAM 315एक बलिदान आणि एक समर्पण

GSAM 315.3Review-च्या खंड २, अंक ७ मध्ये तिच्या लेखणीतून काही ओळी आहेत ज्यात तिने तिच्या साध्या, नम्र कार्यासाठी पूर्वीच्या योजना सोडल्यानंतरच्या तिच्या भावना व्यक्त केल्या आहेत. ती म्हणते:

GSAM 315.3“मला विश्वास आहे की मी सर्वकाही सोडून दिले आहे, त्या कोकऱ्याच्या पाठीमागून जिथेही तो मार्ग दाखवेल तिथे जाण्यासाठी. पृथ्वीने आपली सर्व आकर्षणे गमावली आहेत. माझ्या आशा, आनंद, प्रेमभावना आता सर्व वरच्या आणि दैवी गोष्टींमध्ये केंद्रित आहेत. मला येशूच्या पायाशी बसून त्याच्याकडून शिकण्यापेक्षा दुसरे काहीही हवे नाही—माझ्या स्वर्गीय पित्याच्या सेवेत राहण्यापेक्षा दुसरे कोणतेही कार्य हवे नाही—सर्व बुद्धीसामर्थ्याच्या पलीकडे असलेल्या देवाने दिलेल्या शांतीपेक्षा मला दुसरा कोणताही आनंद नको.”

GSAM 315.4ऑफिसमध्ये प्रूफरीडर इत्यादी म्हणून बहीण अॅनीची मदत वेळेवर ठरली. तीन वर्षे तिने प्रामाणिकपणे आणि प्रभावीपणे काम केले, तिला फक्त अन्न व वस्त्रेच मिळाली. या कालावधीच्या शेवटी क्षयरोगाने तिला आपली बळी म्हणून निवडले होते. या दीर्घकालीन आणि घातक रोगाच्या तडाख्यांदरम्यान तिने काही सुंदर कविता लिहिल्या, त्यापैकी सर्वात मधुर होती “Home Here and Home in Heaven,” जिची प्रस्तावना, २६ जुलै १८५५ रोजी झालेल्या तिच्या मृत्यूच्या अगोदरच्या दिवशी लिहिलेली, तिच्या व्यक्तिमत्त्वात प्रचंड प्रमाणात विकसित झालेल्या साधेपणा आणि नम्रतेच्या सौंदर्याचे इतके उत्तम वर्णन करते की आम्ही ते पूर्णपणे उद्धृत करण्यापासून स्वतःला रोखू शकत नाही:

GSAM 316कठीणतेत घरकाम

GSAM 316.3एप्रिल १८५२ मध्ये पास्टर व्हाईट सराटोगा स्प्रिंग्सहून न्यू यॉर्कमधील रॉचेस्टर येथे स्थलांतरित झाले. या शहरातील १२४ माउंट होप अव्हेन्यू येथे त्यांनी प्रथमच उसन्या घेतलेल्या वस्तूंच्या ऐवजी खरेदी केलेल्या वस्तूंसह घरटं मांडले. परंतु प्रकाशनकार्य यशस्वी व्हावे, नियतकालिक नियमितपणे प्रकाशित व्हावे आणि अशा प्रकारे सत्य सर्वत्र पसरवावे यासाठी त्यांची इतकी तीव्र चिंता होती की त्यांनी स्वतःला जीवनातील अनेक सामान्य सुखसोयींपासून वंचित ठेवले.

GSAM 316.4त्यांनी त्या वेळी घरगुती व्यवस्था कशी सुरू केली, हे तुम्ही १६ एप्रिल १८५२ रोजी श्रीमती व्हाईट यांनी एस. हॉवलँड यांच्या कुटुंबाला लिहिलेल्या खालील खाजगी पत्रात वाचू शकता:—

GSAM 316.5“आम्ही येथे रॉचेस्टरमध्ये नुकतेच स्थिरस्थापित होत आहोत. आम्ही वर्षाला $१७५ भाड्याने एक जुने घर घेतले आहे. घरातच प्रेस आहे. हे नसते तर आम्हाला ऑफिस खोलीसाठी वर्षाला $५० द्यावे लागले असते. तुम्ही आमच्याकडे येऊन आमचे फर्निचर पाहिले असते तर हसले असते. आम्ही प्रत्येकी पंचवीस सेंटला दोन जुन्या पलंगांच्या चौकटी विकत घेतल्या आहेत. माझ्या नवऱ्याने मला सहा जुन्या खुर्च्या आणल्या, त्यापैकी कोणत्याही दोन सारख्या नव्हत्या, त्यासाठी त्याने एक डॉलर दिला, आणि लवकरच त्याने मला आसने नसलेल्या आणखी चार जुन्या खुर्च्या दिल्या; त्यांसाठी त्याने सर्व मिळून बासष्ट सेंट दिले. त्या फ्रेम मजबूत होत्या, आणि मी त्यांना जाड सुती कापडाची आसने लावली आहेत. लोणी इतके महाग आहे की आम्ही ते विकत घेत नाही, तसेच आम्हाला बटाटेही परवडत नाहीत. आम्ही लोण्याच्या ऐवजी फळांचा सॉस आणि बटाट्यांच्या ऐवजी शलजम वापरतो. आमचे पहिले जेवण दोन रिकाम्या पीठाच्या बॅरलवर ठेवलेल्या फायरबोर्डवर घेतले जात असे. जर देवाचे कार्य पुढे नेण्यात येत असेल तर आम्ही कष्ट सहन करण्यास तयार आहोत. आम्हाला विश्वास आहे की या ठिकाणी येण्यामागे प्रभूचा हात होता. येथे कामासाठी मोठे क्षेत्र आहे, परंतु काम करणारे फारच कमी आहेत. गेल्या शब्बाथाला आमची सभा उत्कृष्ट झाली. प्रभूने आपल्या उपस्थितीने ताजेतवाने केले.”

GSAM 317विश्वासूंची उदारता

GSAM 317.1६ मे १८५२ रोजी रॉचेस्टर येथे छापलेल्या Review-च्या पहिल्या अंकात, साराटोगा येथून रॉचेस्टर येथे स्थलांतराबद्दल बोलताना, पास्टर व्हाईट म्हणाले:

GSAM 317.2“बंधूंनी नियतकालिक चालवण्यासाठी अपेक्षेपेक्षा जास्त साधनांची व्यवस्था केली आहे. आणि सॅराटोगा स्प्रिंग्ज येथून या शहरात स्थलांतर करून नियतकालिक सुरू करण्यासाठी आमचा खर्च बराच झाला असला तरी, आम्ही कर्जमुक्त आहोत.”

GSAM 317कर्मचाऱ्यांचे बलिदान

GSAM 317.3१४ ऑक्टोबरच्या १२व्या अंकातील एका व्यावसायिक टीपेत आपण वाचतो:

GSAM 317.3“तथापि कार्यालय कर्जामुक्त आहे, कारण गेल्या सहा महिन्यांपासून कार्यालयात काम करणाऱ्या भाऊ बेल्डेन आणि स्टोवेल यांना त्यांच्या जेवणाच्या खर्चापेक्षा फक्त किंचित जास्तच मोबदला मिळाला आहे. त्याच कामात गुंतलेल्या इतरांनाही त्यांच्यापेक्षा जास्त काहीही मिळालेले नाही. सध्याच्या सत्याच्या सर्व मित्रांसाठी येणावळीतील तुटवड्याची भरपाई करण्यात मदत करणे निश्चितच आनंददायक ठरेल, जेणेकरून ज्यांनी, विशेषतः आमच्या अनुपस्थितीत, आजारपणाच्या काळात Review and Herald-चे प्रकाशन करताना कष्ट केले आहेत, त्यांना आरामदायक आधार मिळू शकेल.”

GSAM 317रॉचेस्टर, न्यूयॉर्क येथे झालेल्या भरती.

GSAM 317.4१८५२ च्या उन्हाळ्यात, जेव्हा रॉचेस्टरमध्ये प्रकाशनकार्य व्यवस्थित सुरू झाले होते, तेव्हा पास्टर व्हाईट आणि त्यांच्या पत्नीने घोडागाडीने तीन महिन्यांचा प्रवास करून मेनमधील बँगोरपर्यंत पूर्व दिशेने प्रवास केला, मार्गात सभा घेतल्या आणि विखुरलेल्या शब्बाथ पाळणाऱ्यांना भेटले. त्यांच्या परत येण्यापूर्वी, २६ सप्टेंबरपासून, पास्टर जे. एन. अँड्र्यूज यांनी १२४ माउंट होप एव्हेन्यू येथे व्याख्यानांची एक मालिका दिली. त्या वेळी आठ प्रथम-दिवस अॅडव्हेंटिस्टांनी वर्तमान सत्य स्वीकारले, ज्यात लेखकही होता.

GSAM 318ओसवाल्ड स्टोवेल बरा झाला

GSAM 318.1ऑक्टोबरमध्ये एका शुक्रवारी संध्याकाळी पास्टर व्हाईट आणि त्यांची पत्नी त्यांच्या पूर्वेकडील दौऱ्यावरून घरी परतले. दुसऱ्या दिवशी (शब्बाथ) आम्ही त्यांना प्रथमच शब्बाथ बैठकीत पाहिले. या बैठकीच्या वेळी प्रेसमन ऑस्वाल्ड स्टोवेल यांना फुफ्फुसाच्या आवरणाचा (प्ल्युरिसी) अतिशय तीव्र झटका बसला होता आणि त्यांच्या डॉक्टरांनी त्यांना मृत्यूच्या दारात सोडले होते. डॉक्टर म्हणाले की ते त्याच्यासाठी “काहीच करू शकत नाहीत.” सेवेच्या वेळी ऑस्वाल्ड शेजारील खोलीत होता आणि तीव्र शारीरिक वेदनेत होता. बैठकीच्या शेवटी त्याने आपल्यासाठी प्रार्थना करण्याची विनंती पाठवली. इतरांसोबत मलाही प्रार्थनेच्या काळात सामील होण्याचे आमंत्रण मिळाले. आम्ही त्याच्या पलंगाजवळ गुडघे टेकले आणि प्रार्थना चालू असताना, पास्टर व्हाईट यांनी त्याला “प्रभूच्या नावाने” तेलाने अभिषेक केला. देवाच्या आत्म्याची स्पष्ट उपस्थिती जाणवली आणि तो तात्काळ बरा झाला. प्रार्थनेनंतर जेव्हा आम्ही उठलो, तेव्हा तो पलंगावर बसून होता, त्याच्या आधी खूप वेदनादायी असलेल्या बाजूंना तो ठोठावत होता आणि म्हणत होता, “मी पूर्णपणे बरा झालो आहे. मी उद्या हँड-प्रेस चालवू शकेन.” या घटनेनंतर दोन दिवसांनी त्याने ती खरंच चालवली.

GSAM 318रॉचेस्टरच्या गटासमोर श्रीमती व्हाईट यांचा दृष्टांत

GSAM 318.2भाऊ स्टोवेल यांना बरे करणारा तोच आशीर्वाद श्रीमती व्हाईट यांच्यावर अधिक प्रमाणात पडला, आणि जेव्हा पास्टर व्हाईट यांनी त्यांच्याकडे पाहिले, तेव्हा त्यांनी म्हटले, “एलेन दृष्टांत अवस्थेत आहेत; या अवस्थेत त्या श्वास घेत नाहीत. तुमच्यापैकी कोणीही या गोष्टीची खात्री करून घेऊ इच्छित असल्यास, तुम्ही तिला तपासू शकता.” ती सुमारे एक तास वीस मिनिटे या अवस्थेतच राहिली. त्या अवस्थेत ती शब्द बोलली आणि कधी कधी स्पष्ट वाक्येही म्हणाली; तरीही अतिशय बारकाईने तपासणी केल्यावरही तिच्या शरीरात श्वास घेतलेला आढळला नाही.

GSAM 319अनुपस्थित सदस्याच्या वर्तनाविषयीचा दृष्टांत

GSAM 319.1श्रीमती व्हाईट या दृष्टांतातून बाहेर आल्यानंतर, त्यांनी जे पाहिले त्याची साक्ष दिली. पास्टर व्हाईट आणि त्यांच्या पत्नी त्यांच्या पूर्वेकडील प्रवासातून परत येण्यापूर्वी, आमच्यापैकी एकजण शहराबाहेर गेला होता आणि मिशिगन राज्यात कामानिमित्त प्रवास करत होता. त्यामुळे तो या बैठकीला उपस्थित नव्हता, आणि त्याने पास्टर व्हाईट किंवा त्यांच्या पत्नीला कधीही पाहिलेले नव्हते. तिच्या दृष्टांताचे वर्णन करताना, श्रीमती व्हाईट यांनी इतर गोष्टींबरोबरच त्या माणसाबद्दलही सांगितले, जो प्रवास करत असताना आणि घरापासून दूर असताना देवाच्या कायद्याबद्दल आणि शब्बाथाबद्दल बरेच काही बोलत होता, परंतु त्याच वेळी तो एका आज्ञेचे उल्लंघन करत होता. तिने सांगितले की तो असा माणूस होता ज्याला ती कधीच भेटलेली नव्हती, तरीही तिला विश्वास होता की ती त्याला कधीतरी भेटेल, कारण त्याची परिस्थिती तिला उलगडून दाखवण्यात आली होती. तथापि, आमच्यापैकी कोणीही त्याला आम्ही ओळखत असलेल्या व्यक्तींपैकी एक समजले नाही.

GSAM 319.2वरील दृष्टांताच्या सुमारे सहा आठवड्यांनंतर, पूर्वी उल्लेख केलेला तो भाऊ मिशिगनहून परत येताच, श्रीमती व्हाईटने त्याचा चेहरा पाहताच त्यातील एका बहिणीला म्हटले, “तोच तो माणूस आहे ज्याला मी दृष्टांतात पाहिले होते आणि ज्याबद्दल मी तुम्हाला सांगितले होते.” हा दृष्टांत या भावाला त्याच्या पत्नी आणि इतर अनेक लोकांच्या उपस्थितीत सांगितल्यावर, श्रीमती व्हाईटने त्याला म्हटले, “जसे नाथानाने दावीदाला म्हटले, ‘तूच तो मनुष्य आहेस.’” भविष्यवाणीच्या देणगीने त्यांच्या पापांसाठी फटकारले गेले असता काही लोक जे करतील असे पौलाने सांगितले होते, तेच त्याने नंतर केले: “परंतु जर प्रत्येकजण संदेश देऊ लागला आणि जर अविश्वासणारा किंवा बाहेरचा आत आला, तर सर्वजण जे बोलत असतील त्यामुळे त्या ऐकणाऱ्याला त्याच्या पापाची जाणीव होते, ते सर्व त्याचा न्याय करतात; त्याच्या अंतःकरणातील गुपिते माहीत होतात आणि मग तो पालथा पडतो आणि देवाची उपासना करतो व म्हणतो 'खरोखर देव तुमच्यामध्ये आहे'.”³ श्रीमती व्हाईट यांच्याकडून स्वतःच्या गैरकृत्यांचे कथन ऐकल्यानंतर, या भावाने आपल्या पत्नीसमोर गुडघे टेकले आणि डोळ्यांत अश्रू घेऊन तिला आणि उपस्थित काही लोकांना म्हणाला, “खरोखर देव तुमच्यामध्ये आहे,” आणि मग मिशिगनमध्ये असताना सातव्या आज्ञेचे उल्लंघन करत असताना घडलेल्या घटनांची पूर्ण कबुली दिली, ज्या घडत असतानाच, श्रीमती व्हाईट पाचशे मैलांपेक्षा जास्त दूर असताना, त्यांना दृष्टांतात प्रकट झाल्या होत्या.

GSAM 320.1अशाप्रकारे काही आठवड्यांच्या कालावधीत आम्हाला साक्षींची ठोस पुष्टी मिळाली. आम्हाला फक्त हेच वाटले नाही की त्या काही अलौकिक शक्तीने निर्माण केलेल्या आहेत, तर त्या अशा स्रोताकडून आल्या होत्या ज्याने पापाबद्दल मनुष्यांना स्पष्टपणे फटकारले.

GSAM 320उरिया स्मिथचा Review कार्यालयाशी संबंध

GSAM 320.2Review-च्या तिसऱ्या खंडाच्या प्रकाशनाच्या काळात उरिया स्मिथ यांनी शब्बाथाचे पालन सुरू केले आणि Review कार्यालयाशी जोडले गेले, जिथे ते अनेक वर्षे लेखक आणि संपादक होते. नियतकालिकात प्रकाशित झालेले त्यांचे पहिले लेखन “काळ आणि भविष्यवाणी यांचा इशारा देणारा आवाज” या शीर्षकाची कविता होती, जी १७ मार्च १८५३ रोजी प्रसिद्ध झाली.

GSAM 320.3पास्टर स्मिथ यांनी पहिल्यांदा तिसऱ्या देवदूताचा संदेश वॉशिंग्टन, न्यू हैम्पशायर येथे १० ते १२ सप्टेंबर १८५२ रोजी झालेल्या कॉन्फरन्समध्ये ऐकला. वेस्ट विल्टन येथे घरी परतल्यावर त्यांनी ऐकलेले काळजीपूर्वक अभ्यासले आणि डिसेंबर १८५२ मध्ये पहिल्या शब्बाथाच्या दिवशी सातव्या दिवसाचे पालन सुरू केले. तो ३ मे १८५३ रोजी रॉचेस्टर, न्यूयॉर्क येथील Review कार्यालयाशी जोडला गेला, जिथे तो आणि त्याची बहीण अॅनी अकादमीमध्ये शिकवून दरवर्षी $१,००० आणि जेवण मिळवण्याऐवजी त्यांच्या राहणीमानासाठी आणि कपड्यांसाठी काम करत होते. अशा प्रकारे, तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाच्या कार्याला सुरुवातीच्या काळात स्थापन करण्यासाठी केलेल्या काही त्यागांपैकी हे होते.

GSAM 320पादरी म्हणून नियुक्त

GSAM 320.4सुमारे १८६३ साली पास्टर स्मिथ यांनी सार्वजनिक भाषण देण्याच्या त्यांच्या देणगीचा वापर सुरू केला. १८६६ साली त्यांना सुसमाचाराचे पादरी म्हणून नियुक्त करण्यात आले, त्यानंतर त्यांनी अटलांटिकपासून पॅसिफिकपर्यंतच्या विविध राज्यांमधील शिबिर-सभा आणि कॉन्फरन्सेसमध्ये तसेच त्यांचे गृहचर्च असलेल्या बॅटल क्रीक चर्चमधील पादरी कार्यात मोठ्या प्रमाणावर कार्य केले. बॅटल क्रीक कॉलेजच्या स्थापनेनंतर, त्यांनी त्या संस्थेच्या बायबल विभागात कमीअधिक प्रमाणात अध्यापन केले. Review and Herald-च्या हितासाठी, त्यांनी १८९४ साली अटलांटिक महासागर पार करून युरोपमधील विविध देशांना भेट दिली. सिरियात असताना त्यांना ताप झाला, ज्याच्या परिणामांपासून ते कधीच पूर्णपणे बरे झाले नाहीत.

GSAM 321अथक परिश्रमाची पन्नास वर्षे

GSAM 321.1१८५३ ते १९०३, अर्धशतकभर, पास्टर स्मिथ यांचा Advent Review and Sabbath Herald-शी जवळजवळ सातत्यपूर्ण संपादकीय संबंध होता; आणि त्या काळातील मोठ्या भागासाठी नियतकालिकाचे संपूर्ण संपादकीय व्यवस्थापन त्यांच्याकडेच होते. अगदी त्यांच्या मृत्यूच्या दिवशीही, ते छापासाठी तयार केलेले लेख घेऊन कार्यालयाकडे जात असतानाच त्यांना पक्षाघाताचा झटका बसला. त्यांनी संप्रदायाच्या साहित्यात अनेक महत्त्वाच्या खंडांची भर घातली. या ग्रंथांमध्ये Thoughts on Daniel and the Revelation, Nature and Destiny of Man, Sanctuary and Twenty-three Hundred Days हा विस्तारित खंड, The Marvel of Nations आणि Modern Spiritualism यांचा समावेश आहे. या खंडांपैकी पहिला बहुतेक रात्री नऊ वाजता ते मध्यरात्रीपर्यंत, दिवसाच्या संपादकीय आणि कार्यालयीन कामानंतर लिहिला गेला.

GSAM 321पास्टर स्मिथ यांचे निधन

GSAM 321.2त्यांचे जीवन उपयुक्त आणि फलदायी होते. ६ मार्च १९०३ रोजी येशूमध्ये निद्राधीन झाल्यानंतर ते त्यांच्या कष्टांपासून विश्रांती घेत आहेत. परंतु त्यांच्याबद्दल खरोखरच म्हणता येईल, “त्यांची कामे तर त्यांच्याबरोबर त्यांच्यामागे जातात,” आणि जरी ते मृत्यू पावले तरीही ते बोलतच आहेत.