अध्याय ८ — कोकऱ्याचे लग्नभोजन

GSAM 134.1“एक मनुष्य एका मोठ्या मेजवानीची तयारी करीत होता. त्याने पुष्कळ लोकांस आमंत्रण दिले. भोजनाच्या वेळी ज्यांना आमंत्रण दिले होते त्यांना 'या कारण सर्व तयार आहे' असा निरोप सांगण्यासाठी नोकराला पाठवले.”¹

GSAM 134.2“कोकऱ्याच्या लग्नाच्या भोजनाला बोलावलेले धन्य होत.”²

GSAM 134.3रात्रीचे भोजन हे दिवसाचे शेवटचे जेवण आहे. या दाखल्यात भोजनासाठी तीन बोलावणी आहेत. हा दाखला मत्तय २२:१-७ मध्ये सांगितलेल्या “डिनर”साठीच्या बोलावण्यांशी गोंधळू नये. “डिनर” म्हणजे दुपारचे जेवण. डिनरच्या आमंत्रणाविषयीच्या या दाखल्यात, आपण शिकतो की ज्यांनी आमंत्रण दिले होते त्यांचा “अपमान केला” आणि त्यांना ठार मारले, आणि राजाचा पुत्रही ठार झाला. ज्या राजाने आमंत्रण पाठवले होते त्याच्या सैन्याने “त्या खुन्यांना ठार मारले. त्यांनी त्यांचे शहर जाळले.”

GSAM 134.4“जेवणासाठी” बोलावण्याच्या या दाखल्याने, ज्यांनी प्रथम त्या आवाहनाला नकार दिला त्यांचे भवितव्य दाखवले, आणि ज्यांनी ख्रिस्ताच्या सुसमाचाराला नकार दिला व त्याला आणि त्याच्या प्रेषितांना ठार मारले, त्यांच्यावर प्रत्यक्षात काय घडले हे योग्यरित्या प्रतिपादित केले. प्रभूने त्या राष्ट्राविरुद्ध सैन्य पाठवले, ज्यांनी “त्या खुन्यांना ठार मारले. त्यांनी त्यांचे शहर जाळले”—यरुशलेम.

GSAM 134जेवणासाठीचे आमंत्रण

GSAM 134.5या दाखल्यातील जेवणाचे हे आमंत्रण निःसंशयपणे “कोकऱ्याच्या लग्नाच्या भोजना”कडे निर्देश करते. ज्यांना त्या “लग्नाच्या भोजना”साठी बोलावले जाते त्यांच्यावर आशीर्वाद घोषित केला जातो. लग्नानंतर लग्नाचे जेवण होते. कोकऱ्याचे लग्न तो येण्यापूर्वी घडते; कारण, जसे आपण आधीच पाहिले आहे, जेव्हा ख्रिस्त शेवटी येईल, तेव्हा तो “लग्नावरून परत येईल” (KJV चे शब्दशः भाषांतर).³

GSAM 135.1म्हणून, लग्नाच्या जेवणासाठी हे आवाहन प्रकटीकरण १४ मधील पहिल्या देवदूताच्या संदेशासारखेच आणि आधीच नमूद केलेल्या दहाव्या प्रकरणातील वेळेच्या घोषणेसारखेच असले पाहिजे. लूकने नोंदवल्याप्रमाणे, जेवणासाठी हे पहिले आवाहन “ज्यांना आमंत्रण दिले होते” त्यांच्याकडे जाते. ज्यांना बोलावण्यात आले होते ते कोण होते?—ज्यांनी ख्रिस्ताचा सुसमाचार ऐकला आणि स्वीकारला होता ते. ते ख्रिस्तावर प्रेम करतात आणि त्याच्या दुसऱ्या आगमनावर, त्यांच्या आशेची पूर्ण परिपूर्ती म्हणून, प्रेम करतात, असे ते जाहीर करतात. मग हे आवाहन प्रथम त्यांच्याकडे का जाऊ नये? जसे सुसमाचार प्रथम त्या यहूद्यांना सांगणे आवश्यक होते ज्यांच्याकडे शास्त्रग्रंथ होते आणि जे मसीहाच्या आगमनाची वाट पाहत असल्याचा दावा करत होते⁴, तसंच ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाचा संदेशही प्रथम त्यांच्याकडे सादर केला गेला, जे त्याचे अनुयायी असल्याचा आणि त्याच्या आगमनावर प्रेम असल्याचा दावा करत होते.

GSAM 135आमंत्रित लोकांना आवाहन

GSAM 135.2जे जे बोलावले गेले होते, त्यांच्यासाठीचे जेवणाचे पहिले आवाहन चर्चकडेच जाणे आवश्यक होते. प्रत्यक्षात, १८३३ पासून १८४४ च्या वसंत ऋतूपर्यंत ख्रिस्ताच्या समीप येण्याच्या घोषणेचे प्रसारण चर्चमध्येच करण्यात आले, आणि मोठ्या प्रमाणावर त्या चर्चमधील पादऱ्यांनी त्यास पाठिंबा दिला. विल्यम मिलर यांनी ख्रिस्ताच्या निकट येण्याविषयीचे आपले पहिले प्रकाशन वर्मॉन्टकडील ब्रँडन येथील एका बॅप्टिस्ट नियतकालिकात केले. एप्रिल १८४४ पर्यंत त्यांचे व त्यांच्या सहकाऱ्यांचे कार्य मुख्यतः त्या काळातील चर्चांनी उपलब्ध करून दिलेल्या चर्च इमारतींमध्ये किंवा सभागृहात झाले.

GSAM 135.3पास्टर हाइम्स यांनी १८४४ च्या वसंतपर्यंत पास्टर मिलर यांच्या कार्याबद्दल असे सांगितले आहे:

GSAM 135.3“त्याने सर्व पक्षांमध्ये आणि पंथांमध्ये काम केले, त्यांच्या संघटना किंवा शिस्तीत हस्तक्षेप न करता, असा विश्वास ठेवून की विविध संप्रदायांचे सदस्य आपली स्थिती कायम ठेवू शकतात आणि त्याच वेळी त्यांच्या राजाच्या आगमनासाठी तयारी करू शकतात.”

GSAM 135.4पास्टर हाइम्स, स्वतःच्या आणि पास्टर मिलर यांच्या संयुक्त कार्याबद्दल बोलताना, पुढे म्हणतात: “आगमन सिद्धांत जाहीर करणाऱ्या आमच्यासाठी आणि आमच्या भाऊबंधूंसाठी ज्यांनी आपली दारे उघडली, त्या बहुसंख्य पादऱ्यांनी आणि चर्चांनी शेवटच्या वर्षापर्यंत आमच्याबरोबर सहकार्य केले”—ते वर्ष होते १८४४.

GSAM 136संदेशासाठी खुले दरवाजे

GSAM 136.1त्याच्या कार्याबद्दल आणि त्याच्या स्वरूपाबद्दल, विल्यम मिलर म्हणाले:

GSAM 136.1“जवळजवळ सर्वच पंथांमध्ये ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाचा हा सिद्धांत जाहीर करण्यासाठी माझ्यासाठी दरवाजे उघडले गेले आहेत, त्यामुळे मी केवळ काहीच आवाहनांना प्रतिसाद देऊ शकलो आहे.... मी जिथे जिथे गेलो आहे, तिथे चर्चांचे सर्वात धार्मिक, समर्पित आणि सक्रिय सदस्य या जाहीर केलेल्या विचारांना सर्वात सहजपणे स्वीकारतात; तर सांसारिक ढोंगी, परूशी, कट्टर, गर्विष्ठ, अहंकारी आणि स्वार्थी लोक ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाच्या तत्त्वाचा उपहास करतात आणि त्याचा तिरस्कार करतात.”

GSAM 136.2आगमनाच्या संदेशाच्या स्वरूपाबद्दल, ड'ऑबिग्ने यांनी सुधारणा चळवळीबद्दल जे म्हटले तेच येथेही म्हणता येईल—ती “आध्यात्मिक तत्त्वाच्या नावाने साध्य झाली. तिने आपला शिक्षक म्हणून देवाचे वचन, तारणासाठी विश्वास, शस्त्रांसाठी पवित्र आत्मा जाहीर केला; आणि याच माध्यमातून सर्व सांसारिक घटकांना नाकारले.”

GSAM 136पुनरुज्जीवनांची एक प्रचंड लाट

GSAM 136.3आगमनाच्या संदेशाच्या घोषणेनंतर घडलेल्या पुनरुज्जीवनांच्या स्वरूपाचे वर्णन पोर्टलँड, मेन येथील कॅस्को स्ट्रीट ख्रिश्चन चर्चचे पादरी एल. डी. फ्लेमिंग यांनी असे केले आहे:—

GSAM 136.4“त्यांच्या [विल्यम मिलर यांच्या] व्याख्यानांनी जागृत केलेली आवड अत्यंत विचारपूर्वक आणि निर्विकार स्वरूपाची आहे, आणि जरी हे मी पाहिलेले सर्वात मोठे पुनरुज्जीवन असले तरी, त्यात सर्वात कमी उत्कट उत्साह आहे. असे दिसते की याचा सर्वाधिक प्रभाव समुदायातील पुरुष वर्गावर पडतो. हा परिणाम निर्माण करणारी गोष्ट अशी आहे: भाऊ मिलर फक्त आत्म्याची तलवार, म्यानातून बाहेर काढलेली आणि नग्न, घेतात आणि तिची धारदार धार नग्न हृदयावर ठेवतात, आणि ती कापते! इतकंच. या सामर्थ्यशाली शस्त्राच्या धारासमोर, अविश्वास पडतो, आणि सार्वत्रिकतावाद सुकतो. खोटे पाये संपुष्टात येतात, आणि बाबेलचे व्यापारी आश्चर्यचकित होतात. मला असं वाटतं की आधुनिक काळात जे काहीही पाहायला मिळालं आहे, त्यात हे प्रेषितकालीन पुनरुज्जीवनांसारखं सर्वात जवळचं आहे.”

GSAM 137रिचमंड, मेन येथील एक अनुभव

GSAM 137.1आगमनाच्या सिद्धांताच्या प्रवचनासोबत चाललेल्या पुनरुज्जीवन कार्याचे उदाहरण म्हणून, आम्ही त्या चळवळीत सक्रियपणे गुंतलेल्या एखाद्या व्यक्तीच्या अहवालातून उद्धरण देऊ. रिचमंड, मेन येथे पार पडलेल्या त्रैमासिक बैठकीबद्दल बोलताना, ज्यात तीस फ्रीविल बॅप्टिस्ट चर्चांचे प्रतिनिधित्व होते, तो म्हणतो:—

GSAM 137.2“मी उपासनास्थळात प्रवेश करताच, सभागृहाच्या दूरच्या टोकाला व्याख्यानमंचाच्या बाजूला बसलेले पास्टर रोलिन्स उठले आणि म्हणाले, ‘भाऊ व्हाईट, तुम्ही माझ्याजवळ बसू शकता.’ प्रवचनानंतर, मतांसाठी संधी देण्यात आली, आणि मी ख्रिश्चन जीवनाबद्दल आणि ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनावर नीतिमानांच्या विजयाबद्दल मोकळेपणाने बोललो. अनेक आवाजांनी ‘आमेन! आमेन!’ असे उद्घोषले, आणि त्या मोठ्या जमावातील बहुतेक लोक अश्रूभरले होते.... त्या सभेच्या शेवटी, माझी संमती घेतल्यानंतर, पास्टर रोलिन्स उठले आणि म्हणाले: ‘माझ्या उजव्या बाजूला बसलेले भाऊ व्हाईट आज संध्याकाळी रीड सभाघरात आपल्या प्रभू येशू ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनावर बोलतील. बंधूंनो, पुढे या आणि स्वतः ऐका. आपल्या सर्वांसाठी पुरेशी जागा आहे. बंधूंनो, या; या विषयावर ऐकल्याने तुम्हाला कोणालाही काहीच वाईट होणार नाही.... त्याला चांगले माहीत होते की त्याचे बहुतेक बंधू गावातील त्यांची सभा सोडून मला ऐकण्यासाठी तीन मैल चालून जातील, आणि त्यांचे ठरलेले कामकाजाचे सत्र विस्कळीत होईल. आणि तसेच झाले. पादऱ्यांपैकी तीन-चतुर्थांश आणि जवळजवळ प्रत्येक प्रतिनिधी निघाले, आणि रीड सभा-गृह लवकरच गर्दीने भरले. माझा विषय मत्तय २४ होता. देवाच्या आत्म्याने मला खूप मोकळेपणा दिला. उत्सुकता विलक्षण होती.

GSAM 137.3“जेव्हा मी ख्रिश्चनांना पूर्णपणे स्वतःला अर्पण करून तयार राहण्याचे आणि पाप्यांना ख्रिस्ताला शोधून मनुष्याच्या पुत्राच्या आगमनासाठी तयार होण्याचे आवाहन करून समारोप करत होतो, तेव्हा देवाची शक्ती माझ्यावर इतक्या प्रमाणात आली की मला व्याख्यानमंचाला दोन्ही हातांनी धरून स्वतःला सांभाळावे लागले. तो एक गंभीर क्षण होता. जेव्हा मी ख्रिस्ताविना हरवलेल्या पाप्यांच्या स्थितीकडे पाहिले, तेव्हा मी रडत त्यांना आवाहन केले, अनेकदा पुन्हा पुन्हा म्हणत, ‘पाप्या, ख्रिस्ताकडे ये आणि जेव्हा तो आपल्या महिमेत प्रकट होईल तेव्हा तारण मिळव. ये, गरीब पाप्या, खूप उशीर होण्याआधी. ये, पाप्या, गरीब पाप्या, ये.’

GSAM 138.1“ते ठिकाण अतिशय गंभीर होते. पादरी आणि लोक रडत होते, काही जण मोठ्याने. पापींसाठी केलेल्या प्रत्येक आवाहनाच्या शेवटी संपूर्ण सभेतून एक सर्वसाधारण कण्हणे ऐकू येत असे. मी दोन तासांहून अधिक उभा राहून त्या अध्यायाचे स्पष्टीकरण देत आणि आवाहन करत होतो, आणि माझा आवाज खरखरू लागला होता. मी बोलणे थांबवले आणि त्या प्रिय लोकांवर मी खोल भावना व्यक्त करत मोठ्याने रडलो, जशी भावना त्यालाच माहीत असते ज्याला देवाने पाप्यांना त्याच्या सत्याचा उपदेश करण्यासाठी बोलावले आहे. तेव्हा नऊ वाजले होते, आणि इतरांना बोलण्याची मुभा देणे म्हणजे सभा मध्यरात्रीपर्यंत चालू ठेवण्यासारखे झाले असते. सध्याच्या खोल भावना जपून समारोप करणे उत्तम होते, परंतु सर्वांना प्रभूच्या बाजूने मतदान करण्याची संधी मिळेपर्यंत समारोप करणे योग्य नव्हते. मग मी मंडळीतील सर्वांना, जे माझ्यासोबत प्रार्थनेत सामील होऊ इच्छित असतील आणि जे दयासिंहासनासमोर सादर होऊ इच्छित असतील, जेणेकरून ते परमेश्वराच्या दुसऱ्या आगमनाच्या वेळी आनंदाने तारणहाराला सामोरे जाण्यासाठी तयार राहू शकतील, उभे राहण्यास सांगितले. त्या मोठ्या घरातील प्रत्येक व्यक्ती उभी राहिली, असे मला नंतर त्यातील विविध भागातील लोकांकडून कळले. थोड्या प्रार्थनेनंतर, सभेचा समारोप झाला.

GSAM 138.2“पुढच्या सकाळी मी त्या गावात परतलो, तेव्हा त्या फ्रीविल बॅप्टिस्ट तिमाही बैठकीतील किमान सात-अष्टमांश लोक माझ्याबरोबर होते. प्रत्येकजण मागील संध्याकाळी आपण उपस्थित राहिलेल्या त्या गौरवशाली बैठकीबद्दल सांगत होता.

GSAM 138इतर ठिकाणी संदेशासाठी आवाहन

GSAM 138.3“मध्यांतरावर, प्रतिनिधी आणि पादऱ्यांनी मला आमंत्रित केले की मी त्यांच्यासोबत त्या तिमाही बैठकीतील ज्यांच्याकडे प्रशस्त उपासनागृह होते, अशा विविध मंडळ्यांना मी कधी व्याख्यान देऊ शकतो याची वेळ ठरवण्यासाठी सहभागी व्हावे. तेव्हा फेब्रुवारीचा मध्य होता, आणि असे ठरवण्यात आले की घट्ट बर्फावरून घसरगाडीने प्रवास करता येईल असे सहा आठवड्यांपेक्षा जास्त उरलेले नाहीत, ज्यामुळे लोकांना बैठकींना उपस्थित राहण्याची चांगली संधी मिळाली. सहा आठवड्यांत माझ्या कार्यासाठी बारा सर्वात महत्त्वाची ठिकाणे निवडण्यात आली. मला दहा व्याख्याने द्यायची होती, ज्यासाठी मला आठवड्यात वीस वेळा बोलावे लागणार होते. त्यामुळे मला प्रत्येक आठवड्यात फक्त अर्धा दिवसच मिळायचा, जो मला सहसा पुढील बैठकीच्या ठिकाणी पंधरा ते वीस मैल प्रवास करण्यासाठी अत्यंत आवश्यक वाटायचा.”⁵

GSAM 139शेकडो धर्मांतरित

GSAM 139.1आगमनाच्या तत्त्वाचे प्रवचन झाल्यानंतर सर्वत्र पुनरुज्जीवन आणि शेकडो लोकांचे धर्मांतर झाले, आणि विशेषतः जेव्हा ते यहूदी वर्ष १८४३ च्या समाप्तीच्या (२१ मार्च, १८४४) जवळ पोहोचले तेव्हा असेच घडले. त्या हिवाळ्यात लेखकाने आपल्या मूळ गावी—व्हिक्टर, न्यूयॉर्क—या विषयाबद्दल प्रथमच ऐकले, आणि जरी तो फक्त बारा वर्षांचा होता, तरी त्याने समजल्याप्रमाणे दुसऱ्या आगमनावरील विश्वास स्वीकारला. लोकांवर, केवळ सभांमध्येच नव्हे तर सर्वत्र, खरोखरच गंभीर छाप पडली. त्या वेळी व्हिक्टर हे सुमारे दोनशे रहिवाशांचे एक गाव होते, परंतु आजूबाजूच्या ग्रामीण भागात घनदाट वस्ती होती. त्या लहान गावात झालेल्या त्या सभांच्या मालिकेच्या परिणामी, पाचशे धर्मांतरितांची नोंद झाली.

GSAM 139Methodist Year Book-चे साक्ष्य

GSAM 139.2आगमन घोषणेच्या मार्गावर पुढे आलेल्या पुनरुज्जीवनांच्या प्रचंड लाटेबद्दल, Methodist Year Book-मध्ये आपल्याला आढळते की “१८४० ते १८४४ या चार वर्षांत अमेरिकेत २,५६,००० धर्मांतर झाले.” जे अमेरिकेत खरे होते तेच इतर देशांमध्येही खरे होते जिथे हे आवाहन करण्यात आले होते. “प्रचारामध्ये एक सामर्थ्यवान शक्ती होती, आणि सर्वत्र आत्म्यांचे परिवर्तन झाले.” जेव्हा विवाहभोजनासाठी पहिले आमंत्रण चर्चांकडे गेले—“ज्यांना लग्नाचे आमंत्रण होते”—तेच लोक होते ज्यांच्या माध्यमातून हे आमंत्रण सर्वांपर्यंत पोहोचले, जे देवाच्या लोकांची वाट पाहणाऱ्या तारणात सहभागी होऊ इच्छित होते. हा संदेश “आगमनाच्या सुरांनी” प्रचारित, प्रार्थित किंवा गायला गेला असो, देवाच्या आत्म्याच्या सामर्थ्यवान हालचालीने त्या कार्याला साथ दिली.

GSAM 140स्वीडनमध्ये मुलांचे प्रवचन

GSAM 140.1या संदर्भात आपण पाहू की ज्या देशांमध्ये कायद्याने “स्थापित चर्च”च्या विरोधात काहीही प्रवचन देण्यास मनाई केली होती, त्या देशांमध्ये ही घोषणा सुरू करण्यासाठी प्रभूने कसे कार्य केले. स्वीडन त्या देशांपैकी एक होता. तिथे प्रभूने हे कार्य सुरू करण्यासाठी लहान मुलांचा वापर केला. या प्रकटीकरणाची पहिली घटना १८४३ च्या उन्हाळ्यात, दक्षिण स्वीडनमधील एक्स्जो येथे घडली. फक्त पाच वर्षांच्या एका लहान मुलीने, जिने कधीच वाचणे किंवा गाणे शिकले नव्हते, एके दिवशी अत्यंत गंभीरपणे एक लांब लुथेरन स्तोत्र अचूकपणे गायले, आणि नंतर महान सामर्थ्याने जाहीर केले, “न्यायाची वेळ आली आहे,” आणि कुटुंबाला प्रभूला सामोरे जाण्यासाठी तयार होण्याचे आवाहन केले; कारण तो लवकरच येणार होता. कुटुंबातील धर्मांतरित नसलेल्या लोकांनी देवाकडे दया मागितली आणि त्यांना क्षमा मिळाली. हा प्रसार शहरातून शहरात पसरला, इतर मुलांनीही हा संदेश जाहीर केला. नॉर्वे आणि जर्मनीमध्येही मुलांमध्ये हाच प्रसार काही प्रमाणात दिसून आला.

GSAM 140“होय! मला प्रवचन द्यावे लागले”

GSAM 140.2१८९६ मध्ये, स्वीडनच्या सतरा वेगवेगळ्या भागात सभा घेत असताना, मी अशा अनेक ठिकाणांहून गेलो जिथे मुलांनी १८४३ मध्ये प्रवचन दिले होते, आणि मला ते प्रवचन ऐकणाऱ्यांशी आणि ज्यांनी मुलांच्या वयात प्रवचन दिले होते अशा पुरुषांशी बोलण्याची संधी मिळाली. मी त्यापैकी एकाला विचारले, “तू लहानपणी आगमन संदेशाचे प्रवचन दिले होतेस का?” त्याने उत्तर दिले, “प्रवचन! होय, मला प्रवचन द्यावेच लागले. या प्रकरणात माझी कोणतीही योजना नव्हती. माझ्यावर एक सामर्थ्य आले, आणि त्या सामर्थ्याने मला जे बोलायला भाग पाडले ते मी बोललो.”

GSAM 140बोक्विस्ट आणि वालबॉम, ओरेब्रो, स्वीडन

GSAM 140.3ओरेब्रो लॅन (काउंटी) मध्ये हे कार्य इतके पसरले की ज्येष्ठ व्यक्तीही हा संदेश जाहीर करण्यास प्रवृत्त झाल्या. तेव्हा “स्थापित चर्च”च्या पुरोहितांनी भडकवलेल्या नागरी अधिकाऱ्यांनी अठरा वर्षांचा वालबॉम आणि पंधरा वर्षांचा ओले बोक्विस्ट या दोन तरुण मुलांना अटक केली आणि म्हणाले की ते त्यांना सर्वांसमोर अद्दल घडवतील. त्यांनी त्यांच्या उघड्या पाठीवर बर्चच्या काठ्यांनी चाबूक मारला आणि रक्तस्त्राव होणाऱ्या जखमांसह त्यांना ओरेब्रो तुरुंगात ठेवले. जेव्हा त्या जखमा बऱ्या झाल्या, तेव्हा त्यांनी त्यांना तुरुंगातून बाहेर काढून विचारले, “तुम्ही हा धर्मप्रचार थांबवणार का?” दुसऱ्यांदाही त्यांनी काठ्यांनी मारहाण करून जखमा पुन्हा उघड्या केल्या, तरीही त्यांना फक्त एवढेच उत्तर मिळाले, “प्रभू जे सांगतो तेच आम्ही प्रवचन देऊ.” ओरेब्रो येथील एका प्रतिष्ठित महिला पारिशियनच्या मध्यस्थीमुळे राजा ऑस्कर प्रथम यांनी अधिकाऱ्यांना त्या मुलांना तुरुंगातून सोडण्याचे आणि त्या लोकांना एकटे सोडण्याचे आदेश दिले. अशा प्रकारे स्वीडनमध्ये सत्याचा विजय झाला.

GSAM 141बोक्विस्ट यांचे साक्ष्य

GSAM 141.1७ ऑक्टोबर १८९० च्या Review and Herald-मध्ये मुलांच्या प्रवचनाबाबत ओ. बोक्विस्ट यांनी स्वतः लिहिलेले एक अतिशय मनोरंजक वर्णन आहे. ते म्हणतात:—

GSAM 141.2“१८४३ साली ओरेब्रो लॅनमधील कार्लस्कोगा पॅरिशमधील लोकांमध्ये एक धार्मिक चळवळ सुरू झाली. या चळवळीचे नेते मुले आणि तरुण होते, ज्यांना ‘रपारे’ असे म्हणत. त्यांनी दैवी सामर्थ्याने प्रवचन दिले आणि लोकांसमोर ठामपणे जाहीर केले की देवाच्या न्यायाची वेळ आली आहे.

GSAM 141.3“त्याच वर्षाच्या शरद ऋतूत, मी, ओ. बोक्विस्ट, तेव्हा पंधरा वर्षांचा, आणि दुसरा तरुण एरिक वालबॉम, अठरा वर्षांचा, या अदृश्य शक्तीने इतके प्रभावित झालो की आम्ही तिला कोणत्याही प्रकारे प्रतिकार करू शकलो नाही. या दैवी शक्तीने आम्हाला व्यापताच, आम्ही लोकांशी बोलू लागलो आणि मोठ्याने जाहीर करू लागलो की न्यायाची वेळ आली आहे, त्यांना योएल २:२८-३२ आणि प्रकटीकरण १४:६, ७ यांचा संदर्भ देत.”

GSAM 141दृष्टांतात असलेली मुले

GSAM 141.4लोकांनी मला सांगितले की, या स्वर्गीय शक्तीने ज्यांना प्रभावित केले होते, त्यांना त्यांच्या भोवतालच्या कशाचेही भान राहिले नव्हते. ते प्रत्यक्षात देवाच्या दृष्टांतात होते, आणि त्यांच्या बोलण्यात एक असे सामर्थ्य होते ज्यात प्रबळ आत्मग्लानि निर्माण करणारा प्रभाव होता. त्यांनी सांगितले की, त्या प्रभावाखाली असताना ही लहान मुलेही पूर्णवयस्क पुरुष व स्त्रियांच्या सामर्थ्याने व प्रतिष्ठेने बोलत असत. म्हणून जे लोक हे पाहत होते, ते असा निष्कर्ष काढू लागले की, प्रभूच त्यांना संदेष्ट्यांप्रमाणे या गंभीर सत्यांचे उच्चारण करण्यासाठी वापरत होता. लेखक पुढे म्हणतो:—

GSAM 142.1“लोकांनी मोठ्या संख्येने आमचे बोलणे ऐकण्यासाठी गर्दी केली, आणि आमच्या सभा दिवस-रात्र सुरूच राहिल्या, ज्यामुळे एक महान धार्मिक जागरण घडले. तरुण-वृद्ध सर्वजण देवाच्या आत्म्याने स्पर्शित झाले आणि प्रभूकडे दया मागण्यासाठी ओरडू लागले, देवापुढे आणि मनुष्यापुढे आपले पाप कबूल करत.

GSAM 142.2“पण जेव्हा चर्चमधील पुरोहिताला याची माहिती मिळाली, तेव्हा आम्हाला गप्प बसवण्यासाठी आणि प्रचलित धार्मिक उत्साह थांबवण्यासाठी अनेक प्रयत्न करण्यात आले; परंतु सर्व प्रयत्न निष्फळ ठरले. त्यानंतर शेरिफला आम्हाला अटक करण्याची विनंती करण्यात आली, आणि सहा आठवडे आम्हाला जंगलात शोधण्यासाठी निष्फळ शोधमोहीम राबविण्यात आली, जिथे आम्ही आश्रयासाठी पळून गेलो होतो.

GSAM 142.3“शेवटी, तथापि, आम्हाला चर्चच्या पादरीसमोर हजर राहण्यासाठी बोलावण्यात आले. आमची संख्या इतकी वाढली की चाळीस तरुण-तरुणी पादरीच्या घरी उपस्थित झाले, जिथे आम्हाला एका दीर्घ सुनावणीला सामोरे जावे लागले. माझ्याशिवाय आणि वालबॉमला वगळता सर्वांना त्यांच्या घरी परतण्याची परवानगी मिळाली; परंतु आम्हाला अटक करण्यात आली आणि दुसऱ्या दिवशी ओरेब्रो तुरुंगात कैद करण्यात आले, जिथे आम्हाला सेल क्रमांक १४ मधील चोरांबरोबर ठेवण्यात आले, जणू काही आम्ही एखादा मोठा गुन्हा केला होता.”

GSAM 142बोक्विस्टच्या बहिणीचे साक्ष्य

GSAM 142.4२२ सप्टेंबर १८९६ रोजी, बोक्विस्टची बाहत्तर वर्षांची बहीण आमच्या ओरेब्रो येथील बैठकीला उपस्थित झाली आणि तिने आम्हाला तिच्या भावाच्या अनुभवाबद्दल सांगितले; कारण तिने त्याला चाबूक मारणे, कैदेत ठेवणे आणि मुक्त होणे हे प्रत्यक्ष पाहिले होते. तिने आमच्यासाठी ते स्तोत्र गायले जे बोक्विस्ट आणि वालबॉम यांनी गायले होते, जेव्हा ते तुरुंगातून बाहेर पडत त्या सोळाव्या शतकातील किल्ल्याभोवती असलेल्या खंदकावरच्या पुलावरून चालत गेले होते; हा किल्ला १८४३ मध्ये तुरुंग म्हणून वापरला जात होता. १८४३ चळवळीची शक्ती त्या साक्षी आणि स्तोत्रगायनासोबत होती. इंग्रजीत अनुवादित केल्यावर, स्तोत्र पुढीलप्रमाणे आहे:—

GSAM 143बोक्विस्ट आणि वालबॉम यांनी गायलेले स्तोत्र

GSAM 144कार्लस्कोगातील बालप्रवचनकर्ता

GSAM 144.4ओरेब्रो येथील एका सज्जनाने मला कार्लस्कोगा येथे घडलेली एक घटना सांगितली, जिथे तो १८४३ मध्ये राहत होता. त्याने सांगितले:—

GSAM 144.5“आठ वर्षांचा एक लहान मुलगा, ज्याने कधीही अक्षरे वाचणे शिकले नव्हते, त्याने अनेक शास्त्रवचनांचा उल्लेख करून संदेश देण्यास सुरुवात केली. लोकांनी म्हटले, ‘तो मुलगा तर बायबलनेच भरलेला आहे.’ ही घटना राजा ऑस्कर यांनी अत्याचारित लोकांच्या बाजूने बोलल्यानंतर घडली, त्यामुळे त्या ठिकाणचा पुरोहित त्या मुलाला न्यायालयात हजर करून हे काम थांबवू शकला नाही; परंतु त्याने लोकांना सांगितले की मुलाला त्याच्यासमोर आणावे, तो त्याचा भंडाफोड करील आणि बायबलविषयी त्याचे अज्ञान दाखवून देईल.

GSAM 144.6“लोकांच्या गर्दीसमोर पुरोहितानं आपला स्तोत्रग्रंथ उघडला आणि त्या मुलाला वाचून दाखवायला सांगितलं. मुलाने उत्तर दिलं, ‘मी वाचू शकत नाही;’ पण पुरोहिताकडे पाठ करून त्याने ते स्तोत्र सुरुवातीपासून शेवटपर्यंत अचूकपणे गायलं, तर पुरोहित आश्चर्याने पुस्तकाकडे बघत होता. पुरोहिताने त्या मुलाला म्हटले, ‘तू सर्व काही जाणतोस असे दिसते.’ मुलाने उत्तर दिले, ‘नाही. आम्हाला जे काही माहित आहे ते सर्व सांगण्याची नेहमी परवानगी नसते.’

GSAM 145.1“मग पुरोहिताने नवा करार उघडला आणि मुलाला म्हटले, ‘यात मला वाचून दाखव.’ मुलगा म्हणाला, ‘मी वाचू शकत नाही.’ पुरोहिताने विचारले, ‘तुला बायबलबद्दल काहीच माहिती आहे का?’ त्याने उत्तर दिले, ‘मला एक असा मजकूर माहित आहे ज्यात and हा शब्द चौदा वेळा आला आहे.’ पुरोहित म्हणाला, ‘नाही! बायबलमध्ये असा कोणताही मजकूर नाही.’ मुलगा म्हणाला, ‘कृपया मला प्रकटीकरण १८:१३ वाचून दाखवाल का?’ ‘हो,’ पुरोहित म्हणाला. तो वाचत असताना, लोकांनी मोजले, आणि खरंच and हा शब्द तेथे चौदा वेळा होता, आणि त्या चौदा वेळांमध्ये ‘मनुष्यांच्या आत्म्यांचे बंधन’ देखील होते. लोक ओरडले, ‘अहो! या मुलाला पुरोहितापेक्षा बायबलबद्दल जास्त माहिती आहे!’ खूपच खिन्न झालेला पुरोहित त्या विषयावर पुढे बोलला नाही आणि त्यानंतर त्याने लोकांना त्रास देणे थांबवले.”

GSAM 145.2म्हणून, मुलांच्या तोंडातून प्रभू आपल्या वचनाची पुष्टी करतो, आणि या अद्भुत पद्धतीने त्याने आपले सत्य अशा लोकांच्या कानावर पोहोचवले ज्यांच्या कायद्यांनी “स्थापित धर्मा”व्यतिरिक्त कोणत्याही शिकवणीचे प्रवचन करण्यास मनाई केली होती.

GSAM 145संदेशाशी संबंधित आत्म्याच्या देणग्या

GSAM 145.3केवळ स्वीडनमध्येच नव्हे तर इतरत्रही प्रभूंनी त्यांच्या आगमनाच्या चळवळीच्या संदर्भात त्यांच्या आत्म्याच्या देणग्यांद्वारे आपल्या लोकांशी संवाद साधला. स्कॉटलंड, इंग्लंड आणि अमेरिकेतही प्रभूंनी विशेष प्रकटीकरणांद्वारे आपल्या लोकांना मार्गदर्शन केले.

GSAM 145विल्यम फॉयचे दृष्टांत

GSAM 145.4वर्ष १८४२ मध्ये बोस्टन, मॅसॅच्युसेट्स येथे विल्यम फॉय नावाचा एक सुशिक्षित आणि प्रभावी वक्ता होता. तो बॅप्टिस्ट होता, परंतु एपिस्कोपल पादरी म्हणून पवित्र पदवी घेण्याची तयारी करत होता. प्रभूने त्याला कृपेने १८४२ मध्ये दोन दृष्टांत दिले, एक १८ जानेवारीला आणि दुसरा ४ फेब्रुवारीला. या दृष्टांतांनी देवाच्या आत्म्याच्या खऱ्या प्रकटीकरणाचे स्पष्ट पुरावे दिले. त्याला फक्त एपिस्कोपॅलियनच नव्हे तर बॅप्टिस्ट आणि इतर पंथांनीही प्रवचन देण्यासाठी विविध ठिकाणी आमंत्रित केले. जेव्हा तो प्रवचन देत असे, तेव्हा तो नेहमी पादरीचा पोशाख घालत असे, जसा त्या चर्चमधील पादरी त्यांच्या सेवांमध्ये घालतात.

GSAM 146.1श्री फॉय यांच्या दृष्टांतांमध्ये ख्रिस्ताच्या समीप आगमनाशी, देवाच्या लोकांच्या स्वर्गीय नगराकडे होणाऱ्या प्रवासाशी, नवीन पृथ्वीशी आणि मोक्षप्राप्त अवस्थेच्या वैभवाशी संबंधित गोष्टी होत्या. भाषेवर चांगले प्रभुत्व आणि उत्कृष्ट वर्णनशक्ती असल्यामुळे, तो जिथेही जायचा तिथे खळबळ माजवायचा. आमंत्रणावर तो शहरातून शहरात जाऊन त्याने पाहिलेल्या अद्भुत गोष्टी सांगायचा; आणि त्याला ऐकण्यासाठी जमणाऱ्या प्रचंड गर्दीला बसवण्यासाठी, मोठ्या सभागृहांची व्यवस्था केली जायची, जिथे तो हजारो लोकांना स्वर्गीय जगाचे, नवीन यरुशलेमच्या सुंदरतेचे आणि देवदूतांच्या सेनेचे वर्णन सांगायचा. गरिब पाप्यांसाठी ख्रिस्ताच्या कोमल, करुणामय प्रेमावर भर देताना, त्याने धर्मांतरित नसलेल्या लोकांना देवाला शोधण्याचे आवाहन केले, आणि अनेकांनी त्याच्या कोमल विनंत्यांना प्रतिसाद दिला.

GSAM 146तीन पायऱ्यांचा दृष्टांत

GSAM 146.2त्याचे कार्य १८४४ पर्यंत, दोन हजार तीनशे दिवसांच्या समाप्तीच्या सुमारास सुरूच होते. तेव्हा त्याला पवित्र आत्म्याचे आणखी एक प्रकटीकरण—तिसरा दृष्टांत—प्राप्त झाले, जे त्याला समजले नाही. यात त्याला देवाच्या लोकांचा स्वर्गीय नगराकडे जाणारा मार्ग दाखविला गेला. त्याने एक मोठा मंच किंवा पायरी पाहिली, ज्यावर असंख्य लोक जमा झाले होते. कधी कधी कोणी या मंचातून खाली पडत दृष्टीआड होई, आणि अशाबद्दल त्याला सांगितले जात असे, “पुनर्भ्रष्ट झाला.” मग त्याने लोकांना दुसऱ्या पायरीवर किंवा मंचावर चढताना पाहिले, आणि तिथेही काहीजण मंचातून खाली पडत दृष्टीआड गेले. शेवटी तिसरा मंच दिसला, जो पवित्र शहराच्या द्वारांपर्यंत पसरला होता. या मंचावर पोहोचलेल्या लोकांसोबत एक मोठा गट जमला. प्रभू येशू खूप लवकर येणार आहेत, अशी त्याची अपेक्षा असल्यामुळे, प्रकटीकरण १४ मधील पहिल्या आणि दुसऱ्या संदेशानंतर तिसरा संदेश येणार आहे, ही गोष्ट त्याच्या लक्षात आली नाही. परिणामी, हा दृष्टांत त्याच्यासाठी अनाकलनीय होता आणि त्याने सार्वजनिक भाषणे देणे थांबवले. भविष्यवाणीच्या कालावधीच्या समाप्तीनंतर, १८४५ साली, त्याने दुसऱ्या कोणालातरी तोच दृष्टांत सांगताना ऐकले, ज्यात स्पष्टीकरण होते की “पहिला आणि दुसरा संदेश देण्यात आले होते, आणि तिसरा संदेश त्यानंतर येणार होता.” यानंतर लगेचच श्री. फॉय आजारी पडले आणि त्यांचा मृत्यू झाला.

GSAM 147.1त्याच्या “दारावर” येण्याच्या प्रवचनाच्या संदर्भात देवाच्या शक्तीच्या अशा प्रकटीकरणांमुळे, आणि प्रभूची सेवा करण्यासाठी आणि त्याच्या आगमनाची वाट पाहण्यासाठी पापाचा त्याग करणाऱ्या हजारो लोकांच्या आनंदामुळे, लोकांना दुहेरी खात्री पटली की हा खरोखरच जगासाठी प्रभूचा संदेश आहे.

GSAM 147.2परंतु २१ मार्च १८४४ हा दिवस आला आणि गेला, आणि प्रभू आले नाहीत. तथापि, समर्पित आणि विचारशील लोकांचा ठाम विश्वास होता की त्यांनी प्रभूच्या इच्छेशी सुसंगतपणे कार्य केले आहे, आणि योग्य वेळी सर्व काही स्पष्ट होईल.