अध्याय १० — मध्यरात्रीचो आक्रोश

GSAM 160.1"मध्यरात्री एक आवाज जालो, पळयात, नवरो येता; ताका मेळपाक भायर वचात. तेन्ना त्यो सगळ्यो कुंवारी उठल्यो, आनी तांणी आपले दिवे सारके केले."¹

GSAM 160.2"दहा कुंवारी" ह्या दृष्टांतांत दाखयल्ल्या विलंबाच्या काळा विशीं आमी पयलींच उलयल्यात, आनी आतां वयर दिल्ल्या उताऱ्यांत सांगिल्ल्या ताच्या त्या भागाचेर खास लक्ष दितले, जाका अॅडव्हेंटिस्ट लोकांनी "मध्यरात्रीचो आक्रोश" अशें नांव दिलां. ह्या विशयाचेर बरोवपी एक नामनेचो लेखक, "मिडनायट क्राय" नांवाच्या नेमाळ्यांत, ३ ऑक्टोबर, १८४४ ह्या दिसा, अशें म्हणटा:—

GSAM 160.3"पूण आमी ह्या राबित्याच्या रातींत कशे पावले? कारण आमी दर्शन [दोन हजार तीनशें दिसांचें दर्शन] इ.स.प. ४५७ वर्सा शरद ऋतू बदला वसंत ऋतूंत सुरू केलें. आमी थारायल्ल्या बंदरांत पावपाक स म्हयने आनी कांय दीस उणे पडले. ताका लागून आमी स म्हयन्यां खातीर राबित्याच्या रातींत सांपडले."

GSAM 160.4आनीक एक बरोवपी, एस. एस. स्नो, हाणें २२ ऑगस्ट, १८४४ च्या 'क्राय' ह्या नेमाळ्यांत, तेवीस शेंकड्या दिसां विशीं सांगताना म्हळें:—

GSAM 160.5"जेरुसालेम परत उबारपाचो आनी बांदपाचो आदेश जाहीर जाल्ल्या वेळार ते सुरू जाले. हो आदेश पयलीं सायरसान जारी केल्लो, दारियसान ताची नूतनीकरण केल्ली, आनी आर्टाक्सर्क्सस लॉंगिमॅनसान आपल्या राज्याच्या सातव्या वर्सा ताका पुराय केलो. तो इ.स.प. ४५७ वर्साच्या शरद ऋतूंत जाहीर जालो आनी लागू जालो, जेन्ना एझ्रा, देवाच्या बऱ्या हातान जेरुसालेमाक पावन, ज्यू समाजाची पुनर्स्थापना केली, अधिकारी आनी न्यायाधीश नेमले, आनी वण्टीचें बांदकाम सुरू केलें.²

GSAM 160.6दर्शनाचो काळ दोन हजार तीनशें वर्सां पुराय आशिल्ल्यान, दोन हजार तीनशें वर्सां करपाक ४५७ आनी १८४३ ह्या दोनूय वर्सां पुराय लागपाची गरज आशिल्ली, आनी जर ४५७ इ.स.प.च्या सातव्या म्हयन्या मेरेन हुकूम जाहीर जालो ना, तर शिकवण अशी आशिल्ली की हो काळ १८४४ च्या सातव्या म्हयन्या मेरेन सोंपचो ना. जशें सातव्या म्हयन्याच्या धाव्या दिसाचें पालन ह्या काळाची सुरवात दाखोवपी घडणूक दिसताली, तशेंच हें निश्चितपणान दाखोवन दिलें की सातव्या म्हयन्याच्या धाव्या दिसा (ज्यू वेळ प्रमाण), ऑक्टोबर २२, १८४४ दिसा, ते दोन हजार तीनशें दीस सोंपतले, आनी पवित्र स्थळाची शुध्दीकरण करपाचो वेळ येतलो. १८४३ वर्सा काळाच्या शेवटा खातीर वापरिल्ले सगळे पुरावे १८४४ वर्साच्या हिशोबाक तितलेच बळिश्टपणान लागू जाताले, आनी ताचे वांगडाच तांकां खात्री जाली की तांणी आपल्या निराशेंच्या कारणाचो एक निश्चित दिसपी उपाय सोदून काडला. अॅडव्हेंटिस्टांनी त्या वेळार "खरो मध्यरात्रीचो आक्रोश" म्हणून वळखताले, तो जाहीर केल्ल्या पद्धतीक, त्या वेळार ह्या कामांत मुखेलपणान वांटेकार आशिल्ल्या लोकांच्या बरोवपांतल्यान उद्धरण दिवपा परस बरे तरेन स्पश्ट करूंक जायना.

GSAM 161"ताका मेळपाक भायर वचात"

GSAM 161.1३ ऑक्टोबर, १८४४ च्या 'क्राय' ह्या नेमाळ्यांत जॉर्ज स्टॉर्स हाणें "ताका मेळपाक भायर वचात" ह्या माथाळ्या खाला एक लेख बरयल्लो, जातूंत तो म्हण्टा:—

GSAM 161.2"हांव म्हजो पेन अशा भावनां सयत हातांत घेतां ज्यो म्हाका पयलीं केन्नाच अणभवूंक मेळूंक नात. दुबावा विरयत, म्हज्या मनांत, सातव्या म्हयन्याचो धावो दीस सर्गाच्या कुपां मदीं आमच्या सायबा जेजू क्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाक साक्षी दितलो. आमी त्या घडणुकेच्या कांय दिसांच्या अंतराचेर आसात—अनतयार आशिल्ल्यां खातीर एक भिरांकूळ क्षण, पूण तयार आशिल्ल्यां खातीर गौरवाचो.

GSAM 161.3"'पळयात, न्हवरो येता' ह्या वर्सा; 'ताका मेळपाक भायर वचात.' नांवापुरत्या इगर्जां कडेन आनी सगळ्या दुश्टां कडेन आमचो संबंद आतां सोंपला, फकत ह्या आक्रोशाचो तांचेर परिणाम जाता तितलें सोडल्यार. आमचें काम आतां 'ज्या कुंवारींनी आपले दिवे घेवन न्हवऱ्याक मेळपाक भायर सरल्यो' तांकां जागो करप हें आसा. आमी आतां खंय आसात? 'जर दर्शन उशीर जाल्यार, ताची वाट पळय.' फाटल्या मार्च वा एप्रिला सावन होच आमचो जाप न्हय?—हय. व्हंकला उशीर जाल्लो तेन्ना कितें जालें?—सगळ्यो कन्यो घुमयल्यो आनी न्हिदल्यो, न्हय? क्रिस्ताचीं उतरां फोल जावंक नात; आनी 'पवित्र शास्त्र मोडूंक जायना.' आमी जागे आशिल्ले अशें नाटक करप आमकां कामाचें ना; आमी क्रिस्ताच्या येण्याच्या घडणुकेर न्हय, तर वेळाचेर निदल्यात. आमी ह्या विलंबाच्या काळांत आयल्यात; ताका 'कितलो वेळ' लागतलो हें आमकां खबर नाशिल्लें, आनी ह्याच मुद्द्याचेर आमी निदल्यात. आमचे मदल्या कांय जाणांनीं न्हिदेंतच म्हळां, 'आनीक वेळ थाराव नाकात!' देखून आमी न्हिदले. आतां आमकां जागो करप हेंच कश्टांचें काम. सायबा, मदत कर, कित्याक मनशाची मदत व्यर्थ. सायबा, तूंच उलय. अरे, 'बापा'न आतां तो वेळ 'जाहीर' करचो.

GSAM 162संदेशचें मध्यरात्री

GSAM 162.1"ह्या थांबपाच्या काळाक कितलो वेळ लागतलो?—अर्दो वर्सा. तुमकां कशें कळ्ळें?—कारण आमचो प्रभू म्हणटा, 'मध्यरात्री', जेन्ना व्हंकला थांबून आशिल्लो. तें दर्शन 'दोन हजार तीनशें सांज-सकाळ' म्हळ्यार दिसां खातीर आशिल्लें. एक 'सांज', वा रात, त्या भविष्यवाणीच्या दिसां मदल्या एकाचो अर्दो भाग आसा, आनी देखून, तो स म्हयन्यांचो आसा. तोच ह्या थांबपाच्या काळाचो पुराय काळ आसा. आतां ह्या वेळाचो खरो आड्डो सुमार जुलयाच्या मध्याक सुरू जाला, आनी तो खूब वेगान आनी शक्तीन पातळ्ळा, आनी ताचे वांगडा आत्म्याचें प्रदर्शन आसा, जें हांवें '१८४३' च्या आड्ड्या वेळार केन्नाच पळोवंक नाशिल्लें. आतां खऱ्या अर्थान, 'तुमी ताका मेळपाक भायर वचात.' अशें सगळें सोडून दिवप आसा, जाची हांवें केन्नाच कल्पना करूंक नाशिल्ली. जेन्ना हो आड्डो काळजाक धरता, तेन्ना शेतकार आपलीं पीकां सयत आपलीं शेतां सोडून दितात. दुकां सयत एक खर आड्डो आसा, आनी सगळ्याचें देवाक अर्पण करप आसा, जशें हांवें केन्नाच पळोवंक ना. ह्या सत्याचेर असो विश्वास आसा, जो पयलींच्या आड्ड्यांत तेच प्रमाणांत केन्नाच नाशिल्लो, आनी तातूंत एक रुदन वा विरगळपी महिमा आसा जी जाणल्यां शिवाय हेरांक समजना.

GSAM 162.2"ह्या सद्याच्या सत्याचेर, हांव कृपेन, सगळें पणाक लावपाक धाडस करतां, आनी म्हाका दिसता की हाचे विशीं दुबाव घेवप म्हळ्यार देवाक दुखोवप आनी म्हजेर 'बेगीन नाश' आपोवप जातलें." म्हाका खात्री आसा की आतां 'जो कोण आपलो जीव वाटावपाक सोदता,' जंय हो आर्त आवाज निश्पक्षपणान केल्लो आसा, 'जर तें घडना जाल्यार,' असो विचार करून वा ह्या सत्याचेर भायर सरपाक भियेवन, 'तो आपलो जीव वगडायतलो.' ताका त्याच भावारथाची गरज आसा, जाणें अब्राहामाक इजाकाक बळी दिवपाक, नोआक तारूं बांदपाक, लोताक सोदोम सोडून वचपाक, इस्राएलाच्या भुरग्यांक इजिप्तांतल्यान भायर सरपाची वाट पळोवपाक रातभर रावपाक, दानिएलाक शिंवांच्या बिळांत वचपाक, वा त्या तीन हिब्रूंक जळत्या भट्टींत वचपाक प्रेरणा दिली. आमी कल्पना केली की आमी भावारथाच्या अशा कसोटी बगर राज्यांत वतले, पूण म्हाका खात्री आसा की आमी वचनांत. हो निमाणो सत्य असोच एक कसोटी हाडटा, आनी फकत तेच लोक ताचेर धाडस करतले, जे मूर्ख, पिसाटे, वा हेर खंयचेंय नांव पडपाक तयार आसात, जें महापुरापयलींचे सोदोमकार, एक थंडसर इगर्ज, वा न्हिदिल्ल्यो कुंवारी तांचेर घालपाक तयार आसात. हांव परतून एक फावट आक्रंदन करतां, 'तुज्या जिवा खातीर पळून वच; फाटीं पळोवूं नाका; लोताचे बायलेक याद कर.''

GSAM 163स्टॉर्साचो फ्लॅट रॉक

GSAM 163.1१० ऑक्टोबर १८४४ च्या 'मिडनायट क्राय' ह्या नेमाळ्यांत, जॉर्ज स्टॉर्स हाच्या लेखणींतल्यान, "द फिनाले" ह्या माथाळ्या खाला फुडलें बरप आयलें, जाका अॅडव्हेंटिस्टांनी "स्टॉर्साचो सपाट फातर" म्हणून नांव दिलें:—

GSAM 163.2"त्या दिसाक आमी कशे तयार रावतले?—देवाचें सत्य मानून, आनी देवाक म्हिमा दिवपी घट विश्वासान ताचेर धाडस करून फुडें सरचें. आमची मानसिक स्थिती तशीच आसूंक जाय, जशी ती त्या दिसा मरतले हें आमकां खबर आसल्यार आसतली, तशीच पुरायपणान देवाक समर्पित जावपाची आनी संवसारा कडेन मेल्ले सारकी रावपाची.

GSAM 163.3"म्हजो अर्थ कितें, हें हांव दर्याच्या मदीं आशिल्ल्या एका व्हडल्या सपाट फातराची कल्पना केल्या बगर चड बरे तरेन स्पश्ट करूंक शकना. एका भव्य आनी शक्तीशाली राजकुमारा कडल्यान एक उतर दिलां की, एका थारावीक वेळार तो एक भव्य स्टीमबोट धाडटलो, जी थंय मेळपी सगळ्या लोकांक, जांच्या कडेन ताच्या उतराचेर पुराय विस्वास दवरपाचो पुरावो आसतलो, एका भव्य देशांत व्हरतली. जायते जाण त्या फातरा कडेन वचपाक धाडस करतात. जेन्ना ते पाशाणाचेर सुरक्षीत आसतात, तेन्ना कांय जाणां दोरी कापतात, आनी जी व्हडली घेवन ते थंय आयिल्ले ती व्हांवून वता, आनी ते तिचे फाटल्यान पळयनात, पूण ते वाफेच्या तारवाच्या येण्याक पळयत रावतात. तांकां त्या उतरच्या सत्याचेर दुबाव ना, आनी ते सगळें धोक्यार लायतात. हेर जे थंय येतात ते चिंततात की आमी पाशाणाचेर आसात हेंच पुरो. पूण ते 'हुशार' रावपाक सोदतात आनी चड धोको पत्करनात.

GSAM 164.1"'तुज्या भावार्था प्रमाणें तुका जातलें' हें वाक्य, स्टीमर येवपाच्या वेळा आदींच घुमिल्लें. तो दीस येता. सावध लोक, घडये, स्टीमर येता अशें दिसल्यार आपल्यो व्हडयो सोडून दिवपाचो आनी त्यो व्हांवून वचूंक दिवपाचो विचार करतात. ती नदरेक पडटा; पूण आतां दिसनासतना व्हडयो सोडून दिवपाक खूब उसरां जालां; आनी ते भायर, त्याच सावधगिरीन आतां सांगतलें की, येवपी जहाजा विशीं आपलो अदमास चुकना हाची खात्री जायसर ते आपल्यो व्हडयो व्हांवून वचूंक दिवचे न्हय. आतां ती इतली लागीं पावता की, दिसनासतना व्हडयो सोडून दिवप शक्यच ना.

GSAM 164.2"पाणबोट त्या फातरा लागीं पावता. 'पाणबोट येतली ह्या आश्वासनाचेर तुमचो पुराय विश्वास आशिल्लो हाचो कितें पुरावो?'—'आमच्यो व्हडयो सोडून दिल्ल्यो आसात, आनी त्यो व्हांवून गेल्यात, देखून आमी कशेंच देगेर पावंक शकनाशिल्ले, आनी पाणबोट आयली ना जाल्यार आमकां मरचेंच पडटालें, कारण हें एक अशें फातर आसा जंय दुसरें खंयचेंच जहाज केन्नाच वचना.' 'इतलें पुरो,' स्टीम बोटीचो कमांडर म्हणटा; 'बोटीर चडात; असो विश्वास फुकट वचचो ना.'

GSAM 164.3"ज्यांनी आपलीं बोटी फातरार बांदून दवरिल्लीं, ते आतां एकठांय येवन त्या स्टीमराचेर चडपाक धडपड करतात. कमांडर विचारता, 'थंयच्या फातरांक बांदिल्ल्यो त्यो बोटी कित्याक आसात, वा म्हजी नदर पडल्या उपरांत जांच्या दोरयो कातरल्यात?' ते जाप दितात, 'आमी जतनायेन रावपाचें थारायलें, कित्याक तर जर स्टीमर आयलो ना जाल्यार, आमच्या कडेन परत दर्यादेगेर येवपाक कांय तरी आसतलें.' 'म्हळ्यार, तुमी तुमच्या कुडीची वेवस्था केली,' कमांडर आड्डायता, 'तशेंच, म्हज्या उतरांचेर दुबाव घेतलो? जशें तुजें भावार्थ, तशेंच तुका जावं. पुरावे तुमच्या आड आसात. तुमी परत वचपाची वेवस्था केली, आनी आतां तुमकां तुमच्या अविश्वासाचें फळ भोगचें पडटलें.' 'देखून अविश्वासाक लागून ते भितर सरूंक शकले नात.' ओ, निराशेची भिरांकूळ अवस्था!

GSAM 164.4"भावांनो, आतां तुमचीं दोरीं कापात; तुमचीं बोटी नदरेआड वचसर व्हांवून वचूंक दियात; हय, 'मनशाच्या पुताचें चिन्न दिसचे' पयलीं बेगीन करात. तेन्ना खूब उसरां जातलें. आतां धाडस करात, आनी सगळें धाडस करात. अरे, म्हजें काळीज तुमकां लागून दुखता; वेळ घालिनाकात; ती व्हडली मुखार धुकल, ना जाल्यार तुमी नाश जातले; कित्याक 'जो कोण आपलो जीव वाटावपाक सोदता, तो आपलो जीव वगडायतलो,' अशें आमचो सर्वेस्पर आनी न्यायाधीश जेजू क्रिस्त म्हणटा. तर बेगीन करात, परतून एक फावट हांव तुमकां विनंती करतां, अरे बेगीन करात! ती दरेक व्हडली सोडून दियात, जाचे वरवीं तुमी आतां 'जर तें येना जाल्यार' देगेर वाटावपाचो हिशोब करतात. तें 'जर' तुमकां नाश करतलें. आतां ही निमाणी कसोटी आनी प्रलोभन आसा. आमच्या सायबांन सैतानाच्या निमाण्या प्रलोभनाक जशें केलें, तशें करात—'हांगाच्यान वच, सैताना,' अशें ताणें म्हळें. तेन्ना सैतान ताका सोडून गेलो, आनी 'पळय, देवदुत आयले आनी ताची सेवा केली.' जशें तुमी हें जैत मेळयतले, तशेंच तुमच्या वांगडा जातलें."

GSAM 165मध्यरात्रीच्या आक्रोशाचें वेगान जाल्लें काम

GSAM 165.1"मध्यरात्रीच्या आक्रोशाच्या संदेशाच्या वेग, शक्त आनी परिणामा विशीं, आमकां एक योग्य कल्पना, आमी ज्या पत्रांतल्यान पयलीं उद्धरण दिलां त्या 'मिडनायट क्राय' ह्या पत्राचो संपादक एन. साउथार्ड हाच्या उतरांतल्यान मेळटा. ३१ ऑक्टोबर, १८४४ तारखेच्या प्रतींत तो म्हणटा:—

GSAM 165.2"सुरवातेक थारावीक वेळाक सादारणपणान विरोध जातालो; पूण ताच्या घोषणे वांगडा एक अदम्य शक्ती आशिल्ल्यावरी दिसतालें, जी सगळ्यांक ताच्या मुखार नमन करपाक लायताली. तें वादळाच्या वेगांतल्यान देशभर पातळ्ळें, आनी तें वेगवेगळ्या आनी पयसुल्ल्या जाग्यांवयल्या काळजां मेरेन जवळजवळ एकाच वेळार पावलें, आनी अशा तरेन पावलें की फकत देवाच तातूंत आशिल्लो असोच अदमास काडूं येता. ताणें सगळेकडेन सगळ्यांत खोल काळजाची तपासणी आनी उच्च सर्गा मुखार आत्म्याचें नम्रपण निर्माण केलें. ताका लागून ह्या संवसाराच्या गजालीं वयल्यान मोगाचें विरक्तपण, वाद-विवादांचीं आनी दुस्मानकायांची बरी जावप, चुक्यो मान्य करप, देवा मुखार नमन करप, आनी ताचे कडेन क्षमा आनी स्वीकृती खातीर पश्चात्तापी, मोडिल्ल्या काळजाच्या मागण्या करप, हें घडलें. ताका लागून आत्म्याचें इतलें आत्म-अपमान आनी नमन घडलें, जें आमीं पयलीं केन्नाच पळोवंक नाशिल्लें. जोएलच्या माध्यमांतल्यान देवान आज्ञा दिल्ले प्रमाण, जेन्ना देवाचो व्हड दीस लागीं येतलो, तेन्ना कपडे न्हय, तर काळजां फाडपाक, आनी उपासांत, रडपांत आनी दुख्खांत प्रभू कडेन परत येवपाक तें कारण थारलें. जशें देवान जकरियाच्या वरवीं म्हळें, ताच्या भुरग्यांचेर कृपेचो आनी मागण्यांचो आत्मो व्हांवलो; तांणी जाका घायाळ केल्लो ताचे कडेन पळयलें, आनी देशांत व्हड विरह जालो, दर एक कुटुंब वेगळें, आनी तांच्यो बायलो वेगळ्यो; आनी जे परमेश्वराची वाट पळयताले तांणी ताचे मुखार आपली आत्म्यां कश्टयलीं."

GSAM 166एक अलौकिक शक्तीन प्रभावित जाल्ले लोक

GSAM 166.1परत, ह्या उत्तेजक घोषणे विशीं तो म्हणटा:—

GSAM 166.2"आमकां अशें दिसलें की हें मनशाच्या हातांतल्यान इतलें स्वतंत्र आशिल्लें की आमी ताका 'मध्यरात्रीच्या आक्रोशा'ची पूर्तता म्हणूनच मानूंक शकताले, जें न्हवऱ्याच्या येण्यांत जाल्ल्या विलंबा उपरांत, आनी कुंवारी चलीयांच्या घुरी आनी न्हिदें उपरांत घडटा, जेन्ना तांकां सगळ्यांक उठून आपले दिवे सारके करपाचे आसतात. आनी निमाणें काम जाल्लें दिसता; कारण पयलीं केन्नाच असो वेळ येवंक ना, जेन्ना वेगवेगळ्या येणावळीच्या पंगडांनी प्रभूच्या येणावळी खातीर इतले बरे तरेन तयारी केल्ली."

GSAM 166संवसारीक मालमत्तेचें वितरण

GSAM 166.3आगमनाच्या सिद्धांताच्या प्रेरणादायी घोषणे खाला, जायत्या जाणांनी आपलें संवसारीक सामान सोडून दिलें, आपली संपत्ती लोकांक भाशण दिवप्यांक तांच्या कामांत आदार दिवपाक, छापिल्ले पत्रके आनी पुस्तिका वांटपाक, वा गरजू लोकांच्यो गरजो भागोवपाक वापरली, आनी ह्या तरेन संवसाराक आपल्या प्रामाणीकपणाचो आनी गंभीरतेचो सगळ्यांत बरो पुरावो दिलो; जाल्यार जे आपल्या संवसारीक सामानाक चिकटून रावले, आनी ह्या कामा खातीर कांयच खास त्याग केलो ना, तांकां संवसारी लोकांनी अशें म्हळें की ते जें सांगताले ताचेर खरेंच विश्वास दवरिनात. उदाहरणा खातीर हांव दोन उदाहरणं दितलों, प्रस्नाच्या दोनूय वटेन एक-एक.

GSAM 166बटाटांचें शेत

GSAM 166.4पयलें उदाहरण न्यू इप्सविच, एन.एच. हांगा रावपी हेस्टिंग्स नांवाच्या एका भावार्थ्याचें, जाचे कडेन उत्तम बटाट्यांचें एक व्हड शेत आशिल्लें, जें ताणें काडूंक दिनाशिल्लें. ताचे शेजारी ताचे विशीं चिंतीत जाले, आनी ताचे कडेन विचारलें की तो परवानगी दिल्यास, ते ते बटाटे काडून ताचे खातीर फुकट तळघरांत दवरतले, "कारण," ते म्हणले, "तुमकां ते लागूं येतात." "ना!" मिस्टर हेस्टिंग्सान म्हळें, "हांव त्या बटाटांच्या शेताक परमेश्वराच्या बेगीन येवपाचेर म्हजो भावार्थ प्रवचन दिवंक सोडटलों."

GSAM 167.1त्या शरद ऋतूंत, क्लेरमोंट (एन.एच.) ईगल, न्यूयॉर्क ट्रू सन, आनी हेर जायत्या भौशीक नेमाळ्यांतल्यान कळटा की, "बटाट कुसप" ह्या रोगाक लागून बटाटाचें पीक जवळजवळ पुराय तरेन नश्ट जालें. 'द सन' ह्या वृत्तपत्रांत म्हळां, "ह्या मोलादीक खावपाच्या फळाची पुराय पिकां कुसपाक लागून नश्ट जाल्यात हें आयकून कितलें दुख्ख जाता. फिलाडेल्फियाच्या एका वृत्तपत्राच्या पत्रलेखकान म्हळां की त्या राज्यांतली बटाटाची पीक नश्ट जाल्या. एकूच वाठार जंयच्यान थोडी तक्रार आयकूंक येता तो म्हळ्यार मेन, पूण थंय लेगीत पीक ह्या दुयेंसांतल्यान सुटूंक ना."

GSAM 167.2शरद ऋतू सौम्य आशिल्ल्यान, आनी मिस्टर हेस्टिंग्सान आपले बटाटे नोव्हेंबर मेरेन जमनींतच दवरिल्ल्यान, तांतले एकय कुसले नात. परिणामी, ताचे कडेन स्वता खातीर आनी ताच्या दुर्दैवी शेजाऱ्यां खातीर भरपूर पुरवण आशिल्ली, जे फाटल्या ऑक्टोबर म्हयन्यांत ताच्या बऱ्यापणाची इतली चिंता करताले, आनी ज्यांक वसंत ऋतूंत ताचे कडल्यानच बीं बटाटे विकते घेवचे पडले, आनी ते तांकां बरो भाव दिवपाकय खोशी आशिल्ली. जें तांकां मिस्टर हेस्टिंग्साक एक व्हड संकट पडटलें अशें दिसतालें, तें देवान एक सांसारीक आशीर्वाद करून दाखयलें, आनी तें फक्त ताकाच न्हय, तर ताच्या शेजाऱ्यांकूय.

GSAM 167ताचो भावार्थ न्हयकारलो

GSAM 167.3दुसरें उदाहरण म्हज्याच राबित्याच्या जाग्यार घडलें. तें एका इगर्जेच्या वांगड्याचें, जाणें १८४४च्या शरद ऋतूंत प्रभूच्या येण्याविशीं जाल्ल्या सभेंत खूब उलोवप केल्लें. तो बरीच मालमत्ता आशिल्लो मनीस आशिल्लो, आनी हेर वस्तूं वांगडा, ताचे कडेन शिमोळ्याच्या बाजारा खातीर सांबाळून दवरपा इतल्या पिरायेचे खूबशे दुकर आशिल्ले. म्हजो एक मामा, जो धर्मीक आसपाचो दावो करिनासलो आनी जाचो वेवसाय जनावरां विकतीं घेवपाचो आनी विकपाचो आशिल्लो, तो ह्या आपणूचो अॅडव्हेंटिस्ट म्हणपी मनशाकडेन ताचीं दुकरां विकतीं घेवपाक गेलो, पूण ताचे कडल्यान ताका कळ्ळें की तो तीं विकपाक सोदिना, कारण तो तीं फुडल्या वसंत ऋतूंतल्या बाजारा खातीर "पोसपाचीं दुकरां" म्हणून दवरपाक सोदतालो. मामा म्हज्या आज्या कडेन आयलो, जो एक अॅडव्हेंटिस्ट भावार्थी आशिल्लो, आनी ताणें म्हळें, "तो मनीस जें सांगता, ताचेर ताचो भावार्थ ना." "कित्याक?" आज्यान विचारलें. "कारण," मामा म्हणालो, "तो म्हणटा की देव येता, आनी ह्या वर्सा शरद ऋतूंत संवसार सोंपतलो, पूण ताका आपले दुकर फुडल्या वसंत ऋतू मेरेन दवरपाक जाय. ताणें म्हजे कडेन उलोवपाची गरज ना; ताचेर ताचो एक उतरूय विश्वास ना."

GSAM 168खूप उशीरां दिल्ल्यो साधनां

GSAM 168.1अशेय कांय दादले आशिल्ले जे आपल्या पैशांक घट्ट धरून बसले, आनी सदांच ह्या विश्वासा खाला झगडत रावले की तांणी तें काम फुडें व्हरपाक वापरपाक जाय. पूण जेन्ना गुंतवणूक करपाक खूब उसरां जाल्लें, तेन्ना ते आयले. अशे लोक संदेश छापपाच्या कामांत आशिल्ल्यां कडेन आयले आनी दुकां गाळून तांकां आपले पयशे घेवपाक आग्रह करूंक लागले, पूण जाप मेळ्ळी, "तुमचो वेळ सोंपलो! आमी शेवटा पयलीं शक्य तितलें छापपाचें साहित्य वितरीत करपा खातीर पयशे भरल्यात. आमी रात-दीस चलोवपाक जायत्यो पॉवर प्रेसी भाड्यान घेतल्यात; आमकां आनीक पयशे नाकात." एका प्रत्यक्षदर्शीन म्हाका सांगलें की ताणें पळयलें, कांय दादले 'वॉइस ऑफ ट्रुथ'च्या प्रकाशका मुखार मेजाचेर हजारानी डॉलर्स दवरून, दुखेस्त काळजान ताका ते घेवपाक आनी वापरपाक विनंती करताले. जाप मेळ्ळी, "तुमी खूब उसरां आयल्यात! आमकां आतां तुमचे पयशे नाकात! आमी ते वापरूंक शकनांव!" मागीर तांणी विचारलें, "तें गरीबांक दिवंक जायना?" जाप तीच आशिल्ली, "आमच्या हातांत येता त्या सगळ्यांची तत्काळ गरज भागोवपाची वेवस्था आमी केल्या." मनांतल्या दुख्खांत ते मनीस आपलो पयसो घेवन गेले, हें सांगून की तांच्या अविश्वासा खातीर, आनी जेन्ना देवाच्या कामाक गरज आशिल्ली आनी तीं खोशीन वापरल्लीं आसतलीं तेन्ना ताचे कडल्यान साधनां आडावन दवरिल्ल्या लोभीपणा खातीर देवाची राग तांचेर आसा.

GSAM 168पालक नेमले

GSAM 168.2जे लोक आपलें पीक काडनासतना आनी आपले दुकान रिते सोडून छापील पानां वांटपाक वा घराघरां लोकांकडेन उलोवपाक आनी मागणें करपाक भायर सरले, तांचें चारित्र्य आनी तत्वां कोणाचेच टिका करपा सारकीं नाशिल्लीं. लोकांक ह्या गजालीचेर दुबाव नाशिल्लो की अशे दादले आनी बायलो जें कितें उलयताले त्या प्रत्येक उतराचेर ते भावार्थ दवरताले, आनी ते भायर तांचे वांगडा इतली शक्त आशिल्ली की प्रामाणीक काळजाचे लोक तांच्या उतरांक न्हय म्हणूंक वा तांचो प्रतिकार करूंक शकनाशिल्ले. ह्या माध्यमांतल्यान हजारानी लोकांनी सत्याचेर विस्वास दवरलो, आनी देवाची दया सोदून मेळयली.

GSAM 169.1पूण, उपहास करपी पापी आनी संसारीक भासावण्याऱ्यांनी थारायलें की हें अॅडव्हेंट प्रकाशनां पातळावपाचें काम थांबोवपाक जाय. हे लोक, जे एका वाड्यांत वा पुराय जिल्ह्यांत, आपलो वेवसाय आनी कुटुंब सोडून, ह्या अॅडव्हेंट शिकवणे वांगडा घराघरांतल्यान भोंवताले, ते पिशे जाल्लेच आसतले, अशें तांणी म्हळें, आनी देखून तांच्यार राखणदार दवरपाक जाय. भावार्थ्यांनी दाखयल्लीं वेडेपणाचीं कथित चिन्नां (जीं फक्त आपल्या सांगात्या मनशांच्या तारणा खातीर केल्ली मेहनत आशिल्ली, आनी तांच्या वेवसायाक सोडून दिल्ल्यान तांचीं कुटुंबां कश्टांत आशिल्लीं हाचो कांय पुरावो नाशिल्लो), हीं वेडेपणाचीं अपुरीं पुराव्यां आशिल्लीं; देखून खूब थोड्याच लोकांक संरक्षकां खाला दवरले. आयच्या काळांतले विरोधक ह्या गजाली विशीं कितले सहजतायेन उलयतात तें पळोवन, ह्या घडणुकांच्यो खूब नोंदी आसात अशें दिसूंक शकता; तरी लेगीत, एका अॅडव्हेंटिस्ट धर्मोपदेशकाच्या म्हज्या छप्पन्न वर्सां परस चड काळाच्या वावरांत, म्हाका फकत दोन 'मिलरितां'चीं प्रकरणां मेळ्ळीं, जांकां संरक्षकां खाला दवरिल्ले. तांची एक थोडक्यात म्हायती दिवप अयोग्य जावचें ना.

GSAM 169ताचो स्वताचो पालक

GSAM 169.2पयलो प्रकार न्यूयॉर्क राज्यांत घडलो, जंय हांव रावतालो थंयच्यान तीस मैलां परस कमी अंतराचेर. एका मनशान आगमनाचो सिद्धांत स्वीकारलो, जाची मालमत्ता सुमार $100,000 इतली आशिल्ली. ताणें हे रकमेचो सुमार अर्दो वांटो आपल्या बायलेक आनी भुरग्यांक दिलो, जे ताच्या धर्मांत ताचे वांगडा नाशिल्ले. उरिल्ली रक्कम ताच्या मतान ताच्या मर्जी प्रमाणें वापरा खातीर आशिल्ली; आनी तातूंतलो कांय वांटो अॅडव्हेंट कार्या खातीर गेल्या उपरांत, ताच्या भुरग्यांनी आक्षेप घेतलो, आनी एका न्यायाधिशा कडेन सल्लो करून, तांच्या बापायचेर एक संरक्षक नेमचो असो आग्रह केलो. न्यायाधिशांनी तांकां मालमत्ता सांबाळपांत संरक्षकाचीं कर्तव्यां आनी अधिकार समजावन दिल्ल्या उपरांत, तांणी कोणाक नेमचो अशें तुमकां जाय, ताचें नांव सांगात अशें विचारलें. थोडो वेळ एकठांय विचार-विनिमय केल्या उपरांत, तांणी थारायलें की मालमत्तेची जबाबदारी दिवपाक तांकां कोणाचेरच विस्वास दवरपाक धाडस जायना, आनी तांणी न्यायाधिशाक कळयलें की तांणी आपल्या बापायकच ताचो स्वताचो संरक्षक म्हणून वेंचला. न्यायाधीश त्या मनशा कडेन वळलो आनी म्हणालो, "मिस्टर _____, तुमच्या भुरग्यांनी तुमकांच तुमची स्वताची मालमत्ता सांबाळपाक योग्य व्यक्ती म्हणून वेंचलां. तुमचीं कामां तशींच आसात जशीं तुमकां न्यायालयांत हाडचे पयलीं आशिल्लीं."³

GSAM 170एक विनोदी परिस्थिती

GSAM 170.1दुसरें प्रकरण टॉपशॅम, मे. हांगाच्या स्टॉकब्रिज हॉवलँडाचें आशिल्लें. तो त्या वाठारांतल्या सगळ्यांत बऱ्या कारागिरां मदलो एक आशिल्लो, आनी गिरण्यो आनी पूल बांदपांत एक कुशळ कारागीर आशिल्लो. ह्या "मध्यरात्रीच्या आक्रोशाच्या" चळवळींत, मिस्टर हॉवलँड जायत्या तालुक्यांतल्यान घोड्यार वचून, घराघरांनी प्रचार पत्रकां आनी पुस्तिका वांटत रावलो, जाका लागून विरोधकांक आनी उपहास करप्यांक खूब त्रास जालो, जांणी तक्रार केली की ह्या पुस्तिका वितरणांत तो आपलो वेवसाय विसरता. देखून तांणी रोखडोच एका संरक्षकाची नेमणूक केली, जाका अपेक्षा केल्ल्या परस चड काम मेळ्ळें, कारण मिस्टर हॉवलँड ताचे कडेन सगळे कर वसूल करपी, आनी खरें म्हणल्यार, पेमेंट करपा खातीर हिशोब घेवन येवपी दरेकल्याक धाडटालो; "कारण," तो म्हणटालो, "म्हाका खंयचोच वेव्हार करपाक सक्षम माननात." ताचे उपरांत रोखडेंच काउंटीक केनेबेक न्हंयेर एक पूल बांदपाचो आशिल्लो — एक असो पूल जो वसंत ऋतूंतल्या हुंवराच्या वेळार उदकाच्या प्रचंड प्रवाहाक आनी व्हांवत्या बर्फाक तोंड दिवंक शकतलो. काउंटीच्या आयुक्तांनी आनी गांवाच्या निवडक मंडळान स्टॉकब्रिज हॉवलँड ह्या कामा खातीर योग्य व्यक्ती आसा असो निर्णय घेतलो. जेन्ना ते ताचे कडेन पुलाच्या तपशीलां सयत तो बांदपाच्या करारा खातीर आयले, तेन्ना ताणें उपहासात्मकपणान म्हळें, "सज्जनांनो, तुमकां म्हज्या पालका कडेन वचचें पडटलें. म्हाका म्हज्याच वेवसायाची काळजी घेवपाक सक्षम माननात हें तुमकां खबर आसा, आनी तुमी म्हजे कडेन पूल बांदपाक येतात!" ही परिस्थिती शहाण्या मनशां खातीर थोडी चडच हास्यास्पद आशिल्ली, आनी ताची पालकत्व जबाबदारी अकस्मात सोंपली. इतलेंच म्हणप पुरो की, ताच्या सतावप्यांनी उपरांत, तांणी केल्ल्या अन्यायकारक आनी गरजे भायल्या वागणुके खातीर खूब नम्रपणान माफी मागली.