12. kapitulu — Desilusioa — Liburu mingotsa

GSAM 185.1"Aingeruaren eskuetatik hartu nuen liburu txikia eta irentsi nuen; ahoan eztia bezain gozoa izan zen; baina irentsi nuen bezain pronto, sabela mingotsa egin zitzaidan. Eta esan zidan: 'Berriro profetizatu behar duzu herri, nazio, hizkuntza eta errege askoren aurrean.' Eta makila baten antzeko kanabera bat eman zidaten; eta aingeruak zutik egon eta esan zuen: Jaiki eta neurtu Jainkoaren tenplua, aldarea eta bertan adoratzen dutenak."¹

GSAM 185.2Eskrituretan, liburu baten "jateak" egia jasotzea adierazten du, besteengana komunikatzeko, Ezekielen ikusten den bezala, non profetari "liburu-biribilki bat" erakutsi zioten, eta esan zioten: "Jan biribilki hau, eta zoaz Israelgo etxeari hitz egitera." Biribilkia jan ondoren, dioenez: "Orduan jan nuen; eta nire ahoan eztia bezain gozoa izan zen."²

GSAM 185.3Jeremias profetak irudi bera erabiltzen du: "Zure hitzak aurkitu nituen, eta jan egin nituen; eta zure hitza bihotzaren poza eta alaitasuna izan zen niretzat."³ Hizkuntza honetatik ikasten dugu liburuaren "gozotasunak", jaten denean, Jaunaren hitzaz elikatzen direnek bizi duten poza eta asebetetze-sentimendua adierazten duela.

GSAM 185Liburua gozoa, gero mingotsa

GSAM 185.4Apokalipsiaren 10. kapituluan aipatzen den liburua, jatean eztia bezain goxoa zela esaten dena, baina jan bezain pronto "mingotsa" bihurtzen zena (edo, batzuek itzultzen duten moduan, "digeritu nuen bezain pronto, nire sabelean mingotsa bihurtu zen"⁴), liburu hori zen, non aingeruak, zeru, lurra eta itsasoa sortu zuenaren aginpearen izenean, "Denbora gehiago ez da izango" iragarri zuen. Beraz, liburu hau jateak denboraren iragarpena alai onartzea adierazi behar du. Liburuaren denbora igaro ondoren, jan zutenek sentitutako mokaduaren ustekabeko mingostasunak haien esperientziako kontraste tristea adierazi behar du, beren itxaropenetan desilusio handia izan dutela ikusten dutenean.

GSAM 186Denboraren Proklamazioa mokadu gozo bat

GSAM 186.11844ko denboraren aldarrikapena, egiaz, albiste pozgarria izan zen sinetsi zutenentzat, eta zalantzarik gabe, mundu bekatari honetako gaitz, zoritxar eta tristura guztietatik askapen betirako bat hain laster espero zutenentzat. Aste gutxi batzuetan goratu, betiko biziraun eta Jainkoaren hiri urrezkoan beren Erregearekin egongo zirela pentsatzeak, egiaz, arima inspiratzen zuen. Esperientzia hori bizi izan zuen batek adierazi zuenez: "Jesus benetan maite dutenek baloratu ditzakete beren Salbatzailearen etorreraren zain interes handiz zeudenek sentitutako emozioak.... Ordu hartara solemnitate lasaiz hurbildu ginen. Benetako sinestunek Jainkoarekin elkarrizketa gozo batean atsedena hartu zuten, etorkizun distiratsu batean izango zuten bakearen seinale gisa. Itxaropen eta konfiantza hori bizi izan zutenek ezin dituzte inoiz ahaztu itxarote horretako ordu preziatuak."

GSAM 186.2Zazpigarren hilabeteko hamaikagarren egunean oraindik proba eta tentazioen mundu ilun honetan zeudenek zuten egoera bereziki zailak—ordu gutxi batzuk lehenago beren Jauna hartzeko prest egotera animatu zituztenen mespretxua, isekak eta barreak jasan behar izan zituztenean—Mariaren kasuan irudikapen egokia aurkitzen du, hura "hilobiaren kanpoan negarrez zutik" zegoenean; eta aingeruek "Emakumea, zergatik negar egiten duzu?" galdetu ziotenean, erantzun zien: "Nire Jauna kendu didatelako, eta ez dakit non lurperatu duten."⁵

GSAM 187Etsita, baina ez desanimatuta

GSAM 187.1Une zail hori bizi izan zutenek honela esan zuten:

GSAM 187.1"Nahastuta eta etsita ginen, baina gure fedea ez genuen ukatu. Gure betebeharra bete genuela sentitu genuen; gure fede preziatuari jarraiki bizi izan ginen; etsita ginen, baina ez ginen desanimatu. Pazientzia mugagabea behar genuen, iraintzaile asko baitzeuden. Maiz jasotzen genituen gure aurreko etsipenari buruzko mespretxuzko aipamenak. 'Oraindik ez zarete igo; noiz igotzea espero duzue?' eta antzeko sarkasmoak askotan bota zizkiguten gure munduko ezagunek, baita kristau zirela aitortzen zuten eta Biblia onartzen zuten batzuek ere, haren egia handiak eta garrantzitsuak ikasi gabe. Hilkortasunak oraindik lotuta gintuen; madarikazioaren ondorioak gure inguruan zeuden. Zaila zen betiko utziak zirela uste genituen bizitzako kezka mingarriei berriro ekitea."

GSAM 187Desilusiozko ikasleekin alderatuta

GSAM 187.2Haien sentimenduak, ordu gutxi batzuk lehenagoko poza eta alaitasunarekin alderatuta, pikra mingotsaren antzeko mingots mingotsa izan behar zuten. Inguruko munduak, zalantzarik gabe Kristoren gurutziltzearen ondoren jendetzak egin zuen bezala, uste zuen sinestunek orain beren fedea ukatuko zutela eta beren ustezko ergelkeriaz barre egitera bat egingo zutela. Azkar ikasi zuten, harriturik, Jaunaren agerpenaren maitasuna ez zela erraz desagerrarazten Jainkoari benetan eskaini zitzaizkion pertsonen afekzioetatik.

GSAM 187"Ez nintzen eseri irain egileekin"

GSAM 187.3Sinestun zintzo hauek jarraitu zuten bidea eta haien sentimenduak Jeremias profetaren hitzek ondo definitzen dituzte, non dioen,

GSAM 187.3"Zure hitzak aurkitu nituen, eta jan egin nituen; eta zure hitza bihotzaren poza eta alaitasuna izan zen niretzat: izan ere, zure izenez deitu naute, Jaun, gudarien Jainkoa. Ez nintzen eseri iraintzaileen batzarrean, ezta poztu ere; bakarrik eseri nintzen zure eskuagatik, izan ere, haserrez bete nauzu. Zergatik da nire mina iraunkorra, eta nire zauria sendatu ezin dena, sendatzeari uko egiten diona? Niretzat guztiz gezurti bat eta lehortzen diren urak bezalakoa izango zara?"⁶

GSAM 188James White, desilusioari buruz

GSAM 188.1Desilusioz beteriko, baina itxaropenezko pertsona horietako batzuen aipu labur batzuek egoeraren ideia ona emango dute. Lehenengoa James White pastorearena da, 1843an eta 1844an oso arrakastaz lan egin zuena. Hona hemen bere hitzak:—

GSAM 188.2"Denbora igaro izateagatiko desilusioa mingotsa izan zen. Egiazko sinesleek Kristorengatik dena utzi zuten, eta haren presentzia inoiz baino modu sakonagoan partekatu zuten. Uste zuten munduari azken ohartarazpena eman ziotela, eta, neurri handiago edo txikiagoan, sinesgabe eta iraintzaileen jendetza nagusitik bereizi zirela. Eta Jainkoaren bedeinkapena haien gainean zutela, bereizi ziren haiekin elkartzeko baino, laster etorriko zen Jaunarekin eta aingeru santuekin elkartzeko gogo handiagoa zuten. Jesusen maitasunak arima bete zuen, eta aurpegi guztietan islatzen zen, eta ezin adieraz daitezkeen desiraz otoitz egin zuten: 'Etor zaite, Jaun Jesus, eta etorri azkar', baina ez zen etorri.

GSAM 188.3"Baina Jainkoak ez zuen bere herria utzi.... Eta indar eta kontsolamendu berezi batekin, Hebreoei zuzendutako pasarte hauek bereziki hurbil sentiarazi zizkieten probatu eta zain zeuden horien burmuin eta bihotzetara: 'Beraz, ez bota alde batera zuen konfiantza, sari handia duelako. Izan ere, pazientzia behar duzue, Jainkoaren nahia bete ondoren, promesa jasotzeko.' Oraindik pixka bat falta da, eta etorriko dena etorriko da, eta ez da atzeratuko. Orain, zuzena fedez biziko da; baina inork atzera egiten badu, nire arimak ez du haren gainean plazerik izango. Baina gu ez gara atzera egin eta suntsipenera doazen horietakoak; baizik eta arima salbatzeko sinesten duten horietakoak.'⁷ Pasarte honetako interesguneak hauek dira:—

GSAM 188.4"1. Hitza zuzentzen zaienak arriskuan daude beren konfiantza baztertzeko, egoki jokatu duten horretan.

GSAM 189.1"2. Jainkoaren nahia bete zuten, eta proba-egoera batera eramanak izan ziren, non pazientzia beharrezkoa zen.

GSAM 189.2"3. Garai hartan justuak fedez bizi behar zuten, ez Jainkoaren nahia bete ote zuten zalantzan jarriz, baizik eta Jainkoaren nahia bete zuten horretan zuten fedez.

GSAM 189.3"4. Fede-proba jasaten ez zutenek, Jainkoaren nahia bete zuten lanean zuten konfiantza baztertu eta atzera egin zutenek, suntsipenera eramango zuen bide zuzena hartuko zuten."⁸

GSAM 189N. Southard, Midnight Cry-ren editorearen eskutik

GSAM 189.41844ko urriaren 31ko Midnight Cry aldizkarian, bi mila eta hirurehun egunen amaieratik hamar egun inguru igaro ondoren, honako hau argitaratu zen editorearen plumatik:—

GSAM 189.5"Mugimendu honi lotutako inguruabar guztiak, Jainkoaren seme-alaben baitan eragindako bedeinkatutako ondorioak eta bere etsaiek erakutsitako gorroto eta gaiztakeriak kontuan hartuta, benetako 'gauerdiko oihu' gisa hartu behar dugu. Eta gure fedea probatzeko egun batzuk baditugu, oraindik hamar birjinen parabola betetzen ari da; izan ere, denek altxatu eta beren lanparak prestatu ondoren ere, birjina ergelen lanparak itzaltzen hasteko une bat egongo zen. Hori ezin zen gertatu hamargarren eguna igaro arte; izan ere, ordura arte beren lanparak piztuta egongo ziren. Beraz, egun hori igaro egin behar da, zentzugabeek beren fedea uzteko, atzerapen-denborarako 1843. urtea igaro behar izan zen bezala. Beraz, atzerapen txiki batek ez du desilusio-arrazoirik ematen, baizik eta Jainkoa bere hitza betetzeko zehatza dela erakusten du. Beraz, eutsi dezagun gure fedearen aitortzari zalantzarik gabe; izan ere, promes egin duena leiala da."

GSAM 189Joseph Marsh, Voice of Truth-eko editorea

GSAM 189.61844ko azaroaren 7ko Voice of Truth-en irakurtzen dugu:—

GSAM 189.7"Pozik onartzen dugu oker geundela zazpigarren hilabeteko hamargarren egunean gertatzea espero genuen gertakariaren izaerari buruz; baina ezin dugu oraindik onartu gure Apaiz Nagusi Handiak egun hartan ez zuela bete tipuak esperoarazten zigun guztia. Orain sinesten dugu bete zuela."

GSAM 190.1Adbentistek espero zuten 1844ko zazpigarren hilabeteko hamargarren egunean bi mila eta hirurehun egunak amaituko zirela, eta egun horretan Kristok apaiz lanak burutuko zituela eta lurrera bere jendea bedeinkatzera etorriko zela. Geroago egindako ikerketek erakutsi dute egun hartan zeru-santutegia garbitzeko bere lanaren hasiera izan zela, eta ez apaiz lanaren amaiera.⁹ Santutegiaren garbiketa Kristok apaiz gisa egindako lanaren zati bat zela kontsideratu beharrean, aldarrikatu zuten santutegiaren garbiketa Kristo etortzean lurra suz garbitzea izango zela. Osorik ez bazen ere, gutxienez Kanaaneko lurra garbituko zela une hartan.

GSAM 190Lurra Santutegia dela Uste Zena

GSAM 190.2Ideia hau Geo. Storrsek 1844ko apirilaren 25eko Midnight Cry aldizkarian argitaratutako artikulu batean agertzen da. Hark galdetzen du: "Zer da garbitu beharreko santutegia? Nire aurreko ikuspegiaren arabera, lur osoa zen. Oraindik ere uste dut lurraren zati bat dela. Baina zein zati? Hori da erantzuten saiatuko naizen galdera."

GSAM 190.3Abrahami egindako promesa aipatzen du, Isaki berretsi zena eta Jakobekin berritu zena, eta ondoren Miriamek Itsaso Gorria zeharkatu ondoren konposatutako Moisesen kantu bat aipatzen du, non abesten zuten: "Eramango dituzu, eta landatuko dituzu zure ondarearen mendian, Jauna, zure bizileku egiteko egin duzun lekuan, Jauna, zure eskuek ezarri duten santutegian."¹⁰

GSAM 190.4Irakurleak goiko testua betetze horri buruz psalmistak egindako erregistroarekin arretaz alderatzen badu, ikusiko du ez dela esaten Palestinako lurra ere santutegia denik. Davidek, Jaunak Israelgo seme-alabak gidatzeaz hitz egiterakoan, honela dio: "Bere santutegiaren mugara eraman zituen, baita bere esku eskuinekoak erositako mendi honetara ere."¹¹ Itsaso Gorriko kantuan esaten da Kanaan lurra dela "santutegian bizitzeko" berak egin zuen lekua. Horrela, psalmoetako aipu honetan, santutegia eraiki zuten Moria mendiari soilik "bere santutegiaren muga" deitzen zaio. Baina psalmo berean esaten da: "Judaren tribua hautatu zuen, berak maite zuen Sion mendia. Eta bere santutegia jauregi altuen antzera eraiki zuen, betiko ezarri duen lurra bezalaxe."¹²

GSAM 191Santutegia garbitzea Lurra garbitzea dela uste izatea

GSAM 191.1Goian aipatutako artikuluan, lurra, edo behintzat Palestinako lurraldea, santutegia zela frogatzeko ustezko froga aipatu ondoren, pastoreak hurrengo galdera egiten du: "Nola garbituko da santutegia?" Mika profetaren hitzei jarraituz, honela erantzuten du: "Izan ere, begira, Jauna bere lekutik aterako da, eta jaitsiko da, eta lurreko gailurrak zapalduko ditu. Eta mendiak haren azpian urtuko dira, eta haranak zatituko dira, suaren aurrean dagoen argizaria bezalaxe, eta maldan behera isurtzen diren urak bezalaxe."¹³

GSAM 191.2Garai hartan ohikoa zen lurra santutegia zela pentsatzea, eta irakurleak erraz ulertuko du zergatik uste zuten zalantzarik gabe, bi mila eta hirurehun egunen amaieran Jauna etorriko zela eta lurra Mikaren hitzetan deskribatutako moduan garbituko zuela. Adbentisten aurka altxatutako oposizio guztian, inork ere ez zuen iradoki lurra suz garbitzea ez zela bi mila eta hirurehun egunen amaieran santutegiaren garbiketa gisa gertatuko zena.

GSAM 191Apostoluak etsita, baina idatzia bete zuten

GSAM 191.3Ez da hau kasu bakarra non jendeak Jaunaren borondatea bete eta Eskriturak bete zituen, baina huts egin zuten beren itxaropenetan, gertakariaren izaera ulertzen ez zutelako. Horrela gertatu zitzaien Kristoren apostoluei. Astakumearen gainean eserita Jerusalemen sartzen ari zenean, profetaren hitzak gogora ekarriz oihukatu zuten:¹⁴ "Oihukatu, Jerusalemen alaba: begira, zure erregea dator zuregana; zuzena da, salbamendua duena; apala, asto baten gainean eta astakume baten gainean dabilena."¹⁵ Une hartan hain beharrezkoa zen oihu egitea, ezen isilik egon balira, harriek berek ere oihu egingo zuketela.¹⁶ Diszipuluek uste zuten Kristo une hartan bertan Daviden tronura igoko zela errege lurtar gisa ("Israel salbatuko zuena zela uste genuen"¹⁷), eta, beraz, oihukatu zuten: "Bedeinkatua izan dadila gure aita Daviden erreinua, Jaunaren izenean datorrena."¹⁸ Zenbat oihu egingo zuten une hartan, asteko epean Kristo Josepen hilobian hilda egongo zela eta erromatar zaindariek inguratuta egongo zela ulertuko balute? Zenbat "gloria" emango zioten Jainkoari eta kontsekrazio egingo zuten adventistek 1844an, profezia-denbora guztiaren amaieran santutegiaren garbiketak Jauna etorri aurretik urte-sorta bat hartuko zuela ulertuko balute?

GSAM 1922300 egunen kontaketan ez zegoen akatsik

GSAM 192.1Jende honek epe horren kontaketa arretaz berrikusi zuenean, ez zuten akatsik aurkitu; baina Jauna ez zen etorri, ezta lurra suz garbitu ere. Zer esan nahi zuen horrek? Ziur bazekiten Jauna mugimendu handian haiekin egon zela; baina orain zalantzan zeuden. Jaunarekiko zuten konfiantza ez zen astindu. Bazekiten ez zituela utziko. Argia iturri batetik etorriko zen. Haien aurrean zegoen galdera zail hori jada aipatutako Jeremiasen hitzetan adierazten da: "Niretzat guztiz gezurti bat eta lehortzen diren urak bezalakoa izango zara?" Fedeak ez zuen zalantza hori elikatzen, Habakuk profetaren bidez Jaunak ikuspenari buruz esandako hitzak gogora etorri zitzaizkielako: "Azkenik hitz egingo du, eta ez da gezurrik izango."¹⁹ Voice of Truth-eko editoreak jada aipatutako esaldiak ondo azaltzen du haien jarrera: "Oraindik ezin dugu onartu gure Apaiz Goren handiak egun horretan bertan ez zuela bete tipuak espero izateko oinarria ematen zigun guztia."

GSAM 193Santutegiaren Argia Aurkitu

GSAM 193.1Port Gibson (N.Y.)-ko Hiram Edson-ek esan zidan 1844ko epe hori igaro ondorengo egunean, zelai batean arto-pilen atzean otoitz egiten ari zela, Jainkoaren Espirituak hain indartsu hartu zuela ezen ia lurrera eroriko zela, eta horrekin batera inpresio bat etorri zitzaion: "Garbituko den santutegia zeruan dago." Pentsamendu hori O. R. L. Crosier-i jakinarazi zion, eta bien artean gaia arretaz aztertu zuten. 1846ko hasieran, Crosier jaunak Biblia ikuspegitik idatzitako santutegiaren galderari buruzko azalpen zabala Day Star egunkarian inprimatu zuten, orduan Cincinnatin (Ohio) argitaratzen zena. Saiakera luze horretan, santutegiaren garbiketa-lana Kristok gure apaiz nagusi gisa egindako azken lana zela irudiarazi zuten, 1844an hasi eta erregeen errege eta jaunen jaun gisa zeruko hodeietan benetan itzuli baino pixka bat lehenago amaitzen zena.

GSAM 193Elizak galduak zituzten kideak bilatzen

GSAM 193.2Zazpigarren hilabeteko hamargarren eguna igaro zen, eta elizek pentsatu zuten galdu zituzten kideak berreskuratzea erraza izango zela, "gauerdiko oihuaren" eta bigarren aingeruaren mezuaren eraginez haiengandik banandu zirenak; baina horretan oso desilusio handia izan zuten, eta hori erakusten du 1844ko abenduaren 26ko Midnight Cry-n jasotako erantzun honek, beren lehen erakundeetara itzultzeko egindako eskaerei emandako erantzunak:—

GSAM 193.3"Baina zeintzuk dira egitateak? Ongi dakite eliza hauetako gehienetan gai nagusiak hauek direla: 'munduaren bihurketa', 'milenio milurteko bat' eta 'juduen itzulera Palestinara', Salbatzailearen etorrera pertsonala baino lehen. Eskrituraz kanpoko eta arrazoirik gabeko doktrina horien lo-kanten azpian berriro eseritzera doazenek begiak zabalik egiten dute; eta, egiaz, halako jokabidea 'atzera egitea' izango da.

GSAM 194.1"Idazki Santuen zentzuan 'aske' bihurtu direnez, askoz seguruagoa da 'aurrera egitea' 'atzera egitea' edo 'atze-atzera egitea' baino, batez ere orain, Kristo Jesusen fedezaleei laster emango zaien gloriaren koroa hain hurbil dagoenean."

GSAM 194.2Elizek, goian aipatutako Eskrituren aurkako doktrinen aldeko jarrera hartuta Jaunaren etorrera atzeratzean, Adventistei Ezekiel profetaren hitz hauek gogorarazi zizkieten: "Gizonaren seme, begira, Israeldarrek diote: 'Ikusten duen ikuspena etorkizuneko egun askorako da, eta urruneko garaiez profetizatzen du.'" Testuinguru berean aurkitzen da Adventistek erabili zuten erantzuna: "Beraz, esan iezaiezu: Horrela dio Jaun Jainkoak: Ez da nire hitzik gehiago atzeratuko; esan dudana beteko da, dio Jaun Jainkoak."²⁰

GSAM 194"Berriro Profetizatu Behar Duzu"

GSAM 194.3Liburua "jan" zutenek eta "denbora" iragarpena egin zutenek uste zuten mundurako beren lana amaituta zegoela; hortaz, berriro nazioei, hizkuntzei eta erregeei irakatsi behar zietela adierazi zitzaien. Lanaren beste atal bat, oraindik ikusi gabekoa, orain bete behar da: jendeari zeruko Jainkoaren tenpluaren benetako izaera eta haren aldare-zerbitzua aurkeztea. Tenplua neurtzeko agindua ²¹ezinbestekoa da denbora profetikoaren amaieran gertatuko den ekitaldiaren izaera ulertzeko, eta horrela "Orduan santutegia garbituko da" esaldiaren azalpen bat emateko.

GSAM 194.4Kontuan hartu denbora-iragarpen honetako aingerua zerutik etorri zela, eta bere lana amaitu baino lehen herriari berriro irakasteko agindua ematen duela. Beraz, santutegiaren gaia azaltzeko, etsipenez daudenei konfiantza emateko eta aldi berean haiei "lezka", "makila" edo arau bat eskaintzeko mezuak, Jainkoaren herriak haren aurrean duen egoera morala neurtzeko, zerutiar jatorrikoa dela eta ez gizakiarena dela erakusten duten seinale garbiak izan behar ditu.

GSAM 195Aurreiritziek herriarenganako sarbidea oztopatu zuten

GSAM 195.1Adventu-doktrinaren aurkako aurreiritziak herriarengana iristeko ia gaindiezina zen oztopo bat osatzen zuen; eta desilusioaren kausari buruzko argi garbi eta positiborik gabe berriro irakasteko saiakera alferrikakoa izango litzateke. Adventista sinestunek beraiek beren arimak berriro zeruko agindu batez inspiratuta izatea behar zuten, herriari modu egokian irakatsi aurretik; eta nola lor zitekeen hori? Giza jakinduri hutsarekin egin zitekeen? Edo azken mugimenduan Jainkoaren Espirituaren lan sakona bizi izan zutenak giza arrazoiketa hutsarekin bakarrik konformatuko ote ziren? "Hirugarren aingeruaren mezua"²² bezalako lan batek bakarrik atera zitzakeen haiek beren nahasmenduetatik; eta hau, pausoz pauso, jasotzeko moduan, behar bezala inauguratu zen, jatorri zerutiarra zuela frogatzen zuten froga konbentzigarrienekin.

GSAM 195Artzainik gabeko ardiak bezala

GSAM 195.2Hemen zegoen, nolabait esateko, adbentisten talde handia, artzainik gabeko ardiak bezala, eta horietako milaka batzuk aste batzuk lehenago bakarrik bereizi ziren eliza eta kredo guztietatik, inolako giza erakundek ez baitzuen haien ongizate espiritualaren ardura hartzen. Ez zuten lurreko aholkulari fidagarririk; Jainkoarengan bakarrik zuten konfiantza.

GSAM 195.3Hala ere, gauza batean ziur zeuden, eta hori haientzat ankora baten modukoa zen: denboraren iragarpena zuzena zela.²³ Baina herri gisa egoera batean zeuden non, Jainkoak gidatu eta zaindu ezean, azalpen faltsuak onartzera edo "pazientzia" galtzera eta beren aurreko esperientzian zuten fedea uztera arriskatuta zeuden. Hori batzuek egin zuten; beste batzuek, aldiz, beren arimek maite zutenari begira jarritako fede-begi batekin, gogotsu galdetu zuten: "Zaindari, zer berri gauaz? Zaindari, zer berri gauaz? Zaindariak erantzun zien: Goiza dator, eta gaua ere bai; galdetu nahi baduzue, galdetu; itzuli, zatozte."²⁴

GSAM 196J. N. Andrews desilusioari buruz

GSAM 196.11844an esperientzia hori bizi izan zuen J. N. Andrews pastoreak honela dio desilusioari buruz:—

GSAM 196.2"1843an eta 1844an Jauna espero zutenak etsita geratu ziren. Faktu hori askorentzat nahikoa arrazoi da kasu honetan emandako lekukotza guztiak baztertzeko. Desilusioa onartzen dugu, baina ezin dugu onartu horrek lan honetan Jainkoaren eskua ukatzea zilegi egiten duenik. Juduen eliza etsita geratu zen, Joan Bataiatzailearen lana amaitu zenean, Jesus agindutako Mesias gisa aurkeztu zenean. Eta konfiantza zuten ikasleak oso etsita eta triste geratu ziren, Israel askatuko zuela espero zuten hori esku gaiztoek atxilotu eta hil zutenean. Eta bere berpizkundearen ondoren, Israelgo erreinua berriro ezarriko zuela espero zutenean, ezin izan zuten ez etsita geratu, ulertu zutenean Aitarengana joango zela eta beraiek denbora luzez tribulazio eta sufrimendu artean utziko zituela. Baina desilusioak ez du frogatzen Jainkoak bere herria gidatzeko eskurik ez duenik. Erroreak zuzentzera eraman beharko lituzke, baina ez Jainkoan duten konfiantza baztertzera. Basamortuan Israelgo seme-alabak desilusioan erori zirelako, hain sarri ukatu zuten Jainkoaren gidaritza. Guretzat abisutzat aurkezten dira, fede faltaren adibide beraren ondoren eror ez gaitezen."²⁵

GSAM 196Egiak ezpopularitatearen bataioa jasaten du

GSAM 196.3²⁶Dirudienez, Jaunaren plana da egia garrantzitsuak jendaurrean gutxi onartzen den kanal batean kokatzea, eta bertan haiek onartzea eta men egitea gurutzetzat hartuko da. Hau bereziki egia da azken egun hauetan. Pedrok, gauza guztien amaiera "hurbil" dagoenean eta "epaiketa" "Jainkoaren etxetik hasiko" denean hitz egiterakoan, dioenez, "Maiteok, ez hartu harrigarritzat zuek probatzeko den suzko proba, zerbait bitxia gertatuko balitzaizue bezala; baizik eta poztu, Kristoren sufrimenduen partaide zareten heinean; haren gloria agerian denean, zuek ere poz handiz poztu zaitezten. Kristoren izenagatik iraintzen bazaituzte, zorionekoak zarete; izan ere, gloriaren eta Jainkoaren Espirituak zuen gainean atseden hartzen du; haiek hartaz gaizki hitz egiten dute, baina zuek hura goratzen duzue."²⁷

GSAM 197.1Egiak jendaurrean ez gustuko izatearen bataioa jaso duenean, onartzeak jendetzaren fedea jarraitzeak baino grazia gehiago eskatzen du. Hipokrita itxurazaleek ez dute motibazio handirik ikusten ekintza eskatzen duen egia onartzeko, ibaian kontra arrauna eginez "haizearen eta itsas-korrontearen kontra" ibiltzea bezalakoa delako. Horrela, egia proba bihurtzen da leial, bihotz zintzo, zintzo eta kontzientziatsuentzat.

GSAM 197.2Lehenago erakutsi dugu advent-mugimenduaren profeziak desilusio bat iragartzen duela. Desilusioa etorri zen; eta, Jainkoaren probidentzian, mezu hori onartzeak bere gurutzea izan zuen.