Боби 15 — Равшании афзоянда ва мӯъҷизаҳои бузургтар

GSAM 235.1«Рӯзҳои пешинаро ба ёд оред, ки пас аз равшан шуданатон дар миёни озмоишҳои сангин мубориза бурдед; қисман он гоҳ, ки шумо бо таҳқирҳо ва азиятҳо мавриди тамошо қарор гирифтед; ва қисман он гоҳ, ки ҳамроҳи онҳое шудед, ки чунин муносибат нисбат ба онҳо мешуд.»¹

GSAM 235.2Давраи аз ноумедӣ дар соли 1844 то равшании возеҳ дар бораи қудс ва муждаи фариштаи сеюм давраи озмоиши хос буд. Адвентистҳое, ки то ҳол бовар доштанд, ки дар ҳаракати гузашта дуруст буданд, воқеан барои онҳое, ки паёмро як нокомии комил мешумурданд, «мавриди тамошо» буданд; ва аз ин сабаб онҳо мавриди таҳқири зиёд қарор гирифтанд. Онҳо инро бо хушнудӣ таҳаммул карда метавонистанд, зеро бо имон ба Худованд часпида, ҳузури Рӯҳи Муқаддаси Ӯ-ро эҳсос мекарданд.

GSAM 235Ду нуқтаи махсуси ҳамла

GSAM 235.3Шайтон барои адвентистҳо ду нуқтаи махсуси васваса дошт. Аввалӣ он буд, ки онҳое, ки устуворона бовар доштанд, ки замони пешгӯӣ ба поён расидааст, бовар кунанд, ки омадани дуюми Масеҳ рӯҳонист ва ба як маънӣ Ӯ дар охири ду ҳазору сесад рӯз ин омаданро анҷом додааст. Дуюм он буд, ки онҳое, ки дар бораи таҷрибаи гузаштаашон шубҳа доштанд, онро комилан партоянд. Ҳамин тавр, дар ҳоле ки ҳақиқат дар бораи қудс ва муждаи фариштаи сеюм тадриҷан аз Китоби Муқаддас ошкор мешуд, паёмҳои Рӯҳи Худо тавассути неъмати пайғамбарӣ ҳаракати гузаштаро тасдиқ карда, онро «равшании дурахшон» номиданд, ки Худо дар оғози роҳ насб кардааст, то тамоми роҳро то шаҳр равшан созад, ва ба далелҳои Китоби Муқаддас ишора карданд, ки дуюмин омадани Масеҳ бояд воқеӣ ва шахсӣ бошад ва бинобар ин наметавонад ҳодисаи дар охири «рӯзҳо» бошад.

GSAM 236Намоишҳои Аҷоиб

GSAM 236.1Агар Худованд дар ин рӯзҳои охир тавассути рӯъёҳо бо халқаш сухан гӯяд, оё мо интизор намешавем, ки дар худи зоҳиршавӣ нишонаҳои возеҳи илоҳӣ намоён шаванд? Ин нишонаҳо дар рӯъёҳои хонум Э. Г. Уайт возеҳанд. Худи феномени рӯъёҳо, тавре ки дар боби 13 нишон дода шудааст, комилан мӯъҷизавӣ аст; аммо бисёр хусусиятҳои аҷоиб бо рӯъёҳои пешинаи ӯ алоқаманданд, ки шумо ҳангоми идома додани мутолиаи ин асар мушоҳида хоҳед кард; ва оё мо метавонистем интизор шавем, ки дар ҳадяе бо ин хусусият, ки Худо онро барои ҷалби таваҷҷӯҳи мардум ва водор сохтани онҳо ба гуфтан, мисли Мусо, «Ман паҳлӯ меистам ва ин манзараи бузургро мебинам», пешбинӣ кардааст, ҳолат дигар бошад? Изҳори оддии як духтари камбағал, бемор ва заиф, ки гӯё дар канори қабр қарор дошт, ки Худованд ба ӯ рӯъё додааст, барои ин кофӣ намебуд. Намоишҳои аҷибе, ки бо ин рӯъёҳо алоқаманд буданд, воқеан таваҷҷӯҳро ба онҳо бедор карданд ва духтарро даъват намуданд, ки аз ҷое ба ҷое равад ва он чи Худованд ба ӯ фармуда буд, ба дигарон нақл кунад.

GSAM 236Намоишҳои ҳайратангез дар сеюмин рӯъё

GSAM 236.2Ман дар ин ҷо чанд далелро дар бораи сеюмин рӯъёи ӯ, ки дар хонаи падараш дода шуда буд ва дар боби 13 зикр ёфтааст, оварда истодаам, ки онҳоро ба ман падару модари хонум Уайт, хоҳараш, хонум Сара Белдэн ва дигарон нақл кардаанд.

GSAM 236.3Дар ҳуҷрае, ки дар он рӯъё дода шуда буд, рӯи комод як Китоби Муқаддаси оилавии хеле калон қарор дошт. Ин як нусха аз нашре буд, ки соли 1822 дар Бостон аз ҷониби Ҷозеф Тил чоп шуда буд. Андозаи китоб 18 дар 11 дюйм, ғафсии он 4 дюйм ва вазнаш каме беш аз 18 фунт аст. Ҳангоми рӯъё ӯ бархост ва ин Китоби Муқаддаси вазнинро бо дасти чапаш бардошт, он бо саҳифаҳои кушода дар кунҷи рост нисбат ба баданаш нигоҳ дошта мешуд; сипас беш аз ним соат бо дасти росташ саҳифаҳоро аз ҷое ба ҷое мегардонд ва ба оятҳои гуногуни Китоби Муқаддас ишора мекард, ки онҳоро такрор мекард, дар ҳоле ки чашмонаш ба боло ва дар самти муқобил аз китоб нигариста буданд. Хоҳараш Сара (ки баъдтар ҳамсари Стивен Белдэн шуд), ё баъзан каси дигари ҳозир, ба ҳар оят, ки ангушташ нишон медод, менигарист ва равшан медид, ки дар ҳар маврид ӯ ҳамон оятеро такрор мекард, ки ангушташ бар он буд. Модар Хармон гуфт, ки духтараш Эллен дар ҳолати муқаррарии худ «аз сабаби набудани қувват натавонист он Китоби Муқаддаси вазнинро аз рӯи комод бардорад; аммо дар он рӯъё онро зоҳиран ба осонӣ, гӯё ки он танҳо як Аҳди Ҷадиди ҷайбӣ бошад, нигоҳ медошт».

GSAM 237.1Дар ҳақиқат, ин як мӯъҷиза буд! — як духтари нозук, ки вазнаш ҳамагӣ ҳафтод фунт буд, беш аз ним соат Китоби Муқаддаси вазнинро дар ҳолате нигоҳ медошт, ки марди қавӣ ҳам наметавонист онро ду дақиқа нигоҳ дорад; боз аз ҷое ба ҷое ба матнҳои Китоби Муқаддас мегузашт, ки дар ҳар маврид маълум мешуд, ки ҳамон матн аст, ки ӯ такрор менамуд, дар ҳоле ки чашмонаш ба боло ва дар самти муқобил аз китоб нигаронида шуда буданд; ва ниҳоят, овозе, ки аз шахсе бе ҳеҷ ҳаракати шуш ё нафас дар бадан сарчашма мегирифт ва матнҳои муайяни Китоби Муқаддасро дуруст такрор мекард,—ин бешубҳа аз доираи он аст, ки бо дахолати инсонӣ ба вуҷуд омада бошад ё натиҷаи беморӣ бошад. Касоне, ки онро диданд, онро бешубҳа зоҳироти Рӯҳи Ӯ, ки аз буттаи оташзада сухан гуфта буд, донистанд. Зоҳироти монанди инҳо дар рӯъёи сеюми мисс Хармон, дар ҷойҳое ки маълум буданд, далели қотеъкунанда буданд, ки дар ин рӯъёҳо қудрате беш аз маҳдуд амал мекард.

GSAM 237Рӯъёи Топшам

GSAM 237.2Зуд пас аз ин ҳодиса ҷамъияти адвентистҳо дар Топшам, ки тақрибан 30 мил шимолу шарқи Портленд, штати Мэн қарор дошт, бо шунидани муносибати Худованд бо мисс Эллен Г. Хармон, ӯро ба он ҷо даъват карданд. Даъват пазируфта шуд ва ба ин васила аввалин боздидаш ба Топшам сурат гирифт. Ҷамъомадҳои адвентистҳо дар он замон дар хонаи ҷаноби Куртисс баргузор мешуданд. Хонум Франсис Лант (қаблан мисс Франсис Ҳоуленд), аз Окленд, Калифорния, ба ман изҳороти зеринро, санагузоришуда 19 январи 1890, дод:—

GSAM 238.1«Ман бо оилаи падарам дар ҷамъомадҳои хоҳар Хармон дар Топшам соли 1845 ширкат мекардам ва дар ин ҷамъомадҳо ӯ як рӯъё дид. Ин аввалин бор буд, ки мо ӯро дар ҳолати рӯъё дидем. Яке аз он Китобҳои Муқаддаси қадимӣ [Китоби Муқаддаси оилавии Тил, вазнаш ҳаждаҳ фунт] ба бародари Куртисс тааллуқ дошт. Ин Китоби Муқаддаси калонро хоҳар Хармон ҳангоми рӯъё аз рӯйи миз бардошт ва ҳангоми варақгардонӣ аз як саҳифа ба саҳифаи дигар оятҳоро нишон медод, дар ҳоле ки чашмонаш ба боло ва дур аз китоб нигариста буданд. Оятҳое, ки ӯ такрор мекард, ё суханони таълимӣ, ё ташаввуқбахш, ё танқидӣ буданд. Яке аз хусусиятҳои дигари ин зоҳиршавӣ дар он замон мавқеи китоб буд. Онро дар дасти кушодааш дар кунҷи чиллу панҷ дараҷа нигоҳ медошт, ва каси дигар наметавонист ягон китобро дар кунҷи монанд нигоҳ дорад, ки фавран аз дасташ налағжид; аммо хоҳар Хармон ин Китоби Муқаддасро дар он кунҷ чанд дақиқа устувор нигоҳ медошт, гӯё ки ба дасташ часпида бошад, дар ҳоле ки дар ҳамин миён аз як нафар ба нафари дигар дар ҳуҷра мегузашт.

GSAM 238Гувоҳии хонум Труздейл

GSAM 238.2Яке дигар изҳорот дар бораи ҳамин рӯъё аз хонум М. С. Труздейл, аз Трентон, штати Миссури, санаи 27 январи 1891 аст. Вай мегӯяд:—

GSAM 238.3"Ман дар соли 1845 понздаҳсола будам ва дар вақти аввалин боздиди хоҳар Хармон ба Топшам ҳузур доштам, вақте ки ӯ дар хонаи бародар Куртисс рӯъё дид, ки он ҷо Китоби Муқаддаси оилавии бузургро бардошта, онро дар ҳолате нигоҳ медошт, ки ҳеҷ каси дигар наметавонист китобро дар дасташ бидуни дарҳол лағжидан нигоҳ дорад.

GSAM 238.4"Хоҳар Хармон дар рӯъё беш аз ду соат буд. Ин аҷибтарин намоиши қудрати Худо буд, ки ман то ҳол дида будам, ва ман ӯро дар рӯъё беш аз дувоздаҳ маротиба дидаам. Инҳо ҳамеша ҳолатҳои амиқи ҷиддият ва худсанҷӣ буданд, аммо ин аз ҳама болотар буд. О! чӣ гуна мо меларзидем, вақте ки Ҷалоли осмон моро тавассути ин абзори заифаш таълим медод; вақте ки ӯ ба мо пораҳои он қадар тасаллӣбахш ва мувофиқ ба вазъи сангинамонро мехонд; мисли Ибриён 2:2, 3; Яъқуб 5:7, 8; Ибриён 10:35, 39; 1 Петрус 1:7; Луқо 12:32-37, инчунин бисёр оятҳои дигар, вай Китоби Муқаддаси оилавии калонро он қадар баланд медошт, ки ман маҷбур мешудам рӯйи курсӣ истадам, то он ҷоеро бихонам, ки ӯ ишора мекард. Ман фикр намекунам, ки хоҳар Хармон аз ман зиёда аз ду дюйм баландтар буд."

GSAM 239.1Ин гуна намоишҳо одамони беғаразро бовар кунонд, ки қудрате болотар аз инсон ин василаи фурӯтаниро идора мекунад, ва аз гӯшаву канори Ню-Ингланд даъватҳо расиданд, ки ӯ биёяд ва шаҳодаташро бирасонад.

GSAM 239Меҳнати дастӣ гуноҳ аст

GSAM 239.2Зуд пас аз ин мисс Хармон дар як рӯъё дастур ёфт, ки ба шаҳри Париж, штати Мэн, сафар кунад, ки он ҷо афроде буданд, ки пайравӣ аз меҳнати дастиро гуноҳ мешумурданд. Пастор Стивенс аз Вудстоки Мэн сарвари ин хато буд ва ба дигарон таъсири қавӣ дошт. Ӯ қаблан таблиғгари методист буд ва ҳамчун як масеҳии фурӯтан ва содиқ шинохта мешуд. Ӯ бо шавқи худ ба ҳақиқат ва тарзи зиндагии ба назар муқаддас эътимоди бисёр нафаронро ба даст оварда буд, ки ин баъзеҳоро водор сохт, то ӯро махсусан аз ҷониби Худо роҳнамоӣшуда бишуморанд. Худованд барои ӯ ба мисс Хармон танбеҳ дод. Вай гуфт, ки ӯ бо худдорӣ аз меҳнат, бо таҳмили хатогиҳояш ба дигарон ва бо маҳкум кардани ҳамаи онҳое, ки онҳоро қабул намекарданд, бар хилофи каломи Худо амал мекунад. Ӯ ҳамаи далелҳоеро, ки Худованд барои ба хатогияш бовар кунондани ӯ дода буд, рад кард ва аз иқрор кардани гуноҳҳояш сарпечӣ намуд. Ӯ ба таассуротҳо амал мекард ва сафарҳои душворро тай мекард, масофаҳои дурро пиёда тай менамуд, ки дар он ҷо танҳо бадгуфторӣ мешунид, ва дар ҳамаи ин гумон мекард, ки барои хотири Масеҳ азият мекашад. Ақл ва ҳукми ӯ нодида гирифта мешуд.

GSAM 239.3Дар бораи гувоҳии мисс Хармон ва натиҷаи парванда, ман аз номае, ки аз хонум М. С. Труздейл, ки он замон дар Париж, штати Мэн зиндагӣ мекард, гирифтаам, иқтибос мекунам. Пас аз овардани баъзе ҷузъиёти мувофиқ бо он чи дар боло омадааст, ӯ мегӯяд:—

GSAM 240.1«Эътирофҳо аз ҳама ба ҷуз сарвари онҳо, Ҷесси Стивенс, омаданд. Хоҳар Хармон ӯро ҳушдор дод, ки агар ӯ бо эътирофи хатоҳояш худро поин наорад, ба зудӣ фаъолияти худро хотима хоҳад дод. Ҳама инро пешгӯӣ медонистанд, ки ӯ ба як тарз даст ба худкушӣ хоҳад зад.»

GSAM 240.2Дар парвандаи ӯ идома чунин аст:—

GSAM 240.3«Пас аз он ки гуруҳи хурди пайравонаш ӯро тарк карданд, вай ғамгин шуд ва зуд пас аз он ақлашро аз даст дод, аз хӯрдани ҳар чизе, ки аз ҷониби бадхоҳон пухта шуда буд, сарпечӣ мекард. Вай ҳангоме ки ман хӯроки нисфирӯзияшро ба ӯ бурдам, аз бозгашти ман аз Массачусетс хабар надошт. Вай, дар ҳоле ки дасти устухонмондаашро аз сӯрохии хурди тиреза дароз мекард, пурсид: "Оё Худо туро бо ин фиристод, хоҳар Мариан?" Вақте ки ман дар посух шурӯъ ба таъхир кардам, вай аз чашидани он худдорӣ кард. Ҳолати ногувори ӯ, ки дар як ҳуҷраи хурд назди бародараш (ки кофир буд) маҳкам шуда буд, маро ба ёди он ҳушдоре овард, ки бо меҳрубонӣ аз осмон ба сӯяш фиристода шуда буд ва ӯ онро саркашона рад карда буд. Ду рӯз пас аз ин боздиди ғамангез ӯро ба назди оилааш бурданд, ки дар он ҷо зуд бо истифода аз рӯйҷойҳояш аркан сохта, ҳаёти худро бо худкушӣ хотима дод."²

GSAM 240Пешгӯии иҷрошуда

GSAM 240.4Дар тобистони соли 1845, бо даъвати Отис Николс, мисс Хармон ба Массачусетс сафар кард ва хоҳараш Сара ҳамроҳи ӯ буд. Онҳо дар хонаводаи ҷаноби Николс маскан гирифтанд. Ӯ ва ҳамсараш бо аробаи худ онҳоро ба ҷойҳои гуногун мебурданд, то дар он ҷо ҷамъомадҳо баргузор кунанд, ки дар онҳо мисс Хармон шаҳодатҳояшро ироа мекард. Бо ин роҳ ӯ тавонист ба Бостон, Роксбери ва Карвер сафар кунад. Дар замони боздиди дуюми онҳо ба Бостон, Массачусетс, ҳодисаи хеле ҷолиб рӯй дод.

GSAM 240.5Дар Бостон ва атрофи он гурӯҳе аз шахсони фанатикӣ буданд, ки низ бар ин бовар буданд, ки меҳнат кардан гуноҳ аст ва паёми асосии онҳо чунин буд: «Фурӯшед он чи доред ва ба эҳсон диҳед». Онҳо мегуфтанд, ки дар соли юбилей ҳастанд, замин бояд ором бимонад ва бечорагон бояд бе меҳнат таъмин шаванд. Сардҷент, Роббинс ва чанд нафари дигар раҳбарони ин гурӯҳ буданд. Онҳо рӯъёҳоро кори шайтон мешумурданд, зеро хатоҳои худи онҳо ошкор шуда буд. Онҳо нисбат ба ҳамаи онҳое, ки бо онҳо ҳамақида набуданд, сахтгирӣ мекарданд.

GSAM 241.1Ҳангоме ки мисс Хармон ва хоҳараш дар хонаи ҷаноби Николс меҳмон буданд, Сардҷент ва Роббинс аз Бостон омаданд, то аз ӯ як лутф хоҳанд, ва гуфтанд, ки барои дидор омадаанд ва мехоҳанд шаб дар он ҷо бимонанд. Ҷаноби Николс гуфт, ки хурсанд аст, ки онҳо омадаанд, зеро мисс Сара ва мисс Эллен Хармон дар хона ҳастанд ва ӯ мехост, ки онҳо бо онҳо шинос шаванд. Онҳо фавран фикрашонро тағйир доданд ва розӣ нашуданд, ки ба хона дохил шаванд. Ҷаноби Николс пурсид, ки оё Эллен метавонист паёмашро дар Бостон нақл кунад ва онҳо гӯш карда, сипас ҳукм хоҳанд кард. Онҳо гуфтанд: «Бале, шанбе оянда [яъне якшанбе, зеро онҳо ҳанӯз шанберо қабул накарда буданд] ба Бостон биёед; мо мехоҳем имкони шунидани ӯро дошта бошем».

GSAM 241.2Ҷаноби Николс инро соли 1858 дар хонаи худ дар Дорчестер ба ман нақл кард. Ӯ гуфт, ки тамоми ҳисобҳояшро карда буд, то субҳи якшанбе бо аробаи худ ба Бостон равад ва мисс Хармонро ба он ҷамъомади пешниҳодшуда барад. Он шом, ҳангоми дуоҳои оилавӣ, ӯ дар ҳолати рӯъё бурда шуд. Пас аз баромадан аз он, ӯ гуфт: «Бародари Николс, ман фардо ба Бостон намеравам; Худованд ба ман нишон дод, ки ман бояд ба Рэндольф равам. Ӯ дар он ҷо кореро дорад, ки ман бояд анҷом диҳам.» Ҷаноби Николс ба сухани худ эҳтироми зиёд мегузошт. Ӯ ваъда дода буд, ки рӯзи дигар ӯро ба Бостон мебарад ва бо ташвиш пурсид: «Бо ваъдаи худ ба Сарҷент ва Роббинс чӣ кор кунам?» «Ба ин аҳамият надиҳед», — гуфт мисс Хармон, — «Худованд ба ман фармуд, ки ба роҳи дигар равам». «Хуб», гуфт ҷаноби Николс, «ман инро намефаҳмам». «Худованд ба ман нишон дод, ки мо онро вақте мерасем, мефаҳмем», гуфт мисс Хармон. «Хуб», гуфт ҷаноби Николс, «барои шумо роҳи дигаре барои расидан ба он ҷо нест, ҷуз он ки мо равем ва шуморо барем, аммо ман намедонам, ки чӣ гуна ба бародарон дар Бостон ҳолатро шарҳ диҳам».

GSAM 241.2Ҷаноби Николс ба ман ҳамчунин гуфт, ки «хоҳар Хармон дар он рӯъё риёкории онҳоро дид, ки дар Бостон дар рӯзи якшанбе ҳеҷ ҷамъомад нахоҳад буд, ва Сарҷент, Роббинс ва дигароне, ки мухолиф буданд, бо гурӯҳи бузург дар Рэндольф (сездаҳ мил дуртар аз Бостон) дар рӯзи якшанбе ҷамъ хоҳанд шуд; ва он ки мо бояд бо мухолифон дар Рэндольф, дар ҷаласаи онҳо рӯзи якшанбе вохӯрем, ва дар он ҷо ба ӯ паёме барои онҳо дода мешавад, ки ростқавлон ва беғаразҳоро бовар хоҳад кунонд, ки оё рӯъёҳои ӯ аз Худованд ҳастанд ё аз Шайтон." Ба ҷои он ки аввал ба Бостон рафта, сипас ба Рэндольф раванд, ки масофаи он бисту ду мил буд, онҳо бевосита ба Рэндольф рафтанд ва тақрибан дар вақти ҷаласа ба он ҷо расиданд. Он ҷо онҳо ҳамон нафаронеро ёфтанд, ки дар Бостон бо онҳо вохӯрданро қабул карда буданд. Ҷаноби Николс пас гуфт: «Ҳоло ман мефаҳмам.»

GSAM 242.1Ин кӯшиши Сардҷент ва Роббинс барои канорагирӣ аз шаҳодати мисс Хармон ва тарзе, ки ӯро барои вохӯрӣ бо онҳо раҳнамоӣ карданд, дар зеҳни баъзе аз ҳозирин таъсири бузург гузошт. Дар бораи худи вохӯрӣ ман ҳисоботеро, ки ҷаноби Николс додааст, иқтибос мекунам:—

GSAM 242Намоишҳои ҳайратангез

GSAM 242.2«Хоҳар Эллен дар ҳолати рӯъё бо нишонаҳои ғайриоддӣ қарор гирифт ва бо овози равшан, ки ҳамаи ҳозирин метавонистанд ба таври возеҳ фаҳманд, то наздик ба ғуруби офтоб дар ҳолати рӯъё сухан меронд. Сардҷент, Роббинс ва Френч аз шунидани суханони Хоҳар Эллен дар ҳолати рӯъё хеле хашмгин ва ҳамзамон ҳаяҷонзада шуданд, ки онҳо онро кори шайтон эълон мекарданд; онҳо тамоми нуфуз ва қувваи ҷисмонии худро барои аз байн бурдани таъсири ин рӯъё сарф карданд. Онҳо якҷоя бо садои баланд суруд мехонданд ва сипас навбат ба навбат бо овози баланд сухан мегуфтанд ва аз Китоби Муқаддас мехонданд, то овози Эллен шунида нашавад, то даме ки қувваи онҳо тамом мешуд ва дастонашон меларзид ва дигар наметавонистанд аз Китоби Муқаддас бихонанд, аммо дар миёни ин ҳама саросемагӣ ва садо, овози равшан ва баланди Эллен, ҳангоми сухан гуфтанаш дар рӯъё, ба таври возеҳ аз ҷониби ҳамаи ҳозирин шунида мешуд. Мухолифати ин мардон то он даме идома ёфт, ки онҳо метавонистанд сухан гӯянд ва суруд хонанд, новобаста аз он ки баъзе аз дӯстонашон онҳоро танқид карда, аз онҳо хостанд, ки бас кунанд. Аммо Роббинс гуфт: «Шумо ба бут сар хам кардаед; шумо говчаи тиллоро парастиш мекунед.»

GSAM 243.1Ҷаноби Тейер, соҳиби хона, пурра боварӣ надошт, ки рӯъёи ӯ аз шайтон аст, чун Роббинс иддао мекард. Вай мехост онро ба як тарз санҷида шавад. Вай шунида буд, ки рӯъёҳои бо қудрати шайтонӣ бо кушодани Китоби Муқаддас ва гузоштани он бар шахси дар рӯъё буда боздошта мешаванд, ва аз Сардҷент пурсид, ки оё ӯ онро ба ин тарз месанҷад, ки ӯ аз ин кор сарпечӣ кард. Пас ҷаноби Тейер Китоби Муқаддаси оилавии калон ва вазнини андозаи кварторо, ки дар рӯи миз қарор дошт ва кам истифода мешуд, бардошта, онро кушод ва ҳангоми он ки Эллен дар ҳолати рӯъё қарор дошт, онро болои синааш гузошт, дар ҳоле ки ӯ ба девори кунҷи ҳуҷра такя карда буд. Ҳамон лаҳзае, ки Китоби Муқаддас болои синааш гузошта шуд, ӯ бархост, ба миёнаи ҳуҷра рафт, Китоби Муқаддасро дар як даст кушода нигоҳ дошта, то ҳадде ки метавонист боло бардошта, бо чашмони худ мустақим ба осмон нигариста, бо ҷиддият изҳор дошт: «Гувоҳии илҳомёфтаи Худо», ё калимаҳои ба он монанд. Ва сипас, дар ҳоле ки Китоби Муқаддасро дар як даст дароз карда буд ва чашмонаш ба боло менигаристанд, на ба Китоби Муқаддас, муддати тӯлонӣ бо дасти дигараш варақҳоро гардонда, ангушташро ба бахшҳои муайян мегузошт ва калимаҳои онҳоро бо овози ҷиддӣ ва дақиқ мехонд. Бисёре аз ҳузурдоштагон ба бахшҳое, ки ангушташ нишон медод, менигаристанд, то бубинанд, ки оё ӯ онҳоро дуруст мехонад, зеро дар ҳамин вақт чашмонаш ба боло менигаристанд. Баъзе аз оятҳое, ки зикр мешуданд, ҳукмҳо бар зидди бадкорҳо ва куфргӯён буданд; ва дигарон ҳушдорҳо ва дастурҳо оид ба ҳолати кунунии мо буданд.

GSAM 243Дарозтарин рӯъёи ӯ, беш аз шаш соат

GSAM 243.2Дар ин ҳолат ӯ тамоми нимаи дуюми рӯз то наздик ба ғуруби офтоб идома дод, то он даме ки аз ҳолати рӯъё берун омад. Вақте ки Эллен дар рӯъё бар пойҳояш бархост, бо Китоби Муқаддаси вазнини кушода дар даст, дар ҳуҷра гашт ва оятҳои Китоби Муқаддасро қироат кард, Сардҷент, Роббинс ва Френч хомӯш шуданд. Дар боқимондаи вақт онҳо, ҳамроҳ бо бисёри дигарон, ноором буданд; аммо чашмҳояшонро пӯшида, бе он ки эҳсосоташонро эътироф кунанд, то охир тоб оварданд.³

GSAM 244Издивоҷи мисс Хармон

GSAM 244.130 августи соли 1846 мисс Э. Г. Хармон ва Пастор Ҷеймс Уайт бо ҳам издивоҷ карданд ва якҷоя барои пешрафти паём заҳмат кашиданд. Дар соли 1847 кори онҳо асосан дар штатҳои Мэн ва Массачусетс маҳдуд буд.

GSAM 244.2Дар аввалин шанбе дар моҳи апрел, дар хонаи Стокбридж Ҳоуленд дар Топшам, ки он вақт маҷлисҳо одатан дар он ҷо баргузор мешуданд, ба хонум Уайт манзараи хеле ҷолиб нишон дода шуд. Ин ҳамон рӯъёест, ки дар «Навиштаҳои аввалия» зикр шудааст, ки дар он ӯ қудс ва лавозимоташ, замони мушкилот, муқаддасонро, ки аз шаҳрҳо гурехтаанд, бадхоҳонро, ки онҳоро иҳота кардаанд, наҷоти онҳо бо садои Худо, юбилей, омадани Худованд дар аробаи абрӣ ва ғайраро дид. Шояд муносиб бошад, ки ба баъзе ҳаракатҳои ӯ ҳангоми ин рӯъё диққат диҳем.

GSAM 244Бисёр Китобҳои Муқаддас дар як рӯъё истифода шуданд

GSAM 244.3Хонум Франсис Лант (духтари С. Ҳоуленд), 19-уми январи соли 1890, ба ман гуфт:

GSAM 244.3Дар паҳлӯи ҳуҷрае, ки дар он маҷлисҳо баргузор мешуданд, мизе буд, ки рӯи он чандин китобҳои навъҳои гуногун, аз ҷумла чанд нусха Китоби Муқаддас бо андозаи маъмулӣ қарор дошт. Ҳангоми рӯъё хонум Уайт бархост, ба миз рафт, як Китоби Муқаддасро бидуни он ки ба китоби дигар даст занад, бардошт ва онро бо дасти чапаш кушода болои сараш нигоҳ дошт, бо ангушти ишоратии дасти росташ ба матни Китоби Муқаддасе, ки такрор мекард, ишора намуд, дар ҳоле ки назди шахсе истода буд, ки он матн барои ӯ буд, ва сипас китоби кушодаро болои синаи он шахс гузошт. Ҳангоми бозгашт ба миз, ӯ Китоби Муқаддаси дигареро бардошта, ба ҳамон тарз боз як ояти дигарро такрор намуд ва он Китоби Муқаддаси кушодаро болои синаи шахсе, ки ба ӯ муроҷиат мекард, гузошт. Ин амал тақрибан барои шаш нафар такрор шуд; пас аз он бо назокат ба курсиаш нишаст, дар ҳоле ки чашмонаш ҳамеша ба боло ва дур аз китоб нигариста буданд."

GSAM 245.1Дар ин бора хонум Труздейл мегӯяд:

GSAM 245.1«Ман ҳузур доштам [апрели 1847], вақте ки хоҳар Уайт ба миз рафт ва аз миёни китобҳое, ки рӯи миз буданд, як-як Китоби Муқаддасро бардошта, онро бар синаи шахсе мегузошт, ки барои ӯ ояте аз Китоби Муқаддас дошт. Ин кор ҳангоми он анҷом меёфт, ки чашмони ӯ ба осмон бардошта буданд. Дар ин маврид ӯ ҳангоми суханронӣ ба ман Китоби Муқаддасро болои сараш нигоҳ медошт; сипас онро болои синаи ман гузошт. Ояти додашуда ба ман 2 Қӯринтиён 6:17 буд."⁴

GSAM 245.2Дар як нома аз хонум Франсис Лант, ӯ номҳои се нафарро, ки дар он маврид ҳузур доштанд ва ба онҳо Китоби Муқаддас гузошта шуд, дар ҳоле ки хонум Уайт барои ҳар кадоме дар бораи ояти интихобкардааш сухан меронд, зикр мекунад, ва дар миёни номҳо номи хонум Труздейл низ буд.

GSAM 245Аввалин кори ӯ дар миёни бовардорони адвентистӣ буд

GSAM 245.3Кори мисс Хармон, таҳти роҳбарии неъмати паёмбарӣ, аз январи соли 1845 то баҳори соли 1846, тақрибан ҳаждаҳ моҳ, бо «бовардорон» дар бораи наздик будани омадани Масеҳ буд, ки қаблан бо онҳо ҳамроҳӣ карда буд. Пас аз поёни ду ҳазору сесад рӯз (22 октябри 1844), то замоне ки сабаби ноумедии онҳо ва моҳияти ҳодисае, ки он замон рӯй дод, фаҳмида нашавад, хатар буд, ки боваркунандагон ба назариёти нодуруст роҳ ёбанд ё пурра аз таҷрибаи гузаштаашон даст кашанд. Паёми ӯ ба онҳо чунин буд: «Ҳаракати гузашта аз Худо буд. Имони худро устувор нигоҳ доред. Худованд ҳанӯз барои халқаш коре дорад. Китоби Муқаддасро омӯзед. Калимаро ҷустуҷӯ кунед ва шумо нур хоҳед ёфт."

GSAM 245.4Ин дастур бо нақшаи Худованд ҳамоҳанг аст. Ғояи Ӯ ҳамеша ин буд, ки паёмҳои махсуси Ӯ барои халқаш дар вақти муносиб аз Каломи Ӯ бархоста шаванд ва сипас неъмати паёмбарӣ «дар зинаи дуюм» меояд, то боваркунандагонро тасдиқ ва тақвият бахшад.

GSAM 246.1Намунаи равшани ин ҳақиқат дар ҳодисаи Корнелиус, ки дар Китоби Аъмоли Ҳаварияҳо сабт шудааст, дида мешавад. Фариштаи Худо ба ӯ зоҳир шуда, дар хонаи худаш ба ӯ рӯъёе дод. Он фаришта ҳақиқатҳои Инҷилро хуб медонист ва метавонист онҳоро ба Корнелиус таълим диҳад, аммо ӯ барои хизмат ба яке аз меросбарони наҷот, яъне ба Корнелиус, тавассути додани рӯъёе фиристода шуд. Ӯ ба ӯ итминон дод, ки ибодатҳо ва ихлоси ӯ аз ҷониби Худованд пазируфта шудаанд. Ӯ ба ӯ Инҷилро таблиғ накард, балки танҳо ба ӯ гуфт, ки Петрусро даъват кунад, ки дар Ҷоппа дар хонаи Симон чармсоз меистод. Петрус омад ва аз Китобҳои Муқаддас ба Корнелиус Инҷили Масеҳро эълон кард.

GSAM 246Мавқеи неъмати пайғамбарӣ

GSAM 246.2Дар ин нуқта хуб аст, ки тартиби рушди ин неъматҳоро, тавре ки Худованд дар каломи худ муқаррар кардааст, қайд кунем. Павлус дар номааш ба Қӯринтиён ба ин ишора мекунад, ки дар он ҷо мегӯяд: «Худо дар калисо баъзеҳоро гузоштааст, аввал апостолонро, дуюм пайғамбаронро».⁵

GSAM 246.3Вақте ки ба изҳороти апостол дар бораи муносибати ин неъматҳо дар кори Инҷил менигарем, фавран мефаҳмем, ки чаро ин тартиб риоя мешавад. Вақте ки ин неъматҳоро муқоиса мекунад, Павлус мегӯяд: «Бинобар ин забонҳо барои нишонаанд, на барои онҳое, ки бовар доранд, балки барои онҳое, ки бовар надоранд; аммо пайғамбарӣ на барои онҳое, ки бовар надоранд, балки барои онҳое, ки бовар доранд, муфид аст.»⁶ Тартиби Худованд чунин аст, ки паёмҳои махсуси Ӯ ба ҷаҳон бояд аз каломи Ӯ бархоста шаванд; ва бинобар ин Ӯ мардумро водор месозад, ки Китоби Муқаддасро таҳқиқ кунанд ва ҳамчун апостолон бори паёмҳои Худовандро бар дӯш дошта баромада, онҳоро аз Китоби Муқаддас, ки озмоиши асрҳоро паси сар кардааст, эълон намоянд. Ҳангоме ки боваркунандагон барпо мешаванд, ҳадяи пешгӯӣ дар мақоми дуюм меояд ва вазифаи худро барои комил сохтани муқаддасон, барои кори хизмат ва барои бунёди бадани Масеҳ иҷро мекунад.⁷