Боби 17 — Ҳақиқат дар зери мушкилот пеш меравад
GSAM 265.1«Чун чӯпон дар рӯзи ҳузураш дар миёни гӯсфандонаш, ки парешон шудаанд, онҳоро меҷӯяд; ҳамин тавр Ман гӯсфандонамро меҷӯям ва онҳоро аз ҳама ҷойҳое, ки дар рӯзи абрӣ ва торик парешон шудаанд, наҷот медиҳам.»1
GSAM 265.2Онҳое, ки то ин замон (1847) муждаи фариштаи сеюмро қабул карда буданд, дар моликияти ин дунё камбағал буданд ва бинобар ин аз ҷиҳати молиявӣ барои паҳн кардани паём бисёр кам кор карда метавонистанд. Пастор Уайт ва ҳамсараш ва Пастор Бейтс аҳамияти кори шахсиро дар миёни бародарони парешоншуда ва инчунин зарурати омода кардани маводи хонданӣ барои расонидан ба дасти мардумро, ҳамчун ёрдам барои раҳнамун сохтани онҳо ба донистани ҳақиқат, дарк карданд. Пастор Бейтс дар масъалаи шанбе бисёр кумак гирифт аз варақаи худ дар ин мавзӯъ, ки ҳангоми сафар ба маҳалҳои гуногун ва тавассути почта паҳн мешуд. Ӯ бо матонати беандоза кор кард.
GSAM 265Қурбонии хоҳари ҷавон барои ҳақиқат
GSAM 265.3Як вақт, ҳангоме ки барои пардохти ҳаққи сафар пул надошт, қарор дошт, ки аз Массачусетс то Ню Ҳэмпшир пиёда равад. Дар ҳамин лаҳза ӯ номае аз як хоҳари ҷавон, ки барои кӯмак ба ин кор розӣ шуда буд, ки бо музди як доллар дар як ҳафта дар хона кор кунад, дарёфт. Пас аз як ҳафта кор кардан, ӯ аз он фикр, ки Пастор Бейтс ба пул ниёз дорад, то ҳадде таассурот гирифт, ки ба корфармояш муроҷиат карда, маоши пешакӣ гирифт, то тавонад фавран 5 доллар ба ӯ фиристад. Бо ин пул ӯ арзиши сафар ба Ню Ҳэмпширро бо нақлиёти ҷамъиятӣ пардохт кард. Дар ҳар макон ӯ вохӯриҳои хуб дошт ва бисёре аз одамон ҳақиқатро пазируфтанд.
GSAM 266Идоракунии хона бо мебели қарзӣ
GSAM 266.1Барои нишон додани рӯҳияи фидокории пешгузаштагони аввалин дар ин паём, мо изҳороти хонум Уайтро дар бораи вазъи онҳо дар зимистони 1847–48 меорем, вақте ки онҳо дар хонаи васеи С. Ҳоуленд дар Топшам, Мэн, ҳуҷраҳоеро ишғол карда, бо мебелҳои қарзӣ хонадориро оғоз карданд:—
GSAM 266.2«Мо камбағал будем ва рӯзҳои сахт дидем. Шавҳарам дар роҳи оҳан санг мекашид, ки пӯсти ангуштонашро сӯрох мекард ва дар бисёр ҷойҳо хун мерехт. Мо қарор карда будем, ки вобаста набошем, балки худро таъмин кунем ва барои ёрӣ ба дигарон чизе дошта бошем. Аммо муваффақ нашудем. Шавҳарам хеле сахт кор мекард, вале наметавонист он чизеро, ки барои заҳматаш сазовор буд, ба даст орад.
GSAM 266Пастор Уайт ҳангоми буридани ҳезум
GSAM 266.3Шавҳарам аз роҳи оҳан баромад ва бо табарчааш ба ҷангал рафт, то чӯби сӯхт бибурад. Бо дарди доимии паҳлӯяш аз субҳ барвақт то торикӣ кор мекард, то дар як рӯз тақрибан панҷоҳ сент ба даст орад. Дардҳои шадид ӯро шабона аз хоб бозмедошт. Мо зуд мактубҳо аз бародарон дар штатҳои гуногун гирифтем, ки моро ба дидор ва боздид даъват мекарданд; аммо азбаски мо воситаи баромадан аз штатро надоштем, дар посух гуфтем, ки роҳ барои мо боз нест.
GSAM 266.4Мо аз бародари Чемберлен аз Коннектикут номае гирифтем, ки моро ба иштирок дар як конфронс дар он штат ташвиқ мекард. Мо қарор додем, ки меравем, агар тавонем маблағ пайдо кунем. Шавҳарам бо корфармояш ҳисоббаробарӣ кард ва фаҳмид, ки даҳ доллар барояш қарздор аст. Бо нимаш ман либосҳои хеле заруриро харидам ва сипас шинели шавҳарамро латка кардам, ҳатто латкаҳоро ба ҳам часпондам, ки фарқ кардани матои аслиро дар рукавҳо душвор мекард. Барои рафтан ба Дорчестер, Массачусетс, дар ихтиёрамон панҷ доллар монд. Сундуқи мо қариб ҳамаи он чизҳоро, ки дар рӯи замин доштем, дар бар мегирифт. Аммо мо оромии хотир ва виҷдони пок доштем ва инро болотар аз ҳама бароҳатиҳои дунё қадр мекардем.
GSAM 267.1Мо ба хонаи бародари Николс рафтем ва пеш аз он ки равем, хоҳари Николс ба шавҳарам панҷ доллар дод, ки барои сафари мо то Мидлтаун, Коннектикут кофӣ буд. Мо дар он шаҳр бегона будем ва ҳеҷ гоҳ яке аз бародаронро дар он штат надида будем. Фақат панҷоҳ сент монда буд. Шавҳарам ҷуръат накард, ки онро барои иҷораи ароба сарф кунад, бинобар ин ӯ ҷомадонро болои як тӯда тахта партофт ва мо барои ҷустуҷӯи касе бо эътиқоди монанд роҳ пеш гирифтем. Мо зуд бародари Чемберленро ёфтем, ки моро ба хонаи худ бурд."
GSAM 267Конфронс дар Роки Ҳилл, Коннектикут.
GSAM 267.2Ин конфронс дар Роки Ҳилл баргузор шуд, толори вохӯрӣ ҳуҷраи калони нотамом дар хонаи бародари Белдэн буд. Иқтибоси зерин аз номае, ки Пастор Уайт ба С. Ҳоуленд навиштааст, баъзе ҷузъиёти ҷолибро дар бораи вохӯрӣ пешкаш мекунад:—
GSAM 267.3«20 апрел бародари Белдэн аробаи худро ба Мидлтаун барои мо ва бародарони парешон дар он шаҳр фиристод. Мо тақрибан соати чаҳори баъд аз нисфирӯзӣ ба макони ӯ [Роки Ҳилл] расидем ва дар чанд дақиқа бародарон Бейтс ва Гарни ворид шуданд. Он шом мо бо тақрибан понздаҳ нафар ҷамъомад доштем. Субҳи ҷумъа бародарон меомаданд, то ки шумораи мо ба тақрибан панҷоҳ нафар расид. Инҳо ҳама пурра дар ҳақиқат набуданд. Ҷаласаи мо он рӯз хеле ҷолиб буд. Бародари Бейтс фармонҳоро ба таври равшан пешкаш кард ва аҳамияти онҳо тавассути шаҳодатҳои пурқувват таъкид шуд. Калима таъсир кард, то онҳое, ки аллакай дар ҳақиқат буданд, устувор шаванд ва онҳое, ки пурра қарор надода буданд, бедор гарданд."2
GSAM 267Даъватшуда ба ноҳияи Освего, Нью-Йорк
GSAM 267.4Дар натиҷаи паҳн шудани трактати Пастор Бейтс дар миёни адвентистҳо, одамон дар дигар штатҳо ба риояи шанбе шурӯъ карданд. Ҳирам Эдсон, аз Порт Гибсон, Нью-Йорк, мактубе навишта, Пастор ва хонум Уайт ва дигаронро даъват намуд, ки дар конфронси риоякунандагони шанбе дар Волни, ноҳияи Освего, дар августи соли 1848 ширкат варзанд. Ӯ гуфт, ки бародарон одатан камбизоат буданд ва вай наметавонист ваъда диҳад, ки онҳо дар пӯшонидани хароҷот бисёр кӯмак хоҳанд кард. Пастор Уайт дар натиҷаи кори анҷомдодааш дар майдони алаф 40 доллар гирифта буд. Қисме аз ин маблағ барои харидани либосҳои хеле зарурӣ сарф шуд ва боқимонда барои сафар ба Волни ва бозгашт пардохт гардид.
GSAM 268.1Ин конфронс дар ғарби Нью-Йорк дар анбори аробаи ҷаноби Арнолд баргузор шуд. Ҳудуди сию панҷ нафар ҳузур доштанд, ҳамаи онҳое, ки дар он қисмати штат ҷамъоварӣ кардан мумкин буд, аммо қариб ҳеҷ ду нафари онҳо дар ягон масъала мувофиқ набуданд. Ҳар кас барои назари худ бо шиддат ҷонибдорӣ мекард ва эълом медошт, ки назараш мувофиқи Китоби Муқаддас аст. Ҳамаашон шавқманд буданд, ки ақидаҳояшонро пеш баранд ва онҳоро таблиғ кунанд. Ба онҳо гуфта шуд, ки Пастор Уайт ва ҳамсараш ин қадар роҳро на барои он тай кардаанд, ки онҳоро гӯш кунанд, балки барои он омадаанд, ки ҳақиқатро ба онҳо омӯзонанд. Ҷаноби Арнолд бар ин бовар буд, ки ҳазорсолаи Ваҳй 20 аллакай гузаштааст ва яксаду чилу чор ҳазор нафаре, ки дар Ваҳй зикр шудаанд, онҳое ҳастанд, ки дар эҳёи Масеҳ бархостаанд.
GSAM 268Ҷаноби Арнолд ба тартибот эътироз мекунад
GSAM 268.2Вақте ки рамзҳои Худованди мо, ки дар ҳоли марг қарор дошт, дар назди ин ҷамъомад буданд ва онҳо мехостанд азиятҳои Ӯро ёдоварӣ кунанд, ҷаноби Арнолд бархост ва гуфт, ки ба он чи онҳо мехостанд анҷом диҳанд, бовар надорад — ки шоми Худованд идомаи иди Пасха аст ва бояд танҳо як бор дар сол баргузор шавад.
GSAM 268.3Ин ихтилофоти аҷиби назарҳо бори сангин бар хонум Уайт бор карданд. Вай хуб медонист, ки ҷаноби Арнолд дар хато аст, ва ғами бузург рӯҳияшро фишурд, зеро ба назараш мерасид, ки Худо беобрӯ мешавад. Баъзеҳо метарсиданд, ки ӯ дар ҳоли марг аст; аммо пасторон Бейтс, Уайт, Чемберлен, Гарни ва Эдсон барои ӯ дуо карданд, ва Худованд бо раҳм дуоҳои бандагонашро шунид ва ӯ ба ҳаёт баргашт. Нур аз осмон бар ӯ тоб медод ва ӯ ба зудӣ аз чизҳои дунёӣ ғофил шуд. Дар ҳоле ки дар ин ҳолат буд, баъзе аз хатоҳои ҳозирин ба ӯ нишон дода шуданд ва ҳамчунин ҳақиқат дар муқоиса бо ин хатоҳо, ки нишон медод, ки ин назари носоз, ки онҳо даъво мекарданд, ки мувофиқи Китоби Муқаддас аст, танҳо мувофиқи тасаввуроти онҳо аз Китоби Муқаддас буд ва онҳо бояд аз хатоҳои худ даст кашида, дар муждаи фариштаи сеюм муттаҳид шаванд. Ҷаласа бо шаҳомат анҷом ёфт; ҳақиқат пирӯз шуд. Онҳое, ки ин гуногунрангии аҷиби назарҳоро доштанд, хатогиҳои худро эътироф карданд ва дар атрофи ҳақиқати муосири муждаи фариштаи сеюм муттаҳид шуданд, ва Худо онҳоро бисёр баракат дод.
GSAM 269Рӯъё бо истифодаи аҷоибонаи Китоби Муқаддас
GSAM 269.1Ҳисоботи зерин дар бораи ин вохӯрӣ аз ҷониби ҷаноби Александр Росс, 4 январи 1884, ки яке аз 35 нафаре буд, ки дар он ҷамъомади хурд ҳузур доштанд, пешниҳод шудааст. Ӯ гуфт:—
GSAM 269.2«Хоҳар Уайт, ҳангоми рӯъё, бархост ва Китоби Муқаддаси оилавиро дар дасти чапаш гирифт; он китоб андозаи маъмулӣ дошт. Вай онро боз кушода, баланд нигоҳ дошта, бе он ки ба он нигоҳ кунад, бо дасти росташ аз як оят ба ояти дигар варақ мезад ва ангушташро бар оят мегузошт ва онро такрор мекард. Ман ба бисёр оятҳо нигоҳ кардам, то бубинам, ки оё ӯ ҳамон оятеро такрор мекунад, ки ба он ишора мекард. Ман ё баъзе аз ҳозирин ҳамаи онҳоро тамошо кардем. Дар ҳар маврид ӯ на танҳо ояти нишондодаашро такрор мекард, балки ин корро ҳангоми он мекард, ки чашмонаш ба боло ва дар самти муқобил аз Китоби Муқаддас нигариста буданд. Ин ҳамон оятҳое буданд, ки ӯ такрор кард ва назарияҳои бардурӯғи риоякунандагони шанбе, ки дар августи соли 1848 дар Волни ҷамъ омада буданд, барҳам заданд ва моро водор сохтанд, ки бар асоси ҳақиқат муттаҳид шавем."
GSAM 269.3Дар ҳақиқат, касеро, ки дар чунин шароит ва бо матнҳои возеҳи иқтибосшуда аз Китоби Муқаддас ва ба ин тарзи аҷоиб хатогиҳои таълимотиаш ислоҳ шуда бошанду аз онҳо даст накашида бошад, бовар кунондан душвор буд. Ин гурӯҳи риоякунандагони шанбе дар ноҳияи Освего, пас аз он ки хатогиҳои онҳо ба ин тариқ ислоҳ шуда, дар ҳақиқат муттаҳид гаштанд, аз он ҷамъомад берун рафтанд, то нурро ба дигарон паҳн кунанд. Албатта, натиҷаҳо шаҳодат медоданд, ки ин кори Худо аст. Шайтон ҳамеша омода аст, ки бо ҳар воситае, ки дорад, ҷудо кунад, таваҷҷӯҳро парешон созад ва пароканда созад. «Худо муаллифи нооромӣ нест, балки муаллифи сулҳ аст, чунон ки дар ҳамаи калисоҳои муқаддасон аст.»3
GSAM 270Ҳолатҳои мӯъҷизавии шифо
GSAM 270.1Пас аз конфронси зикршуда, вохӯриҳо дар ноҳияи Мэдисон, Порт Гибсон, Порт Байрон ва дар шаҳри Нью-Йорк баргузор шуданд. Пас аз ин дар Коннектикут як вохӯрии умумӣ доир гардид. Дар баъзе аз ин маконҳо Худованд ба хизматгоронаш хеле наздик шуд ва қудрати шифобахши Пизишки Бузург дар посух ба дуоҳои самимии мардум ба беморон расид, зеро онҳо қоидаеро, ки дар Мактуби Яъқуб оварда шудааст, риоя мекарданд.4 Ҳатто он шахсоне, ки табибон онҳоро беумед эълон карда буданд, аз бемориҳояшон шифо ёфтанд. Ҳодисаҳои чунин хусусият аз соли 1845 инҷониб дар вақтҳои гуногун такрор шудаанд.
GSAM 270Пешсафон тоб меоранд
GSAM 270.2Пастор Уайт дар нашрияи Review and Herald, 5 феврали 1880, ҳангоми ёдоварӣ аз он рӯзҳои аввали пионерӣ гуфт:—
GSAM 270.3«Дар ибтидои заҳматҳоямон мо аз норасоии ғизои муносиб гуруснагӣ ва аз норасоии либоси муносиб сармо мекашидем. Мо ҳатто аз заруриёти ҳаётӣ даст мекашидем, то барои кори Худо пул ҷамъ кунем. Дар ҳамин ҳол мо ба дараҷаи даҳшатнок худро фарсуда мекардем, то миқдори зиёди кореро, ки ба назар мерасид дар навиштан, таҳрир, сафар ва таблиғ аз як штат ба штати дигар бояд анҷом дода мешуд, иҷро намоем.»
GSAM 270.4Соли 1848 на танҳо дар таърихи адвентизм, балки аз ҷиҳати сиёсӣ низ хотирмон буд. Ҳақиқатҳои муждаи фариштаи сеюм хеле возеҳ муайян шуда буданд ва роҳҳо дар самтҳои гуногун барои пешрафти кор боз мешуданд. Дар он замон рӯйдодҳо дар ҷаҳони ахлоқӣ ва сиёсӣ шаклеро ба худ мегирифтанд, ки таваҷҷӯҳи донишҷӯёни пешгӯиро бори дигар бедор мекард. На танҳо дар миёни миллатҳои Ҷаҳони Кӯҳна нооромиҳои зиёде ҳукмфармо буд, балки дар Ҳайдсвилл, ноҳияи Уэйн, штати Нью-Йорк, зоҳиршавии спиритуализми муосир оғоз ёфт, ки донишҷӯёни Китоби Муқаддас мегуфтанд, ин бояд «руҳҳои шайтонҳо бошад, ки миллатҳои рӯи заминро ба ҷанги рӯзи Худованд ҷамъ меоранд».
GSAM 271Саргардонии миллатҳо дар соли 1848
GSAM 271.1Дар рӯзи 21-уми феврали соли 1848, вақте ки дарбориёни Луи Филиппи Фаронса атрофаш ҷамъ омада буданд, ӯ гуфт: «Ман ҳеҷ гоҳ мисли имшаб бештар дар тахти империя устувор нишаста набудам.» Дар шоми рӯзи дигар, бо пӯшидани «нимпалтои маллоҳӣ» ва дар либоси як каретачии иҷора, ӯ аз деворҳои шаҳри Париж берун фирор карда, барои ҳифзи ҷони худ паноҳгоҳ ҷуст. Гуфта мешавад, сабаби ин тағйири бузург ва ногаҳонӣ ҳаракате аз тарафи ӯ дар ҳимоят аз тасарруфи қудрат аз ҷониби папа буд, ки мардуми подшоҳии ӯ ва сарбозонашро нороҳат кард. Он рӯз дар шаҳри Париж ӯ як паради бузурги низомии артиши Фаронсаро анҷом дода буд; ва вақте силоҳҳоро ҷамъ карданд, ӯ ба қаср баргашт, ки ногаҳон як писарбачаи хурд болои як тӯп ҷаҳида, парчами серангро боло мебардошт ва фарёд мезад: «Папа бояд барканор шавад! ПАПА БОЯД БАРКАНОР ШАВАД!!» Сарбозон ин фарёдро бардошта, он босуръат дар сафҳо паҳн шуд ва ҳангоми паҳн шудан қувват мегирифт, то он даме ки ба он фарёди «ВА ШОҲ БОЯД БАРКАНОР ШАВАД!» низ ҳамроҳ шуд. Дар тӯли чанд соат тамоми Париж ба саҳнаи нооромии ваҳшӣ табдил ёфт. Сарбозон бо туфангҳо дар даст, дар ҳамроҳии як гурӯҳи мардум, ба сӯи қасри шоҳ шитофтанд. Вай, вақте аз ин нооромӣ огоҳ шуд, барои фирор бо либоси дигар шитофт.
GSAM 271Давлатҳое, ки дар мубориза иштирок доштанд
GSAM 271.2Шӯру ғавғо ва нооромии Фаронса босуръат ба кишварҳои дигар паҳн шуд. Пруссия, Ганновер, Сардиния, Сисилия, Неапол, Венеция, Ломбардия, Тоскана ва Рум низ ҳамин рӯҳияи оммавиро қабул карданд. Дар тӯли се моҳ тамоми Аврупо ба ҳаракат даромад ва беш аз сӣ империя ва подшоҳӣ дар бузургтарин нооромӣ қарор гирифтанд. Тахтҳо дар кӯчаҳо сӯзонда мешуданд, подшоҳон ва императорҳо аз тарси аз даст додани ҷони худ фирор карда, пинҳон мешуданд. Сиёсатмадорон пешгӯӣ карданд, ки як инқилоби умумии ҳукуматҳои ҷаҳон рӯй хоҳад дод.
GSAM 272.1Бисёре аз рӯҳониёни адвентист, ки то ҳол муждаи фариштаи сеюмро нашунида буданд, ин нооромиро дида, гумон карданд, ки ин муттаҳид шудани халқҳо барои «ҷанги рӯзи бузурги Худои Қодири Мутлақ» аст.5
GSAM 272Паёми мӯҳргузорӣ кашф шуд
GSAM 272.2Маҳз дар ҳамин вақт адвентистҳои рӯзи ҳафтум аз Китоби Муқаддас меомӯхтанд, ки шанбеи фармони чаҳорум нишона ё муҳри Худои зинда аст ва вақти эълони паёми мӯҳргузории Ваҳй 7:1-4 расидааст, ва онҳо роҳу воситаҳоеро барои расонидани ин паём ба мардум ҷустуҷӯ мекарданд. Дар ҳоле ки халқи рӯзи ҳафтум барои ин кор омодагӣ медид, адвентистҳои рӯзи якум мегуфтанд: «Шумо бо паёми мӯҳргузории худ дер кардед, зеро ҷанг дар рӯзи бузург ва худи омадани Худованд аллакай наздик аст».
GSAM 272Нооромиҳо ногаҳон ором шуданд
GSAM 272.3Тақрибан се моҳ пас, шӯриш дар миёни миллатҳо ором шуд; на бо роҳи ҳалли шикоятҳояшон, балки ба тарзе, ки худи рӯзноманигорон наметавонистанд шарҳ диҳанд. Дар бораи ин нооромӣ, Ҳорас Грили дар нашрияи «Нью-Йорк Трибюн» навиштааст: «Барои ҳамаи мо аҷиб буд, ки чӣ чиз ин нооромиро дар миёни миллатҳо ба таври ногаҳонӣ сар зад; аммо боз ҳам аҷибтар он аст, ки чӣ чиз онро боздошт».
GSAM 272Сенатор Чоат дар бораи вазъият дар Ҷаҳони Кӯҳна
GSAM 272.4Мо ба соли 1851 мерасем ва мебинем, ки сенатор Чоат дар як суханронӣ дар Конгресси Иёлоти Муттаҳида дар бораи вазъият дар Ҷаҳони Кӯҳна ишора карда, чунин гуфтааст:
GSAM 272.4«Чӣ гуна ҳолат ва ҷиҳат аст, ки сояҳо, абрҳо ва торикӣ бар он менишинанд, шумо пурра дарк мекунед; чӣ қадар номуътамад аст. Ба назарам мерасид, ки имтиёзҳои тоҷҳо, ҳуқуқҳои инсон ва хашмҳои нигаҳдошташудаи ҳазор сол қариб буданд, ки шамшерро барои рақобате кашанд, ки дар он хун, чун дар рӯъёи апокалиптикӣ, 'то лаҷомҳои аспҳо' ҷорӣ мешавад ва дар он тамоми насли инсон аз байн меравад; дар он замон занги бузурги замон соати дигареро эълон хоҳад кард; дар он ҷо худи ҷомеа бо оташ ва пӯлод озмоиш хоҳад шуд, ки оё он аз табиат ва Худои табиат аст ё не."
GSAM 273«Гувоҳӣ» аз 18 ноябри 1848
GSAM 273.1Дар ҳоле ки онҳое, ки даъво мекарданд, ки ин шӯриш дар байни миллатҳо дар соли 1848 омадани Худовандро мужда медиҳад, бо ноумедии сангин рӯбарӯ шуданд, вале чӣ ҳол бо адвентистҳои рӯзи ҳафтум буд, ки даъво мекарданд, ки ҳоло вақти пешниҳоди «мӯҳри Худои зинда» ба мардум расидааст? Дар посух мо аз як трактате, ки аз ҷониби Пастор Ҷозеф Бейтс дар моҳи январи соли 1849 нашр шудааст, иқтибос меорем. Дар бораи ҳодисае, ки 18 ноябри 1848 рух дод, ӯ мегӯяд:—
GSAM 273.2«Гурӯҳи хурди бародарон ва хоҳарон дар як ҷамъомад дар Дорчестер, наздики Бостон, Массачусетс ҷамъ омада буданд. Пеш аз оғози маҷлис, баъзе аз мо баъзе нуқтаҳои паёми мӯҳргузориро баррасӣ мекардем; дар бораи дуруст будани назари калимаи «баромадан» ва ғайра назари мухталиф вуҷуд дошт, ва азбаски мо каме пештар нашри паёмро дар конфронси Топшам [Мэн] мавзӯи дуо қарор дода будем, ва роҳи нашр ба назар кофӣ равшан намерасид, бинобар ин мо якдилона қарор додем, ки ҳама чизро ба Худо вогузорем. Пас аз он ки мо муддатеро дар дуои самимона барои дарёфти нур ва ҳидоят сарф кардем, Худо ба хоҳар Уайт дар рӯъё матни зеринро дод.
GSAM 273.2Мо калимаҳоро ҳамон тавре ки ӯ дар рӯъё гуфтааст, иқтибос мекунем:—
GSAM 274Суханҳое, ки дар Рӯъё гуфта шуданд
GSAM 274.1«Нур аз куҷо сар зад? Фариштаи Ту моро омӯзонад, ки нур аз куҷо сар зад. Он аз як нуқтаи хурд оғоз ёфт, вақте ки Ту як нурро пас аз дигаре мебахшидӣ. Шаҳодат ва фармонҳо ба ҳам пайвастанд, онҳоро ҷудо кардан мумкин нест; аввал даҳ фармон аз ҷониби Худо меоянд. Ӯ хеле хушҳол шуд, вақте ки қонуни Ӯ бо қувват бархост ва ҷойҳои вайроншуда оғоз ба бунёд шудан карданд. Аз заифӣ он тавассути ҷустуҷӯи каломи Ӯ қавӣ шуд. Имтиҳони он танҳо муддати кӯтоҳ буд. Ин муҳр аст! Он боло меояд! Он бармехезад, аз баромадани офтоб оғоз меёбад. Мисли офтоб, аввал сард, сипас гармтар мешавад ва нурҳояшро паҳн мекунад. Вақте он ҳақиқат бархост, дар он нури кам буд, аммо он меафзояд. О, қудрати ин нурҳо! Он дар қувват меафзояд. Бар он ҳақиқат бузургтарин вазн ва нур аст, зеро он абадӣ боқӣ мемонад, ҳатто вақте ки Китоби Муқаддас дигар зарур нест. Он дар шарқ бархост; бо як нури ночиз оғоз ёфт, аммо нурҳояш шифобахшанд. О, он ҳақиқат чи қадар пурқудрат аст; он баъд аз ворид шудан ба сарзамини некӯ ба баландтарин дараҷа мерасад, вале то он даме ки онҳо ҷовидонӣ нашаванд, афзоиш меёбад. Он аз машриқ бархост, мисли офтоб дар роҳи худ идома медиҳад, вале ҳеҷ гоҳ ғуруб намекунад.
GSAM 274.2«Фариштаҳо чор бодро нигоҳ медоранд. Худост, ки қудратҳоро бозмедорад. Фариштаҳо даст намекашанд, зеро ҳамаи муқаддасон мӯҳр нашудаанд. Вақте ки Михаил бармехезад, ин мушкилот дар тамоми рӯи замин хоҳад буд. Онҳо аллакай омодаанд, ки бивазанд. Ба хотири он ки муқаддасон мӯҳр нашудаанд, як монеа гузошта шудааст. Бале, он чи дида ва шунидаӣ, нашр кун ва баракати Худо ҳамроҳат хоҳад буд. Нигаред! Он болоравӣ дар қувват аст ва рӯз аз рӯз равшантар мешавад.»6
GSAM 274.3Пас аз баромадан аз ин рӯъё хонум Уайт ба шавҳараш гуфт,
GSAM 274.3«Ман барои ту паём дорам. Ту бояд рӯзномаи хурдеро чоп карда, ба мардум фиристӣ. Аввал он хурд бошад; вале мардум ҳангоми хондан ба ту маблағ мефиристанд, то чоп кунӣ, ва он аз аввал муваффақ хоҳад буд. Аз ин оғози хурд ба ман нишон доданд, ки он мисли ҷӯйборҳои рӯшноӣ аст, ки тамоми ҷаҳонро фаро мегиранд.»
GSAM 275Аз назари инсонӣ шубҳанок
GSAM 275.1Ин пешгӯиҳо дар соли 1848 дар бораи болоравӣ ва паҳншавии ҳақиқати шанбе гуфта шуда буданд. Агар дар он замон аз нуқтаи назари инсонӣ ба вазъият назар карда мешуд, ақл мегуфт: «Ин пешгӯӣ ҳеҷ гоҳ иҷро нахоҳад шуд». Як мард каме пас аз он ки пешгӯӣ шуд, ба яке аз ҳамкорони мо гуфт: «Барои иҷрои он чи пешниҳод мекунед, ба шумо 144 000 сол вақт лозим аст». «Чӣ!» — мегуфтанд онҳо, — «се таблиғгар — Пастор Уайт бо ҳамсараш ва Пастор Бейтс — ҳама бепул, бо камтар аз сад пайрав, ки онҳо низ ҳама бепул ҳастанд, бо чандсад нусхаи трактати ҳаштодсаҳифа оид ба масъалаи шанбе баромада, паёми ҳушдордиҳандаро ба тамоми ҷаҳон мерасонанд!» Фарази беасос!" Ҳангоме ки онҳо, ки чунин мантиқ мебурданд, мегуфтанд: "Номумкин!" имон ба паём ва шаҳодати комёбии мутлақ мегуфт: "Ба номи Худои Исроил ин амал анҷом хоҳад ёфт! ва бо эътимод ба қудрати Ӯ он бояд анҷом ёбад!"
GSAM 275Чӣ гуна аввалин нашрияи адвентистҳои рӯзи ҳафтум чоп шуд
GSAM 275.2Аз замоне ки шаҳодат дар бораи кори нашрӣ дода шуд, онҳое, ки рӯзи ҳафтумро риоя мекарданд, дуоҳои зиёде карданд, ки Худованд роҳи чопи як «газетаи хурд»-ро боз кунад. Норасоии асосӣ пул буд, ки нашри шумораи аввалро таъмин кунад. Дар моҳи июни соли 1849, Пастор Уайт имконият пайдо кард, ки бо доси дастӣ чил акр алафи тимотиро бо нархи ҳафтоду панҷ сент барои як акр даравад; ва ба ин васила ӯ тавонист шумораи аввалини ин нашрияи хурдро нашр намояд. Шояд аз ҷой хориҷ набошад, ки дар ин ҷо нусхаи саҳифаи аввалини ин варақаи хурдро ворид кунем. Хонанда дар сутуни аввал суханони Пастор Уайтро мебинад, ки дар он гуфтааст: «То ҳол роҳ барои оғози кор боз нашуда буд». Ва шумо инчунин мебинед, ки ҳамин фидокории ӯ буд, ки «роҳро боз кард».
GSAM 276Ҳисоботи хонум Уайт дар бораи аввалин рӯзномаҳо
GSAM 276.1Хонум Уайт дар бораи оғози кори нашр чунин мегӯяд:—
GSAM 276.2"Шавҳарам дар Мидлтаун, ҳашт мил дуртар аз Роки Ҳилл, Коннектикут, нашри варақаи хурдеро оғоз кард ва бисёр вақт ин масофаро пиёда тай карда, боз бармегашт, гарчанде он вақт ӯ ланг буд. Вақте ки ӯ шумораи аввалро аз чопхона овард, мо ҳама гирди он сар хам кардем ва бо дилҳои фурӯтан ва ашкҳои зиёд аз Худованд хоҳиш кардем, ки баракаташ бар кӯшишҳои заифи бандаш бошад. Сипас ӯ рӯзномаро ба ҳамаи онҳое равона кард, ки гумон мекард мехонанд, ва онро дар халтаи қолинӣ ба почтахона бурд. Ҳар шумора аз Мидлтаун ба Роки Ҳилл бурда мешуд ва ҳамеша пеш аз он ки онҳоро барои почта омода кунанд, онҳоро назди Худованд мегузоштанд ва бо дуоҳои самимии омехта бо ашк аз Худо мехостанд, ки баракаташ ҳамроҳи ин паёмрасонони хомӯш бошад. Ба зудӣ мактубҳо омаданд, ки маблағ барои нашри рӯзнома меоварданд ва хабари хуш, ки бисёре аз ҷонҳо ҳақиқатро пазируфтаанд."7
GSAM 276Пешгӯии дастгирии рӯзнома иҷро шуд
GSAM 276.3Мо бо ҳиссиёти амиқтар аз таваҷҷӯҳи оддӣ ин саҳифаи аввали аввалин нашрияеро, ки аз ҷониби адвентистҳои рӯзи ҳафтум нашр шудааст, пешкаш мекунем. Ҳаҷми пурраи «Present Truth» аз ёздаҳ шумора иборат буд, ки ҳар кадоме ҳашт саҳифа дошт ва дар ҳар саҳифа ду сутун ҷойгир буд. Маводи хонданӣ дар саҳифа андозаи 4 5/8 дар 8 дюймро ташкил медод. Шумораҳои 1 ва 4 дар моҳи июл, август ва сентябр дар Мидлтаун, Коннектикут чоп шуданд. Шумораҳои 5 то 9 дар Освего, Нью-Йорк чоп шуда, санаи онҳо декабри 1849 ва март, апрел ва майи 1850 мебошад. Шумораи 11 санаи ноябри 1850 дошта, дар Париж, Мэн чоп шудааст. Дар шумораи 6 Пастор Уайт гуфт: «Ҳангоми нашри чор шумораи аввал беш аз маблағи зарурӣ барои пардохти хароҷоти нашрияҳо ворид шуд. Ин маблағ барои пардохти хароҷоти сафарҳо ба маҷлисҳое, ки мо дар онҳо иштирок кардем, истифода шуд». Дар давоми соли 1849, таҳти таъсири ин нашрияҳо ва кори пешсафонаи Пастор Бейтс, бисёриҳо дар Вермонт, Мичиган ва дигар штатҳо паёмро пазируфтанд.
GSAM 278.1Дар муқоиса бо вазъи ноумедкунандаи кори соли 1848, мо чанд далелро, ки дар соли 1905 вуҷуд доранд, баррасӣ мекунем ва бо ин роҳ метавонем беҳтар дар бораи натиҷаи ниҳоии ин кор ҳукм кунем: оё онҳое, ки оғози хоксоронаи паёмро рад карданд, дуруст буданд, ё Худои осмон, ки тавассути бандаи занонаш дар бораи қувваи «афзояндаи» кори «мӯҳргузорӣ» сухан гуфт.
GSAM 278Пешрафти кори нашр
GSAM 278.2Ин ҳақиқат ҳоло дар тақрибан чил забони асосии ҷаҳон эълон ва чоп мешавад. Ба ҷои се рӯҳонӣ, бо шумули онҳое, ки таъин шудаанд ва иҷозатномадоранд, зиёда аз 600 нафар ҳастанд, инчунин садҳо нафари дигар, ки ҳамчун табибон, коргарони Китоби Муқаддас, омӯзгорон ва миссионерҳои тиббӣ кор мекунанд. Адабиёти ин мазҳаб дар беш аз нимсад нашрияи мухталиф ифода меёбад, ки дар наздик ба бист нашриётхона дар Аврупо, Осиё, Африқо, Амрикои Шимолӣ ва Ҷанубӣ, ҷазираҳои Уқёнуси Ором ва Австралия чоп мешаванд. Дар ин нашриётхонаҳо беш аз ҳазору яксад китоб, варақа ва трактҳои гуногун чоп мешаванд. Барои дастрас кардани як нусхаи ҳар кадом, ҳамроҳ бо нашрияҳои даврӣ барои як сол, тақрибан 340 доллар зарур аст. Ба ҷои танҳо сад пайрав, наздик ба 100 000 нафар ҳастанд, ки аз ин ҳақиқат шод мешаванд. Воқеан, ин паём, мисли офтоб, «мебарояд», ва мо метавонем бо забони шаҳодати соли 1848 бигӯем: «О, қудрати ин нурҳо!»
GSAM 278Ҳолати халқҳо
GSAM 278.3Дар ҳоле ки паём ба ин тарз пеш меравад, вазъият дар байни миллатҳо чӣ гуна буд? Аз он замон то кунун дар нашрияҳои оммавӣ борҳо изҳоротҳо оид ба ҷанги умумие, ки ба зудӣ дар Аврупо сар хоҳад зад, нашр шудаанд. Гарчанде дар ин ҷо низоъҳо буданд ва дар он ҷо ошӯб сар зад, «тӯфони умумӣ» боздошта шудааст — ба «чор бод» иҷозат дода нашудааст, ки ҳама якбора бивазанд, то «бандагони Худо мӯҳр карда шаванд». Ин ки унсурҳои низоъ ва ҷанг вуҷуд доранд, вале аз он сабаб, ки зери назоранд, сар намезананд, ба ҳама равшан аст.
GSAM 279.1Генри Уорд Бичер, чанде пеш аз маргаш, нигоҳдории чунин артишҳои калон дар Аврупоро «пешакӣ кашидани хуни ҳаёт, аз тарси он ки он рехта шавад» номид. Ӯ вазъиятро дар байни миллатҳо, бо кинаҳо ва адоватҳояшон ва муносибати таҳдидомезашон ба якдигар, ба «бунбаст»-е монанд кард, ки аз он сабаб ба вуҷуд омадааст, ки гурӯҳе аз мардон шамшерҳои хурдро ба синаи якдигар нигаронидаанд ва ҳеҷ кадоме ҷуръат намекунад зарба занад, аз тарси он ки ба ӯ зарба расонида шавад. «Аммо, — гуфт ӯ, — яке аз онҳо ба зудӣ вақти муносибро барои зарба задан хоҳад дид ва он гоҳ ҷанги умумӣ сар хоҳад зад.»
GSAM 279Муқоисаи асбобҳои ҷангӣ
GSAM 279.2Аз соли 1848 инҷониб асбобҳои ҷангӣ сохта шудаанд, ки дар муқоиса бо онҳо беҳтаринҳои он замон ҳоло танҳо бозича ҳисоб мешаванд. «Ассотсиатсияи сулҳ»-и Амрико, дар даъвати худ ба хидматҳои сулҳ дар Рӯзи якшанбеи сулҳ — 15 декабри 1895 — гуфт: «Ҳоло, дар ҳоле ки дар тамаддун пешрафти возеҳ вуҷуд дорад, аз тарафи дигар дар байни давлатҳо омодагӣ ба ҷанг бештар аз ҳарвақта аст.»
GSAM 279Генерал Майлс дар бораи омодагии ҷангӣ
GSAM 279.3Генерал Нелсон А. Майлс дар суханронӣ дар як ҷамъомади оммавӣ дар Вашингтон, Д.К., 12 январи 1904 гуфт:—
GSAM 279.4«Дар ин давраи равшанфикр ва пешрафтаи тамаддуни оқилона ва фарҳехта мо хурсанд мешудем, ки бовар кунем, ки бори вазнин ва хатарҳои ҷанг кам шудаанд; вале, ҳарчанд аҷиб ба назар расад, ҳеҷ гоҳ дар таърихи ҷаҳон замоне набуд, ки барои омодагӣ ба ҷанг ин қадар сарват исроф шавад ва миллионҳо мардони омӯхта, маҳоратманд ва интизомӣ, мусаллаҳ бо хатарноктарин силоҳҳо, аз роҳҳои саноати осоишта ҷудо шаванд, мисли ҳозира».
GSAM 280.1Аммо тӯфони ҷанг ҳанӯз таъхир мекунад, дар ҳоле ки кори мӯҳрзанӣ идома дорад.