Kapitulli 13 — Shenjat e Udhëzimit Hyjnor

GSAM 198.1"A ka provuar Perëndia të marrë një komb nga mesi i një kombi tjetër, me vështirësi, me shenja dhe me mrekulli, me luftë, me dorë të fuqishme dhe me krah të shtrirë, dhe me tmerre të mëdha, sipas të gjitha atyre që Zoti, Perëndia yt, bëri për ty në Egjipt para syve të tu? Ty t'u tregua, që të dish se Zoti është Perëndia; nuk ka tjetër përveç tij."¹

GSAM 198.2Kështu veproi Zoti duke marrë një popull nga mesi i një kombi pagan, që t'i nxirrte aty ku të mund t'u fliste atyre ligjin e tij, dhe ku t'ua dorëzonte të gdhendur në pllaka guri. Këto mrekulli nuk u bënë për të kënaqur kureshtjen e tyre; por që ata të dinin me siguri se ai që kishte "bërë gjëra të mëdha në Egjipt; vepra të mrekullueshme në vendin e Hamit, dhe gjëra të frikshme pranë Detit të Kuq,"² dhe u kishte folur atyre nga mes zjarrit dhe tymit të majës së Sinait që digjej, nuk ishte tjetër veçse Perëndia i gjallë dhe i vërtetë, Krijuesi i të gjitha gjërave.

GSAM 198Thirrja e Moisiut nga Shkurrja që Digjej

GSAM 198.3Moisiu vetë nuk do të mundej t'i nxiste izraelitët të largoheshin nga Egjipti thjesht duke u thënë atyre: "Ndërsa kullosja tufat në shkretëtirë, ndjeva keqardhje për ju në robërinë tuaj, dhe tani kam zbritur t'ju nxjerr nga Egjipti, ashtu si u përpoqa të bëja kur vrava egjiptianin pak para se të ikja në vendin e Madianit."

GSAM 199.1Duhej shkurreja që digjej e që nuk konsumohej, dhe një zë i dëgjueshëm që vinte nga mes flakëve, për ta bindur edhe vetë Moisiun se ai ishte ai që duhej "të shkonte e t'i çonte njerëzit jashtë Egjiptit." Ishte në këtë mënyrë të mrekullueshme që ai mori detyrën e tij, thirrjen e tij të lartë dhe të shenjtë, një zbulesë që menjëherë do të tërhiqte vëmendjen e vëllezërve të tij, dhe do të përgatiste mendjet e tyre për atë që do të vinte më pas, dhe kështu do t'i çonte ata të pranonin Moisiun, nën Perëndinë, si udhëheqësin e tyre.

GSAM 199.2Nëse ndonjëherë ka pasur një kohë që nga ringjallja e Shpëtimtarit kur ndjekësit e tij të pikëlluar dhe të zhgënjyer kishin nevojë të ngushëlloheshin nga prania e tij dhe fjalët e tij inkurajuese, ishte pikërisht në atë kohë kur disa nga besimtarët e trishtuar dhe të përndjekur po mbaheshin me besim të palëkundur pas "thirrjes së mesnatës" të vitit 1844; dhe nëse Perëndia, në mëshirë, ka komunikuar ndonjëherë drejtpërdrejt me shpirtërat e pikëlluar, do të dukej se padyshim do ta bënte këtë në një kohë të tillë dhe për një popull të tillë.

GSAM 199Prania e Zotit e Premtuar

GSAM 199.3Ai që nuk është i kufizuar në mënyra apo mjete pune, dhe që vendosi dhuratat e Shpirtit në kishën e tij "kur u ngjit lart,"³ premtoi se do të ishte me ndjekësit e tij në predikimin e ungjillit, "madje deri në fund të botës."

GSAM 199.4Gjatë gjithë kohës Zoti ka qenë i gatshëm të shfaqë fuqinë dhe dhuratat e tij me ata që e kërkuan plotësisht. A nuk tha ai, duke dhënë porosinë ungjillore, "Këto shenja do t'i ndjekin ata që besojnë: Në emrin tim do të dëbojnë demonë; do të flasin me gjuhë të reja; do të marrin gjarpërinj; dhe nëse pinë ndonjë gjë vdekjeprurëse, ajo nuk do t'u bëjë dëm; do të vënë duart mbi të sëmurët, dhe ata do të shërohen"?⁴

GSAM 199Dhuratat e Shpirtit Gjatë Reformacionit

GSAM 199.5Gjatë Reformacionit të shekullit të gjashtëmbëdhjetë dhe në kohët që pasuan, pati disa shfaqje të mrekullueshme të fuqisë së Zotit dhe manifestime të dhuratës së profecisë. D'Aubigné flet për profecitë e John Huss. Charles Buck, në veprën e tij Religious Anecdotes, tregon për profecitë e George Wishart në vitin 1546. John Wesley, në veprat e tij, tregon për profecitë e Jonathan Pyrah dhe përmbushjen e tyre. Pastori J. B. Finley, në autobiografinë e tij, tregon për një vizion të jashtëzakonshëm dhe shërim në personin e tij, në verën e vitit 1842. Gazeta Christian Advocate (Metodiste) botoi një rrëfim interesant për një vizion të jashtëzakonshëm dhe rezultatet e tij, siç iu dha Doktor Bondit të asaj kishe gjatë shërbesës së tij. Këto ishin shenja për ata që me përulësi kërkonin Zotin, se ai nuk kishte ndryshuar dhe se ende do të fliste me popullin e tij përmes dhuratës profetike.

GSAM 200Kisha e Mbetur do të Ketë Shpirtin e Profecisë

GSAM 200.1Ka deklarata të qarta dhe specifike në Shkrimet se Zoti do të manifestojë veçanërisht dhuratat e Shpirtit të Tij, dhe veçanërisht dhuratën e profecisë, midis njerëzve që do të gjenden duke pritur ardhjen e Tij. Teksti i parë tek i cili tërheqim vëmendjen gjendet në letrën drejtuar Korintasve, dhe thotë: "Unë falënderoj gjithmonë Perëndinë tim për ju, për hirësinë e Perëndisë që ju është dhënë me anë të Jezu Krishtit; që në çdo gjë jeni pasuruar me anë të tij, në çdo fjalë dhe në çdo dituri; ashtu si dëshmia e Krishtit u konfirmua në ju, që të mos mungoni në asnjë dhunti, duke pritur ardhjen e Zotit tonë Jezu Krisht; i cili do t'ju forcojë edhe deri në fund, që të jeni të pafajshëm në ditën e Zotit tonë Jezu Krisht."⁵

GSAM 200.2Në zbulim lexojmë për "mbetjen" — kishën e fundit ungjillore: "Dragoi u zemërua me gruan [kishën], dhe shkoi të bënte luftë me mbetjen e farës së saj, të cilët ruajnë urdhërimet e Perëndisë dhe kanë dëshminë e Jezu Krishtit."⁶ Çfarë është "dëshmia e Jezusit", pyesim ne, që duhet ta ketë kisha e fundit, dhe që me konfirmimin e saj përgatit rrugën për manifestimin e të gjitha dhuratave të Shpirtit? Për këtë pyetje gjejmë përgjigje në dëshminë që engjëlli i dha Gjonit në ishullin Patmos: "Unë rashë në këmbët e tij për ta adhuruar. Ai më tha: Mos e bëj këtë; unë jam bashkërob i yti dhe i vëllezërve të tu që kanë dëshminë e Jezusit; adhuro Perëndinë; sepse dëshmia e Jezusit është fryma e profecisë."⁷

GSAM 201.1Ky përkufizim i dhënë nga engjëlli tregon se është "shpirti i profecisë" i manifestuar në kishën që pret Krishtin ai që përgatit rrugën për të gjitha dhuntitë, dhe se bëhet luftë kundër kishës së "mbetjes" për shkak se ajo ka këtë dhunti mes vetes.

GSAM 201Dëshmia e Palit mbi Dhuratat

GSAM 201.2Letra e Palit dërguar Tessalonikasve tregon se dita e Zotit—dita e fundit e gjykimit ekzekutiv—do të vijë mbi masat "si një hajdut natën;" por që ajo nuk do t'i kapë kështu fëmijët besnikë të Zotit sepse ata janë "fëmijë të dritës dhe fëmijë të ditës." Ndër këshillat e tij për atë popull që vigjilonte ai thotë, "Mos e shuani Frymën. Mos i përbuzni profecitë. Vërtetoni të gjitha gjërat; mbani fort atë që është e mirë."⁸

GSAM 201.3Për fjalën greke propheteias, e përkthyer këtu si profecitë, Greenfield, në veprën e tij Greek Lexicon, thotë: "Ushtrimi i dhuntisë së profecisë, në këtë kuptim, 1 Tessalonikasve 5:20." Me këtë pajtohen edhe fjalorët e Parkhurst, Robinson dhe Liddell e Scott. Kjo, pra, është një dëshmi e qartë se dhurata e vërtetë e profecisë do të jetë me kishën që pret ardhjen e dytë të Krishtit. Porosia nuk është të përbuzësh dhuratën, por ta provosh; duke gjetur manifestimin e mirë, t'i "mbahesh fort" atij.⁹

GSAM 201Përmbushja e Premtimit

GSAM 201.4Ne kemi vënë re më parë se si Zoti filloi të manifestonte dhuratën e profecisë gjatë shpalljes së mesazheve të engjëllit të parë dhe të dytë. Kjo dhuratë është zhvilluar më plotësisht që nga mbyllja e dy mijë e treqind ditëve. Zoti zgjodhi instrumentin e vet për këtë qëllim, duke zgjedhur si agjentin e tij një që jo vetëm i kishte dhënë gjithçka për të, por edhe jeta e së cilës ishte në balancë, "më e dobëta ndër të dobëtit."¹⁰ Brenda dy muajsh pas kalimit të kohës, zonjusha Ellen G. Harmon, nga Portland, Maine, atëherë vetëm rreth shtatëmbëdhjetë vjeç, filloi të merrte zbulesa nga Zoti.

GSAM 202.1Duke qenë se pata mundësinë të bisedoja me ata që jetonin në Portland në kohën e vizionit të parë, dhe gjithashtu njihja zonjën Haines, në shtëpinë e së cilës zonjusha Harmon pati vizionin e saj të parë, do të rrëfej faktet ashtu si më janë dhënë nga këta persona.

GSAM 202.2Zonjusha Harmon në atë kohë ishte në një gjendje shumë kritike shëndetësore. Për disa javë me radhë ajo me vështirësi mund të fliste më shumë se me pëshpëritje. Një mjek kishte vendosur se problemi i saj ishte tuberkulozi edematoz. Ai tha se mushkëria e djathtë ishte prishur, e majtja mjaft e sëmurë, dhe se zemra ishte e prekur. Ai tha se nuk mendonte se mund të jetonte më shumë se një kohë shumë të shkurtër, dhe se mund të vdiste papritmas në çdo moment. Me shumë vështirësi mund të merrte frymë kur ishte shtrirë. Natën gjente qetësi vetëm duke u mbështetur në shtrat në një pozicion thuajse ulur. Sulmet e shpeshta të kollës dhe hemorragjitë nga mushkëritë kishin dobësuar shumë forcën e saj fizike.

GSAM 202Vizioni i Parë i zonjushës Harmon

GSAM 202.3Në kohën kur pati vizionin e parë, ajo po qëndronte në shtëpinë e zonjës Haines. Ishte në mëngjes, dhe ata po merrnin pjesë në adhurimin familjar. Ishin të pranishëm pesë persona, të gjitha motra në besim. Të tjerët ishin lutur, dhe zonjusha Harmon po lutej me pëshpëritje, kur fuqia e Perëndisë zbriti në një mënyrë mahnitëse, duke ndikuar dukshëm tek të gjithë të pranishmit, dhe në një çast ajo nuk ishte më e vetëdijshme për atë që po ndodhte përreth saj—ajo ishte në vizion.

GSAM 202.4Në takimin e ardhshëm ajo u rrëfeu besimtarëve në Portland atë që i ishte treguar. Ata kishin besim të plotë se ishte nga Zoti. Në atë kohë në Portland kishte rreth gjashtëdhjetë vetë që e miratonin atë si vepër të Zotit. Ishte një fuqi që shoqëronte vizionin, si dhe rrëfimin e tij, që mund të vinte vetëm nga Perëndia. Një ndjenjë solemne e interesave të përjetshme ishte vazhdimisht mbi të, dhe dukej se ishte mbushur me një frikë të pashprehshme se një person kaq i ri dhe i dobët si ajo do të zgjidhej si mjet përmes të cilit Zoti do t'u komunikonte dritë popullit të Tij. Ajo deklaroi se, ndërsa ishte në vizion, dukej e rrethuar nga engjëj të ndritshëm në oborret e lavdishme të qiellit, ku gjithçka është gëzim dhe paqe, dhe se ishte një ndryshim i trishtë të zgjohesh në realitetet e pakënaqshme të kësaj jete mortale.

GSAM 203Përmbledhje e Vizionit të Parë

GSAM 203.1Përmbledhja e shkurtër e mëposhtme e vizionit të saj të parë, siç ua rrëfeu besimtarëve në Portland, do të japë një ide për natyrën e të gjitha vizioneve:—

GSAM 203.2"Ndërsa po lutesha, fuqia e Perëndisë më erdhi mbi mua si kurrë më parë. U rrethova me dritë dhe po ngrihesha gjithnjë e më lart nga toka. U ktheva për të kërkuar njerëzit e Adventit në botë, por nuk i gjeta, kur një zë më tha: 'Shiko përsëri dhe shiko pak më lart.' Atëherë ngrita sytë dhe pashë një rrugë të drejtë dhe të ngushtë, të ngritur lart mbi botën. Në këtë rrugë, njerëzit e Adventit po udhëtonin drejt qytetit, i cili ndodhej në skajin më të largët të saj. Ata kishin një dritë të ndritshme të vendosur pas tyre, në fillim të rrugës, që një engjëll më tha se ishte 'thirrja e mesnatës'. Ajo ndriçonte gjatë gjithë rrugës dhe u jepte dritë këmbëve të tyre, që të mos pengoheshin. Dhe nëse mbanin sytë të fiksuar te Jezusi, i cili ishte pak përpara tyre dhe i udhëhiqte drejt qytetit, ata ishin të sigurt. Por së shpejti disa lodheshin; thoshin se qyteti ishte shumë larg dhe prisnin të ishin futur më parë. Atëherë Jezusi i inkurajonte duke ngritur krahun e tij të djathtë të lavdishëm, dhe nga krahu i tij dilte një dritë e ndritshme, e cila valëvitej mbi njerëzit e adventit, dhe ata brohorisnin: Halelujah! Të tjerë me nxitim mohuan dritën pas tyre dhe thanë se nuk ishte Perëndia ai që i kishte çuar kaq larg. Drita pas tyre u shua, duke lënë këmbët e tyre në errësirë të plotë, dhe ata u penguan, i hoqën sytë nga shënjestra dhe e humbën Jezusin nga syri, dhe ranë jashtë rrugës, poshtë në botën e errët dhe të ligë. Së shpejti dëgjuam zërin e Perëndisë si të shumë ujërave, i cili na dha ditën dhe orën e ardhjes së Jezusit. Shenjtorët e gjallë e njohën dhe e kuptuan zërin, ndërsa të ligjtë menduan se ishte bubullimë dhe tërmet. Kur Perëndia shpalli kohën, ai derdhi mbi ne Shpirtin e Shenjtë, dhe fytyrat tona filluan të ndriçonin dhe të shkëlqenin me lavdinë e Perëndisë, ashtu si ajo e Moisiut kur zbriti nga Mali Sinai."¹¹

GSAM 204Përshkrimi i gjendjes së zonjës White gjatë vizionit

GSAM 204.1Para se të ndjekim më tej rrëfimin emocionues të kësaj shfaqjeje të mrekullueshme të Shpirtit të Perëndisë, do të paraqes disa fakte në lidhje me vizionet. Hera e parë që pashë zonjën E. G. White (më parë zonjushë Harmon) ishte në tetor të vitit 1852. Atë ditë e pashë atë në një vizion që zgjati më shumë se një orë. Që atëherë kam pasur privilegjin ta shoh atë në vizion rreth pesëdhjetë herë. Kam qenë i pranishëm kur mjekët e kanë ekzaminuar atë ndërsa ishte në këtë gjendje, dhe e konsideroj një kënaqësi të dëshmoj për atë që kam parë dhe di. Shpresoj që një rrëfim i fakteve të kësaj çështjeje të mos hidhet poshtë pa kujdes për supozimet e rastësishme të atyre që kurrë nuk e kanë parë atë në këtë gjendje.

GSAM 204.2Ndërsa kalon në vizion, ajo bën tri britma magjepsëse "Lavdi!", të cilat jehonojnë e rijehonojnë; e dyta, dhe veçanërisht e treta, më e zbehtë, por më emocionuese se e para, zëri i ngjan atij të dikujt që është mjaft larg jush dhe sapo po del nga dëgjimi. Për rreth katër ose pesë sekonda duket sikur bie poshtë si një person i fikur, ose si dikush që ka humbur fuqinë; pastaj duket sikur menjëherë mbushet me fuqi mbinatyrore, herë-herë ngrihet menjëherë në këmbë dhe ecën nëpër dhomë. Ka lëvizje të shpeshta të duarve dhe krahëve, duke treguar djathtas ose majtas ndërsa koka i kthehet. Të gjitha këto lëvizje bëhen në një mënyrë jashtëzakonisht të hijshme. Në çfarëdo pozicioni që të vendoset dora ose krahu, është e pamundur që dikush ta lëvizë atë. Sytë e saj janë gjithmonë të hapur, por ajo nuk i mbyll; koka i është ngritur dhe ajo shikon lart, jo me një shikim të zbrazët, por me një shprehje të këndshme, që ndryshon nga normalja vetëm në atë që duket sikur po shikon me vëmendje një objekt të largët. Ajo nuk merr frymë, megjithatë pulsi i rreh rregullisht. Pamja e saj është e këndshme, dhe ngjyra e fytyrës ashtu e gjallë si në gjendjen e saj natyrale.

GSAM 205Krahasuar me atë të Danielit

GSAM 205.1Gjendja e saj sa i përket frymëmarrjes, humbjes së forcës dhe forcimit kur e prek engjëlli i Perëndisë, përputhet në mënyrë të përkryer me përshkrimin që jep profeti Daniel për përvojën e tij vetjake në vizion, kur ai thotë: "Prandaj mbeta vetëm, dhe pashë këtë vizion të madh, dhe nuk më mbeti asnjë forcë; sepse hijeshia ime u kthye në prishje brenda meje, dhe nuk ruajta asnjë forcë." "Sepse si mund të flasë shërbëtori i këtij zotit tim me këtë zotin tim? Sepse, sa për mua, menjëherë mbeta pa asnjë forcë, as frymë nuk më ka mbetur. Atëherë erdhi përsëri dhe më preku dikush me pamje njeriu, dhe më forcoi, dhe tha: O njeri i dashur shumë, mos u frikëso; paqja qoftë me ty; forcohu, po, forcohu. Dhe kur më foli, u forcova, dhe thashë: Le të flasë Zoti im, sepse ti më ke forcuar."¹²

GSAM 205DËSHMITË E DËSHMITARËVE OKULARË

GSAM 205M. G. Kellogg, M.D.

GSAM 205.2Sa i përket gjendjes së zonjës White gjatë vizionit, disa dëshmi nga dëshmitarë okularë mund të jenë të përshtatshme. E para është nga M. G. Kellogg, M.D., i cili i referohet vizionit të parë të dhënë në Michigan, më 29 maj 1853, në një mbledhje të mbajtur në Tyrone, Qarku Livingston. Ai thotë:—

GSAM 206.1"Motër White ishte në vizion për rreth njëzet minuta ose gjysmë ore. Kur ajo hyri në vizion, të gjithë të pranishmit dukeshin sikur ndienin fuqinë dhe praninë e Perëndisë, dhe disa prej nesh me të vërtetë ndjenim Shpirtin e Perëndisë që prehej mbi ne fuqishëm. Ne ishim të angazhuar në lutje dhe në një mbledhje sociale të së shtunës në mëngjes rreth orës nëntë. Vëllai White, babai im, dhe Motër White ishin lutur, dhe unë po lutesha në atë kohë. Nuk kishte pasur asnjë entuziazëm, asnjë demonstrim. Megjithatë, ne u lutëm me përkushtim që Perëndia të bekojë mbledhjen me praninë e tij dhe të bekojë veprën në Michigan. Kur Motër White dha atë britmë triumfale 'Lavdi! l-a-v-d-i-! l-a-v-d-i-!' që e keni dëgjuar kaq shpesh kur hynte në vizion, Vëllai White u ngrit dhe njoftoi të pranishmit se gruaja e tij ishte në vizion. Pasi shpjegoi mënyrën e vizioneve të saj, dhe se ajo nuk merrte frymë ndërkohë që ishte në vizion, ai ftoi këdo që dëshironte të vinte përpara dhe ta kontrollonte. Dr. Drummond, një mjek, i cili ishte gjithashtu predikues Adventist i Ditës së Parë, i cili (para se ta kishte parë në vizion) kishte deklaruar se vizionet e saj ishin me origjinë mesmerike dhe se ai mund t'i jepte asaj një vizion, u afrua dhe pas një ekzaminimi të kujdesshëm, u zbeh shumë dhe vuri në dukje: 'Ajo nuk merr frymë!'

GSAM 206.2"Jam plotësisht i sigurt se ajo nuk merrte frymë në atë kohë ndërsa ishte në vizion, as në asnjërin nga disa të tjera që ka pasur kur unë isha i pranishëm. Dalja nga vizioni ishte po aq e dallueshme sa hyrja në të. Treguesi i parë që patëm se vizioni kishte përfunduar ishte kur ajo filloi përsëri të merrte frymë. Ajo mori frymën e parë të thellë, të gjatë dhe të plotë, në një mënyrë që tregonte se mushkëritë e saj ishin krejtësisht të zbrazëta nga ajri. Pas frymës së parë, kaluan disa minuta para se të merrte të dytën, e cila mbushi mushkëritë saktësisht si e para; pastaj një pushim prej dy minutash, dhe një frymëmarrje e tretë, pas së cilës frymëmarrja u bë e natyrshme." Nënshkrimi: "M. G. Kellogg, M.D., Battle Creek, Mich., 28 dhjetor 1890."

GSAM 207F. C. Castle

GSAM 207.1Ne japim deklaratën e mëposhtme nga një individ që dëshmoi një ekzaminim mjekësor të zonjës White ndërsa ishte në vizion në Stowe, Vermont, në verën e vitit 1853. Ai thotë:—

GSAM 207.2"Ishte i pranishëm një mjek, i cili bëri një ekzaminim të tillë të saj, siç i diktonin urtia dhe dijet e tij, për të gjetur shkakun e manifestimit. Një qiri i ndezur iu afrua syve të saj, të cilët ishin hapur gjerë; asnjë muskul i syrit nuk lëvizi. Pastaj ai e kontrolloi pulsin dhe frymëmarrjen, dhe nuk kishte asnjë frymëmarrje. Rezultati ishte se ai u bind se kjo nuk mund të shpjegohej me parime natyrore ose shkencore." Nënshkruar, "F. C. Castle."

GSAM 207D. H. Lamson

GSAM 207.3Dëshmitë e mëposhtme lidhen me një ekzaminim të kryer ndërsa zonja White ishte në vizion, në një mbledhje të mbajtur në shtëpinë e pastorit James White, në rrugën Monroe, Rochester, N.Y., më 26 qershor 1854:—

GSAM 207.4"Unë atëherë isha shtatëmbëdhjetë vjeç. Më duket se pothuajse dëgjoj ato britma të mahnitshme 'L-a-v-d-i!' që ajo i shqiptoi. Pastaj ajo u ul lehtë në dysheme, jo duke rënë, por duke u ulur ngadalë, dhe u mbajt në krahët e një ndihmësi. Erdhën dy mjekë, një plak dhe një i ri. Vëllai White dëshironte fort që ata ta ekzaminonin motrën White me kujdes, gjë që ata bënë. U soll një pasqyrë, dhe njëri prej tyre e mbajti mbi gojën e saj ndërsa ajo fliste; por shumë shpejt ata hoqën dorë nga kjo dhe thanë: 'Ajo nuk merr frymë.' Pastaj ata i ekzaminuan me kujdes anët e saj, ndërsa ajo fliste, për të gjetur ndonjë shenjë të frymëmarrjes së thellë, por nuk e gjetën. Ndërsa po e mbyllnin këtë pjesë të ekzaminimit, ajo u ngrit në këmbë, ende në vizion, duke mbajtur një Bibël lart, duke kaluar nga një varg te tjetri, duke cituar saktë, megjithëse sytë i kishte kthyer lart dhe larg librit.

GSAM 208.1"Ajo pati një pamje të shtatë plagëve të fundit. Pastaj ajo pa triumfin e të shenjtëve, dhe britmat e saj të triumfit më duket sikur i dëgjoj edhe tani. Për këto fakte dëshmoj lirisht." Nënshkrimi: "Pastor D. H. Lamson, Hillsdale, Mich., 8 shkurt 1893."

GSAM 208Zonja Drusilla Lamson

GSAM 208.2Një dëshmi tjetër jepet në lidhje me të njëjtin ekzaminim mjekësor nga zonja Drusilla Lamson, vejusha e kushëririt të pastorit Lamson, dhe përgjegjëse e Sanatoriumit Clifton Springs, N.Y. Duke folur për mbledhjen e 26 qershorit 1854, ajo thotë:—

GSAM 208.3"Më kujtohet takimi kur u bë provë, domethënë për të testuar atë që Vëllai White kishte thënë shpesh, se Motër White nuk merrte frymë ndërsa ishte në vizion, por nuk më kujtohet emri i mjekut që ishte i pranishëm.... Duhet të ketë qenë Doktori Fleming, pasi ai ishte mjeku që herë pas here thirrej për këshillë. Ai, megjithatë, tani ka vdekur. Mund të them kaq: testi u bë, dhe asnjë shenjë fryme nuk ishte e dukshme në pasqyrë." Nënshkruar, "Drusilla Lamson, Clifton Springs, N.Y., 9 mars 1893."

GSAM 208.4Edhe një dëshmi tjetër nga një person që ishte i pranishëm në rastin e përmendur më sipër:—

GSAM 208David Seeley

GSAM 208.5"Kjo për të vërtetuar se kam lexuar dëshmitë e mësipërme të David Lamson dhe zonjës Drusilla Lamson, në lidhje me deklaratën e mjekut kur po ekzaminonte zonjën E. G. White ndërsa ajo ishte në vizion, më 26 qershor 1854. Unë isha i pranishëm në atë mbledhje dhe pashë ekzaminimin. Unë pajtohem me atë që deklarojnë Vëllai dhe Motra Lamson, dhe do të thoja më tej se ishin Doktori Fleming dhe një mjek tjetër më i ri ata që kryen ekzaminimin. Pasi Zonja White u ngrit në këmbë, ashtu siç ata kanë deklaruar, duke cituar tekstet e Shkrimit, Doktori Fleming kërkoi një qiri të ndezur. Ai e mbajti këtë qiri sa më afër buzëve të saj pa e djegur, dhe në vijë të drejtë me frymën e saj në rast se ajo do të merrte frymë. Nuk pati asnjë dridhje të vogël të flakës. Më pas doktori tha me theks, 'Kjo e mbyll çështjen përgjithmonë, nuk ka frymë në trupin e saj.'" Nënshkruar, "David Seeley, Fayette, Iowa, 20 gusht 1897."

GSAM 209Zoti dhe zonja A. F. Fowler

GSAM 209.1Deklaratat e mëposhtme lidhen me një ekzaminim të kryer ndërsa zonja White ishte në vizion në Waldron's Hall, Hillsdale, Mich., në muajin shkurt, 1857. Doktori Lord, një mjek nga Hillsdale me pesëdhjetë vjet përvojë, kreu një ekzaminim jashtëzakonisht të kujdesshëm, për të cilin paraqes dëshmitë e mëposhtme:—

GSAM 209.2"Ne ishim të pranishëm kur (në shkurt 1857) motra E. G. White pati një vizion në Waldron's Hall, Hillsdale. Dr. Lord bëri një ekzaminim dhe tha, 'Zemra e saj rreh, por nuk ka frymëmarrje. Ka jetë, por nuk ka veprim të mushkërive; nuk mund ta shpjegoj këtë gjendje.'" Nënshkruar, "A. F. Fowler, Zonja A. F. Fowler, Hillsdale, Mich., 1 janar 1891."

GSAM 209C. S. Glover

GSAM 209.3Këtu jepet një deklaratë tjetër në lidhje me të njëjtin vizion:—

GSAM 209.4"Unë isha i pranishëm kur Motër White pati vizionin e përmendur më sipër në Waldron's Hall, Hillsdale. Përveç deklaratës së mësipërme, dëgjova doktorin të thoshte se gjendja e Motrës White gjatë vizionit ishte 'përtej njohurive të tij.' Ai gjithashtu tha, 'Ka diçka mbinatyrore rreth kësaj.'" Nënshkruar, "C. S. Glover, Battle Creek, Mich., 19 janar 1891."

GSAM 209Zoti dhe zonja Carpenter

GSAM 209.5Ja një deklaratë e tretë mbi të njëjtin rast:—

GSAM 209.6"Kjo është për të vërtetuar se ne ishim të pranishëm në Waldron's Hall, Hillsdale, Mich., në shkurt të vitit 1857, kur zonja E. G. White pati një vizion, dhe ndërsa ishte në atë gjendje u ekzaminua nga Dr. Lord, dhe dëgjuam deklaratën e tij publike në lidhje me rastin, siç u dha më sipër nga Vëllai dhe Motra Fowler." Nënshkruar, "W. R. Carpenter, Eliza Carpenter, Noblesville, Ind., 30 gusht 1891."

GSAM 210D. T. Bourdeau

GSAM 210.1Vëmendja juaj tërhiqet më pas te një test i kryer ndërsa zonja White ishte në vizion në Buck's Bridge, Qarku St. Lawrence, N.Y.:—

GSAM 210.2"Më 28 qershor 1857, e pashë motër Ellen G. White në vizion për herë të parë. Unë nuk besoja në vizionet; por një rrethanë ndër të tjera që mund të përmend më bindte se vizionet e saj ishin nga Perëndia. Për t'u bindur nëse ajo merrte frymë apo jo, së pari vendosa dorën mbi gjoksin e saj aq gjatë sa të kuptoja se nuk kishte asnjë lëvizje të mushkërive më shumë sesa do të kishte pasur sikur të ishte trup i pajetë. Pastaj e hoqa dorën dhe e vendosa mbi gojën e saj, duke i shtrydhur vrimat e hundës mes gishtit të madh dhe atij tregues, në mënyrë që të ishte e pamundur për të të nxirrte apo të tërhiqte ajër, edhe sikur të kishte dëshiruar ta bënte këtë. E mbajta kështu me dorën time për rreth dhjetë minuta, kohë e mjaftueshme që ajo të mbytej në rrethana normale; ajo nuk u prek aspak nga kjo provë. Që nga momenti kur kam qenë dëshmitar i këtij fenomeni të mrekullueshëm, asnjëherë nuk kam qenë i prirur të dyshoj për origjinën hyjnore të vizioneve të saj." Nënshkrimi: "D. T. Bourdeau, Battle Creek, Mich., 4 shkurt 1891."

GSAM 210Një Doktor Medium Shpirtëror duke Testuar Vizionin

GSAM 210.3Do të përmend një ekzaminim mjekësor tjetër që e pashë në Parkville, Qarku St. Joseph, Michigan, më 12 janar 1861.

GSAM 210.4Në përfundim të një predikimi të dhënë nga zonja White për një kongregacion të madh që ishte mbledhur në shtëpinë e takimeve Adventiste, bekimi i Perëndisë ra mbi të në një mënyrë të jashtëzakonshme, dhe ajo hyri në vizion ndërsa ishte ulur në karrigen e saj. I pranishëm ishte edhe një Doktor Brown, një burrë fizikisht i shëndetshëm dhe i fortë, medium shpirtëror. Ai kishte thënë se vizionet e saj ishin të njëjta me mediumizmin shpirtëror, dhe se nëse ajo do të kishte një vizion aty ku ai ndodhej, ai mund ta nxirrte nga ai brenda një minute. U bë një ftesë që kushdo që dëshironte të vinte përpara dhe, me anë të ekzaminimit, të bindej për gjendjen e saj ndërsa ishte në vizion. Doktori u afrua, por para se të kishte përfunduar gjysmën e ekzaminimit, u zbeh tmerrësisht dhe u dridh si gjethe aspeni. Pastori White tha, "A do ta raportojë doktori gjendjen e saj?" Ai u përgjigj, "Ajo nuk merr frymë," dhe me nxitim u drejtua për te dera. Ata pranë derës që e dinin për mburrjet e tij thanë, "Kthehu mbrapsht dhe bëj atë që the se do të bëje; nxirr atë grua nga vizioni." Në një tronditje të madhe ai kapte dorezën e derës, por nuk i lejohej ta hapte derisa ata pranë derës pyetën: "Doktor, çfarë është?" Ai u përgjigj: "Vetëm Perëndia e di; më nxirrni nga kjo shtëpi;" dhe doli jashtë.

GSAM 211.1Ishte e qartë se fryma që e ndikonte atë si medium ishte po aq e shqetësuar në praninë e fuqisë që kontrollonte zonjën White në vizion sa të pushtuarit nga demonët në ditët e Shpëtimtarit, të cilët pyetën: "A erdhe këtu për të na munduar para kohe?"¹³

GSAM 211.2Në këtë rrethanë shihet një ngjashmëri me atë të regjistruar në përvojën e profetit Daniel. Ndërsa ai hyri në vizion nga Shpirti i Zotit, kaldeanët që ishin të pranishëm—paganë që nuk e njihnin atë Shpirt—u trembën shumë dhe "ikën për t'u fshehur."¹⁴

GSAM 211Zonjusha Harmon u urdhërua t'i rrëfente vizionet e saj

GSAM 211.3Rreth një javë pas vizionit të saj të parë, në një mbledhje të mbajtur në shtëpinë e babait të saj, zonjusha Harmon pati një vizion të dytë në të cilin iu urdhërua të bënte të ditur të tjerëve atë që i ishte zbuluar. Ajo ishte në një konfuzion të madh për të ditur se si mund të zbatonte urdhrin e Zotit. Shëndeti i saj ishte aq i dobët sa ajo vuante fizikisht, dhe sipas të gjitha dukjeve i kishte mbetur vetëm pak kohë për të jetuar. Ajo ishte vetëm shtatëmbëdhjetë vjeç, e vogël dhe e brishtë, e panjohur me jetën shoqërore, dhe natyrshëm kaq e turpshme dhe e tërhequr sa i bënte të dhimbshme takimet me të panjohur. Ajo u lut me përkushtim për disa ditë, dhe deri vonë në natë, që kjo barrë të hiqej dhe t'i vendosej dikujt tjetër më të aftë për ta mbajtur. Por drita e detyrës nuk ndryshoi kurrë, dhe fjalët e engjëllit tingëllonin vazhdimisht: "Bëj të ditur të tjerëve atë që të kam zbuluar."

GSAM 212.1Ndërsa ishte në këtë gjendje të trazuar mendore, zonjusha Harmon mori pjesë në një tubim tjetër që u mbajt në shtëpinë e babait të saj. Në këtë mbledhje, të gjithë të pranishmit u bashkuan në një lutje të përzemërt për të, dhe një herë tjetër ajo i kushtoi veten Zotit, duke ndjerë se ishte e gatshme të përdorej për lavdinë e tij. Ndërsa po lutej, errësira e dendur që e kishte mbuluar u shpërnda; dhe siç tha më vonë, një dritë e ndritshme, si një top zjarri, erdhi drejt saj, dhe teksa ra mbi të, iu mor fuqia, dhe i dukej sikur ishte në praninë e Jezusit dhe të engjëjve. Përsëri u përsërit: "Bëj të njohur të tjerëve atë që të kam zbuluar." Ajo tha se i kishte kërkuar me ngulm që, nëse duhej të shkonte dhe të rrëfente atë që Zoti i kishte treguar, të ruhej nga mburrja. Atëherë një engjëll i tha asaj se lutja e saj ishte dëgjuar, dhe se nëse do të ishte në rrezik të lëvdohej, ajo do të prekej nga sëmundja. Engjëlli i tha asaj: "Nëse ju shpallni mesazhin me besnikëri dhe qëndroni deri në fund, do të hani nga fruti i pemës së jetës dhe do të pini nga lumi i ujit të jetës."

GSAM 212Vizita e zonjushës Harmon në Poland, Maine

GSAM 212.2Zonjushës Harmon i ishte treguar se duhej të shkonte në Poland, Maine, dhe të rrëfente vizionin e saj. Ditën pas këtij vizioni të tretë, papritmas për të gjithë, kunati i saj erdhi me karrocë te dera e shtëpisë së babait të saj dhe i propozoi ta çonte në Poland. Ndërsa ishte atje, ajo mbajti një mbledhje ku rrëfeu vizionin. Hazen Foss,¹⁵ duke qenë në dëshpërim, nuk mundi të bindej të merrte pjesë në shërbim, por me veshin pranë derës jashtë, e dëgjoi të rrëfente vizionin e saj, dhe tha, "Vizioni që ajo ka rrëfyer është po aq i ngjashëm me atë që m’u tregua mua sa dy persona mund të përshkruajnë të njëjtën gjë." Të nesërmen në mëngjes ai u takua papritmas me zonjushën Harmon dhe i tha: "Bëhu besnike në mbartjen e barrës dhe në rrëfimin e dëshmive që Zoti do të të japë, dhe ti nuk do të braktisesh nga Perëndia." Të tjerëve ai u tha: "Ajo është vegla mbi të cilën Zoti ka vënë këtë barrë." Ai me siguri duhej ta dinte, pasi kishte parë personin në vizionin ku i ishte thënë se barra ishte "hequr" prej tij.

GSAM 213.1Puna e zonjushës Harmon që nga ajo kohë ishte të shkonte nga një vend në tjetrin në Shtetet e New England, duke rrëfyer atë që i ishte treguar. Në disa raste, në vizion, i thuhej ku të shkonte dhe gjithashtu i thuhej se me çfarë vështirësish do të përballej. Mesazhet e saj ishin, veçanërisht, qortime për ata që po devijonin drejt doktrinës së ardhjes shpirtërore të Krishtit, dhe inkurajime për të gjithë që të qëndronin të përkushtuar ndaj përvojës së kaluar.

GSAM 213.2Ajo thotë për përvojën e saj: "Disa u tërhoqën plotësisht nga puna dhe përjashtuan nga bashkësia të gjithë ata që nuk pranonin pikëpamjet e tyre mbi këtë çështje.... Perëndia më zbuloi këto gabime në vizion dhe më dërgoi te fëmijët e tij që po gabonin për t'i shpallur ato; por shumë prej tyre e refuzuan plotësisht mesazhin dhe më akuzuan se po përshtatesha me botën. Nga ana tjetër, Adventistët nominalë më akuzuan për fanatizëm, dhe unë u paraqita në mënyrë të rreme, e nga disa në mënyrë të ligë, si udhëheqësja e atij fanatizmi që në të vërtetë po punoja ta zhdukja."¹⁶ Për këtë do të mësojmë më plotësisht në kapitullin vijues.