Kapitulli 4 — Koha e Fundit

GSAM 77.1"ATËHERË thashë unë, o Zoti im, cili do të jetë fundi i këtyre gjërave? Dhe ai tha, Shko në rrugën tënde, Daniel: sepse fjalët janë të mbyllura dhe të vulosura deri në kohën e fundit. ... Të ligët do të bëjnë të liga: dhe asnjë nga të ligët nuk do të kuptojë; por të mençurit do të kuptojnë."¹

GSAM 77.1"Ai më tha: 'Kupto, o biri i njeriut, sepse vizioni do të jetë në kohën e fundit.'"²

GSAM 77.1"Por ti, o Daniel, mbyll fjalët dhe vulos librin, madje deri në kohën e fundit; shumë do të vrapojnë përpara e mbrapa, dhe njohuria do të shtohet."³

GSAM 77.1Çfarë nënkuptohet këtu me "kohën e fundit"? Nuk mund të jetë vetë fundi i vërtetë, sepse në atë rast pjesa e profecisë së Danielit që ishte "e vulosur" nuk do të kishte asnjë dobi për njerëzimin. Duke qenë se "gjërat që janë zbuluar na përkasin,"⁴ kjo pjesë duhet të jetë e dobishme në një kohë të caktuar. Prandaj shprehja "koha e fundit" duhet t'i referohet një periudhe menjëherë para vetë fundit, në të cilën gjërat e përmendura te Daniel do të kuptohen.

GSAM 77Dita e Përgatitjes së Tij

GSAM 77.2Pa dyshim, ai i referohet asaj kohe që profeti Nahum e quajti "dita e përgatitjes së tij." Këtu profeti po fliste për shkatërrimin e Ninive me "zhurmën e kamzhikut, zhurmën e rrotullimit të rrotave, të kuajve që kërcejnë dhe të karrocave që hidhen."⁵ Vëmendja e profetit tërhiqet së pari te një fatkeqësi më e madhe që do të vijë mbi të gjithë botën, kur "malet dridhen për shkak të tij, kodrat shkrijnë, dhe toka digjet në praninë e tij, po, bota dhe të gjithë banorët e saj. Kush mund të qëndrojë para zemërimit të tij? Dhe kush mund të mbijetojë në ashpërsinë e zemërimit të tij? Furia e tij derdhet si zjarr, dhe shkëmbinjtë rrëzohen prej tij.... Ai do të bëjë një fund të plotë; pikëllimi nuk do të ngrihet më për herë të dytë."⁶

GSAM 78Karroca me pishtarë flakërues

GSAM 78.1Edhe më tej profeti flet për këtë ditë përgatitjeje: "Karrocat do të jenë me pishtarë flakërues në ditën e përgatitjes së tij, dhe bredhat do të dridhen tmerrësisht. Karrocat do të çmenden në rrugë, do të shtyhen njëra me tjetrën në sheshe të gjera; do të duken si pishtarë, do të vrapojnë si rrufe. Ai do të numërojë të zotët e tij; do të pengohen në ecjen e tyre; do të nxitojnë drejt murit të tij, dhe mbrojtja do të përgatitet."⁷

GSAM 78.2Çfarë përshkrimi kaq i saktë i trenit modern rrufe, me konduktorin që vazhdimisht numëron e rinumëron pasagjerët e tij, nga stacioni në stacion, dhe ata që pengohen teksa ecin kur treni është në lëvizje. Pastaj është konsumimi i madh i pemëve të bredhit për traversa hekurudhore, punime urash, strehime bore, etj. Thuhet se një rrugë mbi Malet Sierra Nevada ka dyzet e shtatë milje strehime bore prej bredhi. Dhe këtë profeti tha se do të ishte në "ditën e përgatitjes së tij."

GSAM 78.3Kjo kohë e fundit përmendet edhe nga profeti Joeli kur jepet urdhri shërbëtorëve të Zotit: "Bini trumbitën në Sion, dhe ngrini alarmin në malin tim të shenjtë; le të dridhen të gjithë banorët e vendit; sepse dita e Zotit vjen, sepse është afër."⁸

GSAM 78.4Dhe përsëri nga profeti Zefania thuhet: "Mblidhuni së bashku, po, mblidhuni, o komb i padëshiruar; para se të dalë dekreti, para se dita të kalojë si byk, para se zemërimi i ashpër i Zotit të vijë mbi ju, para se dita e zemërimit të Zotit të vijë mbi ju. Kërkoni Zotin, të gjithë ju të përulurit e dheut, që keni zbatuar gjykimin e tij; kërkoni drejtësi, kërkoni përulësi: ndoshta do të fshiheni në ditën e zemërimit të Zotit."⁹

GSAM 79.1Për të kuptuar më plotësisht se çfarë nënkuptohet me shprehjen "koha e fundit" dhe kur fillon ajo, do të vëmë re një rast tjetër ku përdoret i njëjti term. Në kapitullin e njëmbëdhjetë të Danielit paraqitet një fuqi përndjekëse që do të mbajë sundimin e saj deri në kohën e fundit. Zoti tha për atë fuqi përndjekëse: "Disa nga të mençurit do të bien, për t'i provuar, për t'i pastruar dhe për t'i zbardhur, madje deri në kohën e fundit; sepse ajo [koha e fundit] është ende për një kohë të caktuar."¹⁰

GSAM 79Veprimi i Bririt të Vogël

GSAM 79.2Komentatorët protestantë përgjithësisht bien dakord që këtë fuqi dhe "bririn e vogël" të Danielit 7, t'i aplikojnë kishës romake, e cila mbante pushtetin civil në duart e saj për kohën "e caktuar". Ajo kohë e caktuar ishte "një kohë, dy kohë dhe gjysmë".¹¹ Kjo ishte periudha profetike prej 1260 ditësh—1260 vjet—e sundimit civil të bririt të vogël, që shtrihej nga viti 538 deri në 1798 pas Krishtit. Në këtë të fundit, fuqia civile e bririt të vogël iu hoq, në "kohën e caktuar." Kështu, në atë kohë populli kishte ndaluar të "bjerë" nga dora e asaj fuqie, ashtu si më parë kishte rënë. Ky vit, pra — 1798 — shënon fillimin e asaj periudhe kohore në këtë profeci të quajtur "koha e fundit."

GSAM 79.3Viti 1798 mbylli "një mijë e dyqind e gjashtëdhjetë ditë" — 1260 vjet — në të cilat "Dy Dëshmitarët" e Zotit (Dhiata e Vjetër dhe e Re) duhej të "profetizonin... të veshur me pëlhurë thesi."¹² Gjatë Epokës së Errët të përndjekjes, Shkrimet u ruajtën në gjuhët greke dhe latine, dhe këto gjuhë populli i thjeshtë nuk i kuptonte. Kjo mbajtje mbrapsht e Shkrimeve krahasohet me veshjen e tyre "me thes."

GSAM 80Dy Dëshmitarët e Vrarë

GSAM 80.1"Kur të kenë përfunduar dëshminë e tyre [në gjendjen e veshur me thes], bisha që ngjitet nga humnera e pafund do të bëjë luftë kundër tyre [Satanai duke nxitur dhe vepruar përmes njerëzve botërorë], dhe do t'i mposhtë e do t'i vrasë. Dhe trupat e tyre të vdekur do të qëndrojnë në rrugën e qytetit të madh, që në kuptimin frymëror quhet Sodom dhe Egjipt, ku edhe Zoti ynë u kryqëzua ["kryqëzohet," në daneze]. Dhe populli, fiset, gjuhët dhe kombet do të shohin trupat e tyre të vdekur për tre ditë e gjysmë, dhe nuk do të lejojnë që trupat e tyre të vdekur të vendosen në varre."¹³

GSAM 80Sundimi i Tmerrit

GSAM 80.2Vrasja e këtyre Dëshmitarëve u krye gjatë "sundimit të terrorit" në Francë, nga viti 1792 deri në 1795—tre vjet e gjysmë. Edhe pse Revolucioni Francez vazhdoi rreth gjashtë apo shtatë vjet, ishte gjatë tre viteve e gjysmë të para që ata bënë përpjekjen e tyre të madhe për të shkatërruar Biblën, fenë dhe të gjithë ata që guxonin të flisnin në favor të njërës apo tjetrës. Ndërsa Revolucioni Francez pretendonte se po luftonte kundër monarkisë dhe klerit, në të vërtetë ai u bë një luftë për shfarosjen e Perëndisë dhe të Biblës. Për kohët menjëherë para Revolucionit lexojmë,

GSAM 80.2"Të mos harrohet kurrë se para Revolucionit të vitit 1792, promovuesit e mosbesimit në Francë thuhet se mbledhën ndërmjet vete dhe shpenzuan 900,000 paund [4,500,000 dollarë] në një vit, madje, përsëri e përsëri, për të blerë, shtypur dhe shpërndarë libra për të korruptuar mendjet e njerëzve dhe për t'i përgatitur ata për masa të dëshpëruara."¹⁴

GSAM 80Shkrimtarë Jobesimtarë

GSAM 80.3"Rruga për një revolucion të tillë u përgatit nga shkrimet e Voltairit, Mirabeaut, Diderotit, Helvetiusit, D'Alembertit, Condorcet-it, Rousseaut dhe të tjerëve të së njëjtës natyrë, në të cilat ata u përpoqën të përhapnin parime që minonin si fenë natyrore ashtu edhe fenë e zbulesës. Zbulesa jo vetëm që u kontestua, por u hodh krejt poshtë; Hyjnia u përjashtua nga universi, dhe në vend të saj u zëvendësua me një fantazmë të trilluar me emrin e Perëndeshës së Arsyes."¹⁵

GSAM 81.1Në vitin 1793 mendimet e njerëzve ishin të tilla që artistët e skenës përshëndeteshin me brohoritje të forta për talljet blasfemike kundër Perëndisë dhe Biblës. Si shembull citojmë:

GSAM 81.1"Aktori Monert, në Kishën e Shën Roke [Paris], çoi pabesimin në kulm. 'Perëndi, nëse ekziston,' tha ai, 'hakmerru për emrin tënd të fyer! Unë të sfidoj. Ti hesht. Ti nuk ke guxim ta lëshosh zërin e rrufesë sate. Pas gjithë kësaj edhe kush do të besoj në ekzistimin tënd?'"¹⁶

GSAM 81Veprim blasfemik në Lion, Francë

GSAM 81.2Mënyra se si ata që vranë Dëshmitarët "e kryqëzuan përsëri Birin e Zotit dhe e turpëruan haptazi" (Hebrenjve 6:6), do të shfaqen në procedurat e një feste të organizuar nga Fouché në Lion, në nder të Chalier, guvernatorit të Lionit, i cili ishte ekzekutuar. Para mbërritjes së tij në Lion, Fouché urdhëroi që

GSAM 81.2"të shkatërrohen të gjitha simbolet fetare; dhe mbi portat e varrezave të shkruhet, Vdekja është një gjumë i përjetshëm.... Busti i Chalier-it u bart nëpër rrugë, i ndjekur nga një turmë e madhe vrasësish dhe prostitutash. Pas tyre vinte një gomar që mbante ungjillin, kryqin dhe enët e komunionit, të cilat së shpejti iu dorëzuan flakës, ndërsa gomari u detyrua të pinte nga kupa e komunionit verën e konsakruar."¹⁷

GSAM 81.3Një Festival i Arsyes, i mbajtur në Paris, përshkruhet kështu:

GSAM 81.3"Shkuan në procesion drejt konventës, dhe turma ... karikaturoi në mënyrën më qesharake ceremonitë e fesë.... Burra, të veshur me tunika të bardha liturgjike dhe pelerina kishtare, erdhën duke kënduar hallelujah dhe duke kërcyer Carmagnole, në tribunën e konventës. Atje depozituan hostinë, kutitë në të cilat ruhej ajo, dhe statujat e arta dhe të argjendta. Mbajtën fjalime burleske.... 'O ju,' shpërtheu një delegacion nga Shën-Denis, 'O ju, instrumente të fanatizmit, shenjtorë të bekuar të të gjitha llojeve, bëhuni më në fund patriotë, ngrihuni në masë dhe shërbeni vendit duke shkuar në godinën e monedhës për t'u shkrirë.'"¹⁸

GSAM 82Fjala e Perëndisë del nga errësira

GSAM 82.1"Pas tre ditësh e gjysmë Fryma e jetës nga Perëndia hyri tek ata" (Dëshmitarët), dhe ata "u ngjitën në qiell në një re."¹⁹ Koha e Perëndisë kishte ardhur që fjala e tij të dilte nga errësira dhe të vendosej përpara botës. Koha kishte ardhur (1798) që të kryhej puna misionare në të gjithë botën. Në vitin 1804 u organizua British Bible Society. Kjo u pasua nga dhjetëra shoqëri të tjera biblike, dhe tani Bibla është përkthyer në të gjitha gjuhët kryesore të botës. Kështu, Shkrimet, Dy Dëshmitarët, duke u bërë të dukshme ku të gjithë mund t'i shohin dhe t'i lexojnë, krahasohen me ngjitjen e tyre në qiell në një re.

GSAM 82.2Në kohën e Revolucionit Francez, Voltaire deklaroi se brenda njëqind vjetësh Bibla do të ishte e vjetëruar. Në vitin e njëqindtë nga ajo datë, vetëm në Francë u shpërndanë më shumë Bibla sesa dihej se ekzistonin kur Voltaire bëri këtë lavdërim të kotë. Madje edhe shtëpia ku ai bëri këtë deklaratë thuhet se tani përdoret si një shtëpi biblike.

GSAM 82Zbulohet Guri i Rosettës

GSAM 82.3Ka dy pika të lidhura me vitin 1798 dhe popullin francez, që duhet t'i vëmë re: Së pari, në atë vit ushtria franceze, nën drejtimin e Gjeneralit Berthier, rrëzoi qeverinë papale në Romë, duke përmbushur (pa e ditur vetë) profecinë në lidhje me këtë ngjarje, të përmbajtur në librin vetë kundër të cilit kishin bërë luftë; së dyti, në të njëjtin vit, në Fort St. Julien, në degën Rosetta të Nilit, ushtria franceze, gjatë kryerjes së një gërmimi, zbuloi Gurin e famshëm të Rosetta-s, i cili tani ruhet në Muzeun Britanik. Në këtë gur ka një mbishkrim në tre forma: Hieroglife, shkrimi i përdorur nga priftërinjtë; demotiku, forma e shkrimit të përdorur nga populli i thjeshtë; dhe greqishtja. Ky është çelësi që hapi shkrimet demotike dhe hieroglifike, deri atëherë misterioze. Tani, siç është shprehur dikush tjetër, "kazma dhe lopata, duke nxjerrë në dritë këto shkrime me shkronja demotike, po ofrojnë më shumë prova për saktësinë e regjistrimeve të lashta të Biblës sesa çdo burim tjetër jashtë vetë Shkrimeve." Kështu, vetë njerëzit që menduan ta shkatërronin Biblën, pa e kuptuar vetë, u përdorën për të sjellë përmbushjen e profecisë duke i marrë pushtetin papatit në fund të 1260 viteve, dhe gjithashtu zbuluan çelësin e atyre shkrimeve që konfirmojnë vërtetësinë e Shkrimeve të Shenjta që ata u përpoqën kaq shumë t'i shkatërronin.

GSAM 83"Ti do të qëndrosh në pjesën tënde"

GSAM 83.1Çfarë ishte ajo që engjëlli i tha Danielit se do të ndodhte në kohën e fundit? Që nga koha kur dëgjoi të shenjtin të thoshte, "Deri në dy mijë e treqind ditë, atëherë do të pastrohet shenjtërorja,"²⁰ mendja e tij u mbush me ankth se çfarë do të ishte "fundi i këtyre gjërave" dhe "sa gjatë" do të zgjaste.²¹ Më në fund iu dha të kuptojë se njohuria e kohës nuk ishte për ditët e tij. I thuhet: "Shko në rrugën tënde deri në fund; sepse do të pushosh dhe do të qëndrosh në pjesën tënde në fund të ditëve."²²

GSAM 83.2Disa kanë supozuar se kjo shprehje i referohej fundit të botës, dhe se në atë kohë Danieli, së bashku me të tjerët nga populli i Zotit, do të merrte shpërblimin e tij dhe do të qëndronte në pjesën e tij të trashëgimisë. Fjala hebraike për pjesë trashëgimie, rajon i vendit etj., siç na thuhet, është gheh-vel. Ajo nuk është fjala që përkthehet pjesë në këtë shkrim; fjala këtu është goh rahl. Studiuesit hebrej na thonë se kjo fjalë, goh rahl, përdoret shtatëdhjetë e gjashtë herë në Dhiatën e Vjetër, dhe se është e njëjta fjalë që përdoret kur flitet për pastrimin tipik të vendit të shenjtë, ku hidheshin shorte për të përcaktuar se cila nga dy dhitë do të therrej. Ndërsa kryeprifti merrte gjakun e dhisë së Zotit dhe hynte në vendin e shenjtë për të kryer veprën e pastrimit, tërë Izraeli qëndronte jashtë, duke munduar shpirtin e tyre dhe duke rrëfyer mëkatet e tyre, që të qëndronin të pastër dhe të merrnin bekimin e kryepriftit kur ai do të dilte nga vendi i shenjtë. Kështu, në atë ditë, Izraeli qëndroi në pjesën e vet.

GSAM 84.1Kur të vijë pastrimi i fundit i vendit të shenjtë, në përfundim të dy mijë e treqind ditëve, çështja e Danielit, së bashku me çështjet e të gjithë të drejtëve të vdekur, do të vihej në shqyrtim para Perëndisë. Kështu, Danieli qëndron në pjesën e vet.

GSAM 84Fjalët e vulosura deri në vitin 1798

GSAM 84.2Në përgjigje të pyetjes së Danielit, "O Zoti im, cili do të jetë fundi i këtyre gjërave?"²³ atij i thuhet, "Fjalët janë mbyllur dhe vulosur deri në kohën e fundit."²⁴ Ajo që e shqetësonte më së shumti mendjen e Danielit ishte "kur?", "sa gjatë?" dhe "cili do të jetë fundi?" Këto ishin pikat që e ngatërronin dhe e trondisnin profetin, dhe vetëm këto gjëra duhej të mbylleshin dhe të vuloseshin deri në "kohën e fundit," e jo i gjithë libri i Danielit, siç kanë menduar disa. Para kësaj periudhe të vitit 1798, studiuesit e profecisë kishin dritë mbi shtatëdhjetë javët dhe kuptonin se ato filluan në vitin 457 p.e.s., ndërsa shërbimi publik i Krishtit, vdekja e tij etj. ndodhën në përputhje të saktë me llogaritjen e gjashtëdhjetë e nëntë dhe shtatëdhjetë javëve nga ajo datë. Kjo përmbushje e saktë e misionit të Shpëtimtarit në përputhje me këtë llogaritje u kishte dhënë atyre një provë të fuqishme se ai ishte me të vërtetë Mesia i vërtetë, dhe se data e fillimit të shtatëdhjetë javëve ishte kështu e përcaktuar në mënyrë të pandryshueshme. Dështimi i tyre për të zbuluar se shtatëdhjetë javët ishin pjesa e parë e dy mijë e treqind ditëve, la çështjen të mbyllur deri pas vitit 1798, siç ishte parashikuar.

GSAM 84Çelësi i 2300 Ditëve

GSAM 84.3Tani le të shqyrtojmë faktet e çështjes. Deri në vitin 1798, interpretuesit e profecisë nuk kishin asnjë dritë në lidhje me atë se kur do të përfundonin dy mijë e treqind ditët. Ata mund të kuptonin simbolet, imazhin dhe bishat e librit të Danielit, por nuk mund të thoshin se kur do të përfundonin dy mijë e treqind ditët, sepse ende nuk kishin kuptim se kur fillonin ditët. Si provë për këtë pikë lexojmë në Midnight Cry, një gazetë adventiste e botuar atëherë në Nju Jork, me datë 15 qershor 1842: "Është me të vërtetë interesante të gjesh shkrimtarë të ndryshëm të pavarur që që nga viti 1798 kanë parë atë që më parë nuk ishte vënë re fare—se shtatëdhjetë javët ishin çelësi i dy mijë e treqind ditëve."

GSAM 85Shumë duke zbuluar dritën

GSAM 85.1Ashtu si kjo njohuri ishte "e vulosur" deri në kohën e caktuar nga Zoti për t'u hapur për kuptimin e popullit të tij, po ashtu, kur erdhi "koha e fundit", shumë do të "vraponin përpara e mbrapa" në Shkrimet, duke kërkuar këto gjëra. Duke krahasuar disa përkthime të tekstit, kjo ide do të bëhet shumë e qartë.

GSAM 85.2Dr. Adam Clarke thotë: "Shumë do të përpiqen të gjejnë kuptimin; dhe njohuria do të rritet—përmes kësaj."

GSAM 85.3Në Biblën gjermane të Luterit, të rishikuar, lexojmë: "Kështu shumë do të kalojnë përmes saj dhe do të gjejnë kuptim të madh."

GSAM 85.4German Parallel Bible thotë: "Shumë do ta përshkojnë atë, dhe kështu njohuria do të rritet."

GSAM 85.5Bibla gjermane e L. Van Ess, e pranuar gjithashtu nga papa për lexuesit katolikë, e përkthen kështu: "Shumë do ta shqyrtojnë tërësisht, dhe njohuria do të jetë e madhe."

GSAM 85.6Bibla Suedeze thotë: "Shumë do të kërkojnë në të, dhe njohuria do të bëhet e madhe."

GSAM 85.7Bibla daneze-norvegjeze, e rishikuar, thotë: "Shumë do të kërkojnë me zell, dhe njohuria do të bëhet e madhe."

GSAM 85.8Ne lexojmë në Midnight Cry të 15 qershorit 1842, për këtë kërkim dhe fitim të dijes mbi atë që përpara vitit 1798 ishte vulosur: "A nuk është një rastësi e mrekullueshme që kaq shumë shkrimtarë, pa asnjë njohuri për njëri-tjetrin, arritën në të njëjtin përfundim përafërsisht në të njëjtën kohë?"

GSAM 86.1Ne këtu paraqesim një listë me njëzet palë të ndryshme që zbuluan të vërtetën në lidhje me përfundimin e dy mijë e treqind ditëve, jo përmes komunikimit me njëra-tjetrën, por si rezultat i kërkimit të kujdesshëm të Shkrimeve, të udhëhequr nga ndikimi i Shpirtit të Perëndisë. Në krye të kësaj liste vendosim William Miller nga Shteti i Nju Jorkut; më pas vijojnë A. J. Krupp, nga Filadelfia, Pa.; David McGregor, nga Falmouth, Maine; Edward Irving, nga Anglia; Archibald Mason, nga Skocia; W. E. Davis, nga Karolina e Jugut; Joseph Wolff, i cili punoi në pjesë të ndryshme të Azisë; Alexander Campbell, në debatin e tij me Robert Owen, në vitin 1829; Kapiten A. Landers, nga Liverpool, Anglia; Leonard Heinrich Kelber, nga Stuttgart, Gjermania; Lacunza, nga Spanja; Hentzepeter, nga Haga, Holandë; Dr. Capadose, nga Amsterdami, Holandë; Rau, nga Bavaria; priftërinjtë e Tartarisë, në vitin 1821; studentët e Biblës nga Jemeni, në librin e tyre të quajtur "Seera;" Hengstenberg, në një pjesë tjetër të Gjermanisë; rusët në Detin Kaspik; Molokanët në bregun e Detit Baltik, etj.

GSAM 86.2Sa i përket mënyrës se si ky subjekt u hap herë pas here për studentët e profecisë, dhe gjithashtu pa njohur njëri-tjetrin, do ta tregojë sa vijon:—

GSAM 86.3Në Midnight Cry të 15 qershorit 1842, gjenden këto fjalë: "Sapo mora një libër, me titullin e mëposhtëm, 'Two Essays on Daniel’s Prophetic Numbers of 2300 Days, and a Christian’s Duty to Inquire into the Church’s Deliverance', nga Archibald Mason, predikues i ungjillit, Wishawtown, Skoci, Newberg. Shtypur nga botimi i Glasgow-it, nga Ward M. Gazeley, 1820.' Në këtë libër Mason thotë, 'Së fundmi kam parë një broshurë të vogël, e cila u botua për herë të parë në Amerikë, nga i nderuari Wm. E. Davis, i Karolinës së Jugut, dhe u ribotua në vitin 1818 në Warkington, në jug të Anglisë. Ky autor pohon se dy mijë e treqind ditë filluan me shtatëdhjetë javët (kap. 9:24). Në këtë mendim jam i detyruar të pajtohem."

GSAM 87Davis, nga Karolina e Jugut

GSAM 87.1Në të njëjtin numër të Midnight Cry, redaktori tha, "Libri i Davisit duhet të jetë shkruar rreth vitit 1810." Duke folur për arsyetimin e paraqitur në libër, ai deklaron, "Lexuesi me të vërtetë mund të imagjinonte se po lexonte veprat e Millerit, Litchit, Storesit ose Hale-it, por ne besojmë se asnjë nga shkrimtarët aktualë të ardhjes së dytë nuk e dinte ekzistencën e këtij libri deri javën e kaluar. Redaktori i kësaj gazete [Cry] nuk kishte dëgjuar kurrë për të më parë. Pozicioni i Davisit mbi kohën, i mbështetur nga Mason, ishte se dy mijë e treqind ditët do të përfundonin me vitin hebre 1843—viti ynë 1844."

GSAM 87Joseph Wolff dhe Njëzet të Tjerë

GSAM 87.2Në Midnight Cry të 31 gushtit 1843, lexojmë se "në vitin 1822 Joseph Wolff (nga Anglia) botoi një libër me titull 'He Will Come Again, the Son of Man in the Clouds of Heaven.'" Dhe më tej, se "në vitin 1826 njëzet persona, nga të gjitha besimet ortodokse, u mblodhën në Londër me z. Wolff, për të studiuar Biblën. Ata arritën njëzëri në të njëjtin përfundim. Ata i shtuan 45 vjet mbi 1260-tën." Shtimi i 45 vjetëve mbi 1260 vjetët që përfunduan në 1798, na çon në fund të vitit 1843, vit hebre, që në të vërtetë është viti ynë 1844.

GSAM 87Pozicioni i Alexander Campbell

GSAM 87.3Në të njëjtin numër të gazetës thuhet për Alexander Campbell se, "në vitin 1829 ai zhvilloi debatin e tij të famshëm me Robert Owen, jobesimtarin, në të cilin argumentoi se vizionet e Danielit shtrihen deri në fund të kohës, se dy mijë e treqind ditët janë vjet, dhe do të përfundojnë rreth 1847 vjet nga lindja e Krishtit, e cila, sipas të dhënave të tij, ishte katër vjet para llogarisë së zakonshme." Kështu, llogaritja e tij në të vërtetë do ta përfundonte periudhën prej dy mijë e treqind ditësh në fund të vitit 1843, plot vite hebraike nga periudha e erës sonë—pra në vitin 1844.

GSAM 88.1Në Midnight Cry të 21 shtatorit 1843, ka një deklaratë në lidhje me një libër të marrë me këtë titull, "A Voice to Britain and America, in a Scriptural statement of the second advent of our Lord and Saviour, which we daily pray for, saying, ‘Thy kingdom come, thy will be done in earth as it is in heaven,’²⁵ nga Kapiteni A. Landers, i Liverpoolit, botuar nga S. Kent & Co., 1839."

GSAM 88.2"Ai, si të tjerët, jep një llogaritje të kohës, duke vendosur fundin e dy mijë e treqind ditëve në vitin 1847 nga lindja e vërtetë e Krishtit." Kjo do të ishte viti ynë 1844, pasi ai lindi katër vjet para llogarisë së zakonshme.²⁶

GSAM 88Leonard Heinrich Kelber

GSAM 88.3Në Review and Herald, më 17 maj 1892, ka një artikull nga Pastori L. R. Conradi, nga Hamburgu, Gjermania, në të cilin ai thotë:—

GSAM 88.4"Shumica e lexuesve tanë ndoshta kanë dëgjuar për prelatin e shquar luteran Bengel, i cili në shekullin e kaluar [sipas Schaff, Bengel vdiq në 1751], përcaktoi kohën e shfaqjes së Zotit tonë në vitin 1836, duke i bazuar llogaritjet e tij në numrin 666 në Zbulesë. Por shumë para se të skadonte ky afat, një tjetër njeri filloi të shkruante, një mësues kryesor me emrin Leonard Heinrich Kelber. Broshura e tij e parë doli në vitin 1824, me titull 'Fundi i Afërt', që përmbante një shpjegim të Mateut 24 dhe 25. Ajo u shtyp në Bavari. Por në vitin 1835 doli në Stuttgart një broshurë më e madhe, me të njëjtin titull, që përmbante 126 faqe. Kjo do të jetë me interes të veçantë, dhe për t'u dhënë lexuesve tanë një ide më të mirë, po shtoj përkthimin e faqes së titullit: 'Fundi po vjen, i vërtetuar në mënyrë të plotë dhe bindëse nga fjala e Perëndisë dhe ngjarjet më të fundit; duke rrëzuar plotësisht të gjitha paragjykimet kundër pritjes së ardhjes së Zotit tonë, ose llogaritjes së kohës; duke treguar qartë se si prelati Bengel gaboi me shtatë vjet në lidhje me vitin e madh vendimtar; sepse jo viti 1836, por viti 1843, është afati përfundimtar, në të cilin do të përfundojë beteja e madhe midis dritës dhe errësirës, dhe do të fillojë në tokë sundimi i shumëpritur i paqes i Zotit tonë Jezus.'

GSAM 89.1"Një botim i dytë doli në vitin 1841, gjithashtu në Stuttgart, dhe sa di unë edhe një tjetër në Saksoni. Siç tregon faqja e titullit, broshura, pasi trajton paragjykimet e zakonshme, tregon në mënyrë të qartë dhe të prerë lidhjen ekzistuese midis dy mijë e treqind ditëve të Danielit 8 dhe shtatëdhjetë javëve të Danielit 9, dhe i sjell ato në vitin 1843 (hebrenjve 1843—tonin 1844). Pastaj, në pjesën tjetër të librit, ai tregon me shenjat e kohës se kjo ngjarje duhet të jetë afër.

GSAM 89.2"Fakti që dolën disa botime do të dëshmonte vetë për interesin që krijoi. Vëllai Schäche, i cili tani jeton në Australi, pa një reklamë për të, madje edhe në provincën e largët të Silezisë, dhe pasi e porositi, e lexoi me shumë interes, pas dyerve të kyçura. Në libër nuk gjendet asnjë gjurmë që autori të kishte njohuri për ndonjë lëvizje të ngjashme në botë, dhe megjithatë, me Shpirtin e Perëndisë, ai arriti në të njëjtat përfundime.

GSAM 89.3"Në vitin 1842 ai shkroi një broshurë edhe më të madhe prej 286 faqesh, gjithashtu në Stuttgart, me titull 'Mendime Kardinale dhe Shkrimore Rreth Krijimit dhe Kohëzgjatjes së Botës; ose një përgjigje e plotë për pyetjen: Pse Perëndia krijoi botën në gjashtë ditë të njëpasnjëshme—afërsia e Zotit tonë për të gjykuar antikrishtin—ngjarjet e mëdha dhe të gëzueshme të vitit 1843.'"

GSAM 89"Ben Ezra" (Lacunza)

GSAM 89.4Rreth vitit 1812, Lacunza, në Spanjë, botoi një libër me titullin, The Coming of Messiah in Majesty and Glory. Shkrimtari mori titullin anonim "Ben Ezra" dhe supozohet se ka qenë një hebre i konvertuar. Edward Irving, nga Anglia, pasi nisi punën e tij mbi ardhjen e dytë, përktheu librin e mësipërm në anglisht. Kështu, ai u përhap në të paktën dy gjuhë.

GSAM 89.5Është me të vërtetë interesante, pas kalimit të viteve, të mbledhim përfundimet e studiuesve të ndryshëm që, nga fillimi i shekullit të kaluar deri në vitin 1840, llogaritën periudhën prej dy mijë e treqind ditësh dhe vendosën shtatëdhjetë javë si pjesën e parë të asaj periudhe, dhe pastaj t'i gjejmë të gjithë në pajtim për përfundimin e periudhës në vitin 1844.

GSAM 901844, Fundi i Vërtetë i 2300 Ditëve

GSAM 90.1Mund të lindë pyetja, a mund të jemi të sigurt se viti 1844 është data e vërtetë e përfundimit të dy mijë e treqind ditëve? Po! Sepse, ashtu si një përmbushje e rreme e një profecie nuk mund të vijë në kohën e duhur për përmbushjen e vërtetë, po ashtu duhet të arrijmë në përfundimin se viti 1844 është afati i saktë për dy mijë e treqind ditët. Perëndia, i cili vulosi atë njohuri deri në vitin 1798 dhe premtoi se atëherë drita do të shkëlqente, udhëhoqi me Shpirtin e Tij të pagabueshëm ata që e kërkuan me përkushtim për një kuptim të saktë të kohës. Koha e Tij kishte ardhur që "njohuria" mbi këtë temë të "rritet", dhe Ai dha dritën e vërtetë.

GSAM 90.2Pasi u gjet terminusi i kohës që iu bë i kuptueshëm njerëzve në "kohën e fundit", është mirë të pyesim për rëndësinë e atij zbulimi. Ne gjejmë në atë periudhë, në mbylljen e veprës ungjillore, se koha e caktuar duhet të shpallet për seancën e gjykimit. "Dhe unë pashë," thotë Gjoni, "një engjëll tjetër që fluturonte në mes të qiellit, duke pasur ungjillin e përjetshëm për t'u predikuar atyre që banojnë mbi dhe, dhe çdo kombi, dhe fisi, dhe gjuhe, dhe populli, duke thënë me zë të lartë: Frikësojuni Perëndisë, dhe jepini atij lavdi; sepse erdhi ora e gjykimit të tij: dhe adhurojeni atë që krijoi qiellin, dhe dheun, dhe detin, dhe burimet e ujërave."²⁷ Engjëjt literalë nuk predikojnë ungjillin te njerëzit. Njeriu është agjenti i zgjedhur nga Zoti vetë për të predikuar ungjillin e tij deri në fund të botës.²⁸ Ky engjëll, pra, është një simbol i një mesazhi ungjillor që njofton se ka ardhur koha që gjykimi të "fillojë në shtëpinë e Perëndisë."²⁹ Një mesazh i tillë nuk mund të jepej nga Shkrimet deri sa koha që çon në gjykim të zbulohej në Shkrimet. Periudha prej dy mijë e treqind ditësh, siç është përmendur tashmë, shtrihet deri te gjykimi hetues i popullit të Perëndisë.

GSAM 91Dita e Pajtimeve, një kohë gjykimi

GSAM 91.1Dita e Pajtimeve, pastrimi i vendit të shenjtë tokësor, ishte dhe mbetet e kuptuar nga hebrenjtë si një ditë gjykimi. Edhe tani, në gjendjen e tyre të shpërndarë, megjithëse nuk mund të kryejnë të gjithë shërbimin e kohës së lashtë që lidhej me atë ditë solemne, ajo mbahet si një ditë gjykimi. Si provë për këtë, së pari do të citojmë nga një gazetë hebraike e botuar në San Francisko, Kaliforni, e quajtur The Jewish Exponent, organi i hebrenjve ortodoksë në perëndim të Maleve Rocky. Në numrin e shtatorit 1892 u bë njoftimi se para botimit të numrit të ardhshëm do të vinte muaji i shtatë dhe dita e shlyerjes. Emri i tyre për muajin e shtatë është Tishree, dhe ai i të gjashtit është Ellul; kështu thuhej në gazetë, "Muaji Ellul ka ardhur, dhe tingujt paralajmërues të Shofarit [trumbita që duhej të binte nga dita e parë deri në të dhjetën e muajit të shtatë, Psalmi 81:3, 4] do të dëgjohen çdo mëngjes në sinagogat ortodokse, duke këshilluar përgatitjen për ditën e përkujtimit, dhe gjykimin përfundimtar të Yom Kippur." Ndërsa ishin në fund të Ellulit, muajit të gjashtë, dhe po afronte Tishree, muaji i shtatë, ata do të dëgjonin çdo mëngjes për dhjetë ditë trumbitën që shpallte gjykimin përfundimtar të vitit në atë sistem tipik.

GSAM 91Dëshmia e një Rabini Hebre

GSAM 91.2Përsëri, në vitin 1902, Rabbi Isidore Myers, i një kongregacioni të madh hebrenjsh në San Francisko, Kaliforni, duke shpallur ditën e shlyerjes, tha: "Ndërsa kalon pragun e kohës nga një vit në tjetrin, izraeliti përkujtohet me forcë për krijimin dhe për sovranitetin universal të Krijuesit, dhe i kërkohet të festojë, me tingull trompete, përvjetorin, si të thuash, të lindjes së kohës dhe të kurorimit të Mbretit të madh. Ai gjithashtu thirret nga zëri i të njëjtës trompë, ose Shofar, që të shqyrtojë me kujdes veprimet e tij të vitit të kaluar, ndërsa qëndron me dridhje para syrit që sheh gjithçka të Drejtësisë së Përjetshme, e cila rri në fronin e gjykimit."

GSAM 92.1Ashtu si në shërbesën e tempullit hebre, vendi i shenjtë pastrohej një herë në vit, duhet të ketë qenë e qartë për Danielin se ky pastrim i vendit të shenjtë në fund të dy mijë e treqind ditëve duhej të lidhej me diçka tjetër përveç shërbesës tipike vjetore. Zoti tashmë kishte udhëzuar popullin e tij se, kur përdoren simbole në profeci, koha e dhënë duhej të numërohej "çdo ditë për një vit."³⁰ Kështu, kjo periudhë prej dy mijë e treqind ditësh, siç kemi parë, përkon me përfundimin e veprës së Krishtit si kryeprift në vendin e shenjtë qiellor—me gjykimin hetues të atyre çështjet e të cilëve, përmes rrëfimit, janë sjellë në vendin e shenjtë qiellor.

GSAM 92Mesazhi i Gjyqit që duhej shpallur në 1844

GSAM 92.2Pasi u zbulua periudha kur do të fillonte gjykimi i të shenjtëve, u hap rruga që, sipas rendit të ngjarjeve të Zotit, siç është shënuar në profeci, të jepej mesazhi: "Ka ardhur ora e gjykimit të tij." Vini re, nuk thuhet se menjëherë pas zbulimit të asaj periudhe mesazhi do të shpallej, por se drita që më parë ishte "e vulosur" duhej bërë e qartë. Ne shohim qartë se kjo u përmbush. Në kapitujt vijues do të duket se Zoti, po ashtu me saktësi, ka shënuar kohën kur do të shpallej mesazhi i ardhjes së dytë, dhe se shpallja u bë me të vërtetë fjalë për fjalë për botën.