Kapitulli 3 — Ardhja e Farës së Premtuar

GSAM 57.1"Kur erdhi plotësia e kohës, Perëndia dërgoi Birin e vet, ... të lindur nën ligj, për t'i shpenguar ata që ishin nën ligj, që ne të merrnim birësinë e djemve."¹

GSAM 57.2"Atij që ka pushtetin t'ju forcojë sipas ungjillit tim dhe predikimit të Jezu Krishtit, sipas zbulesës së misterit që qëndroi i fshehtë që nga themelimi i botës, por tani është bërë i dukshëm, dhe përmes Shkrimeve të profetëve, sipas urdhëresës së Perëndisë së përjetshëm, i njohur të gjitha kombeve për bindjen ndaj besimit: Perëndisë së vetëm të urtë, qoftë lavdia përmes Jezu Krishtit përjetë."²

GSAM 57.3"Me anë të zbulesës ai më bëri të njohur misterin, ashtu siç shkrova më parë me pak fjalë, ... të cilin në kohët e kaluara nuk ia bëri të njohur bijve të njerëzve, ashtu siç tani u është zbuluar apostujve dhe profetëve të tij të shenjtë me anë të Frymës.... Mua, që jam më i vogël se më i vogli i të gjithë të shenjtëve, më është dhënë ky hir, që të ungjillizoj midis paganëve pasuritë e pashqyrtueshme të Krishtit; dhe t'u bëj të gjithë njerëzve të kuptojnë cila është bashkësia e misterit, që që nga krijimi i botës ka qenë i fshehur në Perëndinë, i cili krijoi të gjitha gjërat me anë të Jezu Krishtit."³

GSAM 57.4Është thënë se në Dhiatën e Vjetër ungjilli qëndron i fshehur; në Dhiatën e Re ai zbulohet. Siç është shprehur një tjetër, "Ndërsa ata u larguan nga Perëndia, hebrenjtë në një shkallë të madhe humbën nga syri mësimet e shërbesës rituale. Ajo shërbesë ishte themeluar nga vetë Krishti. Në çdo pjesë të saj ishte një simbol i tij; dhe ishte e mbushur me jetë dhe bukuri shpirtërore. Por hebrenjtë humbën jetën shpirtërore nga ceremonitë e tyre, dhe u ngjitën pas formave të vdekura. Ata besuan në vetë flijimet dhe rregullat, në vend që të mbështeteshin tek ai që ato tregonin.

GSAM 58Në kërkim të sundimit tokësor

GSAM 58.1"Ndërsa hebrenjtë dëshironin ardhjen e Mesisë, ata nuk kishin asnjë konceptim për misionin e tij. Ata nuk kërkonin shpëtim nga mëkati, por çlirim nga romakët. Ata prisnin që Mesia të vinte si fitimtar, për të thyer fuqinë e shtypësit dhe për të lartësuar Izraelin në sundim universal. Kështu u përgatit rruga që ata ta refuzonin Shpëtimtarin.

GSAM 58.2"Populli, në errësirën dhe shtypjen e tij, dhe sundimtarët, të etur për pushtet, prisnin ardhjen e një njeriu që do t'i mundte armiqtë e tyre dhe do t'i rivendoste mbretërinë Izraelit. Ata kishin studiuar profecitë, por pa njohuri shpirtërore. Kështu ata injoruan shkrimet që tregojnë për përuljen e ardhjes së parë të Krishtit, dhe keqinterpretuan ato që flasin për lavdinë e ardhjes së tij të dytë. Krenaria u errësoi vizionin; ata interpretuan profecitë në përputhje me dëshirat e tyre egoiste.

GSAM 58.3"Për më shumë se një mijë vjet populli hebre kishte pritur ardhjen e Shpëtimtarit. Në këtë ngjarje ata kishin vendosur shpresat e tyre më të ndritshme. Në këngë e profeci, në ritet e tempullit dhe në lutjet familjare, ata kishin përjetësuar emrin e tij. Megjithatë, kur ai erdhi, ata nuk e njohën. I Dashuri i qiellit u dukej atyre 'si një rrënjë nga një tokë e thatë'; ai 'nuk kishte as formë, as hijeshi'; dhe ata nuk panë tek ai asnjë bukuri që ta dëshironin. 'Erdhi te të vetët, dhe të vetët nuk e pranuan.'"⁴

GSAM 58Prej Farës së Davidit

GSAM 58.4Ndërsa po afronte koha e parashikuar nga Danieli, kur "Mesia Princ" — i vajosuri — duhej të shfaqej, populli hebre mund të kishte arsyetuar, dhe pa dyshim që e bëri këtë, në këtë mënyrë: Mesia sipas mishit duhet të jetë nga shtëpia dhe fisi i Davidit, prandaj lindja e tij duhet të jetë në atë linjë; dhe sipas rregullave të ligjit dhe zakoneve hebraike, ai duhet të vajoset për shërbim publik në moshën tridhjetë vjeç; dhe nëse ai do të shfaqet si i vajosuri në atë moshë, atëherë lindja e tij duhet të jetë tridhjetë vjet para përfundimit të gjashtëdhjetë e nëntë javëve vitesh, të cilat do të zgjasin deri në ardhjen e Mesisë.

GSAM 59Parashikimet e Simeonit dhe Anës

GSAM 59.1Rreth kësaj kohe, i gjithë Izraeli ishte në pritje. Studentët e përkushtuar dhe të devotshëm të Shkrimeve po prisnin lindjen e atij që do të ishte sundimtari dhe qeveritari i tyre. Të moshuarit dhe të devotshmit Simeon iu zbulua "nga Shpirti i Shenjtë se ai nuk do të shihte vdekjen përpara se të kishte parë Krishtin e Zotit."⁵

GSAM 59.2Kur Fëmija Shpëtimtar u soll në tempull, Simeoni e dinte se ky fëmijë ishte ai i përmendur—Krishti. "Atëherë e mori në krahë, bekoi Perëndinë dhe tha: 'O Zot, tani lejo që shërbëtori yt të largohet në paqe, sipas fjalës tënde; sepse sytë e mi panë shpëtimin tënd, që ti e ke përgatitur përpara fytyrës së të gjithë njerëzve: një dritë për t'i ndriçuar johebrenjtë, dhe lavdinë e popullit tënd, Izraelit....

GSAM 59.3"Dhe Simeoni i bekoi ata [Jozefin dhe Marinë], dhe i tha Marisë, nënës së tij: 'Ja, ky fëmijë është vënë për rënien dhe ngjitjen përsëri të shumë njerëzve në Izrael; dhe për një shenjë kundër së cilës do të flitet (po, një shpatë do të depërtojë edhe në shpirtin tënd), që të zbulohen mendimet e shumë zemrave.

GSAM 59.4"Dhe ishte një profeteshë, Ana, bija e Fanuelit, nga fisi i Aserit.... Dhe ajo, sapo erdhi, falënderoi po ashtu Zotin dhe u foli për të të gjithë atyre që prisnin çlirimin në Jeruzalem."⁶

GSAM 59Engjëjt i vizitojnë barinjtë

GSAM 59.5Para kësaj, lajmi i gëzuar i lindjes së Shpëtimtarit ishte shpallur nga engjëjt te barinjtë në fushat e Betlehemit. Në veshët e barinjve që dëgjonin, engjëjt kënduan këta tinguj melodikë:—

GSAM 60Të Urtët Vizitojnë Betlehemin

GSAM 60.2Pastaj erdhën magët e Lindjes, të cilët kishin parë "yllin që ngrihej," siç ishte parashikuar nga Balaami. Duke ndjekur udhëzimin e tij, ata arritën në Jeruzalem, ku u bë e nevojshme të pyesnin për Mbretin e sapolindur. Pasi u informuan se Betlehemi do të ishte vendlindja e të Dëshiruarit, ata vazhduan udhëtimin; dhe të udhëhequr atje nga ylli që u shfaq përsëri, ata u çuan në vendin e përulët ku pushonte Shpëtimtari. Këtu ata adhuruan Fëmijën e shenjtë, duke i dhënë dhurata ari, temjani dhe mirre, dhe pastaj nisën udhëtimin e gjatë për në shtëpi.

GSAM 60Shpëtimtari në moshën dymbëdhjetë vjeç

GSAM 60.3Që nga fëmijëria e deri në moshën dymbëdhjetë vjeç, pak gjë është regjistruar për Krishtin Shpëtimtar, përveç rritjes së tij në urtësi dhe shtat, dhe bindjes së tij të përkushtuar ndaj prindërve. Por në moshën dymbëdhjetë vjeç, pasi shoqëroi Jozefin dhe Marinë në Jeruzalem për të marrë pjesë në festën vjetore, atje ai i habiti priftërinjtë me njohuritë që tregoi në pyetjet e tij, dhe në përgjigjet që dha për problemet e tyre të ndërlikuara. Që nga ky çast e deri sa filloi veprat e tij publike, ai nderoi zanatin e përulët të marangozit, duke punuar me Jozefin, bashkëshortin e Marisë.

GSAM 60Misioni i Gjon Pagëzorit

GSAM 60.4Për gjashtë muaj para shërbesës së tij publike, misioni i Krishtit u shpall nga Gjon Pagëzori. Njerëzit vinin në turma të mëdha për të dëgjuar Gjonin dhe për t'u pagëzuar prej tij. Ndërsa "populli priste [priste të vinte Mesia] dhe të gjithë njerëzit mendonin ["arsyetonin ose diskutonin," në margjinë] në zemrat e tyre për Gjonin, nëse ai ishte Krishti apo jo; Gjoni u përgjigj, duke u thënë të gjithëve: Unë me të vërtetë ju pagëzoj me ujë; por po vjen një që është më i fuqishëm se unë, i të cilit unë nuk jam i denjë t'i heq lidhësen e këpucës: ai do t'ju pagëzojë me Shpirtin e Shenjtë dhe me zjarr; ai ka lopatën në dorë, dhe do ta pastrojë mirë lëmin e vet, dhe do të mbledhë grurin në hambarin e vet; por bykun do ta djegë me zjarr të pashuar."⁷

GSAM 61Jezusi Pagëzohet

GSAM 61.1Ndërsa Gjoni po kryente ritin e pagëzimit, ai pa Jezusin që po vinte tek ai për t'u pagëzuar, dhe tha: "Ja, Qengji i Perëndisë, që heq mëkatin e botës.... Gjoni dëshmoi, duke thënë: Pashë Frymën duke zbritur nga qielli si një pëllumb, dhe mbeti mbi të. Unë nuk e njihja; por ai që më dërgoi të pagëzoj me ujë, më tha mua: 'Ai mbi të cilin do ta shohësh Frymën duke zbritur dhe duke qëndruar mbi të, ai është ai që pagëzon me Shpirtin e Shenjtë.' Dhe unë pashë dhe dëshmova se ky është Biri i Zotit."⁸

GSAM 61Zëri nga Qielli

GSAM 61.2Jo vetëm që fakti që Krishti ishte Mesia u dëshmua nga zbritja e dukshme e Shpirtit të Shenjtë në formë trupore si një pëllumb, por edhe nga një zë nga qielli. Në Ungjillin e Mateut lexojmë: "Jezusi, kur u pagëzua, doli menjëherë nga uji; dhe ja, iu hapën qiejt, dhe pa Shpirtin e Perëndisë që zbriste si një pëllumb dhe qëndroi mbi të; dhe ja, një zë nga qielli që thoshte: 'Ky është Biri im i dashur, me të cilin jam i kënaqur.'"⁹

GSAM 61.3Edhe pse "Gjoni nuk bëri asnjë mrekulli," populli, kur pa fuqinë e madhe që shoqëronte shërbesën e Krishtit, u detyrua të thoshte: "Të gjitha gjërat që Gjoni tha për këtë njeri ishin të vërteta."¹⁰

GSAM 61Krishti i Ungjyer Sipas Ligjit

GSAM 61.4Në lidhje me rrëfimin e Lukës për pagëzimin dhe të njëjtin vajim nga Shpirti i Shenjtë në formën e një pëllumbi, lexojmë: "Vetë Jezusi ishte rreth tridhjetë vjeç."¹¹

GSAM 62.1Pas agjërimit të gjatë të Zotit tonë prej dyzet ditësh dhe tundimeve të egra të djallit në shkretëtirë, që i pasuan menjëherë pagëzimit të tij, ai "erdhi në Nazaret, ku ishte rritur; dhe, si zakonisht, hyri në sinagogë të shtunën, dhe u ngrit për të lexuar.... Shpirti i Zotit është mbi mua, sepse ai më ka vajosur të ungjillëzoj të varfrit.... Dhe ai filloi t'u thoshte atyre: Sot u përmbush ky shkrim në veshët tuaj."¹²

GSAM 62Koha është përmbushur

GSAM 62.2Marku, duke regjistruar të njëjtën ngjarje, thotë: "Ka ardhur koha dhe mbretëria e Perëndisë është afër; pendohuni dhe besoni ungjillit."¹³ Koha e parashikuar për shfaqjen e të Ungjyerit kishte ardhur. Vajosja me Shpirtin e Shenjtë kishte ndodhur gjatë pagëzimit të tij, dhe ai tani po hynte në shërbimin e tij, pikërisht në kohën dhe mënyrën e parashikuar nga profetët e shenjtë të lashtë.

GSAM 62Provë e dukshme e mesianisë së Krishtit

GSAM 62.3Shërbesa e Krishtit shoqërohej me kryerjen e vazhdueshme të mrekullive, të cilat, për njerëzit, edhe nëse nuk i kuptonin plotësisht parabolat dhe fjalët e tij, ishin një provë e dukshme se ai ishte Immanuel, ose se "Perëndia ishte me të."¹⁴ Në këto mrekulli Krishti i jepte botës jo vetëm një dëshmi të fuqisë së Perëndisë në të, por edhe një demonstrim praktik të karakterit të Perëndisë dhe të mirëdashjes së tij. Kur Filipi, pas tre vjetësh shoqërie të pandërprerë me Krishtin, duke qenë dëshmitar i mrekullive të tij të mëdha, tha: "Zot, na trego Atin, dhe na mjafton," Jezusi i tha atij: "A kam qenë kaq gjatë me ju, dhe megjithatë nuk më ke njohur, Filip? Ai që më ka parë, ka parë Atin; e si thua ti, pra: 'Tregona Atin'? ... Më beso se unë jam në Atin dhe Ati në mua; ose besoje për vetë veprat."¹⁵

GSAM 63Gjoni i hutuar

GSAM 63.1Megjithëse gjatë pagëzimit të Krishtit, Gjoni kishte qenë dëshmitar i zbritjes së dukshme të Shpirtit të Shenjtë, dhe kishte dëgjuar zërin nga qielli që e shpallte atë Bir të Zotit, dhe vetë kishte deklaruar se ai ishte "Qengji i Perëndisë që heq mëkatin e botës," ngjarjet po zhvilloheshin kaq ndryshe nga pritshmëritë e tij, sa ai, në burgimin e tij të zymtë, ishte i shqetësuar dhe i hutuar.

GSAM 63.2"Ashtu si dishepujt e Shpëtimtarit, Gjon Pagëzori nuk e kuptoi natyrën e mbretërisë së Krishtit. Ai priste që Jezusi të merrte fronin e Davidit; dhe ndërsa kalonte koha, dhe Shpëtimtari nuk bëri asnjë pretendim për autoritet mbretëror, Gjoni u hutua dhe u shqetësua."¹⁶ "Duke thirrur dy nga dishepujt e tij, [ai] i dërgoi te Jezusi, duke thënë: A je ti ai që duhet të vijë? Apo të presim për një tjetër?" "Në të njëjtën orë ai [Jezusi] shëroi shumë nga sëmundjet dhe plagët e tyre, si dhe nga frymërat e liga; dhe shumë të verbërve u dha shikim. Atëherë Jezusi, duke u përgjigjur, u tha atyre: 'Shkoni dhe i tregoni Gjonit ç'keni parë dhe dëgjuar.'"¹⁷

GSAM 63.3Ishte me vështirësi që hebrenjtë apo edhe dishepujt të mund të shihnin qartë shumë të vërteta që Shpëtimtari i shprehu, sepse ata ishin kaq të vendosur në besimin se kur të vinte Mesia, ai do të thyente zgjedhën romake, e cila u dukej atyre aq e rëndë, dhe menjëherë do të rivendoste mbretërinë e Davidit, dhe do të sundonte si mbret tokësor.

GSAM 63.4Jezusi filloi predikimin e tij duke thënë: "Pendohuni, sepse mbretëria e qiejve është afër."¹⁸ Kur dymbëdhjetë apostujt e tij u dërguan, ata mbajtën të njëjtin mesazh: "Mbretëria e qiejve është afër."¹⁹ Më vonë në shërbesën e tij, kur shtatëdhjetë dishepujt u dërguan, ata u dërguan me fjalët: "Mbretëria e Perëndisë ka ardhur afër jush."²⁰

GSAM 64Njerëzit të mahnitur nga vepra e Krishtit

GSAM 64.1Fjalët dhe mësimet e mrekullueshme të Krishtit i bënë njerëzit të thoshin: "Kurrë njeri nuk ka folur si ky njeri."²¹ Dhe kur ai shëroi njeriun e verbër dhe memec, "I gjithë populli mbeti i habitur dhe thoshte: 'A nuk është ky biri i Davidit?'"²² Me fjalë të tjera, a nuk është ky fara e Davidit, Shpëtimtari i premtuar? "Kur erdhi në vendin e tij, i mësoi në sinagogën e tyre, saqë ata mbetën të habitur dhe thanë: 'Nga i ka ky njeri këtë urtësi dhe këto vepra të fuqishme? A nuk është ky djali i marangozit? A nuk quhet nëna e tij Mari? Dhe vëllezërit e tij, Jakov, Joze, Simon dhe Juda?'"²³

GSAM 64.2Rreth vitit të tretë të shërbesës së Krishtit, kur ai ishte në tempull duke marrë pjesë në festën e dedikimit, hebrenjtë iu afruan atij dhe i thanë: "Sa gjatë do të na mbash në dyshim? Nëse ti je Krishti, na thuaj hapur."²⁴ Në vitin e mëparshëm, kur ai kreu mrekullinë e madhe të ushqyerjes së pesë mijë vetëve me "pesë bukë elbi dhe dy peshq të vegjël," ai "kuptoi se do të vinin ta merrnin me forcë për ta bërë mbret, [prandaj] u largua përsëri në një mal."²⁵

GSAM 64Krishti duke i mësuar dishepujt për vdekjen e tij

GSAM 64.3Në mësimin e dishepujve të tij, Krishti theksoi se duhej të zhdukte idenë e një mbretërie tokësore që do të fillonte menjëherë, dhe t'u tregonte atyre se ai duhej të vdiste e të ringjallej, të largohej e të kthehej përsëri. Kështu ai i pyeti ata: "Po sikur ta shihni Birin e njeriut duke u ngjitur aty ku ishte më parë?"²⁶ Pasi u urdhëroi atyre "të mos i thoshin askujt se ai ishte Jezusi, Krishti," lexojmë: "Që atëherë Jezusi filloi t'u tregojë dishepujve të tij se duhej të shkonte në Jeruzalem, të vuante shumë nga pleqtë, kryepriftërinjtë dhe skribët, të vritej dhe të ringjallej përsëri në ditën e tretë. Atëherë Pjetri e mori mënjanë dhe filloi ta qortojë, duke thënë: 'Qoftë larg teje, o Zot; kjo nuk do të të ndodhë kurrë.'"²⁷

GSAM 65.1Në të njëjtën kohë ai u tha atyre se kishte disa që qëndronin aty dhe që nuk do të vdisnin derisa të kishin parë Birin e njeriut duke ardhur në mbretërinë e tij.²⁸ Rreth tetë ditë më vonë kjo profeci u përmbush; dhe apostulli Pjetri i referohet atij "vizioni" të Krishtit duke ardhur në mbretërinë e tij si provë e ardhjes së dytë të vërtetë të Krishtit që ende do të ndodhë në të ardhmen.²⁹

GSAM 65.2Njëherë, kur Krishti dhe dishepujt e tij ishin në Galile, Jezusi u tha atyre: "Biri i njeriut do të tradhtohet në duart e njerëzve; ata do ta vrasin, dhe ditën e tretë ai do të ringjallet. Dhe ata u pikëlluan shumë."³⁰ Dhe megjithatë ata nuk arritën të kuptonin, të kuptojnë domethënien e tij, sepse edhe ndërkohë që ai po përpiqej t'u bënte përshtypje mendjeve të tyre me të vërtetën solemne të vdekjes dhe ringjalljes së tij, ata po diskutonin mes vete se kush do të ishte më i madhi në mbretërinë e qiellit.³¹

GSAM 65.3Në një rast tjetër Pjetri i tha Jezusit: "Ne kemi lënë gjithçka dhe të kemi ndjekur; çfarë do të marrim pra? Dhe Jezusi u tha atyre: Me të vërtetë po ju them, ju që më keni ndjekur, në ripërtëritje, kur Biri i njeriut të ulet në fronin e lavdisë së tij, edhe ju do të uleni mbi dymbëdhjetë frone, duke gjykuar dymbëdhjetë fiset e Izraelit."³² Megjithatë, ideja e një mbretërie që do të vendosej së shpejti mbizotëronte mendjet e tyre, dhe ata, si njerëz, filluan të kërkonin vendin më të lartë në mbretëri.

GSAM 65.4Pastaj vjen nëna ambicioze e Jakovit e Gjonit, bijve të Zebedës, duke i kërkuar Krishtit që bijtë e saj të favorizohen me pozita të larta—njëri në të djathtë e tjetri në të majtë të fronit të tij; ose, ndoshta, njëri Kryeministër i qeverisë, e tjetri Sekretar i Shtetit. Por Krishti tha qartë, "Ju nuk e dini ç'po kërkoni."³³

GSAM 66Hyrja triumfale në Jeruzalem

GSAM 66.1Jo shumë larg kësaj kohe ndodhi një ngjarje e madhe dhe tronditëse. Ishte ringjallja e Lazrit nga varri, ai që kishte qenë i vdekur katër ditë. Një mrekulli kaq e fuqishme i ngazëlloi dhe i habiti njerëzit, sa farisenjtë u alarmuan, të cilët, së bashku me priftërinjtë, menjëherë thirrën një këshill; dhe në diskutimet e tyre pyetën: "Çfarë bëjmë? Sepse ky njeri bën shumë mrekulli. Nëse e lëmë kështu të qetë, të gjithë njerëzit do të besojnë në të; dhe romakët do të vijnë e do të na marrin si vendin, ashtu edhe kombin tonë."³⁴ Ndërsa një fuqi satanike nga poshtë po kapte ata që kërkonin ta shkatërronin Krishtin, një fuqi nga lart po lëvizte masat për ta lavdëruar atë dhe për të përmbushur atë që ishte parashikuar për të.

GSAM 66.2Në rastin e përmendur më sipër, populli doli në masë të madhe, jo vetëm për të parë Jezusin, por edhe për të parë Lazrin, të cilin ai e kishte ringjallur nga të vdekurit. Tani atyre u dukej e sigurt se Jezusi ishte mbreti i tyre i pritur prej kohësh, dhe kur e panë duke ardhur drejt Jeruzalemit, i ulur mbi një kërriç gomari, fjalët e Shkrimit u erdhën fuqishëm në mendje, "Mos ki frikë, bijë e Sionit: ja, mbreti yt po vjen, ulur mbi një kërriç gomari."³⁵ Një britmë e fuqishme triumfi u ngrit nga ajo turmë e madhe, gjë që i shqetësoi shumë farisenjtë me zemër të ftohtë dhe llogaritës. Midis tyre thanë: "A po e shihni se nuk po arrini asgjë? Ja, bota ka shkuar pas tij."³⁶ Kur ata i kërkuan Krishtit të ndalojë brohoritjet, ai u përgjigj: "Ju them se, nëse këta heshtin, gurët do të bërtasin menjëherë."³⁷ Zoti kishte thënë për këtë rast: "Brohoritni," dhe nëse populli nuk do të përmbushte fjalën e tij, ai do t'u jepte zë gurëve të rrugës, dhe ata do të brohorisnin; sepse fjala e tij duhet të përmbushet.

GSAM 66Krishti për të shkuar larg dhe për t'u kthyer përsëri

GSAM 66.3Jo vetëm që Shpëtimtari ynë u përpoq t'u tregonte dishepujve se ai duhej të vdiste dhe të ringjallej, por dëshironte gjithashtu t'u mësonte se mbretëria nuk do të vinte derisa ai të largohej dhe të kthehej përsëri. Duke iu referuar kryqëzimit të tij, ai tha: "Unë, nëse më ngrenë lart nga toka, do të tërheq të gjithë njerëzit tek unë. Këtë e tha duke treguar se çfarë vdekjeje do të vdiste. Njerëzit iu përgjigjën: Ne kemi dëgjuar nga Ligji se Krishti rron përgjithmonë; dhe si thua ti: 'Biri i njeriut duhet të ngrihet lart'? Kush është ky Bir i njeriut?"³⁸

GSAM 67.1Për t'u theksuar më plotësisht në mendjet e dishepujve faktin se ai duhej të largohej dhe të kthehej përsëri, para se mbretëria e tij të vendosej në tokë, ai tha: "Fëmijë të vegjël, edhe pak kohë jam me ju. Do të më kërkoni; dhe ashtu siç u thashë judenjve, 'Ku po shkoj unë, ju nuk mund të vini,' ashtu po ju them edhe tani.... Simoni Pjetri i tha atij: Zot, ku po shkon? Jezusi iu përgjigj: Ku po shkoj unë, nuk mund të më ndjekësh tani; por më vonë do të më ndjekësh."³⁹ Pastaj ai i inkurajoi zemrat e tyre të shqetësuara dhe të pikëlluara me këto fjalë: "Të mos tronditet zemra juaj; besoni në Perëndi, besoni edhe në mua. Në shtëpinë e Atit tim ka shumë banesa; po të mos ishte kështu, do t'ju kisha thënë. Po shkoj t'ju përgatis një vend. Dhe nëse shkoj e ju përgatis një vend, do të kthehem përsëri dhe do t'ju marr tek unë, që ku jam unë, atje të jeni edhe ju."⁴⁰

GSAM 67Parabola e Fisnikut

GSAM 67.2Përsëri Shpëtimtari u përpoq të korrigjonte idenë e gabuar se mbretëria do të shfaqej menjëherë, duke përdorur parabëlën e mëposhtme ndërsa ai dhe dishepujt po ngjiteshin në Jeruzalem: "Një njeri fisnik shkoi në një vend të largët për t'u kurorëzuar mbret dhe pastaj të kthehej. Dhe ai thirri dhjetë shërbëtorët e tij, u dha atyre dhjetë mina dhe u tha: 'Bëni tregti deri sa të vij unë.... Dhe ndodhi që, kur u kthye, pasi mori mbretërinë, ai urdhëroi që t'i thërrisnin para vetes shërbëtorët, të cilëve u kishte dhënë paratë, që të dinte sa kishte fituar secili me tregti."⁴¹ Në këtë parabël Zoti paraqitet vetë si fisniku. Ai duhej të shkonte në një vend të largët—tek Ati i tij—dhe atje të merrte mbretërinë, përpara se të kthehej për të mbretëruar.

GSAM 68.1Në përgjigje të pyetjes së dishepujve, "Cila do të jetë shenja e ardhjes tënde dhe e fundit të botës?"⁴² Shpëtimtari u dha atyre një listë të ngjarjeve që do të ndodhnin gjatë tribulacionit të madh që do të vinte mbi kishën, dhe shenjat e qarta që do të ndodhnin. Kur këto të shfaqeshin, ata do të dinin se ardhja e tij ishte afër, madje te dyert, dhe se brezi që i pa ato nuk do të kalonte nga skena e veprimit deri sa ai të vinte.⁴³

GSAM 68Braktisur nga të gjithë dishepujt

GSAM 68.2Por, pavarësisht të gjitha mësimeve që Krishti u dha apostujve për vdekjen dhe përuljen e tij, ata dështuan plotësisht të kuptonin të vërtetën që ai u kishte mësuar për gjyqin dhe kryqëzimin e tij. Kishin një konceptim kaq të zbehtë të së vërtetës, sa kur erdhi gjyqi, shpresa e tyre vdiq, dhe të gjithë "e braktisën dhe u larguan."⁴⁴ Edhe Pjetri, Pjetri gjithnjë i zellshëm, i cili me kaq siguri pohoi se edhe sikur të gjithë ta braktisnin, ai kurrë nuk do ta bënte, disa orë më vonë e mohoi Zotin e tij dhe me betim deklaroi se nuk e njihte atë njeri. Ishin kaq të ngadaltë në kuptimin e deklaratës së Zotit se në ditën e tretë pas kryqëzimit të tij do të ringjallej nga të vdekurit, saqë pyetën dhe arsyetuan mes vete "se çfarë do të thoshte ringjallja nga të vdekurit."⁴⁵ Në të vërtetë, ishin kaq të privuar nga besimi saqë, pasi ai vdiq dhe trupi i tij u vendos në varrin e ri të Jozefit, ata bënë përgatitjet për ta balsamosur. Me shpresën e shuar—varrosur me Krishtin në varr—çfarë ditë e shtunë për dishepujt! Me zemrat të rënduara nga pikëllimi dhe zhgënjimi, dhe pa asnjë Shpëtimtar mëshirues e të dhembshur, jeta e të cilit ishte mbushur me vepra butësie dhe mëshire, pranë për t'i ngushëlluar e forcuar, sa e shkretë ishte gjendja e tyre!

GSAM 69Ngjarje të Trazuara të Mëngjesit të Ringjalljes

GSAM 69.1Agon dita e parë e javës! Çfarë trazire në qiell e në tokë! Një engjëll i fuqishëm zbret nga mbretëritë e lavdisë te varri i Jozefit, me një mesazh që urdhëron Birin e Zotit të ngjallet. "Dhe ja, ndodhi një tërmet i madh: sepse engjëlli i Zotit zbriti nga qielli, erdhi dhe rrotulloi gurin nga hyrja e varrit dhe u ul mbi të. Fytyra e tij shkëlqente si vetëtima, dhe rrobat e tij ishin të bardha si bora; dhe nga frika e tij rojet u dridhën dhe mbetën si të vdekur."⁴⁶ "Shumë trupa të shenjtorëve që kishin fjetur u ngjallën, dhe dolën nga varret pas ringjalljes së tij, dhe hynë në qytetin e shenjtë, dhe iu shfaqën shumëkujt."⁴⁷ Mendoni për të tillë vizitorë në Jeruzalem, te dyert e miqve të tyre, me mesazhin se Krishti i kryqëzuar ishte ringjallur nga të vdekurit, dhe se edhe ata ishin sjellë në jetë nga fuqia e tij, për të dëshmuar për ringjalljen e tij. Çfarë veprimtarie mes dishepujve dhe grave të shenjta—vraponin këtej e andej për të përhapur lajmin e gëzuar, "Ai u ringjall nga të vdekurit, sepse e pamë dhe folëm me të!"

GSAM 69Jezusi Shkon më Këmbë në Fshat

GSAM 69.2"Dhe ja, dy prej tyre atë ditë shkuan në një fshat të vogël të quajtur Emaus, që ishte rreth gjashtëdhjetë stada [shtatë milje e gjysmë] larg Jeruzalemit. Dhe ata bisedonin me njëri-tjetrin për të gjitha këto gjëra që kishin ndodhur. Dhe ndodhi që, ndërsa ata po bisedonin dhe po diskutonin, Jezusi vetë u afrua dhe po ecte me ta. Por sytë e tyre ishin mbajtur që të mos e njihnin. Dhe ai u tha atyre: Çfarë bisedash janë këto që bëni me njëri-tjetrin, ndërsa ecni dhe jeni të trishtuar? Dhe njëri prej tyre, me emër Kleopas, duke iu përgjigjur, i tha: A je i vetmi i huaj në Jeruzalem dhe nuk i ke ditur gjërat që kanë ndodhur atje në këto ditë? Dhe ai u tha atyre: Çfarë gjërash? Dhe ata i thanë: Për Jezusin nga Nazareti, i cili ishte një profet i fuqishëm në vepra dhe fjalë para Perëndisë dhe gjithë popullit; dhe si kryepriftërinjtë dhe sundimtarët tanë e dorëzuan për t'u dënuar me vdekje, dhe e kryqëzuan. Por ne shpresonim se ai ishte ai që do të çlironte Izraelin; dhe për më tepër, sot është dita e tretë që prej kur këto gjëra ndodhën. Po, edhe disa gra nga shoqëria jonë na tronditën, të cilat ishin herët te varri; dhe kur nuk e gjetën trupin e tij, erdhën duke thënë se kishin parë edhe një vizion engjëjsh, të cilët thanë se ai ishte gjallë. Dhe disa prej atyre që ishin me ne shkuan te varri dhe e gjetën ashtu siç kishin thënë gratë; por atë nuk e panë.

GSAM 70.1Atëherë ai u tha atyre: "O të marrë dhe të ngadalshëm në zemër për të besuar të gjitha ato që kanë folur profetët! A nuk duhej që Krishti të vuante këto gjëra dhe të hynte në lavdinë e tij? Dhe duke filluar nga Moisiu dhe të gjithë profetët, ai u shpjegoi atyre në të gjitha Shkrimet gjërat që i përkisnin atij."⁴⁸ Ndërsa po bëhej gati të merrte pjesë në një vakt me ta, ai e theu bukën dhe falënderoi, "dhe u hapën sytë e tyre, dhe e njohën.... Dhe thanë njëri-tjetrit: A nuk na digjej zemra brenda nesh, ndërsa ai fliste me ne në rrugë, dhe ndërsa na shpjegonte Shkrimet?"⁴⁹

GSAM 70.2Tani, më në fund, dishepujt mund të shohin, pasi problemi u demonstrohet plotësisht atyre, se kishte një vdekje dhe një ringjallje të lidhura me misionin e Shpëtimtarit. Por si do ta konsiderojnë ata çështjen e mbretërisë së tij?

GSAM 70.2"Ai u duk i gjallë pas vuajtjeve të tij me shumë prova të pakundërshtueshme, duke u shfaqur atyre për dyzet ditë dhe duke folur për gjërat që kanë të bëjnë me mbretërinë e Perëndisë; dhe, duke qenë i mbledhur së bashku me ta, u urdhëroi të mos largoheshin nga Jeruzalemi, por të prisnin premtimin e Atit, për të cilin, thotë ai, keni dëgjuar prej meje. Sepse Gjoni me të vërtetë pagëzoi me ujë; por ju do të pagëzoheni me Shpirtin e Shenjtë jo shumë ditë nga tani.

GSAM 71A do ta rivendosësh tani Mbretërinë?

GSAM 71.1"Kur u mblodhën pra, e pyetën, duke thënë: Zot, a do ta rivendosësh tani mbretërinë për Izraelin? [që do të thotë: Kemi mësuar se ishte e nevojshme që ti të kryqëzoheshe dhe të ringjalleshe nga të vdekurit, sipas Shkrimeve, por a nuk do ta rivendosësh tani mbretërinë?] Dhe ai u tha atyre: Nuk është për ju të dini kohët ose stinët, të cilat Ati i ka vendosur në fuqinë e vet. Por ju do të merrni fuqi, pasi të vijë Shpirti i Shenjtë mbi ju; dhe do të jeni dëshmitarët e mi si në Jeruzalem, ashtu edhe në gjithë Judenë, dhe në Samari, dhe deri në skajin më të largët të dheut. Dhe kur i tha këto, ndërsa ata po shikonin, ai u ngrit; dhe një re e mori jashtë syve të tyre. Dhe ndërsa ata e shikonin me vëmendje teksa ai po ngjitej, ja, pranë tyre u shfaqën dy burra të veshur me rroba të bardha; të cilët gjithashtu thanë: Ju burra të Galilesë, pse qëndroni duke shikuar lart në qiell? Ky Jezus, i cili u ngjit nga ju në qiell, do të vijë në të njëjtën mënyrë siç e keni parë të shkojë në qiell."⁵⁰

GSAM 71Jezusi do të qëndrojë në qiell derisa të vijë rivendosja

GSAM 71.2Tani që Shpëtimtari i kishte lënë ata, dhe ata me të vërtetë e kishin parë "të ngjitej atje ku kishte qenë më parë," ata kishin sigurinë se Shpirti i Shenjtë do t'i mësonte për kohën kur do të vijë mbretëria. Kështu, Pjetri në udhëzimet e tij për popullin, pas marrjes së Shpirtit, tha: "Ai do të dërgojë Jezus Krishtin, i cili u predikua më parë për ju; të cilin duhet ta marrë qielli deri në kohët e rivendosjes së të gjitha gjërave, për të cilat Perëndia ka folur me gojën e të gjithë profetëve të tij të shenjtë që nga fillimi i botës."⁵¹

GSAM 71.3Apostullit Pjetër, gjithashtu, nga Shpirti i Shenjtë iu dhanë të dhënat lidhur me tre botët: E para, ajo para përmbytjes, e cila u shkatërrua me ujë; e dyta, bota e tanishme e rezervuar për zjarr,—zjarr me të cilin toka është e mbushur, siç thuhet në Revised Version,—ai zjarr që do të sjellë humbjen, rrënimin dhe shkatërrimin e njerëzve të pabesë; e treta, toka e re, "në të cilën banon drejtësia;" ose, siç e përkthejnë disa, "në të cilën të drejtët do të banojnë."⁵²

GSAM 72.1Apostulli Pal paraqiti ringjalljen e popullit të Perëndisë dhe ndryshimin e të gjithë të shenjtëve të tij nga të vdekshëm në të pavdekshëm, "në një çast, me trumbitën e fundit." Ai u deklaroi Korintasve se Krishti tani është në fronin e Atit të tij dhe aty do të qëndrojë derisa të gjithë armiqtë e tij t'i nënshtrohen atij. Kjo do të thotë, derisa t'i jepet atij mbretëria—mbretëria e tij—në duar nga Ati, siç parashikohet në Daniel 7:13, 14; Psalmi 2:8, 9. Kishës në Selanik ai i paraqiti ardhjen e Krishtit dhe ringjalljen si shpresën e tyre të vetme, dhe si burimin e ngushëllimit të vërtetë kur të dashurit e tyre ndaheshin prej tyre nga dora e vdekjes.⁵³

GSAM 72Kthimi i Zotit i Pacaktuar

GSAM 72.2Akoma, kisha nuk kishte një njohuri të sigurt për kohën kur Zoti do të kthehej. Kur apostulli në letrën e tij të parë dërguar Thesalonikasve tha, "Ne që jemi gjallë dhe mbetemi, do të rrëmbehemi," vëllezërit e kuptuan se ai nënkuptoi se Krishti po vinte ndërsa disa prej tyre ishin ende gjallë. Në letrën e tij të dytë ai korrigjon keqkuptimin e tyre mbi letrën e tij, dhe u thotë atyre se "ajo ditë nuk do të vijë, përveçse së pari të ndodhë një apostazi, dhe të zbulohet njeriu i mëkatit, biri i humbjes; i cili i kundërshton dhe e ngre veten mbi çdo gjë që quhet Perëndi, ose që adhurohet."⁵⁴

GSAM 72Apostazia

GSAM 72.3Dhe megjithatë, kisha ka mbetur të ecë në errësirë për sa i përket kohës së ardhjes së dytë të Krishtit. Vëllezërit kanë mësuar se do të ketë një apostazi; por pyetja ishte se sa e gjatë do të ishte ajo. Më vonë Gjonit iu dha një përgjigje ndërsa ishte në vizion në ishullin Patmos, në simbolet që gjenden në kapitujt dymbëdhjetë dhe trembëdhjetë të Zbulesës—"një kohë, dy kohë dhe gjysmë kohe," "dyzet e dy muaj," "një mijë e dyqind e gjashtëdhjetë ditë" (vite); por ende nuk kishte ndodhur ngjarja që shënonte fillimin e asaj periudhe të gjatë. Kështu, kisha ende shpresonte dhe priste ardhjen e Krishtit pa ditur me siguri kohën e saktë të shfaqjes së tij; sepse kur ajo kohë e mundimeve të kalonte, do të mbetej ende një periudhë e shkurtër përplasjesh dhe triumfi për kishën "mbeturinë".⁵⁵

GSAM 73.1Me mbylljen e regjistrave të Dhiatës së Re, na paraqitet qartë tema e ardhjes së dytë të Krishtit. Afërsisht një varg në çdo tridhjetë përmend në njëfarë mënyre ardhjen e dytë të Zotit tonë Jezu Krishtit. Për këtë, dhe për pozicionin e kishës në lidhje me atë shpresë përmes shekujve deri në kohët moderne, Robert Patterson, D.D., flet në një gazetë të quajtur The Interior, nën titullin "Shpresa e Bekuar," kështu:—

GSAM 73Mileniumi Tokësor—Patterson

GSAM 73.2"Kur Zoti ynë la kishën e tij në tokë për t'u nisur te Ati, ai e la atë në një gjendje pikëlluese. Pesëqind dishepujt e tij ishin të rrethuar nga e gjithë bota e armiqve të tij, të organizuar në fe dhe qeveri anti-kristiane nga një nga inteligjencat më të larta, të animuar nga mllefi më helmues, dhe të edukuar nga përvoja shekullore në mënyrat më efektive të shkatërrimit. Zoti nuk ishte i panjohur me rrezikun tonë; as në diskurset e tij të fundit nuk e zbuti atë, as nuk premtoi ndonjë ulje të armiqësisë së botës dhe të vuajtjeve të kishës. Por ai premtoi se vetë do të kthehej për t'i rrëzuar armiqtë e tij, dhe se do të na mbështeste deri në atë ditë të bekuar. 'Bota ju urren. Në botë do të keni vuajtje. Do të qani dhe do të vajtoni, por bota do të gëzohet. Ju do të jeni të pikëlluar, por pikëllimi juaj do të kthehet në gëzim.... Ju tani keni pikëllim, por unë do t'ju shoh përsëri, dhe zemra juaj do të gëzohet, dhe gëzimin tuaj askush nuk do ta marrë prej jush. Nëse largohem, do të vij përsëri, dhe do t'ju pranoj tek unë, që ku jam unë, atje të jeni edhe ju.'

GSAM 74.1"Kjo ishte shpresa e bekuar e kthimit të tij personal me të cilën ai ngushëlloi kishën e tij gjatë largimit të tij personal. Gjatë gjithë periudhës së mungesës së tij, ai tha se duhet të vuajmë përndjekje; dhe kështu ka ndodhur. Nëse ne do të gëzojmë ndonjë periudhë paqeje të jashtme gjatë mungesës së tij, nëse kisha e tij do të çlirohet nga sulmet e botës, nëse do të ketë ndonjë epokë pastërtie kur bari i keq nuk do të rritet mes grurit, ose nëse, me ardhjen e tij, ai do të mirëpritet nga popullsia e një toke të mbushur me lavdinë e Zotit, ose madje edhe të jetë në gjendje të gjejë besim në tokë, kjo do të jetë për të një befasi krejt e papritur. Jezusi nuk e dinte për këtë mijëvjeçar. Ne themi se ai nuk e dinte, sepse nuk na tha për të; dhe ai thotë: 'Ju kam quajtur miq, sepse të gjitha gjërat që dëgjova nga Ati im, ju i kam bërë të njohura.' Por në të gjitha predikimet dhe parabolat e tij nuk ka asnjë tregues të vogël se duhet të shpresojmë për ndonjë periudhë paqeje apo lavdie para ardhjes së tij. Apostujt janë po aq të padijshëm për një mijëvjeçar pa Krishtin. Për treqind vjet pas largimit të Zotit tonë, shpresa e bekuar e kishës ishte shpresa e kthimit të tij.

GSAM 74.2"Por kur, në përparimin e apostazisë së parashikuar, e fejuara e Krishtit filloi të ngushëllohej në mungesën e tij me miqësinë e mbretërve të botës, krejt natyrshëm ajo ktheu shikimin larg qiellit lindor dhe larg kthimit të Zotit të saj, i cili do t'i jepte fund madhështisë së saj botërore. Kur Reformatorët vendosën trumbitën e ungjillit në gojët e tyre ... ëndrrat për një mijëvjeçar pa Krisht u fshinë menjëherë, ... dhe kisha përsëri filloi të priste ardhjen e Zotit për të shkatërruar antikrishtin.... Në letrat, predikimet dhe rrëfimet e besimit të tyre, Reformatorët shpallën shpresat e tyre premilenare.

GSAM 74.3"Asambleja e Westminsterit përfundon rrëfimin e saj me një deklaratë të besimit në ardhjen e dytë të Zotit me fjalë që shprehin plotësisht besimin e premilenialistëve. Ata shpallin me këto fjalë të rënda: 'Ashtu si Krishti dëshiron që ne të jemi plotësisht të bindur se do të ketë një ditë gjykimi, si për të penguar të gjithë njerëzit nga mëkati, ashtu edhe për ngushëllimin më të madh të të drejtëve në vështirësitë e tyre, kështu ai dëshiron që ajo ditë të jetë e panjohur për njerëzit, që ata të heqin qafe çdo siguri mishërore, dhe të jenë gjithmonë vigjilentë, sepse nuk e dinë në ç'orë do të vijë Zoti: dhe të jenë gjithmonë të përgatitur të thonë, Ejani, o Zot Jezus: dhe ejani shpejt!'⁵⁶

GSAM 75.1"Paraardhësit tanë reformatorë forcuan zemrat e tyre duke pritur ardhjen e Zotit, dhe inkurajuan njëri-tjetrin me thirrjen, 'Mbani fushën! sepse ai po vjen me legjione ndihme,' një ndjenjë e mishëruar së fundmi në një himn të njohur të rilindjes, por e njohur për Besëlidhësit e vjetër skocezë.

GSAM 75.2"Por së shpejti një apostazi e dytë nga besimi nisi mes kishave të reformuara. Në Skoci njihej si Moderatizëm; në Angli, si Arianizëm, dhe më së fundi, si Broad Churchism; dhe në Amerikë quhej Unitarianizëm; dhe në Gjermani, Racionalizëm. Duke vendosur arsyen njerëzore si gjykatës, dhe vëzhgimin tonë modern shumë të kufizuar si provë, dhe duke mohuar se ndonjë ngjarje mund të ndodhë përveç sipas rrjedhës së ligjeve të vëzhguara të natyrës, ajo e reduktoi Jezusin në rangun e një rabini hebre, mjaft të përparuar për kohën e tij, por krejtësisht i panjohur me shkencën moderne. Sigurisht, nocioni i një personi të tillë që kthehet nga bota e padukshme për të sunduar mbi tokë u hodh poshtë në mitologjinë hebraike.

GSAM 75Daniel Whitby për Mijëvjeçarin

GSAM 75.3"Premtimet e ardhjes së tij të dytë dhe sundimit mbi tokë u interpretuan thjesht si përhapja e ungjillit të tij dhe nënshtrimi i një pjese të madhe të botës ndaj krishterimit për një periudhë prej një mijë, ose, si mendonin disa, 360,000 vjet; gjatë së cilës njerëzimi do të përparonte në artet e qytetërimit dhe do të shijonte një paqe dhe prosperitet të paprecedentë. Dhe në përfundim të atij cikli të zgjatur, tepër i madh për mendjen e zakonshme që ta përfytyronte, ndoshta do të ndodhte ndonjë tronditje e madhe e natyrës, dhe mund të thuhej se Zoti do të vinte dhe do të shkatërronte botën, dhe do ta thërriste racën njerëzore në gjyq. Kjo teori u zhvillua dhe u popullarizua nga një komentator anglez me emrin Whitby [Daniel Whitby vdiq në 1726], i cili, përmes korrespondencës së tij të botuar, provohet se ishte arian, por komentet e tij ishin të pëlqyera nga klasa e tij, dhe mijëvjeçari i tij mitik u prit me favor nga shumë nga përfituesit ortodoksë dhe miqtë e kishave shtetërore të Evropës, të cilëve u premtonte një qira të gjatë të të dhjetave dhe nderimeve. Përmes ndikimit të tyre ajo u importua në Amerikë, ku u përdor menjëherë si material për klishe dhe përfundime retorike në tribunat publike."

GSAM 76.1Kështu ishin teoritë në pjesë të ndryshme të botës, ndërsa i afrohemi kohës kur Zoti dërgoi paralajmërimin solemn për ardhjen e tij, madje "në dyer."