Kapitulli 28 — Një Derë që Askush Nuk Mund ta Mbyllë
GSAM 462.1"Unë kam vënë para teje një derë të hapur, dhe asnjë njeri nuk mund ta mbyllë; sepse ke pak fuqi, dhe ke ruajtur fjalën time, dhe nuk e ke mohuar emrin tim."1
GSAM 462.2Kjo është gjuha e drejtuar atyre që ndodheshin në gjendjen filadelfiane të kishës ungjillore. Kjo kishë ishte ajo që ishte zhvilluar përmes shpalljes së ardhjes së afërt të Krishtit, ose ata që kishin qëndruar të palëkundur në atë që kishin dëgjuar mbi këtë temë; sepse ai thotë për kishën e Sardisit (atë që i paraprinte menjëherë asaj filadelfiane), "Kujto pra si ke marrë dhe si ke dëgjuar, dhe ruaje dhe pendohu. Prandaj, nëse nuk vigjilon, do të vij mbi ty si një hajdut, dhe ti nuk do të dish në ç'orë do të vij mbi ty."2
GSAM 462.3Kisha e Sardisit, pra, dëgjoi doktrinën e ardhjes së shpejtë të Zotit. Ata që qëndruan të palëkundur në atë që kishin dëgjuar, përparuan në të vërtetën ndërsa "shandani" u hoq, dhe formuan kishën e Filadelfias, të cilës ai i tha: "Sepse ti e ruajte fjalën e durimit tim, edhe unë do të të ruaj nga ora e provës, e cila do të vijë mbi gjithë botën, për t'i provuar banorët e dheut. Ja, unë vij shpejt: ruaj atë që ke, që asnjë njeri të mos marrë kurorën tënde."3 Pra, është për këtë kishë të Filadelfias që ai thotë: "Unë kam vënë para teje një derë të hapur, dhe asnjë njeri nuk mund ta mbyllë atë."
GSAM 462.4Këtu, pra, është deklarata e theksuar e Shkrimit të Shenjtë se ata që, në providencën e Perëndisë, nxiten për të paralajmëruar botën për ardhjen e Zotit dhe për t'i lutur njerëzit të përgatiten për t'u takuar me Perëndinë, kanë favorin e veçantë të Perëndisë në punën e tyre. Njerëzit mund të përpiqen t'i pengojnë, t'i dështojnë lëvizjet e tyre, të mbyllin "derën e fjalës", por megjithatë zëri i Perëndisë dëgjohet mbi çdo zhurmë: "Kam vënë para teje një derë të hapur."
GSAM 463Progresi i Shtatëdhjetë e Katër Vjetëve
GSAM 463.1Në faqet e mëparshme të këtij libri kemi përshkuar shkurtimisht periudhën prej shtatëdhjetë e katër vjetësh, nga viti 1831 deri në 1905, duke ndjekur ngritjen dhe përparimin e mesazheve të adventit, dhe veçanërisht lajmin e tretë engjëllor. Ne kemi treguar se si, nga errësira dhe varfëria, ky mesazh ka përparuar me forcë dhe pushtet të përshpejtuar nga vit në vit, derisa ka misione që përfshijnë tërë botën. Sigurisht që nuk ka përparuar sepse mesazhi i pëlqen zemrave mishërore; sepse në krye të tij qëndron e shtuna e Zotit, zbatimi i së cilës sjell një kryq të rëndë, duke kërkuar ndarje nga punët me botën në ditën e punës më të zënë të javës. As nuk ka përparuar për shkak të mungesës së kundërshtimit; sepse e ka hasur që nga fillimi, dhe atë të llojit më të egër nga jashtë, si dhe me vështirësi të shkaktuara nga persona të papërkushtuar që për një kohë kanë gjetur rrugën e tyre në radhët e saj. Sa i përket situatës së shkaktuar nga planet dhe përpjekjet e armiqve të jashtëm, mund të themi mirë me fjalët e Davidit, Psalmistit, "Po të mos ishte Zoti me ne, le të thotë tani Izraeli: po të mos ishte Zoti me ne, kur njerëzit u ngritën kundër nesh: atëherë do të na kishin gëlltitur të gjallë, kur zemërimi i tyre u ndez kundër nesh: atëherë ujërat do të na kishin mbuluar, përroi do të kishte kaluar mbi shpirtin tonë: atëherë ujërat e frikshme do të kishin kaluar mbi shpirtin tonë. I bekuar qoftë Zoti, që nuk na dha si pre për dhëmbët e tyre. Shpirti ynë shpëtoi si zog nga kurthi i gjuetarëve të shpendëve; kurthi u thye dhe ne shpëtuam. Ndihma jonë është në emër të Zotit, që krijoi qiejt dhe tokën."4
GSAM 464Ndihma në Zotin
GSAM 464.1Zoti deklaron se ka vendosur përpara popullit të tij "një derë të hapur, dhe askush nuk mund ta mbyllë atë." Prandaj, nuk është për t'u habitur që mesazhi ka ecur përpara në mënyrë të qëndrueshme. Është mesazhi i Perëndisë për popullin, dhe ai duhet të ketë sukses. Në Zbulesa 7:2, vepra e përgatitjes së një populli për të qëndruar kur të vijë dita e madhe e zemërimit të Perëndisë simbolizohet nga një engjëll që "ngrihet nga lindja," ose, siç e përkthejnë disa, "si lindja e diellit." Ja, agimi i ditës—së pari shfaqen rreze drite në lindje; këto bashkohen në një qartësi më të madhe derisa shihet disku i gjerë dhe i dallueshëm i diellit. Ndërsa "Mbreti i Ditës" ngjitet në zenit, drita, nxehtësia dhe fuqia e tij bëhen gjithnjë e më të gjalla.
GSAM 464.2Vërtet, kështu ka qenë përparimi i lajmit të tretë engjëllor që nga viti 1848, kur të vërtetat përbërëse të tij u formësuan qartë, dhe nga ai moment kemi treguar një rritje të dukshme dhe të qëndrueshme që është e mrekullueshme. Këtë mund ta shpjegojmë vetëm mbi bazën se Zoti po vërteton fjalën e tij për ata që në këtë kohë, kur shpëtimi i tij është afër, "ruajnë të shtunën që të mos e njollosin,"5 dhe i kthejnë këmbët prapa nga kryerja e dëshirave të tyre në ditën e shenjtë të Perëndisë, kështu, përmes "besimit në Jezusin," siç deklarohet në mesazhin e engjëllit të tretë të Zbulesës 14, duke ruajtur të gjitha "urdhërimet e Perëndisë." Për të tillët Zoti tha përmes profetit Isaia, "Atëherë drita jote do të lindë si mëngjesi, dhe shëndeti yt do të çelë shpejt; dhe drejtësia jote ["Zoti, drejtësia jonë." Jeremia 23:6] do të shkojë përpara teje; dhe lavdia e Zotit do të jetë mbrojtja jote nga prapa."6 Me këto siguri, si mund të prisnim gjë tjetër veçse që vepra të ishte një sukses? "Nëse Perëndia është me ne, kush mund të jetë kundër nesh?"
GSAM 464Si mund të lulëzojnë këto?
GSAM 464.3Duke parë situatën kur, në vitin 1846, pastori Joseph Bates filloi të shkruante atë libër të parë, të parin që u botua ndonjëherë mbi çështjen e së Shtunës nga Adventistët e Ditës së Shtatë, me dymbëdhjetë centë e gjysmë si të vetmin burim që dispononte në botë, dhe duke qenë i detyruar t'i shpenzojë ato para se të kishte përfunduar dita e tij e parë e shkrimit; dhe duke parë përsëri pastorin James White duke shtypur fletushkën e tij të parë të vogël, Present Truth, me para të fituara nga kositja në fushën e barit, dhe duke dërguar gazetën falas te të gjithë ata që do ta lexonin, dhe duke e quajtur atë një mesazh që duhej të shkonte në skajet e dheut,—duke parë këto fillime të vogla, njeriu mund të pyesë, me fjalët e njerëzve në ditët e Amosit, "Kush do ta ngrejë Jakobin? Sepse ai është i vogël."7 Duke e krahasuar këtë me situatën në vitin 1905, kur botimi i të vërtetave të mesazhit po realizohet në njëzet shtëpi botuese të vendosura në pjesë të ndryshme të botës, shpesh të ngarkuara në kapacitetin e tyre maksimal për të përmbushur kërkesën për material leximi, ne me të vërtetë mund të themi: Ja, "një derë e hapur" që askush ende nuk e ka mbyllur.
GSAM 465.1Për ata të kohëve të mëparshme që mendonin se vepra kurrë nuk mund të kishte sukses, mund të themi, me fjalët me të cilat profeti Zekaria i qortoi ata që mendonin të pengonin veprën e Perëndisë në rindërtimin e Jeruzalemit, "Kush e ka përbuzur ditën e gjërave të vogla?"8 Për gjërat që dukeshin si male vështirësish në rrugën e tyre, Zoti tha përmes profetit,—
GSAM 465Mal i shndërruar në fushë
GSAM 465.2"Kush je ti, o mal i madh? Para Zerubabelit do të bëhesh fushë; dhe ai do të nxjerrë gurin kryesor të tij me britma, duke thirrur: 'Hiri, hiri atij.'"9 Kështu ka qenë në veprën e lajmit të tretë engjëllor, dhe kështu do të jetë deri sa të vendoset "guri kryesor", ose me fjalë të tjera, deri sa vepra të përfundojë.
GSAM 465.3Shikoni ata pak njerëz në vitin 1846, të varfër në mjete, të varfër në çdo kuptim përveç besimit në Perëndi dhe në thesarin e së vërtetës, dhe shikoni në çfarë përmasash është rritur vepra e tyre. Mendoni për mundësitë që kemi tani në dorë: librat të gjithë të përgatitur, të përkthyer dhe të shtypur në gjuhët e ndryshme të botës, dhe qindra shpërndarës që i vendosin këta libra në shtëpitë e njerëzve me një vlerë vjetore prej 400,000 dollarësh. Me vazhdimin e bekimit të Perëndisë mbi këtë punë, mund të presim sukses. Me këto lehtësira dhe agjenci që po shtohen nga muaj në muaj, me besim në Krisht, nuk duhet të presim gjë tjetër veç asaj që Solomoni këndoi për kishën e Perëndisë kur ajo doli nga gjendja e saj e shkretëtirës, "duke u mbështetur në krahun e të Dashurit të saj," kur ai e paraqet atë duke vështruar përpara, "e bukur si hëna, e pastër si dielli dhe e tmerrshme si një ushtri me flamuj."10
GSAM 466Të ndihmuar nga Dhurata e Profecisë
GSAM 466.1Jo vetëm që kemi parë se providenca e Zotit ka hapur rrugën për përhapjen e së vërtetës, dhe bekimi i tij i dukshëm ka shoqëruar përpjekjet e bëra për të vepruar në rrugët e providencës së tij, por në ngritjen dhe përparimin e lajmit të tretë engjëllor ai ka komunikuar me popullin e tij përmes dhuratës së profecisë. Kjo nuk ka qenë në formën e një zbulese të re që të zëvendësonte Biblën, as në një mënyrë për të shtrembëruar mësimet e Shkrimit, por për të treguar se ku, në këtë epokë, ekziston rreziku i largimit nga thjeshtësia e ungjillit të Krishtit, ku njerëzit janë në rrezik të bien nën ndikimin e epokës, duke u kënaqur me një formë devotshmërie pa fuqinë.
GSAM 466.2Duke parë këtë çështje nga shembulli11 i profetëve të lashtë, që Zoti na ka dhënë si një nga rregullat me të cilat duhet të testohen manifestime të tilla, gjejmë të njëjtat arsye pse manifestime të tilla janë të nevojshme tani ashtu si dikur; domethënë, prirja në çdo epokë për t'u larguar nga linja e së vërtetës nga doktrinat dhe praktikat mbizotëruese dhe të veçanta të epokës. Apostulli Pal, duke folur për manifestimin e dhuratave që Zoti ka vendosur në kishë, thotë se ato janë "për përkryerjen e të shenjtëve, për veprën e shërbesës, për ndërtimin e trupit të Krishtit; deri sa të arrijmë të gjithë në njësinë e besimit dhe të njohurisë së Birit të Zotit, në njeriun e përsosur, në masën e shtatësisë së plotësisë së Krishtit; që nga tani të mos jemi më fëmijë, të valëvitur e të bartur nga çdo erë doktrine, nga mashtrimi i njerëzve dhe nga hileja e zgjuar, me të cilën qëndrojnë në pritë për të mashtruar; por duke folur të vërtetën me dashuri, të rritemi në të në çdo gjë, që është koka, Krishti; prej të cilit i gjithë trupi, duke u bashkuar dhe duke u lidhur ngushtë me anë të asaj që jep çdo nyje, sipas veprimit efektiv në masën e çdo pjese, bën rritjen e trupit për ndërtimin e vet në dashuri."12
GSAM 467.1Të njëjtat kundërshtime që ngrihen kundër manifestimeve të dhuratës së profecisë në kohën e tanishme, mund të ishin ngritur me të njëjtën forcë në kohët e lashta; d.m.th., ne i kemi Shkrimet, dhe për rrjedhojë nuk kemi nevojë për dhurata të tilla. Megjithatë, të njëjtat Shkrime na thonë se Krishti ka vendosur këto dhurata në kishë për të bërë punën e tyre derisa "të vijë ajo që është e përkryer [gjendja e përkryer]," dhe që kisha "të mos mbetet prapa në asnjë dhuratë, duke pritur ardhjen e Zotit tonë Jezu Krisht."13
GSAM 467Ç'nevojë kemi për profetë?
GSAM 467.2Njerëzit në kohët e lashta mund të kishin arsyetuar se kishin ligjin moral të Perëndisë të shkruar me gishtin e tij mbi pllaka guri; se kishin statutet, gjykimet dhe udhëzimet që i ishin thënë Moisiut nga goja e Perëndisë dhe që ishin shkruar me kujdes; dhe çfarë tjetër duhej? Por pavarësisht të gjitha atyre të vërtetave të shkëlqyera që i kishin në zotërim, Perëndisë i pëlqeu t'u fliste atyre "në kohë të ndryshme dhe në mënyra të ndryshme përmes profetëve të tij të shenjtë."
GSAM 467.3Ne vërejmë se dëshmitë e sjella nga profetë të ndryshëm, si Isaia, Jeremia, Ezekieli, Danieli, Osea e të tjerë, në çdo rast mësonin të njëjtin parim të madh në lidhje me bindjen ndaj Perëndisë; megjithatë, secili profet kishte qortimet e tij të veçanta për popullin e kohës së tij, për prirjen e tyre drejt tërheqjes nga parimet e shenjta dhe të shenjtëruara të së drejtës nga zakonet mbizotëruese të epokës në të cilën u dha profecia.
GSAM 468Nevoja e dhuratave
GSAM 468.1Ndërsa mund të argumentohet se ne jo vetëm që kemi udhëzimin e shkëlqyer të Shkrimeve të Testamentit të Vjetër, por edhe fjalët e Vetë Shpëtimtarit tonë dhe të apostujve, çfarë nevoje kemi për dritë të mëtejshme? Fakti mbetet se të njëjtit apostuj të shenjtë kanë treguar për ditët e fundit, kur "do të vijnë kohë të rrezikshme," dhe kur njerëzit "do të kenë formën e devotshmërisë, por do të mohojnë fuqinë e saj," duke na thënë gjithashtu se "disa do të largohen nga besimi, duke iu kushtuar shpirtrave mashtrues dhe doktrinave të demonëve."
GSAM 468.2Duke marrë parasysh të gjitha këto, ai popull për të cilin flet Pali duke i shkruar Tessalonikasve, i cili nuk do të jetë në errësirë që dita e Krishtit t'i zërë si një hajdut, por i cili do të jetë fëmijë të dritës, inkurajohet të "vërtetojë të gjitha gjërat" në rrugën e "profecive", dhe të "mbajë fort atë që është e mirë."14 Kjo është e barabartë me t'u thënë atyre se njerëzit që do të presin ardhjen e Zotit Jezu Krisht dhe që më në fund do të gjenden gati për atë ditë, do të kenë "të mira", të vërteta manifestime të dhuntisë së profecisë mes tyre.
GSAM 468Shenjat e Fundit
GSAM 468.3Ne jemi në kohën kur shenjat janë të shumta nga çdo anë që dita e Zotit është afër. Ne jemi pikërisht në periudhën kur duhej të ngrihej një popull që do të ruante të gjitha urdhërimet dhe që gjithashtu do të "kishte dëshminë e Jezusit"15 —"shpirtin e profecisë."16 Çfarë gjejmë? Se gjatë gjashtëdhjetë viteve të fundit ka lindur një popull i tillë, që mban pikërisht një mesazh të tillë, mes të cilëve është manifestuar dhurata e profecisë. Duke testuar dhuratën, ashtu siç u manifestua përmes zonjës E. G. White, sipas rregullave të Biblës, kemi parë se ajo qëndron në provë në çdo detaj. Nuk është gjetur, nga fillimi deri në fund, në të gjitha shkrimet e zonjës White, asnjë rresht që jep leje të vogël për mëkat, ose që toleron në asnjë shkallë devijim nga fjala e Perëndisë. Këto shkrime nuk janë vendosur kurrë mbi Biblën, por vazhdimisht nxisin studimin më të kujdesshëm të fjalës së Perëndisë, duke e treguar atë si standardin e madh me të cilin rastet tona do të shqyrtohen në gjykimin e fundit. Në shkrimet e saj Krishti ngrihet para nesh si shembulli i vetëm që duhet ta ndjekim. Ai, në mënyrën më të gjallë, shpallet si shpresa jonë e vetme për fitore këtu, strehë e vetme nga zemërimi që do të vijë, emri dhe mjeti i vetëm përmes të cilit mund të shpëtohemi.
GSAM 469Një Homazh Personal
GSAM 469.1Sa i përket zonjës White dhe natyrës së punës së saj, jepet e mëposhtmja, e shkruar në vitin 1877 nga një person që e kishte njohur dhe që kishte studiuar veprën e saj për shumë vjet; dhe pas rreth pesëdhjetë e tre vjetësh prove, vjetësh vëzhgimi të kujdesshëm, jap miratimin tim të plotë për çdo ndjenjë të shprehur aty:—
GSAM 469.2"Sa i përket karakterit kristian të Motrës White, kërkoj leje të them se mendoj se di diçka për të. Kam qenë i njohur me të për tetëmbëdhjetë vjet,—më shumë se gjysma e historisë së popullit tonë. Kam qenë në familjen e tyre herë pas here, ndonjëherë për javë të tëra. Ata kanë qenë në shtëpinë dhe familjen tonë shumë herë. Kam udhëtuar me ta thuajse kudo; kam qenë me ta në publik dhe në privatësi, në mbledhje dhe jashtë mbledhjeve, dhe kam pasur rastet më të mira për të njohur diçka nga jeta, karakteri dhe fryma e Vëllait dhe Motrës White. Si predikues, kam pasur të bëj me të gjitha llojet e njerëzve dhe me të gjitha llojet e karaktereve, sa mendoj se mund të gjykoj diçka për atë që është një person, të paktën pas viteve të njohjes së afërt.
GSAM 470.1"Unë e njoh Motrën White si një grua të përulur, modeste, me zemër të mirë dhe fisnike. Këto tipare të karakterit të saj nuk janë thjesht të veshura dhe të kultivuara, por burojnë me hijeshi dhe lehtësi nga natyra e saj e lindur. Ajo nuk është mendjemadhe, nuk e mban veten për më të drejtë se të tjerët dhe nuk i jep rëndësi vetes, siç janë gjithmonë fanatikët. Kam pasur shpesh kontakt me persona fanatikë, dhe gjithmonë i kam gjetur plot pretendime, plot krenari, të gatshëm të japin mendimin e tyre, mburracakë për shenjtërinë e tyre, etj., por gjithmonë e kam gjetur Motrën White të kundërtën e gjithë kësaj.
GSAM 470Një Mikeshë e të Varfërve
GSAM 470.2"Kushdo, më i varfëri dhe më i përuluri, mund t'i shkojë lirshëm për këshillë dhe ngushëllim pa u refuzuar. Ajo gjithmonë kujdeset për të nevojshmit, skamnorët dhe të vuajturit, u siguron përkujdesje dhe mbron çështjen e tyre.
GSAM 470.3"Nuk kam njohur kurrë asnjë person që ka kaq vazhdimisht frikën e Perëndisë para vetes. Asgjë nuk ndërmerret pa një lutje të përzemërt drejtuar Perëndisë. Ajo studion fjalën e Perëndisë me kujdes dhe vazhdimisht. Kam dëgjuar motrën White të flasë qindra herë, kam lexuar të gjitha dëshmitë e saj nga fillimi në fund, shumicën e tyre shumë herë, dhe nuk kam mundur kurrë të gjej asnjë fjali imorale në të gjitha ato, apo ndonjë gjë që nuk është rreptësisht e pastër dhe kristiane; asgjë që të largojë nga Bibla dhe nga Krishti; por aty gjej thirrjet më të zjarrta për t'iu bindur Perëndisë, për ta dashur Jezusin, për t'u besuar Shkrimeve, dhe për t'i shqyrtuar ato vazhdimisht. Kam marrë përfitime të mëdha shpirtërore, pa numër herë, nga dëshmitë. Me të vërtetë, nuk i kam lexuar kurrë pa u ndjerë i qortuar për mungesën e besimit tim në Perëndi, mungesën e përkushtimit dhe mungesën e përkushtimit të sinqertë në shpëtimin e shpirtrave. Nëse kam ndonjë gjykim, ndonjë discernim shpirtëror, unë konstatoj se dëshmitë janë të së njëjtës frymë dhe të së njëjtës përmbajtje si Shkrimet.
GSAM 470.4"Për tridhjetë vjet [tani mund të themi gjashtëdhjetë vjet] këto dëshmi janë besuar dhe lexuar midis popullit tonë. Si ka ndikuar tek ata? A i ka larguar ata nga ligji i Perëndisë? A i ka bërë të braktisin besimin në Krisht? A i ka bërë të hedhin mënjanë Biblën? A i ka bërë të jenë një popull i korruptuar, i pandershëm? Unë e di se ata do të krahasohen favorshëm me çdo denominacion tjetër kristian.
GSAM 471.1"Një gjë kam vënë re, dhe ajo është se kundërshtarët më të ashpër të vizioneve të Motrës White e pranojnë se ajo është një krishtere. Si mund ta bëjnë këtë pranim është më shumë se sa di unë. Ata përpiqen ta rregullojnë këtë duke thënë se ajo është mashtruar. Ata nuk janë në gjendje të gjejnë asnjë njollë në të gjithë jetën e saj, asnjë fjali imorale në të gjitha shkrimet e saj. Duhet të pranojnë se një pjesë e madhe e shkrimeve të saj janë të shkëlqyera, dhe se kushdo që do të jetonte sipas gjithçkaje që ajo thotë do të ishte një i krishterë i mirë, i sigurt për parajsën. Kjo është jashtëzakonisht e çuditshme, nëse ajo është një mjet i djallit, e frymëzuar nga Satani, ose nëse shkrimet e saj janë të pahijshme apo trillime të mendjes së saj."
GSAM 471Dëshmi të të Huajve për Shkrimet
GSAM 471.2Ndërsa periodikët tanë që përmbajnë shkrimet e zonjës White dërgohen, ata kërkohen nga më të përulurit, më të devotshmit dhe më të frikësuarit nga Perëndia. Duke raportuar për atë që lexojnë, ata thonë: "Ne jemi veçanërisht të interesuar për shkrimet e zonjës White. Ato janë kaq praktike, kaq të mbushura me mësime të destinuara ta çojnë njeriun më pranë Zotit, dhe ta bëjnë atë më të përulur, më të devotshëm dhe më të frikësuar nga Perëndia. Këto shkrime janë kaq në frymën e Shkrimit, saqë duket, ndërsa i lexojmë, se zonja White duhet të jetë frymëzuar për të shkruar në mënyrën siç shkruan." Ky është dëshmimi në dhjetëra raste nga ata që korrespondojnë me punëtorët tanë misionarë, madje edhe nga ata që nuk kanë asnjë tregues se idetë e zonjës White merren nëpërmjet një vizioni të shenjtë.
GSAM 471Burimi i Kundërshtimit
GSAM 471.3Duke pasur parasysh përshtypjen që ka lënë kjo dhunti, lind pyetja: Nga dhe pse ka lindur kundërshtimi ndaj manifestimit të kësaj dhuntie? dhe cili ka qenë rezultati i atyre që e kundërshtuan? Duke ndjekur këtë çështje me kujdes që nga viti 1852, kam vënë re se në shumicën e rasteve kundërshtimi ndaj këtij manifestimi ka ardhur nga ata që janë qortuar për mangësi në karakter, për zakone të gabuara, ose për ndonjë rrugë të gabuar në mënyrën e tyre të jetesës. Shumë nga të qortuarit do të protestonin se nuk ishin aq të këqij sa dëshmia i paraqiste, dhe do të tregonin se mund të qëndronin në të vërtetën edhe nëse do të shkonin kundër qortimit që u ishte dhënë. Koha ka treguar se shumica dërrmuese e tyre e kanë braktisur besimin dhe janë larguar plotësisht nga radhët. Disa e kanë parë gabimin e tyre dhe e kanë kapur të vërtetën më fort. Lind pyetja: Nëse ata që e kundërshtojnë këtë dhuratë udhëhiqen nga Zoti, pse duhet të humbin shpirtërinë e tyre dhe të rrëshqasin larg Perëndisë? Rregulli i Shpëtimtarit tonë është që një pemë të njihet nga fruti i saj. Ai thekson me forcë se "një pemë e prishur nuk mund të japë fryt të mirë."
GSAM 472Dështimi i Opozitës
GSAM 472.1Ne kujtojmë raste kur është ngritur një opozitë e organizuar kundër dëshmive të zonjës White, me deklaratën se suksesi i madh do të shoqëronte punën e tyre sapo të çliroheshin nga dëshmitë. Megjithatë, ka pasur një dështim të plotë në realizimin e përmbushjes së shpresave të tyre. Pas vitesh beteje, ata nuk kanë dhënë më shumë dëshmi për përhapjen e së vërtetës së së Shtunës para botës sesa ata të llojit të tyre bënë dyzet e nëntë vjet më parë. Nëse e tyre ishte vepra e veçantë e Zotit, pse nuk ka pasur më shumë prosperitet që ka shoqëruar mesazhin e tyre?
GSAM 472Ku është suksesi?
GSAM 472.2Nga ana tjetër, kur e shikojmë atë mesazh me anë të të cilit po i shpallen botës urdhërimet e Perëndisë dhe besimi i Jezusit,—një mesazh me të cilin lidhet ky manifestim i dhuratës së profecisë, me këshillat, udhëzimet dhe qortimet e tij,—ne e shohim se ai ka bërë një përparim të sigurt dhe të qëndrueshëm që nga fillimi i tij e deri në kohën e tanishme. Duke i kushtuar vëmendje këshillave të Zotit përmes asaj dhurate, duke ecur përpara me fuqinë e Zotit, mesazhi, siç kemi treguar, ka përfshirë tokën dhe po përhapet me shpejtësi te "çdo komb, fis, gjuhë dhe popull."
GSAM 473.1Për përparimin e tij në të kaluarën mund të themi se fjala e Perëndisë është vërtetuar, sepse ai tha: "Asnjë armë e formuar kundër teje nuk do të ketë sukses." Me të vërtetë, dora e Perëndisë është manifestuar në suksesin që ka shoqëruar ngritjen dhe përparimin e kësaj lëvizjeje të madhe të ardhjes deri më tani, dhe për të ardhmen ne mbështetemi në përmbushjen e sigurt të fjalës së tij: "Kam vënë para teje një derë të hapur, dhe asnjë njeri nuk mund ta mbyllë atë." Me këtë besim mund të këndojmë me gjithë siguri:—