Caibidil 15 — Solas Méadaitheach agus Iontais Níos Mó

GSAM 235.1"Cuimhnighibh ar na laethanta a bhí thart, tar éis gur soilsíodh sibh, inar fhulaing sibh cath mór cráite; i bpáirt, fad is a rinneadh ábhar fonóid díbh le maslaí agus le crá; agus i bpáirt, fad is a rinneadh comhluadair díbh leo siúd a caitheadh amhlaidh."¹

GSAM 235.2Tréimhse thar a bheith trialach a bhí sa ré ón díomá in 1844 go dtí gur léiríodh an solas glan maidir leis an sanctóir agus teachtaireacht an tríú aingeal. Bhí na hAidbhintigh a d'fhan go daingean lena seasamh go raibh an ceart acu sa ghluaiseacht a bhí caite ina n-ábhar fonóide i ndáiríre ag an dream a cheap gur teip iomlán a bhí sa teachtaireacht; agus ar an ábhar sin, ba ábhar mór cáinte iad. D'fhéadfaidís seo a fhulaingt go lúcháireach fad is a bhí siad ag cloí go daingean leis an Tiarna tríd an gcreideamh, agus ag roinnt i láithreacht a Spioraid Naoimh.

GSAM 235Dhá Phointe Speisialta ionsaithe

GSAM 235.3Bhí dhá phointe shonracha cathaithe ag Sátan do mhuintir na nAidbhinteach. Ba é an chéad cheann ná a chur ina luí orthu siúd a bhí daingean sa chreideamh go raibh deireadh le hama an tairngreachta, gur teacht spioradálta a bhí i ndara teacht Chríost, agus gur tháinig sé ar bhealach éigin ag deireadh na dhá mhíle trí chéad lá. Ba é an dara ceann ná a thabhairt orthu siúd a bhí ag luainiú maidir lena dtaithí san am atá caite, é a thréigean ar fad. Mar sin, fad is a bhí an fhírinne maidir leis an sanctóir agus teachtaireacht an tríú aingeal á nochtadh de réir a chéile ó na Scrioptúir, dheimhnigh teachtaireachtaí Spiorad Dé, trí bhronntanas an tairngreachais, an ghluaiseacht a bhí ann roimhe sin, ag tabhairt "solais gheal" uirthi a chuir Dia suas i gceann an chosáin, le lonrú an bealach ar fad go dtí an chathair, agus thug siad le fios na fianaise ón scrioptúr go bhfuil an dara teacht Chríost le bheith litriúil agus pearsanta, agus nach bhféadfadh sé, dá bhrí sin, a bheith ina eachtra ag deireadh na "laethanta."

GSAM 236Nochtuithe Iontacha

GSAM 236.1Dá labhródh an Tiarna lena mhuintir trí fhíseanna sna laethanta deireanacha seo, nach mbeimis ag súil go mbeadh comharthaí soiléire den diagacht sa léiriú féin? Tá na comharthaí seo le feiceáil i bhfíseanna Bhean E. G. White. Is míorúilteach an feiniméan iad na físeanna féin, mar a léirítear i gCaibidil 13; ach tá go leor gnéithe iontacha eile ag baint lena cuid radharcanna luaithe, a dtabharfaidh tú faoi deara agus tú ag leanúint ar aghaidh ag léamh an tsaothair seo; agus an bhféadfaimis a bheith ag súil go mbeadh sé a mhalairt i dtabhartas den chineál seo a bhí ceaptha ag Dia chun aird na ndaoine a mhealladh, agus chun iad a spreagadh chun a rá, cosúil le Maois, "Casfaidh mé ar leataobh, agus feicfidh mé an radharc mór seo"? Níorbh leor ráiteas simplí ó chailín bocht, breoite, lag, a bhí, de réir dealraimh, ar bhruach an uaighe, gur thug an Tiarna fís di, chun é seo a dhéanamh. Chruthaigh na léirithe iontacha a bhain leis na físeanna suim iontu, agus iarradh ar an gcailín dul ó áit go háit agus insint do dhaoine an méid a d'ordaigh an Tiarna di a chur in iúl do dhaoine eile.

GSAM 236Taispeántais Shuntasacha sa Tríú Fís

GSAM 236.2Luafaidh mé anseo roinnt fíricí maidir lena tríú fís, an ceann a tugadh i dteach a hathar, a luaitear i gCaibidil 13, mar a insíodh dom iad ag athair agus máthair Bhean White, ag a deirfiúr, Bean Sarah Belden, agus ag daoine eile.

GSAM 236.3Sa seomra inar tugadh an fhís, bhí Bíobla teaghlaigh an-mhór ina luí ar an mbúirdín. Bhí sé ar cheann d'eagrán a clóíodh i mBostún ag Joseph Teale, sa bhliain 1822. Is é méid an leabhair ná ocht n-orlach déag faoi aon orlach déag, ceithre orlach ar tiús, agus tá meáchan beagán os cionn ocht bpunt déag ann. Agus í sa bhfís, d'éirigh sí, agus thóg sí an Bíobla trom seo ar a lámh chlé, an leabhar ar oscailt, agus shín sí amach é ar ingearach lena corp; agus ansin ar feadh breis is leathuair an chloig, lena lámh dheas, d'iompaigh sí ó áit go háit, agus dhírigh sí ar shleachta éagsúla den Scrioptúr, a d'aithris sí agus a súile ag breathnú suas, agus i dtreo eile ón leabhar. D'fhéach a deirfiúr Sarah (bean chéile Stephen Belden ina dhiaidh sin), nó, ó am go chéile, duine éigin eile a bhí i láthair, ar gach sliocht a léirigh sí lena méar, agus chonaic sí go soiléir go raibh sí i ngach cás ag athrá an scrioptúir a raibh a méar ina stad air. Dúirt Máthair Harmon nach raibh a hiníon Ellen, ina gnáthstaid, "in ann, de bharr easpa neart, an Bíobla trom sin a thógáil den chófra; ach sa bhfís choinnigh sí é chomh héasca, de réir dealraimh, is dá mba Thiomna póca amháin é."

GSAM 237.1Fíor-iontas a bhí anseo!—cailín leochaileach, gan ach seachtó punt inti, ag coinneáil Bíobla trom ar feadh breis agus leathuair an chloig i riocht nach bhféadfadh fear láidir é a choinneáil ar feadh dhá nóiméad; arís, ag casadh ó áit go háit chuig sleachta as an Scrioptúr a chruthaigh i ngach cás a bheith ar an téacs a d'aithris sí, fad is a bhí a súile dírithe suas agus i dtreo eile ón leabhar; agus ar deireadh, guth ag teacht ó dhuine gan aon ghluaiseacht scamhóg ná anáil sa chorp, a d'aithris na sleachta ainmnithe as an Scrioptúr i gceart,—is cinnte go bhfuil sé seo os cionn an chúisithe gur tháinig sé ó ghníomhaíocht an duine, nó gur éifeacht galar a bhí ann. Mheas an dream a chonaic é gur léiriú an Spioraid an duine sin a labhair ón tor lasrach é, gan amhras ar bith. Ba chruthúnas diongbháilte iad léirithe mar seo i dtríú fís an Iníon Harmon, nuair a bhí a leithéidí ar eolas, go raibh cumhacht os cionn na cumhachta teoranta i mbun na bhfíseanna.

GSAM 237Fís Thopsham

GSAM 237.2Go gairid tar éis an eachtra seo, chuala an dream Aidbhinteach in Topsham, atá thart ar thríocha míle soir ó thuaidh ó Portland, Maine, faoi na caidrimh a bhí ag an Tiarna le hIníon Ellen G. Harmon, agus thug siad cuireadh di teacht ann. Glacadh leis an gcuireadh, agus is amhlaidh a rinneadh a céad chuairt ar Topsham. Ag an am sin, reáchtáladh na cruinnithe Aidbhinteacha i dteach an Uasail Curtiss. Thug Bean Frances Lunt (Iníon Frances Howland roimhe sin), as Oakland, California, an ráiteas seo a leanas dom, dar dáta an 19 Eanáir 1890:—

GSAM 238.1"D'fhreastail mise, in éineacht le muintir m'athar, ar chruinnithe Dheirfiúr Harmon in Topsham, sa bhliain 1845, agus le linn na gcruinnithe sin bhí fís aici. Ba é an chéad uair é a chonaiceamar riamh í i bhfís. Bhí ceann de na Bíoblaí seanfhaiseanta sin [Bíobla teaghlaigh Teale, a mheáigh ocht bpunt déag] i seilbh an Dearthár Curtiss. Tógadh an Bíobla mór seo den bhuirdín ag an tSiúr Harmon agus í i bhfís, agus léirigh sí sleachta as an Scrioptúr de réir mar a d'iompaigh sí ó dhuilleog go duilleog, agus a súile ag breathnú suas agus amach ón leabhar. Ba iad na focail a d'aithris sí ná focail teagaisc, misnigh, nó iomardaithe. Saintréith eile den léiriú ag an am sin ba ea suíomh an leabhair. Bhí sé á choinneáil ar a lámh oscailte ag uillinn de chúig is daichead céim, agus ní raibh aon duine eile in ann leabhar ar bith a choinneáil ag uillinn chomhchosúil gan é a shleamhnú láithreach as a lámha; ach choinnigh an tSiúr Harmon an Bíobla seo ag an uillinn sin ar feadh roinnt nóiméad, chomh daingean is dá mbeadh sé greamaithe dá lámh, agus í ag triall idir an dá linn ar dhuine i ndiaidh a chéile sa seomra."

GSAM 238Fianaise Bhean Truesdail

GSAM 238.2Tagann ráiteas eile maidir leis an bhfís chéanna seo ó Bhean M. C. Truesdail, as Trenton, Mo., dar dáta 27 Eanáir 1891. Deir sí:—

GSAM 238.3"Bhí mé cúig bliana déag d'aois i 1845, agus bhí mé i láthair tráth chéad chuairt an tSiúr Harmon ar Topsham, nuair a bhí an fhís aici i dteach an Bhráthair Curtiss, áit ar thóg sí an Bíobla mór teaghlaigh agus choinnigh sí in airde é i suíomh nach bhféadfadh aon duine eile leabhar a choinneáil ina lámha gan é ag sleamhnú díobh láithreach.

GSAM 238.4"Bhí an Deirfiúr Harmon sa bhfís ar feadh breis agus dhá uair an chloig. Ba í an léiriú is iontaí ar chumhacht Dé a chonaic mé riamh, agus chonaic mé í sa bhfís níos mó ná dosaen uair. Ba ócáidí de dháiríreacht dhomhain agus d'fhéin-scrúdú iad seo i gcónaí, ach sháraigh an ceann seo iad go léir. Ó! nach gcrith muid agus Mórgacht na bhflaitheas ag tabhairt teagaisc dúinn trína huirlis bhréisce; agus í ag léamh dúinn sleachta chomh sólásúil agus oiriúnach dár gcás crua; ar nós Eabhraigh 2:2, 3; Séamas 5:7, 8; Eabhraigh 10:35, 39; 1 Peadar 1:7; Lúc 12:32-37, i measc go leor eile, agus í ag coinneáil an Bhíobla mór teaghlaigh chomh hard sin go raibh orm seasamh ar chathaoir chun léamh san áit a raibh sí ag díriú. Ní dóigh liom go raibh an tSiúr Harmon níos mó ná dhá orlach níos airde."

GSAM 239.1Chuir a leithéid de léirithe ina luí ar na daoine macánta go raibh cumhacht os cionn an duine ag stiúradh an uirlis uirísle, agus tháinig glaonna ó áiteanna éagsúla i Sasana Nua chun í a iarraidh teacht agus a fianaise a thabhairt.

GSAM 239An Saothar Láimhe ina Pheaca

GSAM 239.2Go gairid ina dhiaidh sin, tugadh treoir don Iníon Harmon, i bhfís, cuairt a thabhairt ar Pháras, Maine, áit a raibh daoine a chreid gur peaca a bhí ann saothar láimhe a dhéanamh. Ba é an Ministir Stephens, as Woodstock, Maine, a bhí i gceannas ar an earráid seo, agus bhí tionchar láidir aige ar dhaoine eile. Roimhe seo, ba sheanmóirí Meitidiste é, agus measadh gur Críostaí umhal, dílis a bhí ann. Bhí muinín bainte amach aige ó go leor daoine lena dhíograis don fhírinne agus lena shaol a bhí, de réir dealraimh, naomhtha, rud a thug ar dhaoine áirithe a chreidiúint go raibh sé treoraithe go speisialta ag Dia. Thug an Tiarna achasán don Iníon Harmon ina leith. Dúirt sí go raibh sé ag dul in aghaidh briathar Dé trí staonadh ón saothar, trína chuid botún a bhrú ar dhaoine eile, agus trí dhíotáil a dhéanamh ar gach duine nár ghlac leo. Dhiúltaigh sé do na fianaise go léir a thug an Tiarna dó chun a chur ina luí air faoina bhotún, agus dhiúltaigh sé a admháil go raibh an mícheart déanta aige. Lean sé a chuid tuairimí pearsanta, agus thug sé faoi thurais fhada thuirseacha, ag siúl achair mhóra, áit nach bhfaigheadh sé ach drochíde, agus mheas sé go raibh sé ag fulaingt ar son Chríost sa mhéid sin ar fad. Cuireadh a réasún agus a bhreithiúnas i leataobh.

GSAM 239.3Maidir le fianaise Iníon Harmon agus toradh na cás, tabharfaidh mé sliocht as litir a fuarthas ó Bhean M. C. Truesdail, a bhí ina cónaí i bParís, Maine, ag an am. Tar éis roinnt sonraí a thabhairt a bhí ag teacht leis an méid thuas, deir sí:—

GSAM 240.1"Tháinig admhálacha ó gach duine acu seachas a gceannaire, Jesse Stephens. Thug an tSiúr Harmon rabhadh dó, mura n-umhlaíodh sé é féin trína chuid earráidí a admháil, go gcuirfeadh sé deireadh lena shaol go luath. Thuig gach duine gur tuar a bhí anseo go gcuirfeadh sé lámh ina bhás féin ar bhealach éigin."

GSAM 240.2Seo a leanas an scéal ina dhiaidh sin ina chás:—

GSAM 240.3"Tar éis dá thréad beag é a fhágáil, d'éirigh sé brónach, agus go gairid ina dhiaidh sin chaill sé a mheabhair, ag diúltú d'aon ní a bhí cócaráilte ag na daoine urchóideacha a ithe. Ní raibh cloiste aige go raibh mé tagtha ar ais ó Massachusetts nuair a thug mé a dhinnéar chuige. D'fhiafraigh sé, agus a lámh chnámharlaigh sínte amach aige trí oscailt bheag i bhfuinneog, 'An é Dia a chuir thú leis seo, a Dheirfiúr Marian?' Nuair a chonaic sé go raibh leisce orm, dhiúltaigh sé blaiseadh de. Chuir a riocht truamhéalach, agus é faoi choinneáil i seomra beag i dteach a dhearthár (a dhiúltaigh don chreideamh), an rabhadh sin i gcuimhne dom a cuireadh chuige chomh cineálta sin ón bhflaithis, agus a dhiúltaigh sé chomh ceannairceach sin dó. Tugadh ar ais chuig a theaghlach é dhá lá tar éis an chuairte bhrónaí seo, áit ar thug sé deireadh lena shaol le féinmharú go gairid ina dhiaidh sin, trí rópa a dhéanamh dá chuid éadaí leapa."²

GSAM 240Tuar Comhlíonta

GSAM 240.4I samhradh na bliana 1845, ar cuireadh ó Otis Nichols, thug an Iníon Harmon cuairt ar Massachusetts, agus a deirfiúr Sarah in éineacht léi. Chuaigh siad chun cónaí le teaghlach an Uasail Nichols. Bhíodh sé féin agus a bhean chéile ag dul lena gcarráiste, agus iad á dtabhairt chuig áiteanna éagsúla chun cruinnithe a reáchtáil, áit a dtugadh an Iníon Harmon a cuid teistiméireachtaí. Ar an gcaoi sin, bhí sí in ann cuairt a thabhairt ar Boston, Roxbury, agus Carver. Le linn a ndara cuairte ar Bhostún, Massachusetts, tharla eachtra an-spéisiúil.

GSAM 240.5Bhí cuideachta daoine fanaiceacha i mBostún agus sa cheantar máguaird a mhaígh freisin gur peaca a bhí sa saothar, agus gurbh í an phríomhtheachtaireacht a bhí acu ná, "Díolaigí an méid atá agaibh, agus tabhairigí déirc." Dúirt siad go raibh siad san iúbailí, gur chóir don talamh scíth a ligean, agus go gcaithfí na boicht a chothú gan obair. Ba iad Sargent, Robbins, agus roinnt daoine eile na ceannairí. Cháin siad na físeanna mar fheadhna an diabhail, toisc gur léiríodh a gcuid botún féin. Bhí siad an-ghéar ar gach duine nár chreid mar a chreid siadsan.

GSAM 241.1Agus an Iníon Harmon agus a deirfiúr ar cuairt i dteach an Uasail Nichols, tháinig Sargent agus Robbins aníos ó Bhostún chun fabhar éigin a fháil uaidh, agus dúirt siad go raibh siad tagtha ar cuairt, agus go bhfanfaidís thar oíche leis. D'fhreagair an tUasal Nichols go raibh áthas air go raibh siad tagtha, mar go raibh na hIníonacha Sarah agus Ellen Harmon sa teach, agus gur mhian leis go gcuirfidís aithne orthu. D'athraigh siad a n-intinn láithreach, agus níorbh fhéidir iad a chur ina luí teacht isteach sa teach. D'fhiafraigh an tUasal Nichols díobh an bhféadfadh Ellen a teachtaireacht a insint i mBostún, agus an gcloisfeadh siad í, agus ansin a mbreithiúnas a thabhairt. "Sea," ar siad, "tar go Bostún an tSabóid seo chugainn [an Domhnach a bhí i gceist acu, mar ní raibh an tSabóid faighte acu go fóill]; ba bhreá linn an phribhléid a bheith againn í a chloisteáil."

GSAM 241.2D'inis an tUasal Nichols seo dom ina theach féin i nDorchester, sa bhliain 1858. Dúirt sé go raibh sé tar éis gach socrú a dhéanamh chun dul go Bostún maidin na Sabóide ina chairr chun an Iníon Harmon a thabhairt chuig an gcruinniú a bhí beartaithe. An tráthnóna sin, le linn urnaí an teaghlaigh, tógadh i bhfís í. Tar éis di teacht as, dúirt sí, "A Bhráthair Nichols, nílim ag dul go Bostún amárach; tá sé léirithe ag an Tiarna dom go gcaithfidh mé dul go Randolph. Tá obair le déanamh agam ann dó." Bhí an-mheas ag an Uasal Nichols ar a fhocal. Bhí gealltanas tugtha aige í a thabhairt go Bostún an lá dár gcionn, agus d'fhiafraigh sé go himníoch, "Cad a dhéanfaidh mé le m'fhocal do Sargent agus Robbins?" "Ná bac leis sin," arsa Iníon Harmon, "thug an Tiarna orm dul an bealach eile." "Bhuel," arsa an tUasal Nichols, "ní thuigim é." "Thaispeáin an Tiarna dom go dtuigfimis é nuair a shroichfimis ann," arsa an tIníon Harmon. "Bhuel," arsa an tUasal Nichols, "níl aon bhealach agat ann ach amháin go rachaimis agus go dtógfaimis ann thú, ach ní fhios agam conas a mhíneoidh mé an scéal do na bráithre i mBostún."

GSAM 241.2Dúirt an tUasal Nichols liom freisin gur "chonaic an tSiúr Harmon a gcuid fimíneachta sa bhfís, nach mbeadh aon chruinniú i mBostún ar an tSabóid, go gcasfadh Sargent, Robbins, agus daoine eile a bhí ina n-aghaidh leis an slua mór ag Randolph (trí mhíle déag ó Bhostún) ar an tSabóid; agus go gcaithfimis casadh leis na freasúraigh ag Randolph, ag a gcruinniú ar an tSabóid, agus ansin go dtabharfaí teachtaireacht di dóibh, a chuirfeadh ina luí ar na daoine macánta, neamhchlaonta, arbh ó Thiarna nó ó Shátan a bhí a cuid físeanna." In ionad dul go Bostún agus ansin go Randolph, achar de dhá mhíle is fiche, chuaigh siad díreach go Randolph, agus shroich siad ann tuairim is am an chruinnithe. Ansin fuair siad na daoine céanna a d'aontaigh bualadh leo i mBostún. Dúirt an tUasal Nichols ansin, "Tuigim anois é."

GSAM 242.1Bhí tionchar mór ar intinn cuid de na daoine a bhí i láthair ag an iarracht seo a rinne Sargent agus Robbins ar theistiméireacht Iníon Harmon a sheachaint, agus ag an gcaoi ar treoraíodh í chun bualadh leo. Maidir leis an gcruinniú féin, tabharfaidh mé an cuntas a thug an tUasal Nichols:—

GSAM 242Taispeántais Shuntasacha

GSAM 242.2"Tugadh an tSiúr Ellen leis i bhfís le léirithe neamhghnácha, agus lean sí uirthi ag caint sa fhís le guth soiléir, a bhí intuigthe go glan ag gach duine a bhí i láthair, go dtí thart ar luí na gréine. Bhí Sargent, Robbins, agus French an-chorraithe, chomh maith le bheith an-fheargach, nuair a chuala siad an tSiúr Ellen ag caint sa fhís, rud a dhearbhaigh siad a bheith ón diabhal; chaith siad a n-éifeacht agus a neart coirp ar fad chun éifeacht na físe a scriosadh. Thagadh siad le chéile chun canadh go hard, agus ansin labhródh agus léifidís as an mBíobla ar a seal i nguth ard, ionas nach gcloisfí Ellen, go dtí go raibh a neart caite, agus go mbeadh a lámha ag crith chomh mór sin nach bhféadfaidís léamh as an mBíobla a thuilleadh, ach i measc an phraoisigh agus an torainn seo ar fad, chuala gach duine a bhí i láthair go soiléir guth glan, géar Ellen, agus í ag labhairt sa bhfís. Lean freasúra na bhfear seo ar aghaidh chomh fada is a bhí siad in ann labhairt agus canadh, d'ainneoin gur thug cuid dá gcairde féin iomardú orthu agus gur iarr siad orthu stopadh. Ach dúirt Robbins, 'Tá sibh cromtha d'íol: tá sibh ag adhradh laogh óir.'

GSAM 243.1"Ní raibh an tUasal Thayer, úinéir an tí, lánsásta gur ó an diabhal a bhí a fís, mar a d'fhógair Robbins. Theastaigh uaidh é a thástáil ar bhealach éigin. Bhí sé cloiste aige go gcuirtí stop le físeanna de chumhacht Shátanach trí an Bíobla a oscailt agus é a leagan ar an duine a bhí sa bhfís, agus d'fhiafraigh sé de Sargent an ndéanfadh sé é a thástáil ar an mbealach sin, rud a dhiúltaigh Sargent a dhéanamh. Ansin thóg an tUasal Thayer Bíobla teaghlaigh trom, mór, i bhformáid cuartó a bhí ina luí ar an mbord, agus is annamh a baineadh úsáid as, d'oscail sé é, agus leag sé ar oscailt é ar bhrollach Ellen agus í sa bhfís, agus í ag an am sin ina luí siar i gcoinne an bhalla i gcúinne an tseomra. Díreach tar éis an Bíobla a leagan uirthi, sheas sí ar a cosa, agus shiúil sí isteach i lár an tseomra, agus an Bíobla oscailte ina lámh amháin aici, agus é ardaithe chomh hard is a bhí sí in ann a bhaint, agus a súile ag breathnú go seasta suas, d'fhógair sí go rí-sólaimte, 'An fhianaise inspioráidithe ó Dhia,' nó focail den bhrí chéanna. Agus ansin, agus an Bíobla sínte amach aici i lámh amháin, agus a súile ag breathnú suas, agus ní ar an mBíobla, lean sí ar aghaidh ar feadh i bhfad ag casadh na leathanach lena lámh eile, ag cur a méire ar áiteanna áirithe, agus ag aithris a gcuid focal go cruinn le guth sollúnta. D'fhéach go leor de na daoine a bhí i láthair ar na háiteanna a raibh a méar dírithe orthu, le feiceáil an raibh sí ag caint i gceart iad, mar go raibh a súile ag breathnú suas ag an am céanna. Bhain cuid de na sliochtaí ar tagraíodh dóibh le breitheanna in aghaidh na ndaoine urchóideacha agus na mbláspéire; agus ba mheabhrúcháin agus treoracha iad cuid eile maidir lenár gcás reatha.

GSAM 243A Fís is Faide, os cionn Sé hUaire an Chloig

GSAM 243.2Sa riocht seo lean sí ar aghaidh an tráthnóna ar fad go dtí go raibh an ghrian ag dul faoi, nuair a d'imigh an fís uaithi. Nuair a sheas Ellen ina seasamh sa fhís, an Bíobla trom oscailte ina lámh aici, agus a shiúil sí timpeall an tseomra, ag aithris sliocht as an Scrioptúr, d'éirigh Sargent, Robbins, agus French ina dtost. Don chuid eile den am bhí siad trína chéile, in éineacht le go leor daoine eile; ach dhún siad a súile, agus sheas siad an fód gan aon admháil a thabhairt ar a gcuid mothúchán.³

GSAM 244Pósadh Iníon Harmon

GSAM 244.1Ar an 30 Lúnasa 1846, pósadh an Iníon E. G. Harmon agus an Ministir James White, agus d'oibrigh siad le chéile ar son chur chun cinn an teachtaireachta. Le linn na bliana 1847, bhí a gcuid oibre teoranta den chuid is mó do Maine agus Massachusetts.

GSAM 244.2An Chéad Sabóid i mí Aibreáin, tugadh radharc an-spéisiúil do Bhean White, i dteach Stockbridge Howland, Topsham, áit a mbíodh na cruinnithe ar siúl de ghnáth ag an am sin. Is í an fhís seo an ceann a luaitear in Early Writings, inar thugadh léargas di ar an sanctóir agus a throscán, ar am an anacra, ar na naoimh ag teitheadh ó na cathracha, ar na daoine oilc ina dtimpeall, ar a saoradh le guth Dé, ar an iúbailí, ar theacht an Tiarna sa chairr néalta, srl. B'fhiú aird a thabhairt ar chuid dá gluaiseachtaí agus an fhís seo uirthi.

GSAM 244Mórán Bíoblaí in Úsáid i bhFís

GSAM 244.3Dúirt Bean Frances Lunt (iníon le S. Howland), ar an 19ú Eanáir, 1890, liom:

GSAM 244.3"Bhí bord ag taobh an tseomra inar tionóladh na cruinnithe, agus air an mbord sin bhí roinnt leabhar de chineálacha éagsúla, ina measc roinnt Bíoblaí de mhéid ghnáth. Agus í i bhfís, d'éirigh Bean White ar a cosa, chuaigh sí go dtí an tábla, thóg sí Bíobla gan teagmháil a dhéanamh le leabhar ar bith eile, agus é á choinneáil aici ar oscailt os cionn a cinn lena lámh chlé, agus corrmhéar a láimhe deise dírithe ar an sliocht ón Scrioptúr a bhí á athrá aici agus í ina seasamh os comhair an duine a raibh sé beartaithe dó, agus ansin chuir sí an leabhar oscailte ar chliabhrach an duine os a comhair ar athráigh sí an scrioptúr. Ag filleadh ar an mbord, thóg sí Bíobla eile, agus ar an gcaoi chéanna d'aithris sí sliocht eile den Scrioptúr agus chuir sí an Bíobla oscailte ar chliabhrach an duine a raibh sí ag labhairt leis. Rinneadh an gníomh seo arís do thart ar leathdhosaen duine; ina dhiaidh sin, go grástúil, chuaigh sí ina suí i gcathaoir, agus a súile ag breathnú an t-am ar fad suas agus amach ón leabhar."

GSAM 245.1Maidir leis seo, deir Bean Truesdail:

GSAM 245.1"Bhí mé i láthair [Aibreán, 1847] nuair a chuaigh an tSiúr White go dtí an tábla agus a thóg sí Bíobla amháin i ndiaidh a chéile ó na leabhair a bhí ar an tábla, ag leagan an Bhíobla ar chliabhrach an duine a raibh sliocht ón Scrioptúr aici dó. Rinneadh é seo agus a súile sínte suas i dtreo na bhflaitheas. Ar an ócáid seo, bhí an Bíobla aici os cionn a cinn agus í ag labhairt liom; agus ansin chuir sí ar mo chliabhrach é. Ba é 2 Corantaigh 6:17 an sliocht a tugadh dom."⁴

GSAM 245.2I litir ó Bhean Frances Lunt, tugann sí ainmneacha triúr a bhí i láthair ar an ócáid seo, agus ar leagadh na Bíoblaí orthu agus Bean White ag labhairt leo ar an sliocht a bhain le gach duine acu, agus bhí ainm Bhean Truesdail i measc na n-ainmneacha.

GSAM 245Bhí an Chéad Obair i measc Creidmheach na hAidbhinte.

GSAM 245.3Bhí obair Iníon Harmon, faoi threoir bhronntanas an tairngreachais, ó Eanáir 1845 go dtí earrach 1846, beagnach ocht mí dhéag, i measc na "gcreidmheach" i dteacht gar Chríost, a raibh baint aici leo roimhe sin. Tar éis dheireadh na dhá mhíle trí chéad lá (22 Deireadh Fómhair, 1844), go dtí go dtuigfí cúis a ndíomá agus nádúr na heachtra a tharla ansin, bheadh baol ann go dtéifeadh na creidmhigh i dtreo dearcthaí míchearta, nó go n-éireodh siad as a dtaithí roimhe seo ar fad. Seo a teachtaireacht dóibh siúd: "Ó Dhia a bhí an ghluaiseacht a tharla cheana. Coinnigh bhur gcreideamh go daingean. Tá obair fós ag an Tiarna dá mhuintir. Déanaigí staidéar ar an mBíobla. Déanaigí cuardach ar an bhfocal, agus gheobhaidh sibh an solas."

GSAM 245.4Tá an treoir seo ag teacht le plean an Tiarna. Ba é a rún riamh ná go dtarraingeofaí a theachtaireachtaí speisialta dá mhuintir chun tosaigh óna fhocal ina n-am féin, agus ansin go dtagann bua an tairngreachta isteach "sa dara háit," chun na creidmhigh a dhaingniú agus a thógáil aníos.

GSAM 246.1Tá léiriú suntasach ar an bhfíric seo le fáil i gcás Chorneáich mar a thaifeadadh in Gníomhartha na nApostal. Tháinig aingeal Dé chuige agus thug sé fís dó ina theach féin. Bhí eolas maith ag an aingeal sin ar fhírinní an tsoiscéil, agus d'fhéadfadh sé iad a mhúineadh do Chorneách, ach cuireadh é chun freastal a dhéanamh ar dhuine a bhí ina oidhre slánaithe trí fhís a thabhairt do Chorneách. Dhearbhaigh sé dó go raibh a chuid paidreacha agus a thiomantas glactha ag an Tiarna. Níor sheanmóireáil sé an soiscéal dó, ach dúirt sé leis go simplí Pheadair a ghlaoch, a bhí ina chónaí le Síomón an súdaire, in Iopa. Tháinig Peadar, agus d'fhógair sé soiscéal Chríost do Chorneách ó na Scrioptúir.

GSAM 246Suíomh Bhronntanas an Fháistine

GSAM 246.2Ag an bpointe seo, b'fhiú an t-ord inar forbraíodh na buanna a thabhairt faoi deara, mar a léirigh an Tiarna ina fhocal é. Tagraíonn Pól dó seo ina litir chuig na Corantaigh, áit a deir sé, "Tá cuid curtha ag Dia san eaglais, ar dtús na haspail, sa dara háit na fáithe."⁵

GSAM 246.3Agus muid ag breathnú ar ráiteas an aspail maidir leis an gcaidreamh atá idir na buanna seo i saothar an tsoiscéil, feicimid láithreach cén fáth a gcloítear leis an ord seo. Agus é ag cur na mbuanna seo i gcomparáid, deir Pól: "Dá bhrí sin, is comhartha iad na teangacha, ní dóibh siúd a chreideann, ach dóibh siúd nach gcreideann: ach ní fónann an fáistineachas dóibh siúd nach gcreideann, ach dóibh siúd a chreideann."⁶ Is é ordú an Tiarna ná go dtabharfaí a theachtaireachtaí speisialta don domhan óna bhriathar; agus dá réir sin, spreagann sé daoine chun na Scrioptúir a chuardach, agus dul amach mar aspail, agus teachtaireachtaí an Tiarna ina n-ualach acu, á bhfógairt ón mBíobla, a sheas tástáil na n-aoiseanna. De réir mar a éiríonn creidmhigh aníos, tagann bua an tairngreachta "sa dara háit", ag comhlíonadh a chuid féin "le haghaidh foirfeachta na naomh, le haghaidh oibre na ministreachta, le haghaidh tógála choirp Chríost."⁷