Caibidil 8 — Suipéar Pósta an Uain

GSAM 134.1"Rinne duine áirithe fleá mhór, agus chuir sé cuireadh chuig a lán daoine; agus sheol sé a sheirbhíseach tráth na fleá chun a rá leo siúd a fuair cuireadh, 'Tagaigí; óir tá gach ní réidh anois.'"¹

GSAM 134.2"Is méanar dóibh siúd a bhfuiltear ag glaoch chuig suipéar bainise an Uain."²

GSAM 134.3Is é an suipéar an béile deireanach den lá. Sa tseanscéal seo tá trí ghlaoch chuig an suipéar. Níor cheart an seanscéal seo a mheascadh suas leis na glaonna chuig an "dinnéar" a luaitear in Matha 22:1-7. Is é an "dinnéar" an béile meán lae. Sa chosúlacht a bhaineann leis na glaonna chuig an dinnéar, foghlaimímid gur "caitheadh go mailíseach" le lucht an ghlao agus gur maraíodh iad, agus gur maraíodh mac an rí féin fiú. An rí a chuir an glao amach, "scrios sé na dúnmharfóirí sin, agus dhóigh sé a gcathair."

GSAM 134.4Léiríonn an chosúlacht seo faoi na glaonna chuig an "dinnéar", a léiríonn cinniúint na ndaoine a dhiúltaigh don ghlao sin ar dtús, go cuí an méid a tharla i ndáiríre dóibh siúd a dhiúltaigh do shoiscéal Chríost, agus a mharaigh é féin agus a chuid aspal. Chuir an Tiarna airm amach in aghaidh an náisiúin sin, a "scrios na dúnmharfóirí sin, agus a dhóigh a gcathair"—Iarúsailéim.

GSAM 134An Ghlaoch chun an Suipéir

GSAM 134.5Gan amhras, tagraíonn an ghlaoch seo chun an tsuipéir sa chosúlacht do "shuipéar bainise an Uain". Fógraítear beannacht orthu siúd a ghlaoitear chuig an "suipéar bainise" sin. Tagann suipéar bainise i ndiaidh an phósta. Tarlaíonn pósadh an Uain sula dtagann sé; óir, mar a chonaiceamar cheana, nuair a thiocfaidh Críost faoi dheireadh, "fillefaidh sé ón mbainis".³

GSAM 135.1Caithfidh an ghairm seo chuig féasta na bainise, mar sin, a bheith mar an gcéanna le teachtaireacht an chéad aingil in Apacailipsis 14, agus le fógraíocht ama an deichiú caibidil, a luadh cheana. Mar atá taifeadta ag Lúcás, téann an chéad ghairm seo chuig an bhféasta "chuig na daoine a bhí tugtha cuireadh dóibh." Cé hiad na daoine a raibh cuireadh tugtha dóibh?—Na daoine a chuala agus a ghlac le soiscéal Chríost. Maíonn siad go bhfuil grá acu do Chríost, agus go bhfuil grá acu dá dhara teacht mar lánbhaint a ndóchais. Cén fáth nach dtéann an glao chucu ar dtús? Díreach mar a bhí sé riachtanach go labhrófaí an tsoiscéal ar dtús leis na Giúdaigh a raibh na Scrioptúir acu, agus a mhaígh go raibh siad ag súil le teacht an Mhesiasa,⁴ is amhlaidh a cuireadh teachtaireacht dara teacht Chríost i láthair ar dtús dóibh siúd a mhaígh gurbh iad a lucht leanúna iad, agus go raibh grá acu dá theacht.

GSAM 135An Ghlaoch orthusan a raibh cuireadh faighte acu

GSAM 135.2Ós rud é gurbh iad na daoine a raibh cuireadh faighte acu a bhí i gceist leis an gcéad ghlao ar an suipéar, ní mór é a dhíriú ar na heaglaisí. Anois, i ndáiríre, rinneadh fógraíocht faoi theacht gar Chríost ó 1833 go dtí earrach 1844 sna heaglaisí, agus go pointe mór, thacaigh ministreacha na n-eaglaisí sin leis. Bhí an chéad fhoilseachán de chuid William Miller ar a thuairimí maidir le teacht cóngarach Chríost i bpáipéar Baistíoch in Brandon, Vt. Bhí saothar é féin agus a chomhpháirtithe go dtí Aibreán 1844, den chuid is mó, i bhfoirgnimh eaglaise nó i hallaí a sholáthair eaglaisí na linne.

GSAM 135.3Seo mar a labhraíonn an Ministir Himes faoi shaothar an Mhinistir Miller go dtí earrach na bliana 1844:

GSAM 135.3"D'oibrigh sé i measc gach páirtí agus seicte, gan cur isteach ar a n-eagraíochtaí ná ar a smacht, agus é den tuairim go bhféadfadh baill na gcomhluadar éagsúil a seasamh a choinneáil, agus ag an am céanna ullmhú do theacht a Rí."

GSAM 135.4Maidir leis féin agus leis an Ministir Miller, agus é ag labhairt faoina gcomhsaothar, deir an Ministir Himes a thuilleadh: "D'oibrigh an chuid is mó de na ministéirí agus de na heaglaisí a d'oscail a ndoirse dúinne agus dár mbreithre a bhí ag fógairt theagasc na teachta i gcomhar linn go dtí an bhliain dheireanach"—an bhliain 1844.

GSAM 136Doirse Oscailte don Teachtaireacht

GSAM 136.1Maidir lena shaothar agus a nádúr, dúirt Wm. Miller:

GSAM 136.1"Osclaíodh doirse dom chun an teagasc seo faoi dhara teacht Chríost a fhógairt i measc beagnach gach sainchreideamh, sa chaoi is nach raibh mé in ann freastal ach ar bheagán de na glaonna.... I ngach áit inar tháinig mé, is iad na baill is cráifí, is dílse, agus is bríomhaire de na heaglaisí a ghlacann go fonnmhar leis na tuairimí a fógraíodh mar seo; fad is a dhéanann an té a admhaíonn an creideamh ach atá saolta, an Fhariseach, an t-éadóchasach, an duine bródúil, uaibhreach, agus féinspéiseach fonóid agus magadh faoi theagasc an dara teacht Chríost."

GSAM 136.2Maidir le nádúr theachtaireacht na hAidbhinte, is féidir an rud céanna a rá fúithi a dúirt D'Aubigné faoin Athchóiriú,—Gur "críochnaíodh í in ainm prionsabail spioradálta. Bhí fógartha aici mar mhúinteoir, focal Dé; mar shlánú, creideamh; mar arm, an Spiorad Naomh: agus dhiúltaigh sí, leis na modhanna céanna seo, do gach dúil saolta."

GSAM 136Tonn Mhór Athbheochana

GSAM 136.3Seo mar a chuireann L. D. Fleming, ministir Eaglais Chríostaí Shráid Casco, Portland, Maine, síos ar nádúr na n-athbheochan a lean fógairt theachtaireacht na teachta:—

GSAM 136.4"Is den chineál is machnamhaí agus is réasúnach é an suim a mhúscail a chuid léachtaí [Wm. Miller], agus cé gurb é an t-athbheochan is mó a chonaic mé riamh é, is lú an corraí paiseanta atá ann. Dealraíonn sé go mbíonn an tionchar is mó aige ar na fir sa phobal. Seo an rud a chruthaíonn an éifeacht: ní dhéanann an deartháir Miller ach claíomh an Spioraid a thógáil, tarraingthe as a thruaill agus lom, agus a fhaobhar géar a leagan ar an gcroí lom, agus gearrann sé! sin uile. Os comhair fhaobhar na hairm chumhachtach seo, titeann an míchreideamh, agus meathann an uilíochas. Imíonn an bunsraith bhréige as radharc, agus bíonn iontas ar mhuintir na margaidh i mBáibil. Is dóigh liom gurb é seo an rud is gaire d'athbheochana na n-aspal a chonaic aimsir an lae inniu."

GSAM 137Taithí in Richmond, Me.

GSAM 137.1Mar léiriú ar an obair athbheochana a bhain le seanmóireacht theagasc na teachta, tabharfaimid sliocht as tuarascáil duine a bhí gníomhach sa ghluaiseacht sin. Agus é ag labhairt ar chruinniú ráithiúil a tionóladh in Richmond, Me., a raibh tríocha eaglais Bhaisteach na Saor-thoil ionadaíocht á déanamh acu, deir sé:—

GSAM 137.2"Agus mé ag dul isteach san áit adhartha, d'éirigh an Ministir Rollins, a bhí ina shuí cois an phulpait ag ceann is faide an tseomra, agus dúirt sé, 'A Bhráthair White, gheobhaidh tú suíochán anseo in mo chomhluadar.' Tar éis an tseanmóire, tugadh cead cainte, agus labhair mé go saor faoin saol Críostaí, agus faoi bhua na fíréantach ag an dara teacht an Chríost. D'éirigh go leor guthanna ag glaoch, 'Amen! amen!' agus bhí an chuid is mó den tsluagh mhór sin ag gol.... I ngar do dheireadh an chruinnithe sin, tar éis mo thoile a fháil, d'éirigh an Ministir Rollins agus dúirt: 'Labhróidh an Bráthair White, atá ina shuí ar mo dheis, i dteach cruinnithe Reed anocht, faoin dara teacht ár dTiarna Íosa Críost. Tagaigí aníos, a bhráithre, agus éistigí daoibh féin. Tá go leor spáis againn chun fáilte a chur oraibh go léir. Tagaigí aníos, a bhráithre, ní dhéanfaidh sé dochar d'aon duine agaibh éisteacht leis an ábhar seo.... Bhí a fhios aige go rímhaith go bhfágfadh an chuid is mó dá bhráithre a gcruinniú sa sráidbhaile, agus go rachadh siad trí mhíle chun éisteacht liom, agus go gcuirfí isteach ar a seisiún gnó ainmnithe. Agus sin mar a tharla. D'fhág trí cheathrú de na ministéirí agus beagnach gach toscaire an áit, agus bhí teach cruinnithe Reed plódaithe ag uair luath. Ba é Matha 24 an t-ábhar a bhí agam. Thug Spiorad Dé saoirse mhór dom. Bhí an spéis iontach.

GSAM 137.3Agus mé ag críochnú le h-áiteamh ar Chríostaithe iad féin a thiomnú go hiomlán agus a bheith ullamh, agus ar pheacaigh Críost a lorg agus ullmhú do theacht Mhic an Duine, tháinig cumhacht Dé orm sa chaoi is go raibh orm mé féin a sheasamh le mo dhá lámh ar an bpulpait. Uair dhomhain a bhí ann. Agus mé ag machnamh ar staid na bpeacach, caillte gan Críost, ghlaoigh mé orthu le gol, ag athrá na habairte seo roinnt uaireanta: 'Tar go Críost, a pheacaí, agus beidh tú sábháilte nuair a thiocfaidh sé ina ghlóir. Tar, a pheacaí bhochta, sula mbeidh sé ródhéanach. Tar, a pheacaí, a pheacaí bhochta, tar.'

GSAM 138.1Bhí an áit thar a bheith sollúnta. Bhí na ministéirí agus an slua ag gol, cuid acu os ard. Ag deireadh gach gairme don pheacaí, chualathas osnadh ginearálta ar fud an tslua ar fad. Bhí mé i mo sheasamh ar mo chosa ag míniú an chaibidil agus ag tathant orthu ar feadh breis agus dhá uair an chloig, agus bhí mo ghuth ag éirí garbh. Stop mé de bheith ag caint, agus chaoin mé os ard ar son na ndaoine ionúine sin le doimhneacht mhothúcháin nach dtuigeann ach an té a ghlaoigh Dia chun a fhírinne a sheanmóireacht do pheacaigh. Bhí sé naoi a chlog, agus dá dtabharfaí deis do dhaoine eile labhairt, leanfadh an cruinniú ar aghaidh go meán oíche. Ba fhearr deireadh a chur leis an gcruinniú leis an mhothúchán domhain a bhí ann, ach ní go dtí go mbeadh deis faighte ag gach duine vóta a chaitheamh ar thaobh an Tiarna. D'iarr mé ansin ar gach duine sa slua a sheasfadh in éineacht liom in urnaí, agus orthu siúd ar mhian leo a bheith curtha i láthair ríchathaoir na trócaire, ionas go mbeidís réidh le bualadh leis an Slánaitheoir le lúcháir ag a dhara teacht, éirí ina seasamh. Sheas gach anam sa teach mór sin, mar a cuireadh in iúl dom ina dhiaidh sin ag daoine i gcodanna éagsúla de. Tar éis tamaill bhig urnaí, dúnadh an cruinniú.

GSAM 138.2An mhaidin dár gcionn, d'fhill mé ar an sráidbhaile, agus ar a laghad seacht n-ochtú den chruinniú ráithiúil Baisteach Saor-thoil sin in éineacht liom. Bhí gach duine ag insint faoi chomh glórmhar is a bhí an cruinniú ar fhreastail siad air an tráthnóna roimhe sin.

GSAM 138Glaonna ar an Teachtaireacht in Áiteanna Eile

GSAM 138.3"Ag an sos, thug na toscairí agus na ministéirí cuireadh dom teacht in éineacht leo chun socruithe a dhéanamh maidir leis an am a bhféadfainn léacht a thabhairt do na pobail éagsúla sa chruinniú ráithiúil sin a raibh tithe adhartha fairsinge acu. Bhí sé i lár mhí Feabhra ag an am, agus socraíodh nach raibh níos mó ná sé seachtaine de dhálaí maithe taistil ar shleamhnán fágtha, rud a thabharfadh deis mhaith do na daoine freastal ar chruinnithe. Roghnaíodh dhá cheann déag de na háiteanna is tábhachtaí do mo chuid oibre ar feadh sé seachtaine. Bhí mé le deich léacht a thabhairt, rud a d'éileodh orm labhairt fiche huair sa tseachtain. Ní thugadh sé seo ach leathlá sa tseachtain dom, a bhíodh de ghnáth an-riachtanach agam chun taisteal cúig mhíle déag nó fiche go dtí an chéad ionad cruinnithe eile."⁵

GSAM 139Na Céadta Daoine a Tiontaíodh

GSAM 139.1Lean athbheochaintí agus tiontú na gcéadta i ngach áit i ndiaidh seanmóireacht na teagaisce faoin dTeacht, agus ba amhlaidh go háirithe agus iad ag druidim le deireadh na bliana Giúdaí 1843 (21 Márta, 1844). Ba le linn an gheimhridh sin a chuala an scríbhneoir den chéad uair faoin ábhar ina sráidbhaile dúchais féin—Victor, N.Y.—agus cé nach raibh sé ach dhá bhliain déag d'aois, ghlac sé le creideamh an Dara Teacht, chomh fada agus a tuigeadh é. Go deimhin, ba throm an tionchar é ar na daoine, ní hamháin i gcruinnithe, ach i ngach áit. Ag an am sin, ní raibh i nVictor ach sráidbhaile le tuairim is dhá chéad áitritheoir, ach bhí an ceantar mórthimpeall air lán-dhaonaithe. Mar thoradh ar an tsraith cruinnithe sin a tionóladh sa sráidbhaile beag sin, tuairiscíodh cúig chéad duine tiontaithe.

GSAM 139Fianaise as Leabhar na mBlian de chuid na Meitidistach

GSAM 139.2Maidir leis an mbarr mór athbheochana a lean i slí an fhógra faoin dara teacht, faighimid sa Bhliainleabhar Meitidisteach gur "le linn na gceithre bliana ó 1840 go 1844, gur tharla 256,000 tiontú in Meiriceá." An rud a bhí fíor i Meiriceá, bhí sé chomh fíor céanna sna tíortha eile inar cuireadh an glao amach. "Chuaigh cumhacht mhór leis an seanmóireacht, agus tiontaíodh anama i ngach áit." Ós rud é gur chuig na heaglaisí a cuireadh an chéad ghlaoch ar shuipéar na bainise,—"an dream a bhí tugtha cuireadh dóibh,"—is tríothusan a leathnaíodh é chuig gach duine a thiocfadh agus a ghlacfadh páirt sa tslánú a bhí ag feitheamh ar phobal Dé. Cibé acu a seanmóireadh, a guíodh, nó a chanadh an teachtaireacht i "n-amhráin na hAidbhinte," bhí gluaiseacht chumhachtach Spiorad Dé ag gabháil leis an obair.

GSAM 140Leanaí ag Seanmóireacht sa tSualainn

GSAM 140.1Maidir leis seo, tabharfaimid faoi deara an chaoi ar oibrigh an Tiarna chun an fógra a thabhairt isteach sna tíortha sin inar chuir an dlí cosc ar aon ní a sheanmóireacht a bhí contrártha don "eaglais bhunaithe". Bhí an tSualainn ar cheann de na tíortha sin. Is ann a d'úsáid an Tiarna páistí beaga chun an obair a thabhairt isteach. Tharla an chéad cheann den léiriú seo i samhradh na bliana 1843, in Eksjö, i ndeisceart na Sualainne. Lá amháin, chan cailín beag, nach raibh ach cúig bliana d'aois, nár fhoghlaim riamh léamh ná canadh, iomann fada Lútharach go ceart ar bhealach an-dáiríre, agus ansin, le cumhacht mhór, d'fhógair sí "tá uair a bhreithiúnais tagtha," agus d'áitigh sí ar an teaghlach ullmhú chun bualadh leis an Tiarna; óir bhí sé ag teacht go luath. D'iarr na neamhchreidmhigh sa teaghlach trócaire ar Dhia, agus fuair siad maithiúnas. Leath an ghluaiseacht seo ó bhaile go baile, agus leanaí eile ag fógairt an teachtaireachta. Bhí an ghluaiseacht chéanna i measc leanaí le feiceáil go pointe áirithe san Iorua agus sa Ghearmáin.

GSAM 140"Sea! B'éigean dom seanmóireacht a dhéanamh"

GSAM 140.2Sa bhliain 1896, agus cruinnithe á reáchtáil agam i seacht gcinn déag de cheantair éagsúla na Sualainne, thug mé cuairt ar roinnt áiteanna inar thug na páistí seanmóir i 1843, agus bhí deis agam labhairt leo siúd a chuala na seanmóireachtaí, agus le fir a thug seanmóir agus iad ina bpáistí. Dúirt mé le duine acu, "An dtug tú seanmóir faoin teacht nuair a bhí tú i do bhuachaill?" D'fhreagair sé, "Seanmóir! Thug! Sea, b'éigean dom seanmóir a thabhairt. Ní raibh aon cheapadh agam sa mhéid. Tháinig cumhacht orm, agus labhair mé an méid a chuir an chumhacht sin iallach orm a labhairt."

GSAM 140Boquist agus Walbom in Örebro, an tSualainn

GSAM 140.3I gContae Örebro, leath an obair seo go dtí gur spreagadh daoine níos sine chun an teachtaireacht a fhógairt. Ansin, ar spreagadh ó shagairt na "heaglaise bunaithe," ghabh na húdaráis shibhialta beirt bhuachaillí óga, Walbom, a bhí ocht mbliana déag d'aois, agus Ole Boquist, a bhí cúig bliana déag d'aois, agus dúirt siad go ndéanfadh siad sampla poiblí díobh. Bhuail siad a ndromanna loma le maide beithe, agus chuir siad iad, lena gcuid créachtaí fuilitheacha, i bpríosún Örebro. Nuair a leigheas na créachtaí seo, thug siad amach as an bpríosún iad, ag éileamh orthu, "An stopfaidh sibh de bheith ag seanmóireacht an teagaisc seo?" Cé gur bhuail siad iad le maide an dara huair, ag oscailt a gcuid créachtaí arís, ba é an t-aon fhreagra a fhéadfaidís a fháil ná, "Seanmóireoimid an seanmóireacht a ordaíonn an Tiarna dúinn." Trí eadráin mná móire le rá den pharóiste in Örebro, dúirt an Rí Oscar I leis na húdaráis na buachaillí sin a scaoileadh saor as an bpríosún, agus an pobal sin a fhágáil ina suaimhneas. Mar sin, baineadh an bua don fhírinne sa tSualainn.

GSAM 141Fianaise Boquist

GSAM 141.1Sa Review and Herald, an 7 Deireadh Fómhair 1890, tá insint an-spéisiúil le fáil maidir le seanmóireacht na bpáistí, scríofa ag O. Boquist é féin. Deir sé:—

GSAM 141.2"Sa bhliain 1843 tharla gluaiseacht reiligiúnach i measc na ndaoine i bParóiste Karlskoga, in Örebro Län. Ba pháistí agus fir óga iad ceannairí na gluaiseachta seo, ar a dtugtaí 'rapare.' D'fhógair siad seo le cumhacht dhiaga, agus d'fhógair siad os comhair na ndaoine, le cinntineacht mhór, go raibh uair bhreithiúnais Dé tagtha.

GSAM 141.3"I bhfómhar na bliana céanna, mé, O. Boquist, a bhí cúig bliana déag d'aois ag an am, in éineacht le fear óg eile, Erik Walbom, a bhí ocht mbliana déag d'aois, a bhí chomh mór sin faoi thionchar na cumhachta dofheicthe seo gur mhó ná gur fhéidir linn cur ina coinne ar aon bhealach. Chomh luath is a scuab an chumhacht neamhaí seo muid, thosaíomar ag labhairt leis na daoine, agus ag fógairt le guth ard go raibh uair na breithiúnais tagtha, ag tagairt dóibh d'Ióéil 2:28-32 agus Apacailipsis 14:6, 7."

GSAM 141Leanaí i bhFís

GSAM 141.4D'inis na daoine dom go raibh siad siúd a bhí faoi thionchar an chumhacht neamhaí seo caillte do gach rud timpeall orthu. Bhí siad i bhfís ó Dhia i ndáiríre, agus labhair siad le cumhacht a raibh tionchar láidir a mhúscail an coinsias ag baint léi. Dúirt siad go labhródh na leanaí beaga seo, agus an tionchar sin orthu, le fórsa agus le dínit na bhfear agus na mban lánfhásta. Mar sin, tháinig siad siúd a chonaic é ar an gconclúid gurbh é an Tiarna a bhí á n-úsáid go fáidhúil chun na fírinní sollúnta seo a labhairt. Leanann an scríbhneoir:—

GSAM 142.1"Tháinig na sluaite chun éisteacht linn, agus lean ár gcruinnithe ar aghaidh idir lá agus oíche, agus d'eascair dúiseacht mhór reiligiúnach as. Chorraigh Spiorad Dé daoine óga agus aosta, agus ghlaodh siad ar an Tiarna le haghaidh trócaire, ag admháil a gcuid peacaí os comhair Dé agus duine.

GSAM 142.2"Ach nuair a cuireadh an sagart sa séipéal ar an eolas faoi seo, rinneadh go leor iarrachtaí chun sinn a chur ina thost, agus dá bhrí sin chun an corraí reiligiúnach a bhí i réim a chur faoi chois; ach ba é an toradh a bhí ar gach iarracht ná nár éirigh leo. Iarradh ar an sirriam ansin sinn a ghabháil, agus le linn sé seachtaine rinneadh cuardach díomhaoin orainn sa choill, áit ar theith muid ar lorg tearmainn.

GSAM 142.3"Faoi dheireadh, áfach, tugadh gairm orainn teacht i láthair phastor na heaglaise. Bhí ár líon méadaithe sa chaoi is gur tháinig daichead fear agus bean óg i láthair ag teach an mhinistir, áit ar cuireadh faoi thriail fhada muid. Ceadaíodh do gach duine seachas mé féin agus Walbom filleadh ar a dtithe; ach gabhadh muid, agus an lá dár gcionn cuireadh muid faoi choimeád i bpríosún Örebro, áit a rabhamar i gcuideachta gadaithe i gcill 14, amhail is go raibh coir mhór éigin déanta againn."

GSAM 142Fianaise Dheirfiúr Boquist

GSAM 142.4Ar an 22 Meán Fómhair 1896, d'fhreastail deirfiúr Boquist, a bhí dhá bhliain is seachtó d'aois, ar ár gcruinniú in Örebro, agus d'inis sí dúinn faoi eispéireas a dearthár; óir bhí sí i láthair ag a chuid fuipithe, príosúnachta, agus saortha. Chas sí an t-amhrán dúinn a chas Boquist agus Walbom agus iad ag siúl amach as an bpríosún go dtí an droichead os cionn an mhóta timpeall ar an gcaisleán ón séú haois déag sin, a úsáideadh mar phríosún sa bhliain 1843. Bhí cumhacht ghluaiseacht na bliana 1843 le brath sa teistiméireacht agus i gcasadh an amhráin. Aistrithe go Béarla, tá an t-amhrán mar a leanas:—

GSAM 143Iomann a Chan Boquist agus Walbom

GSAM 144An Buachaill Seanmóirí ag Karlskoga

GSAM 144.4D'inis duine uasal in Örebro dom faoi eachtra a tharla i gKarlskoga, áit a raibh cónaí air sa bhliain 1843. Dúirt sé:—

GSAM 144.5"Thosaigh buachaill beag ocht mbliana d'aois, nár fhoghlaim riamh a chuid litreacha a léamh, ag seanmóireacht an teachtaireachta, ag lua go leor scrioptúr. Dúirt na daoine, 'Tá an Bíobla lán sa bhuachaill sin.' Tharla an scéal seo tar éis don Rí Oscar labhairt ar son na ndaoine a bhí á ngéarleanúint, agus mar sin níorbh fhéidir le sagart na háite an buachaill a thabhairt os comhair na cúirte chun stop a chur leis an obair; ach dúirt sé leis na daoine an buachaill a thabhairt chuige, agus go nochtfadh sé é, agus go dtaispeánfadh sé a aineolas ar an mBíobla dóibh.

GSAM 144.6Os comhair slua daoine, d'oscail an sagart a leabhar amhrán, agus d'iarr sé ar an mbuachaill léamh dó. D'fhreagair an buachaill, 'Ní féidir liom léamh;' ach ag casadh a dhroim leis an sagart, chan sé an t-amhrán tríd go ceart ó thús go deireadh, agus an sagart ag breathnú ar an leabhar faoi iontas. Dúirt an sagart leis an mbuachaill, 'Is cosúil go bhfuil a fhios agat gach rud.' D'fhreagair an buachaill, 'Ní hea. Ní cheadaítear dúinn i gcónaí gach rud atá ar eolas againn a insint.'

GSAM 145.1D'oscail an sagart an Tiomna Nua ansin agus dúirt sé leis an mbuachaill, 'Léigh dom as seo.' D'fhreagair an buachaill, 'Ní féidir liom léamh.' D'fhiafraigh an sagart, 'Cad a thuigeann tú faoin mBíobla ar chor ar bith?' Ba é a fhreagra, 'Tá a fhios agam cá bhfuil sliocht ann ina bhfuil an focal agus ceithre huaire déag ann.' Dúirt an sagart, 'Ní hea! Níl a leithéid de shliocht sa Bhíobla.' Dúirt an buachaill, 'An léifidh tú Apacailipsis 18:13 dom, le do thoil?' 'Léifidh,' arsa an sagart. Agus é ag léamh, chomhair na daoine, agus go deimhin bhí an focal agus ann ceithre huaire déag, agus i measc na gceithre huaire déag sin bhí 'ceangal anamacha na ndaoine.' Scread an pobal, 'Sin é! Sin é! Tá níos mó eolais ag an mbuachaill ar an mBíobla ná mar atá ag an sagart!' Agus an-bhréan air, d'fhág an sagart an t-ábhar sin agus d'fhág sé an pobal ina suaimhneas ina dhiaidh sin."

GSAM 145.2Mar sin, as béal na bpáistí a dhaingníonn an Tiarna a fhocal, agus ar an mbealach iontach seo a thug sé a fhírinne faoi chluasa na ndaoine a raibh sé coiscthe ina ndlíthe aon teagasc a sheanmóireacht seachas teagasc an "reiligiúin bhunaithe".

GSAM 145Tiodhlacanna an Spioraid a Bhain leis an Teachtaireacht

GSAM 145.3Ní i Sualainn amháin a labhair an Tiarna, i gcomhthéacs ghluaiseacht na hAidbhinte, lena mhuintir trí bhronntanais a Spioraid. San Albain, i Sasana, agus i Meiriceá freisin, thug an Tiarna treoir dá mhuintir trí nochtuithe speisialta.

GSAM 145Físeanna William Foy

GSAM 145.4Sa bhliain 1842, bhí fear dea-oilte darbh ainm William Foy ina chónaí i mBostún, Massachusetts, a bhí ina chainteoir deaslabhartha. Ba Bhaisteach é, ach bhí sé ag ullmhú le horduithe naofa a ghlacadh mar mhinistir Easpagóideach. Thug an Tiarna dhá fhís dó go flaithiúil sa bhliain 1842, ceann amháin ar an 18ú lá d'Eanáir, agus an ceann eile ar an 4 Feabhra. Ba léir fianaise iad na físeanna seo gurbh iad fíor-léirithe Spiorad Dé iad. Tugadh cuireadh dó ó áit go háit chun labhairt sna púlpait, ní ó na hEaspagóidigh amháin, ach ó na Baisteacha agus ó shainchreidimh eile. Nuair a labhair sé, chaith sé gúna an chléirigh i gcónaí, an cineál a chaitheann ministreacha na heaglaise sin ina seirbhísí.

GSAM 146.1Bhain físiúin an Uasail Foy le teacht an Chríost go luath, le taisteal phobal Dé go dtí an chathair neamhaí, leis an talamh nua, agus le glóir na staide fuascailte. Agus é oilte go maith ar an teanga agus cumas maith cur síos a dhéanamh aige, chruthaigh sé corraí i ngach áit ar thug sé cuairt. Ar cuireadh, shiúil sé ó chathair go cathair chun insint faoi na rudaí iontacha a chonaic sé; agus chun freastal ar na sluaite móra a tháinig le héisteacht leis, cuireadh hallaí móra ar fáil, áit ar inis sé do na mílte faoin méid a taispeánadh dó den saol neamhaí, faoi áilleacht Iarúsailéim Nua, agus faoi shluaite na n-aingeal. Agus é ag machnamh ar ghrá tláith, trócaireach Chríost do na peacaigh bochta, d'áitigh sé ar na neamhchreidmhigh Dia a lorg, agus ghéill an-chuid daoine dá ghuí tláith.

GSAM 146Fís na dTrí Chéim

GSAM 146.2Lean a shaothar ar aghaidh go dtí an bhliain 1844, gar do dheireadh na dhá mhíle trí chéad lá. Ansin fuair sé léiriú eile den Spiorad Naomh,—an tríú fís, ceann nár thuig sé. Sa cheann seo, taispeánadh dó cosán mhuintir Dé síos go dtí an chathair neamhaí. Chonaic sé ardán mór, nó céim, ar a raibh sluaite daoine bailithe. Ó am go ham, thitfeadh duine éigin tríd an ardán seo as radharc, agus maidir le duine den sórt sin, dúradh leis, "Shéan sé an creideamh." Ansin chonaic sé na daoine ag éirí go dtí an dara céim, nó ardán, agus thit cuid acu ansin freisin tríd an ardán as radharc. Faoi dheireadh, tháinig an tríú hardán chun solais, a shín go dtí geataí na cathrach naofa. Tháinig slua mór le chéile leis na daoine a bhí tar éis dul ar aghaidh go dtí an hardán seo. Ós rud é go raibh súil aige go dtiocfadh an Tiarna Íosa i gceann an-ghearr ama, theip air an méid a aithint go raibh an tríú teachtaireacht le teacht i ndiaidh an chéad teachtaireacht agus an dara teachtaireacht d'Apacailipsis 14. Dá bhrí sin, bhí an fhís do-mhíniú dó, agus d'éirigh sé as an gcaint phoiblí. Tar éis dheireadh na tréimhse fáidhiúla, sa bhliain 1845, chuala sé duine eile ag insint an fhíse chéanna, leis an míniú "go raibh an chéad teachtaireacht agus an dara teachtaireacht tugtha, agus go raibh an tríú ceann le teacht ina ndiaidh." Go gairid ina dhiaidh sin, thit an tUasal Foy breoite agus fuair sé bás.

GSAM 147.1Leis na léirithe sin de chumhacht Dé i gcomhthráth le seanmóireacht a theachta "ag na doirse", agus le lúcháir na mílte a bhí ag tiontú ón peaca chun freastal ar an Tiarna, agus chun feitheamh lena theacht, bhí na daoine lánchinnte faoi dhó gurbh é seo go deimhin teachtaireacht an Tiarna don domhan.

GSAM 147.2Ach tháinig an 21 Márta 1844, agus chuaigh sé thart, agus níor tháinig an Tiarna. Bhí sé de chinnte ag na daoine dílse agus machnamhacha, áfach, go raibh siad ag gníomhú i gcomhréir le meon an Tiarna, agus go mbeadh gach rud soiléirithe tráth cuí.