Caibidil 28 — Doras nach féidir le duine ar bith a dhúnadh

GSAM 462.1"Tá doras oscailte curtha agam os do chomhair, agus ní féidir le duine ar bith é a dhúnadh; óir tá beagán neart agat, agus choinnigh tú mo bhriathar, agus níor shéan tú m'ainm."¹

GSAM 462.2Sin í an chaint a labhraítear le lucht staide Philadelphia d'eaglais an tsoiscéil. Ba í an eaglais seo í a forbraíodh le fógraíocht teacht Chríost go luath, nó iad siúd a sheas go daingean leis an méid a chuala siad faoin ábhar sin; óir deir sé faoi eaglais Sardis (an ceann díreach roimh Philadelphia), "Cuimhnigh, mar sin, ar an méid a ghlac agus a chuala tú, agus coinnigh go daingean é, agus déan aithrí. Mura ndéanann tú faire, tiocfaidh mé ort mar ghadaí, agus ní fhéadfaidh tú a fhios a bheith agat cén uair a thiocfaidh mé ort."²

GSAM 462.3Chuala eaglais Sardis, mar sin, teagasc teacht luath an Tiarna. Ba iad siúd a sheas go daingean leis an méid a chuala siad a chuaigh ar aghaidh sa fhírinne de réir mar a baineadh an "choinnealán" ar shiúl, agus ba iadsan eaglais Philadelphia, a dúirt sé léi, "Ós rud é gur choinnigh tú focal mo fhoighne, coinneoidh mise thú freisin ó uair an chruacháis, a thiocfaidh ar an saol uile, chun triail a bhaint as lucht na cruinne. Féach, táim ag teacht go luath: coinnigh go daingean an méid atá agat, ionas nach dtógfaidh aon duine do choróin."³ Is don eaglais seo in Philadelphia, mar sin, a deir sé, "Tá doras oscailte curtha agam os do chomhair, agus ní féidir le haon duine é a dhúnadh."

GSAM 462.4Seo, mar sin, an dearbhú béimnitheach ón Scrioptúr Naofa go bhfuil an fhabhar speisialta Dé ina saothar ag na daoine sin a gcuirtear, faoi sholáthar Dé, chun an domhan a chur ar a n-airdeall faoi theacht an Tiarna, agus chun impí ar na daoine ullmhú chun bualadh le Dia. D'fhéadfadh daoine iarracht a dhéanamh bac a chur orthu, cur isteach ar a ngluaiseachtaí, an "doras labhartha" a dhúnadh, ach fós fuaimeann guth Dé os cionn gach clamhaireachta, "Chuir mé doras oscailte os do chomhair."

GSAM 463Dul Chun Cinn Ceithre Bliana is Seachtó

GSAM 463.1Sna leathanaigh roimhe seo den leabhar seo, rinneamar forbhreathnú gairid ar thréimhse ceithre bliana is seachtó, ó 1831 go 1905, ag rianú éirí agus dul chun cinn teachtaireachtaí na hAidbhinte, agus go háirithe teachtaireacht an tríú aingeal. Tá sé léirithe againn conas, ó anaithnideacht agus ó bhochtaineacht, atá an teachtaireacht seo tar éis dul chun cinn le fórsa agus cumhacht mhéadaithe ó bhliain go bliain, go dtí go bhfuil misin aici a chuimsíonn an domhan. Is cinnte nach mar gheall gur teachtaireacht thaitneamhach do chroíthe feoilí é atá rath air; óir i gceannas na teachtaireachta seo tá Sabóid an Tiarna, agus is croisean trom é a chomhlíonadh, a éilíonn scaradh ón ngnó leis an saol ar an lá tuata is gnóthaí na seachtaine. Níor tháinig sé chun cinn ach an oiread de bharr easpa freasúra; ó tharla an tús, bhuail sé leis an gcineál is fíochmhaire de sin ón taobh amuigh, chomh maith le mearbhall de bharr daoine neamhchoisricthe a d'éirigh leo dul isteach sna ranganna ar feadh tamaill. Maidir leis an gcás a d'eascair as dearaí agus iarrachtaí naimhde seachtracha, is féidir linn a rá go maith i bhfocail Dháiví an Sailmseoir, "Mura mbeadh an Tiarna ar ár dtaobh, a Íosrael, abair anois: mura mbeadh an Tiarna ar ár dtaobh, nuair a d'éirigh daoine inár n-aghaidh: ansin shlogfaidís beo sinn, nuair a las a bhfearg inár n-aghaidh: ansin bheadh na huiscí tar éis sinn a shlogadh, bheadh an sruth tar éis dul thar ár n-anam: ansin bheadh na huiscí bródúla tar éis dul thar ár n-anam. Moladh le Dia, nár thug sinn mar chreach dá bhfiacla. D'éalaigh ár n-anam mar éan as gaiste na n-éanadóirí; briseadh an gaiste, agus d'éalaíomar. Is in ainm an Tiarna atá ár gcabhair, a rinne neamh agus talamh."⁴

GSAM 464Cabhair sa Tiarna

GSAM 464.1Fógraíonn an Tiarna gur leag sé os comhair a mhuintire "doras oscailte, agus nach féidir le duine ar bith é a dhúnadh." Ní haon ionadh, mar sin, go bhfuil an teachtaireacht ag dul chun cinn go seasta. Is í teachtaireacht Dé í chuig na daoine, agus caithfidh sí go n-éireoidh léi. In Apacailipsis 7:2, samhlaítear obair ullmhúcháin daoine chun seasamh nuair a thiocfaidh lá mór feirge Dé le haingeal "ag éirí ón oirthear," nó, mar a aistríonn daoine áirithe é, "cosúil le héirí na gréine." Féach ar éirí an lae—feictear i dtosach na gathanna solais san oirthear; meascann siad le chéile i dtreo soiléireachta níos mó go dtí go bhfeictear diosca leathan, soiléir na gréine. De réir mar a dhreapann "Rí an Lae" go dtí an buaicphointe, éiríonn a sholas, a theas, agus a chumhacht níos beoga agus níos beoga.

GSAM 464.2Is amhlaidh go díreach a bhí dul chun cinn teachtaireacht an tríú aingeal ó 1848 i leith, nuair a cuireadh na fírinní a bhí inti i bhfoirm shoiléir, agus ón bpointe sin tá fás suntasach agus seasmhach léirithe againn atá iontach. Ní féidir linn é seo a mhíniú ar aon bhonn eile seachas go bhfuil an Tiarna ag fíorú a bhriathair dóibh siúd a "choinníonn an tSabóid óna salú" sa linn seo, nuair atá a shlánú ar tí teacht,⁵ agus a gcos a chasadh óna sásamh féin a dhéanamh ar lá naofa Dé, agus ar an gcaoi sin, trí "chreideamh Íosa," mar a fógraítear i dteachtaireacht an tríú aingeal in Apacailipsis 14, ag coinneáil "orduithe Dé" go léir. Maidir le daoine den sórt sin, dúirt an Tiarna tríd an bhfáidh Íseáia, "Ansin brisfidh do sholas amach mar an mhaidin, agus tiocfaidh do shláinte chun cinn go tapa: agus rachaidh do chirt ["an Tiarna ár gcirt." Ieremias 23:6] romhat; agus beidh glóir an Tiarna mar chúl-chosantóir agat."⁶ Le dearbhuithe den sórt sin, cén chaoi a bhféadfaimis a bheith ag súil le haon rud eile seachas go n-éireodh leis an obair? "Má tá Dia ar ár dtaobh, cé a bheidh inár n-aghaidh?"

GSAM 464Conas is Féidir leo seo Bláthú?

GSAM 464.3Ag breathnú ar an gcás nuair a thosaigh an Ministir Joseph Bates ag scríobh an chéad leabhair sin sa bhliain 1846, an chéad cheann riamh a d'eisigh Aidbhintigh an Seachtú Lá ar cheist na Sabóide, agus gan aige mar an t-aon mhaoin ar domhan ach dhá cent déag go leith, agus é ag teastáil uaidh an t-airgead sin a chaitheamh sula raibh a chéad lá scríbhneoireachta caite aige fiú; agus ag breathnú arís ar an Ministir James White ag cló a chéad bhileog bheag, Present Truth, le hairgead a tuill sé ag bearradh féir sa ghort féir, agus ag cur an pháipéir amach saor in aisce chuig gach duine a léifeadh é, agus ag trácht air sin mar theachtaireacht a bhí le dul go foircinn an domhain,—ag breathnú ar na túsbearta beaga seo, d'fhéadfadh duine, i dteanga mhuintir laethanta Amós, fiafraí, "Cé leis a éireoidh Iacób? Óir is beag é."⁷ Ag cur sin i gcodarsnacht leis an gcás in 1905, nuair atá fírinní an teachtaireachta á bhfoilsiú in fiche teach foilsitheoireachta, suite i gcodanna éagsúla den domhan, agus iad go minic faoi bhrú chun a n-acmhainne iomlán a bhaint amach chun freastal ar an éileamh ar ábhar léitheoireachta, is féidir linn a rá go deimhin, Féach, "doras oscailte" nár dhún aon duine go fóill.

GSAM 465.1Maidir leo siúd sna réanna níos luaithe a cheap nach n-éireodh leis an saothar riamh, is féidir linn a rá, i bhfocail an fháidh Zachairias a cháin iad siúd a cheap bac a chur ar shaothar Dé i n-athfhoirgniú Iarúsailéim, "Cé a d'fhéach síos ar lá an bheag-ruda?"⁸ Maidir leis na rudaí a bhí cosúil le sléibhte deacrachtaí ina mbealach, dúirt an Tiarna tríd an bhfáidh,—

GSAM 465An Sliabh Déanta Machaire

GSAM 465.2"A shliabh mhór, cé tú féin? os comhair Serubbail déanfar machaire díot; agus beidh sé ag tógáil na cloiche mullaigh leis na gártha, ag screadaíl, Grásta, grásta uirthi."⁹ Mar sin a bhí sé i saothar teachtaireacht an tríú aingeal, agus mar sin a bheidh sé go dtí go dtabharfar an 'chloch mhullaigh', nó i bhfocail eile, go dtí go gcríochnófar an saothar.

GSAM 465.3Féach ar an mbeagán a bhí ann i 1846, bocht ó thaobh acmhainní de, bocht i ngach ciall seachas creideamh i nDia agus i stór na fírinne, agus feicfidh tú cé chomh mór is atá a saothar fásaithe. Smaoinigh ar na háiseanna atá ar fáil anois, leabhair uile ullmhaithe, aistrithe, agus priontáilte i dteangacha éagsúla an domhain, agus na céadta canbhasóir ag cur na leabhar seo i dtithe na ndaoine ar ráta luach $400,000 in aghaidh na bliana. Le beannacht Dé ag leanúint ar an saothar, is féidir linn a bheith ag súil le rath. Leis na saoráidí agus na gníomhaireachtaí seo atá ag méadú ó mhí go mí, le muinín i gCríost, ní féidir linn a bheith ag súil le haon ní eile seachas an méid a chan Solamh faoin eaglais Dé agus í ag teacht amach as a staid fhásaigh, "ag brath ar ghéag a Grá," nuair a léiríonn sé í ag breathnú amach, "dathúil mar an ghealach, glan mar an ghrian, agus scanrúil mar arm le meirgí."¹⁰

GSAM 466Le cabhair ó Bhronntanas an Fháistine

GSAM 466.1Ní hamháin go bhfaca muid gur oscail uacht an Tiarna an bealach le fírinne a scaipeadh, agus gur thionlaic a bheannacht shoiléir na hiarrachtaí a rinneadh chun siúl i gconair a uachta, ach i n-ardú agus i ndul chun cinn teachtaireacht an tríú aingeal, chuir sé in iúl dá mhuintir tríd an mbronntanas fáistine. Ní mar nochtadh nua a bheadh in áit an Bhíobla a tharla sé seo, ná ar bhealach a dhéanfadh míchiall de theagasc an Scrioptúir, ach chun a léiriú cá bhfuil, sa ré seo, contúirt ann go dtréigfí simplíocht soiscéal Chríost, áit a bhfuil an pobal i mbaol titim faoi thionchar na ré, agus iad sásta le cuma an diagais gan an chumhacht.

GSAM 466.2Ag breathnú ar an ábhar seo i bhfianaise shampla na bhfáithe¹¹ ársa, a thug an Tiarna dúinn mar cheann de na rialacha lena dtástáiltear a leithéid de léirithe, is iad na cúiseanna céanna a fhaightear a léiríonn an gá atá leo anois mar a bhíodh tráth; is é sin, an baol i ngach aois go gcuirfí an duine ó chonair na fírinne ag teagasc agus ag cleachtais shainiúla agus fhorlámhacha na haoise. Maidir leis an aspal Pól, agus é ag labhairt ar léiriú na dtabhartas a chuir an Tiarna san eaglais, deir sé go bhfuil siad "ar mhaithe le foirfeacht na naomh, ar mhaithe le hobair na ministreachta, ar mhaithe le tógáil chorp Chríost; go dtí go dtiocfaimid go léir i gcomh-aontacht an chreidimh, agus eolais ar Mhac Dé, chun fir fhoirfe, chun tomhas airde iomláine Chríost; ionas nach mbeimid feasta inár leanaí, á luascadh anonn is anall, agus á n-iompar le gach gaoth teagaisc, trí chleasaíocht daoine, agus trí ghliceas cealgach, trína mbíonn siad ag faire chun mealladh; ach ag labhairt na fírinne i ngrá, go bhfásfaimid suas ann in gach aon ní, is é sin an ceann, Críost: as a bhfuil an corp iomlán, agus é comhcheangailte go hoiriúnach agus comhdhlúite ag an méid a sholáthraíonn gach alt, de réir oibre éifeachtúla de réir tomhais gach cuid, ag cur méadú ar an gcorp chun é féin a thógáil suas sa ghrá."¹²

GSAM 467.1D'fhéadfaí na haon agóidí céanna a ardaítear i gcoinne léirithe an bhronntanais fáistineachta sa lá atá inniu ann a áitiú leis an aon neart céanna san am ársa; is é sin le rá, tá na Scrioptúir againn, agus dá bhrí sin níl aon ghá againn le bronntanais den sórt sin. Deir na Scrioptúir chéanna seo linn, áfach, gur chuir Críost na buanna seo san eaglais chun a gcuid oibre a dhéanamh go dtí go dtiocfaidh "an rud atá foirfe [an staid fhoirfe]", agus nach mbeidh an eaglais "ar gcúl in aon bhua, ag fanacht le teacht ár dTiarna Íosa Críost."¹³

GSAM 467Cén Gá atá againn le Fáithe?

GSAM 467.2D'fhéadfadh na daoine san am ársa a bheith tar éis réasúnaíocht a dhéanamh go raibh dlí mhorálta Dé acu mar a bhí sé scríofa lena mhéar féin ar tháibléid chloiche; go raibh reachtanna, breithiúnais, agus treoracha acu a labhair Dia le Maois ó bhéal Dé, agus a scríobhadh síos go cúramach; agus céard eile a bhí ag teastáil? Ach d'ainneoin na bhfírinneanna den scoth sin go léir a bhí acu, thaitin sé le Dia labhairt leo "ag amanna éagsúla agus ar bhealaí éagsúla trína naomh-fháithe."

GSAM 467.3Feicimid go raibh na fianaiseanna a thug na fáithe éagsúla, ar nós Íseáia, Ieremias, Eizicéil, Daniel, Hóisé, agus eile, i ngach cás ag múineadh an phrionsabail mhóir chéanna maidir le humhlaíocht do Dhia; mar sin féin, bhí a gcáintí ar leith féin ag gach fáidh do mhuintir a linne, mar gheall ar an treocht a bhí orthu a bheith meallta ó phrionsabail naofa an chearta ag nósanna coitianta na haoise inar tugadh an fháistine.

GSAM 468Gá le Bronntanais

GSAM 468.1Cé gur féidir a áitiú go bhfuil againn ní hamháin teagasc den scoth Scrioptúr an tSean-Tiomna, ach ina theannta sin, focail ár Slánaitheora féin agus na n-aspal, cén gá atá againn le tuilleadh solais? Is é fírinne an scéil ná go bhfuil na haspail naofa céanna seo tar éis cur síos a dhéanamh ar na laethanta deireanacha, nuair a "tiocfaidh amanna contúirteacha," agus nuair a bheidh "cuma na diagachta ag daoine, ach go séanfaidh siad a chumhacht," agus go bhfógraíonn siad dúinn freisin go "n-imeoidh cuid acu ón gcreideamh, ag tabhairt aird ar spioraid mhealltacha agus ar theagasc deamhanta."

GSAM 468.2I bhfianaise seo go léir, moltar an pobal sin a luann Pól agus é ag scríobh chuig na Tesalónaigh – an pobal nach mbeidh san dorchadas, nach dtarlóidh lá Chríost dóibh mar ghadaí, ach a bheidh ina leanaí na solais – chun "gach ní a thriail" i gcúrsa "fáistine", agus chun "greim daingean a choinneáil ar an ní maith."¹⁴ Is ionann seo agus a rá leo go mbeidh léirithe "maithe," fíre den bhronntanas fáistineachta i measc na ndaoine a bheidh ag súil le teacht an Tiarna Íosa Críost, agus a gheofar sa deireadh réidh don lá sin.

GSAM 468Comharthaí na Críche

GSAM 468.3Táimid sa ré inar flúirseach na comharthaí ar gach taobh go bhfuil lá an Tiarna gar. Táimid san aois féin inar ceapadh go n-éireodh pobal a choinneodh na haitheanta go léir, agus a mbeadh "fianaise Íosa" acu freisin¹⁵ —an "spiorad an tairngreachais."¹⁶ Cad a fhaighimid? Go bhfuil a leithéid de phobal tagtha chun cinn le seasca bliain anuas, agus teachtaireacht den sórt sin á hiompar acu, agus go bhfuil bua an tairngreachta léirithe ina measc. Agus an bua a léiríodh trí Bhean E. G. White á thástáil againn de réir rialacha an Bhíobla, chonaiceamar go seasann sé an fód i ngach aon mhionsonra. Níor thángthas, ó thús go deireadh, i scríbhinní uile Bhean White, ar líne amháin a thabharfadh an cead is lú don pheaca, nó a cheadódh ar chor ar bith aon éirí as focal Dé. Níor chuir na scríbhinní seo iad féin riamh os cionn an Bhíobla, ach tugann siad spreagadh go seasta chun an staidéar is cúramach a dhéanamh ar fhocal Dé, ag tabhairt le fios gurb é an caighdeán mór a scrúdófar ár gcásanna leis sa bhreithiúnas deiridh. Ina cuid scríbhinní, ardaítear Críost os ár gcomhair mar an t-aon eiseamláir atá le leanúint againn. Dearbhaítear ar an mbealach is soiléire gurb é an t-aon dóchas bua atá againn anseo, an t-aon tearmann ón bhfearg atá le teacht, an t-aon ainm agus an t-aon mhodh trínar féidir linn a bheith slán.

GSAM 469Moladh Pearsanta

GSAM 469.1Maidir le Bean White agus nádúr a cuid oibre, tugtar an méid seo a leanas, a scríobhadh sa bhliain 1877 ag duine a raibh aithne aige uirthi agus a rinne staidéar ar a cuid oibre ar feadh blianta fada; agus tar éis thart ar thrí bliana is caoga de thriail, blianta de bhreathnóireacht chúramach, tugaim mo cheadú neamhchoinníollach do gach meon a chuirtear in iúl ann:—

GSAM 469.2"Maidir le carachtar Críostaí na Siúrach White, iarraim cead a rá go gceapaim go bhfuil eolas éigin agam air. Tá aithne agam uirthi le hocht mbliana déag,—níos mó ná leath de stair ár ndaoine. Bhí mé ina dteach teaghlaigh arís agus arís eile, uaireanta ar feadh seachtainí ag an am céanna. Bhí siad inár dteach agus inár dteaghlach go minic. Tá taisteal déanta agam leo beagnach i ngach áit; bhí mé in éineacht leo go príobháideach agus go poiblí, i gcruinniú agus lasmuigh de chruinniú, agus bhí na deiseanna is fearr agam eolas a chur ar shaol, ar charachtar, agus ar spiorad an Bhráthair agus na Siúrach White. Mar mhinistir, b'éigean dom déileáil le gach cineál duine, agus le gach cineál carachtair, go dtí gur dóigh liom gur féidir liom breithiúnas a thabhairt ar phearsa, ar a laghad tar éis blianta de dhlúth-eolas.

GSAM 470.1"Tá a fhios agam gur bean uirísleach, mheasartha, chineálta, uasal í an tSiúr White. Ní tréithe iad seo ina carachtar atá curtha uirthi agus cothaithe go saorga, ach tagann siad chun cinn go grástúil agus go héasca óna nádúr dúchasach. Níl sí féinsásta, féincheart, ná féintábhachtach, mar a bhíonn antoisceachaithe i gcónaí. Tháinig mé i dteagmháil go minic le daoine antoisceacha, agus fuair mé i gcónaí go raibh siad lán de bhréagriocht, lán de bhród, réidh lena dtuairim a thabhairt, ag maíomh as a naofacht, srl., ach fuair mé i gcónaí go raibh an tSiúr White a mhalairt ar fad de seo.

GSAM 470Cara na mBocht

GSAM 470.2"Is féidir le haon duine, an duine is boichte agus is umhaile, dul chuici go saor le haghaidh comhairle agus sólás gan diúltú a fháil. Bíonn sí i gcónaí ag tabhairt aire do na daoine i ngátar, do na daoine gan acmhainn, agus do na daoine atá ag fulaingt, ag soláthar dóibh, agus ag plé ar son a gcúise.

GSAM 470.3"Níor chuir mé aithne riamh ar aon duine a bhfuil eagla Dé chomh seasmhach sin uirthi. Ní thugtar faoi aon ní gan urnaí dháiríre a dhéanamh chuig Dia. Déanann sí staidéar ar fhocal Dé go cúramach agus go seasta. Chuala mé an tSiúr White ag labhairt na céadta uair, tá a cuid teistiméireachtaí go léir léite agam ó bhun go barr, an chuid is mó díobh arís agus arís eile, agus níor éirigh liom riamh teacht ar abairt amháin mhímhorálta iontu ar fad, ná ar aon ní nach bhfuil go hiomlán glan agus Críostaí; ní rud ar bith a thugann chun siúil ón mBíobla agus ó Chríost; ach is ann a fhaighim na hachainíocha is díograiseacha chun géilleadh do Dhia, chun Íosa a ghrá, chun creidiúint sna Scrioptúir, agus chun iad a chuardach go leanúnach. Tá an-sochar spioradálta faighte agam, uair gan áireamh, ó na teistiméireachtaí. Go deimhin, níor léigh mé riamh iad gan iomardú a mhothú as mo easpa creidimh i nDia, easpa díograise, agus easpa díograise i dteasairgint anamacha. Má tá aon bhreithiúnas, aon léargas spioradálta agam, dearbhaím go bhfuil na teistiméireachtaí den spiorad céanna agus den tuin chéanna leis na Scrioptúir.

GSAM 470.4"Le tríocha bliain [is féidir linn a rá anois le seasca bliain] tá creideamh curtha sna teistiméireachtaí seo agus tá siad léite i measc ár ndaoine. Cén tionchar a bhí acu orthu? Ar thug siad chun dlí Dé a thréigean iad? Ar thug siad chun creideamh i gCríost a thréigean iad? Ar thug siad chun an Bíobla a chaitheamh i leataobh iad? Ar thug siad chun a bheith ina ndaoine éillitheacha, mímhorálta iad? Tá a fhios agam go seasfaidh siad go fabhrach i gcomparáid le haon ainmníocht Chríostaí eile.

GSAM 471.1"Rud amháin atá tugtha faoi deara agam, agus sin é, go n-admhaíonn na daoine is mó a bhfuil an-ghráin acu ar fhíseanna an tSiúr White gur Críostaí í. Conas is féidir leo an t-admháil seo a dhéanamh, ní tuigim. Déanann siad iarracht an scéal a réiteach trí rá go bhfuil sí meallta. Ní féidir leo aon smál a aimsiú ina saol ar fad, ná aon abairt mhímhorálta ina cuid scríbhinní ar fad. Caithfidh siad a admháil go bhfuil cuid mhór dá cuid scríbhinní den scoth, agus go mbeadh aon duine a chloífeadh lena bhfuil le rá aici ina Chríostaí maith, a bheadh cinnte den neamh. Is rud fíor-aisteach é seo, más uirlis de chuid an diabhail í, spreagtha ag Sátan, nó más mímhorálta a cuid scríbhinní nó más corrsmaointe a hintinne féin iad."

GSAM 471Fianaise ó Strainséirí ar na Scríbhinní

GSAM 471.2De réir mar a sheoltar amach ár gcuid tréimhseachán ina bhfuil scríbhinní Bhean White, bíonn siad á lorg ag na daoine is uirísle, is déine eagla Dé orthu, agus is díograiseacha. Agus iad ag tuairisciú ar a léann siad, deir siad, "Tá suim ar leith againn i scríbhinní Bhean White. Tá siad chomh praiticiúil sin, chomh lán le teagasc atá ceaptha chun duine a threorú níos gaire don Tiarna, agus chun é a dhéanamh níos uirísle, níos déine eagla Dé air, agus níos díograiseacha. Tá na scríbhinní seo chomh mór sin i stíl na Scrioptúire gur cosúil, agus muid á léamh, go gcaithfidh inspioráid a bheith ag Bean White a scríobh ar an mbealach a dhéanann sí." Sin í an fhianaise i scórtha cásanna ó na daoine sin atá i gcomhfhreagras lenár n-oibrithe misinéireachta, daoine freisin nach bhfuil an tuairim is lú acu go bhfaightear smaointe Bhean White i bhfís naofa.

GSAM 471Foinse an Fhreasúra

GSAM 471.3Agus an tuiscint a chruthaigh an bua seo os ár gcomhair, éiríonn an cheist, Cén fáth agus ó cá háit ar eascair an freasúra i gcoinne léiriú an bhua seo? agus cad ba thoradh ar na daoine a bhí ina gcoinne? Agus mé ag faire go cúramach ar an ábhar seo ó 1852 i leith, fuaireas amach gur ó na daoine sin a fuair iomardú as lochtanna carachtair, as droch-nósanna, nó as cúrsa éigin mícheart ina slí bheatha a d'eascair an freasúra is mó i gcoinne an léirithe seo. D'áiteodh go leor díobh siúd a cáineadh nach raibh siad chomh dona agus a léirigh an teistiméireacht iad, agus léireodh siad go bhféadfaidís cloí leis an bhfírinne fiú dá rachadh siad in aghaidh na cáinte a tugadh dóibh. Tá sé léirithe ag an am go ndearna formhór mór acu a gcreideamh a shéanadh agus na ranganna a fhágáil go hiomlán. Chonaic cuid acu a n-earráid, agus ghabh siad an fhírinne níos daingne. Éiríonn an cheist, Má tá an Tiarna i gceannas ar na daoine a chuireann i gcoinne an bhua seo, cén fáth a gcaillfidís a spioradáltacht, agus a dtitfidís siar ó Dhia? Is é riail ár Slánaitheora ná go n-aithneofaí crann ar a thoradh. Dearbhaíonn sé go soiléir gurb "é nach féidir le crann lofa toradh maith a thabhairt."

GSAM 472Teip an Fhrithbheartaíochta

GSAM 472.1Is cuimhin linn cásanna inar tógadh freasúra eagraithe i gcoinne fianaiseanna Bhean White, agus an dearbhú á dhéanamh go n-éireodh go hiontach lena gcuid oibre a luaithe is a chuirfidís na fianaiseanna sin ó dhoras. Bhí teip iomlán, áfach, orthu a ndóchas a bhaint amach. Tar éis blianta de chath, níor thug siad aon fhianaise níos mó go raibh siad ag scaipeadh fírinne na Sabóide os comhair an domhain ná mar a thug a leithéidí naoi mbliana is daichead ó shin. Más é a saothar-san obair speisialta an Tiarna, cén fáth nach raibh níos mó ratha ag gabháil lena dteachtaireacht?

GSAM 472Cá bhfuil an Rath?

GSAM 472.2Ar an taobh eile de, agus muid ag breathnú ar an teachtaireacht sin trína bhfuil aitheanta Dé agus creideamh Íosa á bhfógairt don domhan,—teachtaireacht a bhfuil an léiriú seo ar bhronntanas an tairngreachais, lena chomhairle, lena theagasc, agus lena iomarduithe, ceangailte léi,—feicimid go bhfuil dul chun cinn cinnte agus seasmhach déanta aici óna tús go dtí an lá atá inniu ann. Ag tabhairt airde ar chomhairle an Tiarna tríd an mbronntanas sin, ag gluaiseacht chun cinn i neart an Tiarna, tá an teachtaireacht, mar a léiríomar, tar éis an domhan a chuimsiú, agus tá sí ag déanamh a bealaigh go tapa chuig "gach náisiún, agus cine, agus teanga, agus pobal."

GSAM 473.1Maidir lena dhul chun cinn san am atá caite, is féidir linn a rá, tá focal Dé fíoraithe sa mhéid is gur dhúirt sé, "Ní éireoidh le haon arm a dhéanfar i do choinne." Go deimhin, bhí lámh Dé follasach sa rath a bhain le héirí agus dul chun cinn an ghluaiseachta mhóir seo de chuid na hAidbhinte go dtí seo, agus don todhchaí, táimid ag brath ar chomhlíonadh cinnte a fhocail, "Tá doras oscailte curtha agam os do chomhair, agus ní féidir le duine ar bith é a dhúnadh." Leis an muinín seo, is féidir linn a chanadh le lán-dearbhtha:—