Kafli 17 — Sannleikurinn færður áfram undir erfiðleikum

GSAM 265.1“Líkt og hirðirinn leitar að hjörð sinni á þeim degi er hann er meðal sauða sinna sem dreifðir eru; svo mun ég leita að sauðum mínum og frelsa þá úr öllum stöðum þar sem þeir hafa verið dreifðir á skýjuðum og dimmum degi.”¹

GSAM 265.2Þeir sem hingað til (1847) höfðu tekið við boðskap þriðja engilsins voru fátækir að veraldlegum gæðum og gátu því lítið gert fjárhagslega til að dreifa boðskapnum. Prestur White, eiginkona hans og prestur Bates sáu mikilvægi persónulegrar vinnu meðal hinna dreifðu bræðra og einnig nauðsyn þess að útbúa lesefni til að koma í hendur fólksins, sem hjálp til að leiða það til þekkingar á sannleikanum. Prestur Bates fékk mikla aðstoð við að kynna spurninguna um hvíldardaginn með bæklingi sínum um efnið, þegar hann fór um ýmsa staði, og með dreifingu hans í pósti. Hann starfaði af algerri þrautseigju.

GSAM 265Fórn ungrar systur fyrir sannleikann

GSAM 265.3Einu sinni, þegar hann hafði engan pening til að greiða fargjaldið sitt, var hann að fara af stað fótgangandi frá Massachusetts til New Hampshire. Rétt þá fékk hann bréf frá ungri systur sem hafði tekið að sér heimilisvinnu fyrir 1 dollara á viku svo hún hefði eitthvað til að styðja málið. Eftir eina viku vinnu var hún svo mjög snortin af þeirri hugsun að prestur Bates þyrfti peninga að hún fór til vinnuveitanda síns og fékk laun fyrirfram svo hún gæti strax sent honum 5 dali. Með þeim greiddi hann fargjald sitt til New Hampshire með almenningssamgöngum. Á hverjum stað hélt hann góðar samkomur og margar sálir tóku við sannleikanum.

GSAM 266Heimilishald með lánuðum húsgögnum

GSAM 266.1Til að sýna þann fórnfýsianda sem hvatti fyrstu brautryðjendurna í þessum boðskap, tökum við eftirfarandi úr yfirliti frú White um aðstæður þeirra í vetur 1847–48, þegar þau dvöldu í herbergjum í rúmgóðu heimili S. Howland í Topsham í Maine, þar sem þau hófu heimili með lánuðum húsgögnum:—

GSAM 266.2“Við vorum fátæk og áttum erfiða tíma. Maður minn vann við að flytja steina á járnbrautinni, sem gerði það að verkum að húðin á fingrunum slitnaði og blóðið kom fram á mörgum stöðum. Við höfðum ákveðið að vera ekki háð öðrum, heldur sjá fyrir okkur sjálfum og hafa efni á að hjálpa öðrum. En okkur gekk ekki vel. Maður minn vann mjög hart, en gat ekki fengið það sem honum bar fyrir vinnu sína.

GSAM 266Prestur White að höggva eldivið

GSAM 266.3“Maðurinn minn hætti hjá járnbrautinni og tók öxina sína og fór í skóginn til að höggva eldivið. Með stöðugum sársauka í hliðinni vann hann frá morgni til myrkurs til að afla sér um fimmtíu senta á dag. Hann gat ekki sofið um nætur vegna mikilla verkja. Fljótlega fengum við bréf frá bræðrum í ýmsum fylkjum sem buðu okkur að koma og heimsækja þá; en þar sem við höfðum ekki efni á að komast út úr fylkinu, svöruðum við að leiðin væri ekki opin fyrir okkur.

GSAM 266.4“Við fengum bréf frá bróður Chamberlain í Connecticut, sem hvatti okkur til að sækja fund í því ríki. Við ákváðum að fara ef við gætum aflað okkur fjár til þess. Maðurinn minn gerði upp við vinnuveitanda sinn og komst að því að honum stæðu tíu dollarar til góða. Með helminginn af þeirri upphæð keypti ég nauðsynlegan fatnað og bætti síðan yfirhöfn mannsins míns og skeytti jafnvel bótunum saman, svo erfitt var að greina upprunalega efnið í ermunum. Við áttum fimm dollara eftir til að koma okkur til Dorchester í Massachusetts. Farangurskassinn okkar innihélt nánast allt sem við áttum á jörðinni. En við nutum sálarróar og hreinnar samvisku, og það metum við hærra en jarðneska þægindi.

GSAM 267.1“Við komum við hjá húsi bróður Nichols og áður en við fórum rétti systir Nichols manninum mínum fimm dollara, sem dugðu fyrir ferðargjaldið okkar til Middletown í Connecticut. Við vorum framandi í þeirri borg og höfðum aldrei séð einn af bræðrunum í ríkinu. Okkur voru aðeins fimmtíu sent eftir. Maðurinn minn þorði ekki að nota það til að leigja kerruna, svo hann kastaði farangurskassanum á stafla af borðum og við héldum áfram gangandi í leit að einhverjum sem deildi sömu trú. Fljótlega fundum við bróður Chamberlain, sem tók okkur til sín heim.”

GSAM 267Fundur í Rocky Hill, Conn.

GSAM 267.2Þessi ráðstefna var haldin í Rocky Hill, og fundarherbergið var stórt, óklárað herbergi í húsi bróður Belden. Eftirfarandi úrdráttur úr bréfi sem prestur White skrifaði til S. Howland gefur nokkrar áhugaverðar upplýsingar um fundinn:—

GSAM 267.3“20. apríl sendi bróðir Belden vagn sinn til Middletown eftir okkur og hinum dreifðu bræðrunum í þeirri borg. Við komum að heimili hans [Rocky Hill] um klukkan fjögur síðdegis, og nokkrum mínútum síðar komu bræðurnir Bates og Gurney. Um kvöldið áttum við fund með um fimmtán manns. Á föstudagsmorgun komu bræður inn þar til við vorum um fimmtíu talsins. Þeir voru ekki allir fullkomlega í sannleikanum. Fundur okkar þann dag var mjög áhugaverður. Bróðir Bates kynnti boðorðin í skýru ljósi og mikilvægi þeirra var undirstrikað með máttugum vitnisburðum. Orðið hafði þau áhrif að styrkja þá sem þegar voru í sannleikanum og vekja þá sem ekki voru fullkomlega ákveðnir.”²

GSAM 267Boðið til Oswego-sýslu, N.Y.

GSAM 267.4Í kjölfar dreifingar bæklings prests Bates meðal aðventista hófu einstaklingar í öðrum fylkjum að halda hvíldardaginn. Hiram Edson frá Port Gibson í New York skrifaði og bauð presti og frú White og öðrum að sækja ráðstefnu hvíldardagshaldara í Volney í Oswego-sýslu í ágúst 1848. Hann sagði að bræðurnir væru almennt fátækir og hann gæti ekki lofað að þeir myndu leggja mikið af mörkum til að standa straum af kostnaði. Prestur White hafði fengið 40 dali fyrir vinnu sem hann innti af hendi á heyvelli. Hluta af þeirri upphæð var varið í að kaupa fatnað sem var mjög nauðsynlegur, og afgangurinn greiddi ferðina til Volney og til baka.

GSAM 268.1Þessi ráðstefna í vesturhluta New York var haldin í vagnskúr herra Arnold. Um þrjátíu og fimm manns voru viðstaddir, allir þeir sem hægt var að safna saman í þeim hluta ríkisins, en varla tveir þeirra voru sammála. Hver og einn barðist fyrir sínum eigin skoðunum og hélt því fram að þær væru samkvæmt Biblíunni. Allir voru ákafir í að koma sínum skoðunum á framfæri og prédika þær. Þeim var sagt að prestur White og eiginkona hans hefðu ekki komið svo langa leið til að hlusta á þá, heldur til að kenna þeim sannleikann. Herra Arnold hélt því fram að þúsund ár Opinberunarinnar 20 væru liðin og að hundrað fjörutíu og fjögur þúsund sem nefndir eru í Opinberuninni væru þeir sem risu upp í upprisu Krists.

GSAM 268Herra Arnold mótmælir helgisiðum

GSAM 268.2Þegar tákn hins deyjandi Drottins okkar voru fyrir augum þessa hóps og þeir voru að fara að minnast þjáninga hans, reis herra Arnold upp og sagði að hann hefði enga trú á því sem þeir ætluðu að gera — að Drottins kvöldmáltíð væri framhald páskahátíðarinnar og ætti að halda hana einu sinni á ári.

GSAM 268.3Þessir undarlegu skoðunarmismunir lögðu þungt álag á frú White. Hún vissi vel að herra Arnold var á villigötum, og mikill harmur þrýsti á andann hennar, því það virtist sem Guð væri vanheiðraður. Sumir óttuðust að hún væri að deyja; en prestarnir Bates, White, Chamberlain, Gurney og Edson báðu fyrir hana, og Drottinn heyrði miskunnsamlega bænir þjóna sinna, og hún vaknaði til lífs. Ljós himins hvíldi á henni, og hún gleymdi brátt öllu jarðnesku. Á meðan hún var í þessu ástandi voru henni sýnd nokkur af mistökum þeirra sem þar voru, og einnig sannleikurinn í samanburði við þessi mistök, sem sýndi að þessar ósamræmdu skoðanir, sem þeir héldu fram að væru samkvæmt Biblíunni, voru einungis samkvæmt þeirra eigin túlkun á Biblíunni, og að þeir yrðu að yfirgefa mistök sín og sameinast um boðskap þriðja engilsins. Fundurinn endaði dýrlega; sannleikurinn vann sigur. Þeir sem héldu þessum undarlegu ólíku skoðunum játuðu mistök sín og sameinuðust um sannleika okkar tíma í boðskap þriðja engilsins, og Guð blessaði þá ríkulega.

GSAM 269Sýn með undursamlegri notkun Biblíunnar

GSAM 269.1Eftirfarandi frásögn af þessum fundi var gefin af herra Alexander Ross, 4. janúar 1884, sem var einn af þeim þrjátíu og fimm sem mynduðu litla hópinn. Hann sagði:—

GSAM 269.2“Systir White, meðan hún var í sýn, reis á fætur og tók fjölskyldubiblíuna í vinstri hönd; bókin var af venjulegri stærð. Á meðan hún hélt henni opinni, hátt uppi, án þess að líta til hennar, sneri hún með hægri hendi frá versum til versanna og, þegar hún setti fingurinn á ritninguna, endurtók hún hana. Ég leit á mörg versin til að sjá hvort hún væri að endurtaka það sem hún benti á. Ég sjálfur eða einhverjir úr hópnum litu á alla textana. Í hverju einasta tilfelli endurtók hún ekki aðeins þann texta sem hún benti á, heldur gerði hún það á meðan augun horfðu upp á við og í gagnstæða átt frá Biblíunni. Það voru þessir ritningarstaðir sem hún endurtók sem hrundu hinum falsku kenningum hvíldardagshaldara sem komu saman í Volney í ágúst 1848, og leiddu okkur til að sameinast um sannleikann.”

GSAM 269.3Vissulega hlýtur að hafa verið erfitt að sannfæra þann sem ekki hafnaði kenningavillu sem leiðrétt var undir slíkum kringumstæðum, með skýrum textum úr Biblíunni og á þennan eftirtektarverða hátt. Þessi hópur hvíldardagshaldara í Oswego-sýslu, eftir að villur þeirra höfðu verið leiðréttar á þennan hátt og þeir orðið sameinaðir um sannleikann, hélt frá þeim fundi til að bera ljósið til annarra. Niðurstöðurnar báru vissulega vitni um að vera verk Guðs. Satan er ætíð reiðubúinn til að sundra, trufla og dreifa með hvaða ráðum sem hann getur beitt. “Guð er ekki höfundur ringulreiðar, heldur friðar, eins og í öllum söfnuðum hinna helgu.”³

GSAM 270Undursamleg lækningartilfelli

GSAM 270.1Eftir framangreinda ráðstefnu voru haldnir fundir í Madison-sýslu, Port Gibson, Port Byron og í New York-borg. Eftir þá var haldinn almennur fundur í Connecticut. Á sumum þessara staða kom Drottinn mjög nærri þjónum sínum og lækningamáttur hins mikla læknis kom yfir sjúka sem svar við innilegum bænum þjóðar sinnar, er hún fylgdi reglu þeirri sem sett er fram í bréfi Jakobs.⁴ Jafnvel þeir sem læknar töldu vonlausa voru læknaðir af sjúkdómum sínum. Atvik af þessu tagi hafa oft átt sér stað á ýmsum tímum frá 1845.

GSAM 270Brautryðjendur þola hörmungar

GSAM 270.2Prestur White, í Review and Herald 5. febrúar 1880, þegar hann talaði um þessa brautryðjendadaga, sagði:—

GSAM 270.3“Í upphaflegu störfum okkar höfum við þjáðst af hungri vegna skorts á nægu fæði og kulda vegna skorts á fullnægjandi fatnaði. Við sviptum okkur jafnvel nauðsynlegustu lífsgæðum til að spara peninga fyrir málefni Guðs. Á sama tíma vorum við að eyða okkur sjálf hræðilega til að ná að vinna þá miklu vinnu sem virtist nauðsynleg við ritun, ritstjórn, ferðalög og prédikanir frá einu ríki til annars.”

GSAM 270.4Árið 1848 var eftirminnilegt, ekki aðeins í sögu aðventuhreyfingarinnar, heldur einnig pólitískt. Sannleikarnir í boðskap þriðja engilsins voru mjög skýrt skilgreindir, og vegurinn opnaðist í mismunandi áttir til að efla verkið. Á þessum tíma tóku atburðir í siðferðislegu og pólitísku tilliti á sig þá mynd að vekja á ný athygli spádómsnema. Ekki aðeins ríkti mikil ringulreið meðal þjóða gamla heimsins, heldur hófust í Hydesville í Wayne-sýslu í New York hinir nútíma spírítísku viðburðir, sem biblíunemendur sögðu að hlytu að vera “andir djöflanna, sem safna þjóðum jarðar til orrustunnar á degi Drottins.”

GSAM 271Ringulreið þjóða árið 1848

GSAM 271.121. febrúar 1848, þegar hirðmenn Lúðvíks Filippusar Frakkans höfðu safnast um hann, sagði hann: “Ég hef aldrei setið öruggari í hásæti ríkisins en í kvöld.” Í rökkrinu næsta kvöld, klæddur “stuttum sjómannsjakka” og dulbúinn sem leiguvagnstjóri, flúði hann út fyrir múrana í París til að leita skjóls fyrir eigin öryggi. Ástæðan fyrir þessari miklu og skyndilegu breytingu er sögð hafa verið ákveðin aðgerð af hans hálfu til stuðnings valdráni páfans, sem móðgaði undirgefna hans og hermenn. Þennan dag hafði hann lokið stórkostlegri hersýningu franska hersins í París; og þegar vopnin voru lögð til hliðar dró hann sig til baka í höllina, þegar skyndilega stökk lítill drengur upp á fallbyssu, veifaði þriggja lita fána og hrópaði: “Niður með páfann! NIÐUR MEÐ PÁFANN!!” Hermennirnir tóku upp hrópin og þau bárust hratt fram og aftur eftir röðunum og styrktust við hvert skref, þar til bættist við hrópinu: “OG NIÐUR MEÐ KONUNGINN!” Eftir nokkrar klukkustundir var öll París í algjörri ringulreið. Hermennirnir, vopnaðir byssum og í fylgd með mannfjölda, hlupu að konungshöllinni. Þegar honum var tilkynnt um óeirðina flýði hann fljótt dulbúinn.

GSAM 271Þjóðir sem tóku þátt í baráttunni

GSAM 271.2Órói og órói í Frakklandi breiddist hratt út til annarra landa. Prússland, Hannover, Sardínía, Sikiley, Napólí, Feneyjar, Lombardí, Toskana og Róm gripust af sama uppnámseðli. Á þremur mánuðum var öll Evrópa á fæti og yfir þrjátíu heimsveldi og konungsríki voru í mestu óskipulagi. Hásæti voru brennd á götum úti, konungar og keisarar flúðu og földu sig af ótta við að missa lífið. Stjórnmálamenn spáðu því að almenn bylting myndi verða í ríkisstjórnum heimsins.

GSAM 272.1Margir aðventistakennimenn sem enn höfðu ekki heyrt um boðskap þriðja engilsins sáu þessa ringulreið og töldu að þetta hlýti að vera samansöfnun þjóðanna fyrir “orrustu hins mikla dags hins alvalda Guðs.”⁵

GSAM 272Innsiglunarboðskapurinn uppgötvaður

GSAM 272.2Á þessum tíma voru sjöunda dags aðventistar að læra af ritningunni að hvíldardagur fjórða boðorðsins væri merkið, eða innsiglið, hins lifandi Guðs, og að tíminn væri kominn til að boða innsiglunarboðskap Opinberunarinnar 7:1-4, og þeir voru að finna leiðir og aðferðir til að koma þessum boðskap til skila til fólksins. Á meðan sjöunda dags aðventistar undirbjuggu sig fyrir þetta verk, sögðu fyrsta dags aðventistar: “Þið eruð of seinir með innsiglunarboðskapinn ykkar, því orrustan hins mikla dags og raunveruleg koma Drottins eru handan við hornið.”

GSAM 272Óreiðan datt skyndilega niður

GSAM 272.3Um þrjá mánuði síðar datt upphlaupið meðal þjóðanna niður; ekki þó með því að leysa úr ágreiningi þeirra, heldur á þann hátt sem blaðamenn sjálfir gátu ekki útskýrt. Um þetta uppnám sagði Horace Greeley í New York Tribune: “Það var okkur öllum mikil furða hvað olli því að ringulreið skall skyndilega upp meðal þjóðanna; en enn meiri furða er það hvað stöðvaði hana.”

GSAM 272Senator Choate um ástandið í gamla heiminum

GSAM 272.4Við komumst að árinu 1851 og finnum að öldungadeildarþingmaður Choate, í ræðu fyrir Bandaríkjaþinginu, vísaði til ástandsins í gamla heiminum og sagði:

GSAM 272.4“Hvaða ástand og ásýnd það nákvæmlega er, sem skuggar, ský og myrkur virðast hvíla á, skiljið þið að fullu; hversu algerlega óstöðugt það er. Mér hefur þótt sem forréttindi krúnanna, réttindi manna og uppsöfnuð gremja þúsund ára væru að draga sverðin úr slíðrum fyrir átök þar sem blóðið mun flæða, eins og í opinberunarsýn, ‘upp að bitum hestanna’, og þar sem heill mannkynsstofn mun hverfa; í því mun hin mikla klukka tímans boða enn eina klukkustund; í því mun samfélagið sjálft verða reynt í eldi og stáli, hvort það sé af náttúrunni og Guði náttúrunnar eða ekki.”

GSAM 273“Vitnisburður” frá 18. nóvember 1848

GSAM 273.1Þeir sem héldu því fram að þessi órói meðal þjóðanna árið 1848 myndi boða komu Drottins urðu fyrir sárum vonbrigðum; hvernig var það með sjöunda dags aðventista sem héldu því fram að tíminn væri nú kominn til að kynna “innsigli lifandi Guðs” fyrir fólkinu? Til svara vitnum við úr brosjúru sem prestur Joseph Bates gaf út í janúar 1849. Þegar hann ræðir atvik sem átti sér stað 18. nóvember 1848, segir hann:—

GSAM 273.2“Lítill hópur bræðra og systra kom saman á fundi í Dorchester, nálægt Boston, Massachusetts. Áður en fundurinn hófst, vorum við nokkrir að kanna nokkra þætti í innsiglunarboðskapnum; ágreiningur var um réttmæti túlkunarinnar á orðinu ‘stígandi upp’ o.s.frv., og þar sem við höfðum gert birtingu boðskapsins að bænarefni á ráðstefnunni í Topsham [Maine] skömmu áður, og leiðin til birtingar virtist ekki nægilega skýr, ákváðum við því sameinuð að leggja allt í Guðs hendur. Eftir nokkurn tíma sem varið var í innilegri bæn um ljós og leiðsögn gaf Guð systur White eftirfarandi í sýn:—”

GSAM 273.2Við vitnum í orðin eins og þau voru mælt af henni í sýn:—

GSAM 274Orð sem mælt voru í sýn

GSAM 274.1“Hvar braust ljósið fram? Láttu engil þinn kenna okkur hvar ljósið braust fram. Það hófst úr litlu, þegar þú gafst eitt ljós á fætur öðru. Vitnisburðurinn og boðorðin eru tengd saman, þau geta ekki verið aðskilin; það sem kemur fyrst eru tíu boðorðin, frá Guði. Hann var mjög ánægður þegar lögmál hans hóf að rísa í styrk og eyðilögðu svæðin fóru að byggjast upp. Úr veikleika hefur það orðið sterkt við leit í orði hans. Prófunin á því hefur verið stutt. Það er innsiglið! Það er að rísa! Það rís, byrjar við sólarupprás. Eins og sólin, fyrst köld, hlýnar síðan og sendir geisla sína. Þegar sá sannleikur reis, var lítið ljós í honum, en hann hefur aukist. Ó, máttur þessara geisla! Hann vex í styrk. Mesti þungi og ljós hvílir á þeim sannleika, því hann varir að eilífu, þegar Biblían er ekki lengur nauðsynleg. Hann reis þar í austri; hann hófst með litlu ljósi, en geislar þess eru lækning. Ó, hve máttugur er sá sannleikur; hann er hæstur eftir að þeir ganga inn í hið góða land, en hann mun vaxa þar til þeir verða ódauðlegir. Hann hófst við sólarupprás, heldur áfram braut sinni eins og sólin, en hann sest aldrei.

GSAM 274.2“Englarnir halda aftur af fjórum vindum. Það er Guð sem hemlar öflunum. Englarnir hafa ekki sleppt, því að hinir heilögu eru ekki allir innsiglaðir. Þegar Míkael rís upp, mun þessi órói ná yfir alla jörðina. Þeir eru nefnilega reiðubúnir að blása. Hemill er settur á vegna þess að hinir heilögu eru ekki innsiglaðir. Já, kunngerðu það sem þú hefur séð og heyrt, og blessun Guðs mun fylgja. Sjáðu til! Sá uppgangur vex í krafti og verður sífellt bjartari og bjartari.”⁶

GSAM 274.3Eftir að hafa vaknað úr þessari sýn sagði frú White við mann sinn,

GSAM 274.3“Ég á boðskap til þín. Þú verður að byrja að prenta lítið blað og senda það til fólksins. Láttu það vera lítið í fyrstu; en þegar fólkið les það mun það senda þér fé til prentunar, og það mun verða vel heppnað frá byrjun. Frá þessari litlu byrjun var mér sýnt að það væri eins og ljósstraumar sem gengu hreint hringinn í kringum heiminn.”

GSAM 275Óvíst frá mannlegu sjónarmiði

GSAM 275.1Þessir spádómar voru gerðir árið 1848 um uppgang og útbreiðslu sannleikans um hvíldardaginn. Ef litið er á aðstæðurnar frá mannlegu sjónarhorni á þeim tíma, myndi skynsemin segja: “Þessi spádómur mun aldrei rætast.” Einn maður sagði við einn af starfsmönnum okkar skömmu eftir að spádómurinn var gerður: “Það mun taka ykkur 144.000 ár að gera það sem þið hyggist gera.” “Hvað!” myndu þeir segja, “þrír prédikarar – prestur White og kona hans, og prestur Bates – allir peningalausir, með færri en hundrað fylgjendur, sem allir eru bágstöddir fjárhagslega, fara út með nokkur hundruð eintök af áttatíu blaðsíðna bæklingi um hvíldardagsmálið, til að flytja viðvörunarboðskap til alls heimsins! Fáránleg forsenda!” Þegar þeir, sem svo rökstuddu, sögðu: “Ómögulegt!” sagði trúin á boðskapinn og vitnisburðurinn um tryggðan árangur: “Í nafni Guðs Ísraels verður það gert! og með því að treysta á hans mátt verður það að verða gert!”

GSAM 275Hvernig fyrsta blað sjöunda dags aðventista var prentað

GSAM 275.2Frá þeim tíma sem vitnisburður var borinn um útgáfustarfið, voru margar bænir bornar fram af þeim sem héldu sjöunda daginn, um að Drottinn myndi opna veginn fyrir prentun “lítils blaðs”. Stóri skorturinn var fé til að tryggja útgáfu fyrsta tölublaðsins. Í júní 1849 fékk prestur White tækifæri til að slá fjörutíu ekrur af timothygrasi með handljá fyrir sjötíu og fimm sent á ekru; og þannig gat hann gefið út fyrsta tölublað litla tímaritsins. Það er ekki úr vegi að setja hér inn eftirmynd af fyrstu síðu litla blaðsins. Lesandinn mun taka eftir í fyrsta dálki orðum prests White, þar sem hann segir: “Vegurinn hefur ekki opnast til að hefja verkið fyrr en nú.” Og sjá má einnig að það var sjálfsfórn hans sem “opnaði veginn.”

GSAM 276Frásögn frú White af fyrstu blöðunum

GSAM 276.1Frú White segir um upphaf útgáfustarfsins:—

GSAM 276.2“Maður minn hóf að gefa út lítið blað í Middletown, átta mílur frá Rocky Hill í Connecticut, og gekk oft þessa vegalengd og til baka, þótt hann væri þá haltur. Þegar hann bar fyrsta tölublaðið frá prentsmiðjunni, lutum við öll kringum það og báðum Drottin með auðmjúkum hjörtum og mörgum tárum að láta blessun sína hvílast á veikum fyrirhöfnum þjóns síns. Hann beindi síðan blaðinu til allra þeirra sem hann taldi að myndu lesa það og bar það í mottutösku til pósthússins. Hvert eintak var borið frá Middletown til Rocky Hill, og ávallt áður en þau voru undirbúin fyrir pósthúsið voru þau lögð fram fyrir Drottin, og ákaflegar bænir, blandaðar tárum, voru bornar til Guðs um að blessa þöglu sendiboðana. Fljótlega komu bréf sem innihéldu fé til að gefa út blaðið og gleðifréttir um að margar sálir hefðu tileinkað sér sannleikann.”⁷

GSAM 276Spádómur um stuðning við blaðið rætist

GSAM 276.3Það er með tilfinningum sem ganga dýpra en hreinn áhugi sem við kynnum þessa fyrstu síðu fyrsta tímaritsins sem sjöunda dags aðventistar gáfu út. Allt bindið af The Present Truth samanstóð af ellefu tölublöðum með átta síðum, með tveimur dálkum á hverri síðu. Lestrarefnið á síðunni var 4 og 5/8 tommur á breidd og 8 tommur á hæð. Númer 1 og 4 voru prentuð í júlí, ágúst og september í Middletown, Connecticut. Númer 5 til 9 voru prentuð í Oswego, New York, og bera dagsetninguna desember 1849, mars, apríl og maí 1850. Númer 11 ber dagsetninguna nóvember 1850 og var prentað í Paris, Maine. Í 6. tölublaði sagði prestur White: “Þegar fyrstu fjögur tölublöðin voru gefin út kom meira en nóg fé inn til að greiða fyrir blöðin. Það hefur verið notað til að greiða kostnað okkar við fundina sem við höfum sótt.” Á árinu 1849, undir áhrifum þessara blaða og frumkvöðlastarfs prests Bates, tóku margir við boðskapnum í Vermont, Michigan og öðrum ríkjum.

GSAM 278.1Í mótsögn við vonlausa stöðu verksins árið 1848 munum við skoða nokkrar staðreyndir eins og þær eru árið 1905 og þannig geta betur dæmt um endanlega útkomu þessa máls, hvort þeir hefðu rétt fyrir sér sem stóðu gegn hógværri byrjun boðskaparins, eða Guð himinsins sem talaði gegnum ambátt sína um “vaxandi” styrk “innsiglunar” verksins.

GSAM 278Framfarir útgáfustarfsins

GSAM 278.2Þessi sannleikur er nú boðaður og prentaður á um fjörutíu helstu tungumálum heimsins. Í stað þriggja kennimanna eru, þegar taldir eru með vígðir kennimenn og þeir sem hafa starfsleyfi, yfir 600, auk hundruða annarra sem starfa sem læknar, biblíuverkamenn, kennarar og læknatrúboðar. Bókmenntir trúfélagsins birtast í yfir fimmtíu mismunandi tímaritum, sem eru prentuð í tæpum tuttugu útgáfuhúsum staðsettum í Evrópu, Asíu, Afríku, Norður- og Suður-Ameríku, á eyjum í Kyrrahafi og í Ástralíu. Í þessum útgáfuhúsum eru prentuð yfir ellefu hundruð mismunandi bækur, bæklingar og smáskriftir. Til að fá eintak af hverju þeirra, ásamt tímaritum fyrir eitt ár, þyrfti um 340 dali. Í stað einfaldlega hundrað fylgjenda eru nærri 100.000 sem gleðjast yfir þessum sannleika. Sannarlega er þessi boðskapur, eins og sólin, “að rísa”, og við getum sagt, með orðum vitnisburðarins frá 1848: “Ó, máttur þessara geisla!”

GSAM 278Ástand þjóðanna

GSAM 278.3Á meðan boðskapurinn hefur þannig þróast, hvernig hefur ástand þjóðanna verið? Frá þeim tíma og síðan hafa opinber blöð oft birt yfirlýsingar um almennt stríð sem fljótlega mun hefjast í Evrópu. Þó að hér hafi verið átök og þar uppþot, er almenni “stormurinn” haldinn aftur,—“fjórum vindum” er ekki leyft að blása allir í einu, “þangað til þjónar Guðs eru innsiglaðir.” Að þættir átaka og stríðs séu til staðar, en brjótist ekki út vegna þess að þeim er haldið í skefjum, er öllum augljóst.

GSAM 279.1Henry Ward Beecher kallaði, skömmu fyrir dauða sinn, viðhald slíkra stórherja í Evrópu “að dæla lífsblóðinu fyrirfram, af ótta við að það yrði hellt út.” Staðan meðal þjóðanna, með gremju og óvild þeirra og hótunarfullri afstöðu hverrar gagnvart annarri, bar hann saman við “sjálfheldu”, sem orsakast af hópi manna sem beina rýtingum að brjósti hver annars, og enginn þeirra þorir að stinga af ótta við að verða stunginn. “En,” sagði hann, “einhver þeirra mun brátt sjá hentugan tíma til að slá til, og þá mun almennur bardagi brjótast út.”

GSAM 279Samanburður hernaðartækja

GSAM 279.2Frá 1848 hafa vopn verið smíðuð sem bestu vopn þess tíma myndu nú teljast ekki annað en leikföng í samanburði við. “Peace Association” í Ameríku, í boði sínu um friðarguðsþjónustur á friðarsunnudegi — 15. desember 1895 — sagði: “Þó að á einu sviði séu áberandi framfarir í siðmenningu, eru hins vegar meiri undirbúningar fyrir stríð meðal þjóðanna en nokkru sinni fyrr.”

GSAM 279Herforingi Miles um hernaðarbúnað

GSAM 279.3Herforingi Nelson A. Miles sagði í ræðu á fjöldafundi í Washington, D.C., 12. janúar 1904:—

GSAM 279.4“Í þessari upplýstu öld framfara og vitsmunalegrar, fínlegrar siðmenningar værum við fús til að trúa því að byrðir og hættur stríðs hefðu minnkað; en þrátt fyrir að það kunni að virðast undarlegt, hefur aldrei verið tímabil í sögu heimsins þar sem jafn miklum auði var sóað í undirbúning fyrir stríð, né þegar jafn margar milljónir þjálfaðra, hæfra og agaðra manna, vopnaðra hinum mest eyðileggjandi vopnum, voru teknir frá friðsælum iðnaði, eins og nú er.”

GSAM 280.1En stormbylur stríðsins lætur enn á sér standa, á meðan innsiglunarverkið stendur yfir.