Kafli 28 — Hurð sem enginn maður getur lokað

GSAM 462.1“Ég hef sett fyrir þig opna hurð, og enginn maður getur lokað henni; því að þú hefur lítinn styrk, og hefur varðveitt orð mitt og hefur ekki afneitað nafni mínu.”¹

GSAM 462.2Þetta er það mál sem beint er til þeirra sem eru í Filadelfíu-ástandi fagnaðarerindiskirkjunnar. Þessi kirkja var sú sem hafði þróast með boðskap um nálæga komu Krists, eða þeir sem höfðu haldið fast í það sem þeir höfðu heyrt um það efni; því hann segir um kirkjuna í Sardís (þá sem var beint á undan Filadelfíu): “Mundu því hvernig þú hefur þegið og heyrt, og halt fast og iðrastu. Ef þú vakir því ekki, mun ég koma til þín eins og þjófur, og þú munt ekki vita á hvaða stund ég mun koma til þín.”²

GSAM 462.3Sardískirkjan heyrði þá kenningu um skjóta komu Drottins. Þeir sem héldu fast við það sem þeir höfðu heyrt, héldu áfram í sannleikanum þegar “ljósastikan” var færð burt, og mynduðu Filadelfíukirkjuna, sem hann sagði við: “Þar sem þú hefur varðveitt orð þolgæðis míns, mun ég einnig varðveita þig frá freistingarstundinni, sem mun koma yfir alla veröldina til að freista þeirra sem búa á jörðinni. Sjá, ég kem skjótt: halt fast því sem þú átt, svo enginn taki kórónu þína.”³ Það er til þessarar Filadelfíukirkju sem hann segir: “Ég hef sett fyrir þig opna dyragátt, og enginn getur lokað henni.”

GSAM 462.4Hér er því hin áréttaða yfirlýsing Heilagrar ritningar um að þeir sem, í forsjá Guðs, eru sendir til að vara heiminn við komu Drottins og hvetja fólkið til að undirbúa sig til að mæta Guði, njóta sérstakrar náðar Guðs í verki sínu. Menn geta reynt að hindra, að stöðva hreyfingar þeirra, að loka “dyrum boðunarinnar”, en samt heyrist rödd Guðs yfir öllum hávaðanum: “Ég hef sett fyrir þig opnar dyr.”

GSAM 463Framfarir á sjötíu og fjórum árum

GSAM 463.1Á fyrri síðum þessarar bókar höfum við stuttlega farið yfir sjötíu og fjögurra ára skeið, frá 1831 til 1905, og rakið uppgang og framgang aðventuboðskaparins, einkum boðskap þriðja engilsins. Við höfum sýnt hvernig þessi boðskapur, frá óþekktri stöðu og fátækt, hefur á hverju ári vaxið með auknum krafti og mátti, þar til hann hefur trúboð sem umlykja jörðina. Það er vissulega ekki vegna þess að boðskapurinn sé þeim að skapi sem hafa holdleg hjörtu að hann hefur blómstrað svona; því hann ber fram hvíldardag Drottins, og helgun hans kallar á þungan kross, sem krefst þess að menn skilji sig frá viðskiptum heimsins á annasamasta virka degi vikunnar. Hún hefur heldur ekki færst áfram án andspyrnu; slíka hefur hún mætt frá upphafi, og það af verstu gerðinni að utan, sem og flækjur sem orsakast af óhelguðu fólki sem um tíma hefur komist inn í raðirnar. Varðandi þá stöðu sem skapast af áformum og tilraunum utanaðkomandi óvina, getum við vel sagt orðrétt með Davíð sálmaskáldinu, “Ef Drottinn hefði ekki verið á vorri hlið, þá megi Ísrael segja: ef Drottinn hefði ekki verið á vorri hlið, þegar menn risu upp á móti oss: þá hefðu þeir gleypt oss lifandi, þegar reiði þeirra kviknaði á oss: þá hefðu vatnin flætt yfir oss, straumurinn farið yfir sál vor: þá hefðu hin hrokafullu vötn flætt yfir sál vor. Blessaður sé Drottinn, sem ekki gaf oss sem bráð í tennur þeirra. Sál vor slapp sem fugl úr gildru fuglaveiðimanna; gildran brotnaði og við sluppum. Hjálp vor er í nafni Drottins, sem skapaði himin og jörð.”⁴

GSAM 464Hjálp í Drottni

GSAM 464.1Drottinn lýsir því yfir að hann hafi sett fyrir framan lýð sinn “opna dyragátt, og enginn maður getur lokað henni.” Engin furða er því að boðskapurinn hafi haldið stöðugt áfram. Þetta er boðskapur Guðs til þjóðanna, og hann hlýtur að ganga upp. Í Opinberunarbókinni 7:2 er verkið við að undirbúa þjóð til að standa þegar hinn mikli dagur reiði Guðs kemur táknrænt sýnt með engli sem “rís úr austri,” eða eins og sumir þýða, “eins og sólarupprás.” Sjáðu dagrenninguna – fyrst birtast geislar ljóssins í austri; þeir blandast í meiri skýrleika þar til breiða, skýra skífa sólarinnar sést. Þegar “Dagskonungurinn” rís til hvolfpunktsins verða ljós hans, hiti og máttur sífellt líflegari.

GSAM 464.2Slíkur hefur sannarlega verið framgangur boðskapar þriðja engilsins frá árinu 1848, þegar sannleikarnir sem hann samanstendur af voru settir fram í skýru formi, og frá þeim tímapunkti höfum við sýnt fram á áberandi og stöðugan vöxt sem er undursamlegur. Þetta getum við ekki útskýrt á öðrum forsendum en þeim að Drottinn sé að staðfesta orð sitt við þá sem á þessum tíma, þegar frelsun hans er yfirvofandi, “varðveita hvíldardaginn frá því að vanhelga hann,”⁵ og snúa fæti sínum frá því að gera eftir eigin huganum á helga dag Guðs, og þannig, í gegnum “trú Jesú”, eins og lýst er í boðskap þriðja engilsins í Opinberunarbókinni 14, halda öll “boðorð Guðs.” Um slíka sagði Drottinn fyrir munn spámannsins Jesaja: “Þá mun ljós þitt rísa sem morgunroði og heilsa þín spretta fram skjótt; og réttlæti þitt [‘Drottinn er réttlæti vor.’ Jeremía 23:6] mun ganga fyrir þér, og dýrð Drottins verða bakvörður þinn.”⁶ Með slíkum tryggingum hvernig gætum við búist við öðru en að verkið yrði farsælt? “Ef Guð er með oss, hver getur þá verið á móti oss?”

GSAM 464Hvernig geta þessir blómstrað?

GSAM 464.3Þegar litið er til aðstæðnanna þegar prestur Joseph Bates hóf árið 1846 að skrifa þá fyrstu bók, fyrstu bókina sem nokkurn tíma var gefin út um hvíldardagsmálið af sjöunda dags aðventistum, með tólf og hálft sent sem eina tiltæka fjármuni sem hann átti í heiminum, og var kallaður til að eyða þeim áður en fyrsti skrifdagur hans var liðinn; og litið aftur til þess þegar prestur James White prentaði sitt fyrsta litla blað, Present Truth, með peningum sem hann hafði unnið við slátt á engjum, og sendi blaðið frítt til allra sem vildu lesa, og talaði um það sem boðskap sem átti að berast til enda jarðarinnar,—að líta á þessar litlu byrjanir, gæti maður, á tungumáli fólksins á dögum Amosar, spurt: “Hver mun upplyfta Jakobi? Því hann er lítill.”⁷ Þegar þetta er borið saman við árið 1905, þegar útgáfa sannleikans í boðskapnum fer fram í tuttugu útgáfuhúsum víðs vegar um heiminn, oft þrýst til fulls til að mæta eftirspurn eftir lesefni, getum við sannarlega sagt: Sjáið, “opnar dyr” sem enginn maður hefur enn lokað.

GSAM 465.1Um þá sem á fyrri tímum töldu verkið aldrei gæti tekist, getum við sagt, með orðum spámannsins Sakaríasar, sem gagnrýndi þá sem vildu hindra Guðs verk við endurbyggingu Jerúsalem: “Hver hefur litið niður á dag smáatriða?”⁸ Um hluti sem virtust vera fjallstórir erfiðleikar á vegi þeirra, sagði Drottinn gegnum spámanninn,—

GSAM 465Fjallið gert að sléttu

GSAM 465.2“Hver ert þú, þú mikla fjall? Fyrir Zérúbbabel munt þú verða að sléttu, og hann mun færa fram höfðasteininn með fagnaðarhrópum: Náð, náð yfir hann.”⁹ Svona hefur það verið í verki boðskapar þriðja engilsins, og svona mun það verða þar til “höfðasteinninn” er borinn fram, eða með öðrum orðum, þar til verkinu er lokið.

GSAM 465.3Skoðið fáa árið 1846, fátæka að efnum, fátæka á allan hátt nema í trú sinni á Guð og í sannleikssjóðnum, og sjáið hversu umfangsmikið verk þeirra hefur orðið. Hugsið um þau úrræði sem nú eru til taks: bækurnar allar tilbúnar, þýddar og prentaðar á ýmsum tungumálum heimsins, og hundruð sölumanna sem koma þessum bókum til heimila fólksins á ári að andvirði 400.000 dollara. Með áframhaldandi blessun Guðs á verkinu getum við horft bjartsýnum augum til árangurs. Með þessum tækjum og stofnunum sem aukast frá mánuði til mánaðar, með trausti til Krists, getum við ekki búist við neinu öðru en því sem Salómon söng um kirkju Guðs þegar hún kom fram úr eyðimerkurástandi sínu, “hallandi sér að armi hins elskaða”, þegar hann lýsir henni sem “fagurri sem tunglið, tærri sem sólin og ógnvænlegri sem her með fánum”.¹⁰

GSAM 466Með hjálp spádómsgjafarinnar

GSAM 466.1Ekki aðeins höfum við séð að forsjá Drottins hefur opnað veginn fyrir útbreiðslu sannleikans og að hans augljósa blessun hafi fylgt þeim fyrirhöfnum sem gerðar hafa verið til að feta vegi forsjár hans, heldur hefur hann í uppgangi og framvindu boðskapar þriðja engilsins átt samskipti við lýð sinn í gegnum gjöf spádóms. Þetta hefur ekki verið í formi nýrrar opinberunar sem ætti að taka við af Biblíunni, né á þann hátt að afvegaleiða kenningar ritninganna, heldur til að sýna hvar, á þessum tíma, er hætta á að víkja frá einfaldleika fagnaðarerindis Krists, þar sem fólkið er í hættu á að falla fyrir áhrifum aldarinnar, sátt við guðhræðslu að utan án kraftsins.

GSAM 466.2Þegar litið er á þetta efni út frá dæmi¹¹ fornspámannanna, sem Drottinn hefur gefið okkur sem eina af reglum til að prófa slíkar birtingar, kemur í ljós að sömu ástæður eru fyrir því að slíkar birtingar eru nauðsynlegar nú eins og þá; nefnilega hættan í hverri öld að víkja frá sannleikans braut vegna ráðandi og sérkennandi kenninga og venja aldarinnar. Postuli Páll, þegar hann talar um birtingu gjafanna sem Drottinn hefur sett í kirkjunni, segir að þær séu “til fullkomnunar hinna helgu, til þjónustustarfsins, til uppbyggingar líkama Krists; þangað til við öll komumst að einingu trúarinnar og þekkingar á Syni Guðs, til fullvaxins manns, að þeim mælikvarða vaxtar fyllingar Krists; svo að við verðum héðan í frá ekki lengur börn, sem sveiflast fram og aftur og berast um með hverjum kenningarvindi, af brögðum manna og kænsku, sem þeir beita til að sitja um menn og blekkja þá; heldur talandi sannleikann í kærleika, að við vöxum upp í hann í öllu, sem er höfuðið, Kristur; af honum er allur líkaminn vel samsettur og samofinn með því sem hver liður veitir, samkvæmt áhrifaríkri starfsemi í hlutfalli við hvern hluta, svo að líkaminn eflist til uppbyggingar sjálfs sín í kærleika.”¹²

GSAM 467.1Sömu andmælin sem sett eru fram gegn birtingum spádómsgjafarinnar á okkar dögum hefði mátt flytja með sömu hörku í fornum tíma; þ.e. við eigum ritningarnar og þurfum því ekki á slíkum gjöfum að halda. Þessi sömu ritningarskilaboð segja okkur hins vegar að Kristur hafi sett þessar gjafir í kirkjuna til að gegna starfi sínu þar til “hið fullkomna [fullkomna ástandið] kemur,” og að kirkjuna skuli “ekki skorta neina gjöf, meðan hún bíður komu Drottins vors Jesú Krists.”¹³

GSAM 467Hvaða þörf höfum við á spámönnum?

GSAM 467.2Fólkið forðum hefði getað rökstutt að það ætti siðferðislögmál Guðs, ritað með fingri hans sjálfs á steintöflur; að það ætti lög, dóma og fyrirmæli sem talað var til Móse úr munni Guðs og sem vandlega voru skrifuð niður; og hvað þurfti þá meira? En þrátt fyrir alla þessa framúrskarandi sannleika sem það hafði til eignar, þóknaðist Guði að tala til þess “á ýmsum tímum og með margvíslegum hætti fyrir helga spámenn sína.”

GSAM 467.3Við sjáum að vitnisburðir hinna ýmsu spámanna, eins og Jesaja, Jeremía, Esekíel, Daníel, Hósea og annarra, kenndu í hverju tilfelli sömu miklu meginregluna um hlýðni við Guð; samt hafði hver spámaður sína sérstöku áminningu fyrir þjóð sinnar tíðar, vegna tilhneigingar hennar til að láta draga sig frá hinum helgu meginreglum réttlætisins af ríkjandi siðum þeirrar tíðar sem spádómurinn var gefinn.

GSAM 468Þörf fyrir gjafir

GSAM 468.1Þó svo að hægt sé að halda því fram að við höfum ekki aðeins framúrskarandi leiðbeiningar Gamla testamentisins, heldur einnig orð frelsarans sjálfs og postula, hvaða þörf höfum við þá á frekari ljósi? Staðreyndin er sú að þessir sömu heilögu postular hafa bent fram á síðustu daga, þegar “hættutímar munu koma,” og þegar menn munu “bera guðrækni að nafni en afneita krafti hennar,” og segja okkur einnig að “sumir munu víkja frá trúinni, snúa sér að blekkjandi öndum og djöfladoktrínum.”

GSAM 468.2Í ljósi alls þessa er fólkið, sem Páll talar um í bréfi sínu til Þessalóníkubúa – sem mun ekki vera í myrkri svo að dagur Krists skelli á það eins og þjófur, heldur mun vera börn ljóssins – hvatt til að “prófa allt” hvað varðar “spádóma” og að “halda fast því sem gott er.”¹⁴ Þetta er það sama og að segja þeim að þeir sem bíða komu Drottins Jesú Krists og verða að lokum reiðubúnir fyrir þann dag muni hafa “góðar”, sannar birtingarmyndir spádómsgjafarinnar meðal sín.

GSAM 468Merki endatímans

GSAM 468.3Við erum á þeim tíma þegar alls staðar er gnægð merkja um að dagur Drottins sé handan við hornið. Við erum einmitt á þeim tíma þegar átti að rísa upp þjóð sem myndi halda öll boðorðin og einnig “hafa vitnisburð Jesú”¹⁵ — “anda spádómsins”.¹⁶ Hvað finnum við? Að á síðustu sextíu árum hafi slíkt fólk risið upp, borið einmitt slíkan boðskap og meðal þess hefur spádómsgáfan birst. Þegar við prófuðum gáfuna, eins og hún birtist í gegnum frú E. G. White, samkvæmt reglum Biblíunnar, höfum við séð að hún stenst prófið í hverju einasta atriði. Ekki er að finna, frá upphafi til enda, í öllum ritum frú White eina einustu línu sem veitir minnsta leyfi til syndar eða þolir nokkuð brot á orði Guðs. Þessi rit hafa aldrei sett sig ofar Biblíunni, en hvetja stöðugt til vandlegrar rannsóknar á orði Guðs og benda á það sem hinn mikla mælikvarða sem mál okkar verða metin eftir í hinni endanlegu dómsuppkvaðningu. Í ritum hennar er Kristur upphafinn fyrir okkur sem eina fyrirmynd sem við eigum að fylgja. Hann er á áberandi hátt sagður vera eina von okkar um sigur hér, eina athvarf okkar undan komandi reiði, eina nafnið og eina leiðin sem við getum bjargast með.

GSAM 469Persónuleg hylling

GSAM 469.1Varðandi frú White og eðli verka hennar er hér á eftir birt áritun sem var rituð árið 1877 af manni sem hafði þekkt hana og rannsakað verk hennar í mörg ár; og eftir um fimmtíu og þriggja ára prófraun, ár vandlegrar athugunar, veiti ég óskoraða staðfestingu á hverri þeirri skoðun sem þar er sett fram:—

GSAM 469.2“Varðandi kristilega persónuleika systur White vil ég taka fram að ég tel mig nokkuð þekkja hann. Ég hef þekkt hana í átján ár – lengur en helming sögu þjóðar okkar. Ég hef verið í heimilisfylgd þeirra margoft, stundum í vikur í senn. Þau hafa komið heim til okkar og dvalið hjá fjölskyldu okkar mörgum sinnum. Ég hef ferðast með þeim nánast hvert sem er; verið með þeim í einrúmi og opinberlega, á fundum og utan þeirra, og hef haft bestu tækifæri til að kynnast lífi, persónuleika og anda bróður og systur White. Sem kennimaður hef ég þurft að eiga við alls konar fólk og alls konar persónuleika, svo ég tel mig geta dæmt nokkuð um hvers konar manneskja viðkomandi er, að minnsta kosti eftir margra ára náin kynni.

GSAM 470.1“Ég þekki systur White sem hógværa, hófstillta, góðlynda og göfuga konu. Þessir eiginleikar í eðli hennar eru ekki einfaldlega settir á sig og ræktaðir, heldur spretta þeir náðlega og auðveldlega úr eðlislægu eðli hennar. Hún er ekki sjálfhverf, sjálfréttlát eða sjálfhverf í framkomu, eins og ofsatrúarmenn eru alltaf. Ég hef oft komist í snertingu við ofsatrúarmenn og hef alltaf fundið þá vera fulla af yfirlætum, fulla af hroka, tilbúna til að gefa álit sitt, montna af helgi sinni o.s.frv., en ég hef ávallt fundið systur White vera algjörlega andstæða alls þessa.

GSAM 470Vinur fátækra

GSAM 470.2“Hver sem er, sá fátækasti og auðmjúkasti, getur leitað til hennar frjálslega eftir ráðum og hughreystingu án þess að honum sé hafnað. Hún annast ætíð þá sem þurfa á aðstoð að halda, þá sem ekkert eiga og þá sem þjást, sér fyrir þeim og berst fyrir málum þeirra.

GSAM 470.3“Ég hef aldrei kynnst neinum sem jafn stöðugt hefur ótta Guðs fyrir augum sér. Ekkert er ráðist í án innilegrar bænar til Guðs. Hún rannsakar orð Guðs vandlega og stöðugt. Ég hef heyrt systur White tala hundruð sinnum, lesið alla vitnisburði hennar frá upphafi til enda, flesta þeirra mörgum sinnum, og ég hef aldrei getað fundið eina einustu siðlausa setningu í öllum þeim, né neitt sem ekki er hreint og kristilegt í alla staði; ekkert sem leiðir frá Biblíunni og frá Kristi; heldur finn ég þar ákaflegustu áköllin um að hlýða Guði, að elska Jesú, að trúa ritningunum og að rannsaka þær stöðugt. Ég hef hlotið mikinn andlegan ávinning, ótal sinnum, af vitnisburðunum. Raunar hef ég aldrei lesið þá án þess að finna til skammar yfir trúleysi mínu gagnvart Guði, skorti á guðshræðslu og skorti á alvöru í sálabjörgun. Ef ég hef nokkra dómgreind, nokkurn andlegan skilning, þá lýsi ég vitnisburðunum sem af sama anda og í sama anda og ritningarnar.

GSAM 470.4“Í þrjátíu ár [við getum nú sagt sextíu ár] hefur fólk okkar trúað þessum vitnisburðum og lesið þá. Hvernig hefur það haft áhrif á það? Hefur það leitt það frá lögmáli Guðs? Hefur það leitt það til að gefa upp trúna á Krist? Hefur það leitt það til að farga Biblíunni? Hefur það leitt það til að verða spillt og siðlaus þjóð? Ég veit að þau munu standa sig vel í samanburði við hvaða annað kristið trúfélag sem er.

GSAM 471.1“Eitt hef ég tekið eftir, og það er að biturustu andstæðingar sýnanna hjá systur White viðurkenna að hún sé kristinn maður. Hvernig þeir geta gert þá játningu er mér hulin ráðgáta. Þeir reyna að laga þetta með því að segja að hún sé blekkt. Þeir geta ekki bent á einn einasta blett á öllu lífi hennar, né eina siðlausa setningu í öllum ritum hennar. Þeir verða að viðurkenna að stór hluti ritverka hennar sé framúrskarandi, og að hver sá sem lifði eftir öllu því sem hún segir væri góður kristinn maður, öruggur um himnaríki. Þetta er býsna undarlegt, ef hún er tæki djöfulsins, innblásin af Satan, eða ef rit hennar eru siðlaus eða vafasamar hugmyndir hennar sjálfrar.”

GSAM 471Ókunnugir bera vitni um ritin

GSAM 471.2Þegar tímarit okkar sem innihalda skrif frú White eru send út, eru þau sótt af hinum auðmjúkustu, guðhræddustu og helguðustu. Þegar þeir greina frá því sem þeir lesa, segja þeir: “Við höfum sérstakan áhuga á skrifum frú White. Þau eru svo hagnýt, svo full af leiðbeiningum sem ætlaðar eru til að leiða mann nær Drottni og gera hann auðmjúkari, guðhræddan og helgaðan. Þessi rit eru svo í anda ritningarinnar að þegar við lesum virðist sem frú White verði að vera innblásin til að skrifa eins og hún gerir.” Þetta er vitnisburðurinn í fjölda tilvika frá þeim sem eiga í bréfaskiptum við trúboða okkar, jafnvel þeim sem hafa ekki minnstu hugmynd um að hugmyndir frú White séu fengnar í heilagri sýn.

GSAM 471Uppruni andstöðu

GSAM 471.3Þegar við höfum fyrir augum þá mynd sem þessi gjöf skapar, vaknar spurningin: Hvaðan og hvers vegna hefur andstaða sprottið upp gegn birtingu hennar? og hver hafa orðið afdrif þeirra sem stóðu gegn? Eftir að hafa fylgst vandlega með þessu máli síðan 1852 hef ég komist að því að andstaðan við þessa birtingu hefur að mestu leyti sprottið upp frá þeim sem hafa verið áminntir um galla í persónuleika, ranga venju eða vegna einhvers rangs lífernis. Margir þeirra sem voru áminntir héldu því fram að þeir væru ekki eins slæmir og vitnisburðurinn lýsti þeim, og þeir ætluðu að sýna fram á að þeir gætu haldið fast í sannleikann þótt þeir færu gegn þeirri áminningu sem þeim var gefin. Tíminn hefur sýnt að mikill meirihluti þeirra hefur afneitað trú sinni og yfirgefið raðirnar að fullu. Sumir hafa séð mistök sín og gripið sannleikann fastar. Spurningin vaknar: Ef þeir sem ganga gegn þessari gjöf eru leiddir af Drottni, hvers vegna ættu þeir þá að missa andlegt líf sitt og falla frá Guði? Regla frelsarans er sú að tré skuli þekkjast á ávöxtum sínum. Hann staðhæfir ákaflega að “vont tré geti ekki borið góðan ávöxt.”

GSAM 472Ósigur andstæðinganna

GSAM 472.1Við minnumst tilvika þar sem skipulögð andstaða hefur verið reist gegn vitnisburðum frú White, með yfirlýsingunni um að mikill árangur myndi fylgja verki þeirra um leið og þeir losuðu sig við vitnisburðina. Það hefur hins vegar verið algjör vanmáttur til að uppfylla vonir sínar. Eftir árabundna baráttu hafa þeir ekki sýnt meiri árangur í að boða hvíldardagssannleikann fyrir heiminum en þeirra líkar gerðu fyrir fjörutíu og níu árum. Ef þeirra var sérstakt verk Drottins, hvers vegna hefur boðskapur þeirra þá ekki notið meiri velgengni?

GSAM 472Hvar er árangurinn?

GSAM 472.2Á hinn bóginn, þegar við lítum til þeirrar boðunar sem boðar heiminum boðorð Guðs og trú Jesú – boðunar sem tengist þessi birting spádómsgjafarinnar, með ráðum, leiðbeiningum og áminningum hennar – sjáum við að hún hefur náð öruggri og stöðugri framrás frá upphafi og til dagsins í dag. Með því að hlýða ráðum Drottins í gegnum þessa gjöf, og halda áfram í krafti Drottins, hefur boðskapurinn, eins og við höfum sýnt, farið umhverfis hnöttinn og er að ná hratt til “sérhverrar þjóðar, ættkvíslar, tungu og lýðs.”

GSAM 473.1Um framvindu hennar í fortíðinni getum við sagt að orð Guðs hafi staðfestst, því hann sagði: “Engin vopn sem mynduð eru gegn þér munu ganga upp.” Sannarlega hefur hönd Guðs birst í þeim árangri sem hefur fylgt uppgangi og framgangi þessarar miklu aðventuhreyfingar hingað til, og til framtíðar treystum við á hina vissa uppfyllingu orða hans: “Ég hef sett fyrir þig opna hurð og enginn maður getur lokað henni.” Með þessu trausti getum við sungið með fullri vissu:—