Kafli 24 — Aðrir uppfylltir spádómar

GSAM 376.1“HUGSAÐU nú frá þessum degi og framvegis, frá tuttugu og fjórða degi níunda mánaðarins, frá þeim degi er undirstaða musteris Drottins var lögð, hugsaðu það. Er fræið enn í hlöðunni? Já, enn hafa vínviðurinn, fíkjuviðurinn, granatepli­tréð og ólífutréð ekki borið ávöxt: frá þessum degi mun ég blessa ykkur.”¹

GSAM 376.2Öruggan og stöðugan framgang boðskapar þriðja engilsins frá upphafi má vel bera saman við blómgengið sem fylgdi Serúbabel frá þeim degi er hann lagði undirstöðustein musterisins.

GSAM 376Óhagstæðar horfur

GSAM 376.3Þegar gyðingarnir, með tómt veski og tómar kornhlöður, voru kallaðir til að byggja musteri Drottins, virtist það öllum mannlegum augum sem ógnvænleg framtíð. Þegar þeir hlýddu kallinu af trú og tóku fúslega til við verkið, var blessunarhönd Guðs þeim opinber. Þegar við rekum reynsluna af uppgangi þessa þriðja boðskapar, greinum við leiðbeinandi hönd hans með þeim sem kjósa hans veg. Þó að þjáning sé þeirra hlutskipti, er umhyggja Guðs fyrir lýð sínum og verki hans ætíð ljós þeim sem treysta á hann.

GSAM 376Vitnisburður sem lýsir eðli

GSAM 376.424. nóvember 1862 voru haldnir tveir fundir á sama tíma í húsi William Wilson í Greenville, Michigan, til þess að stofna tvær kirkjur fyrir þá sem höfðu þegið sannleikann um hvíldardaginn á því svæði. Fundinum fyrir Greenville-kirkjuna stýrðu prestur White og eiginkona hans í einu herbergi, á meðan prestur Byington og ég sáum um fund í öðru herbergi fyrir West Plains-kirkjuna. Á meðan við vorum iðin við undirbúningsvinnuna í einu herbergi heyrðum við rödd frú White þegar hún bar vitni sitt í hinu herberginu. Við vorum að rekast á nokkrar hindranir í vinnu okkar, þegar einmitt á hentugum tíma opnaði frú White dyrnar og sagði: “Bróðir Loughborough, ég sé þegar ég lít yfir þennan hóp að ég eigi vitnisburði fyrir suma þeirra sem hér eru. Þegar þú ert tilbúinn, kem ég inn og tala.” Þar sem þetta var einmitt tíminn sem við þurftum aðstoð, kom hún inn. Fyrir utan prest Byington og mig þekkti hún nöfn aðeins þriggja manna í herberginu. Hinir voru ókunnugir sem hún hafði aldrei séð, nema eins og þeir höfðu verið sýndir henni í sýn.

GSAM 377Lífssaga herra Pratt

GSAM 377.1Þegar hún reis til að tala, sagði hún: “Vinsamlegast afsakið mig fyrir að segja það sem ég hef að segja, ef ég lýsi ykkur, því ég þekki ekki nöfn ykkar. Þegar ég lít á svip yðar, kemur fyrir mig það sem Drottni hefur þóknast að sýna mér um yður. Sá maður í horninu með eitt auga [einhver sagði: ‘Hann heitir Pratt’] gerir háar yfirlýsingar og þykist vera mjög trúaður, en hann hefur enn ekki snúist til sannrar trúar. Takið hann ekki inn í kirkjuna í núverandi ástandi, því hann er ekki kristinn maður. Hann eyðir miklum tíma sínum í að hanga í búðunum og verslununum, rífast um kenningar sannleikans, á meðan konan hans heima þarf að höggva eldivið, annast garðinn o.s.frv. Hann lofar í viðskiptum sínum en stendur ekki við það sem hann lofar. Nágrannar hans hafa engan trúnað á trúarjátanir hans. Það væri betra fyrir mál trúarinnar, fyrir hann, í núverandi ástandi, að segja ekkert um það.”

GSAM 378Bróðir Barr varð glaður

GSAM 378.1Hún hélt áfram og sagði: “Þessi aldraði bróðir [þegar hún benti á hann, sagði einhver: ‘Bróðir Barr’] var mér sýndur í beinni andstæðu við hinn manninn. Hann er mjög fyrirmyndarlegur í lífi sínu, varkár í að efna öll loforð sín og sér vel fyrir fjölskyldu sinni. Hann þorir varla að tala um sannleikann við nágranna sína, af ótta við að spilla verkinu og valda skaða. Hann sér ekki hvernig Drottinn geti verið svo miskunnsamur að fyrirgefa syndir hans, og telur sig óverðugan til að tilheyra kirkjunni.” Hún sagði þá við hann: “Bróðir Barr, Drottinn bað mig að segja þér að þú hafir játað allar þær syndir sem þú vissir um, og að hann hafi fyrirgefið þér þær fyrir löngu, ef þú vildir aðeins trúa því.” Þunglyndislegi svipurinn á andliti bróðurins hvarf fljótt. Hann leit upp með bros á vör og sagði í einlægni sinni: “Er það svo?” “Já,” svaraði frú White, “og mér var sagt að segja þér: ‘Komdu og sameinastu kirkjunni; og þegar þú færð tækifæri, segðu orð til stuðnings sannleikanum; það mun hafa góð áhrif, því nágrannar þínir bera traust til þín.’” Hann svaraði: “Það geri ég.”

GSAM 378.2Þá sagði hún: “Ef herra Pratt gæti um tíma tekið að sér svipaða stöðu og bróðir Barr hefur haft, myndi það gera honum gott.”

GSAM 378.3Þannig var ein orsök erfiðleika okkar við skipulagningu fjarlægð. Áður en vitnisburður hennar kom fram, gátum við ekki fengið herra Barr til að samþykkja að ganga í kirkjuna; á hinn bóginn komumst við að því að nánast allir voru á móti því að taka við herra Pratt; enginn þorði þó að segja af hverju hann væri á móti.

GSAM 378Afbrýðisemi í fjölskyldu læknuð

GSAM 378.4Hún beindi orðum sínum næst að manni með sandlitað yfirbragð sem sat á annarri hlið herbergisins, og benti síðan á grannleita konu hinum megin í herberginu, og talaði til þeirra sem hjóna. Hún lýsti nokkrum atburðum sem áttu sér stað í fyrra lífi þeirra, áður en annað hvort þeirra hafði játað sannleikann. Hún sagði að Satan hefði stórlega magnað þessa hluti í huga hennar þar til hún var drifin til geðveiki. “Ég sá,” sagði frú White, “að þessi kona hafði verið í geðsjúkrahúsi í eitt ár; en síðan hún fékk skynsemi sína aftur hefur hún látið þessa sömu afbrýðisemi plaga hug sinn, til mikillar sorgar fyrir eiginmann sinn, sem hefur gert allt sem hann getur til að sýna konu sinni að hann væri trúr henni og að hún hefði enga ástæðu til að halda honum frá sér eins og hún gerir.”

GSAM 379.1Eftir augnablik hljóp konan yfir herbergið og féll á kné til að biðja eiginmann sinn fyrirgefningar. Þau voru nánast ókunnug í þeim hluta landsins og fortíð þeirra óþekkt. Þeir sem þekktu þau best vissu þó að fjarlægð ríkti á milli þeirra, en orsökina vissu þeir ekki.

GSAM 379Líkt Elísa og Hasael

GSAM 379.2Eftir að frú White hafði borið vitni sitt var skipulagningu kirkjunnar fljótlega lokið. Herra Barr gekk af heilum hug inn í skipulagið, en herra Pratt var skilinn útundan. Um leið og fundurinn lauk sagði sá síðarnefndi með töluverðri hörku: “Ég segi þér eitt, það er tilgangslaust að reyna að ganga með þessu fólki og sýna hræsni; þú getur það ekki.”

GSAM 379.3Lýsingin á persónuleika, eins og í dæminu hér að ofan, minnir okkur sterkt á svipað mál sem skráð er frá dögum Elísa spámanns:² Benhadad, konungur Sýrlands, hafði sent þjón sinn Hasael til Elísa til að spyrja hvort hann myndi ná bata af veikindum sínum. Elísa hafði fengið sýn um málefni Hasaels, og þegar maðurinn kom fyrir hann og hann leit á andlit hans, rifjaðist allt skýrt upp fyrir honum.

GSAM 379Prestur White lamast

GSAM 379.4Á miðvikudaginn 16. ágúst 1865 fékk prestur White, vegna of mikillar vinnu og svefnskorts, heilablóðfall. Þar sem heilsuhæli meðal okkar fólks voru þá enn ekki komin upp, var hann fluttur til Dansville í New York, á heilsuhæli sem kallaðist “Our Home on the Hillside.” Eiginkona hans og undirritaður voru hjá honum þar frá 14. september til 7. desember. Þar sem hann fékk litla sem enga hjálp af meðferðunum sem stofnunin bauð, fórum við til gestrisins heimilis Bradley Lamson í Lake View, Rochester, N.Y., þar sem við dvöldum í um það bil þrjár vikur. Þar fengum við það ánægjulega tækifæri að hitta prest J. N. Andrews, sem hafði nýlega snúið aftur til borgarinnar eftir að hafa dvalið í nokkra mánuði í Maine.

GSAM 380Bæn fyrir presti White

GSAM 380.1Fjölskyldur prests Andrews og herra Orton sameinuðust okkur á hverjum eftirmiðdegi í bænastund með og fyrir presti White. Þetta stóð til 25. desember. Þó að umheimurinn væri fullur gleði og veislu á þessum jóladegi, var hann hjá kirkjunni í Rochester talinn dagur föstu og bænar fyrir presti White. Við héldum samkomur bæði fyrir hádegi og síðdegis í húsi prests Andrews á New Main St., og um kvöldið hittust þeir sem áður höfðu beðið með presti White aftur með honum í húsi herra Lamson.

GSAM 380Sýnin sem gefin var að kvöldi jóladags

GSAM 380.2Fundurinn um kvöldið var máttugur. Prestur White var mjög blessaður og frú White fékk dásamlega sýn, þar sem henni var margt sýnt. Meðal annars voru það leiðbeiningar til prests White um hvernig hann ætti að bregðast við til að framkvæma trú sína á Guð, sem svo augljóslega hafði réttað út hönd sína til að vinna fyrir hann svo hann gæti endurheimt heilsu sína.

GSAM 380Spádómur um árás Satans

GSAM 380.3Til þeirra sem höfðu beðið fyrir presti White sagði frú White:

GSAM 380.3“Markmið Satans var að eyðileggja mann minn og leiða hann til grafar. Með þessum innilegum bænum hefur máttur hans verið brotinn. Mér var sýnt að Satan er reiður þessum hópi sem hefur í þrjár vikur beðið innilega fyrir þessum þjóni Guðs, og hann er nú staðráðinn í að gera öfluga árás á þá. Mér var sagt að segja ykkur: ‘Lifið mjög nálægt Guði, svo að þið verðið undirbúin fyrir það sem kann að dynja yfir ykkur.’”

GSAM 381Hugboð J. T. Ortons

GSAM 381.1Fyrsta dag janúar 1866 lögðu prestur White og fjölskylda hans af stað með lest til Battle Creek í Michigan. Ég dvaldi í vesturhluta New York restina af vetri. Frá því kvöldi sem sýn var gefin var herra J. T. Orton undir áhrifum þess að líf hans væri í hættu, en hann vissi þó ekki hvaðan það kom. Þessari tilfinningu lýsti hann fyrir nokkrum. Á sunnudagskvöldið 4. mars sneri hann aftur til Rochester frá Parma, þar sem hann hafði sótt tveggja daga fund, í fylgd herra E. B. Sanders (sem býr nú, árið 1905, í San Jose í Kaliforníu), og bað hann að halda sig á ljósustu götunni þegar þeir gengu um borgina, “því,” sagði hann, “ég hef stöðugt þá tilfinningu að einhver ætli að reyna að drepa mig.” En samt virtist hann ekki hafa neina hugmynd um hver það væri sem vildi taka líf hans.

GSAM 381.2Ég sneri aftur til Rochester frá Parma 7. mars og gisti hjá herra Lamson, tengdasyni herra Orton. 8. mars heimsóttu hann og frú Orton okkur, og þá gerðum við ráðstafanir um að fara næsta morgun með lest til Lancaster í Erie-sýslu, þar sem ég átti að gifta eina son hans. Dagurinn var ánægjulegur hjá okkur, en samt var hann hátíðlegur.

GSAM 381Morð á J. T. Orton

GSAM 381.3Þau fóru frá heimili herra Lamson klukkan 17:00, og klukkan 19:30 kom sendimaður sem greindi okkur frá því að herra Orton hefði orðið fyrir grimmilegri árás af hendi óþekkts aðila í eigin hlöðu, á meðan hann var að annast hesta sína. Við flýttum okkur á staðinn og komumst að því að hann hafði verið grimmilega barinn í höfuðið með járnklæddum vagnstokki og var meðvitundarlaus. Hann lést klukkan 12:35 um nóttina. Til dagsins í dag er ekki vitað hver framdi hina grimmilegu gjörð. Það var vissulega ekki gert til fjár, því úr hans í vasanum var ósnert, eins og veskið hans, sem innihélt 45 dali. Þetta var mikið áfall fyrir frú Orton, sem hún náði aldrei að jafna sig af. Heilsu hennar hrakaði ört og hún lifði ekki lengi eftir mann sinn.

GSAM 382Spádómur frá þessum jólum rætist

GSAM 382.1Eftir fáeina mánuði frá því minnisstæða jóladagskvöldi voru sex af þeim níu sem tóku þátt í þessu þriggja vikna bænahaldi látnir og grafnir. Og þannig rættist enn einn spádómur á áberandi hátt.

GSAM 382Hjálp handa örvæntingarfullum

GSAM 382.2Um morguninn snemma 12. desember 1866 kom Elias Stiles frá North Liberty í Indiana heim til mín og bað mig að fara með sér þangað til að veita James Harvey, sem var örvæntingarfullur og taldi enga von vera í sínu máli, hjálp ef mögulegt væri. Þar sem ég vissi að frú White hefði haft mjög víðáttumikla sýn í síðustu sýn sem henni var gefin, og að mörg mál hefðu verið sýnd henni spádómslega, sagði ég við hann: “Það kann að vera að systir White hafi séð eitthvað um málið hans, og ef svo er, og ef hún skrifar það niður, mun það hafa meiri þyngd en nokkuð sem ég gæti sagt honum.”

GSAM 382.3Við heimsóttum hana samstundis og án þess að orð væri sagt við hana um ástand herra Harvey spurði ég: “Systir White, hefurðu fengið nokkra birtu í einhverri af þeim sýnum sem þér hafa verið gefnar um málefni bróður James Harvey?” “Já,” sagði hún, “ég hef það, og ég hef undanfarna daga haft þá tilfinningu að ég ætti að skrifa það niður og senda honum.” Hún hóf þá að segja okkur frá því sem hún hafði séð. Ég sagði: “Ég ætla að hitta hann á morgun, og ef þú skrifar niður það sem þér var sýnt, mun ég taka það með mér til hans.” Með þessu samkomulagi yfirgáfum við hana, og komum aftur um kvöldið. Hún hafði lokið við að skrifa og las það upp fyrir okkur.

GSAM 383Vitnisburður fyrir James Harvey í örvæntingu

GSAM 383.1Vitnisburðurinn sagði skýrt að herra Harvey myndi veikjast og að Satan myndi reyna að þrýsta honum í örvæntingu og láta hann halda að engin miskunn væri fyrir hann né von í máli hans; en hún sá að hann hafði gert allt sem í hans valdi stóð til að leiðrétta mistök liðins lífs síns, og að Guð hafði fyrirgefið honum; og ennfremur, þegar hann yrði freistaður til að tortíma sér, var henni sýnt að englar Guðs svifu um hann og bentu honum á von í Guði og himni. Í vitnisburðinum voru mörg slík orð hughreystingar og hvatningar.

GSAM 383.2Með þetta skjal í vörslu minni fórum við næsta morgun til North Liberty. Á leiðinni sagði herra Stiles mér að herra Harvey vildi hitta mig, en hann sagði að ég myndi ekki bera honum neitt vonarorð; að þegar ég myndi hitta hann myndi ég vera sammála honum um að staða hans væri vonlaus, að hann væri glataður maður; og þá, eins og Elí forðum, þegar honum var sagt að sáttmálakista Guðs hefði verið tekin, myndi hann falla afturábak og deyja.

GSAM 383.3Við komum til húss herra Harvey um klukkan þrjú síðdegis. Þegar ég hitti hann sagði ég: “Bróðir Harvey, hvernig hefurðu það?” Hann svaraði með harmrænum tóni: “Glataður! glataður!! GLATAÐUR!!!” “Nei! Þú ert ekki glataður. Það er von í þínu máli!” sagði ég. Þegar hann sá að ég svaraði honum þannig, sagði hann, í stilltri röddu, “Ég hef í þrjár vikur haldið að engin von væri fyrir mig og að ég væri glataður; og í dag, þegar ég var að koma til bæjarins frá búinu og fór yfir brúna við myllulónið, virtist eitthvað segja við mig: ‘Þú ert glataður! Það er engin von fyrir þig! Stökktu í myllulónið og drukknastu!’ Ég taldi að slíkt myndi varpa skömm á mál Krists og hélt mér því aftur frá því að eyðileggja sjálfan mig.”

GSAM 384Frelsi kom fljótt

GSAM 384.1“Jæja, bróðir Harvey, þú ert ekki týndur!” sagði ég. “Ég hef vitnisburð beint frá himni sem segir að þú sért ekki týndur!” Hann svaraði: “Þá mun ég hlusta á hann.” Ég las honum þá vitnisburðinn, eftir að hafa fyrst sagt að frú White hefði ekki verið sagt eitt einasta orð um hugarástand hans fyrr en eftir að hún hafði skrifað út það sem henni hafði verið sýnt, og ritið hennar hefði verið lagt í hendur mér. Þegar ég hafði lokið lestrinum lýstist andlit hans upp í brosi þegar hann sagði: “Þá er von í mínu máli. Ég trúi sannarlega á Drottin.”

GSAM 384.2Eftir lesturinn fengum við bænastund, og hann reis upp úr henni breyttur og glaður maður. Hann sagði okkur að ritunin lýsti hugsunarhætti hans síðustu þrjár vikurnar nákvæmar en hann hefði nokkurn tíma getað lýst sjálfur. Þannig birtist kærleiki Guðs í því að lyfta þessum bróður úr örvæntingu með þessum hætti.

GSAM 384Vinnusvæði stækkað

GSAM 384.3Fram til ársins 1868 hafði starfssvæði sjöunda dags aðventista verið takmarkað við Bandaríkin og þann hluta þeirra sem lá norðan við suðurmörk Missouri og austan við Missouri-ána. Á fundi til að ræða starfssvæði og dreifingu vinnuaflsins, á fundi Almennu ráðstefnunnar sem haldinn var í Battle Creek í Michigan 28. maí, var ákveðið að senda tvo starfsmenn og sextíu feta tjald til Kaliforníu. Prestur D. T. Bourdeau og undirritaður komu til San Francisco 18. júlí það sama ár.

GSAM 384Opnun Kaliforníutrúboðsins

GSAM 384.4Eitt atriði vil ég taka fram í tengslum við opnun Kaliforníutrúboðsins, sem varpar góðu ljósi á hagnýta nytsemi spádómsgjafarinnar. Páll, þegar hann talar um andlegar gjafir, þar á meðal spádómsgjöfina, segir að þær séu “til fullkomnunar hinna helgu, til þjónustustarfsins, til uppbyggingar líkama Krists.”³ Vissulega er raunhæfasta leiðin til að fullkomna hina heilögu að benda þeim á mistök sín, svo að þeir geti afmáð þau og verið hreinsaðir frá syndum sínum í dýrmæta blóði Drottins vors Jesú Krists. Í þeim tilgangi hefur hjálpin, sem veitist í gegnum spádómsgáfuna í þjónustustörfunum, alla tíð birst í tengslum við mál sannleika okkar tíma, með því að benda þjónum Drottins á galla í vinnubrögðum þeirra og hvernig þeir gætu, með öðrum hætti, verið árangursríkari í umsnúningi sála.

GSAM 385Vitnisburður um hvernig skuli starfa í Kaliforníu

GSAM 385.1Stuttu eftir komu okkar til Kaliforníu fengum við bréf frá frú White, þar sem hún greindi frá sýn sem henni var gefin í Battle Creek á föstudagskvöldi 12. júní — dag sem við höfðum eytt í Lancaster, N.Y., áður en við lögðum af stað til Kaliforníu. Hún hafði aldrei verið í Kaliforníu og hafði enga persónulega þekkingu á venjum fólksins. Reyndar hafði hún þá aldrei verið vestan við Missouri-ána. Öll þekking sem hún hafði um þarverandi málefni stafaði af því sem Drottinn hafði gefið henni að vita.

GSAM 385.2Í leiðbeiningunum í bréfi hennar lýsti hún örlátu háttarlagi íbúa Kaliforníu og hvaða áhrif vinna meðal þeirra myndi hafa ef hún væri rekin á þröngum, “auranískum” grundvelli. Þegar prédikað er fyrir íbúum Kaliforníu verður að nálgast þá með svipaðan örlátan anda og þeir sjálfir starfa af, en þó ekki á eyðslusaman hátt.

GSAM 385Hin fyrirspáða velgengni kom

GSAM 385.3Þegar ég lít nú til baka yfir síðustu þrjátíu og sjö árin síðan verkinu var fyrst komið á fót í Kaliforníu, og tek til greina ástandið þá, stöðu fólksins, og hvernig við hefðum annars stýrt verki okkar ef ekki hefði verið fyrir vitnisburðinn sem við fengum, og þegar ég verð vitni að árangri þess að fylgja þeim leiðbeiningum sem gefnar voru, get ég sagt að málstaður okkar hafi færst meira áfram á þremur mánuðum en hann hefði gert á einu ári hefðum við ekki fengið hjálp “í þjónustustörfunum” með leiðbeiningum sem bárust í gegnum spádómsgáfuna. Fram til vorsins 1871, sem afleiðing fyrirhafna í Sonoma-sýslu, höfðu fimm kirkjur hvíldardagshaldara risið.

GSAM 386Fyrsti tjaldfundurinn í San Francisco

GSAM 386.1Í júní sama ár reistum við tjaldið okkar í fyrsta sinn í San Francisco. Þegar prestur Bourdeau hafði snúið aftur austur, var annar starfsmaður frá Michigan sendur til að taka við af honum. Hann kom 17. júní og tók strax þátt í starfi með mér í borginni. Eftir nokkurra vikna starf í tjaldi héldum við áfram fundum okkar til 1. desember 1871 í leigðum sölum. Af þessu starfi tóku yfir fimmtíu manns við boðskapnum í San Francisco.

GSAM 386Innri prófanir í Kaliforníu

GSAM 386.2Fram að þessu hafði mótlætið í Kaliforníu aðallega stafað af ytri andstöðu, en nú reis upp óvænt trúarprófraun fyrir fólk okkar af öðrum toga. Einn samstarfsmaður hélt fast við athafnastefnu sem ég var sannfærður um að myndi varpa rýrð á hann sjálfan og málið. Við áttum nokkra bitra óvini í borginni, sem fylgdust með hverju skrefi okkar og voru reiðubúnir að nýta sér hvaða óskynsamlega athöfn sem var til að skaða okkur. Það varð því ákaflega nauðsynlegt að fylgja áminningu postula um að “forðast allt sem lítur út fyrir að vera illt.”

GSAM 386Hættulegt sjálfstæði

GSAM 386.3Ég hélt ekki því fram að bróðirinn hefði framið raunverulega synd í háttsemi sinni, en ég rökstuddi að óvinir okkar myndu nýta sér það sem hann taldi saklaust. Hann hélt því fram að hann hefði rétt á að “gera sem honum lysti” í málinu, sérstaklega þar sem viðurkennt var að engin synd væri í því sem hann var að gera. Þannig gekk þetta áfram til 23. janúar 1872, þegar ég fór frá Sonoma-sýslu til San Francisco til að sjá hvað hægt væri að gera til að stöðva málið þar.

GSAM 387.1Um þetta leyti voru óvinir okkar, eins og ég hafði óttast, að nýta sér framferði hans, og hann hélt því fram að þetta væri “ekki þeirra mál”, að hann myndi sýna þeim að hann hefði eigin vilja og gæti gengið um göturnar eins og honum lysti og með hverjum sem honum lysti, án þess að sæta athugasemdum þeirra. Ég reyndi, í einkasamtölum, að sýna honum að slíkt athæfi myndi ekki bera árangur og að slíkur sjálfstæðisskapur myndi enda illa. Hann átti sína vini, sem báru mikla samúð með honum, og sumir þeirra fóru að taka afstöðu sem myndi varpa enn meiri sök á hann. Stór hluti kirkjunnar sá illsku þverúðar hans og var reiðubúinn að styðja þær tilraunir sem ég gerði til að bjarga málinu frá vanvirðingu.

GSAM 387Fundur til rannsóknar ákveðinn

GSAM 387.2Þannig stóðu málin á hvíldardegi, 27. janúar, þegar ákveðið var að málið yrði rannsakað og kirkjan tæki afdráttarlausar ákvarðanir til að forðast þann skandall sem þessi þrjóskulega framkoma gæti valdið. Fundur var boðaður til að hefjast sunnudaginn 28. janúar klukkan 9 að morgni til að ræða stöðuna og skyldur okkar sem kirkju í þessu máli. Að öllu því sem til var litið virtist óumflýjanlegt að kirkjan myndi klofna. Ég eyddi stórum hluta þeirrar nætur í bæn til Guðs um að hann myndi vinna í okkar þágu.

GSAM 387Skrifleg játning

GSAM 387.3Morguninn 28. janúar, þegar ég var að leggja af stað á fundinn, hitti ég samstarfsmanninn á gangstéttinni, nálægt gististaðnum mínum, grátandi. Hann sagði: “Bróðir Loughborough, ég ætla ekki að fara á fundinn í dag.”

GSAM 387.4“Ætlarðu ekki að fara á fundinn?” sagði ég; “fundurinn snýst um málið þitt.”

GSAM 388.1“Það veit ég,” sagði hann, “en ég er alveg úti á túni. Þú hefur rétt fyrir þér í afstöðu þinni gagnvart mér. Hér er iðrunarbréf sem ég hef skrifað kirkjunni; taktu það og lestu fyrir þá. Það verður betra fyrir þig og betra fyrir þá sem gætu haft samúð með mér, ef ég er ekki þar.”

GSAM 388.2“Hvað hefur valdið þessari miklu breytingu á þér síðan í gær?” spurði ég.

GSAM 388Undraverð sýn móttekin

GSAM 388.3Hann svaraði: “Ég fór á pósthúsið í gærkvöldi, eftir hvíldardaginn, og fékk bréf frá systur White í Battle Creek, Michigan. Þetta er vitnisburður sem hún hefur skrifað fyrir mig.” Hann rétti mér bréfið og sagði: “Lestu það, og þú munt sjá hvernig Drottinn lítur á málefni mitt.”

GSAM 388.4Hann bað mig að segja kirkjunni að hann hefði fengið vitnisburð frá systur White, sem gagnrýndi hann fyrir framferði sitt, og að hann hefði samþykkt hann, því hann var sannleikur.

GSAM 388Sannfærandi eðli sýninnar

GSAM 388.5Þetta var hluti af sýn sem frú White fékk í Bordoville, Vermont, 10. desember 1871. Hún hóf að skrifa hlutann sem varðaði málefni þessa bróður þann 27. desember 1871, en af einhverjum ástæðum tafðist að ljúka skjalinu til 18. janúar 1872, þegar því var lokið og sent frá Battle Creek. Það tók þá um níu daga fyrir bréf að berast yfir landið frá Michigan til Kaliforníu.

GSAM 388.6Í sýn er henni spádómlega sýnt margt. Þannig var það í þessu tilviki. Á þeim tíma sem sýnin var gefin var aðeins skuggi af því sem raunverulega kom í ljós þegar vitnisburðurinn barst til San Francisco. Með samanburði dagsetninganna sést að hápunktur málsins í San Francisco kom eftir að skriflegi vitnisburðurinn hafði yfirgefið fyrrnefndan stað. Bræður okkar í San Francisco sáu strax að enginn hefði getað skrifað til Battle Creek og komið upplýsingunum til frú White tímanlega til að hún gæti skrifað þetta bréf, því að slíkar aðstæður voru þá ekki til staðar.

GSAM 389.1Þessi staðreynd vó mjög þungt hjá bræðrunum þar og sannfærði þá um að guðlegur máttur fylgdi þeirri sýn. Ég hafði ekki skrifað eina einustu línu til prests White né konu hans um ástand mála í San Francisco, og samstarfsmaðurinn lýsti því yfir að hann hefði ekki skrifað neitt; og bræðurnir sögðu: “Ef hann hefði skrifað, hefði hann ekki sagt frá þeim hlutum sem komu fram um hann sjálfan.”

GSAM 389Hvernig sýn var rituð

GSAM 389.2Þegar við fréttum síðar, frá hinum endanum á línunni, um ritun og póstsendingu vitnisburðarins, varð enn augljósara að Drottinn, sem gaf sýnina, hafði umsjón með því hvenær vitnisburðurinn var ritaður og sendur á áfangastað sinn, svo að hann kæmi þangað akkúrat á réttum tíma.

GSAM 389.3Mjög snemma morguns 18. janúar 1872 var frú White vakin með ofangreinda vitnisburðinn skýrt festan í huga sér. Inntrykkið var henni jafn skýrt og ef það hefði verið talað upphátt, “Ritaðu þennan vitnisburð strax fyrir Kaliforníu og láttu hann fara með næsta pósti; hann er nauðsynlegur.” Þegar þetta var endurtekið í annað sinn reis hún upp, klæddi sig fljótt og kláraði ritunina. Rétt fyrir morgunmat rétti hún bréfið til sonar síns, Willie, og sagði: “Taktu þetta bréf á pósthúsið, en ekki í póstkassann. Réttu það póstmeistaranum og láttu hann sjá til þess að það fari í póstpoka morgunsins.” Hann sagði síðar að honum hefði fundist fyrirmælin dálítið undarleg, en hann spurði engar spurningar og gerði eins og honum var sagt, og “sá bréfið fara í póstpoka.”

GSAM 389Sönnun guðlegrar leiðsagnar

GSAM 389.4Þegar þekkt er hvernig staðan var hjá okkur í San Francisco á þeim tíma, sjáið þið fljótt hve mikilvægt það var að koma þessu bréfi í þennan póst. Á þeim tíma vorum við með aðeins eina yfirlands-póstferð á dag. Hefði bréfið komið sunnudagskvöldið 28., í stað laugardagskvöldsins 27., hefði án efa orðið sorglegt sundurlyndi í kirkjunni. Hefði það komið nokkrum vikum fyrr, jafnvel strax eftir að sýn var gefin, hefði kirkjan ekki svo auðveldlega séð kraft þess.

GSAM 390.1Hér var vitnisburður sem bar augljós merki um hönd Drottins, ekki aðeins vegna þess að hann barst á réttum tíma til að leiðrétta þáverandi villur á áhrifaríkan hátt, heldur hafði hann, þegar bróðirinn tók hann auðmjúklega til sín og fylgdi honum, gífurleg áhrif til að færa einingu og stöðugleika í þennan unga söfnuð.

GSAM 390Aðferð við ritun sýnanna

GSAM 390.2Þetta dæmi þjónar einnig sem skýrari mynd af eigin yfirlýsingu hennar um hvernig hún skrifaði það sem hún hafði séð. Um þetta segir hún: “Ég hef verið vakin af svefni með ljóslifandi í huga mínum efni, sem mér hafði áður verið sýnt. Og ég hef um miðnæturskeið ritað bréf, sem hafa farið heimsálfa á milli, borizt á örlagastundu og komið í veg fyrir mikinn voða í verki Guðs.”⁴